François Berléand

1952 Acteur

François Berléand (1952) is acteur.
Er zijn 82 films gevonden.

Surveillance

2013 | Misdaad

Frankrijk 2013. Misdaad van Sébastien Grall. Met o.a. Thomas Jouannet, François Berléand en Léonie Simaga.

In zijn boek Flic de supermarché (2006) doet dertiger Régis Sérange, hobbyfotograaf en ex-portier, haarfijn uit de doeken hoe hij als nieuwbakken beveiliger van een Franse megasupermarkt gaandeweg ontdekt dat hij niet is ingehuurd om winkeldieven te vangen. Wanneer hij een smerig zaakje binnen het bedrijf ontdekt, is dat het begin van het einde. In de pakkende tv-filmadaptatie onder regie van de productieve en veelzijdige Grall speelt Jouannet de rol van supermarktsurveillant Pierre Solvy, de facto Sérange. Deprimerende ellebogenmaatschappijschets met Orwelliaanse teneur. Berléand is weer ijzersterk.

12 ans d'âge

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Frédéric Proust. Met o.a. François Berléand, Patrick Chesnais, Anne Consigny en Florence Thomassin.

Onafscheidelijke Charles (Berléand) en Pierrot (Chesnais) gaan een gouden tijd tegemoet. Charles gaat met pensioen en dat betekent: nog meer tijd om met elkaar rond te hangen. Anderen kunnen hun bezigheden kinderachtig, puberaal of zelfs horkerig vinden, zelf hebben de krasse knarren een hoop schik. Lichtvoetig speelfilmdebuut van televisieschrijver Proust, waarin de vrouwelijke bijrollen er wat bekaaid afkomen, heeft zowel melige als geestige momenten maar onderstreept bovenal de waarde van hechte vriendschap.

La vie d'une autre

2012 | Komedie, Drama, Mysterie

Frankrijk/Luxemburg/België 2012. Komedie van Sylvie Testud. Met o.a. Juliette Binoche, Mathieu Kassovitz, Aure Atika, Danièle Lebrun en Vernon Dobtcheff.

Romantische komedie van Sylvie Testud over veertigjarige vrouw die de laatste tien jaar kwijt is en ontdekt dat de relatie met haar grote liefde ten einde loopt.

Dead Man Talking

2012 | Drama

België/Luxemburg/Frankrijk 2012. Drama van Patrick Ridremont. Met o.a. Patrick Ridremont, François Berléand, Virginie Efira, Jean-Luc Couchard en Christian Marin.

Met dit, eufemistisch uitgedrukt, ongewone lijdensverhaal ambieert regisseur-coscenarist-hoofdrolspeler Ridremont waaghalzig een mengeling van zwarte komedie, drama en sociopolitieke satire. Waarin crimineel William Lamers, laatste bewoner van een verlaten gevangenis in een fantasieland, zijn executie uitstelt middels de laatste hem toegestane wens: het recht om zich nog één keer uit te spreken. De wet vermeldt nergens een tijdslimiet, dus praat de Jezusfiguur Lamers gewoon dagenlang door, met justitiehoofdpijn en mediacircus als gevolg. Of Ridremonts originele maar uitgerekte grap op alle niveaus werkt, is aan de kijker. Meerdere publieksprijzen op festivals.

Insoupçonnable

2011 | Thriller, Horror

Frankrijk 2011. Thriller van Benoît d'Aubert. Met o.a. Cristiana Réali, François Berléand, Sophie de Furst, Sara Martins en Carole Franck.

Het thema van de vrouwelijke engel der wrake die bloederig huishoudt was ooit een aan lowbudgethorror en achterafbioscoopzaaltjes voorbehouden subgenre. De verschuiving in mores doet de sensatiematerie herleven in een goed gemaakte Franse televisiefilm met solide acteurs. Valérie Jourdan (Réali) is een psychiater geliefd om haar empathie. Niemand, ook niet haar liefhebbende eega en politiecommissaris Pierre, vermoedt dat de psyche van Valérie al enige tijd geleden ferm linksaf is geslagen. Opvallend expliciet voor een France 2-productie.

Main basse sur une île

2010 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2010. Misdaad van Antoine Santana. Met o.a. François Berléand, Alexandre Steiger en Jean-Michel Portal.

Corsica, 2003. Een gepensioneerde politiecommissaris vertelt zijn biograaf over een mislukte operatie uit 1995, waarbij de moord op een prominente staatsman in scène moest worden gezet.

Le Concert

2009 | Komedie, Muziek

Roemenië/België/Frankrijk/Italië 2009. Komedie van Radu Mihaileanu. Met o.a. Aleksei Guskov, Mélanie Laurent, Dmitri Nazarov, Valeriy Barinov en François Berléand.

Muzikale komedie van Radu Mihaileanu over in Sovjetdagen gedegradeerde Russische dirigent, die – als de kans zich voordoet – oude stiel weer oppakt.

Transporter 3

2008 | Actiefilm, Avonturenfilm, Misdaad, Thriller

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2008. Actiefilm van Olivier Megaton. Met o.a. Jason Statham, Natalya Rudakova, Jeroen Krabbé, François Berléand en Robert Knepper.

Chauffeur/vechtmachine Frank Martin (Statham) wordt door boeven gedwongen om de gekidnapte dochter (Rudakova) van een Oekraëense minister naar een veilig adres te vervoeren, omdat haar vader (Krabbé) geen toestemming wil geven voor hun criminele activiteiten. Martin trekt zijn eigen plan. De Britse Statham verkreeg zijn indrukwekkende torso als lid van het Britse schoonspringteam, bekwaamde zich in diverse oosterse vechtsporten en werd gaandeweg een meester in de kunst van de onderkoelde gelaatsuitdrukking tijdens het gevecht, en in het knokken terwijl je je colbert en je overhemd uittrekt.

La fille coupée en deux

2007 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 2007. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Ludivine Sagnier, Benoît Magimel, François Berléand en Mathilda May.

De mooie Gabrielle begint een verhouding met de oudere schrijver Charles. Op een dag laat hij haar echter in de steek. Om hem te vergeten trouwt Gabrielle met de rijke Paul. Dit huwelijk is echter gedoemd te mislukken door Pauls ziekelijke jaloezie.

L'ivresse du pouvoir

2006 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 2006. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, François Berléand, Patrick Bruel, Thomas Chabrol en Robin Renucci.

Op een dag wordt de machtige directeur van een multinationale onderneming gearresteerd en naar het politiebureau afgevoerd. Daar wordt hij gedwongen zich tot z'n ondergoed uit te kleden. Onderzoeksrechter Charmant-Killman (een voortreffelijke Huppert) geniet aanvankelijk van haar vermogen om de man op z'n nummer te zetten, maar gaat later de keerzijde van die macht inzien. Gebaseerd op het corruptieschandaal rond oliemaatschappij Elf, oorspronkelijk bedoeld als politieke thriller, uiteindelijk vooral een karakterschets van de onderzoeksrechter.

Les soeurs fâchées

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Alexandra Leclère. Met o.a. François Berléand, Catherine Frot en Isabelle Huppert.

De vrolijke, onbekommerde Louise staat op het punt door te breken als schrijfster. Ze vertrekt naar Parijs om er haar uitgever en haar zus Martine te bezoeken. Martine heeft een rijke man en leeft een leven in luxe. Het duurt niet lang voor de twee met elkaar in aanvaring komen

Les Choristes

2004 | Drama, Muziek, Romantiek, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 2004. Drama van Christophe Barratier. Met o.a. Gérard Jugnot, François Berléand, Jean-Baptiste Maunier, Jacques Perrin en Kad Merad.

Razend populaire film - in en buiten productieland Frankrijk - over een muziekleraar die eind jaren 40 van de voorbije eeuw 'lastige' jongens van een kostschool probeert te interesseren in muziek. Acteur Gérard Jugnot speelt de ogenschijnlijk stijve leraar die ontdekt dat de harde aanpak op school averechts werkt. Koormuziek blijkt de sleutel naar de harten van de jongens, kinderen die hunkeren naar orde, regelmaat en vertrouwen. Les choristes deed talloze internationale festivals aan en viel meermaals in de prijzen voor onder meer de muziek, de regie en de productie. Filmproducent en musicus Christophe Barratier baseerde zijn regiedebuut op de film La cage aux rossignols (1945).

Le plus beau jour de ma vie

2004 | Romantische komedie

Frankrijk/België 2004. Romantische komedie van Julie Lipinski. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Jonathan Zaccaï en François Berléand.

