François Staal

Componist

François Staal is componist.
Er zijn 11 films gevonden.

La résidence

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Laurent Jaoui. Met o.a. Michel Jonasz, Hélène Vincent, Marthe Keller, Guy Marchand en Nicole Calfan.

Sterk bezette tv-adaptatie van Lune captive dans un oeil mort van Pascal Garnier (1949-2010). Na een noest arbeidsleven in de Parijse banlieue betrekken Martial en Odette Node een huis in de seniorenenclave Les Conviviales aan de idyllische Méditerranée. Een tweede echtpaar en een vrijgezelle dame worden buren. Alles is lavendelgeur en zonneschijn, totdat de aanwezigheid van het aangelegen zigeunerkamp zich doet gelden. Jaoui fileert de opkomende paranoia met eenzelfde psychologische finesse en zwarte humor als noir-auteur Garnier. Ook met Guy Marchand en Nicole Calfan.

La traque

2008 | Biografie, Drama

Duitsland/Frankrijk 2008. Biografie van Laurent Jaoui. Met o.a. Hanns Zischler, Franka Potente, Yvan Attal en Christophe Brault.

Biografische tv-film over Serge en Beate Klarsfeld, het Frans-Duitse echtpaar dat tientallen oorlogsmisdadigers opspoorde en voor het gerecht sleepte. Centraal staat de jacht op Klaus Barbie, 'de beul van Lyon', die begin jaren zeventig wordt aangetroffen in Zuid-Amerika, waarop twaalf jaar onderzoek, undercoverwerk en politiek getouwtrek volgen voordat hij kan worden berecht. Ondanks het boeiende gegeven en de bedreven acteurs in de hoofdrollen, komt de film maar niet op gang. Warrige montage en een overdaad aan informatie zitten de spanning en karakterontwikkeling in de weg.

Divine Émilie

2007 | Historische film, Biografie, Drama

Frankrijk 2007. Historische film van Arnaud Sélignac. Met o.a. Léa Drucker, Thierry Frémont, Olivier Sitruk, Philippe Lefebvre en Mathieu Delarive.

Verzorgde tv-dramatisering van een sleutelepisode uit het leven van markiezin Émilie du Châtelet (1706-1749). Deze gehuwde, maar voor haar tijd revolutionair vrije vrouw pionierde tijdens de Verlichting met publicaties over wiskunde en natuurkunde en vertaalde Isaac Newtons Principia mathematica in het Frans. Cruciale ontmoeting was die met de uit de gratie geraakte Voltaire; hij werd minnaar en mentor van de jonge aristocrate. Léa Drucker, telg uit een Franse familie van bekende mediafiguren, is een passend eigenzinnig-glamoureuze Émilie. Als co-auteur van het kundige scenario tekende Élisabeth Badinter, een feministisch filosofe die meerdere studies over Émilie du Châtelet publiceerde.

Sarah Bernhardt: Une étoile en plein jour

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Laurent Jaoui. Met o.a. Ludmila Mikaël, Julie Debazac en Vincent Martin.

Ludmila Mikaël speelt Sarah Bernhardt, oftewel: één van de elegantste Franse film- en theateractrices van deze tijd vertolkt de beroemdste en wellicht meest geëxalteerde bühnepersoonlijkheid van de Belle Époque. Zoals iedere zomer kondigt zich juni 1914 op Belle-ÎÎle-en-Mer de komst aan van de tragédienne en haar entourage. Voor 'Mademoiselle' Bernhardt (1844-1923), die er een oud fort bezit, wordt het echter geen Bretonse eilandretraite zoals alle voorgaande. Op casting heeft regisseur Jaoui al gewonnen en het scenario voor zijn fraai ogende tv-film is van geen geringere dan eeuwige querulant Claude Faraldo (Themroc, Deux lions au soleil).

Le cœur à l'ouvrage

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Dussaux. Met o.a. Mathilde Seigner, Amira Casar, Marc Citti, Bruno Slagmulder en Catherine Jacob.

