Nathalie Besançon

Acteur

Nathalie Besançon is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

La journée de la jupe

2008 | Drama

Frankrijk/België 2008. Drama van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Isabelle Adjani, Denis Podalydès, Yann Collette, Nathalie Besançon en Jackie Berroyer.

Incasseringsvermogen en empathie zijn eindig. Aldus deze nerveuze variant op Entre les murs, het overdadig gelauwerde drama over een lyceumklas in de Parijse betonbanlieue. Lerares op een probleemschool Sonia (een als vanouds intense Adjani) lijdt meer en meer onder de onverholen misogynie en agressie van leerlingen. Tot ze bij het zoveelste conflict het pistool van een van haar pupillen bemachtigt. Sonia gijzelt de klas en stelt een bijzondere eis, eentje die de etters respect voor vrouwen en schoolpersoneel moet bijbrengen. Controversiële actie? Het voorstadbargoens blaffende straatschuim in Lilienfelds deprimerende milieuschets staat garant voor een fiks potje kijkersweerzin.

Ça ira mieux demain

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Jeanne Balibar, Jean-Pierre Darroussin, Danielle Darrieux en Isabelle Carré.

Celliste Marie (Carr[KA1]e) beschuldigt een man van diefstal van haar portemonnaie in de Parijse metro. Zij is met haar vriendin Annie (Guillemin) onderweg. Marie`s moeder Elisabeth (Balibar) gaat verhuizen, en weet niet wat ze met een ladenkast moet doen, die al heel lang in de familie is. Sophie (Baye) is niet meer zeker van zichzelf; haar man Xavier (Darroussin) weet niet welk beroep hij moet kiezen: psychotherapeut of bottenkraker; hij oefent ze beide uit, onder verschillende namen, maar in dezelfde praktijk. Hij gaat in zijn eentje in een bistro eten en ontmoet zijn oude vriend Franck (Bezace), een binnenhuisarchitect, die van zijn vrouw C[KA1]eline (Besançon) minder vet zou moeten eten. Sophie ontmoet Elisabeth en raakt in gesprek over de ladenkast die eerst in plastic gewikkeld moet worden voordat hij in de kelder kan. Is het wel of niet goed voor het hout; iedereen doet zijn zegje. Er gebeurt van alles en zo maken we kennis met de belangrijkste personages van de film. We volgen een week lang hoe het met hen gaat. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Veel gebeurtenissen zijn ronduit grappig, andere voorvallen zijn minder humoristisch, afhankelijk van de spelprestaties. Baye is heel goed als weifelaarster, die naar seks verlangt, en Balibar komt heel sympathiek en geloofwaardig over. Veterane Darrieux is goed op dreef als vrouw die alles over gordijnstoffen weet. Ondanks het originele scenario van regisseuse Labrune had de film veel grappiger kunnen zijn. Het einde is abrupt, maar laat de deur wagenwijd open voor een vervolg. Wie de film op tv kan zien, moet hem beslist niet overslaan - hij is leuk genoeg. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibaut.

Le battement d'ailes du papillon

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Firode. Met o.a. Audrey Tautou, Faudel, Eric Feldman, Eric Savin en Lysiane Meis.

De gedachte die achter deze film ligt, is dat een vlinder boven de Atlantische Oceaan een orkaan kan veroorzaken boven de Stille Oceaan (en omgekeerd). Met andere woorden regisseur Firode heeft met een aaneenschakeling van gebeurtenissen en diverse personages een film gemaakt die tot een climax komt zonder een echt hecht verhaal. Normaal gesproken gaat zo`n vlieger niet op, maar in dit geval is het Firode best gelukt dankzij de hoofdpersonages van Ir[KA2]ene (Tautou), die in de metro te horen krijgt dat d[KA1]it de dag is waarop ze de grote liefde zal ontmoeten - het is Youn[KA2]es (Faudel), die op dezelfde dag jarig is en praktisch naast haar zit, maar de wagon uitstapt en de andere kant opgaat. Vervolgens spelen zich allerlei gebeurtenissen af, waardoor het tweetal bij elkaar komt. Ook de bijrollen, die hier bijna even belangrijk zijn als de hoofdrollen, schenken de kijker voldoening als hij kennis maakt met hun dagelijkse, gewone leven. Voordat je het weet, is de tijd voorbij. De muziek van Peter Chase ondersteunt het geheel op een efficiënte wijze. Tautou zou een jaar later heel bekend worden als Amélie in de fantastische hit LE FABULEUX DESTIN D'AMÉLIE POULAIN. Faudel is van huis uit een begenadigd zanger en in Frankrijk populair; hij speelt hier zijn eerste filmrol en doet het goed. Het scenario is van regisseur Firode. Het camerawerk is van Jean-René Duveau.