Als iedereen in haar vriendenkring gaat trouwen, besluit Lola haar vriend onder druk te zetten: Trouwen of uit elkaar gaan. Na lang aarzelen geeft Arthur toe en hij vraagt haar ten huwelijk. Lola's liefste wens is nu alleen nog maar trouwen op een Caribisch eiland.

Vivante

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sandrine Ray. Met o.a. Vahina Glocante, Samuel Jouy, François Berléand, Fanny Cottençon en Pierre Cassignard.

Debuutfilm van Sandrine Ray over de 19-jarige Parijse studente Claire (Vahina Giocante) die emotioneel implodeert na een groepsverkrachting. Als reactie op het trauma stopt Claire met school en dompelt zich onder in een riskante combinatie van uitgaan, vluchtige seks en drugs tot grote schrik en ongenoegen van haar broer en vader. Alleen overdaad lijkt enig leven in haar bestaan te verschaffen. Claire kan het niet opbrengen om iemand in vertrouwen te nemen tot een sympathieke oudere vrouw en een dito vriend haar losweken van haar destructieve neigingen. Sterke eersteling van Ray die focust op het verlammende effect van seksueel misbruik en het slopende proces van het hervinden van vertrouwen in familie en omgeving. Giocante (1981) imponeert met haar ingetogen spel.

Une employée modèle

2002 | Thriller

Frankrijk/België 2002. Thriller van Jacques Otmezguine. Met o.a. Nicole Calfan, Delphine Rollin, François Berléand en Francois Morel.

Debuutfilm van Sandrine Ray over de 19-jarige Parijse studente Claire (Vahina Giocante) die emotioneel implodeert na een groepsverkrachting. Als reactie op het trauma stopt Claire met school en dompelt zich onder in een riskante combinatie van uitgaan, vluchtige seks en drugs tot grote schrik en ongenoegen van haar broer en vader. Alleen overdaad lijkt enig leven in haar bestaan te verschaffen. Claire kan het niet opbrengen om iemand in vertrouwen te nemen tot een sympathieke oudere vrouw en een dito vriend haar losweken van haar destructieve neigingen. Sterke eersteling van Ray die focust op het verlammende effect van seksueel misbruik en het slopende proces van het hervinden van vertrouwen in familie en omgeving. Giocante (1981) imponeert met haar ingetogen spel.

Mon idole

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Guillaume Canet. Met o.a. François Berléand, Diane Kruger en Guillaume Canet.

Debuutfilm van Sandrine Ray over de 19-jarige Parijse studente Claire (Vahina Giocante) die emotioneel implodeert na een groepsverkrachting. Als reactie op het trauma stopt Claire met school en dompelt zich onder in een riskante combinatie van uitgaan, vluchtige seks en drugs tot grote schrik en ongenoegen van haar broer en vader. Alleen overdaad lijkt enig leven in haar bestaan te verschaffen. Claire kan het niet opbrengen om iemand in vertrouwen te nemen tot een sympathieke oudere vrouw en een dito vriend haar losweken van haar destructieve neigingen. Sterke eersteling van Ray die focust op het verlammende effect van seksueel misbruik en het slopende proces van het hervinden van vertrouwen in familie en omgeving. Giocante (1981) imponeert met haar ingetogen spel.

Les âmes câlines

2002 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2002. Romantiek van Thomas Bardinet. Met o.a. François Berléand, Laetitia Coti, Valérie Donzelli, Laure Duthilleuil en Aurore Clément.

De zoveelste film over een hitsige vijftiger die meisjes van in de twintig achterna zit. In dit geval gaat het om Jacques (Berl[KA1]eand), die een vindingrijke, straatarme kunstschilder is en het hartje van studente Claire (Coti) probeert te veroveren, terwijl hij dankbaar misbruik maakt van de vrijgevigheid van zijn buurvrouw H[KA1]el[KA2]ene (Duthilleuil). Niet alleen dat hij bij haar eet, maar zij dekt hem als Jacques` ex Christine (Cl[KA1]ement) komt zeuren en wil weten, waar hun opstandige zoon S[KA1]ebastien (Boidin) kan zijn; Hélène legt dan snel uit dat Claire de vriendin van Sébastien is. Het wordt koddig als Jacques regelmatig in zijn ondergoed op de gang voor de dichte deur van zijn woning staat, omdat hij geen sleutel bij zich heeft. Met geleende kleren, die niet bij elkaar passen, gaat hij op de versiertoer en probeert Claire in de bistro om de hoek over te halen hem bij haar te laten slapen. Het tot op de draad versleten scenario is van regisseur Bardinet en Gilles Marchand naar een anekdote van Daniel Martínez, dat geïnspireerd zou zijn op een song uit de jaren 1960 van Michel Polnaref. De film is te harden dankzij Berléand's spel en de uitstekende rol van de oudere Presle als Juliette met wie Jacques een platonische verhouding heeft. Het camerawerk is van Antoine Roch. Ook bekend als LE FOSSÉ DES GÉNÉRATIONS EST UN LIT DOUILLET.

Le jeune Casanova

2002 | Komedie

Frankrijk/Duitsland/Italië 2002. Komedie van Giacomo Battiato. Met o.a. Catherine H. Flemming, Thierry Lhermitte, Stefano Accorsi, Barbara Schulz en François Berléand.

De zoveelste film over een hitsige vijftiger die meisjes van in de twintig achterna zit. In dit geval gaat het om Jacques (Berl[KA1]eand), die een vindingrijke, straatarme kunstschilder is en het hartje van studente Claire (Coti) probeert te veroveren, terwijl hij dankbaar misbruik maakt van de vrijgevigheid van zijn buurvrouw H[KA1]el[KA2]ene (Duthilleuil). Niet alleen dat hij bij haar eet, maar zij dekt hem als Jacques` ex Christine (Cl[KA1]ement) komt zeuren en wil weten, waar hun opstandige zoon S[KA1]ebastien (Boidin) kan zijn; Hélène legt dan snel uit dat Claire de vriendin van Sébastien is. Het wordt koddig als Jacques regelmatig in zijn ondergoed op de gang voor de dichte deur van zijn woning staat, omdat hij geen sleutel bij zich heeft. Met geleende kleren, die niet bij elkaar passen, gaat hij op de versiertoer en probeert Claire in de bistro om de hoek over te halen hem bij haar te laten slapen. Het tot op de draad versleten scenario is van regisseur Bardinet en Gilles Marchand naar een anekdote van Daniel Martínez, dat geïnspireerd zou zijn op een song uit de jaren 1960 van Michel Polnaref. De film is te harden dankzij Berléand's spel en de uitstekende rol van de oudere Presle als Juliette met wie Jacques een platonische verhouding heeft. Het camerawerk is van Antoine Roch. Ook bekend als LE FOSSÉ DES GÉNÉRATIONS EST UN LIT DOUILLET.

L'adversaire

2002 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Spanje 2002. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Daniel Auteuil, Géraldine Pailhas, François Cluzet, Emmanuelle Devos en Bernard Fresson.

Het is een ongelofelijk verhaal. Na zo'n twintig jaar zijn ouders, vrouw en kinderen te hebben voorgelogen besluit een man een einde te maken aan zijn bedrog door... zijn naasten dood te schieten. Actrice-regisseuse Garcia, die een paar jaar eerder een mooie rol creëerde voor Catherine Deneuve in Place Vendôme, betoont zich opnieuw een begaafd acteursregisseur met dit zware, sombere drama. Voor een César genomineerde Auteuil speelt de man met een omineus ingehouden woede die tot niets anders dan ellende kan leiden. Het gelijknamige, op ware gebeurtenissen gebaseerde boek van Emmanuel Carrère werd eerder verfilmd als L'emploi du temps.

La fille de son père

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Jacques Deschamps. Met o.a. Natacha Régnier, François Berléand, Fanny Cottençon, Frédéric Pierrot en Circé Lethem.

Om zich te wreken op zijn overspelige vrouw introduceert Henri (François Berléand) zijn buitenechtelijke achttienjarige dochter Anna (Natacha Régnier), een nietsvermoedend meisje dat haar vader nooit heeft gekend. Hoewel de twee biologisch niets met elkaar te maken hebben ontstaat gaandeweg een intieme vader-dochter relatie met alle man-vrouw spanning van dien. Een interessante film over liefde, jaloezie en wraak. De makers werden geïnspireerd door het boek Njetotsjka Njezwanowa van Dostojewski.

HS

2001 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/België 2001. Komedie van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Dieudonné, Lambert Wilson, François Berléand, Lorànt Deutsch en Jackie Berroyer.

