Yves Cape

1960 Cameraman

Yves Cape (1960) is cameraman.
Er zijn 19 films gevonden.

Orpheline

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Arnaud des Pallières. Met o.a. Adèle Haenel, Adèle Exarchopoulos, Solène Rigot, Vega Cuzytek en Jalil Lespert.

Het duurt even voor je doorhebt dat Renée, Sandra, Karine en Kiki een en dezelfde zijn, maar dan in verschillende fasen van haar leven – respectievelijk als dertiger, twintiger, veertienjarige en zevenjarige. Die aanvankelijke verwarring wordt nog eens versterkt door het feit dat de vier hoofdrolspeelsters (Haenel, Exarchopoulos, Rigot en Cuzytek) totaal niet op elkaar lijken. Het is een gewaagde zet van regisseur Des Pallières, waar hij uiteindelijk mee wegkomt, omdat Orpheline (Frans voor 'wees') een intrigerend drama is geworden over identiteit, misbruik en vrouwelijkheid.

Sage femme

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Martin Provost. Met o.a. Catherine Deneuve, Catherine Frot, Olivier Gourmet, Quentin Dolmaire en Mylène Demongeot.

De alleenstaande vroedvrouw Claire (Frot) krijgt na dertig jaar radiostilte opeens een telefoontje van de Parijse levensgenieter Béatrice (Deneuve), een oude vlam van haar vader. De zieke Béatrice - die kind noch kraai heeft - blijkt de saaie Claire voor haar karretje te willen spannen. Dat levert het nodige gesteggel op tussen de tegenpolen die gaandeweg toch steun vinden bij elkaar. Een volkstuin langs de Seine figureert nadrukkelijk als metafoor voor het leven terwijl de ervaren cast zich routineus kwijt van haar taak. Feelgood formulefilm over levenslust met enkele echte bevallingen.

Chronic

2015 | Drama

Mexico/Frankrijk 2015. Drama van Michel Franco. Met o.a. Tim Roth, Sarah Sutherland, Elizabeth Tulloch, Robin Bartlett en Michael Cristofer.

In dit ingehouden en observerende drama volgen we David (Roth), verzorger van zwaar zieke en terminale patiënten. Er zit iets onbestemds in zijn gedrag, al is hij goed in zijn werk en luistert hij altijd naar zijn patiënten. Beetje bij beetje krijgen we van regisseur Franco (After Lucia) meer inzicht in Davids verleden en motieven. Tim Roth (bekend van zijn films met Tarantino) overtuigt als de raadselachtige David, en is volledig geloofwaardig als verzorger. Bijvoorbeeld wanneer hij een graatmagere aidspatiënte onder de douche zet, of de vieze onderbroek van een kankerpatiënte verschoont.

Violette

2013 | Biografie, Drama

Frankrijk/België 2013. Biografie van Martin Provost. Met o.a. Emmanuelle Devos, Sandrine Kiberlain en Olivier Gourmet.

Na het met zeven Césars overladen Séraphine (2008) de tweede biopic van schrijver/acteur/regisseur Martin Provost over een laat ontdekte vrouwelijke kunstenares. Violette (Devos) is een eenzame schrijfster in het Parijs van de jaren veertig en vijftig, die schaamteloos en poëtisch haar mislukte leven beschreef. In alles de tegenpool van haar beschermvrouwe - de koele, succesvolle, existentialistische filosofe Simone de Beauvoir. Dat Violettes zwaarmoedige kant de kijker niet acuut een depressie in zuigt, is te danken aan de komische ondertoon in haar melodramatische overdrijving.

La religieuse

2013 | Drama

Frankrijk/Duitsland/België 2013. Drama van Guillaume Nicloux. Met o.a. Pauline Etienne, Isabelle Huppert, Louise Bourgoin, Lou Castel en Agathe Bonitzer.

In 1763 wordt de zestienjarige Française Suzanne Simonin gedwongen het klooster in te gaan omdat haar oudere zussen al zijn uitgehuwelijkt en het potje voor bruidsschatten is uitgeput. Als non wordt ze verwaarloosd, vernederd en mishandeld. La religieuse is een degelijke, niet te zware, verfilming van de gelijknamige achttiende-eeuwse roman, met fraai camera- en acteerwerk. Wekte een verfilming uit 1966 nog de woede van de kerk op, anno 2013 is het verhaal weinig meer dan een wrange geschiedenisles.

