Caroline Auret

Producer

Caroline Auret is producer.
Er zijn 13 films gevonden.

Pop Galerie: H-Blockx

2000 | Documentaire, Muziek

Duitsland 2000. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher.

Een nutteloze documentaire over een nutteloos pop-groepje dat blijkbaar in Duitsland al zo'n tien jaar een zekere populariteit kent. Hun grunge-sound en agressieve rock is een schaamteloos plagiaat van bands als Red Hot Chili Peppers en Bon Jovi. H- Blockx bestaat uit Dave en Henning, zang en Gudze en Tim, bass en gitaar. Daarmee is alles zowat gezegd. Originaliteit bezitten ze niet en hun optredens zijn een aanfluiting van goede smaak. Zou er dan toch een publiek hiervoor bestaan? Dolezal en Rossacher zijn blijkbaar doorheen de interessante pop-bands heen. Niels Folta schreef het scenario. Montage is van Thomas Vondrak en achter de camera namen Christian Wacken en Henning Wehland plaats. Stereo.

Sonne und Zeit

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Klaus Salge en Asteris Kutulas. Met o.a. Mikis Theodorakis, Maria Farantouri, Rainer Kirchmann, Jannis Zotas en Christian Sadé.

In 1990 ontmoette de Griekse componist Theodorakis Rainer Kirchmann van de Oost-Duitse etno-popgroep Pankow. Ze besloten samen te werken aan een liedercyclus. Deze documentaire volgt de voorbereidingen, de repetities en de uiteindelijke uitvoering van de liedercyclus. Theodorakis behandelt thema's die hem uiterst dierbaar zijn: de militaire junta in Griekenland en zijn gevangenschap. Hij keert voor de eerste keer terug naar de plaats waar hij opgesloten was en haalt herinneringen op aan deze verschrikkelijke dagen en aan zijn schijn-executie, waaraan hij nog steeds een trauma heeft overgehouden. Een boeiend document over een afschuwelijke periode in de Griekse geschiedenis, die door de componist vereeuwigd werd in een schitterende liedercyclus, die een indrukwekkende mengeling biedt van diverse genres, maar gelukkig geen 'etnische' pop. Salge en Kutulas schreven het scenario. Commentaar werd ingesproken door Helmut Krauss en Claudia Wenzel. Montage is van Jacqueline Weiss en de camera werd bediend door Matthias Seldte, Reinhold Vorschneider, Holger Braune, Claus Deubel, Thomas Henzel en Eric Black. Stereo.

Pop Galerie: Spice Girls

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Mel B., Mel C., Geri Halliwell, Emma Bunton en Victoria Adams.

Een portret van de Spice Girls, een meidengroep die voor de jaren 1990 betekent wat de Beatles waren voor de jaren 1960: het populairste Britse exportproduct. Vijf meiden, Mel B., Mel C., Geri, Emma en Victoria die, naar eigen zeggen, ontdekt werden toen ze reageerden op een krantenadvertentie voor een meidengroep. Volgens journaliste Louise Gannon is het wel iets anders gegaan en studio manager Ian Lee bevestigt dit door het tonen van de originele auditietapes, toen de vijf sexy-sterren elkaar nog niet eens kenden. Er werd meer over hen gefantaseerd dan waarheid geschreven. Ze groeiden uit tot een cultureel fenomeen, waarrond een hele merchandizing ontstond, gaande van T- shirts tot computerspelletjes. Ook al doen ze regelmatig dingen solo, toch verklaren ze dat ze steeds lid zullen blijven van de Spice Girls. Voer voor onvoorwaardelijke fans. Voor de rest een oppervlakkig beeld van een element uit de popcultuur van rond de eeuwwisseling. Niels Folta en Simon Witter schreven het scenario. Thomas Vondrak monteerde het geheel en Garath Hughes stond achter de camera.

Pop Galerie: Lauryn Hill

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Lauryn Hill, Pras, Wyclef Jean, George Michael en Aretha Franklin.