Iedere maandagmorgen vertrekt Marchand (Dieudonn[KA1]e) die eind vijftig is, met zijn monsterkoffer met schoenen en iedere vrijdagavond komt hij dodelijk vermoeid weer thuis. Marchand is inmiddels vijf jaar getrouwd met H[KA1]el[KA2]ene (Gerini) en hij houdt heel veel van haar. Helaas ontdekt H[KA1]el[KA2]ene Marchands ware bezigheden: hij oefent het vak van huurmoordenaar uit, die zijn slachtoffers emotieloos afmaakt. Het leidt tot een heftige discussie, die ermee eindigt dat H[KA1]el[KA2]ene in een coma belandt. Marchand krijgt wroeging en wil zijn slachtoffers voortaan redden, maar daarmee gaan zijn opdrachtgevers niet akkoord. Met zijn volgende doelwit (Mouchat), een boekhoudster, maakt hij zich uit de voeten, want hij hoopt dat door zijn loutering H[KA1]el[KA2]ene uit haar coma zal ontwaken. Doch nu wordt hij achternagezeten door de psychopatische Francis (Wilson), veteraan in het vak Louis (Berl[KA1]eand) en de ambitieuze M`sieur (Deutsch). Marchand moet al zijn vaardigheden inzetten om het te overleven. Bedoeld als een zwarte komedie, maar niet altijd geslaagd, doch gered door het levendige spel van de hoofdrollen. Het scenario is van regisseur Lilienfeld naar de romans M'sieur en Les lumières du frigo van Alain Gagno. Het camerawerk is van Philippe Guilbert. HS betekent hors service - buiten gebruik.

Comment j'ai tué mon père

2001 | Komedie, Drama

Spanje/Frankrijk 2001. Komedie van Anne Fontaine. Met o.a. Michel Bouquet, Charles Berling, Natacha Régnier, Amira Casar en Stéphane Guillon.

Jean-Luc (Berling) is een succesvolle gerontoloog die bakken met geld verdient met hormoonbehandelingen voor de rijke senioren van Versailles. Uit het niets doemt vader Maurice (Bouquet) op, een charmante maar harteloze oude man die zijn vrouw en kinderen jaren geleden inruilde voor een dokterspraktijk in Afrika. Hij toont geen enkel berouw, een vader is immers 'niet verplicht om van zijn zoon te houden'. Jean-Luc probeert hem op afstand te houden maar is tegelijkertijd gefascineerd door diens kille autonomie. Zijn fascinatie slaat om in afschuw en (zelf)haat als het besef doordringt dat hij niet wezenlijk verschilt van zijn vader. Michel Bouquet kreeg een César voor zijn gelaagde vaderrol.

Victoire ou la douleur des femmes : Été 1939

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Yves Lambrecht, Jean-Michel Fete en Christine Citti.

In september 1939 wordt Arnaud (Lambrecht) gemobiliseerd. Als hij afscheid neemt van zijn verloofde Victoire (Trintignant) gaan ze voor de eerste keer samen naar bed. De weken verstrijken en Victoire merkt dat ze zwanger is. Het dorp waarin ze woont is klein en er wordt over het minste geroddeld. Dus besluit haar moeder dat Victoire het kind moet laten aborteren. De illegale operatie mislukt echter en Victoire besluit dat ze het kind wil houden. Samen met haar vriendin Jeanette (Citti) trekt ze naar Parijs, waar ze voor het eerst kennis maakt met vrouwen die strijden voor hun rechten. Eerste deel van een driedelige film die de feministische strijd illustreert over drie decades. De sfeer van het Parijs, juist voordat de stad bij WO II betrokken raakte, is uitstekend weergegeven met veel gevoel voor detail. Trintignant schittert in haar veeleisende hoofdrol en wordt uitstekend bijgestaan door Vlady als Natacha. Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Nadine & Marie Trintignant baseerden het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Schlögel. Nostalgisch ogende fotografie van Patrick Blossier. Stereo.

Liste rouge

2000 | Korte film

Frankrijk 2000. Korte film van Jérôme Bonnell. Met o.a. Marc Citti, Nathalie Boutefeu en François Berléand.

In september 1939 wordt Arnaud (Lambrecht) gemobiliseerd. Als hij afscheid neemt van zijn verloofde Victoire (Trintignant) gaan ze voor de eerste keer samen naar bed. De weken verstrijken en Victoire merkt dat ze zwanger is. Het dorp waarin ze woont is klein en er wordt over het minste geroddeld. Dus besluit haar moeder dat Victoire het kind moet laten aborteren. De illegale operatie mislukt echter en Victoire besluit dat ze het kind wil houden. Samen met haar vriendin Jeanette (Citti) trekt ze naar Parijs, waar ze voor het eerst kennis maakt met vrouwen die strijden voor hun rechten. Eerste deel van een driedelige film die de feministische strijd illustreert over drie decades. De sfeer van het Parijs, juist voordat de stad bij WO II betrokken raakte, is uitstekend weergegeven met veel gevoel voor detail. Trintignant schittert in haar veeleisende hoofdrol en wordt uitstekend bijgestaan door Vlady als Natacha. Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Nadine & Marie Trintignant baseerden het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Schlögel. Nostalgisch ogende fotografie van Patrick Blossier. Stereo.

Le Prince du Pacifique

2000 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie, Familiefilm

Spanje/Frankrijk 2000. Avonturenfilm van Alain Corneau. Met o.a. Thierry Lhermitte, Patrick Timsit, Marie Trintignant, François Berléand en Anituavau Landé.

Een Franse officier, Alfred de Morsac (Lhermitte), raakte gewond aan het begin van WO I in 1914, toen hij te vuur en te zwaard de vijand bestreed in Marokko. Het ministerie van oorlog stuurde hem vervolgens naar Polynesi[KA3]e, Frans overzees gebied. Hij moest soldaten recruteren en opleiden voor de oorlog. Alfred de Morsac is een goed soldaat en oprecht officier, maar de Franse militaire gouverneur Lef[KA2]evre (Berl[KA1]eand) blijkt niet alleen een dictator, die met ijzeren vuist regeert, maar ook volledig corrupt; hij exploiteert de lucratieve nikkelmijnen voor eigen rekening. Wie het minste of geringste vergrijp begaat, wordt moeiteloos en genadeloos veroordeeld tot dwangarbeid in de mijnen. Moeata (Trintignant), die in Frankrijk is geboren, is de knappe weduwe van de voormalige Polynesische koning, die opstandig was en de Franse uitbuiter wilde verdrijven. Hij betaalde met zijn leven. Hun zoon, Reia (Land[KA1]e), moet zijn vader opvolgen, maar hij is eigenlijk nog een kind. De Morsac krijgt algauw onenigheid met Lef[KA2]evre en belandt in de mijnen, waar hij kennismaakt met Barnab[KA1]e (Timsit) een handige ritselaar uit de Elzas. Samen gaan ze Lef[KA2]evre een lesje leren, dingen naar de charme van Moeata en proberen Reia een dienst te bewijzen. De film wordt verteld in een grote flashback, dertig jaar na de dood van De Morsac. Polynesi[KA3]e wordt idyllisch voorgesteld en de avontuurlijke, komische belevenissen hebben iets van INDIANA JONES op zijn Frans. De film is best vermakelijk en de rollen zijn op het niveau van wat je verwachten mag van een luchtig avontuur. Lhermitte was een van de zeven scenarioschrijvers en de gangmaker achter dit project, dat honderd miljoen Francs (ca 15 miljoen euro) heeft gekost. Hij doet zijn rol best goed, maar Timsit speelt hem toch van het doek - dat is overigens geen bezwaar. De overige rolverdeling mag er beslist zijn, vooral Trintignant valt op door haar grote vaardigheden. Geen hoogvlieger, maar aanvaardbaar vermaak voor jong en oud. Het scenario is van regisseur Corneau, Christian Biegalski, Laurent Chalumeau, Lucie Extebarria, Eric Sterling Collins, Pierre Geller en Thierry Lhermitte. Het camerawerk is van Patrick Blossier.

Une pour toutes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Anne Parillaud, Alessandra Martines, Marianne Denicourt en Alice Evans.

