Michel Wintsch

Componist

Michel Wintsch is componist.
Er zijn 8 films gevonden.

Carla's List

2007 | Documentaire

Zwitserland 2007. Documentaire van Marcel Schüpbach.

Documentaire over Carla del Ponte, openbaar aanklager in het Joegoslavië-tribunaal.

Jonas et Lila, à demain

1999 | Experimenteel

Zwitserland 1999. Experimenteel van Alain Tanner. Met o.a. Jérôme Robart, Aïssa Maïga, Natalia Dontcheva, Jean-Pierre Gos en Cécile Tanner.

Bijna een kwart eeuw later komt Alain Tanner terug op zijn 'Jonas qui aura 25 en l'an 2000' uit 1976. Het nieuwe millennium is begonnen, Jonas is 25 en woont in Genève samen met zijn jeugdliefde Lila. Hoewel niets meer herinnert aan de tijd en de personages van de eerste film laat Tanner thema's als verzet tegen de gevestigde orde terugkomen in deze poëtische schets van een jong leven.

Requiem

1998 | Drama, Mysterie, Fantasy, Horror, Experimenteel

Portugal/Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van Alain Tanner. Met o.a. Francis Frappat, André Marcon, Alexandre Zloto, Myriam Szabo en José Manuel Mendes.

In de verzengende zomerhitte loopt de schrijver Paul (Frappat) op een middag door Lissabon op weg naar een ontmoeting met de geest van de schrijver Fernando Pessoa (Yeco). Onderweg heeft hij allerlei bizarre ontmoetingen met een junk (Pina), een kokkin, een taxichauffeur (Martinho), een bordeelhoudster, een bedelaar, een bewaarder van een begraafplaats (Solnado) en een oude zigeunerin (Duarte). Deze personen zitten diep geworteld in de verdwijnende Portugese cultuur. Tussen deze levende mensen, heeft hij ontmoetingen met figuren uit het verleden, die heengegaan zijn zoals Pauls vader (Zloto) als jonge matroos, zijn vriend en dichter Pierre (Marcon) met wie hij Isabel (Szabo) deelde, die tenslotte onder de druk van de driehoeksverhouding zelfmoord beging. Hun hereniging vindt plaats in een restaurant, waar het recept van de maaltijd zeer uitvoerig wordt doorgenomen en Pierre details over zijn dood moet vertellen. Zelfs intimi van de weemoedige, naar nostalgie hunkerende literaire roman van Antonio Tabucchi zullen moeite hebben met deze lome, gortdroge film die de nodige celebrale inspanning vereist en geen onderscheid maakt tussen de doden en de levenden. Over de Portugese hoofdstad Lissabon word je nauwelijks iets wijzer - dus ook daarvoor hoef je niet te gaan kijken. Overigens over de legendarische Fernando Pessoa wordt nauwelijks een woord gerept. Gesteld moet worden dat Frappat zijn tekstregels met grote vaardigheid uitspreekt. Het scenario is van regisseur Tanner en Bernard Comment. Het camerawerk is van Hugues Ryffel, die heel wat mooie, maar nietszeggende zich traag afwisselende beelden laat zien. Dolby SRD. Ook bekend als LISSABONER REQUIEM.

Des heures sans sommeil

1998 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van Ursula Meier. Met o.a. Frédéric Gorny, Laurence Vielle, Erline O'Donovan, Benjamin Decol en Charles Callier.

Nadat hij bericht kreeg van het overlijden van zijn vader keert soldaat Thomas (Gorny) terug naar het ouderlijke huis voor de begrafenis. Hier ziet hij na jaren zijn zus Anna (Vielle) terug. Erg hartelijk is het weerzien niet. Tussen de tirannieke vader en zijn zoon heeft het nooit geklikt. Thomas en Anna halen herinneringen op aan vroeger, maar het blijkt dat ze hun herinneringen anders interpreteren, met steeds als metafoor hun relatie t.o.v. van hun vader. Een spel van wederzijdse beschuldigingen, vergiffenis, liefde-haat. Twee personen zien de jeugd die ze samen beleefden op een heel andere manier. Een originele film die je niet onmiddellijk loslaat. Ondanks de schoonheidsfoutjes is debutante Meier zeker een talent om in het oog te houden. Ze schreef het scenario samen met Nicole Borgeas en Laurence Veille. Fotografie is van Patrice Cologne. Bekroond op diverse festivals. Dolby Stereo.