Hors Satan

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. David Dewaele, Alexandra Lematre en Aurore Broutin.

Bruno Dumont vervolgt zijn zoektocht naar een moraal die niks met goden en duivels te maken heeft, maar gehouwen lijkt uit de heuvels van het Noord-Franse landschap. De naamloze figuur die in Hors Satan rondzwerft, kan een moordenaar zijn of een verlosser. Daarmee wordt de film een lakmoesproef voor de godsvraag. En zelfs als de jongeman een verlosser is, praat dat dan zijn daden goed? Wanneer in Dumonts schitterende landschappen de zon ondergaat, is nog steeds van alles mogelijk.

Holy Motors

2012 | Drama, Fantasy

Frankrijk/Duitsland 2012. Drama van Leos Carax. Met o.a. Denis Lavant, Edith Scob, Eva Mendes, Kylie Minogue en Michel Piccoli.

Een vreemde snuiter stapt ’s ochtends in een stretched limousine, die hem naar diverse fraaie locaties in Parijs vervoert, waar hij de ene na de andere rol aanneemt - van een oude bedelares en een bezorgde vader tot een huurmoordenaar en diens slachtoffer. Holy Motors is een krankzinnige trip, vol bespiegelingen over cinema en cinefiele knipogen, met mooie liedjes en sprekende limousines. Denis Lavant is geweldig als de transformatiekunstenaar, Eva Mendes en Kylie Minogue zijn leuk in de bijrollen. Regie en scenario van Leos Carax, vooral bekend van Les amants du Pont-Neuf (1991).

Nous trois

2010 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Luxemburg 2010. Drama van Renaud Bertrand. Met o.a. Emmanuelle Béart, Nathan Georgelin, Jacques Gamblin, Stefano Accorsi en Audrey Dana.

Het is 1972. De zesjarige Sébastien heeft een zeer levendige fantasie, waarmee hij een beetje afstand kan nemen van zijn dagelijkse bestaan met een ongelukkige moeder en een gefrustreerde vader die uitvinder had willen worden. Dat alles verandert met de komst van nieuwe buren: moeder Marie (Béart) bloeit op door de amoureuze aandacht van de aantrekkelijke buurman (Accorsi). Regisseur Bertrand schetst in fijne jarenzeventigkleuren een bitterzoet familiedrama gezien door de ogen van een kind - uitstekend gespeeld door de kleine Nathan Georgelin.

White Material

2009 | Drama

Frankrijk/Kameroen 2009. Drama van Claire Denis. Met o.a. Isabelle Huppert, Isaach de Bankolé, Christopher Lambert, Nicolas Duvauchelle en William Nadylam.

De koppige Franse plantage-eigenares Maria (Huppert) weigert te capituleren voor een oprukkend rebellenleger met kindsoldaten in een niet met name genoemd Afrikaans land. Eerst moet de koffieoogst binnengehaald worden, dat hoeft maar een paar dagen te duren. De in Afrika geboren Denis (35 rhums) weeft allerlei gebeurtenissen tot een groots drama. Goed spel, natuurlijk van Huppert, maar ook van De Bankolé als rebellenleider Le Boxeur, en zelfs van Lambert als de ex-echtgenoot die de plantage probeert te verkopen. De beelden van kindsoldaten gaan door merg en been.

Persécution

2009 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2009. Drama van Patrice Chéreau. Met o.a. Romain Duris, Charlotte Gainsbourg, Jean-Hugues Anglade en Gilles Cohen.

Franse film over de stuurse Daniel (Romain Duris) en zijn grillige relatie met Sonia (Charlotte Gainsbourg). Ondanks hun grote liefde voor elkaar blijft hun relatie ook na jaren nog steeds ongemakkelijk. Ze zien elkaar weinig en lijken steeds opnieuw elkaars gezelschap te testen, met allerlei boze, dramatische en liefdevolle uitspattingen tot gevolg. De liefde wordt als groot thema besproken en is in deze film geen moment alledaags. Hoe Daniel omgaat met de oudere man die hem stalkt, geeft aan hoe ongebruikelijk hij in het leven staat.

