Luc Béraud

1945 Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Luc Béraud (1945) is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 30 films gevonden.

Les invités de mon père

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Anne Le Ny. Met o.a. Michel Aumont, Veronica Novak, Karin Viard en Fabrice Luchini.

In het genre van de asielzoekers-/illegalenfilm omzeilt actrice/scenariste/regisseur Le Ny (van de atypische en roerende hospitaalfilm Ceux qui restent) met haar subtiel komische bijdrage behendig de zieligheidsclichés. Waarin gepensioneerde arts Lucien (Aumont), altijd al op de bres voor de zwakkeren, zich ontfermt over een blonde Moldavische schone. Deze heeft geen verblijfsvergunning, wel een dochtertje. Luciens zoon en dochter (welhaast als één entiteit vilein vertolkt door Luchini en Viard) denken er het hunne van, zeker wanneer papa's erfenis aan hun bourgeoisneusjes voorbij dreigt te gaan.

Villa Jasmin

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Férid Boughedir. Met o.a. Arnaud Giovaninetti, Elsa Mollien, Clément Sibony en Judith Davis.

De joodse Serge werd geboren in het Tunesische La Goulette, waarvan hij zich weinig herinnert, op de eeuwige jasmijngeur na die in de lucht hing. Toen zijn beide ouders op jonge leeftijd overleden, verhuisde hij naar Frankrijk. Wanneer Serge zelf een kind verwacht, keert hij met zijn vrouw terug naar Tunesië om zijn roots te ontdekken. Voor de kijker levert dat geen schokkende verrassingen op, maar wel een boeiende geschiedenisles over Frankrijk en Noord-Afrika rond de Tweede Wereldoorlog. En mooie plaatjes.

Eaux troubles

2003 | Drama, Thriller

Frankrijk 2003. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Natacha Lindinger, Jean-Pierre Lorit en Julie Debazac.

De joodse Serge werd geboren in het Tunesische La Goulette, waarvan hij zich weinig herinnert, op de eeuwige jasmijngeur na die in de lucht hing. Toen zijn beide ouders op jonge leeftijd overleden, verhuisde hij naar Frankrijk. Wanneer Serge zelf een kind verwacht, keert hij met zijn vrouw terug naar Tunesië om zijn roots te ontdekken. Voor de kijker levert dat geen schokkende verrassingen op, maar wel een boeiende geschiedenisles over Frankrijk en Noord-Afrika rond de Tweede Wereldoorlog. En mooie plaatjes.

Tous les chagrins se ressemblent

2001 |

Frankrijk 2001. Luc Béraud. Met o.a. François Morel, Thierry Fortineau en Line Renaud.

De joodse Serge werd geboren in het Tunesische La Goulette, waarvan hij zich weinig herinnert, op de eeuwige jasmijngeur na die in de lucht hing. Toen zijn beide ouders op jonge leeftijd overleden, verhuisde hij naar Frankrijk. Wanneer Serge zelf een kind verwacht, keert hij met zijn vrouw terug naar Tunesië om zijn roots te ontdekken. Voor de kijker levert dat geen schokkende verrassingen op, maar wel een boeiende geschiedenisles over Frankrijk en Noord-Afrika rond de Tweede Wereldoorlog. En mooie plaatjes.

Julien l'apprenti

2000 | Drama, Oorlogsfilm

België/Frankrijk 2000. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Francis Huster, Marianne Basler, François Morel, Benjamin Rolland en Gaspard Ulliel.