Op nieuwjaarsdag van het jaar 2000 neemt de strijdbare stewardess van een Concorde, Olivia Colbert (Bonamy), het initiatief om een theatertroep te vormen. De première van het stuk vindt plaats tussen Parijs en New York aan boord van de supersonische straalvliegtuig. Dé gelegenheid voor regisseur Lelouch om veteranen en artiesten op te laten draven en in een afgesloten ruimte te filmen. Het resultaat is statisch en de film duurt te lang. Hij was net zo gedoemd als de onfortuinlijke Concordevlucht, die vlakbij het vliegveld van Parijs een half jaar later neerstortte. Door dit ongelukkige incident raakte de supersnel film in de vergetelheid. Het langdradige scenario voor dit onfortuinlijke gebeuren is van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven naar een verhaal van Lelouch. Het camerawerk is van Lelouch en Philippe Vene.

Six Pack

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Alain Berbérian. Met o.a. Richard Anconina, Chiara Mastroianni, Frédéric Diefenthal, Carole Richert en Jonathan Firth.

Tijdens het opbreken van een kermis wordt het verminkte lijk gevonden van een jonge vrouw. Commissaris Nathan (Anconina) en zijn assistent Philippe Saule (Diefenthal) herkennen de handtekening van een seriemoordenaar die ze al geruime tijd achtervolgen. Ook al is Nathan een uitmuntend speurder toch brengt deze nieuwe misdaad hem geen stap dichter bij de moorddadige dader. Hij is ervan overtuigd dat het een Amerikaan is en hij trekt naar Chicago om bewijzen te zoeken die zijn vermoedens kunnen staven. McPherson (Firth), zijn Amerikaanse collega, herkent opvallen gelijkenissen tussen de slachtoffers van Parijs en gelijkaardige moorden in de V.S. McPherson is er zeker van dat Nathan te maken heeft met de maniak die zij 'Six Pack' gedoopt hebben. Conventionele seriemoorden-thriller zoals we er de jongste tijd al zoveel gezien hebben. De film is goed en spannend gemaakt, maar staat bol van de clichés. Anconina speelt zijn rol met de nodige cynische knipoogjes. Regisseur Berberian schreef zelf het weinig originele scenario. Fotografie is van Jean-François Robin. Dolby Stereo.

Romance

1999 | Erotiek, Drama, Romantiek

Frankrijk 1999. Erotiek van Catherine Breillat. Met o.a. Caroline Ducey, Sagamore Stévenin, François Berléand, Rocco Siffredi en Reza Habouhossein.

'Ongelooflijk, echt ongelooflijk,' zei exploitatieregisseur Aristide Massaccesi over pornodekhengst Rocco Siffredi in een interview met het Nederlandse filmfanzine Camera Obscura in 1998; 'Wanneer je 'Actie!' zegt, staat hij meteen in het gelid.' Handig voor feministische kunstfilmer Breillat, want voor Romance wilde geen 'gewone' acteur met de billen bloot. Zonder er wezenlijk blijer van te worden verkent lerares Marie (Ducey) seksuele relaties, want vriend Paul (Stévenin) heeft weinig bedzin en Marie veel. Simpel? Niet chez Breillat. Heftig (verkrachtingsfantasie), kil (man-vrouwverhoudingen) en analytisch zonder conclusies: Romance is het bewust deprimerende tegendeel van zijn titel.

Mauvaises fréquentations

1999 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Maud Forget, Lou Doillon, Robinson Stévenin, Maxime Mansion en Cyril Cagnat.

Delphine is een onschuldig jong meisje dat verliefd wordt op een ogenschijnlijk leuke jongen. Ze doet zo hard haar best om zijn liefde te mogen ontvangen, dat ze in de prostitutie belandt.

Ma petite entreprise

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Vincent Lindon, François Berléand, Roschdy Zem, Zabou Breitman en Albert Dray.

Hoe tover je een herkenbaar kleine-zelfstandigendrama om tot humanistische komedie met hoog gniffelgehalte? Maker van filmorigineeltjes Pierre Jolivet, met broer Marc gepokt en gemazeld in het Parijse café théatre, doet het even voor. Ivan (Lindon) ziet zijn schrijnwerkerij gedeeltelijk in de fik gaan en komt er aldus achter dat zijn verzekeringsagent (Berléand) de boel heeft geflest: er is geen cent. Het zotte en nogal illegale noodplan om onderneming en personeel te redden loopt vervolgens prachtig uit de hand. De dialogen zijn venijnig, de inbraakscènes hilarisch en tussen de levensechte arbeiderspersonages steelt karakterspeler Berléand als sympathieke smiecht de show.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Le plus beau pays du monde

1999 | Komedie, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1999. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Claude Brasseur, Marianne Denicourt, Jean-Claude Adelin, Jacques Bonnaffé en Didier Bezace.

In 1942 draaide Louis Cuny ten tijde van de Vichy-regering de film MERMOZ over de Franse legendarische vlieger Mermoz, bijgenaamd l`Archange, die de luchtpost in Zuid-Amerika op touw zette en als eerste over de hoogste piek van de Andes vloog. Toen de film, die geheel in een studio werd opgenomen zijn voltooiing naderde, pakte de Gestapo de hoofdrolspeler Robert Hughes-Lambert op. Hij kwam in het doorgangskamp Drancy terecht. Hij overleed op 7 maart 1945 in het concentratiekamp Flossenburg. De redenen waarom hij werd opgepakt zijn obscuur, hoewel er vermoedens zijn dat homoseksualiteit in het spel was. Regisseur Cuny zat met de handen in het haar, want Hughes-Lambert zat zo`n beetje in iedere sc[KA2]ene. Hij moest hem vervangen voor de laatste sc[KA2]ene`s door Henry Vidal en Cuny zond geluidstechnici naar Drancy die de dialogen met microfoons door het prikkeldraad opnamen van Hughes- Lambert. Een weinig bekende, waargebeurde droevige geschiedenis uit het schaamteloze tijdperk van de met Duitse nazibezetter collaborerende Franse Vichy-regering tijdens WO II (1939-44). Regisseur Bluwal, die van joodse afkomst is, en 74 jaar oud is, kende de gebeurtenis en besloot nadat hij in 1964 zijn laatste film had gedraaid, hierover een speelfilm te maken. Na de Franse capitulatie in 1940 mochten joden niet meer aan het maken van films meewerken, en moesten would-be producenten genoegen nemen met mindere talenten. Kolonel Valogne (Lhermitte) van de Nationale Revolutionaire Beweging (een soort NSB) heeft de juiste connecties en laat een avontuurlijke, vaderlandse heldengeschiedenis die de bezetter niet zou kunnen schaden, produceren door ambitieuze Couperin (Bannaf[KA1]e). Als regisseur trekt hij de middelmatige documentairemaker Vignault (Bezace) die weinig ervaring heeft, aan. Aanvankelijk verloopt de productie met de talentloze Lambert (Adelin) naar omstandigheden voorspoedig, maar twee dagen voordat de film klaar is, krijgen ze het verzoek van een medewerker van het Bureau voor Joodse Zaken die tevens filmcriticus is, om twee personages, w.o. de legendarische Antoine de Saint-Exupéry, te schrappen, omdat ze jodenvrienden zijn. De Saint-Exupéry wordt omgezet in een dichter en de film wordt clandestien na spertijd afgemaakt. Lambert blijkt wél over talent te beschikken, maar plotseling verdwijnt hij. Hij wordt teruggevonden in Drancy en nu moet de film gered worden - niet Lambert... Helaas is Bluwal toch een beetje zijn soepelheid kwijt om er een flitsende rolprent van te maken, die beantwoordt aan de verwachtingen van het publiek van het jaar 2000. Dat is jammer, want hij geeft ons te weinig bitterzoet materiaal over een meer dan twijfelachtige periode in Frankrijks culturele geschiedenis van het kaliber van LE DERNIER MÉTRO van François Truffaut dat inmiddels alweer dateert van 1980. De film die aan de lange kant is, ademt de geest van een sitcom uit en bevat geslaagde korte schetsen. Alle personages, behalve Lambert zijn bedacht. Het spel van de rolverdeling is heel goed, en vooral Lhermitte is geknipt voor zijn rol. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty.

La débandade

1999 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Claude Berri, Fanny Ardant, Alain Chabat, Claude Brasseur en Danièle Lebrun.

Het moest er van komen: een film over Viagra. Berri en Ardant spelen een al jaren gelukkig getrouwd paar dat in de problemen komt wanneer de man zich tot het potentieverhogende wondermiddel wil wenden. De komedie met prima acteurs, van de regisseur van onder andere het tweeluik Jean de Florette en Manon des sources, wil maar niet echt geestig worden. (RdL/VPRO Gids)

L'homme de ma vie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Patrick Chesnais, Bruno Solo, Marianne Denicourt, Valérie Bonneton en François Berléand.