Hadewijch

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. Julie Sokolowski, Karl Sarafidis, Yassine Salime en David Dewaele.

In Hadewijch - Dumonts vijfde film in twaalf jaar, na La vie de Jésus, L'humanité, Twentynine Palms en Flandres - sluit een streng gelovig meisje vriendschap met een radicale moslim. Maar verwacht van de film of regisseur Bruno Dumont geen heldere analyse van de moderne samenleving. De kijker krijgt een handvol puzzelstukjes waarmee hij zijn eigen verhaal moet zien te maken. Niet geschikt voor iedereen, maar net als Dumonts vorige films biedt Hadewijch veel stof tot nadenken, en prachtige, onvergetelijke beelden.

Flandres

2006 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2006. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. Samuel Boidin, Adélaïde Leroux, Henri Cretel en Jean-Marie Bruveart.

Demester is landarbeider op het Noord-Franse platteland. Zo af en toe heeft hij vreugdeloze seks met Barbe (Leroux). Op een dag moet hij als soldaat naar de oorlog in een Irak-achtig land. Daar beleeft hij de meest verschrikkelijke dingen. Als hij terugkomt hoort hij dat Barbe inmiddels een abortus heeft ondergaan en een tijdje in een inrichting heeft gezeten. Met Flandres zoekt Dumont wederom de confrontatie met zijn publiek. Hij levert indringende beelden zonder verder aan moraliteiten of uitleg te doen. Wie zich eraan overgeeft, komt terecht in een fascinerend universum waarin instincten de toon bepalen.

Deuxième quinzaine de juillet

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Christophe Reichert. Met o.a. Michèle Bernier, Zinedine Soualem, Vanessa Jarry, Guillaume Gouix en Patrick Zimmerman.

De titel slaat op de jaarlijkse vakantie van F[KA1]elix (Soualem) en Monique (Bernier) die altijd beheerst wordt door twee dingen: de hond van de baas van F[KA1]elix, waar ze op moeten passen, want F[KA1]elix durft het niet te weigeren, en Monique`s neef die uitgenodigd wordt omdat Monique het zo wil. Trouwens Monique heeft de broek aan in huis. Tijd voor een verandering dit jaar: een woningruil van hun huis in Blois aan de Loire met mooie kastelen in de buurt, woor een villa omgeven door pijnbomen en olijfbomen, nabij een ruisend beekje in de Dr[KA4]ome (hét droomlandschap van Vincent van Gogh met de korenvelden enz.) Bovendien wil het stel een kind, vooral Monique is er hard aan toe - dan kun je geen neef gebruiken. De verrassing is groot als zij op een aangrenzende camping luidruchtige Hollanders en drukke Vlamingen treffen. Een vakantie om nooit meer te vergeten, maar voor niet-Fransen een film om te vergeten, zelfs niet om aan te beginnen. Dan hoef je je ook niet te ergeren. Het scenario is van debuterend regisseur Reichert en Christophe Blasband. Het camerawerk is van Yves Cape. De werktitel is heel origineel: LES VACANCES.

L' Humanité

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Bruno Dumont. Met o.a. Philippe Tulier, Emmanuel Schotté, Séverine Caneele, Philippe Tullier en Ghislain Ghesquière.