De in New Jersey geboren Lauryn Hill werd reeds op jonge leeftijd geconfronteerd met muziek. Als kind grasduinde ze steeds in de rijke platencollectie van haar ouders en via mensen als Marvin Gaye, Aretha Franklin en Roberta Flack kreeg ze niet enkel de liefde voor muziek doorgespeeld, maar deze zouden haar tevens beïnvloeden op het ogenblik dat ze besloot om ook zangeres te worden. In 1990 vormde ze met Pras en Wyclef Jean de hip-hop- groep The Fugees, die probleemloos de internationale hitparades veroverden met titels als 'Ready Or Not', 'No Woman No Cry' en hun eigen versie van Flacks 'Killing Me Softly'. Maar de drie hadden een te grote persoonlijkheid en midden jaren 1990 gingen ze solo, ook al bleven ze regelmatig samen optreden. Met haar album 'The Miseducation Of Lauryn Hill', door haar zelf gearrangeerd en geproduceerd, won Lauryn liefst vijf Grammy Awards. Zowel Lauryn als haar vrienden vielen vooral op door een individuele benadering van een mengeling van hip-hop en gangsta- rap. Als filmactrice verdiende ze haar sporen naast Whoopi Goldberg in SISTER ACT II. Niels Folta schreef het scenario. Daniel Hamersky zorgde voor de montage. Allan Barrett en Amir Esmann stonden achter de camera. Stereo.

Pop Galerie: KISS

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Paul Stanley, Gene Simmons, Peter Criss, Ace Frehley en Conan O'Brien.

Met hun vurige, explosieve shows wist de popgroep KISS zich een reputatie te verwerven als een obscene, vulgaire band die overal waar ze optraden voor de nodige sensatie zorgden. Eind jaren 1960 begonnen ze in de straten van New York. Stanley en Simmons traden op als Wicked Despair, maar kenden slechts een matig succes. Toen ze in 1972 het gezelschap kregen van Peter Criss en Ace Frehley veranderden ze hun naam in KISS. Ze werden sterk beïnvloed door mensen als Alice Cooper en David Bowie en traden op met beschilderde gezichten. Ze werden op korte tijd erg populaire in zekere punk-gerichte kringen. Hun sensationele optredens stelden meer voor dan hun oppervlakkige muziek. Deze documentaire is dan ook vooral bestemd voor jongeren die houden van enkele beschilderde clowns met fascistische trekjes en met weinig persoonlijkheid in hun muziek. Niels Folta schreef het scenario. Tanja Lesowsky stond in voor de montage. Fotografie is van Rolf Leitenbor, Peter Rollins en Jamie Flint. Stereo.

Pop Galerie: Garth Brooks

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Garth Brooks, Bob Doyle, Betsy Smittle, Sandy Brooks en Kenny Rogers.

Opgeleid als publiciteitsman groeide Garth Brooks op korte tijd uit tot een van de populairste Amerikaanse entertainers in wat eigenlijk beschouwd wordt als een voorbijgestreefd muziekgenre: country. De in 1962 geboren zanger/componist vermengde de typische country-elementen met rock, pop en punk en creëerde zo een heel eigen sound. In Amerika verkocht hij meer platen dan een Michael Jackson. We volgen hem op zijn eerste wereldtournee in 1996-97 - naar Ierland, Nederland, Duitsland en Japan - en tijdens de poging van een Amerikaanse supermarkt-keten om in het Guinness Book Of Records te komen door op een dag meer dan een miljoen CD's te verkopen. In 1999 maakte Brooks een CD onder de naam Chris Gaines. Hiermee bewees hij niet enkel ook andere muziekstijlen aan te kunnen, maar de CD belandde ook op de kortste tijd in de Amerikaanse top-tien-lijsten. Voor wie de man niet kent is deze documentaire best een aangename introductie. Voor zijn fans vanzelfsprekend een must. Niels Folta schreef het scenario. Voor de montage was Tom Pohanka verantwoordelijk. Fotografie is van Wolfgang Lehner, Darren Rydstrom en Jamie Flint. Stereo.

Pop Galerie: Courtney Love

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Courtney Love, Samantha Muloney, Eric Erlandson, Chris Cornell en Lars Ulrich.

