Sandrine Blancke

Acteur

Sandrine Blancke is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

Le silence des églises

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Edwin Baily. Met o.a. Robinson Stévenin, Robin Renucci, Florian Vigilante, Sandrine Blancke en Astrid Whettnall.

Een jonge vader kruist na jaren onverwacht weer het pad van de pater annex kostschooldirecteur die hem als twaalfjarige heeft misbruikt. Opgekropte razernij en eigenrechtergedachten verteren hem. Dan bezint hij zich. Genuanceerde, bekroonde tv-film grijpt terug op de zaak-Pican uit 2000, toen een pederaste pastoor met verkrachtingen en andere zedendelicten op zijn kerfstok achttien jaar cel kreeg. Bisschop Pican die de misdaden in zijn diocees verzweeg, werd eveneens veroordeeld. Sinds dat grensverleggend arrest kan een Franse geestelijke zich in soortgelijke strafzaken niet langer op zijn zwijgplicht beroepen.

Soeur Sourire

2009 | Drama, Historische film, Biografie

België/Frankrijk 2009. Drama van Stijn Coninx. Met o.a. Cécile De France, Jan Decleir, Sandrine Blancke, Christelle Cornil en Chris Lomme.

Biopic over Jeannine Deckers, een Belgische non die in 1963 een wereldhit had met het vrolijke deuntje 'Dominique': 'Dominique, nique, nique (...) Il ne parle que du bon Dieu'. Haar door de platenmaatschappij bedachte artiestennaam was Soeur Sourire, maar in werkelijkheid stond ze niet bepaald bekend om haar glimlach. Coninx' film is aan de rooskleurige kant, maar geeft ook ruimte aan de treurige feiten. Hoofdrolspeelster Cécile De France deinst niet terug voor Deckers' lelijke kanten, en maakt haar tot een interessante antiheldin. Toch blijft Soeur Sourire iets te veel aan de oppervlakte.

Les filles ne savent pas nager

2000 | Komedie, Familiefilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Anne-Sophie Birot. Met o.a. Isild Le Besco, Karen Alyx, Pascale Bussières, Pascal Elso en Marie Rivière.

Gwen (Le Besco) is een ontluikende blonde schoonheid van vijftien. Ze woont met haar kibbelende ouders, C[KA1]eline (Bussi[KA2]eres) en Alain (Elso), in een schilderachtig kustdorpje in Bretagne en ze begint zich voor jongens te interesseren, met name voor Fr[KA1]edo (Cottereau). Ze duikt algauw met hem in bed, d.w.z. in vaders zeilboot, maar ze worden betrapt door haar vader. Tijdens de afgelopen zomervakanties kwam Lise (Alyx) altijd met haar moeder Anne-Marie (Rivière) uit Parijs naar het dorp. Gwen en Lise zijn bevriend en delen menige prettige herinneringen aan voorbije vakanties, maar dit jaar ziet het er naar uit dat Lise niet komt - vanwege het dodelijke ongeluk van haar vader in Engeland, die overigens al heel wat jaren van haar moeder gescheiden was. Als Lise toch kan komen, wil Gwen dat Lise meedoet met haar nieuwste ontdekking: flirten met jongens, maar dit gaat de jongesachtige Lise te snel. Ze is eerder jaloers op haar vriendin en als Gwen met Frédo tussen de lakens glijdt in het kamertje dat zij met Lise deelt, komt het tot een tragedie. De jonge, debuterende hoofdrol Le Besco is indrukwekkend, al kun je moeilijk onderscheiden of zij het allemaal beleeft of speelt - waarschijnlijk beiden. Alyx die het meisje speelt dat geleden heeft onder het gemis van een vader, doet echter niet onder voor Le Besco, en de bijrollen van Bussières, Elso en Rivière zijn heel geloofwaardig onder de vaardige regie van de eveneens debuterende Birot. De film kwam uit in de zalen in Amerika, waar hij in twintig weken nog geen zeventigduizend dollar opleverde aan de kassa. Het scenario is van regisseuse Birot en Christophe Honoré. Het camerawerk is van Nathalie Durand.

Regarde-moi

1999 | Drama

België 1999. Drama van Frédéric Sojcher. Met o.a. Mathieu Carrière, Claire Nebout, Carmen Chaplin, Jean-Paul Comart en Claudio Bigagli.

Een jonge aankomende toneelspeler en een dito actrice repeteren een toneelstuk dat door hun regisseur werd geschreven. Het gaat over een onbereikbare liefde. Ligt het aan hem of aan haar? Gefilmd toneel met een minimaal budget dat het nodige vergt van het voorstellingsvermogen van de kijker. Het scenario is van regisseur Sojcher en Jean-Luc Goossens. Het camerawerk is van Michel Baudour en Paul Vercheval.