Tegen het einde van WO I sneuvelt Charles Chevalier. Zijn vrouw Lucienne (Basler) blijft alleen achter met de kleine Julien. Na de oorlog hertrouwt Lucienne met Doinot (Morel), een weduwnaar met drie kinderen. Julien (Ulliel als puber, later Rolland) voelt zich niet thuis in dit nieuwe gezin. Op jonge leeftijd verlaat hij de school en gaat als leerjongen in dienst in de pelterij van Delhomme (Dauphin) om er het beroep van bontbewerker te leren. Zo komt hij terecht bij bonthandelaar Rosmer (Huster) en wordt verliefd op de knappe Marianne (Prassinos). Deel twee, dat de ondertitel [KL]Tout l`avenir du monde[KLE] meekreeg, begint met het uitbreken van WO II. Julien moet naar het front. Alvorens te vertrekken verneemt hij nog dat Marianne zwanger is en dat ze gaat trouwen. Na de capitulatie keert hij terug om te vernemen dat Rosmer en zijn vrouw (Sébastien) als joden hun zaak moesten sluiten. Een deel van het gezin, w.o. Marianne, werd gedeporteerd. Julien tracht hen terug te vinden. Tevens probeert hij het dochtertje van Marianne op het platteland in veiligheid te brengen. Uitstekende recreatie van de sfeer in het Frankrijk tussen de twee oorlogen en tijdens WO II. In het eerste deel wordt veel aandacht besteed aan de gevaren die uitgaan van extreem rechts, terwijl het tweede deel zich meer concentreert op het lot van de joden onder de nazistische bezetting. De jonge Rolland, die de rol speelt van de volwassen Julien, zet een knap uitgetekend dramatisch personage neer. Ongetwijfeld een van de betere Franse tv-films, geschreven door regisseur Otmezguine en Jean-Claude Grumberg. Fraaie, sfeervolle fotografie van Alain Marcoen. Dolby Surround.

Les p'tits gars Ladouceur

1998 |

Frankrijk 1998. Luc Béraud. Met o.a. Claire Nebout, Kevin Miranda en Jonathan Reyes.

Tegen het einde van WO I sneuvelt Charles Chevalier. Zijn vrouw Lucienne (Basler) blijft alleen achter met de kleine Julien. Na de oorlog hertrouwt Lucienne met Doinot (Morel), een weduwnaar met drie kinderen. Julien (Ulliel als puber, later Rolland) voelt zich niet thuis in dit nieuwe gezin. Op jonge leeftijd verlaat hij de school en gaat als leerjongen in dienst in de pelterij van Delhomme (Dauphin) om er het beroep van bontbewerker te leren. Zo komt hij terecht bij bonthandelaar Rosmer (Huster) en wordt verliefd op de knappe Marianne (Prassinos). Deel twee, dat de ondertitel [KL]Tout l`avenir du monde[KLE] meekreeg, begint met het uitbreken van WO II. Julien moet naar het front. Alvorens te vertrekken verneemt hij nog dat Marianne zwanger is en dat ze gaat trouwen. Na de capitulatie keert hij terug om te vernemen dat Rosmer en zijn vrouw (Sébastien) als joden hun zaak moesten sluiten. Een deel van het gezin, w.o. Marianne, werd gedeporteerd. Julien tracht hen terug te vinden. Tevens probeert hij het dochtertje van Marianne op het platteland in veiligheid te brengen. Uitstekende recreatie van de sfeer in het Frankrijk tussen de twee oorlogen en tijdens WO II. In het eerste deel wordt veel aandacht besteed aan de gevaren die uitgaan van extreem rechts, terwijl het tweede deel zich meer concentreert op het lot van de joden onder de nazistische bezetting. De jonge Rolland, die de rol speelt van de volwassen Julien, zet een knap uitgetekend dramatisch personage neer. Ongetwijfeld een van de betere Franse tv-films, geschreven door regisseur Otmezguine en Jean-Claude Grumberg. Fraaie, sfeervolle fotografie van Alain Marcoen. Dolby Surround.

Les jours heureux

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Luc Béraud. Met o.a. Guy Marchand, Cylia Malki, Eva Darlan, Thomas Jouannet en Chantal Banlier.

