Agathe De la Boulaye

Acteur

Agathe De la Boulaye is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

La vie érotique de la grenouille

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Bertrand Arthuys. Met o.a. Bruno Slagmulder, Marie Donnio en Agathe De la Boulaye.

Irène

2002 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2002. Romantiek van Ivan Calbérac. Met o.a. Cécile de France, Bruno Putzulu, Olivier Sitruk, Estelle Larrivaz en Agathe De la Boulaye.

De dertig-jarige Ir[KA2]ene (De France) is juriste bij een grote onderneming. Op het werk gaat het goed, waardoor ze in een groter appartement kan gaan wonen met een fraai uitzicht over de daken van Parijs. Ir[KA2]ene is echter eenzaam, want ze heeft nog steeds niet de ware Jakob gevonden. Iedere relatie die ze aangaat, loopt op een of andere manier stuk. Nu heeft ze Luca (Sitruk) aan de haak geslagen, maar hij is eigenlijk verlegen en nog niet zover dat hij zich aan haar wil binden. Daarom wendt Luca voor dat hij voor een paar maanden voor een dienstreis naar Japan wordt uitgezonden. Via de webcam houden ze contact. Ir[KA2]ene merkt dat ontberen doet waarderen. Ondertussen wordt haar flat opgeschilderd door Fran[KA10]cois (Putzulu). Deze flamboyante verschijning met een kunstzinnig sikje is eigenlijk helemaal geen schilder, maar musicus zonder engagement. Hij is even interessant als vrijpostig en opdringerig. Maar Irène voelt zich gebonden aan Luca totdat diens bedrog uitkomt. Als ze François wil opzoeken, lijkt hij met de noorderzon vertrokken. Ze heeft echter een bruin vermoeden over zijn bezigheden; en wie zoekt zal vinden... Hoewel het scenario van regisseur Calbérac, Benoît Labourdette en Eric Assous al honderd keer is verteld, bevat het nieuwe ideeën en een frisse rolverdeling, die de film net voldoende élan geeft en past bij de tijdgeest, die zijn generatiepubliek aanspreekt. Behalve goede hoofrollen zijn er leuke bijrollen: De la Boulaye als Salomé en Larrivaz als Sophie, beiden vriendinnen van Irène. Het camerawerk is van Vincent Mathias.

Merci pour le geste

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Claude Faraldo. Met o.a. Jacques Hansen, Marie Rousseau, Agathe De la Boulaye, Erick Deshors en Françoise Arnoul.

Dit zou een Dogma 95 film kunnen zijn, ware het niet dat de muziek van Sergio Tomassi er dan niet bij mag horen. Het is een uit de hand geschoten rolprent met een digitale camera. Tot op zekere hoogte doet de ge[KA3]improviseerde aanpak denken aan docudrama, maar tegen het afgezaagde einde wordt de film toch te onwerkelijk. De boodschap in het scenario van regisseur Faraldo is duidelijk: een dakloze, de 55-jarige Michel (Hansen) die ooit getrouwd was en een dochter heeft, is ook een mens, maar niemand wil dat inzien. Totdat hij optrekt met een zwerfhond en dan krijgt alles een andere dimensie. Ook de politie begint zich voor hem te interesseren omdat ze het beest naar het asiel willen brengen, maar dan geeft Michel zijn ex-vriendin Betty (Rousseau) op als de eigenaresse. Betty is inmiddels getrouwd met een saaie, Parijse gemeenteambtenaar en is verrukt om Michel weer te zien, maar dit draait uit op een regelrechte ramp. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Lang niet ieders kopje thee.

The Days After

1999 |

Nederland 1999. Miriam Kruishoop. Met o.a. Yoshitaka Ota, Olivier Galfione en Agathe De la Boulaye.

