Noémie Kocher

Acteur, Scenarist

Noémie Kocher is acteur en scenarist.
Er zijn 13 films gevonden.

1 journée

2007 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 2007. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Bruno Todeschini, Natacha Régnier, Noémie Kocher, Zinedine Soualem en Louis Dussol.

Drie leden van hetzelfde Zwitserse gezin beleven dezelfde dag op zeer uiteenlopende wijze, terwijl hun verhalen toch met elkaar zijn verweven. Radiojournalist Serge, bij dageraad per auto onderweg, raakt iets en rijdt door. Echtgenote Pietra ontdekt in het middaguur dat Serge haar bedriegt. Hun achtjarige zoontje Vlad beleeft zijn eerste liefdesdeceptie. Scenario van Berger en actrice Kocher, als een vernuftige puzzel gelegd, verschuift telkens subtiel het perspectief. Monotone forenzenflatwijk is zo gefotografeerd dat een onbestemde sfeer ontstaat: soms lijken de personages net dolende fantomen in een parallelluniversum.

Henry Dunant: Du rouge sur la croix

2006 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk/Zwitserland/Oostenrijk/Algerije/Griekenland 2006. Biografie van Dominique Othenin-Girard. Met o.a. Thomas Jouannet, Émilie Dequenne, Noémie Kocher en Michel Galabru.

Televisieproductie met de allure van een bioscoopfilm is een meeslepend historisch fresco over de woelige jaren waarin de Geneefse idealist Henry Dunant het Rode Kruis stichtte. In 1848, wanneer hij keizer Napoleon III om gunsten wil vragen, wordt Dunant op het slagveld bij Solférino geconfronteerd met de gruwelen van de Frans-Oostenrijkse oorlog. Daar ontstaat het idee voor een hulporganisatie die oorlogsgewonden bijstaat, ongeacht hun uniformkleur. Jouannet speelt zijn wereldverbeteraarsrol met het heroïsch vuur van de beste cape-en-degen-grootheden van weleer. Sterke bijrollen van Tom Novembre en Jean-François Balmer.

Aime ton père

2002 | Drama

Frankrijk/Canada/Verenigd Koninkrijk/Zwitserland 2002. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Depardieu, Sylvie Testud, Julien Boisselier en Noémie Kocher.

Een vlaag van latent sadisme of een geïnspireerde coup? Dat is de vraag die men zich kan stellen bij het casten van vader en zoon Depardieu in een film over een rotte vader-zoonrelatie. Pa is een egocentrisch en gevierd auteur die per motor zijn Nobelprijs voor de Literatuur gaat ophalen. Hij krijgt een ongeluk en vervolgens de boemerang van zijn gebrekkige vaderschap op de neus: zoonlief gijzelt papa. Met de zus/dochter (een giftig acterende Testud) doet het disfunctionele-familiedrama er nog een zwartgallige schep bovenop. Bergers deels autobiografische afrekening is intens gespeeld, maar zoveel bitter ressentiment vraagt enig incasseringsvermogen.

Un cadeau : la vie

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Carole Richert, Laurent Bateau, Bernard Verley, Edgard Givry en Noémie Kocher.

Paul (Bateau) en Genevi[KA2]eve Lesage (Richert) zouden dolgraag een kind hebben, maar elke poging is tot hiertoe mislukt. Na zeven jaar is het eindelijk zover: Geneviève is zwanger. De hele familie is dolgelukkig, maar dan dreigt een dom auto-ongeval een eind te maken aan dit geluk. Genevièves baarmoeder is gescheurd en de foetus kan dit niet overleven. Dit lijkt het einde van hun droom, want een nieuwe zwangerschap is uitgesloten. Bij de operatie blijkt de foetus onbeschadigd te zijn en de dokter besluit de vrucht in een kunstmatige baarmoeder verder te laten groeien. Maar is dit een verantwoorde beslissing? Kan een foetus zich harmonieus ontwikkelen buiten het lichaam van de moeder? Een ethisch probleem dat vragen oproept bij de vooruitgang van de wetenschap. Voor de enen schept dit een religieus dilemma, voor anderen wordt het een in vraag stelling van hoe ver de wetenschap mag gaan. In elk geval lijkt het ons in dit geval ver gezocht er een probleem van te maken, want vermits de foetus in goede gezondheid verkeert hoeven we ons toch de vraag niet te stellen of deze gered moet worden of niet. Goed gespeeld, maar de vraag is of het drama dit allemaal wel waard is. Chantal Renaud baseerde haar scenario op een verhaal van Gareth Jones, Fiona Howe, Nicolas Buri en Dominic Noble. Fotografie is van Claude Egger.

Un cadeau : La vie

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Carole Richert, Laurent Bateau, Bernard Verley, Francine Bergé en Edgar Givry.