Fondsdirecteur van een uitgeverij Simon (Solo) houdt zichzelf goed in evenwicht dankzij zijn psychiater Charles (Chesnais), maar als die op een dag verklaart dat hij genezen is, slaat hij uit het lood. Simon beseft dat hij niet meer zonder Charles kan, maar Charles wil van hem af, omdat hij denkt dat Simon zijn huwelijk in gevaar brengt. Charles' vrouw is actrice en in verwachting; ze wil het kind niet en is bereid Charles te verlaten. Op de uitgeverij komt een manuscript binnen. Als Simon het leest herkent hij zichzelf. Simon zou het willen verbranden, maar zijn partner staat erop dat hij het uitgeeft. Het komt tot een handgemeen tussen Simon en Charles, waarbij Charles gewond raakt, waarna Simon hem verzorgt. Nu denkt Charles' moeder dat hij homo is, omdat haar schoondochter weg is. Het begint Charles te dagen wie de auteur van het manuscript is: zijn mentor met wie hij al zijn gevallen bespreekt. Wie er voor gaat zitten en moeite doet om de dialogen te volgen kan zich kostelijk amuseren. Bovendien is Chesnais geknipt voor zijn rol wat het plezier verhoogt. De overige rollen zijn ook niet slecht. Het scenario is van Corinne Atlas, Christian Biegalski, Pierre Geller en regisseur Kurc. Het camerawerk is van Michel Cénet.

Fleurs de sel

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Arnaud Selignac en Arnaud Sélignac. Met o.a. Sophie Duez, Catherine Jacob, Caroline Baehr, Lucie Barret en Bernard Yerlès.

In tweedelige Belgisch-Franse tv-film pleegt ten onrechte afgedankte Paul Dubreuil (Yerles) bij zijn werkgever in en belandt in gevangenis van Saint Martin op eiland R[KA1]e. Zijn gezinsleven stort ineen. Ten einde raad besluit zijn vrouw Julie (Duez) met hun achtjarig dochtertje Clara (Barret) te verhuizen naar R[KA1]e om er dichter bij haar man te zijn. Hier leert zij twee vrouwen kennen die haar leven grondig zullen veranderen: Madeleine (Jacob) met ook een man in de bajes en Agn[KA2]es (Baehr), een jonge oesterkweekster die verliefd is op een gedetineerde, waarvan zij weldra een kind verwacht. Samen gaan zij aan de slag in oude zoutmijn, in afwachting dat hun mannen vrijkomen. Dat gebeurt druppelgewijs en de moeilijkheden stapelen zich op. Maar de vriendschap tussen de vrouwen overwint de problemen die de mannen veroorzaken. Na lange weg te hebben afgelegd overwint iedereen zijn waardigheid en levensvreugde...Op randje van melodramatiek geschreven scenario van Alexandra Deman, gered door sterk spel van drie wilskrachtige vrouwen.

Un flic presque parfait...

1998 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1998. Komedie van Marc Angelo. Met o.a. Gérard Darmon, Emma Colberti, Nozha Khouadra, François Berléand en Yves Pignot.

Politie-inspecteur Michel Blanev (Darmon) heeft afspraak met zijn dochter Louisiane (Ducamp) die hij al vijftien jaar niet meer heeft gezien. Het meisje verwacht veel van de rendez-vous en hoopt op een verzoening. Maar ter plekke is Blanev getuige van een overval op een supermarkt. Hij ziet hoe twee kassiersters van de verwarring gebruik maken om er met de buit vandoor te gaan. Hij gaat erachteraan en neemt ze te grazen. Het afspraakje met zijn dochter gaat hierdoor aan zijn neus voorbij. Darmon moet al zijn charmes aanwenden opdat je zou blijven kijken naar deze huilerige tv-film met een plot (geschreven door Daniel Saint- Hamont) die totaal ongeloofwaardig is.

Profession : Profileur - Le silence du scarabée

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvon Back, François Berléand, Marie Matheron en Julien Boisselier.

Jaren nadat de Amerikanen via politieseries met hun `profilers` uitpakten, deze Franse pilootfilm rond `profileur` Thomas Berthier (L[KA1]egitimus), bij de politie gespecialiseerd in het opmaken van dader-profielen. Hij onderzoekt de moord op restaurateur Celano (Farcy). Om dader op te sporen mobiliseert wonderknaap Berthier zijn hele ploeg medewerkers: de psycholoog Denard (Back), het informatica-genie Nicolas (de Peretti) en de dynamische roodharige Pimprenelle (Bou[KA1]e). Een smeris, die niet omringd wordt door kepi`s dat oogt nieuw voor Franse policier. Regisseur Dewolf en scenaristen Victor Mayence en Pierre Ponce hebben hun Amerikaanse voorbeelden (vooral PROFILER) goed bestudeerd en zorgen voor aardig uitgebalanceerd mengsel van polar, psychologische analyse, wat humor en tederheid (Berthier is ook vader en liefhebbend echtgenoot). Vrij geloofwaardig.

Place Vendôme

1998 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1998. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Catherine Deneuve, Emmanuelle Seigner, Jean-Pierre Bacri, Bernard Fresson en Jacques Dutronc.

Catherine Deneuve speelt een melancholieke en alcoholistische grande dame die na de zelfmoord van haar echtgenoot zeven ruwe diamanten aan de man probeert te brengen. In mooie lange scènes probeert ze de verdachte herkomst van de stenen te achterhalen, en komt ze gaandeweg meer te weten over de levenswandel van haar man en vooral ook over zichzelf. Regisseuse Garcia confronteert haar personages met de schimmige diamanthandel om - zoals ze het zelf formuleerde - 'de effecten te meten van fantasieën en leugens op het leven van alledag'. Deneuve kreeg in Venetië de Gouden Leeuw voor de beste vrouwelijke acteerprestatie.

Le sourire du clown

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Éric Besnard. Met o.a. Ticky Holgado, Vincent Elbaz, François Berléand, Bruno Putzulu en Pascale Arbillot.

De oude Roemeense clown van het Russische staatscircus Ian (Holgado) is levensmoe en wil zelfmoord plegen door zich een kogel door het hoofd te schieten in de kamer van een afgetrapt hotel (in Praag). Er verschijnt plotseling een man voor hem, zakt in elkaar en sterft. Dan komen er twee gewapende kerels binnen, en Ian moet hem smeren. Hij is geraakt, maar Lucas (Putzulu), een jonge seminarist, verbergt hem en verzorgt zijn wonden. Dan wordt duidelijk dat er huurmoordenaars op hem zijn afgestuurd vanwege een vermeende computerdiskette. Ondertussen zoekt de politie hem als een belangrijke getuige. Veel gehol en gedraaf tegen de achtergrond van de binnenstad van de Tsjechische hoofdstad. Het scenario van regisseur Besnard en Lionel Steketee is niet meer en niet minder dan het bekende verhaaltje dat men in de talloze actiefilms vindt, die er in omloop zijn. Er is echter een groot verschil: in deze rolprent wordt er tot vervelends toe gefilosofeerd over de klassieke oudheid, voetbal, romantiek en trouw. Besnard heeft talloze genres (spionage, thriller, circusfilm, western, de priester als held in een melodrama) met elkaar vemengd, maar het is geen van allen geworden. De spelprestaties zijn nauwelijks vermeldenswaard. Niet bepaald een film om aan te bevelen, tenzij je dit holle gedoe voor een nieuwe golf in de Franse misdaadfilm houdt. Nodeloos om op te merken dat deze clown nooit lacht. Het camerawerk is van Pierre Aim. Dolby.

Le boiteux

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Paule Zajdermann. Met o.a. Vincent Winterhalter, François Berléand, Brigitte Roüan, Laura del Sol en Audrey Tautou.

