Michel Robin

Acteur

Michel Robin is acteur.
Er zijn 57 films gevonden.

Les adieux à la reine

2012 | Drama, Historische film

Frankrijk/Spanje 2012. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Diane Kruger, Léa Seydoux, Virginie Ledoyen, Xavier Beauvois en Noémie Lvovsky.

Prachtig uitgelicht, sensueel ondergangsverhaal over de laatste dagen van het paleis van Versailles, gezien door de ogen van Sidonie Laborde, de leesdame van koningin Marie Antoinette. Een gebouw dat als geen ander een totalitair politiek systeem belichaamde. Het is een kostuumdrama in vol ornaat, maar het is vooral een film over een heimelijke verliefdheid. Jacquot laat Versailles zien als nooit tevoren. Zelden is de Apocalyps zo sensueel verfilmd. Camerawerk en kostuums kregen een César.

La cliente

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. François Marthouret, Micheline Presle, Francis Huster en Michel Robin.

Al snuffelend door het archief van de bezettingstijd, vindt Jean Delmas (Huster) een brief, die de uitzetting en moord van de familie van zijn beste vriend (Marthouret) tot gevolg gehad heeft. De brief is ondertekend met 'La cliente'. Jean is nu vastbesloten uit te vinden wie La cliente is, om haar met de neus op gerechtigheid te drukken. La cliente, naar een boek van Pierre Assouline, is een subtiele, intelligente thriller waarmee men van beeld tot beeld meeleeft.

Les triplettes de Belleville

2003 | Animatie, Drama

Frankrijk/België/Canada/Verenigd Koninkrijk 2003. Animatie van Sylvain Chomet. Met o.a. Michel Robin, Jean-Claude Donda en Monica Viegas.

Animatiefilm waarin een grootmoeder, haar wielrennende kleinzoon en zijn hond via de bezemwagen van de Tour de France in de haven van Marseille en vervolgens in een metropool aan de andere kant van de Atlantische Oceaan belanden. In Sylvain Chomets nauwkeurige tekenstijl worden stadsgezichten en schimmige steegjes net zo liefdevol uitgewerkt als de gezichtsuitdrukkingen op de waterhoofden van de personages. Dialogen zijn vrijwel afwezig, muziek wordt spaarzaam ingezet: voor de juiste, ouderwetse sfeer heeft de regisseur aan omgevingsruis genoeg.

Merci pour le chocolat

2000 | Mysterie, Thriller, Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Spanje 2000. Mysterie van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, Jacques Dutronc, Anna Mouglalis, Rodolphe Pauly en Brigitte Catillon.

Na het fatale auto-ongeval waarbij zijn tweede vrouw het leven liet, hertrouwde concertpianist André Polonski zijn eerste echtgenote Mika, directrice van een Zwitserse chocoladefabriek. Het gezinsleven inclusief zoon Guillaume gaat sindsdien z’n lome gangetje, totdat de jonge pianiste Jeanne ten tonele verschijnt. IJzersterk gespeeld huis clos met ogenschijnlijk zorgenvrije, maar voor de regisseur typisch broeierige personages voert geniepig geleidelijk de suspense op. Naar The Chocolate Cobweb uit 1948 van Charlotte Armstrong, van wie Chabrol eerder The Balloon Man verfilmde als La rupture.

Boulevard du Palais : La guerre des nerfs

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Jacques Malaterre. Met o.a. Anne Richard, Jean-François Balmer, Philippe Ambrosini, Marion Game en Valérie Leboutte.

Rondom het personage van inspecteur Rov[KA2]ere (Balmer), een gescheiden vijftiger, die regelmatig zijn ex (Hamon) treft en zijn grote neus soms diep in het glas steekt en zijn entourage, waarvan onderzoeksrechter Nadia Lintz (Richard) de belangrijkste figuur is, heeft men een zoveelste serie tv-films gemaakt. Dit is de pilot, die gaat over de onnatuurlijke dood van de directeur van een marketingbureau, moderne kunst tegen cash en jonge schandknaapjes uit arbeidersgezinnen, op wie de ouders de greep hebben verloren. Moderne rechter Nadia constrasteert hevig met de oude rot in het vak Rov[KA2]ere, zij verwerpen elkaars methodes, maar in de finale doen ze samen om het geval op te lossen. De vele zijplots (een jonge, onuitstaanbare rechter waarop Nadia verliefd is, duikt in haar huis in bed met haar goede vriendin), maken het verhaal redelijk warrig en het scenario van Marie Guilmineau, dat gebaseerd is op de personages van Thierry Jonquet mist de nodige dynamiek om de aandacht vast te houden.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

Restons groupés

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Emma de Caunes, Judith Henry, Hubert Koundé, Samuel Le Bihan en Estelle Larrivaz.

Vol enthousiasme begint een groep Franse toeristen aan een rondreis door het Westen van de V.S. In de groep bevinden zich o.a. kwieke journaliste Claire (De Caunes), filosofische sportleraar Aim[KA1]e (Kound[KA1]e), gemene gierigaard Jean- Michel (Le Coq), serieuze Gwena[KA3]el (Lochet) en ex-communist Raymond (Robin). De reis is georganiseerd door Dream Tours. Bij aankomst hoort de overijverige gids Mathias (Le Bihan) dat het reisbureau failliet is en dat het vooruitbetaalde geld gebruikt werd om schulden af te lossen. Hij besluit de gedupeerden in het ongewisse te laten en met geïmproviseer hun tocht door de V.S. toch nog aangenaam te maken. Jammer genoeg is Mathias onvoldoende opgewassen tegen dergelijke tegenslagen. Onderhoudende Amerika-satire die helaas de indruk wekt dat hij gemaakt werd om de rolverdeling en crew een snoepreisje door Californië, Nevada, Utah en Arizona te laten maken. Hij is net zo overbodig als een goedkope glanzende ansichtkaart. Een prettige film, die even snel bekeken als vergeten is. Salomé baseerde zijn voorspelbare scenario op een ware geschiedenis. Mooie breedbeeld fotografie van Jean-Claude Larrieu. Dolby Stereo. Panavision.

Le pianiste

1998 | Drama

Spanje/Frankrijk 1998. Drama van Mario Gas. Met o.a. Serge Reggiani, Laurent Terzieff, Pere Ponce, Jordi Mollà en Pauline Galvez.

