Monika Willi

Editor

Monika Willi is editor.
Er zijn 11 films gevonden.

Happy End

2017 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland 2017. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Mathieu Kassovitz, Jean-Louis Trintignant, Toby Jones en Franz Rogowski.

De getroebleerde, bijna dertienjarige Eve (prachtig ijskoud gespeeld door Harduin) gaat bij haar al even getroebleerde familie in Calais wonen nadat haar moeder in het ziekenhuis is beland na een overdosis pillen. Zoals gebruikelijk bij Haneke staan de gebeurtenissen in zijn disfunctionele families symbool voor maatschappelijke thema's. Voor Happy End ontwaren we onder meer het egocentrisme van de rijke, Westerse mens (de familie woont niet voor niets in Calais) en - stokpaardje van Haneke - de afstompende werking van het beeldscherm. In Cannes matig ontvangen, maar even bijtend, scherp en zwart-komisch als zijn beste werk.

Amour

2012 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland 2012. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Jean-Louis Trintignant, William Shimell en Emmanuelle Riva.

Georges en Anne zijn twee oud-pianoleraren. Hoogopgeleid, beschaafd en met elkaar vergroeid. Je kan zien dat ze samen lang en gelukkig hebben geleefd. Maar daar maakt Haneke een eind aan. Anne krijgt een beroerte. Raakt de controle over haar lichaam kwijt en vervolgens over haar geest. Haneke neemt de tijd het lichamelijke verval in al zijn pijnlijke details vast te leggen. Afgezien van één scène in het begin speelt alle actie zich af in het appartement van het tweetal. Dat klinkt als een toneelstuk, maar Amour is onversneden cinema.

Whores' Glory

2011 | Documentaire

Duitsland/Oostenrijk 2011. Documentaire van Michael Glawogger.

Documentaire van Michael Glawogger waarin hij prostituees volgt in Thailand, Bangladesh en Mexico.

Die Lebenden

2012 | Drama

Oostenrijk/Polen/Duitsland 2012. Drama van Barbara Albert. Met o.a. Anna Fischer, Hanns Schuschnig en August Zirner.

Germanistiekstudente Sita reist van Berlijn naar Wenen om haar opa voor diens 95ste verjaardag te bezoeken. Wanneer ze op een oude foto stuit met een jongeman in SS-uniform, valt er een schaduw over Sita's modelprogressieve wereld: eentje die haar op een rusteloze reis zet en tot in Polen zal brengen. Zoveelste D-drama over Vergangenheitsbewältigung wijkt door zijn road movie-achtige karakter positief af van vaak eikenhouten soortgenoten. De twee parallelle zoektochten (Wie ben ik? en Wie is mijn familie?) lijken soms ver uiteen te liggen, maar blijven door Fischers spel niettemin een coherent geheel.

Das weisse Band

2009 | Drama, Misdaad, Mysterie

Duitsland/Oostenrijk/Frankrijk/Italië 2009. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Leonard Proxauf, Christian Friedel, Leonie Benesch, Burghart Klaußner en Janina Fautz.

Vlak voor WO I wordt een landelijk dorpje in het noorden van Duitsland opgeschrikt door een aantal akelige incidenten: iemand spant een touw over de weg waardoor een paard verongelukt, iemand wordt ontvoerd en mishandeld, er wordt brand gesticht. Wat is er toch aan de hand in deze ogenschijnlijk zo ordentelijke gemeenschap? Spannend, uitstekend gespeeld drama van regisseur Haneke (Caché, Funny Games), in prachtig zwart-wit geschoten, geeft gitzwart commentaar op de destijds heersende moraal. Twee Oscarnominaties en Gouden Palm in Cannes.

Contact High

2009 | Komedie

Oostenrijk/Duitsland/Polen/Luxemburg 2009. Komedie van Michael Glawogger. Met o.a. Michael Ostrowski, Raimund Wallisch, Alexis Santiago Hernandez, Jeremy Strong en Victor Varnado.