Bij opgravingswerken in een oude kelder wordt het skelet gevonden van een baby. Luitenant Jacques D[KA1]eveure (Winterhalter) en zijn assistent Granier (Berl[KA1]eand) krijgen de zaak toegewezen, ondanks het feit dat Jacques onlangs gekwetst werd bij de arrestatie van een gangster en hij nog niet helemaal de oude is. Jacques maakt kennis met Blandine Piancet (Tautou), de vrouw van de bewoner van het herenhuis, die totaal overstuur is. Hij raakt geobsedeerd door deze jonge vrouw die veel alleen gelaten wordt door haar echtgenoot Patrick (Gorny), de zoon van de burgemeester die denkt dat hem alles gepermiteerd is. De dokter stelt vast dat Blandine zwanger is. Het is haar eerste zwangerschap, zodat zijzelf als verdachte buiten de boot valt. Het wordt een zware klus om de identiteit van het kind vast te stellen. Jacques ondervindt veel tegenwerking en raakt ervan overtuigd dat er hoog geplaatste personen bij de zaak betrokken zijn. Knap uitgewerkt sociaal kritische film, vermomd als een policier. De beerput die door de politieman geopend wordt is alles behalve verkwikkend. Ondanks de aanwezigheid van bekende tegenspeelsters als Del Sol en Roüan slaagt de onbekende Tautou erin een onvergetelijk personage neer te zetten en de film grotendeels te domineren. Zajdermann schreef het scenario samen met Marc Guilbert. Ze baseerden zich op de roman Baby Blues van Pascal Basset-Chercot. Fotografie is van Gérard De Battista. Ook uitgebracht als BABY BLUES.

La mort du chinois

1998 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Isabelle Carré, François Berléand en Frnaçois Morel.

Michel (Garcia) is schrijver van kinderboeken. Hij laat in zijn verhalen dieren de heldenrol spelen. Hij is ontroostbaar als zijn vriendin hem in de steek heeft gelaten voor een Chinees. Michel is al zijn inspiratie kwijt. Zijn vriend G[KA1]erard (Podalyd[KA2]es) doet vruchteloze pogingen om hem enige afleiding te bezorgen. Ook de lieve Lise (Carr[KA1]e) lukt het niet om Michel zijn oude vriendin te laten vergeten. Hij wordt verteerd door het verlangen om wraak te nemen op de Chinees. Na een forse slok en heel wat drugs die Lise hem had bezorgd, probeert hij in een benevelde toestand en midden in een delirium tremens aan inspecteur Chevalot (Berléand) het geval uit te leggen. Alles eindigt ermee dat hij het vliegtuig naar Hong Kong neemt om zijn vriendin en de Chinees op te sporen. Dit komische en verbijsterende avontuur vermengt het gesloten wereldje van een schrijver met een steeds idioter wordende geschiedenis die groter is dan zijn eigen fantasie. Het meest geslaagde stuk van de film is het gesprek tussen de schrijver en de inspecteur van politie, dat de kijker zowel op een dwaalspoor brengt als dat het te gek is. Helaas begint al dat verbijsterende gedoe van de hoofdrol Garcia je na een tijdje te vervelen ondanks diens sublieme spel. Het camerawerk is van Dominique Chapuis.

La Grande Béké

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Maline. Met o.a. Line Renaud, Anthony Delon, Jean-Claude Brialy, Philippe Clay en Sonja Codhant.

Fleur Mase de la Joucquerie (Renaud), in het zonnige Martinique door iedereen bijgenaamd `La Grande B[KA1]ek[KA1]e`, eigenares van een plantage, wil haar landgoed niet overdragen aan haar kinderen, maar aan haar onwettige kleinzoon Marc (gespeeld door Anthony Delon, zoon van Alain Delon). Dat betekent wel dat Marc zich moet plooien naar de normen van de blanke burgerij op de Antillen. Zijn relatie met zwarte journaliste Camilla (de Kermadec) wordt allerminst geaccepteerd. Camilla wordt met substantieel bedrag door Fleur naar Frankrijk gestuurd en onder druk van Fleur trouwt Marc met haar nicht Irina (Codhant). Zakelijk gaat het Marc als nieuwe plantage-baas ook niet voor de wind. Vooral een sinistere St[KA1]ephane Gudschieck (Boissery) speelt bij dit alles een vuile rol. Totaal ongeloofwaardige toestanden, geschreven door Roland Brival en regisseur Maline naar gelijknamig boek van Marie-Reine de Jaham. Tweedelige tv- film wordt gered door enkele ervaren acteurs, mooie in Martinique geschoten beelden en wat naief goed humeur, vooral in het eerste deel.

L'école de la chair

1998 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Luxemburg/België 1998. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Isabelle Huppert, Vincent Martinez, Vincent Lindon, Marthe Keller en François Berléand.

Gebaseerd op een roman van Yukio Mishima. De welgestelde Parijse Dominique (Huppert) wordt ondanks het leeftijds- en klassenverschil hopeloos verliefd op de biseksuele dekhengst Quentin (Martinez). Hun wederzijdse passie kan echter niet voorkomen dat Quentin zijn heil blijft zoeken bij zowel mannen als (jonge) vrouwen. Weelderig in beeld gebracht en appetijtelijk broeierig schampt Jacquot langs grote emoties als Passie, Jaloezie en Obsessie met niet seks maar een titanische machtsstrijd in de hoofdrol. Met Nederlandse ondertiteling.

Un homme...

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Robert Mazoyer. Met o.a. Etienne Chicot, Catherine Frot, Anaïs Jeanneret, Roger Mirmont en Jean-Pierre Darroussin.

Tweedelige tv-film die het professionele en liefdesleven volgt van geniaal uitvinder Germain Mayeur (Chicot). In eerste deel GIS[KA2]ELE zien we hoe harde werker Germain het van ploegbaas tot fabriekseigenaar schopt. Zijn vrouw Gis[KA2]ele (Frot) voelt zich echter verwaarloosd en onbegrepen en pleegt zelfmoord. In tweede deel ISABELLE zijn zeven jaar voorbijgegaan. Germain begint verhouding met Isabelle (Jeanneret), jonge vrouw die op ministerie van industrie en handel werkt. Tot Germain ontdekt dat zij een verborgen leven leidt. Door regisseur Mazoyer met Odile Barsky geschreven subtiele kroniek van het dagelijkse leven, bestaande uit een lach en een traan, tegenslagen en grootse verwezenlijkingen. Met kleine trekjes tekent Mazoyer aantrekkelijke, geloofwaardige personages. Knap spel, sappige dialogen.

Le septième ciel

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Benoît Jacquot. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Vincent Lindon, François Berléand, Francine Bergé en Pierre Cassignard.

Mathilde is ziek. Ze steelt speelgoed uit winkels. Van tijd tot tijd valt ze flauw. Ze gaat niet meer naar haar werk. Haar echtgenoot Nico kan - of wil - niet zien wat ze hem toont. Hij is een chirurg en dit soort symptomen ontgaan zijn waarneming. Mathilde ontmoet een dokter die haar met hypnose-sessies behandelt. Of is de dokter een fantasie van Mathilde, in het leven geroepen om zichzelf te redden? In tegenstelling tot Jacquots La désenchantée en La fille seule, handelt La septième ciel niet over jonge vrouwen die hun weg in de wereld zoeken, maar over een gesetteld echtpaar. De vorm van de film lijkt in eerste instantie veel conventioneler dan die van zijn voorgangers. Niettemin brengt Jacquot de toeschouwer van zijn stuk door in zijn humane, even subtiele als complexe portret van een huwelijk de machtsbalans tussen de echtelieden te laten wisselen. (RdL/VPRO Gids)

Le garçon d'orage

1997 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1997. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Lecœur, Véronique Silver, François Berléand en Marie Pillet.

De Franse wijnstreek tijdens de late zomer van 1960. In een klein dorp heerst een feeststemming, want de wijnboeren hebben hun oogst succesvol binnen gebracht. Ook de achttien-jarige zwerver Willie (Lec[KL21]ur) behoort tot de feestvierders. Op deze onweerachtige avond kan de rijke wijnboer Marcellin (Russo) zijn gevoelens niet langer verbergen. Ondanks het feit dat hij zijn bij een ongeval om het leven gekomen geliefde niet kan vergeten is hij verliefd geworden op de levenslustige knaap. Tussen hen groeit een relatie waarop de dorpsbewoners afwijzend reageren. De melancholische liefde tussen een volwassen man en een jonge, frisse, onafhankelijke kerel. Hun verhouding stoot op de afkeer van de conservatieve dorpelingen. Een romantisch drama dat knap gespeeld wordt, maar dat toch niet helemaal kan overtuigen. Regisseur Foulon en Sophie Deschamps baseerden het scenario op een roman van Roger Virigny. Fraaie fotografie van Valéry Martynov.

Fred

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Vincent Lindon, Clotilde Courau, François Berléand, Stéphane Jobert en Roschdy Zem.