Bruno (Citti), die pornofilms regisseert, zou weleens een `echte` film willen draaien. Hij krijgt de nodige subsidies bijeen (zo gaat dat in Europa) voor een romantische film met in de hoofdrollen Julien (Slagmulder) en Chlo[KA3]e (Seigner), zijn favoriete pornosterren. Fran[KA10]coise is de productrice. Zij is bereid deze uitdaging aan te gaan. Sophie (Abascal) is de vriendin van Julien; zij is onvruchtbaar. Haar vriendin No[KA3]elle (Casar) wil graag een kind, maar heeft een probleem met haar vriend Marc (Catalifo). Ze vraagt of Sophie een nachtje wil gaan slapen met Marc, want in het donker merkt hij dat toch niet, terwijl zij dan een kindje kan maken met Julien. Het idiote scenario van Tonino Benacquista, die even te zien is als tatoeëerder, probeert te laten zien wat er normaal gesproken op de set gebeurt, nu privé gebeurt... Wie deze verwisselingsklucht ernstig neemt, kan beter eens een bezoekje aan de psychiater brengen. Het spel is beneden peil, de regie is krachteloos en het verhaal is bijzonder flauw. Het camerawerk is van Paco Wiser.

Un étrange héritage

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Laurent Dussaux en Laurent Dusseaux. Met o.a. Agnès Soral, Natacha Lindinger, Nadia Fossier, Patrick Pineau en Bernard Alane.

Drie vrouwen met een totaal verschillende achtergrond worden door een vreemde erfenis samengebracht. Het zijn de zesendertigjarige Sabine (Soral), gehuwd en moeder van drie kinderen, behorende tot de bourgeosie, de dertigjarige journaliste C[KA1]ecile (Lindinger), vrijgezel en de vierentwintigjarige Julie (Fossier), die bezeten is door de zeilsport en haar kost verdiend in een pizzatent. Hun gemeenschappelijke deler is dat ze allen dezelfde minnaar hadden. En deze is hen niet vergeten in zijn testament. Ze erven zijn riant appartement. Maar het addertje onder het gras is dat ze er drie jaar in moeten wonen alvorens het te mogen verkopen. Vergezochte, maar leuke komedie vol geestige dialogen. De drie actrices doen het vuur uit je tv-toestel spetteren. Plezierige ontspanning zonder veel pretenties, geschreven door Laurence Drummond en Patrick Chaput. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Philippe Bouyer.

À découvert

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Jaoui. Met o.a. Isabelle Renauld, Féodor Atkine, Pierre Cassignaro, Emmanuelle Michelet en Romain Legrand.

De vijfendertig-jarige France (Renauld) wil scheiden van haar man Lo[KA3]ic (Atkine) na acht jaar huwelijk. Ooit was hij een beloftevol fotograaf, maar nu is hij hopeloos verslaafd aan de drank. France wil herbeginnen met haar zoon Quentin (Legrand). Ze vinden onderdak in een goedkoop appartement. In de rechtszaal neemt Loïc alle schuld op zich. Op een dag echter krijgt ze per post een ongedekte cheque. Haar advocaat verklaart haar de valstrik waarin ze getrapt is. De gevolgen van drankzucht op de onmiddellijke omgeving en vooral het gezin worden hier op uiterst naïeve wijze geïllustreerd via een stationsromannetje. De acteurs spelen op automatische piloot. Jaoui schreef het scenario samen met Olivier Roche. Fotografie van Jean-Louis Sonzogni.

La vie en face

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Dussaux. Met o.a. Nathalie Richard, Patrick Pineau, Alex Descas, Antonin Lebas-Joly en Camille Japy.

Claire (Richard) is een alleenstaande moeder die met veel toewijding haar zoontje Maxime (Lebas-Joly) opvoedt. De jongen droomt ervan cellist te worden. Ze heeft het druk in het hospitaal waar ze werkt en weet dat ze op Maxime kan rekenen voor lichte huishoudelijke taken. Tot op de dag dat Claire geplaagd wordt door hevige hoofdpijnen. Bij onderzoek blijkt dat ze een hersentumor heeft. Ze weigert zich te laten verzorgen om haar zoontje niet te alarmeren, want die kan het niet vinden met zijn onstabiele vader Alex (Pineau). Enkel haar vrienden en collega`s D[KA1]esir[KA1]e (Descas) en Fabienne (Japy) weten van haar ziekte. Tranerig melodrama dat het gebruik van enkele tientallen zakdoeken laat aanbevelen. De situatie is kunstmatig en dit kan niet verholpen worden door het middelmatige spel van de hoofdacteurs. Toch zal een groot deel van het (voornamelijk vrouwelijke) publiek zich laten ontroeren door deze sentimentaliteit die voor eerlijke emotie moet doorgaan. Geschreven door Elvire Murail, Dussaux en Marianne Groves. Achter de camera stond Jean-Philippe Bouyer. Stereo.