Dit zou een Dogma 95 film kunnen zijn, ware het niet dat de muziek van Sergio Tomassi er dan niet bij mag horen. Het is een uit de hand geschoten rolprent met een digitale camera. Tot op zekere hoogte doet de ge[KA3]improviseerde aanpak denken aan docudrama, maar tegen het afgezaagde einde wordt de film toch te onwerkelijk. De boodschap in het scenario van regisseur Faraldo is duidelijk: een dakloze, de 55-jarige Michel (Hansen) die ooit getrouwd was en een dochter heeft, is ook een mens, maar niemand wil dat inzien. Totdat hij optrekt met een zwerfhond en dan krijgt alles een andere dimensie. Ook de politie begint zich voor hem te interesseren omdat ze het beest naar het asiel willen brengen, maar dan geeft Michel zijn ex-vriendin Betty (Rousseau) op als de eigenaresse. Betty is inmiddels getrouwd met een saaie, Parijse gemeenteambtenaar en is verrukt om Michel weer te zien, maar dit draait uit op een regelrechte ramp. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Lang niet ieders kopje thee.

Vive Elle

1998 | Drama

Nederland 1998. Drama van Miriam Kruishoop. Met o.a. Agathe De la Boulaye, Olivier Galfione, Eve Creac'h, Vera Stiphout en Sara Oudin.

Fransgesproken Nederlandse debuutfilm van Kruishoop met Franse acteurs over obsessieve angst van jonge vrouw om in de steek te worden gelaten. Agathe (De la Boulaye) is jong, mooi maar ongelukkig omdat haar vriendje het heeft uitgemaakt. Nu denkt zij dat niemand meer van haar houdt, ook haar twee beste vriendinnen Eve (Creac`h) en Alexandra (Kallos) niet. De rest is in de camera praten, een plot is er niet, er wordt wat gelachen, maar meestal gehuild, veel gepraat (te veel), naar muziek geluisterd en [KA1]e[KA1]en van de (gelukkiger) vriendinnen in bad vermoord. Jonge, 26-jarige Kruishoop, is 35 jaar te laat geboren. Zij filmt zoals Jean-Luc Godard dat deed eind jaren 1950, begin jaren 1960, zonder dramaturgie, met bewust slecht gekozen kaders. Waarom in het Frans? Omdat het minder lullig klinkt dan in het Nederlands? Voor laag budget in acht dagen in Parijs opgenomen. Dat merk je. Of dit kunst is? Of dit film is?

Les grands enfants

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Caroline Cellier, Christophe Malavoy, Emmanuelle Devos, Pierre-Olivier Mornas en Juliette Poissonnier.

De vijftig-jarige Catherine (Cellier) werkt voor een radiostation. Ze woont al jaren samen met Julien (Malavoy), kaderlid in een voedingsbedrijf. Ze hebben twee kinderen, S[KA1]ebastien (Mornas), een lieve kerel van 25 met weinig zelfvertrouwen en Sophie (Poissonnier), een 22-jarige studente in de psychologie, een meisje met wisselende stemmingen. Alhoewel ze beiden erg gestresseerd zijn door hun werk besluiten ze na 25 jaar eindelijk te trouwen en als bestemming voor hun huwelijksreis kiezen ze Venetië. Maar uitgerekend op dat moment neemt hun leven een onverwachte wending. Ouders van volwassen kinderen hebben het niet steeds onder de markt, zoals duidelijk gemaakt wordt in deze tragi-komische familiekroniek. Geholpen door scenaristen Alain Krief en Joëlle Goron analyseert regisseur Granier-Deferre het leven van een ogenschijnlijk doodgewoon gezin. Onderlinge relaties, ruzies, aangename momenten, alles passeert de revue, maar het duurt erg lang. De acteurs leveren goede prestaties, maar kunnen toch niet steeds een gevoel van verveling bij de kijker verhinderen. Voor de fotografie deed men beroep op Hughes De Haeck. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen.

La femme du veuf

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Michel Favart. Met o.a. Marthe Villalonga, Patrick Fierry, Agathe De Laboulaye, Catherine Aymerie en Romain Redler.