Een drama dat speelt in een voorstad van Parijs. Fred (Lindon) raakt door sluiting van de fabriek zijn baan kwijt als kraandrijver. Zijn vriendin Lisa (Courau) probeert hem te ondersteunen, terwijl zijn beste vriend Michel (Jobert), een vrachtwagenchauffeur, verdwijnt. Begeleid door een sobere score heeft Jolivet een film gemaakt over eigentijdse problemen: de held moet knokken om zijn maatschappelijke problemen te overwinnen. De in ongerede geraakte gebouwen, de failliete fabriek zijn op een dusdanige manier door de camera van Patrick Blossier gevat, dat ze de hoofdrol van dit sociaal getinte drama zijn gaan spelen. Het prikkelende spel van Lindon en de diepe menselijkheid, die Berléand in zijn rol heeft gelegd, maken deze policier meer dan geloofwaardig.

Dormez, je le veux !

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Irène Jouannet. Met o.a. Céline Milliat-Baumgartner, Jean-Louis Loca, François Berléand, Catherine Frot en Alain Floret.

Cora (Milliat-Baumgartner) is zeventien, gevoelig en zit op een middelbare school. Ze is gefascineerd van hypnose en ontdekt op die manier het verleden van haar moeder en diens ingehouden hartstocht voor haar oom Paul (Berl[KA1]eand). Ze zoekt haar oom op. Hij blijkt ziek te zijn; hij is gedeprimeerd en leeft in onmin met Cora`s vader, die hem liever dood ziet gaan. Cora zoekt toenadering tot een hypnotiseur, Katz (Atkine), en wordt zijn minnares, terwijl Katz voor haar zijn vreemde assistent P[KA1]edro (Loca) laat schieten. Ze gaat met Katz op toernee. Als Katz ontdekt dat Cora nog minderjarig is, waarschuwt hij haar ouders. Ze sturen Cora naar Engeland, waar ze bij een gezin als au pair gaat werken. Dat hypnose niet werkt, maakt de film in het begin meteen duidelijk en als het witte konijn uit de hoge hoed komt, heeft men de al te gemakkelijke oplossing bedacht, dat hypnose tot vermaak in uitgaansgelegenheden in de provincie (van Noord-Frankrijk) dient. Het scenario is van regisseuse Jouannnet en Gilles Taurand en Marie Nimier naar diens boek L'hypnotisme à la portée de tous. Het spel met de gunstige uitzondering van de hoofdrollen Berléand en Atkine, is oppervlakkig en amateuristisch. Een dolende film, want halverwege wordt het thema hypnose overboord gesmeten en gaat de rolprent uitgebreid in op de liefdesperikelen van Katz en zijn lieve leerlinge Cora, een relatie die zich zeer snel ontwikkelt om daarna op een tamelijk willekeurig moment weer afgebroken te worden - dat is toch nauwelijks geloofwaardig. Het camerawerk is van Sacha Vierny.

Tous les hommes sont menteurs

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Alain Wermus. Met o.a. Didier Bezace, Marie Bunel, Delphine Rich, Hubert Saint-Macary en François Berléand.

Tijdens de opnamen van een voetbalwedstrijd in Rome zoemt een cameraman in op de passionele kus van een toevallig paartje in de tribune. Een ware ramp, want bankier Bezace, gehuwd met Bunel en vader van twee kinderen, is zojuist gevallen voor de charmes van Tielrooy, een onafhankelijke jonge vrouw die echter wel met een minnaar samenleeft. Ze zijn ervan overtuigd dat gans Frankrijk hun bewijs van ontrouw op tv gezien heeft. Vergezochte en goedkope dramatische komedie die geen ogenblik kan overtuigen. De acteurs doen hun best, maar kunnen niet optornen tegen het inspiratieloze scenario dat Florence Leau-Dormoy en Françoise Gallo baseerden op de roman Transports van Raymond Jean. Uit dit materiaal is veel meer te halen. Nicam Stereo. Formaat 16/9.

Pardaillan

1996 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie

Frankrijk 1996. Avonturenfilm van Edouard Niermans. Met o.a. Jean-Luc Bideau, Guillaume Canet, Garance Clavel, François Berléand en Marcel Bozonnet.

De adellijke Pardaillan (Bideau) en zijn avontuurlijke zoon Jean (Canet) leven onder armoedige omstandigheden in Parijs rond 1750. Het is een tijd, waarin corruptie en misdaad hoogtij vieren. Jean staat steeds paraat om het onrecht te bestrijden. Zijn hoofd slaat op hol als hij de mooie Lo[KA3]ise (Clavel) ontmoet, maar zijn geluk is van korte duur, want zij verdwijnt zonder een spoor achter te laten. Tot zijn grote verbazing ontdekt hij dat zijn vader achter deze verdwijning zit en hij laat niets onverlet om haar terug te vinden. Een wanhopige poging om de ontspannende Franse mantel-en-degen-films uit de jaren 1950 te doen herleven, maar het resultaat is slechts een flauw afkooksel. Bideau wordt nooit een personage dat je aanspreekt en van wie je houdt, terwijl Canet is in de verste verte niet lijkt op Jean Marais, de grote Franse ster van dit genre. Het scenario van Michel Leviant, Sarah Leviant, Niermans en Michel Zevaco sleept zich bovendien voort met de snelheid van een gewond schildpad. Het was de bedoeling een tv-serie te maken rond het personage van Pardaillan, maar het bleef bij deze eenmalige productie. Opgenomen in Tsjechië door cameraman Guillaume Schiffman.

Les Cordier, juge et flic : Refaire sa vie

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Bruno Herbulot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, François Berléand en Frédéric Pellegeay.

Myriam Cordier (Valandrey) woont huwelijksfeest van jeugdvriendin Sophie Becker (Zahonero) bij. Deze heeft vijf jaar in buitenland gewoond waar zij haar echtgenoot leerde kennen: Michel (Pellegeay), een discrete, wat geheimzinnige man. Myriam`s vader, smeris Cordier (Mondy), meent die Michel te herkennen, houdt hem in de gaten en slaagt erin hem te ontmaskerten. Het betreft een ouwe bekende, een crimineel die vijftien jaar moest brommen na uit de hand gelopen hold-up. In scenario van Alain Robillard zitten te veel protagonisten die het verloop van het verhaal onnodig in de weg lopen, en ondanks een te voorspelbare ontknoping. Het enige positieve is de sympathie die de drie Cordier's oproepen, hoe ze ook geplaagd worden door familiale tribulaties en conflicten op het werk, in dit geval een hervorming van de politie.

Le juge est une femme : La fille ainée

1996 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1996. Misdaad van Pierre Boutron. Met o.a. Florence Pernel, Françoise Christophe, Maxime Leroux, Béatrice Agenin en Sarah Bertrand.

Vrouwelijke rechter Larrieu (Pernel) krijgt een jonge meisje voor zich dat op verdenking van onvrijwillige doodslag voorgeleid wordt. De rechter koestert het vermoeden dat Bettina (Bertrand) onschuldig is. Stern (Guillo), de gerechtspsychiater, stelt vast dat Bettina fragiel en radeloos is. Intussen slaagt politie- inspecteur Colas (Diefenthal) er niet in haar familieleden aan het praten te krijgen. Maar hij ontdekt wel dat Manfred (Slagmulder), de leider van het punkbandje waar Bettina deel van uitmaakte, druk probeert uit te oefenen op de rechter. Een aflevering uit de reeks die er zijn mag, dank zij een degelijk scenario van Daniel Saint-Hamont en knipoogjes naar Claude Chabrol die omni-aanwezig zijn i.v.m. de leefwereld van een bepaalde Franse, provinciaalse bourgeoisie.

La paranthèse

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Louis Benoît. Met o.a. Philippe Volter, Natacha Lindinger, Emmanuelle Bach, Nils Tavernier en François Berléand.

De dertig-jarige Thierry de Saint-Elme, een product van de provinciale adel, heeft zijn hele erfenis erdoor gejaagd. Het enige dat hij kan doen om niet geru[KA3]ineerd te geraken is een huwelijk-voor-het-geld aan te gaan met de gefortuneerde C[KA1]ecile (Bach). Maar dan wordt hij smoorverliefd op B[KA1]eatrice (Lindinger), een actrice bij een toneelgezelschap. Marc (Tavernier), de broer van Cécile, meent echter in Béatrice een prostituée te herkennen. Vergezocht melodrama waarin alles draait rond liefde, geld en vooroordelen. Erg overtuigend is het allemaal niet. Regisseur Benoit schreef het scenario samen met Paul Berthier. Fotografie van Bruno Privat.

J'ai rendez-vous avec vous

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Mireille Darc, François Berléand, Didier Flamant, Gérard Sety en Gisèle Casadesus.