Une femme dans la nuit

1995 | Drama, Thriller

Frankrijk/Canada 1995. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Natascha Lindinger, Frédéric Pierrot, Jean-Michel Tinivelli, Beata Nilska en Frédéric Pellegeay.

Laetitia (Lindinger) is een jonge vrouw die `s avonds op de parkeerplaats van de metro in een Parijse voorstad wordt overvallen door een aanrander, die haar verkracht. Bij de aangifte blijkt dat er een serie-verkrachter aan het werk is. Hij valt op een bepaald soort vrouwen (Laetitia was zijn type) en zoekt zijn slachtoffers onder de passagiers van dezelfde lijn van de ondergrondse. Hoewel Laetitia geschokt is en door een hel gaat, besluit ze zich te weren. Als de inspecteur die het onderzoek leidt tegen de engerd, haar voorstelt om als lokaas te dienen, kijkt ze er behoorlijk van op, maar ze accepteert het toch. Redelijk simpele tv-film die grotendeels in de gangen van een metrostation speelt, en met enkele spannende momenten als Laetitia het contact met haar beschermers/begeleiders op een cruciaal moment verliest. Praatgroepen voor slachtofferhulp kunnen zich van deze film bedienen om getroffenen uit hun isolement te helpen verlossen. Behoorlijk spel. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens, Nicolas Cuche en regisseur Woreth en is gebaseerd op authentieke getuigenissen van vrouwen die dit droeve lot troffen. Het camerawerk is van Manuel Teran, Thierry Pouget, Ali Lakrouf en Marc Tévanian. Formaat 16/9.

Cauchemar d'une mère

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Jean-Claude Adelin, Diane Laske, Sandrine Caron en Marianne Groves.

Gescheiden kassi[KA2]ere Natalie Servin (De Saint-P[KA2]ere) zorgt alleen voor haar negen-jarige dochtertje Olivia (Laske). Hoewel de omstandigheden bescheiden zijn, leven moeder en dochter in goede harmonie en weten zij zich heel behoorlijk te redden. Nadat Natalie heel lang niets meer had gehoord van Olivia`s vader Guy Renau (Adelin), meldt hij zich onverwacht en eist de voogdij over Olivia op. Guy is een gewiekste schurk, die zijn zaken financiert met het geld van zijn bedrogen ex-echtgenotes. Natalie komt in verzet en weigert Guy zelfs het bezoekrecht, waarop hij een advocaat (Guillo) in de arm neemt, de sociale dienst (Andr[KA1]eoni) inschakelt en de zaak voor de kinderrechter (Le Masne) brengt. Het verslag van de zoveelste dramatische dwaling van de op hol geslagen mallemolen van ambtelijke instanties en justitie, die in de beginjaren 1990 Frankrijk in opschudding bracht. Helaas worden de gebeurtenissen met een overdosis aan sentiment opgelepeld. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens en regisseur Woreth. Het camerawerk is van Manuel Teran.

Les enfants du naufrageur

1992 | Familiefilm, Avonturenfilm, Actiefilm

Frankrijk 1992. Familiefilm van Jérôme Foulon. Met o.a. Brigitte Fossey, Jacques Dufilho, Michel Robin, Jean Marais en Maxime Boidron.

Acht kinderen die op een eiland voor de Bretonse kust wonen genieten van de spannende verhalen over een strandjutter uit WO II, die een oude gepensioneerde schooljuf, een weduwe, hen vertelt. Ze luisteren liever naar haar, dan dat ze zich buigen over hun huiswerk. Op een kwade dag wordt de oude dame levenloos aangetroffen; een natuurlijke dood zou haar getroffen hhebben en ze is in armoede gestorven. De kinderen kunnen eenvoudig niet geloven dat ze arm geweest was en denken eerder dat al haar spaarcentjes verdwenen zijn en dat het om moord gaat; bovendien weigeren ze te geloven dat ze van de trap gevallen is. De dappere acht gaan - in weerwil van hun ouders - als reporters van een krant die zelf maken, op onderzoek uit. De eilandbewoners die ze ondervragen zijn niet erg mededeelzaam. En met reden! Spannend, goedgemaakt Enid Blytonachtig mysterie voor jonge kijkers. Cocteau`s favoriete acteur Marais speelt klein rolletje als oude schipper, die aan de deur rammelt van de oude vrouw. Fraai camerawerk van William Lubchansky. Het originele scenario is van Fran[KA10]cois Cellier, Laurent Dessaux en regisseur Foulon. Op de tv soms drastisch ingekort (40m of meer).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François Staal op televisie komt.

Reageer