Na jaren afwezigheid keert de wereldberoemde Catalaanse dirigent Luis Doria (Terzieff) terug naar Barcelona voor een concert. Na zijn triomfantelijk optreden zoekt hij ontspanning in een travestietenbar. Hier wordt hij eensklaps weer geconfronteerd met zijn verleden. In de oude barpianist herkent hij niemand minder dan de bekende componist Albert Rossel (Reggiani), met wie hij zestig jaar geleden in Parijs studeerde bij Darius Milhaud. Door de Spaanse burgeroorlog zijn ze elkaar uit het oog verloren. Herinneringen aan hun jeugd en intieme vriendschap keren terug, soms vrolijk, dan weer pijnlijk. Een homoseksueel getinte vriendschap wordt na meer dan een halve eeuw weer opgewarmd. De rollen van de jeugdige Luis en Albert worden respectievelijk vertolkt door Molla en Ponce. De film geeft een uitstekend tijdsbeeld van zowel de Franse artistieke milieus als de dreiging van de oorlog en de Spaanse revolutie. Reggiani en Terzieff zetten sterke personages neer, maar het scenario van Gustavo Hernandez Moz, André Grall, Mario Gas en Pierre Javaux, gebaseerd op de roman van Manuel Vazquez Montalban, vertoont enkele hiaten en langdradigheden. Fotografie is van Thomas Pladevall.

Le Sélec : Le clandestin

1998 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Michel Voïta, Julien Rivière, Mohammed Hamaidi, Sonia Mankaï en Andréa Ferréol.

J[KA1]er[KA4]ome Madec, bijgenaamd Le S[KA1]elec, moet in opdracht van de voetbalfederatie van Clairefontaine het land afschuimen, op zoek naar jong voetbaltalent. Mr. Bertier (Lagueyrie) van het ministerie geeft hem de opmerking dat er teveel vreemdelingen zijn in het Franse voetbal, zodat bij een overwinning nog met moeite de `Marseillaise` gezongen kan worden. J[KA1]er[KA4]ome belooft er, binnen zijn mogelijkheden, iets aan te doen. Op een dag speelt hij met enkele collega`s tegen de plaatselijke politieploeg wanneer twee adolescenten binnenbreken in de kleedkamers en de beroepskaarten van de agenten stelen. J[KA1]er[KA4]ome kan een van hen strikken. Het is Emir (Rivière) en het blijkt een natuurtalent in het voetbal te zijn. Probleem is echter dat Emir een Joegoslaaf is die illegaal in het land verblijft en die bovendien in de greep zit van een bende misdadigers. L'INSTIT overgeplaatst naar het voetbalveld. Het is weer allemaal ellende dat de klok slaat en je kan je zakdoek best binnen handbereik houden, want de tranen vloeien. De eerste aflevering van deze reeks is niet erg beloftevol. Het voorspelbare, sentimentele scenario is van Philippe Donzelot en Yves Ramonet. Fotografie van Gérard Vigneron.

Langevin : Le secret

1996 | Drama, Fantasy

Frankrijk 1996. Drama van Patrick Jamain. Met o.a. Jean-François Garreaud, Michel Robin, Muriel Combeau, Louis Beyler en Frédérick Meininger.

Roger Loustalot (Robin) staat bekend in de streek als de `Meester`. Zijn helende krachten worden alom geroemd. Tijdens werkzaamheden in de wijngaard wordt hij het slachtoffer van een ongeval. Hij vreest voor zijn en hij besluit het geheim van zijn kracht over te dragen aan zijn buurman, de wijnbouwer Gilles Langevin (Garreaud). De rationele Langevin reageert erg sceptisch op de verklaringen van Loustalot, maar wanneer zijn zoontje Thibault (Duclos) op een dag zware brandwonden heeft opgelopen beseft Gilles dat hij werkelijk in staat is de jongen te genezen. Pilotfilm voor een nieuwe reeks die start onder een zwak gesternte. Niet enkel is het verhaal verre van geloofwaardig, bovendien gaat de film ten onder aan een overvloed aan dialogen. De acteurs presteren met moeite middelmatig. Tito Topin schreef het scenario, dat in beelden werd omgezet door Daniel Diot.

La Comédie-Française, ou l'amour joué

1996 | Documentaire, Experimenteel

Verenigde Staten/Frankrijk 1996. Documentaire van Frederick Wiseman. Met o.a. Claire Vernet, Philippe Torreton, Coraly Zahonero, Michel Robin en Nicolas Silberg.

Nadat documentarist Wiseman zowat alle aspecten van de Amerikaanse samenleving blootgelegd heeft in een dertigtal opmerkelijke documentaires, richt hij nu zijn camera's op de achtenswaardige Comédie-Française, waar hij alles op pellicule vastlegt wat te maken heeft met het dagelijkse leven van een theatergezelschap: repetities, voorstellingen, bestuursvergaderingen, onderlinge ruzies, decorbouw, kaartenverkoop, hiërarchische verhoudingen. Het werd een schitterende hulde aan de eeuwenoude Comédie-Française

L'amour conjugal

1995 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk 1995. Romantiek van Benoît Barbier. Met o.a. Sami Frey, Caroline Silhol, Pierre Richard, Mathieu Carrière en François Marthouret.

In 1629 raakt ridder Nathan Le Cerf (Frey) vrouw en kinderen kwijt door de builenpest. In de buurt van Toulouse sluit hij zich aan bij graaf Anchire (Carri[KA2]ere) om aan diens zijde tegen Italiaanse rijkjes en steden te vechten. Anchire is verslingerd aan het kaartspel, maar een slechte verliezer. Als hij een geringe som kwijtraakt, geeft hij Nathan opdracht zijn overwinnaar uit te dagen voor een duel en hem te doden, terwijl hij donders goed weet dat de Franse koning Lodewijk de Dertiende duelleren verboden heeft en wie er zich schuldig aan maakt, laat onthoofden. Nathan doet zijn werk (maar laat zijn slachtoffer met een verwonding echter lopen) en de verraderlijke edelman Anchire geeft hem aan, maar Nathan ontsnapt. Op zijn omzwervingen verbergt hij zich eerst bij een jeugdvriend (Richard) en leert daarna de op zwart zaad zittende jonkvrouwe Marthe De Lairac (Sihol) kennen. Tussen hen beiden ontwikkelt zich een hartstochtelijke liefdesrelatie. Nathan trouwt haar en bereidt zich voor op een zoete wraak (die hij ook neemt) op de adderachtige Anchire. Het regiedebuut van ex-cameraman en setfotograaf Barbier is geslaagd dankzij het uitstekend spel van de hoofdrollen (inclusief een verrassende Richard, die nu niet eens de nar uithangt), de fraaie opnamen van Eduardo Serra en de passende muziek van Sonia Wieder Atherton, waardoor je het trage tempo van de film op de koop toe neemt. Het scenario is van Pascal Quignard, die zijn eigen novelle Tous les matins du monde bewerkte. Gefilmd in Aveyron en Parijs.

La petite fille

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Zabou Breitman, Christian Charmetant, Michel Robin, Julie Voisin en Xavier Rothmann.