Op een avondcursus ontmoet schoenenverkoopster Anne (De Laboulaye) Vincent (Fierry) terug. Twee jaar geleden kocht zijn vrouw bij haar rode schoenen en dit is haar bijgebleven omdat de vrouw er erg ziek uitzag. Ze is inderdaad intussen overleden. De volgende les is Vincent afwezig. Ge[KA3]intrigeerd gaat ze hem opzoeken. Hij blijkt een boer te zijn en zijn drukke bezigheden verhinderen hem om nog langer les te volgen. Het klikt echter tussen hen en korte tijd later treden ze in het huwelijk. Het is voor het stadsmeisje niet eenvoudig om te wennen aan het boerenleven en bovendien moet ze het nog opnemen tegen haar voorgangster, wiens geest nog steeds rondwaart op het landgoed. Vincents moeder Odette (Villalonga) vergelijkt hen steeds en bovendien begint Vincent te veel interesse te vertonen voor Anne`s achterlijke zuster Jeanne (Aymerie), waardoor ze jaloers wordt. Een degelijk romantisch drama van een stadsmus die eensklaps een boerin moet worden en zich in het proces langs alle kanten geviseerd voelt. De Laboulaye verpersoonlijkt het dilemma van het meisje op aanvaardbare manier. Het einde geeft wel een pathetische nasmaak. Julie Jezequel baseerde het scenario op de roman Une femme empêchée van Henriette Bernier. Fotografie is van Houchang Baharlou.

Les braconniers de Belledombre

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Niels Dubost, Benjamin Rataud, Erwan Creignou, Christophe Rault en Agathe De la Boulaye.

Jean-Pierre (Rault), Richard (Dubost), Alain (Rataud) en Jacky (Creignou) zijn vier kompanen die samen opgegroeid zijn in Belledorme in de Gironde. De werkloosheid in het gehucht is erg groot en de vier leven van het nietsdoen en het uitvoeren van strooptochten op zee. Tijdens een van die tochten beschadigen ze een boot en vermits ze voor de herstellingen een aanzienlijke som moeten ophoesten besluiten ze op andere strooptochten uit te gaan. Ze worden echter betrapt en terwijl de anderen kunnen ontsnappen wordt hun leider Jean-Pierre aangehouden. Tragische gebeurtenissen zullen de arme Richard samenbrengen met de rijke, ambitieuze Florence (De la Boulaye). Een niet erg opwindend misdaadsdrama met sociale ondertoon. Er wordt ontzaglijk veel geleuterd, met als gevolg dat de actie praktisch nihil is. De acteurs krijgen allen de kans hun nummertje op te voeren, maar dat maakt zeker nog geen goede film. Scenaristen Simon Michael, Dominique Louise Pellegrin en Jean-Michel Rodrigo werden geïnspireerd door een verhaal van Pellegrin en Rodrigo. Alain Levent stond achter de camera.

Avocat d'office : Marchands de rêves

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Marlène Jobert, Agathe De la Boulaye, Françoise Bette, Marie Ravel en Dolorès Chaplin.

Claire (Jobert) en Adrien Moretti (Verley) hebben de zorg op zich genomen van Agathe (De la Boulaye), terwijl haar moeder in Canada een architectencursus volgt. Het meisje studeert medicijnen in Parijs. Het is niet de eerste maal dat de Moretti's moeten zorgen voor het dochtertje van Claire's zuster. Ditmaal heeft Agathe hen echter meer nodig dan ooit, want haar beste vriendin, Inès, is zojuist omgekomen in een verkeersongeluk. Agathe is ervan overtuigd dat het niet om een ongeval ging. Volgens haar pleegde het meisje zelfmoord en ze verwijt zichzelf het feit dat ze niet merkte dat er iets met haar mis was. Claire onderzoekt de zaak en stoot op een sekte die haast onmerkbaar haar leden recruteert. Jobert slaagt erin om met haar spontane menselijke vertolking een onwaarschijnlijke gebeurtenis logisch te maken. De regie is uiterst zwak en het verhaal weinig opmerkelijk, maar toch kan Jobert de kijker boeien. Odile Barsky schreef het scenario en Elisabeth Prouvost stond achter de camera. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Agathe De la Boulaye op televisie komt.

Reageer