G[KA1]erard Delmas, vijftig, werkt in Bordeaux voor een Hongaarse firma. Als de directie besluit haar Franse afdeling te sluiten krijgt hij een aanzienlijke vergoeding. Samen met zijn vrouw Fran[KA10]coise (Darlan) wil hij zijn intrek nemen in een huisje op het eiland R[KA1]e, waarvan Fran[KA10]coise al zo lang droomt. G[KA1]erard wil eerst wat tot rust komen, maar Fran[KA10]coise, die haar tijd niet ijdel wil doorbrengen, besluit haar zuster te helpen bij de uitbating van haar restaurant. Laurent (Jouannet), G[KA1]erards neef, vraagt zijn oom om wat te letten op zijn vrouw Nathalie (Malki), die zich verveelt en in niets meer zin heeft. Na een tijdje begint Nathalie zich echter aangetrokken te voelen tot Gérard. Een wat melancholische romantische komedie die vooral overeind blijft dank zij de gevoelige vertolking van Marchand als de oudere werkloze die geniet van de belangstelling van een jongere vrouw. Een kleine Franse film die echter optimale ontspanning kan bieden. Claudine Vergnes en Jean-Louis Benoît schreven het luchtige scenario. Fotografie is van Bernard Malaisy.

Cité des Alouettes

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Bernard Le Coq, Philippe Clay, Richard Courcet, Mata Gabin en Vanessa Danne.

De pas uit de gevangenis ontslagen Marc Bertier (Le Coq) is vastbesloten op het rechte pad te blijven. Hij vindt een onderkomen in de Cité des Alouettes, een vervallen wooncomplex dat vooral bevolkt wordt door migranten, een mengelmoes van rassen. Hij merkt al vlug dat de meeste van deze mensen niet eens kunnen lezen of schrijven en voordat hij het goed beseft is hij hun steun en toeverlaat voor het invullen van allerlei documenten. Marc besluit lessen te organiseren zodat de mensen in staat zouden zijn voor zichzelf te zorgen. Maar dan volgen de problemen, want uit kennis vloeit bewustwording voort. Het probleem van het analfabetisme gekoppeld aan sociale achterstand. De mensen die hier ten tonele gevoerd worden zijn echt, geen vergezochte romanfiguren, maar levende personages die, dank zij de inzet van een bepaalde man, een doel krijgen in het leven. Boeiend en realistisch scenario van Béraud en Jacques Dubuisson. Guillaume Schiffman verzorgde de fotografie.

Pasteur: Cinq années de rage

1996 |

1996. Luc Béraud. Met o.a. Bernard Verley, Nadia Berentin en Bernard Fresson.

De pas uit de gevangenis ontslagen Marc Bertier (Le Coq) is vastbesloten op het rechte pad te blijven. Hij vindt een onderkomen in de Cité des Alouettes, een vervallen wooncomplex dat vooral bevolkt wordt door migranten, een mengelmoes van rassen. Hij merkt al vlug dat de meeste van deze mensen niet eens kunnen lezen of schrijven en voordat hij het goed beseft is hij hun steun en toeverlaat voor het invullen van allerlei documenten. Marc besluit lessen te organiseren zodat de mensen in staat zouden zijn voor zichzelf te zorgen. Maar dan volgen de problemen, want uit kennis vloeit bewustwording voort. Het probleem van het analfabetisme gekoppeld aan sociale achterstand. De mensen die hier ten tonele gevoerd worden zijn echt, geen vergezochte romanfiguren, maar levende personages die, dank zij de inzet van een bepaalde man, een doel krijgen in het leven. Boeiend en realistisch scenario van Béraud en Jacques Dubuisson. Guillaume Schiffman verzorgde de fotografie.

Les pisteurs : Le marché du sport

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Antoine Duléry, Philippe Lelièvre, Claude Evrard, Albert Simono en Philippe Nahon.

Twee journalisten, Dulery en Leli[KA2]evre, onderzoeken in Valenciennes de dood van een jonge beroepsrenner. Zij ontdekken dat de wielrenner, overleden na een banaal ongeval, onder invloed van doping op zijn fiets zat. Zij stuiten op een hormonen-netwerk waar de lokale wielerclub, met medeweten van de burgemeester, bij betrokken is. Pilootaflevering van een reeks waarin de helden `pisteurs` zijn, journalisten die het veldwerk doen. Gebaseerd op een waar gebeurd fait divers. Het onderwerp (doping in de wielrennerij) is interessant maar het tweede deel van de film verzwakt door overbodig gemoraliseer en een vertraagd ritme. De twee hoofdrolspelers, Dulery en Lelièvre, komen echt en sympathiek over. Scenario van Jacques Cotta en Pascale Martin, muziek van Raymond Alessandrini.