Love Michele Harrison werd geboren te San Francisco in 1965 uit een hippie echtpaar. Later werd ze herdoopt tot Courtney Michele en ze woonde met haar moeder in hippie-gemeenschappen tot ze in contact kwam met justitie wegens diefstal. In de tweede helft van de jaren 1980 vormde ze, als Courtney Love, het punkgroepje Sugar Baby Doll, maar veel succes kenden ze niet. De komst van de grunge veranderde haar leven, mede door haar ontmoeting met Kurt Cobain wiens band Nirwana zeer populair was. In 1989 vormde ze Hole waarmee ook zij naar de top schoot als lead-zangeres. Evenals zovele andere collega-zangeressen trachtte ze het ook waar te maken in de film, met als hoogtepunt tot op heden Formans THE PEOPLE vs. LARRY FLYNT (1996). Na de dood van Kurt, met wie ze ondertussen getrouwd was, waren er veel stemmen die beweerden dat zij hiervoor verantwoordelijk was. Zo protesteerde ze openlijk tegen de documentaire KURT AND COURTNEY. Onderhavige documentaire is weinig kritisch en gaat alle beschuldigingen uit de weg, waardoor ze tevens erg oppervlakkig wordt. Niels Folta schreef het scenario. Sven Offen en Thomas Vondrak monteerden het geheel en Knut Sodemann stond achter de camera. Stereo.

Pop Galerie: Can

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Irmin Schmidt, Holmer Czukay, Michael Karoli, Malcolm Mooney en Jake Liebezelt.

In 1969 ontstond in Keulen de popgroep Can, bestaande uit Mooney (zanger), Schmidt (keyboards); Czukay (bass), Karoli (gitaar) en Liebezelt (batterij). Binnen korte tijd ontpopten ze zich tot de populairste electronic popgroep van Duitsland. Tot 1976 brachten ze negen albums uit, die allen op heel wat belangstelling mochten rekenen. Daarna gingen ze allen hun eigen weg. Tot ze in 1986 besloten terug bij elkaar te komen voor de opname van een nieuw album. Twee jaar later lag [KL]Right Time[KLE] bij de platenboer. Deze documentaire concentreert zich vooral op de opname en het succes van het album uit 1986. Een weinig opwindende documentaire over een (buiten Duitsland) weinig betekenende popgroep. De muziek die ze ten gehore brengen had duidelijk niet het gehalte om veel rimpels te veroorzaken op de golven van het popgebeuren. Rossacher schreef het scenario samen met Klaus Hundsbichler, die tevens instond voor de montage. Fotografie is van Hermann Dunzendorfer en Peter Rösler. Stereo.

Pop Galerie: Blondie

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Deborah Harry, Chris Stein, Clem Burke, Jimmy Destri en Johnny Ramone.

Deborah Harry werd geboren in 1954. Als kind reeds was ze bezeten door muziek en in 1968 vervoegde ze de folkgroep The Wind In The Willow. Ook al genoot ze de bescherming van Andy Warhol toch flopte de groep en Debbie stond weer op straat. In 1974 lachtte het geluk haar toe. Samen met Chris Stein, Clem Burke en Jimmy Destri vormde ze de popband Blondie. Hun eerste nummers stonden onder invloed van de CBGB-sound van de Ramones en Talking Heads, maar al vlug kregen ze hun eigen aanhang, mede door het feit dat Debbie totaal onvoorspelbaar was. De ene keer bracht ze rock of folk, dan weer punk, disco of techno (onder invloed van de Duitse band Kraftwerk). Soms klonk hun muziek erg experimenteel. In 1982 ging Blondie uiteen en Debbie begon een solo-carrière. Tevens begon ze meer en meer in films op te treden. Na veel aandringen en na het succes in 1995 van hun virtuele hereniging met een remix van 'Atomic', besloot Blondie in 1998 terug samen op te treden. Hun eerste nieuwe CD werd No Exit, die onmiddellijk reeds de hits 'Maria' en 'Nothing But The Girl' opleverde. Niels Folta schreef het scenario. Voor de montage werd beroep gedaan op Sven Offen. Fotografie is van Jürgen Bauer. Stereo.

Pop Galerie: Backstreet Boys

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Howie Dorough, Kevin Richardson, Nick Carter, A.J. McLean en Brian Littrell.

In 1996 kwamen vijf jongeren uit Orlando, Dorough, Richardson, Carter, McLean en Littrell, bij elkaar en vormden een rockband, de Backstreet Boys. Met hun mengeling van blanke R&B en Swingbeat waren ze rechtstreekse concurrenten van Take That. Op korte tijd groeiden ze uit tot de populairste Amerikaanse boys- band sinds The Monkees. Veel hadden de leden van de groep duidelijk niet te zeggen want het grootste deel van de documentaire wordt besteed aan het opmaken van een balans van de popmuziek op het einde van de jaren 1990 en vooral de opkomst van megaster Robbie Williams. Zelfs voor de fans van de Backstreet Boys komt het portret van hun idolen maar magertjes uit de verf. Simon Witter schreef het scenario. Voor de montage werd beroep gedaan op Bardia Sanbouraktschi, terwijl Allan Barrett achter de camera stond.