Werkeloze architecte Zabou woont met man en twee kinderen in een nette wijk. Ze zouden een modelgezin kunnen vormen, ware het niet zijn dat Zabou haar greep op de werkelijkheid langzaam maar zeker verliest en naar de fles grijpt. De enige die het merkt is haar dertien-jarige dochtertje. Haar man, geoloog van beroep, is dikwijls van huis en merkt de eenzaamheid van zijn vrouw niet op. Intimistische bewerking van een delicaat probleem, veroorzaakt door drie zeer actuele elementen: werkeloosheid, eenzaamheid en alcohol. Zabou zet haar personage zeer aangrijpend neer, maar ook het dochtertje, Voisin, is bijzonder ontroerend. Salomé schreef het scenario, in samenwerking met Bruno Dega. Voor de fotografie stond Jacques Guérin in.

La grande fille

1994 | Komedie, Drama

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Zabou Breitman, Christian Charmetant, Michel Robin, Julie Voisin en Xavier Rothmann.

Mathilde (Zabou), een zevenendertig jarige werkloze architecte betrekt met haar gezin een luxueus appartement in de betere wijk van de voorstad. Alles lijkt koek en ei te zijn in dit wereldje, maar Mathilde verliest langzamerhand haar greep op het leven en vlucht weg in de alcohol. Zonder dat ze het echt beseft kan ze niet meer leven zonder drank en de enige die dit lijkt op te merken is haar dertien-jarig dochtertje Marion (Voisin). Haar man Fran[KA10]cois (Charmetant), is geoloog en brengt veel tijd door in het buitenland. Zijn lange afwezigheden zorgen voor nog meer onstabiliteit in het leven van Mathilde en als hij thuis is merkt François de wanhoop van zijn vrouw niet eens op. Een gezin staat op het punt in elkaar te storten en dit alles wordt gezien vanuit het standpunt van Marion, die met heel wat vragen blijft zitten die ze niet begrijpt. Een interessant perspectief om dit probleem te benaderen, maar de opbouw van het verhaal is niet altijd even logisch. Zabou levert een goede prestatie, maar de jonge Voisin is toch moeiteloos de ster van de film. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jacques Guérin.

Single

1992 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1992. Romantiek van Michel Boisrond. Met o.a. Sabine Haudepin, Fanny Cottençon, Pierre-Loup Rajot, Yann Babilée en Lucienne Hamon.

Flauwe tragikomedie over een jonge vrouw, die vergeefs op zoek is naar de ware liefde. Na de zoveelste ruzie geeft Marie (Haudepin) haar vriend Philippe (Rajot) definitief de bons. Ze geniet met volle teugen van haar nieuwe bestaan als single. Althans zo doet zij zich voor tegenover haar hartsvriendin Claire (Cotten[KA10]con) en haar moeder (Hamon). In werkelijkheid lijdt ze onder de eenzaamheid en de onmacht iemand aan zich te binden. De vraag is wie er geïnteresseerd is in de relatieproblemen van Marie en waarom juist daarover een film gemaakt moest worden. Het scenario is van Annette Carducci, die hierop misschien antwoord kan geven. Het camerawerk is van Jacques Audrain. Ook bekend als SÉPARÉMENT VÔTRE.

Les enfants du naufrageur

1992 | Familiefilm, Avonturenfilm, Actiefilm

Frankrijk 1992. Familiefilm van Jérôme Foulon. Met o.a. Brigitte Fossey, Jacques Dufilho, Michel Robin, Jean Marais en Maxime Boidron.

Acht kinderen die op een eiland voor de Bretonse kust wonen genieten van de spannende verhalen over een strandjutter uit WO II, die een oude gepensioneerde schooljuf, een weduwe, hen vertelt. Ze luisteren liever naar haar, dan dat ze zich buigen over hun huiswerk. Op een kwade dag wordt de oude dame levenloos aangetroffen; een natuurlijke dood zou haar getroffen hhebben en ze is in armoede gestorven. De kinderen kunnen eenvoudig niet geloven dat ze arm geweest was en denken eerder dat al haar spaarcentjes verdwenen zijn en dat het om moord gaat; bovendien weigeren ze te geloven dat ze van de trap gevallen is. De dappere acht gaan - in weerwil van hun ouders - als reporters van een krant die zelf maken, op onderzoek uit. De eilandbewoners die ze ondervragen zijn niet erg mededeelzaam. En met reden! Spannend, goedgemaakt Enid Blytonachtig mysterie voor jonge kijkers. Cocteau`s favoriete acteur Marais speelt klein rolletje als oude schipper, die aan de deur rammelt van de oude vrouw. Fraai camerawerk van William Lubchansky. Het originele scenario is van Fran[KA10]cois Cellier, Laurent Dessaux en regisseur Foulon. Op de tv soms drastisch ingekort (40m of meer).

L'affût

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Yannick Bellon. Met o.a. Tchéky Karyo, Dominique Blanc, Patrick Bouchitey, Jean-Pierre Sentier en Michel Robin.

Na tien jaar lang tevergeefs het geluk gezocht te hebben, keert Blanc, samen met haar zoontje, terug naar haar geboortestreek. Daar wil ze samen met haar broers, die achterbleven, de fazantenkwekerij verder exploiteren. Haar vroegere minnaar Bouchitey, die inmiddels is gescheiden, wil Blanc terugwinnen, maar zij heeft Karyo ontmoet, de nieuwe leraar, die eveneens getekend is door een tragisch verleden. Hij wil een vogelreservaat oprichten in de moerassen, een project dat de woede oproept van de jagers uit het dorp. Ecologisch drama dat de strijd verhaalt tussen idealisme en tradities. Goede bedoelingen maken echter nog geen boeiende film, zeker niet wanneer de moraal er met de paplepel ingegoten wordt. Bellon schreef het belerende scenario samen met Rémi Waterhouse, Michel Fessler en Benjamin Legrand. Mooie plaatjes geschoten door Pierre-William Glenn, de ware ster van deze film.

La gamine

1991 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1991. Misdaad van Hervé Palud. Met o.a. Johnny Hallyday, Maïwenn, Jean-François Stévenin, Gilles Gaston-Dreyfus en Michel Robin.

Ex-smeris Hallyday werkt als piloot bij een vliegclub die door zijn voormalige collega Robin in de buurt van Parijs gerund wordt. Diens vijftien-jarige kleindochter Maïwenn komt plotseling op de proppen om zich bij haar grootvader Robin te verstoppen omdat de politie haar zoekt in verband met de moord op haar Portugese vriendje Sitruk. Hallyday en Robin gaan zich sterk maken om de onschuld van de mini femme fatale aan te tonen en stuiten op de Portugese mafia, want ook die bestaat. Geknipte rol voor bejaarde rockidool Hallyday, waarvan de bruiden in het werkelijke leven steeds jonger worden. Een flinterdun verhaaltje dat eigenlijk alleen geschikt is voor het kleine scherm en het Gallische publiek, dat nu eenmaal tript op prenten met adolescenten in het middelpunt. Scenario van regisseur Palud, die meerdere Johnny-filmpjes maakte. Igor Aptekman schreef mee aan het scenario. Het niet onverdienstelijke camerawerk is van Claude Agostini.