In L'humanité, bekroond met de Grote Juryprijs en de prijs voor de beste acteur en actrice tijdens het festival van Cannes, heeft La vie de Jésus, Dumonts veelgeprezen onbehaaglijke portret van een aantal werkloze jongens in een Noord-Frans provinciestadje, een bijzondere opvolger gekregen. Alleenstaande dertiger Pharaon is een zeer gevoelige man, zowel in zijn persoonlijke als in zijn professionele leven. Met zijn eenvoudige, aan simpelheid grenzende natuur ervaart hij de slechtheid van anderen als een zware last. Hij is agent bij het plaatselijke korps in een stadje in Noord-Frankrijk en onderzoekt in die functie de verkrachting en moord op een elfjarig meisje. Tot in het diepst van zijn wezen geschokt over een dergelijke wreedheid, bekruipt hem een gevoel van universele schuld over de monsterlijkheid van de menselijke aard. Dat wordt nog eens versterkt als hij wordt geconfronteerd met de agressiviteit die eigen is aan seksualiteit: in zijn werk, maar ook in zijn privéleven, als hij verliefd wordt op zijn buurvrouw. De inzet van niet-professionele acteurs geeft het realisme van Dumont weer een bijzondere authenticiteit. Hoewel de film niets minder wil zijn dan een onderzoek naar menselijk lijden, compassie en empathie, is het ook een intiem portret geworden (benadrukt door het gebruik van extreme close-ups) van een man die de wereld om hem heen niet kan bevatten. De verstrekkendheid van het thema komt tot uiting in de weidse kaders waarmee het Frans-Vlaamse land majestueus in beeld is gebracht. (RdL/VPRO Gids)

Le mur

1998 |

België 1998. Alain Berliner. Met o.a. Daniel Hanssens, Pascale Bal, Mil Seghers, Michael Pas en Peter Michel.

27 uur voordat het op 31 december 1999 middernacht is, komt de taalstrijd in Belgi[KA3]e tot een ongekend hoogtepunt. Precies op de taalgrens baat de Franstalige Albert (Hanssens) een frietkot uit. Hij bakt ze op Waals gebied en dient ze op aan de Vlaamse kant. Meegelokt door Stijn (Pas) naar een feestje ontmoet hij Wendy (Bal), de vrouw die hij steeds in zijn dromen ziet. Terwijl hij zich voor het eerst sinds jaren amuseert, gebeuren er vreemde dingen op zijn plein. De volgende ochtend als de gehele Belgische hoofdstad nog in een diepe slaap verkeert, is alleen Albert is wakker en hij ontdekt dat Brussel door een muur in tweeën is gedeeld. Deze muur loopt door zijn frituur. Als iedereen ontwaakt is, staat hij aan de Vlaamse kant van de afscheiding en heeft hij geen visum. Hij is een opgejaagde illegale vreemdeling in een vijandig land. Knappe, symbolisch zwaar geladen satire op de gewestelijke problemen in België. De film is perfect tweetalig en gaat uit van de stelling dat er allang een muur bestaat in de verhoudingen tussen de Vlamingen en de Walen. Slechts een beetje wederzijds begrip is nodig om alle problemen op te lossen. Het intelligente, bewust naïeve scenario is van Berliner en Nathalie Haspeslagh. Fotografie is van Yves Cape. Gemaakt voor de ARTE in de reeks 2000 As Seen By.

Ma vie en rose

1997 | Drama, Komedie

België/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1997. Drama van Alain Berliner. Met o.a. Georges Du Fresne, Michèle Laroque, Jean-Philippe Écoffey, Hélène Vincent en Daniel Hanssens.

De zevenjarige Ludovic (Du Fresne) snapt niet waarom hij een jongen is, want hij was veel liever een meisje geweest. Hij kleedt en gedraagt zich daarom vaak als een meisje. Dit past niet bij de bekrompen kleinburgerlijke normen van zijn buurt, waardoor uiteindelijk iedereen het gezin behandelt als paria's. Vader verliest zijn werk en de sfeer thuis wordt grimmig. Je zou denken dat het om loodzware kost gaat, maar regisseur Berliner benadert het gegeven op een frisse, poëtische en genre-vernieuwende manier. Het drama van Ludovic wordt echter teveel benadrukt (achtereenvolgens bekeken door de ogen van Ludovic, zijn vader en zijn moeder), waardoor het niet helemaal geslaagd genoemd mag worden.

Bingo !

1997 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Maurice Illouz. Met o.a. Smaïn, Daniel Russo, Jean Benguigui, Ged Marlon en Alika Del Sol.