Stoner-komedie van wijlen Michael Glawogger (1959-2014), de Oostenrijkse cineast die vooral bekendheid geniet vanwege zijn documentaires over werkende armen in Azië en Afrika. Contact High is een psychedelische kijkdoosfilm waarin twee kleurrijke stumpers een verloren tas van een drugsdealer moeten opsporen en retourneren. Kortom, Fear and Loathing in Poland, met personages die met en zonder drugs achter de kiezen opvallen tussen het gepeupel. Voeg daarbij een hitsige gay drugsbaas en mild homofobe lakeien en je hebt een platgetreden komedie, met unieke rafelrandjes.

Le temps du loup

2003 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland 2003. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Maurice Bénichou, Lucas Biscombe, Béatrice Dalle en Patrice Chéreau.

Rampenfilms - hoe visueel overdonderend ook - gaan over het dunne laagje beschaving dat de mensheid vrijwaart van anarchie. In de compromisloze rampenfilm Le temps du loup van regisseur Michael Haneke (La pianiste) is de aard van de ramp onbekend en gaat het uitsluitend om de menselijkheid van de overlevenden. Centraal staan moeder Anne (Huppert) en haar twee kleine kinderen, een getraumatiseerd gezin dat hoopt op verlossing in een volgepakt treinstation op het platteland. Volgens Haneke zijn glamourfilms leugenachtig, bedoeld voor verstrooiing en winst. Zijn films zijn naar eigen zeggen kunstwerken waarin hij de waarheid nauwgezet probeert te benaderen. Kijk en huiver.

La pianiste

2001 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk 2001. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Annie Girardot, Benoît Magimel, Udo Samel en Anna Sigalevitch.

La pianiste verhaalt van een emotioneel gesloten pianolerares die doceert aan het Weens conservatorium en daarbuiten een eenzaam bestaan leidt. Ze heeft een moeizame relatie met haar in haar teleurgestelde moeder, met wie ze samenwoont. Dan wordt een leerling verliefd op haar. Haneke’s bekende koele, afstandelijke aanpak, die weinig hoop uitdraagt over intermenselijke communicatie, resulteert in een verontrustend portret van een vrouw die hevig tracht haar eigen gevoelens de baas te blijven. Isabelle Huppert, zelf een bedreven pianiste, speelt een van haar mooiste rollen in jaren en kreeg er heel wat onderscheidingen voor.

Nordrand

1999 | Drama

Duitsland/Zwitserland/Oostenrijk 1999. Drama van Barbara Albert. Met o.a. Nina Proll, Edita Malovcic, Michael Tanczos, Tudor Chirilá en Astrit Alihajdaraj.