In melodramatische Europudding, geschreven door Chantal Renaud naar `origineel idee` van Fiona Howe en Gareth Jones, wilden Paul Lesage (Bateau en zijn vrouw Genevi[KA2]eve (Richert) sinds lang een kind. Na zeven jaar is zij eindelijk zwanger. Hun geluk is van korte duur want bij verkeersongeluk wordt Geneviève zwaar gekwetst. Haar baarmoeder is gescheurd zodat elke zwangerschap uitgesloten is. Toch is er nog hoop, want de foetus is intact. Kijkers die ook pulpverhaaltjes lezen, weten wat volgt: de foetus wordt getransfereerd naar een artificiële uterus. Mirakel of catastrofe?

Une femme d'honneur : Balles perdues

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Bernard Uzan. Met o.a. Corinne Touzet, Jean-Michel Noirey, Noémie Kocher, Yves Beneyton en Pierre-Marie Escourrou.

Bij een brutale overval op een kledingsmagazijn komt het tot een vuurgevecht tussen de gangsters en de gendarmes, o.l.v. Isabelle Florent (Touzet). De dieven slagen erin te ontkomen, maar na het gevecht blijken er twee doden gevallen te zijn. De een, de getuige die de politie verwittigde, werd door de gangsters gedood, de andere, een jong meisje, ligt op de plaats van het gevecht. Na onderzoek blijkt dat het meisje getroffen werd door een kogel, afgevuurd uit het wapen van gendarme Roussillon (Escourrou). De man raakt in een depressie en bovendien wordt de zaak onderzocht door een commissaris uit Parijs en Isabelle houdt niet van pottenkijkers. Bovendien staat ze pal achter haar mensen, waarin ze het volste vertrouwen heeft. Is een politieman die, in een vuurgevecht met misdadigers, een toevallige voorbijganger doodt schuldig aan moord of misdadig verzuim? Of is dit dood door ongeval? Onze 'dame van eer' heeft een zwaar gewetensconflict op te lossen en ze wordt nog op de vingers getikt ook door haar superieuren. Goede, wat voorspelbare, policier die de liefhebbers van het genre zeker zullen smaken. Eric Kristy schreef het scenario en achter de camera stond Jean-Pierre Aliphat. Stereo.

Rachel et ses amours

1997 | Komedie, Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Komedie van Jacob Berger. Met o.a. Noémie Kocher, Michel Galabru, Marie-Dominique Dessez, Dominique Guillo en Samuel Hamelet.

In de zomer van 1962 wordt in een calvinistisch dorpje in Zuid-Frankrijk Rachel (Kocher), de kleindochter van burgemeester Josuah Collonges (Galabru), verliefd op de plaatselijke dominee Joseph (Guillo). Geheel volgens de tradities wordt hun verlovingsperiode ingeluid. De komst van de jonge, rijke stedeling Matthieu (Hamelet) brengt de strikte leefregels van deze kleine gemeenschap aan het wankelen. Scenario van Gilles Gérardin naar gelijknamige roman van Charles Exbrayat. Na lichtvoetige start krijgt verhaal dramatische wending. En dat allemaal in naam van geobsedeerde geloofsregels.

Le roi en son moulin

1997 | Romantiek, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacob Berger. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Vincent Winterhalter, Noémie Kocher, Sylvie Herbert en Françoise Pinkwasser.

Een klein dorpje in Noord Frankrijk, 14 juli 1914. De feestelijke roes van de nationale feestdag wordt gruwelijk afgebroken door het oorlogsgeweld. Vijf jaar later keert Jean (Winterhalter) terug. Zowel hij als zijn vroegere verloofde Pauline (Kocher) zijn totaal veranderd. Hij leeft met zijn oorlogsherinneringen. Zij kan het feit niet verwerken dat haar broer gesneuveld is. Ze trouwen omdat Pauline`s vader Baptiste (Thibault), een molenaar, dit wenst, maar zij kan hem onmogelijk haar liefde geven. De schaduw van de oorlog verwoest ook na beëindiging hiervan nog steeds diverse levens. Twee mensen verliezen elkaar, zoeken elkaar en zullen elkaar uiteindelijk vinden. Een film vol menselijke emoties, getekend door een gemeenschappelijk verleden. Dank zij de schitterende acteerprestaties blijft de film boeien tot het einde. Aaron Barzman baseerde het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Bordes. Mooie fotografie van Cyril Lathus.

Les agneaux

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Marcel Schüpbach. Met o.a. Richard Berry, Brigitte Roüan, Julia Maraval, Alexis Tomassian en Roger Jendly.

