Jean Bréhat

Producer

Jean Bréhat is producer.
Er zijn 18 films gevonden.

Ma Loute

2016 | Komedie

Frankrijk/Duitsland 2016. Komedie van Bruno Dumont. Met o.a. Fabrice Luchini, Juliette Binoche, Valeria Bruni Tedeschi, Brandon Lavieville en Raph.

De noordkust van Frankrijk, 1910. De Bruforts zijn arme mosselrapers en de Van Peteghems aristocraten. Hun gescheiden werelden komen samen als de oudste zoon van de Bruforts, Ma Loute, verliefd wordt op Billie Van Peteghem, een meisje dat zich af en toe verkleedt als jongen (of andersom, dat laat Dumont bewust in het midden). Ma Loute is - na de tv-serie P'tit Quinquin (2014) - de tweede keer dat de strenge arthousefilmer Dumont zich vol overgave stort op een klucht. De film gaat regelmatig over de rand van de 'goede smaak', maar is veel subversiever (en dus interessanter) dan de gemiddelde klucht.

Camille Claudel 1915

2013 | Biografie

Frankrijk 2013. Biografie van Bruno Dumont. Met o.a. Juliette Binoche, Jean-Luc Vincent en Emmanuel Kauffman.

Drie beslissende dagen uit het leven van de vrijgevochten Franse beeldhouwster Camille Claudel (Binoche), die door haar familie in een gesticht werd gestopt. Ze zit daar al twee jaar als haar broer Paul (Vincent), dichter, diplomaat en devoot katholiek, haar bezoekt. Zoals altijd bij Dumont gaat het over menselijke verhoudingen en geweld, maar ook over creativiteit, spiritualiteit en gekte. Als portret van een getormenteerde ziel is de film subliem, mede dankzij het verpletterende optreden van Binoche. Maar waar het de relatie tussen broer en zus betreft, mist Dumont subtiliteit.

Hors Satan

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. David Dewaele, Alexandra Lematre en Aurore Broutin.

Bruno Dumont vervolgt zijn zoektocht naar een moraal die niks met goden en duivels te maken heeft, maar gehouwen lijkt uit de heuvels van het Noord-Franse landschap. De naamloze figuur die in Hors Satan rondzwerft, kan een moordenaar zijn of een verlosser. Daarmee wordt de film een lakmoesproef voor de godsvraag. En zelfs als de jongeman een verlosser is, praat dat dan zijn daden goed? Wanneer in Dumonts schitterende landschappen de zon ondergaat, is nog steeds van alles mogelijk.

Omar m'a tuer

2011 | Drama

Frankrijk/Marokko 2011. Drama van Roschdy Zem. Met o.a. Sami Bouajila, Denis Podalydès, Maurice Bénichou, Salomé Stévenin en Nozha Khouadra.

Drama van Roschdy Zem over Marokkaanse tuinman Omar, die veroordeeld werd op grond van in bloed geschreven beschuldiging door de doodgestoken vrouw voor wie hij werkte. Op feiten gebaseerd.

Hors-la-loi

2010 | Drama, Historische film

Frankrijk/Algerije/België 2010. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Jamel Debbouze, Roschdy Zem, Sami Bouajila, Samir Guesmi en Bernard Blancan.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog roeren zich de strijders voor de Algerijnse onafhankelijkheid tot in Frankrijk.

London River

2009 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Algerije 2009. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Brenda Blethyn, Sotigui Kouyaté, Francis Magee, Roschdy Zem en Sami Bouajila.

Een Engelse plattelandsvrouw (Blethyn) en een oudere Afrikaans-Franse arbeider (Kouyaté) zijn in Londen op zoek naar hun vermiste kinderen na de bomaanslagen in juli 2005. Haar dochter blijkt een relatie te hebben met zijn zoon en deze band werkt aanstekelijk op de ogenschijnlijk totaal van elkaar verschillende ouders. In dit ontwapenende drama laten de makers zien dat tragedie onvermijdelijk leidt tot toenadering. Regisseur Bouchareb (Days of Glory/Indigènes, 2006) maakte een oprecht werk waarin niets of niemand wordt weggezet als domweg goed of fout.

Indigènes

2006 | Oorlogsfilm, Drama

Algerije/Frankrijk/Marokko/België 2006. Oorlogsfilm van Rachid Bouchareb. Met o.a. Jamel Debbouze, Samy Naceri, Roschdy Zem, Sami Bouajila en Bernard Blancan.

Indringende film over een weggemoffelde geschiedenis: in 1943 werden Algerijnse mannen door de Fransen geronseld om hun onbekende 'moederland' te bevrijden van de Duitse bezetters. Vervolgens werden ze door de legerleiding ingezet als kanonnenvoer. Regisseur Bouchareb legt, tussen de vuurgevechten in zijn spannende oorlogsfilm, bloot dat discriminatie diep in het westerse denken verankerd zit: bij het rantsoeneren krijgen de Algerijnen minder eten toebedeeld dan de soldaten uit Frankrijk, hun kledij is van nog slechtere kwaliteit, en promotie naar een betere positie blijkt een privilege van de blanke militairen.