Plus qu'hier moins que demain

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Laurent Achard. Met o.a. Martin Mihelich, Laëtitia Legrix, Mireille Roussel, Pascal Cervo en Lily Boulogne.

Vlijmscherp portret van een gezin uit de Franse provincie, waarin twee zusters centraal staan: Fran[KA10]coise (Legrix), nog een tiener en haar getrouwde zuster Sonia (Roussel). Fran[KA10]coise die aardig uit de kluiten gegroeid is, lonkt een beetje naar haar zelfzuchtige neef Bernard (Cervo). Sonia keert dan juist terug naar huis met haar man en een baby. Sonia heeft een moeilijk verleden achter de rug (o.a. een poging tot zelfmoord) en rijt nu allerlei oude wonden open, waardoor de drankzucht van hun vader een ondraaglijk extra probleem wordt voor hun vastberaden moeder. De film met een scenario van regisseur Achard en Ricardo Muños, is doolfhofachtig, maar wie het geduld opbrengt om het te volgen, heeft achteraf een tamelijk voldaan gevoel. Een mooie rolprent met behoorlijke spelprestaties, die op het festival van Rotterdam bekroond werd met de Tiger Award. Hij is echter niet voor iedere kijker weggelegd. Het camerawerk is van Philippe van Leeuw.

Mary Lester : Marée blanche

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Christiane Lehérissey. Met o.a. Sophie De la Rochefoucauld, Gérard Rinaldi, Matthieu Roze, Patrick Burgel en Cérise.

In de haven van Concarneau in Bretagne wordt het lichaam aangetroffen van een aan alcohol verslaafde visser. Alvorens te sterven werd de man zwaar gefolterd. Het lijk werd gevonden door Fine (C[KA1]erise), de uitbaatster van een hotelletje. Mary Lester (De la Rochefoucauld) van de misdaadbrigade wordt met het onderzoek belast. Ze vormt een team met de zwaar drinkende agent Louis Moisan (Rinaldi). Fine verklaart dat het slachtoffer de avond voor zijn dood nog een rondje heeft gegeven voor de hele zaak terwijl hij meestal platzak was. Mary gaat haar licht opsteken bij diens werkgever, de reder Le Maout (Aussedat). Routine-policier, voorspelbaar en zonder veel verrassingen. Liefhebbers van het genre zullen zich niet bekocht voelen, maar ze zullen het personage evenmin lang herinneren. Mary Lester zou het Bretoense zusje kunnen zijn van Julie Lescaut. Isabel Sebastian baseerde het scenario op de roman van Jean Failler. Fotografie is van Roberto Venturi. De pilot voor een serie tv- films die een speelduur hebben van 50m.

L'amour à vif

1997 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1997. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Sophie Aubry, Samuel Le Bihan, Josy Bernard, François Caron en Nadine Alari.

Alice (Aubry) is een jonge vrouw die regelmatig tot bloedens toe geslagen wordt door haar man Thomas (Le Bihan). Ondanks deze gewelddadige uitbarstingen houdt ze nog steeds van hem en telkens weer verontschuldigd hij zich en zweert het nooit meer te doen. Op een avond, na een bezoek aan vrienden, gaat hij weer van leer. Alice ontvlucht het echtelijk dak en vindt onderkomen in een opvangcentrum voor mishandelde vrouwen. De directie van het centrum zal bemiddelen om Thomas naar een psychiater te sturen om zich te laten behandelen. Een realistisch echtelijk drama dat gebaseerd is op verschillende waargebeurde feiten. De liefde die Alice blijft koesteren voor haar gewelddadige echtgenoot is echter weinig geloofwaardig. Aubry speelt haar rol vol overtuiging. Het journalistiek gefundeerde scenario van Marie- Hélène Saller en Hélène Woillot wijst de weg die vrouwen die in hetzelfde geval verkeren moeten bewandelen en dat is ongetwijfeld positief aan dit docudrama. Yves Vandermeeren stond achter de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nathalie Besançon op televisie komt.

Reageer