Vincent (Sma[KA3]in) is een jonge nietsnut die zich in het gokwereldje beweegt. Paardenkoersen, pokerspelletjes, geluksdagen en momenten van absolute tegenslag, dat alles is hem maar al te goed bekend. Inventief als hij is, kan hij zich met glans door de zwaarste tegenslagen heenwerken. Hij is de tegenpool van zijn vriend en buurman Andr[KA1]e (Russo), een aspirant schrijver die zich steeds weer in zijn kamer opsluit om eindelijk zijn eerste roman af te werken. Momenteel zit Vincent in een diepe put. Overladen met schulden en omringd door schuldeisers, die steeds dreigender worden, is het van het grootste belang dat hij kan deelnemen aan het grootste pokerspel van het jaar. Hiervoor heeft hij echter een hoop geld nodig. Anderhalf uur gelul met personages die je geen bal kunnen schelen en die verzeild geraakt zijn in situaties waarvan je hoopt dat ze er nooit meer uit komen. En dat alles onder het mom van komedie. Het is meer een verschrikking met een ergerlijke, hyperactieve Smaïn, die uitsluitend irritant is. Je reinste tijdverlies. Het scenario voor dit onding is van Philippe De Chauveron, Daniel Russo en regisseur Illouz. Yves Cape stond achter de camera.

Le Pendule de Madame Foucault

1994 |

1994. Jean-Marc Vervoort. Met o.a. Renaud Leclerq, Laurent Verbeiren, Alfred David en Marie-Josée Megank.

Vincent (Sma[KA3]in) is een jonge nietsnut die zich in het gokwereldje beweegt. Paardenkoersen, pokerspelletjes, geluksdagen en momenten van absolute tegenslag, dat alles is hem maar al te goed bekend. Inventief als hij is, kan hij zich met glans door de zwaarste tegenslagen heenwerken. Hij is de tegenpool van zijn vriend en buurman Andr[KA1]e (Russo), een aspirant schrijver die zich steeds weer in zijn kamer opsluit om eindelijk zijn eerste roman af te werken. Momenteel zit Vincent in een diepe put. Overladen met schulden en omringd door schuldeisers, die steeds dreigender worden, is het van het grootste belang dat hij kan deelnemen aan het grootste pokerspel van het jaar. Hiervoor heeft hij echter een hoop geld nodig. Anderhalf uur gelul met personages die je geen bal kunnen schelen en die verzeild geraakt zijn in situaties waarvan je hoopt dat ze er nooit meer uit komen. En dat alles onder het mom van komedie. Het is meer een verschrikking met een ergerlijke, hyperactieve Smaïn, die uitsluitend irritant is. Je reinste tijdverlies. Het scenario voor dit onding is van Philippe De Chauveron, Daniel Russo en regisseur Illouz. Yves Cape stond achter de camera.

Les sept péchés capitaux

1992 | Komedie, Drama

België/Luxemburg 1992. Komedie van Beatriz Flores, Yvan Le Moine, Geneviève Mersch, Pierre-Paul Renders en Pascal Zabus. Met o.a. Maurice Van Hamel, Urbanus, Philippe Martin, Robert Mitchum en Ania Guedroitz.

Uit sketches opgebouwde film, geheel geschreven, geproduceerd en geregisseerd door zeven jonge Belgen, is een soort patchwork rondom de zeven deugden van weleer - deugden waarmee iemand in onze door competitie en concurrentie gedreven samenleving onmogelijk kan slagen. God roept een jonge Belgische motorrijder tot zich om zich op de hoogte te stellen van de veranderende situatie in de wereld. De motorrijder vertelt hem dat armoede, tederheid, moed, eerlijkheid, bescheidenheid, zuiverheid en hoop de hoofdzonden van tegenwoordig zijn. Met deze eerste poging geven de zeven jonge regisseurs zowel qua vorm als inhoud blijk van originaliteit. Een hoofdlijn die alle kleine verhaaltjes met elkaar verbindt, ontbreekt echter. De film lijkt een opeenvolging van een aantal korte films en heeft niet de gehoopte kracht. Scenario van Philype Blasband, Beatriz Flores, Frédéric Fonteyne, Yvan Le Moine, Geneviève Mersch, Pierre-Paul Renders, Pascal Zabus en Olivier Smolders. Camerawerk van Yves Cape, Benoît Debie, Denis Dufays, Francisco Gazon, Virginie Saint-Martin en Stijn Van Der Veken.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yves Cape op televisie komt.

Reageer