La voisine

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Luc Béraud. Met o.a. Line Renaud, Fanny Cottençon, Henri Garcin, Hubert Saint-Macary en Louise Laure Mariani.

Simone Castres (Renaud) is een vrouw die verscheurd wordt door een beslissing die ze lang geleden genomen heeft. Toen haar dochtertje Isabelle drie was heeft ze het gezin verlaten en nooit meer contact gezocht met haar man of dochter. De pijn van de wonde die dit geslagen heeft kon ze verzachten door een keiharde zakenvrouw te worden. Maar nu staat ze op de vooravond van haar pensioen en ze wil niets liever dan de band met haar dochter te vernieuwen. Ze wil Isabelle (Cotten[KA10]con) echter niet meteen met de waarheid confronteren. Ze kiest voor een subtielere benadering: ze neemt haar intrek in het appartement naast dat waar Isabelle woont met haar man Christian (Saint-Macary) en opgroeiende dochter Camille (Moriani). Het aangrijpende portret van drie generaties vrouwen wiens leven sterk beïnvloed werd door de beslissing van de oudste. Soms gaat het iets over de rand van de sentimentaliteit, maar het uitstekende spel van de twee hoofdactrices kan dit gunstig opvangen. Renaud zet een onvergetelijk personage neer: de harde bolster die langzaam maar zeker afgebroken wordt. Het goed opgebouwde scenario van Sandra Joxe en regisseur Béraud is gebaseerd op een origineel verhaal van Renaud en Marie-Thérèse Cuny. Voor de fotografie tekende Bernard Malaisy.

La poison

1996 | Drama, Komedie

Frankrijk 1996. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Henri Garcin, Fanny Cottençon en Line Renaud.

Simone Castres (Renaud) is een vrouw die verscheurd wordt door een beslissing die ze lang geleden genomen heeft. Toen haar dochtertje Isabelle drie was heeft ze het gezin verlaten en nooit meer contact gezocht met haar man of dochter. De pijn van de wonde die dit geslagen heeft kon ze verzachten door een keiharde zakenvrouw te worden. Maar nu staat ze op de vooravond van haar pensioen en ze wil niets liever dan de band met haar dochter te vernieuwen. Ze wil Isabelle (Cotten[KA10]con) echter niet meteen met de waarheid confronteren. Ze kiest voor een subtielere benadering: ze neemt haar intrek in het appartement naast dat waar Isabelle woont met haar man Christian (Saint-Macary) en opgroeiende dochter Camille (Moriani). Het aangrijpende portret van drie generaties vrouwen wiens leven sterk beïnvloed werd door de beslissing van de oudste. Soms gaat het iets over de rand van de sentimentaliteit, maar het uitstekende spel van de twee hoofdactrices kan dit gunstig opvangen. Renaud zet een onvergetelijk personage neer: de harde bolster die langzaam maar zeker afgebroken wordt. Het goed opgebouwde scenario van Sandra Joxe en regisseur Béraud is gebaseerd op een origineel verhaal van Renaud en Marie-Thérèse Cuny. Voor de fotografie tekende Bernard Malaisy.

L'impossible monsieur papa

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Francis Huster, Evelyne Bouix, Edgar Givry, Pascale Audret en Isabelle Candelier.

Thibaut Clairval (Huster), een veertiger, wordt om economische redenen ontslagen als literair directeur. Woedend verlaat hij zijn kantoor. Amper buiten houdt Audrey Delubac (Bouix), een jonge vrouw, hem staande en biedt hem een eerder ongewone job aan. Ze wil dat hij een kind maakt met haar. Hij zal rijkelijk beloond worden voor zijn bijdrage, maar moet afstand doen van al zijn rechten op het vaderschap. Dit laatste wil ze per notariële akte betekend zien. Een soms verrassend tedere komedie met twee charmante hoofdpersonages. Een kleine film die best ontspannend is voor een avondje lekker relaxen zonder zwaarwichtige problemen. Alain Leblanc schreef het scenario dat door Bernard Malaisy in beeld werd gezet.

Crédit bonheur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Luc Béraud. Met o.a. Marie Bunel, Robin Renucci, Eleonore Weisgerber, Typhen Rocchia en Pauline Mesa.

