Léa François

Acteur

Léa François is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Une femme d'honneur : La femme battue

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Corinne Touzet, Nathalie Cerda, Roger Mirmont, Romaric Perche en Pierre-Marie Escourrou.

Een oude wijnbouwer wordt er anoniem van beschuldigd met zijn wijn te hebben geknoeid. In zijn wanhoop gijzelt hij een belastingsinspecteur. Omringd door politie pleegt hij uiteindelijk zelfmoord. Deze tragische gebeurtenis brengt oude geschillen in de wijnbouwerswereld van Chancy weer naar de oppervlakte. Inspectrice Isabelle Florent (Touzet) wil uitzoeken of het slachtoffer al of niet schuldig is. In het kader van haar onderzoek heeft ze een gesprek met Colette (Cerda), een jonge vrouw die lijdt onder het gewelddadige gedrag van haar echtgenoot. Wat later wordt de man dood aangetroffen naast het bewusteloze lichaam van zijn vrouw. Weinig opwindende policier met meer gepraat dan actie. De personages laten de kijker ijskoud, voor zover deze niet afhaakt voordat de film halfweg is. Ondanks het interessante uitgangspunt brengen de makers er niets van terecht. Gilbert Caranhac en Eric Kristy schreven het zwakke scenario. Fotografie is van Jean-Pierre Aliphat.

Le camion

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Dominique Tabuteau. Met o.a. Christophe Malavoy, Charlotte Kady, Leslie Malton, Gérard Sergue en Léa François.

Paul Morand (Malavoy), die voor bankoverval vijf jaar moest brommen, komt vrij en kan via vriend aan de slag als vrachtwagenchauffeur. Voor humanitaire missie moet hij samen met een non, Soeur C[KA1]ecile (Kady), lading bloed naar Bulgarije rijden. Non en trucker schieten nauwelijks met elkaar op. Hij maakt ommetje naar Marseille om er zijn dochter en ex-vrouw op te zoeken, hij wil de vrachtwagen aan een maffioso verkopen en ander fraais. Non van haar kant loopt over van altruïstische gevoelens en devotie maar lijdt - zoals dat heet in melodramatische pulpverhalen - onder een 'zwaar geheim'. Twee hoofdpersonages behoren excessief tot soort prototype van te veel déjà vu-films, wat kijkvreugde niet volledig maakt.

Marie Fransson : Un silence si lourd

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Alicia Alonso, Pascale Roberts, Alberto Gimignani, Emmanuelle Meyssignac en François Toumarkine.

De 34-jarige Marie Fransson (Alonso) is, sinds de dood van haar man, een alleenstaande moeder met een acht-jarig zoontje, Thomas (Gauzy). Ze werkt als thuisverpleegster. Op een dag is ze bij Mireille Bouvier (De la Rochefoucauld), aan wie ze een inspuiting moet toedienen, getuige als het zoontje van haar patiënte geld steelt uit de brieventas van zijn vader. Ze ontdekt dat de jongen op school door enkele nozems afgeperst wordt. Deze schrikken er niet voor terug om de jongen af te ranselen. Ze besluit hier een einde aan te stellen, zeker nadat de jongen bijna onder een auto terecht gekomen is. De start van een nieuwe Franse tv-reeks rond een thuisverpleegster. Al is de film best onderhoudend toch slaagt hij er niet helemaal in om te overtuigen. Scenariste Claire Woloniewicz, die het personage tevens bedacht, tracht de kijker te doen inleven in het fysiek zware leven van deze dienstverleners, die tevens de sociale toestand van hun patiënten trachten te analyseren. Achter de camera stond Jean-Pierre Plichon.

Notre homme

1994 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1994. Drama van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. André Dussollier, Marie-France Pisier, Charlotte Kady, Emélie Pick en Jacques Sereys.

Dussollier is een van de meest briljante chirurgen van zijn tijd. Hij slaagt er zelfs in om patiënten die door zijn collega's zo goed als opgegeven zijn toch nog aan de beterhand te krijgen. Zijn privé-leven is echter een chaos. Hij kan het versieren niet laten en op een ochtend wordt hem de deur gewezen door vrouwlief Pisier die het beu is om bedrogen te worden. Dit lijkt een keerpunt in zijn succesvolle loopbaan, want haast gelijktijdig krijgt hij in het hospitaal te horen dat hij naast een verwachte promotie grijpt. Alledaagse doktersromance waarin geen enkele cliché vergeten wordt. De uitstekende acteurs spelen braafjes hun rol zonder veel ambitie. En dat we uiteindelijk in de goedkope sentimentaliteit terechtkomen is nogal wiedes. Hou je zakdoek klaar. De roman van Louis Gardel werd bewerkt door Mireille Lanteri. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Formaat 16/9. Nicam stereo.

Les Cordier, juge et flic : L'argent des passes

1994 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1994. Drama van Alain Bonnot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Antonella Lualdi en Pierre Cassignard.

De jonge Vincent (Cassignard) overvalt een pooier en steelt de opbrengst van diens `zaakjes`. Terwijl hij tracht te vluchten wordt hij in het been geschoten. Hij springt in een voorbijrijdende wagen en gijzelt een vrouw en haar dochtertje. Myriam (Valandrey), journaliste en dochter van Commissaris Cordier (Mondy) ziet hier een `hot item` en verbergt zich in het huis van de gegijzelde. Vincent en zijn slachtoffers arriveren kort na haar. Ze wordt betrapt en ook gegijzeld. De hele zaak is in handen van Commissaris Wagner (Sergue), maar wanneer de Cordiers ontdekken dat Myriam erbij betrokken is, bemoeien ze zich er toch mee. Voorspelbare routine-policier die ook aandacht besteedt aan het priv[KA1]e-leven van Commissaris Charles Cordier en zijn zoon, onderzoeksrechter Bruno Cordier (Madinier). Lualdi, als Lucia, de vrouw van Charles, heeft deze keer wat meer te doen dan haar gewoonlijke decoratieve rol. Het scenario werd neergepend door Alain Ray en achter de camera stond Roland Bernard.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Léa François op televisie komt.

Reageer