D'or et d'oublis

1998 | Mysterie

Zwitserland 1998. Mysterie van Yvan Butler. Met o.a. Anne Richard, Phillipe Mathey, Pinkas Braun en Jean Vigny.

Marie Machiavelli (Richard) is afgestudeerd als juriste, maar leidt een klein priv[KA1]edetectivebureau in Gen[KA2]eve. Ze is gespecialiseerd in witte boorden-criminaliteit. Het advocatenkantoor van Albert Tissot (Vigny) geeft haar opdracht de toedracht uit te zoeken van een onfortuinlijk ongeluk met een zweefvliegtuig. Marie is ervan overtuigd dat er kwade opzet in het spel is en komt bij haar naspeuringen terecht in de periode van vlak voor WO II (1939-45) en ontdekt hoe er gewerkt werd met geld dat nazi-slachtoffers afhandig is gemaakt en hoe de nazis gefinancierd werden door de Zwitsers. Kleine, intrigerende, actuele film over de dubieuze profiteursrol van Zwitserland tijdens het Duizendjarige Rijk, dat slechts duurde van 1933-45, maar dan altijd nog twaalf jaar te lang. Het scenario is van Anne Cuneo en het camerawerk is van Denis Jutzeler.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Cousin-Mazure.

Het minste dat gezegd kan worden is dat Charlotte (Leris) niet warm verwelkomd wordt in het stille dorpje Saint-Michel, waar ze samen met haar tienjarig zoontje Fred (Goffette) haar intrek neemt. Charlotte heeft juist een gevangenisstraf van twee jaar achter de rug. Fred is de erfgenaam van de boerderij van zijn opa, samen met zijn neef J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). De twee hebben elkaar nooit ontmoet, maar hun beider moeders haten elkaar vurig. Interim-leraar Victor Novak (Klein) heeft het niet eenvoudig om een jaren oude familievete op te lossen. Het bekende stramien, met de nodige dramatiek en wat tranerig sentiment, tekent ook deze aflevering van de populaire Franse serie. Wie geen vernieuwing verwacht en zich laat lijmen door de routine-elementen zal zeker niet bedrogen uitkomen. Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez schreven het scenario. Achter de camera nam Jacky Mahrer plaats.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Couzin-Mazure.

In het kader van een reclasseringsprogramma komt Charlotte (Leris) vrij uit de gevangenis. Ze vestigt zich met haar tien- jarige zoontje Fred (Goffette) in Saint-Michel-l`Observatoire, waar Fred een deel van de boerderij van zijn grootvader ge[KA3]erfd heeft. Het andere deel hoort toe aan zijn neefje J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). Hun komst wekt beroering in het anders zo stille dorpje. Vooral Th[KA1]er[KA2]ese, die een bar uitbaat, vreest dat Fred een slechte invloed zal hebben op de andere kinderen. Fred komt in de klas op de dag dat ook interim- leraar Victor Novak (Klein) er zijn eerste les zal geven. Ook Jérémy zit in dezelfde klas. Het spreekt vanzelf dat Novak zijn best zal doen om de jongen goed op te vangen. Niet bijzonder boeiende aflevering van deze langlopende reeks die weer in de nodige valkuilen van het goedkope sentiment valt. Uit de hele situatie en het schilderachtige decor van het bergdorpje valt heel wat meer te halen dan er in het scenario van Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez, naar een verhaal van Philippe Longchamp, zit. Cameraman Jacky Mahrer zet fraaie beelden neer.

Fourbi

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk/Zwitserland 1996. Komedie van Alain Tanner. Met o.a. Karin Viard, Jean-Quintin Châtelain, Cécile Tanner, Antoine Basler en Robert Bouvier.

Rosemonde (Viard) vermoordde een man die haar wilde verkrachten en werd vrijgesproken. Zes jaar later wil Paul (Chëtelain) haar verhaal verfilmen maar de cynische Rosemonde wil er niets van weten. Het verhaal blijft oppervlakkig en afstandelijk met als artistiek hoogtepunt de titel: Fourbi is een hond. (VM/VPRO Gids)

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Wintsch op televisie komt.

Reageer