De tragi-komische lotgevallen van een stel dat in een financi[KA3]ele schulden-spiraal terechtkomt. Hij, Paul (Renucci), is tekenleraar en heeft twee kinderen. Zij, Marie-Jo (Bunel), is verpleegster en heeft drie kinderen. Wanneer zij elkaar ontmoeten lijkt het geluk hen, na aardig wat eerdere relatietegenslagen, eindelijk toe te lachen. Zij keren Parijs de rug toe, vestigen zich in Bretagne, kopen er het huis van hun dromen en twee auto`s. Enkele jaren later dreigt hun bestaan een dramatische wending te nemen. Zij hebben zich diep in de schulden gewerkt en kunnen het hoofd nog nauwelijks boven water houden. Op ware feiten gebaseerde fictie, naar de gelijknamige roman van Herv[KA1]e Jaouen (een ex-bankier...). Het scenario van Bernard Stora en regisseur Béraud kaart een maatschappelijke kwaal aan van de laatste decennia van de twintigste eeuw, maar het lichtvoetige is nooit ver weg. De acteurs komen sympathiek over en het geheel is eerder ontspannend dan dramatisch.

Pasteur : Cinq années de rage

1995 | Drama, Biografie

Frankrijk 1995. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Bernard Fresson, Nadia Barentin, Bernard Verley, Philippe Clay en Claude Evrard.

Met een meerderheid van slechts [KA1]e[KA1]en stem wordt de beroemde dokter Louis Pasteur (Fresson) gekozen als lid van de prestigieuze Franse academie voor geneeskunde. Hij is nog geen zestig, maar wordt sinds zijn 56ste geplaagd door een verlamming aan [KA1]e[KA1]en kant. Hij is nog steeds een gedreven onderzoeker ondanks de tegenwerking van een afgunstig groepje dat wordt aangevoerd door professor Peter (Verley), een van de grootste chirurgen van die tijd. Een boeiend relaas over de herfsttijd van het leven van Louis Pasteur (1822-95), de man die de microbiologie vormgaf en die een vaccin ontdekte tegen hondsdolheid. Fresson zet een onvergetelijke Pasteur neer. Het scenario is van regisseur Béraud, Michel Jestin en Serge Leroy. Het mag verweten worden soms een beetje sentimenteel te zijn. De medische adviezen zijn van Patrice Debré. 16/9, Nicam Stereo.

Le fou de la tour

1994 | Thriller

Frankrijk 1994. Thriller van Luc Béraud. Met o.a. Marc Citti, Christine Citti, Stanislas Crevillen, Denis Podalydès en Brigitte Chamarande.

Gus (Marc Citti) zit opgesloten in de psychiatrische instelling van Toulouse. Hij wordt beschouwd als een gevaarlijk element. Met de hulp van zijn zuster Sonia (Christine Citti) kan hij ontsnappen. Samen vluchten ze naar Parijs. Het is augustus en de stad is verlaten. Ze nemen hun intrek in een appartement van haar baas op de negentiende verdieping van een torengebouw. Doordeweekse thriller rond een jonge onvoorspelbare, psychisch gestoorde kerel. Je hebt het allemaal al zo dikwijls - en meestal beter - gezien in Amerikaanse weekend films. Dominique Roulet baseerde het scenario op de roman La tour d'angoisse van Jean-Pierre Bastid en Michel Martens. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Formaat 16/9.

La peau du chat

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jacques Otmezguine. Met o.a. Pierre Arditi, Anne Canovas, Roger Mirmont, Bernard Pinet en Bernard Ballet.

Georges (Arditi) is een acteur die zowat alles aanneemt wat hem aangeboden wordt. Tussen de kleine jobs in en de lange periodes van werkloosheid heeft hij een pracht van een snor laten groeien. Op de vooravond van de vakanties wordt hem een rol aangeboden: deze van een kat in een provincie-theater. Ondanks het protest van zijn familie aanvaardt hij de rol en terwijl hij het masker van de kat op zet moeten zijn vrouw en kinderen zonder hem op reis. Een acteur moet kiezen tussen werk en gezin. Een alledaags probleem dat hier zonder veel enthousiasme uitgewerkt werd tot een doordeweekse dramatische komedie zonder veel diepgang. Jean-Claude Grumberg en Otmezguine baseerden het scenario op de roman La nuit tous les chats sont gris van Grumberg. Jean-Claude Aumont stond aan de camera.