La Reverdie

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Philippe Condroyer. Met o.a. Nadine Alari, Hugues Quester, Mony Dalmes, Pascale Bardet en Michel Robin.

Film in twee delen van een voormalige filmregisseur die hier als co-scenarioschrijver optreedt (samen met Mariette Condroyer). In het eerste deel verkoopt een autoritaire jonge grootmoeder het mooie landgoed La Reverdie na de dood van de vader, terwijl de andere gezinsleden zich realiseren wat dat huis voor hen betekent (wordt het verkocht of niet?). Het tweede deel speelt zich af in Parijs, waar de kleinzoon, de jonge Didier, wordt mishandeld door gespuis van de straat. Twee vrouwelijke leden van de familie voeren ter plekke een onderzoek uit en komen bij een verontrustende bende van krakers terecht. Wat opvalt is dat het om twee zeer verschillende films gaat die in dit verhaal met een natte vinger aan elkaar geplakt worden! Wat overblijft is de charme van de landelijke plaatjes en het innemende en spontane acteerwerk van de jonge acteurs en vooral van Didier (Wizmane). De onfortuinlijke regisseur moest het witte doek verlaten na zijn opvallende maar verkeerd begrepen film LA COUPE A DIX FRANCS.

Stan the Flasher

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Serge Gainsbourg. Met o.a. Claude Berri, Aurore Clément, Richard Bohringer, Élodie Bouchez en Lucie Cabanis.

Luis Buñuel en Gainsbourg zijn twee filmers die altijd willen provoceren. Eerstgenoemde gaat daarbij geniaal en creatief te werk. Laatstgenoemde levert gekunsteld werk af en past zich aan aan wat in is. Ziedaar het verschil. Bovendien wordt er weer raar omgesprongen met de Franse taal, de belachelijke titel in aanmerking genomen. Het werkwoord 'flasher' moet hier vertaald worden met zoiets als 'exhibitionist'. Om kort te zijn, het weinig smakelijke verhaal van een man in een loden jas, die daaronder poedelnaakt is en zich in het openbaar vertoont, bij voorkeur aan jonge middelbare scholieren. Geforceerd van begin tot eind. Geldt niet voor de acteurs, die het verder ook niet kunnen helpen.

Cerf-volant

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Jean-Paul Reux. Met o.a. Michel Robin, Jean-Marc Maurel, François Dyrek en Antoinette Moya.

Kroniek van een jongeman die weer bij zijn familie in Marseille gaat wonen en een betrekking vindt in Fos, waar hij Adeline ontmoet met wie hij graag een gezin zou stichten. Eigenlijk een vervolg op OXYGÈNE. Een zeer povere plot voor deze langgerekte en tamelijk onbeduidende film waarin de dialogen wegzinken in nutteloos gebabbel. De regie wordt op het nippertje gered door het goede acteerwerk.

Les scrupules de Maigret

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Jean-Louis Mullet. Met o.a. Jean Richard, Valérie Lagrange, Michel Robin en Michèle Muc.

Een bewerking van Simenon en deze keer gaat het om het verhaal van een klassieke driehoeksverhouding met echtgenoot, vrouw en maîtresse. Een produkt dat geheel in overeenstemming is met de obligate regie maar gelukkig speelt Richard erin mee, die als altijd uitblinkt in de rol van de eeuwige commissaris Maigret.

Les nuits révolutionnaires

1989 | Historische film

Frankrijk 1989. Historische film van Charles Brabant. Met o.a. Michel Aumont, Michel Bouquet, María Casares, Fabrice Luchini en Daniel Mesguich.

Een miniserie over het bewogen leven van de Franse schrijver Nicolas Restif de La Bretonne (Aumont) die in zijn romans een levendig en getrouw beeld gaf van het leven van de gewone handwerker aan de vooravond van de Franse Revolutie en tijdens het Schrikbewind. Veel aandacht voor zijn talrijke erotische avonturen.

Les deux n'en font qu'une

1989 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Charles Brabant. Met o.a. Michel Aumont, Michel Bouquet, Michel Robin, Sophie Bouilloux en Isabelle Gélinas.

`Twee` revolutionaire nachten, die van 11 op 12 en die van 13 op 14 juli 1989, zoals beleefd door Restif de la Bretonne (Aumont). Daarnaast zijn er fragmenten uit zijn memoires Les nuits revolutionnaires en dit alles met op de achtergrond een volksoproer. Een curieuze schets van een vroege ochtend in Parijs, die volgt op een nacht, waarin niemand heeft geslapen en die overgaat in een van de beroemdste dagen van die tijd. Fatsoenlijk gefilmd, met klaarblijkelijk de beschikking over voldoende middelen, zoals alle films in deze serie 'speciale opdrachten'. GEMIDDELD .

La nuit de l'éclusier

1989 | Komedie

Zwitserland 1989. Komedie van Franz Rickenbach. Met o.a. Michel Robin, Magali Noël, Alain Cuny, Edith Winkler en J. Schlegel.

Een komedie die zich afspeelt in Biel, waarin het kleine wereldje van gemeenteambtenaren het mikpunt is. De film is opgebouwd rond de acteur Robin (LES PETITES FUGUES, L'INVITATION), een grote persoonlijkheid, die de volslagen idioot uithangt in een stroom van grappige, voor het meerendeel dubbelzinnige vondsten. Een film zonder pretenties maar tevens een klein succes, vooral binnen de Zwitserse film, die zelden uitblinkt door grote vindingrijkheid.

La jeune fille assassinée

1989 | Historische film, Misdaad

Frankrijk 1989. Historische film van Serge Kaufmann. Met o.a. Michel Aumont, Sophie Bouilloux, Isabelle Gélinas, Michel Robin en Laura Manszky.

Maakt deel uit van een serie die een bewerking is van Les nuits de Paris van Restif de La Bretonne. Elke tvfilm naar dit werk is toevertrouwd aan een andere regisseur. In dit deel is te zien hoe Restif een petitie voor de afzetting van de koning weigert te tekenen. Vanaf dat ogenblik wordt er gefluisterd dat hij een verklikker is terwijl men tegelijkertijd zijn leefwijze afwijst, dat wil zeggen het feit dat hij samenwoont met zijn twee dochters maar niet als een gewone vader. Zie voor het vervolg de titel. Een tamelijk armoedige regie op het visuele vlak, gedeeltelijk goedgemaakt door een bevredigende vertolking. Ook bekend als: NUITS DU 15 AU 16 ET DU 16 AU 17 JUILLET 1791.