Julie Lescaut : Les fugitives

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Julie Lescaut (Genest) en haar mensen worden naar de plaats van een moord gezonden. In een openbare tuin werd het lijk gevonden van een man. Het lichaam werd half ontmand. Het spoor leidt naar een nabijgelegen huis voor jonge ongehuwde moeders. Een van hen, Marie (Sobel), het nichtje van het slachtoffer, is spoorloos. Tijdens het onderzoek staat Julie erg onder spanning, temeer daar haar beide dochters - en vooral Sarah (Lauret), de oudste - midden in een puberteitscrisis zitten. Redelijke aflevering van deze reeks waarin, naast het politiewerk, de jongste tijd ook het privé-leven van de titelfiguur erg centraal staat. Het scenario werd geschreven door Alexis Martin, Patrick Pessis en Alexis Lacaye. Voor de fotografie tekende Roberto Venturi.

La fête des pères

1995 | Komedie, Drama

Zwitserland/België/Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Claude Rich, Dominique Labourier, Laure Duthileul, Henri Garcin en Pascal Elso.

De Franse schrijver Louis Galissier (Rich) moet in Duitstalig Zwitserland een lezing houden. Het is niet de eerste keer en Louis weet wat hem te wachten staat. Voor hem is het een ritueel. Maar ditmaal vergist hij zich, want niets verloopt zoals gebruikelijk. Een toevallige ontmoeting met Nicole (Duthileul), een vroegere liefde, doet zijn plannen in het honderd lopen. Het thema of óók schrijvers goede vaders kunnen zijn wordt in de waagschaal gelegd door Nicole, die Louis met zijn neus op de feiten drukt: hij heeft nooit tijd voor haar en haar kind willen maken. Dit klinkt goed en plausibel, maar het is daarom nog geen goede film. Verhaeghe slaat de plank mis: de personages werden te weinig gemotiveerd en missen diepgang. Dit laatste ligt aan het scenario van regisseur Verhaeghe, dat hij samen samen met Jean-Marc Roberts schreef naar de roman van François Nourissier. Het camerawerk is van Roland Dantigny.

Le fils du requin

1993 | Drama, Familiefilm

Frankrijk/Luxemburg/België 1993. Drama van Agnes Merlet. Met o.a. Ludovic Vandendaele, Erick DaSilva, Sandrine Blancke, Maxime Leroux en Yolande Moreau.

Twee jonge desperado`s - broertjes van twaalf en veertien (Da Silva en Vandendaele) - ergens aan de Atlantische kust in Frankrijk zijn door hun onverschillige moeder in de steek gelaten en hun arme vader die meestal straalbezopen is, heeft niks over ze te vertellen. Ze gaan joyrijden in een bus die ze gekraakt hebben om hem tenslotte van de rotsen in zee te laten lopen. Ze stelen als raven om zich in leven te houden. Toch begint de oudste te verlangen naar tederheid in de vorm van een vriendinnetje (Blancke), maar de jonge rouwdouw weet niet hoe hij zoiets zonder geweld zou moeten aanpakken. Ze zijn bezeten van de wereld der vissen, waarmee ze voor het eerst kennismaakten door naar een onderwaterfilm te kijken. Ze beschouwen zich als haaienzonen (zie de titel) onder de 'zeewolven'. Realistisch gedaan en regisseuse Merlet, hier in haar debuut, weet behendig alles uit haar jonge spelers te halen. Het scenario is van Santiago Amigorena en regisseuse Merlet. Gérard Simon deed het camerawerk.

L'ombre du doute

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Aline Issermann. Met o.a. Sandrine Blancke, Alain Bashung, Mireille Perrier, Josiane Balasko en Luis Issermann.

Adequaat verfilmd, naar incest-verhaal over de elf-jarige, in zichzelf gekeerde Sandrine (Blancke), die zegt door haar vader (Bashung) te zijn misbruikt. Iedereen gaat zich ermee bemoeien - school, familie, politie, autoriteiten - en de druk op het gezin wordt tot in het extreme opgevoerd. Dochterlief trekt haar verklaring in, maar vader wordt toch veroordeeld. Griezelig is hoe verbeten de maatschappij, alle deskundigen voorop, achter de vermeende dader aan zit. Het slot van de film stelt hen in het gelijk (vader bekent), maar de uitkomst had net zo goed anders kunnen zijn. Dat met die mogelijkheid geen rekening wordt gehouden, geeft de film een nare bijsmaak. Scenario van regisseuse Issermann. De beelden zijn van Darius Khondji. Gedraaid in CinemaScope.

Toto le héros

1991 | Drama, Komedie

België/Frankrijk/Duitsland 1991. Drama van Jaco Van Dormael. Met o.a. Michel Bouquet, Jo De Backer, Thomas Godet, Mireille Perrier en Sandrine Blancke.

Thomas is jaloers op zijn buurjongen Alfred, die in een warm milieu wordt opgevoed. Thomas denkt dat hij en Alfred na de geboorte verwisseld zijn tijdens een ziekenhuisbrand. Hij zal het Alfred zijn verdere leven nadragen. Tegelijk komt het wel uit dat Thomas (wellicht) niet de echte broer is van zijn zus, want hij is verliefd op haar. Toto le héros vertelt in flashbacks en -forwards en met een flinke scheut mafheid een nostalgisch verhaal over tekortkoming en liefde. De film won er een kast vol prijzen mee in Europa.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sandrine Blancke op televisie komt.

Reageer