Couchettes express

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Luc Béraud. Met o.a. Jacques Gamblin, Bernard Haller, Isabelle Renauld, Marc Citti en Gunilla Karlzen.

Gamblin is steward op de slaaptrein Parijs/Venetië. Hij moet kaartjes en identiteitsbewijzen van de reizigers in 'zijn' wagon ophalen. Op zekere dag vraagt een passagier, Haller, om bescherming. Hij lijdt aan een nog onbekende ziekte en hij is niet alleen op de vlucht voor geleerden die hem als proefkonijn willen gebruiken, maar ook voor Bonke, een handelaar in menselijke organen. Een misdaadkomedie met dramatische ondertoon. De film is een poging van alles over te brengen, maar slaagt bijna nergens in. Het rommelige scenario is van Béraud en Bernard Stora, die zich lieten inspireren door de roman La Maldonne des Sleepings van Tonino Benacquista. Alleen een talent als Haller weet de film enkele geslaagde momenten mee te geven. Camerawerk van Alain Levent.

L'accompagnatrice

1992 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1992. Drama van Claude Miller. Met o.a. Romane Bohringer, Richard Bohringer, Elena Safonova, Claude Rich en Samuel Labarthe.

Miller heeft de gebeurtenissen in de roman van Nina Berberova verplaatst naar het bezette Parijs van 1942. Centraal staat de aantrekkingskracht die een mooie, jonge zangeres op een adolescente uit een bescheiden milieu uitoefent. Als talentvol pianiste wordt zij de begeleidster van eerstgenoemde. Hoewel Miller laat merken niet wezenlijk geraakt te zijn door het onderwerp, herkent de kijker zijn muziek en vakmanschap, als het gaat om het vastleggen van een blik, een traan of een gebaar, niet onder woorden te brengen gevoelens en de ingehouden confrontaties tussen de personages. De uitstekende acteursregie dwingt bewondering af. Een opmerkzame vertolking van Richard Bohringer en Safonova. Romane Bohringer is een ware ontdekking. Scenario van Miller en Luc Beraud. Camerawerk van Yves Angelo.

Vol d'enfant

1990 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1990. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Claire Nebout, Laure Killing, Luc Thuillier, Christophe Odent en Stéphanie Murat.

Om er financieel bovenop te komen, stemt Corinne (Nebout) erin toe om voor een bedrag van FF 170.000 als draagmoeder te fungeren voor een welgesteld echtpaar dat zelf geen kinderen kan krijgen. De zaken lopen echter anders dan verwacht. De regisseur van deze film moest na de publieke mislukking van twee opmerkelijke produkties van zijn hand (LA TORTUE SUR LE DOS en PLEIN SUD) aan een tweede carrière bij de TV beginnen. Deze film draagt het stempel van zijn sterke persoonlijkheid: de obsessie voor personages met wie het de verkeerde kant opgaat, de zeer lichamelijke en sensuele manier van regisseren, de verheerlijking van het lichaam en het leven en de suggestieve stijl. Uitstekend acteerwerk.

La petite amie

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Luc Béraud. Met o.a. Jean Poiret, Jacques Villeret, Agnès Blanchot, Eva Darlan en Jacques Sereys.

Een klucht die speelt rond de jaarwisseling en de sfeer van die dagen uitademt. In een chalet in de bergen doen zich allerlei persoonsverwisselingen en situaties voor, die de gasten en hun bezoekers zeer in verlegenheid brengen. Voor Luc Béraud werd de film een grote teleurstelling vergeleken met zijn vorige. Hij wist de afgezaagde situaties van het genre geen nieuw leven in te blazen en evenmin een bevredigend tempo te vinden, zodat het scenario al gauw vastloopt in banaliteiten. Na de uitmuntende reeks scènes aan het begin met Poiret en Villeret in een restaurant, kan de bezoeker de zaal verlaten. Scenario van Bernard Stora en Luc Béraud. Camerawerk van Dominique Chapuis.