La fête glorieuse

1989 | Avonturenfilm, Komedie, Historische film

Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Charles Brabant. Met o.a. Michel Aumont, Guillaume de Pontenec, Isabelle Gélinas, Sophie Bouilloux en Marc Eyraud.

1790. De eerste verjaardag van de Revolutie wordt in Parijs gevierd. De mensen hebben nog illusies. De communards komen overal vandaan en de kijker volgt de avonturen van `Le Hibou` en een jonge Fransman die rechtsstreeks vanuit de provincie is aangekomen. Een vrije verfilming van het werk van Nicolas Restif de la Bretonne (1734-1806), dat 40.000 pagina`s telde. Zijn bijnaam was `Le Hibou`. Er is niet bezuinigd op de middelen (een tweede eeuwfeest verplicht...) en dat maakt het tot een tegelijk kleurrijk en ontspannend fresco, waarin de bandeloze sfeer van die tijd goed is weergegeven.

Les Maris, les Femmes, les Amants

1988 | Drama, Komedie

Frankrijk 1988. Drama van Pascal Thomas. Met o.a. Susan Moncur, Clément Thomas, Emilie Thomas, Olga Vincent en Michel Robin.

Een prettige verrassing, deze eerste film van Thomas sinds 1980. Een ironische en soms felle film over een groepje mensen dat de vakantie aan zee doorbrengt. Geen echt verhaal, maar een soort mozaïek à la Jacques Tati en Pierre Etaix. Hoewel de regisseur niet het niveau haalt van deze twee meesters, bevat de film een serie grappige scènes. De personages worden nooit echt belachelijk gemaakt, want Thomas voelt zich duidelijk met hen verbonden. Scenario van de regisseur en François Caviglioli. Camerawerk van Renan Polles.

Gewitter im Mai

1987 | Romantiek, Drama

Duitsland/Oostenrijk 1987. Romantiek van Xaver Schwarzenberger. Met o.a. Gabriel Barylli, Claudia Messner, Michael Greiling, Michel Robin en Maria Emo.

Herverfilming van de versie van 1938 naar het gelijknamige verhaal van populaire volkschroniquer Ludwig Ganghofer (1855- 1920). De jonge, blonde Dorle - offici[KA3]eel heet ze Regina - Weber (Messner) uit een gehucht in Ober-Beieren staat voor een dilemma. Ze moet kiezen uit twee huwelijkskandidaten: dorpssmid Domini Sattelberger (Greiling) die het dorp aan het stroomnet heeft gekoppeld en Leopold Holzner, een zeeman met verlof die het neefje van de pastoor (Robin) is. Hevige conflicten tussen de rivalen leiden uiteindelijk tot een ramp. Een verhaal dat niet meer van deze tijd is; gelukkig zag Schwarzenberger, die ook de fotografie deed, af van de sentimentaliteit uit vroegere Heimatfilms. Speelt rond 1895. Scenario van Jörg Graser.

Marie Love

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Jean-Pierre Richard. Met o.a. Béatrice Camurat, Roger Mirmont, Françoise Christophe, Catherine Rich en Hélène Surgère.

Een ontmoeting in Parijs tussen, zoals de titel al doet vermoeden, een stripteasedanseres, afkomstig uit een uithoek van het land, die in haar vak tot een beroemdheid is uitgegroeid en een jonge gekozen burgemeester van eenzelfde soort gat, die echter onverwachts van hoger hand in Parijs benoemd. Tegen een achtergrond van laaghartige politieke intriges en striptease- optredens. Met andere woorden armoede en banaliteit komen in deze film samen en tempo zit er ook al nauwelijks in.

Oxygène

1985 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1985. Misdaad van Jean-Paul Roux. Met o.a. Jean-Marc Maurel, Michel Robin en Julie Ravix.

Een gevangene is voor twaalf jaar in het huis van bewaring van Toulouse opgesloten en moet er nu nog twee uitzitten. Hij krijgt 48 uur verlof, maar waarom vertrekt hij dan naar Marseille om weer in zijn gevaarlijke verleden te duiken? Dat moet wel slecht aflopen. Afgezaagd, kort tv-filmpje met een sombere en gewelddadige ondertoon, waarin het gebrek aan samenhang meteen opvalt en dat gebukt gaat onder een hijgend scenario, dat misschien beter niet geschreven had kunnen worden.

Harem

1985 | Romantiek

Frankrijk 1985. Romantiek van Arthur Joffé. Met o.a. Nastassja Kinski, Ben Kingsley, Dennis Goldson, Zohra Segal en Michel Robin.

Diane laat haar drukke Newyorkse leven achter zich en komt terecht in een geheimzinnige harem in de woestijn. Langdradige momenten in een film die het van een onhandige en grove tegenstelling tussen het moderne westen en een eeuwenoude, gelukkige maatschapppij moet hebben. Ongeloofwaardige idylle. Blijven slechts over de fotografie van Pasqualino de Santis en de prachtige decors van Alexandre Trauner. Scenario van Tom Rayfield, Richard Prieur en de regisseur.

L'amour en douce

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Daniel Auteuil, Jean-Pierre Marielle, Emmanuelle Béart, Sophie Barjac en Daniel Ceccaldi.

In deze klassieke komedie passeren tal van amoureuze perikelen in een keurige samenleving de revue. Een meesterwerk van de oude rot Edouard Molinaro, die er altijd in slaagt een succes van dit soort films te maken zonder te vervallen in vulgariteit. Met uitzondering van Mathieu Carrière zijn alle acteurs voortreffelijk. Dit scherpzinnige portret van de Franse jan-modaal mag misschien oppervlakkig lijken, maar een goede komedie in deze tijd van sombere films, is nooit weg. Scenario van Jean Sagols en Christine Watton.

Drôle de samedi

1984 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland 1984. Komedie van Bay Okan. Met o.a. Francis Huster, Carole Laure, Jacques Villeret, Michel Blanc en Catherine Alric.

Een jong echtpaar ziet hun leuke voornemens voor de zaterdagmiddag in het water vallen door diverse gekke, koddige gebeurtenissen. Een mager thema, amper in toom gehouden door de regisseur, en dat leidt tot een moeizame aaneenschakeling van overdreven sketches. Er is met de Franse slag gewerkt en dat is te betreuren, want enkele acteurs lijken veelbelovend.

Une pierre dans la bouche

1983 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1983. Misdaad van Jean-Louis Leconte. Met o.a. Harvey Keitel, Michel Robin, Catherine Frot, Richard Anconina en Hugues Quester.

