Philippe Ambrosini

Acteur

Philippe Ambrosini is acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

Zaïde, un petit air de vengeance

2001 | Thriller, Drama, Actiefilm

Frankrijk 2001. Thriller van Josée Dayan. Met o.a. Julie Depardieu, Guillaume Depardieu, Jeanne Moreau, Mathieu Amalric en Denis Podalydès.

Een oudere vrouw (boven de zestig) pleegt een aantal moorden. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Puzzel thriller met mooie hoofdrol van Jeanne Moreau.

Les misérables

2001 | Drama, Historische film, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland/Spanje/Verenigde Staten/Italië/Verenigd Koninkrijk 2001. Drama van Josée Dayan en Lewis Milestone. Met o.a. Gérard Depardieu, John Malkovich, Virginie Ledoyen, Christian Clavier en Enrico LoVerso.

Miniserie in vier delen met mooie hoofdrollen, bewerking van de beroemde gelijknamige roman van Victor Hugo uit 1862. Depardieu kruipt in de huid van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven betert, maar desondanks 17 jaar lang door de Franse justitie wordt achtervolgd. Malkovich speelt de rol van Javert en Moreau is een ideale Moeder Innocence.

Charmant garçon

2001 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Patrick Chesnais. Met o.a. Patrick Chesnais, Alexandra Vandernoot, Jean-François Balmer, Bernard Crombey en Samuel Labarthe.

Slordige, onverschillige, heetgebakerde Octave (Chesnais) is een flierefluiter die de avonden en nachten rondzwalkt in bars, caf[KA1]e`s en kleine restaurants met zijn maten. Hij geniet van het leven al is het weinig verheffend en een beetje cursorisch. Dan ontmoet hij Esther (Vandernoot). Zij is het tegenovergestelde van hem: ze is mooi, gecultiveerd, vrij en creatief. Hij wordt op slag verliefd, maar voordat het tot een echte romance kan komen, moet hij het nodige aan zichzelf veranderen. Zou het lukken en wil Esther zo lang op hem wachten? Een film, die eigenlijk geschikt is voor de tv, maar ook niet beter is dan bijvoorbeeld de talloze gelijksoortige rolprenten die de Duitse omroepen produceren. Het spel is OK. Het scenario is van regisseur Chesnais, Caroline Cochaux, Philippe Madral en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van François Lartigue.

Petite Chérie

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Anne Villacèque. Met o.a. Corinne Debonnière, Jonathan Zaccaï, Laurence Février, Patrick Préjean en Pierre Louis Calixte.

Documentairefilmster Villacèque maakte met Petite Chérie een indrukwekkend fictiedebuut. Ze bleef dicht bij het onderwerp van haar documentaires, tienermeisjes, maar had het idee dat ze met een fictiefilm dezelfde materie anders kon benaderen. Het lichtkomische drama is volgens Villacèque meer geboren uit een gevoel dan uit een verhaal en gaat over de angst voor eenzaamheid, de haat jegens een ordinaire familie en de fascinatie voor ongewone of verontrustende details. Sybille is een muurbloempje, dat saai werk heeft en bij haar saaie ouders woont. Haar keukenroman-fantasieën lijken bewaarheid te worden wanneer zij in de ogen van Victor kijkt, verliefd wordt, een seksuele relatie krijgt en Victor bij de familie in komt wonen. Maar Victor is niet zoals hij zich voordoet.

Boulevard du Palais : La guerre des nerfs

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Jacques Malaterre. Met o.a. Anne Richard, Jean-François Balmer, Philippe Ambrosini, Marion Game en Valérie Leboutte.

Rondom het personage van inspecteur Rov[KA2]ere (Balmer), een gescheiden vijftiger, die regelmatig zijn ex (Hamon) treft en zijn grote neus soms diep in het glas steekt en zijn entourage, waarvan onderzoeksrechter Nadia Lintz (Richard) de belangrijkste figuur is, heeft men een zoveelste serie tv-films gemaakt. Dit is de pilot, die gaat over de onnatuurlijke dood van de directeur van een marketingbureau, moderne kunst tegen cash en jonge schandknaapjes uit arbeidersgezinnen, op wie de ouders de greep hebben verloren. Moderne rechter Nadia constrasteert hevig met de oude rot in het vak Rov[KA2]ere, zij verwerpen elkaars methodes, maar in de finale doen ze samen om het geval op te lossen. De vele zijplots (een jonge, onuitstaanbare rechter waarop Nadia verliefd is, duikt in haar huis in bed met haar goede vriendin), maken het verhaal redelijk warrig en het scenario van Marie Guilmineau, dat gebaseerd is op de personages van Thierry Jonquet mist de nodige dynamiek om de aandacht vast te houden.