Vent de panique

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Bernard Giraudeau, Caroline Cellier, Olivia Brunaux, Jean-Pierre Kalfon en Robert Manuel.

De losbollige achttien-jarige Brunaux wil erg graag weg van thuis en antwoordt op een advertentie, waarin men een au pair zoekt aan de Rivi[KA2]era. Het stel (Giraudeau-Cellier) dat de advertentie heeft geplaatst, zoekt wel jongedames, echter niet voor de huishouding, maar voor dubieuze nachtgelegenheden. Als ze de lieftallige Brunaux zien, bedenken ze zich, maar deze wil beslist niet meer terug naar huis. Ze blijft, en ze raken op elkaar gesteld. Een dolle ménage à trois is het gevolg. Redelijke klucht met twee bekende gezichten van het kleine scherm, die razend populair waren door hun uiterste domme, infantiele situatie-komedie Zoup et Zoupette. Het scenario is van Luc Béraud, Claude Miller en regisseur Stora. Achter de camera stond Robert Alazraki.

Les mois d'avril sont meurtriers

1987 | Film noir, Misdaad, Horror, Thriller

Frankrijk 1987. Film noir van Laurent Heynemann. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jean-Pierre Bisson, Brigitte Rouan, Guylaine Péan en Luc Béraud.

Een bewerking van de roman The Devil's Home on Leave van Robin Cook, wiens ON NE MEURT QUE DEUX FOIS Jacques Deray al eens had geïnspireerd. Het overplanten van deze griezelroman van Engeland naar Frankrijk, waarin twee vernuftige geesten - een halsstarrige detective en een onderwereldfiguur - het tegen elkaar opnemen, tast de authenticiteit ietwat aan. In ieder geval doet de stijl, die met een ijzingwekkende precisie uitsluitend is gericht op het gedrag en die is verstoken van psychologische kletskoek, ons in een angstaanjagende nachtmerrie belanden. Bertrand Tavernier leverde als scenario- en dialoogschrijver een belangrijke bijdrage aan de film.

L'effrontée

1985 | Drama, Romantiek, Komedie

Frankrijk 1985. Drama van Claude Miller. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Clothilde Baudon, Julie Glenn, Bernadette Lafont en Jean-Claude Brialy.

Charlotte Gainsbourg was slechts dertien jaar oud toen regisseur Claude Miller zijn vrienden Serge Gainsbourg en Jane Birkin ('Je t'aime... moi non plus') vroeg of hun dochter de hoofdrol wilde spelen in zijn - naar later bleek - wonderschone opgroeifilm L'effrontée. Pa en ma gingen gelukkig akkoord en zo kon het gebeuren dat de ontwapenend timide tiener een jaar later in tranen en verscholen achter haar karakteristieke lokken de César voor meest veelbelovende actrice in ontvangst mocht nemen. Een betoverende combinatie van vorm en inhoud.

Heat Of Desire

1985 |

Frankrijk 1985. Luc Béraud.

Charlotte Gainsbourg was slechts dertien jaar oud toen regisseur Claude Miller zijn vrienden Serge Gainsbourg en Jane Birkin ('Je t'aime... moi non plus') vroeg of hun dochter de hoofdrol wilde spelen in zijn - naar later bleek - wonderschone opgroeifilm L'effrontée. Pa en ma gingen gelukkig akkoord en zo kon het gebeuren dat de ontwapenend timide tiener een jaar later in tranen en verscholen achter haar karakteristieke lokken de César voor meest veelbelovende actrice in ontvangst mocht nemen. Een betoverende combinatie van vorm en inhoud.

Plein Sud

1980 | Avonturenfilm, Romantiek, Komedie

Frankrijk/Spanje 1980. Avonturenfilm van Luc Béraud. Met o.a. Patrick Dewaere, Clio Goldsmith, Jeanne Moreau, Guy Marchand en Jose Luis Lopez Vasquez.