Flandres

2006 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2006. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. Samuel Boidin, Adélaïde Leroux, Henri Cretel en Jean-Marie Bruveart.

Demester is landarbeider op het Noord-Franse platteland. Zo af en toe heeft hij vreugdeloze seks met Barbe (Leroux). Op een dag moet hij als soldaat naar de oorlog in een Irak-achtig land. Daar beleeft hij de meest verschrikkelijke dingen. Als hij terugkomt hoort hij dat Barbe inmiddels een abortus heeft ondergaan en een tijdje in een inrichting heeft gezeten. Met Flandres zoekt Dumont wederom de confrontatie met zijn publiek. Hij levert indringende beelden zonder verder aan moraliteiten of uitleg te doen. Wie zich eraan overgeeft, komt terecht in een fascinerend universum waarin instincten de toon bepalen.

Twentynine Palms

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. Yekaterina Golubeva en David Wissak.

Ongemakkelijke, opzettelijk onaffe en onduidelijke roadmovie over Amerika. Een Amerikaanse man en een Oost-Europese vrouw neuken, ruziën en neuken opnieuw - afstandelijkheid en hysterie wisselen elkaar af.

Little Senegal

2001 | Drama

Duitsland/Algerije/Frankrijk 2001. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Sotigui Kouyaté, Sharon Hope, Roschdy Zem, Karim Koussein Traoré en Adetoro Makinde.

Senegalese man gaat naar Amerika op zoek naar het slavenverleden van zijn voorvaderen. Zo belandt hij uiteindelijk in New York.

La bande du drugstore

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van François Armanet. Met o.a. Cécile Cassel, Aurélien Wiik, Mathieu Simonet en Alice Taglioni.

'Monday I have friday on my mind' zingen de Easybeats bij het openen van La bande du Drugstore. Een toon van losbandigheid in een tijd waarin alles mogelijk was is gezet. De (Franse) jaren zestig als pure nostalgie zijn al veel vaker op het doek verschenen. François Armanet, chef-redactie van dagblad Libération, heeft met de verfilming van zijn eigen boek ook niet veel nieuws te vertellen. Maar de beelden ademen authenticiteit; je zou willen dat je bij de cinegenieke hoofdpersonen geweest was. In de nachtclub Drugstore, als Phillippe valt voor Charlotte, en tijdens de avonturen van hun vrienden Marc en Nathalie.

Petite Chérie

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Anne Villacèque. Met o.a. Corinne Debonnière, Jonathan Zaccaï, Laurence Février, Patrick Préjean en Pierre Louis Calixte.

Documentairefilmster Villacèque maakte met Petite Chérie een indrukwekkend fictiedebuut. Ze bleef dicht bij het onderwerp van haar documentaires, tienermeisjes, maar had het idee dat ze met een fictiefilm dezelfde materie anders kon benaderen. Het lichtkomische drama is volgens Villacèque meer geboren uit een gevoel dan uit een verhaal en gaat over de angst voor eenzaamheid, de haat jegens een ordinaire familie en de fascinatie voor ongewone of verontrustende details. Sybille is een muurbloempje, dat saai werk heeft en bij haar saaie ouders woont. Haar keukenroman-fantasieën lijken bewaarheid te worden wanneer zij in de ogen van Victor kijkt, verliefd wordt, een seksuele relatie krijgt en Victor bij de familie in komt wonen. Maar Victor is niet zoals hij zich voordoet.

L' Humanité

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. Philippe Tulier, Emmanuel Schotté, Séverine Caneele, Philippe Tullier en Ghislain Ghesquière.

In L'humanité, bekroond met de Grote Juryprijs en de prijs voor de beste acteur en actrice tijdens het festival van Cannes, heeft La vie de Jésus, Dumonts veelgeprezen onbehaaglijke portret van een aantal werkloze jongens in een Noord-Frans provinciestadje, een bijzondere opvolger gekregen. Alleenstaande dertiger Pharaon is een zeer gevoelige man, zowel in zijn persoonlijke als in zijn professionele leven. Met zijn eenvoudige, aan simpelheid grenzende natuur ervaart hij de slechtheid van anderen als een zware last. Hij is agent bij het plaatselijke korps in een stadje in Noord-Frankrijk en onderzoekt in die functie de verkrachting en moord op een elfjarig meisje. Tot in het diepst van zijn wezen geschokt over een dergelijke wreedheid, bekruipt hem een gevoel van universele schuld over de monsterlijkheid van de menselijke aard. Dat wordt nog eens versterkt als hij wordt geconfronteerd met de agressiviteit die eigen is aan seksualiteit: in zijn werk, maar ook in zijn privéleven, als hij verliefd wordt op zijn buurvrouw. De inzet van niet-professionele acteurs geeft het realisme van Dumont weer een bijzondere authenticiteit. Hoewel de film niets minder wil zijn dan een onderzoek naar menselijk lijden, compassie en empathie, is het ook een intiem portret geworden (benadrukt door het gebruik van extreme close-ups) van een man die de wereld om hem heen niet kan bevatten. De verstrekkendheid van het thema komt tot uiting in de weidse kaders waarmee het Frans-Vlaamse land majestueus in beeld is gebracht. (RdL/VPRO Gids)