De band tussen de veertien-jarige Marie (Maraval) en haar dertien-jarige broer Daniel (Tomassian) is bijzonder hecht. Ze worden geterroriseerd door hun tyrannieke vader (Berry) en dat is er niet op verbeterd sinds hun moeder (Ro[KA3]uan) ziek werd. Vaders motto luidt: zwakken hebben problemen, sterken vinden een oplossing. Hun vader bedriegt hun moeder openlijk met de veel jongere Nadia (Kocher). Hij weigert halsstarrig moeder in het hospitaal te laten opnemen, want in zijn gezin wordt niemand ziek. Als ze echter in een restaurant een aanval krijgt kan hij hospitalisatie niet verhinderen. Hij kidnapt haar, maar bij zijn thuiskomst sterft ze in zijn armen. Voor Marie en Daniel heeft hun vader hun moeder vermoordt en ze besluiten van huis weg te lopen. Maar hun vader achtervolgt hen. Een pijnlijk portret van twee pubers die leven onder de dwingelandij van een onredelijke vader. Berry zet een onvergetelijk personage neer, dat je eigenlijk niet kunt haten, maar wiens handelingen je evenmin kan goedkeuren. De twee jonge acteurs Maraval en Tomassian zijn ware revelaties. Het onredelijk geweld op het einde is een logische gevolgtrekking van het voorgaande. De haat groeit tot ze explodeert. Een film die een grote indruk nalaat. Schüpbach, Pascal Bonitzer, Jean-François Goyet en Olivier Dazet baseerden het scenario op een roman van Ania Carmel. Fotografie is van Denis Jutzeler.

Julie Lescaut : Femmes en danger

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Jacob Berger. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Patrick Fierry en Alexis Desseaux.

Bij een brand in een Parijse woning komen een echtpaar en een kind om het leven. Het blijkt al gauw dat hier misdadig opzet in het spel is en het onderzoek brengt Lescaut (Genest) naar Gen[KA2]eve, waar ze aan de zaak werkt met de niet alledaagse inspecteur Fresco (Fierry). Hun speurtocht naar de mysterieuze moordenaar wordt doorspekt met twee liefdesverhalen: dat van het aanstaande huwelijk van Fresco en de ontmoeting van Lescaut met haar ex-man. Zoals gewoonlijk in deze reeks wordt naast het professionele leven van de hoofdfiguren ook veel aandacht besteed aan hun privé-leven. Dit is niet steeds bevorderlijk voor de opbouw van de spanning. Het routine-scenario is van Alexis Lecaye en Yves Mugny. Aan de camera stond Denis Jutzeler. Nicam Stereo.

Target of Suspicion

1994 | Mysterie, Misdaad, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk 1994. Mysterie van Bob Swaim. Met o.a. Tim Matheson, Lysette Anthony, Alain Saint Alix, Noémie Kocher en Ronald Guttman.

Nick Matthews (Matheson) is een na[KA3]ieve Amerikaanse geleerde die min of meer bij toeval een heel populair parfum ontwikkelt. Hij gaat naar Parijs om de Europese distributie ervan te begeleiden en heeft daar een korte en onschuldige ontmoeting met model Julie Dormoy (Kocher), die later wordt aangerand en vermoord, waarbij Matthews de belangrijkste verdachte is.

Passé sous silence

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Igaal Niddam. Met o.a. Marie-Sophie L. Berthier, Marie Matheron, Carlo Brandt, Aurore Clément en Jean-Claude Dreyfus.

C[KA1]ecile Arnoux (L. Berthier) wordt opgeroepen om zitting te nemen in een jury. Ze zal moeten oordelen over een vrouw die ervan verdacht wordt haar minnaar te hebben vermoord. De eerste confrontatie zorgt voor een schok. De verdachte was haar boezemvriendin toen ze allebei dertien waren. De vriendin doet niet de minste moeite zich te verdedigen, dus gaat ex-Madame Lelouch zelf op zoek naar haar motieven, zeer tot ongenoegen van echtgenoot S[KA1]ebastien Arnoux (Brandt). Alledaags drama over vriendschap en plichtsbesef, waarbij de moordzaak slechts een neventhema is. De acteurs leveren oppervlakkig werk. Het niet bepaald originele scenario is van de hand van Christian Biegalski, Bénédicte Popper, Joëlle Goron en Niddam. Claude Egger stond achter de camera.

L'Honneur de la tribu

1993 | Drama, Komedie

Algerije/Frankrijk 1993. Drama van Mahmoud Zemmouri. Met o.a. Saïd Amadis, Magid Bouali, Marianne Caron, Djamel Dekkar en Edith Develeyne.

De stad Zitouna in Algerije heeft door het koloniale tijdperk zijn identiteit verloren. Omar el Mabrouk (Amadis) en Ourida (Kervoas) zijn er opgegroeid toen Algerije nog uit Franse departementen bestond en het vreemdelingenlegioen er gelegerd was. De strijd om de onafhankelijkheid van Frankrijk was in 1954 losgebrand. Omar doodt Paulo (Bellanti), een legionair, en moet onderduiken. Na de onafhankelijkheid van 1963 komt hij weer boven water en vertegenwoordigt het FLN, dat de sympathie van velen genoot. Helaas heeft de FLN haar beloftes nooit waargemaakt en is deze revolutionaire partij een oligarchie geworden, waar de corruptie hoogtij vierde. Dat duurde langer dan de bezetting van de Fransen. Het gekleurde scenario van regisseur Zemmouri is gebaseerd op de roman van Rachid Mimouni. Het camerawerk is van Mustafa Ben Mihoub. De film is interessant voor kijkers, die inzicht willen verkrijgen in een stukje Algerijnse geschiedenis. Tot stand gekomen met diverse culturele subsidies van de Franse overheid.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Noémie Kocher op televisie komt.

Reageer