L'Arlésien

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Jacques Malaterre. Met o.a. Roland Magdane, Valérie Cavalli, Isabelle Habiague, Arnaud Bedouet en Philippe Ambrosini.

Fran[KA10]cois Ferrand, bijgenaamd `L`Arl[KA1]esien` is politiecommissaris in de Camargue. Hij wordt alom gerespecteerd, is een eenzaat, enigszins een excentriekeling en woont reeds tien jaar in een afgedankte vuurtoren. Op een dag komt zijn zus Ariane (Habiague) bij hem aankloppen. Een van de oudste veetelers van de streek, Mathieu (Vilers) heeft de laatste drie weken niet minder dan vijf stieren verloren. Hij ziet op die manier zijn levenswerk, dat hij wou overdragen op zijn zoon Thierry (Ambrosini), verloren gaan. Ariane leerde Mathieu`s pleegdochter Patricia (Vernet) kennen op de trein. Het meisje, die fotografe is, komt in de streek de vogels van het moeras op de gevoelige plaat zetten. Dan blijkt dat Patricia vermoord werd. Heeft ze iets verkeerd gefotografeerd dat betrekking houdt met de veedieven? Ferrand onderzoekt de zaak. Een alledaagse tv-policier met een sympathieke rechercheur die is zoals het land waarin hij evolueert: wild, maar aantrekkelijk. Bedoeld als pilot voor een nieuwe serie kan de film wel door de beugel, maar een beetje meer originaliteit zou echt geen kwaad kunnen. Francis Palluau en Dominique Roulet schreven het scenario. Mooie fotografie van Martial Barrault.

Louise (Take 2)

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Siegfried. Met o.a. Roschdy Zem, Gérald Thomassin, Antoine du Merle, Bruce Myers en Naguim Bendidi.

De jonge Louise hangt met haar vrienden rond in de Parijse metro en vermaakt zich met rotzooi trappen en kleine diefstallen. Het ideale leven wat haar betreft. Dan ontmoet ze een zwervend jongetje en een flamboyante jongeman. Opmerkelijk, levendig gefilmd en grotendeels geïmproviseerd debuut van de publiciteitsschuwe Siegfried, die zelf een deels zwervend bestaan leidt en zich overigens, ondanks de lof voor dit werk, eerder een musicus dan filmmaker beschouwt. (RdL/VPRO Gids)

Hors jeu

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Karim Dridi. Met o.a. Philippe Ambrosini, Rossy de Palma, Patrick Bruel, Clotilde Courau en Arielle Dombasle.

Concepci[KA1]on (De Palma) is een onfortuinlijke actrice die heel blij is als ze in een reclamefilmpje de `hoofdrol` mag spelen. Het is zelfs de rol van Cleopatra! Ze weigert echter zich topless te tonen en komt daardoor in aanvaring met de regisseur. Ze wordt gesteund door haar medespeler Ange (Ambrosini) en enkele ogenblikken later staan ze allebei op straat. Het kan ze niets schelen, want ze hebben elkaar gevonden en ze willen meer dan reclamefilmpjes. Ze besluiten enkele bekende acteurs en actrices (Bruel, Galabru, Miou-Miou en Coureau) te gijzelen om hun eisen kracht bij te zetten. Een merkwaardige film die begint met een ontluikende romance om dan te veranderen in een huis clos- geschiedenis over twee mensen die door de situatie buitenspel gezet werden en dan tot het uiterste gaan om hun doel te bereiken. Deze stijlbreuk is overigens schitterend opgevangen, vooral dankzij de twee hoofdrollen die een opvallende prestatie leveren, terwijl de bekende acteurs niet voor een bepaalde zelfspot terugdeinzen. Een verdienstelijke film die niet steeds even origineel is, maar die toch tot het einde kan boeien. Dridi schreef zelf het scenario. Voor de fotografie deed hij beroep op Patrick Blossier.