Een jonge vrouw die als lokvogel in een politiek complot wordt gebruikt, verzet zich tegen verdere manipulatie en dringt zich op aan een toevallige voorbijganger. Deze blijkt een vroegtijdig ingedutte professor te zijn, wiens verlangen naar avontuur en romantiek weer opbloeit tijdens een reeks van verwarrende en verontrustende belevenissen en ontmoetingen. Amour fou wordt verbeeld in opzettelijke termen van stationslectuur met net te veel afstandelijke ironie om het escapisme daarvan echt te laten werken. Goldsmith is - hoe aantrekkelijk ook - (nog) geen actrice, waardoor haar passie voor de helft in het luchtledige blijft. Dank zij Dewaere en bizarre bijrollen onderhoudend, maar de films van hetzelfde genre uit de jaren veertig worden niet geëvenaard.

Les Malheurs de Sophie

1980 | Familiefilm

Frankrijk 1980. Familiefilm van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Paprika Bommenel, Frédéric Mestre, Carine Richard, Sophie Deschamps en Michel Larivière.

Een ietwat melige, maar onderhoudende verfilming van het kinderboek van de Comtesse de S[KA1]egur, van wie Brialy ook EGLANTINE en UN BON PETIT DIABLE bewerkte voor de bioscoop. Sophie is een klein meisje dat met haar moeder en talloze dienstbodes in een groot kasteel leeft. Ze verveelt zich tijdens de vakanties en wordt dan onhebbelijk tegen iedereen in haar omgeving. De mild-ironische ondertoon van het boek komt er in de film niet zo uit, hoewel het scenario werd geschreven door Luc B[KA1]eraud, zelf een interessante filmmaker (PLEIN SUD). Eerder verfilmd in 1946.

Like A Turtle On Its Back

1978 |

1978. Luc Béraud. Met o.a. Véronique Silver, Bernadette Lafont, Jean-François Stévenin en Virginie Thevenet.

Een ietwat melige, maar onderhoudende verfilming van het kinderboek van de Comtesse de S[KA1]egur, van wie Brialy ook EGLANTINE en UN BON PETIT DIABLE bewerkte voor de bioscoop. Sophie is een klein meisje dat met haar moeder en talloze dienstbodes in een groot kasteel leeft. Ze verveelt zich tijdens de vakanties en wordt dan onhebbelijk tegen iedereen in haar omgeving. De mild-ironische ondertoon van het boek komt er in de film niet zo uit, hoewel het scenario werd geschreven door Luc B[KA1]eraud, zelf een interessante filmmaker (PLEIN SUD). Eerder verfilmd in 1946.

La tortue sur le dos

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Jean-François Stévenin, Bernadette Lafont, Virginie Thévenet, Véronique Silver en Marion Game.

De titelgevende schildpad op z'n rug is de 35-jarige schrijver Paul Neveu, kampend met writer's block, zelftwijfel en huwelijksimpasse. Op de vlucht voor de blanco bladzijde en hunkerend naar afleiding - liefst iets met jongere vrouwen - raakt hij op drift. Zeer jaren-zeventig Truffaut-esk, deze laaggebudgetteerde debuutregie op coscenario van Claude Miller (hier tevens acteur). Stévenin, uitstekend als klungelend dwaallicht in premature midlifecrisis, vertolkt de rol die oorspronkelijk was bedoeld voor Jean-Louis Trintignant. Lafont sprankelt als de echtgenote die het schrijversgeneuzel zat is. Deels opgenomen in Bérauds toenmalige appartement.

Ce que savait Morgan

1974 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1974. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Rufus, Olivier Haccard, Anouk Ferjac, André Falcon en Jean-Pierre Bisson.

Bewerking van de novelle The Pupil van Henry James. Het is niet eenvoudig de wereld van James op film over te brengen. Het lukt Luc Béraud door er een persoonlijk werk van te maken, dat ingetogen en geraffineerd is en getuigt van een grote gevoeligheid, waaraan de dialogen van Marguerite Duras en het spel van de kleine Oliver Haccard bijdragen. De - helaas - maar korte duur van dit meesterwerk, toegeschreven aan een succesvol voormalig assistent en scenarioschrijver, verleent deze film iets vertrouwelijks.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Luc Béraud op televisie komt.

Reageer