Voortvluchtige gangster Tony (Keitel) schuilt in een ogenschijnlijk verlaten kasteelachtig landhuis aan de Franse kust. Niettemin heeft het een bewoner: de oudere, blinde acteur Victor (Robin). De voorzichtig groeiende vriendschap tussen de twee wordt verstoord wanneer Victors neef Marc (Anconina) met begeleidster Jacqueline (Frot) op bezoek komt. Vergeetputfilm op Keitels curriculum wordt nauwelijks gehinderd door een plot en leeft van het krachtige acteursensemble. Dat krijgt bovendien zwijgende steun van de door Henri Alekan gefotografeerde, onwerkelijke locatie. Vroege nevenrol van Frot voorspelt haar latere bloei als wendbaar karakterspeelster met draagkracht.

Le Marginal

1983 | Actiefilm, Thriller, Misdaad

Frankrijk 1983. Actiefilm van Jacques Deray. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Henry Silva, Claude Brosset, Pierre Vernier en Roger Dumas.

Belmondo is 'Le Marginal', een randfiguur binnen het politieapparaat die zijn werk doet onder het motto: geen arrestatie, geen advocaat, geen proces. Met de gebeitelde glimlach in het vlezige gezicht en een gezonde dosis sarcasme baant hij zich een weg door de Franse onderwereld met een drugsdealer als doelwit en wraak als motivatie. Alleen de mening van God telt en die lijkt een hoop door de vingers te zien als Belmondo per vuurrode Talbot, Renault 18 GTL, opgefokte Ford Mustang én helikopter ten strijde trekt. Vlak als een remschijf maar uiterst vermakelijk.

La mort de Mario Ricci

1983 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1983. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Gian Maria Volonté, Magali Noël, Heinz Bennent, Mimsy Farmer en Jean-Michel Dupuis.

De beroemde journalist Bernard Fontana (Volonté) reist af naar het platteland om voedseldeskundige Henri Kremer (Bennent) te interviewen. Vlak voor hij aankomt wordt het op het eerste gezicht zo ordentelijke dorp waar het gesprek zal plaatsvinden, opgeschrikt door de dood van de jonge Italiaanse gastarbeider Mario Ricci. De omstandigheden zijn verdacht, de journalist gaat op onderzoek uit. Sterk drama van Goretta (La dentellière, L'invitation) met een mooie hoofdrol voor Volonté (For a Few Dollars More), die er in Cannes de prijs voor de beste acteur voor kreeg.

Nestor Burma, detective de choc

1982 | Mysterie

Frankrijk 1982. Mysterie van Jean-Luc Miesch. Met o.a. Michel Serrault, Jane Birkin, Guy Marchand, Alain Bashung en Jean-Pierre Kalfon.

Een privédetective moet een popzanger van de verdenking van moord bevrijden en komt in een wespennest met onverwachte slachtoffers terecht, waarbij drugssmokkel aan het licht komt maar de jaloezie van de voormalige beschermster van het idool achter de misdaden blijkt te zitten. Deze parodistische en naar de eigen tijd overgebrachte versie van de romans van Léo Malet offert de sfeer en de psychologie van het origineel op aan een vermommingsvehikel voor Serrault, die zijn rol met verve speelt, maar onvoldoende gesteund wordt door absurde vondsten in de regie en het scenario. Een aantrekkelijke rolbezetting krijgt daardoor te weinig kans.

La chèvre

1981 | Avonturenfilm, Komedie

Mexico/Frankrijk 1981. Avonturenfilm van Francis Veber. Met o.a. Pierre Richard, Gérard Depardieu, Michel Robin, Pedro Armendáriz jr en Corynne Charbyt.

Een meisje dat altijd in zeven sloten tegelijk loopt verdwijnt tijdens haar vakantie in Mexico. Een even grote kluns bij haar vader in dienst, wordt met een detective achter haar aan gestuurd, in de hoop dat zijn pech tot opsporing zal leiden. Het oorspronkelijke scenario van Véber wordt in de uitwerking extra leuk omdat de regie de acteurs niet komisch laat spelen, maar normaal reageren binnen komische situaties. Richard is daardoor grappiger dan in jaren en vormt een verrassend geslaagd duo met Depardieu. Camerawerk van Alex Phillips.

Le cheval d'orgeuil

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. François Cluzet, Bernadette Le Saché, Jacques Dufilho, Arnel Hubert en Ronan Hubert.

Apocriefe en minst bekende titel van Chabrol, die in het boekje 'Pensées, répliques et anecdotes' er met gortdroge ironie over opmerkt: 'Er zitten enkele van de beste dingen in die ik ooit heb gedaan, maar ze zijn zo subtiel dat ik de enige ben die ze heeft opgemerkt.' Inderdaad: de nogal vrije bewerking van Pierre-Jakez Hélias' succesroman over straatarme Bretonse boeren aan het begin van de twintigste eeuw flopte genadeloos. Aan de acteurs en het 'postkalenderrealisme' van Jean Rabiers fotografie heeft het niet gelegen, volgens de regisseur, die achteraf berouwde te hebben verzuimd om in het Bretonse dialect te draaien.

La Femme-enfant

1980 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1980. Familiefilm van Raphaële Billetdoux. Met o.a. Penelope Palmer, Klaus Kinski, Michel Robin, Hélène Surgère en Georges Lucas.

Een dorpsmeisje met muzikale aanleg heeft jarenlang een dubbelleven met stiekeme ontmoetingen met een doofstomme tuinman die haar verwent en spelletjes met haar doet, tot ze zich in toenemende rijpheid van hem afkeert en een studiebeurs krijgt voor het conservatorium. Voor haar vriend is haar vertrek onverdragelijk. Verrassend regiedebuut van een romanschrijfster typeert volwassenen wat al te schetsmatig, maar geeft spanningen en mysteries van de kindertijd een vanzelfsprekende overtuigingskracht, al werkt Kinski (belast door eerdere psychopatenrollen) averechts voor de onschuldige erotiek in hun rituele spelletjes. Palmer is een ontdekking in de titelrol. Landschappen en dorpsmilieu van Noord-Frankrijk dragen meer dan alleen sfeerbepalend bij.

Deux lions au soleil

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Claude Faraldo. Met o.a. Jean-Pierre Sentier, Jean-François Stévenin, Catherine Lachens, Martine Sarcey en Michel Robin.

Veertigers besluiten uit het arbeidsproces te stappen en met het door oplichting verkregen geld, een leven van nietsdoen in de zon te gaan leiden. Zowel door de naïviteit, waarmee de geplande coups de mist in gaan als door het gemak waarmee ze het beetje geld dat ze verwerven, weer cadeau doen, mislukt hun opzet steeds, zodat ze samen zelfmoord willen plegen. Na BOF en THEMROC nieuwe drop-outs in de visie van Faraldo waarbij de anarchistische vitaliteit van weleer plaats heeft gemaakt voor keus voor zelfmoord. Niettemin veel ironie en humor in ontspannen tempo, met warm en intens samenspel van de hoofdrollen.