Doggy Bag

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Frédéric Comtet. Met o.a. Michèle Laroque, Didier Bourdon, Line Renaud, Étienne Chatiliez en Muriel Robin.

Jeanne (Laroque) kwam voor haar moeder altijd op de tweede plaats, want de eerste werd ingenomen door de hond. Ze bedenkt wat ze zal doen als het beest doodgaat. Ze zal hem dan in het holst van de nacht begraven. Als het zo ver is ontmoet ze William (Bourdon), die haar vertelt dat een hondenkadaver veel geld waard is, maar in het Chinese restaurant legt de bazin (Robin) uit dat men alleen levende viervoeters koopt... Vervolgens gaat Jeanne William een honds verhaal vertellen. De film is een beschrijving van stukje Parijse subcultuur gezien door de ogen van iemand die rond de veertig is en in een midlifecrisis zit. Het gaat over angsten, onzekerheden, zenuwtoestanden, enz. Het scenario van debuterend regisseur Comtet en hoofdrol Laroque is vrijelijk geïnspireerd op de roman Cold Dog Soup van Stephen Dobyns. De held in het oorspronkelijke boek is een man, hier een vrouw en het verhaal speelt zich niet in New York, maar in de Franse hoofdstad af. Het resultaat is een bijzondere vorm van humor die lang niet iedereen begrijpt, waardoor de verveling snel toeslaat. De personages zijn niet onsympathiek, maar ze zijn tamelijk dom en hebben niet in de gaten wat er allemaal rondom hen gebeurt. Kortom voer voor psychologen. Het camerawerk is van Olivier Guéneau.

Paloma

1996 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1996. Drama van Marianne Lamour. Met o.a. Cathy Verney, Grégori Derangère, Claire Nadeau, Dora Doll en Roger Mirmont.

Uitgerekend op de dag van zijn huwelijk ontmoet Raph[KA3]el (D[KA1]erang[KA2]ere) de lieftallige, maar minderjarige Paloma (Verney). Ze worden verliefd en Rapha[KA3]el wil zijn echtgenote op een scheiding voorbereiden door een tijdje in het buitenland te werken. Kort na zijn vertrek ontdekt Paloma dat ze zwanger is. Rapha[KA3]els moeder, R[KA1]ejane (Nadeau) neemt het meisje op in afwachting van haar bevalling, zodat de buitenwereld niets over haar toestand te weten komt. Maar er rijpt een duivels plan in het hoofd van R[KA1]ejane. Ze overtuigt haar dochter Diane (Gabriel) ervan een zwangerschap voor te wenden. Een jonge vrouw moet vechten om haar kind te kunnen behouden. Deze op ware feiten gebaseerde film is pakkend en soms zelfs beklemmend in beeld gebracht en dank zij de schitterende vertolking van Verney blijf je als kijker geboeid kijken tot het voorspelbare slot. Goed opgebouwd scenario van Françoise Gallo en Sylvie Dervin. Fotografie is van Laurent Machuel.

Paloma

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Marianne Lamour. Met o.a. Cathy Verney, Grégori Derangère, Claire Nadeau, Dora Doll en Roger Mirmont.

Op de dag van zijn huwelijk met R[KA1]ejane (Nadeau) ontmoet Rapha[KA3]el (Derang[KA2]ere) de mooie Paloma (Verney). Beide jonge mensen worden op elkaar verliefd en Rapha[KA3]el besluit uiteindelijk de scheiding aan te vragen. Om het nodige geld hiervoor bijeen te krijgen neemt Rapha[KA3]el een baan aan in het buitenland. Ondertussen laat hij Paloma, die inmiddels zwanger is, achter onder de hoede van zijn moeder (Doll). Deze laatste zet, in een wanhopige poging het huwelijk te redden, Réjeane aan om een zwangerschap te simuleren. Vergezocht melodrama dat alles behalve overtuigend verteld wordt. De personages komen geen ogenblik echt tot leven en de emoties lijken er met de haren bijgesleurd. Lamour, die haar sporen verdiende in de documentaire film, was duidelijk nog niet rijp voor een speelfilm met hoogoplopende emoties, waarbij ook nog kinderdiefstal te rekenen valt. Françoise Gallo bedacht het verhaal en schreef het scenario samen met Sylvie Dervin. Fotograaf van dienst was Laurent Machuel.