Het is 1995. De titel slaat op Florisdorf, een voorstad van de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. Het is een soort Kreuzberg (Berlijn), een stadsdeel met vluchtelingen en immigranten uit de voormalige Joegoslavische federatie, Roemeni[KA3]e en andere Oostbloklanden die het communistische juk hebben afgeworpen. Op dat moment woedt de Bosnische burgeroorlog in alle hevigheid. Ooit waren Jasmin (Proll) en Tamara (Malovcic) klasgenoten, zoals we in de proloog van de film zien. Jasmin is met haar ouders, zusters en broertjes naar Oostenrijk gevlucht en ze werkt in de konditorei van een grote banketbakkerij. Haar vader is handtastelijk en wreed, het is thuis een hel. Ze compenseert dit met lichtzinnig gedrag om genegenheid te verkrijgen en zo gebeurt het dat ze zwanger raakt. Wanneer ze twee potenti[KA3]ele vaders met de feiten confronteert, lachen die haar vierkant uit. Tamara is alleen en eenzaam. Haar familie is teruggekeerd naar Sarajevo. Ze werkt als verpleegster, maar de krengerige hoofdverpleegster, een oude tang, maakt er geen geheim van dat ze zich weinig illusies hoeft te maken over een carri[KA2]ere. Ze onderhoudt contact met thuis (Bosni[KA3]e) per telefoon, maar het is frustrerend en ze mist haar familie, vrienden en omgeving. Haar vriend Roman (Tanczos) vervult zijn dienstplicht en loopt wacht aan de grens. Ze ziet hem nauwelijks of nooit en hun relatie loopt op niks uit. Jasmin raakt dronken na een zoveelste ruzie thuis, verliest buiten in de sneeuw aan de Donau-oever haar bewustzijn. Ze wordt van de bevriezingsdood gered door Senad (Alihajdaraj), een vluchteling. Hij brengt haar naar het ziekenhuis, waar Tamara werkt. Jasmin valt voor Senad en duikt met hem in bed in het overvolle asielzoekerscentrum, waar hij woont. Jasmin mag nu bij Tamara die een eenvoudig huisje heeft, wonen. Tamara heeft inmiddels Valentin (Chirila) leren kennen, een Roemeen die het hoopt te maken naar Amerika. De winter is ondertussen afgelopen en Tamara neemt aan het einde de trein naar huis voor een bezoek. Het meervoudige bekroonde debuut is enerzijds een complexe film over de vriendschap tussen twee jonge vrouwen die weinig hoop op de toekomst hebben en anderzijds een beeld van het kruispunt tussen Oost en West(-Europa), een kruising die duidelijk niet zonder gevaren en problemen is. Deze eersteling die met een bescheiden budget gemaakt is, moet het hebben van de twee hoofdrollen, die niet alleen erg goed zijn, maar ook verschrikkelijk echt en heel geloofwaardig. Proll is door haar fantastische spel bijna onvergetelijk. Daar komt nog bij dat Malovcic voor het eerst voor de camera staat. Het scenario is van de 29-jarige, debuterende regisseuse Albert. Het geslaagde camerawerk is van Christine A. Maier, die vrijelijk filmde naar Dogma-principes. O.a. een drietal Max Ophühls- prijzen en gelauwerd op de filmfestivals van Venetië en Berlijn. Een interessante, gevoelige en sfeervolle film. Warm aanbevolen. Dolby Digital.

Suzie Washington

1998 | Drama

Oostenrijk 1998. Drama van Florian Flicker. Met o.a. Birgit Doll, August Zirner, Wolfram Berger, Karl Ferdinand Kratzl en Nina Proll.

Suzie Washington is een aangrijpende film over een vluchtelinge, een intrigerend verhaal over de Russische Nana (Doll). Op weg naar de VS wordt ze op het vliegveld van Wenen betrapt. Haar visum deugt niet. Bij toeval weet ze te ontsnappen, en probeert dan - als de Amerikaanse toeriste Suzie Washington - over land naar Duitsland te gaan. Flicker filmde Nana/Suzie´s belevenissen als een documentaire en weet daarmee de blik te scherpen. Door haar ogen krijgen simpele tafereeltjes - de professionele lach van een lokettiste, de onverschilligheid van welvarende bustoeristen - iets lachwekkends. Maar Flicker heeft geen moreel oordeel klaar en is wars van sentimentaliteiten. In plaats daarvan verhaalt hij over een vrouw zonder papieren, die alleen daarom al door de mensen om haar heen als crimineel wordt gezien. (IdH/VPRO Gids)

Frankreich, wir kommen!

1998 |

Oostenrijk 1998. Michael Glawogger. Met o.a. Herbert Prohaska, Andreas Herzog, Ivica Vastic en Anton Polster.

Suzie Washington is een aangrijpende film over een vluchtelinge, een intrigerend verhaal over de Russische Nana (Doll). Op weg naar de VS wordt ze op het vliegveld van Wenen betrapt. Haar visum deugt niet. Bij toeval weet ze te ontsnappen, en probeert dan - als de Amerikaanse toeriste Suzie Washington - over land naar Duitsland te gaan. Flicker filmde Nana/Suzie´s belevenissen als een documentaire en weet daarmee de blik te scherpen. Door haar ogen krijgen simpele tafereeltjes - de professionele lach van een lokettiste, de onverschilligheid van welvarende bustoeristen - iets lachwekkends. Maar Flicker heeft geen moreel oordeel klaar en is wars van sentimentaliteiten. In plaats daarvan verhaalt hij over een vrouw zonder papieren, die alleen daarom al door de mensen om haar heen als crimineel wordt gezien. (IdH/VPRO Gids)

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Monika Willi op televisie komt.

Reageer