Bobo la tête

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Gilles Katz. Met o.a. Gilles Segal, Jean-Pierre Moulin, Michel Robin, Paul Crauchet en Pascal Aubier.

Het verhaal van een mislukte schrijver die zijn best blijft doen, hoewel zijn bekendheid beperkt blijft tot zijn eigen omgeving. Plotseling wordt [KA1]e[KA1]en van zijn onderwerpen voor een film gekozen! Wordt hij nu eindelijk beroemd? Uiteindelijk worden de kleingeestige trucjes en transacties hem fataal, en bij de aanblik van zoveel idealistische na[KA3]iviteit re[KA3]incarneert Dosto[KA3]ievski zelf om hem te hulp te komen. Lijkt een volwaardige autobiografie, gezien de bedroevende carri[KA2]ere van deze begaafde regisseur: twee films in ruim twintig jaar, waarvan de eerste (het bijzondere LETTRES DE STALINGRAD) de bioscopen nooit bereikte, terwijl deze produktie er zo een is die na drie dagen van het programma wordt gehaald. Wisselvallig, omdat de regisseur het moest doen met een bescheiden budget, maar daarom niet minder waarachtig. Een kroniek afgewerkt met een dosis fantasie, die op scherpe, schampere en allesbehalve vriendelijke toon een wereldje van zelfvoldane botteriken beschrijft (ambtenaren, uitgevers, producenten en distributeurs). Naar de 'casting' te oordelen zijn zijn vrienden hem te hulp gekomen. Het gevoelige spel wordt gedomineerd door een zowel potsierlijke als zielige Segal. Ook bekend als A PROPOS DE NEIGE FONDUE.

Un si joli village

1979 | Drama, Mysterie, Thriller

Frankrijk 1979. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Victor Lanoux, Jean Carmet, Valérie Mairesse, Michel Robin en Gérard Jugnot.

Een ondernemer heeft het in een klein dorpje helemaal voor het zeggen. Op een dag verdwijnt zijn vrouw en ook al vermoedt iedereen dat Bertin haar uit de weg heeft geruimd, niemand durft iets te ondernemen. Gealarmeerd door de dorpsroddel komt uiteindelijk rechercheur Carmet een onderzoek instellen, maar hij stoot op een muur van stilte. Het interessante scenario van deze thriller werd sober en verzorgd verfilmd en door met name Lanoux en Carmet boeiend vertolkt, maar lijdt onder wat langdradigheden en een geforceerd slot.

Les Petites fugues

1978 | Drama, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1978. Drama van Yves Yersin. Met o.a. Michel Robin, Fabienne Barraud, Dore de Rosa, Fred Personne en Mista Préchac.

Een oude boerenknecht koopt een bromfiets en gaat uitstapjes maken waardoor hij ontsnapt aan zijn status, terwijl het leven op de boerderij intussen een negatieve waarden- en identiteitscrisis doormaakt. Dit speelfilmdebuut van een filmer van documentaires wisselt de realistische observatie van een boerengezin af met de magisch gestileerde tochtjes van de knecht. Ondanks veel genuanceerde warmte leidt deze structuur niet tot een evenwicht en de film is wel erg lang, maar de hoofdrol van Robin alleen al maakt hem het aanzien waard. Het scenario is van regisseur Yersin en het camerawerk is van Robert Alazraki.

Le Point de mire

1977 | Thriller

Frankrijk 1977. Thriller van Jean-Claude Tramont. Met o.a. Annie Girardot, Jacques Dutronc, Matthias Habich, Jean-Claude Brialy en Françoise Brion.

Weduwe van een ex-oorlogsverslaggever wordt op hetspoor gezet van een geheim in het verleden van haar man en krijgt ongevraagd steun van kanten die ze niet geheel vertrouwt, maar ze komt niettemin achter een politiek complot. Regiedebuut van de in Hollywood geschoolde Belg blijft de aandacht prikkelen, tot de weinig bevredigende fatale afloop die veel vragen onbeantwoord laat. Zijn voornaamste prestatie is de grote soberheid die hij in het spel van de acteurs brengt, zoals Girardot en Brialy, die men te vaak anders heeft gezien.

L'hôtel de la plage

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Myriam Boyer, Daniel Ceccaldi, Anna Gaël, Michèle Grellier en Guy Marchand.

Een aantal gezinnen brengt jaarlijks de vakantie door in een hotel in een Bretonse badplaats, maar ook door de opgroeiende kinderen zijn er toch weer onvoorziene verrassingen en amoureuze complicaties. De regisseur van A NOUS LES PETITES ANGLAISES houdt zich aan hetzelfde stramien van vakantieflirts - nu in alle leeftijdscategorieën - met minimale oorspronkelijkheid. Sommige aardige momenten zijn te danken aan de acteurs. Scenario van Michel Lang.

Le jouet

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Pierre Richard, Michel Bouquet, Fabrice Gréco, Suzy Dyson en Michel Aumont.

In zijn regiedebuut serveert Veber de ingrediënten die zijn daaropvolgende komedies tot kassuccessen zullen maken en Pierre Richard de sterstatus bezorgen. Laatstgenoemde bouwt zijn typische rol van aimabele schlemiel uit Le grand blond avec une chaussure noire gewiekst uit. Journalist François Perrin (een naam die Veber vaker voor een personage gebruikt) neemt noodgedwongen een ongemakkelijk baantje op zich: levend speelgoed voor het even verwende als ongelukkige zoontje van de miljardair in wiens zakenimperium Perrin een figurant is. Kleurrijke jaren zeventig-goedgevoelfilm voor het ganse gezin.

Un sac de billes

1975 | Familiefilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1975. Familiefilm van Jacques Doillon. Met o.a. Paul Eric Schulmann, Richard Constantini, Joseph Goldenberg, Reine Bartève en Michel Robin.

Joodse jongetjes worden in Parijs van 1941 niet-begrijpend geconfronteerd met het anti-semitisme (de jongste ruilt zijn gele ster in voor een zak knikkers) tot hun ouders hen voor het toenemend gevaar laten vluchten naar de vrije zone. Trouw aan de autobiografische roman van Joseph Joffo door Denis Ferraris en regisseur Doillon tot scenario bewerkt, legt het ongewone talent van Doillon aan conventionele banden, maar door zijn aandachtige kinderregie krijgt het verhaal toch alle tragische humor en spanning.

L' Education amoureuse de Valentin

1975 | Komedie

Frankrijk/Spanje/Duitsland 1975. Komedie van Jean Lhote. Met o.a. Paul Meurisse, Bernard Menez, Gila von Weitershausen, Michel Robin en Maria-Luise Ponte.