Long cours

1996 | Misdaad, Drama

Venezuela/Frankrijk 1996. Misdaad van Alain Tasma. Met o.a. Benoît Magimel, Hélène de Fougerolles, Manuel de Blas, Philippe Ambrosini en Marc Berman.

Charlotte (De Fougerolles) en Jeff (Magimel) houden er wel een zeer bizarre hobby op na: Charlotte houdt als lifster chauffeurs tegen die Jeff dan overvalt en berooft. Op een dag echter haalt een slachtoffer een wapen te voorschijn en in het gevecht dat daarop volgt schiet Charlotte de man neer. Het misdadige koppel vlucht en kan tegen betaling als verstekeling aan boord van een schip naar Venezuela. Maar de cynische kapitein Mops (De Blas) maakt misbruik van hun zwakke positie. Goed in elkaar gestoken psychologisch drama dat uitstekend vertolkt wordt door de twee belangrijkste acteurs. De onheilspellende sfeer uit de roman van Georges Simenon krijgt echter geen geslaagd filmisch alternatief. De roman werd bewerkt door André Grall, Tasma en Pierre Javaux. Voor de fotografie was Antoine Roch verantwoordelijk.

Bye-Bye

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk/Zwitserland 1995. Familiefilm van Karim Dridi. Met o.a. Sami Bouajila, Nozha Khouadra, Philippe Ambrosini, Frédéric Andrau en Sofiane Mammeri.

Boeiende en pijnlijke milieuschets waarin jonge Parijse Tunesi[KA3]ers, de 25-jarige Isma[KA3]el (Bouajila) en zijn veertien-jarig broertje Mouloud (Embarek) die na een familiedrama in een knalgele eend naar een oom-landgenoot in Marseille rijden om er onder te duiken. De overtocht van Mouloud naar zijn ouders moet worden geregeld die na het drama zijn teruggegaan naar hun vaderland. Mouloud weigert te gaan en kan dankzij zijn nicht, het vriendinnetje van een plaatselijk drugsdealertje, verdwijnen. Isma[KA3]el komt weer in het reine met zichzelf door zijn broertje te redden uit de klauwen van de gemene handelaar in verdovende middelen. Het siert regisseur Dridi die ook het scenario schreef, dat hij nauwelijks een standpunt inneemt in de problematiek der illegale immigranten, terwijl hij als (legale) immigrant de ruimte voor interpretatie laat. Oprechte film met inspirerende score van Steve Shehan en Jimmy Oihid. Cameraman John Mathieson geeft een realistisch beeld van een drukkend Marseille op de achtergrond. Bekroond op het Festival van Cannes met de Prix de la Jeunesse.

Mamy Wata

1989 | Drama

Mali/Frankrijk 1989. Drama van Moustapha Diop. Met o.a. Sidiki Bakaba, Sandra Novik, Gérard Essomba, France Zobda en Sotigui Kouyaté.

Hoewel Moustapha Diop in Europa een zeer gelauwerd regisseur is vanwege zijn M[KA1]EDECIN DE GAFIR[KA1]E (1982), is hij er niet in geslaagd deze film tot een succes te maken. Dit is te wijten aan het onsamenhangende scenario dat een (niet te vertellen) verhaal vertelt dat een periode van 32 jaar bestrijkt en dat de kijker meevoert van de Vercors via Parijs naar een Malinees dorpje. In die context speelt zich bovendien een sociaal drama af getekend door het verval, de vervolgingen door de soldaten van de nationale dictator, de gevangenneming van het verzet en het uiteindelijke optreden van de watergodin Mamy Wata, die de krachten van het Kwade overwint op de tonen van de 'Walkurenrit'. Te veel is echter te veel! Niettemin zitten er in deze film een aantal heel mooie en emotioneel geladen scènes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Ambrosini op televisie komt.

Reageer