Vivre au paradis

1998 | Drama

Algerije/Noorwegen/België/Frankrijk 1998. Drama van Bourlem Guerdjou. Met o.a. Roschdy Zem, Hiam Abbass, Fadila Belkebla, Omar Bekhaled en Farida Rahouadj.

Internationale co-productie van Fransoos Bourlem Guerdjou - een 'derde generatie Algerijn' - die het verhaal vertelt van de eerste jaren van zijn grootouders in de bidonvilles van Parijs begin jaren '60. Guerdjou focust, naast de miserabele woon- en werkomstandigheden, ook op de soms weinig sympathieke geldingsdrang van de nieuwkomers en hun politiek/sociale isolatie en aspiratie in het roerige decennium. Guerdjou kreeg in 1998 de debuutprijs in Venetië en zijn film werd in 1999 genomineerd voor Beste Europese Film op het Brusselse filmfestival.

West Beyrouth

1997 | Drama, Familiefilm

Noorwegen/België/Frankrijk/Libanon 1997. Drama van Ziad Doueiri. Met o.a. Remi Doueiri, Mohamad Chamas, Rolande Amin, Nasman Salhi en Mouhidine Guerra.

De Libanees Ziad Doueiri debuteerde met deze tijdens het Rotterdamse Filmfestival vertoonde autobiografische film en liet zijn broertje de hoofdrol spelen. Doueiri had duidelijk baat van zijn werk als assistent-cameraman bij From dusk till dawn, want in deze film ziet Beirut in de jaren zeventig er indrukwekkend echt uit, met gebombardeerde straten en de laatste resten van welvarende tijden. Het verhaal gaat over twee vriendjes die ondanks het opkomen van de burgeroorlog bezig zijn met jongens-dingen: fietsracen, rondschooien en gefascineerd zijn door vrouwelijk schoon. Hoe interessant West Beyrouth ook oogt, echt drama en ruimte voor identificatie ontbreekt en dat wreekt zich. (IdH/VPRO Gids)

La Vie de Jésus

1997 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1997. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. David Douche, Marjorie Cottreel, Geneviève Cottreel, Kader Chaatouf en Gégé.

Het verhaal van vijf werkeloze randgroepjongeren in het Noord-Franse plaatsje Bailleul. Eén van hen, Freddy, heeft een vriendin. Als zijn vriendin hem verlaat voor de Noord-Afrikaanse Kader, nemen de jongens Kader te grazen en trappen hem dood.

L'honneur de ma famille

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Rachid Bouchareb. Met o.a. Séloua Hamsé, Karole Rocher, Roschdy Zem, Alex Descas en Firmine Richard.

Dat ze samen met haar vriendin Carole (Rocher) in een disco werkt moet een geheim blijven voor Noras (Hams[KA1]e) ouders. Deze dochter van diepgelovige, traditiegebonden Algerijnse ouders wil echter van het juk dat haar van thuis uit opgelegd wordt af. Na een slippertje met een Franse jongen blijkt Nora echter zwanger te zijn. Ze weigert abortus, dus het enige dat ze kan doen om de eer van haar familie te redden is zo vlug mogelijk met een moslim-jongen in het huwelijk treden. Haar moeder tracht haar aan winkelier Hamid (Zem) te koppelen. Een multi-culturele komedie die niet altijd even vlot verloopt, maar dit portret van een jonge vrouw die gevangen zit tussen het hedendaagse leven en verroeste tradities is toch leuk en toont enkele door blanken minder gekende (en niet steeds plezierige) aspecten van het migrantenbestaan. Het scenario werd geschreven door Alain Broders, Gilles Adrien en Bouchareb. Fotografie is van Youcef Sahraoui.

Poussières de vie

1994 | Drama

Algerije/Hongkong SAR van China/Frankrijk 1994. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Daniel Guyant, Gilles Chitlaphone, Jéhan Pagès, Eric Nguyen en Léon Outtrabady.

Deze goedgemaakte film gaat over een weinig bekend drama uit het tijdperk dat volgde op de be[KA3]eindiging van de Vietnamoorlog in 1975. In de straten van Saigon (en andere grote steden) zwierven vele 'onwettige' kinderen van zwarte en blanke Amerikaanse GI's. Misprijzend werden ze Amerasians genoemd.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean Bréhat op televisie komt.

Reageer