Gerant van een sjiek hotel maakt zich zorgen over de geremdheid van zijn zoon en weet hem tot een huwelijk met een al even timide meisje te brengen, zonder dat het gebrek aan doortastendheid daarmee wordt opgeheven. Door een misverstand gaat de vader in plaats van de zoon op huwelijksreis met zijn schoondochter, maar de baby die negen maanden later geboren wordt geeft de echtgenoot eindelijk zelfvertrouwen. Het vermakelijke scenario blijft in de uitwerking al te zeer steken in oppervlakkigheden, alsof de regisseur niet weet wat hij met (eigen) stof aan moet. De vader is bij Meurisse in goede handen en de titelrol is een welkome variant op de vaste rokkenjagersrol van Menez, maar zijn naïeve remmingen worden nooit aannemelijk.

Je suis Pierre Rivière

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van Christine Lipinska. Met o.a. Jacques Spiesser, Isabelle Huppert, Michel Robin, Francis Huster en Thérèse Quentin.

Een jonge religieuze boer vermoordt in een opwelling zijn moeder, broer en zuster. Hij wordt ter dood veroordeeld, krijgt gratie en hangt zich uit schuldbesef op in zijn cel. De al te sobere regie maakt de film soms dor, ondanks goed spel van Spiesser. Over dezelfde historische gebeurtenis (1835) maakte René Allio gelijktijdig een andere film, MOI, PIERRE RIVIERE...

Important C'est D'Aimer, L'

1975 | Romantiek, Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1975. Romantiek van Andrzej Zulawski en Andrezj Zulawski. Met o.a. Fabio Testi, Jacques Dutronc, Klaus Kinski, Claude Dauphin en Nicoletta Machiavelli.

Nadine Chevalier (Schneider), een middelmatige actrice, slaagt er niet in om van haar dode geliefde overtuigend afscheid te nemen in haar rollen. Servais Mont (Testi), een fotograaf die verliefd is op haar, verstrikt zich in de onderwereld om haar carri[KA2]ere kansen te geven, maar het wordt zowel de ondergang van haar impotente echtgenoot Jacques (Dutronc) als van hemzelf, waardoor de vrouw tot tweemaal toe een afscheidsscène in haar privéleven moet 'acteren'. De eigenzinnige barokke regie maakt van de nogal gelikte roman La muit Américaine van Cristopher Frank een morsige, verwarrende nachtwereld vol verscheurde emoties, met uitzonderlijk intens acteren van Schneider, Dutronc en Kinski als de schizofrene homoseksuele Shakespeare-acteur Karl-Heinz Zimmer. Het scenario is van Christopher Frank en regisseur Zulawski. Het camerawerk is van Ricardo Aronovitch. Eastmancolor, Mono.

Pas si méchant que ça

1974 | Komedie, Drama, Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1974. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Gérard Depardieu, Marlène Jobert, Dominique Labourier, Philippe Léotard en Michel Robin.

Komedie met rasacteur Gérard Depardieu die met zijn befaamde gevoel voor urgentie een jonge erfgenaam van een sukkelige meubelhandel neerzet op het verstilde Zwitserse platteland. Om zijn personeel te kunnen betalen slaat hij aan het roven. Tijdens deze helft van zijn dubbelleven loopt hij postlokettiste Nelly (Jobert) tegen het lijf die haar saaie bestaan maar al te graag inlevert voor een leven van criminaliteit. Gebaseerd op ware gebeurtenissen.

Les guichets du Louvre

1974 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1974. Drama van Michel Mitrani. Met o.a. Christian Rist, Christine Pascal, Henri Garcin, Judith Magre en Michel Auclair.

Kort voor La Grande Rafle van 16 juli 1942, de razzia waarin de nazi's in samenwerking met de politieprefectuur zo'n 13.000 Parijse Joden zullen oppakken, tracht student Paul leeftijdgenote Jeanne van een wisse dood te redden. Eerste Franse fictiefilm over die inktzwarte donderdag schematiseert en melodramatiseert Roger Boussinots autobiografische werk waarop het verhaal is gebaseerd. Charismatisch en kwetsbaar actrice Pascal (1953-1996) springt eruit als Jeanne, de enige in de Joodse Marais-wijk die Pauls vluchtpleidooien ter harte neemt. Garcin vertolkt de Duitse schrijver/oorlogschroniqueur/legerofficier Ernst Jünger.

L' invitation

1973 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1973. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jean-Luc Bideau, François Simon, Neige Dolsky, Jean Champion en Cécile Vassort.

Een onopvallende kantoorbediende krijgt na de dood van zijn moeder een grote erfenis en koopt een buitenhuis waar hij op zondagmiddag zijn collega`s inviteert. De ongewone situatie, gecombineerd met drank, brengt jaloezie en wrok naar buiten die in de werksituatie verzwegen blijft, maar de volgende dag is alles weer bij het oude op het ontslag van een al te spontane typiste na. Deze schijnbaar simpele, maar minutieus geobserveerde film heeft een met het werk van Tsjechow vergelijkbare kwaliteit en betekende de internationale doorbraak van de (Franstalige) Zwitserse cinema. De regissuer schreef het scenario met Michel Vialla. Jean Zeller verzorgde het camerawerk.

Le Petit poucet

1972 | Familiefilm, Fantasy

Frankrijk 1972. Familiefilm van Michel Boisrond. Met o.a. Titoyo, Jean-Pierre Marielle, Marre Laforêt, Jean-Luc Bideau en Michel Robin.

Charles Perraults sprookje over de houthakkerszoon Klein Duimpje die met zijn broertjes in het bos wordt achtergelaten omdat er thuis geen eten is. Deze film die, buiten de confrontatie met de boze reus ook de zelden navertelde prille verliefdheid op het prinsesje laat zien, wier vlieger Klein Duimpje redt, kreeg een kleurrijke vorm en nogal wat humor -zeker met Mareille als reus - maar mist een magische sfeer.

Mais nous ne délivrez pas du mal

1971 | Komedie

Frankrijk 1971. Komedie van Joël Séria. Met o.a. Jeanne Goupli, Catherine Wagener, Bernard Dhéran, Michel Robin en Marc Dudicourt.

De lectuur van Baudelaire en Lautréamont zet een paar pubermeisjes op een nonnenkostschool aan tot een dagelijkse slechte daad, wat tijdens de zomervakantie leidt tot steeds grotere excessen én een moord, waarvan niemand hen verdenkt. Bij een opvoering tijdens een ouderdag op school verbranden ze zich levend. Deze anarchistische satire, die in Frankrijk een vertoningsverbod kreeg, heeft soms een kinderachtigheid die past bij de leeftijd van de anti-heldin maar voor de toeschouwer nogal irritant is. Het pleidooi tegen een gestandaardiseerde opvoeding en moraal die niets met de eigen aard van de meisjes te maken hebben, is vaak doeltreffend. Goupil is een opmerkelijk verontrustend nimfje.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Robin op televisie komt.

Reageer