Pop Galerie: Marilyn Manson

1998 | Documentaire, Biografie, Muziek

Duitsland 1998. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Marilyn Manson en Twiggy Ramirez.

Een portret van de in 1992 in Florida opgerichte heavy metalband Marilyn Manson (een samentrekking van Marilyn Monroe en Charles Manson, voor oprichter Brian Warner de perfecte combinatie van de Amerikaanse cultuur: schoonheid en sadisme). Het is een groepje exhibitionistische travesties die ons met heimwee doen terugdenken aan THE ROCKY HORROR PICTURE SHOW. De klanken die ze uiten kunnen bezwaarlijk muziek genoemd worden en de waarden waartegen ze provoceren doen de opstandige jeugd van de jaren 1960 vrijheidshelden lijken. Voor ons hoeft deze zwijnenpoel niet. Enkel voor fans van walgelijke beelden en voorhistorische beestachtige klanken en naïeve, nutteloze filosofieën. Een pijnlijk, ziekelijke vertoning met gevaarlijke fascistische ondertoontjes. Een hoogtepunt van slechte smaak. Verwerpelijk.

Pop Galerie: Beastie Boys

1998 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1998. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Mike D, AD Rock, MCA, Rick Rubin en Carmelo Gaeta.

Begin jaren 1980 ontstond, onder invloed van de toen erg populaire punkmuziek, de rockband Beastie Boys. De drie leden noemden zich Mike D, AD Rock en MCA. Overal waar ze kwamen volgde er heibel. Ze provoceerden de jongeren. Zonder schroom werden ze de verdedigers van misdaad, drugs, verkrachting en zelfmoord. Hun lijflied werd Fight For Your Right. In de jaren 1990 gooiden ze het roer om. Ze merkten het succes van Walk This Way van Run DMC en ze begonnen zich meer en meer te profileren in de hip-hop scène. De, zoals steeds, goed gedocumenteerde biografische muziekfilm van Dolezal en Rossacher bestaat uit interviews met de drie muzikanten en uit gesprekken met mensen die over de jaren met hen gewerkt hebben. Uiteraard wordt een groot deel van hun hits in live-uitvoering ten gehore gebracht. Door de uitgesproken rauwe muziek richt de film zich uitsluitend tot de fans van de band. Daniel Brauer schreef het scenario. Sonja Lesowsky hield zich bezig met de montage en voor het camerawerk tekende André Stany. Stereo.

Pop Galerie: Aerosmith

1998 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1998. Documentaire van Rudi Dolezal en Hannes Rossacher. Met o.a. Steven Tyler, Joe Perry, Brad Whitford, Joey Kramer en Tom Hamilton.

In 1969 begonnen Steven Tyler en Joe Perry hun carri[KA2]ere als de Toxic Twins. Begin jaren 1970 vormden ze met gitarist Brad Whitford, drummer Joey Kramer en bassist Tom Hamilton de popgroep Aerosmith. De groep viel vooral op door het gebruik van de hallucinaties opgeroepen door drugs die zowel hun muziek als hun optredens kenmerkten. Hun stijl was rauw, agressief en kwam aan als een vuistslag. Toen Perry in 1980 de groep verliet leek het er even op of het was gedaan met Aerosmith, maar dank zij Run DMC kwamen ze terug op de hitlijsten door het succes van hun gezamenlijke [KL]Walk This Way[KLE]. Aerosmith was zowat de uitvinder van de video-clip als promotiemiddel om hun platen te verkopen. Door de mengeling van erotiek en keiharde rock werden deze clips bijzonder populair. Zo was Alicia Silverstone (cfr. clip Cryin') de eerste video-clip-actrice die het ook waar maakte op het witte doek. Ook Stevens dochter Liv werd via de clips een bekend gezicht. Een biografische documentaire die vooral de fans van Aerosmith zal aanspreken. Daniel Brauer schreef het scenario en Jürgen Lamprecht tekende voor de montage. Fotografie is van Markus Strobel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Caroline Auret op televisie komt.

Reageer