Agn[KA2]es (Darc) is presentatrice van het programma [KL]Rendez-vous[KLE]. Tijdens een rechtstreekse uitzending wordt ze aangeklampt door een oude man, Pierre Leduc (Sety). Deze lijdt aan kanker en voelt zijn einde naderen. Hij smeekt haar zijn dochter op te sporen die op het eind van WOII spoorloos verdwenen is. Samen met haar producer Serge (Berléand) besluit Agnès de man te helpen. De kijkers werken gewillig mee en de uitzending haalt recordcijfers. Dan ontdekt Agnès dat de man die zich voor Leduc uitgeeft een beruchte oorlogsmisdadiger was die zijn identiteit veranderde in deze van een weerstander die hij vermoordde. Aangrijpend drama over het dilemma van een presentatrice die voor zich moet uitmaken of ze een collaborateur moet helpen, terwijl de ouders van haar man gedeporteerd werden. Sterke rol van Darc maakt de film zeker bekijkenswaardig. Scenario is van Frédéric Krivine. Achter de camera stond Dominique Brabant.

Capitaine Conan

1996 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1996. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Torreton, Samuel Le Bihan, Bernard Le Coq, Catherine Rich en Yves Roan.

Na La vie et rien d'autre Taverniers tweede meesterwerk over '14-'18. In de chaosnadagen van De Grote Oorlog opereren op de Balkan kapitein Conan en zijn vijftig soldaten van de Armée des Orients. Als ouderwetse Sioux-krijgers doden ze de vijand met het mes. Wanneer een aantal van het peloton, het merendeel ex-bajesklanten, van plundering en moord wordt beschuldigd, verdedigt de bikkelharde doch bloedsbroederloyale Conan hen. In deze adaptatie van Roger Vercels roman uit 1934, door dialoogsmid par excellence Jean Cosmos, is Torreton groots als tragische barbaar. Briljante 'Scope-fotografie van Alain Choquart. Onder de vele onderscheidingen: Césars voor regisseur en hoofdrolspeler.

Une page d'amour

1995 | Drama, Historische film

Frankrijk 1995. Drama van Serge Moati. Met o.a. Miou-Miou, Jacques Perrin, Félicité Chaton, Grace de Capitani en François Berléand.

Rond 1865 woont de weduwe H[KA1]el[KA2]ene (Miou-Miou) met haar dochter Jeanne (Chaton), die elf is, in een bescheiden etagewoning. Jeanne hangt aan haar moeder en zou er niet aan moeten denken dat iemand anders, in casu een man, te veel aandacht aan haar zou besteden. Als H[KA1]el[KA2]ene `s nachts last krijgt van hevige buikkrampen wordt hun buurman Docteur Derberle (Perrin) erbij geroepen. Hij verstoort de betrekkelijke rust van het tweetal en van hun teruggetrokken bestaan. Een vrij getrouwe, bekorte bewerking van de roman van Emile Zola over een hartstochtige driehoeksverhouding, waarin een tiener de eerste viool speelt. Het spel is sereen en de aankleding van de film (decors en kostuums) is schitterend, maar het scenario van Pierre Dumayet is oppervlakkig en gaat niet in op de sociale context van Zola. Het camerawerk van André Néau is mooi. 16:9.

Madame le Consul : Pili, prince des rues

1995 | Drama

Frankrijk/Mexico 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Berléand, Rodrigo Machuca, Emmanuelle Meyssignac en Céline Samie.

Een Frans echtpaar, Meyssignac en Bisson, heeft een adoptieaanvraag ingediend voor een Mexicaans weeskind, maar hun dossier wordt niet aanvaard door de Mexicaanse autoriteiten. Dan besluiten ze maar een kind in het geheim te `kopen`, maar ze worden opgelicht door een corrupte advocaat. Dan nemen ze hun toevlucht tot het Franse consulaat, waar Alice Beaulieu (Jannot), de jonge consul, hun zaak ter harte neemt. Niet erg boeiend drama dat de (wan)praktijken van de internationale adoptie op de korrel neemt. Wat overblijft is een redelijk beeld van het leven in Mexico waar arm en rijk naast elkaar leven en waar zelfs de kleinste kinderen door misdaad in hun levensonderhoud voorzien. De jonge Pili (gespeeld door Machuca) is de metafoor. Gérard Carré en Alain Minier schreven het scenario. Angel Goded stond achter de camera. Formaat 16/9.

Madame le Consul : Les disparues de la Sierra Madre

1995 | Drama, Misdaad, Mysterie

Mexico/Frankrijk 1995. Drama van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Jannot, François Marthouret, Juanjo Puigcorbé, Jésus Ochoa en Maya Zapata.

Alice Beaulieu (Jannot), de Franse consul in Mexico, wordt naar Sierra Madre ontboden om er een Frans staatsburger te helpen. De man in kwestie, een zekere Pardo (Mathouret), werd achter de tralies gezet nadat hij een dodelijk verkeersongeval veroorzaakte. Ze laat hem overkomen naar Mexico, in gezelschap van een dertien-jarig meisje waarvoor hij, naar eigen zeggen, verantwoordelijk is. Ze ontmoet Emiliano (Puigcorbe), professor literatuur, die zijn twijfels heeft over de goede bedoelingen van Pardo. Hij vermoedt dat deze betrokken is bij de verdwijning van enkele minderjarige meisjes. Met als kader het mysterieuze Mexico wordt hier het milieu getoond van de kinderprostitutie, een drama dat niet enkel in Mexico actueel was in de periode van productie. Het geheel heeft echter meer weg van een sensationele fotoroman dan van een goed opgebouwde aanklacht tegen dit soort praktijken. Acteerprestaties en decors zijn goed, maar het scenario van Sylvain Saada en Bunuel is erg oppervlakkig. Achter de camera stonden Roger Dorieux en Angel Goded.

Les Milles

1995 | Oorlogsfilm, Historische film, Drama, Komedie

Polen/Frankrijk/Duitsland 1995. Oorlogsfilm van Sébastien Grall. Met o.a. Jean-Marie Marielle, Ticky Holgado, Philippe Noiret, Kristin Scott Thomas en François Berléand.

Les Milles is een gehucht tussen Avignon en Marseille, waar in 1940 een oude steenfabriek diende om een select gezelschap van vluchtelingen dat naar Frankrijk gevlucht was vanwege het nazi- regime (sommigen al in 1933) uit Duitsland, Oostenrijk en Tsjechoslowakije als niet-Fransen te interneren omdat er figuren bij zouden kunnen zijn die tot de vijfde colonne zouden kunnen behoren.

La fidèle infidèle

1995 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. Marie-France Pisier, François Berléand, Clotilde Courau, Jacques Toja en Karen Rencurel.

Robert (Berl[KA1]eand) is een succesvolle schrijver die zelden zijn landhuis in Bordeaux verlaat. Hij is al jaren gehuwd met Claire (Pisier) en heeft er zich al lang bij neergelegd dat ze regelmatig een slippertje maakt. Het zijn trouwens deze escapades van zijn vrouw die meestal zijn bron van inspiratie vormen. Robert beseft echter niet dat Claire al sinds geruime tijd, onterecht, jaloers is op zijn secretaresse C[KA1]ecile (Courau). Ouderwetse boulevard-komedie met enkele leuke dialogen en wendingen, maar in wezen weinig origineel. De drie hoofdacteurs beleven duidelijk plezier aan hun rol, maar de regisseur kan dit niet steeds overbrengen op de kijker. Pascal Lainé en Benoît baseerden hun scenario op het verhaal Deux oiseaux bleus uit de bundel L'amazone fugitive van D.H. Lawrence. Fotografie is van Dominique Le Rigoleur.

Fugueuses

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Irène Jacob, Nicole Garcia, Stéfano Dionisi en François Berléand.

In de trein Parijs-Lissabon wil Marina (Marie Trintignant) zich een snel nummer van haar begeleider Bruno (Gelin), die de zestig gepasseerd is, zich niet laten welgevallen. Hij slaat met zijn hoofd tegen de rand van de wasbak en is op slag dood. Marina verlaat de coup[KA1]e en ontmoet in een wagon verderop Prune (Jacob), die haar vertelt dat ze op weg is naar haar vader in Lissabon die ze in haar hele leven nog geen tien keer heeft gezien, om haar onuitstaanbare moeder Jeanne (Garcia) te ontvluchten. Marina en Prune liggen elkaar wel en ze zetten samen de reis voort. Bij het baden in Portugal verdrinkt Prune en neemt Marina haar identiteit aan en begint lieve brieven naar Jeanne te sturen, die het zaakje op een gegeven moment niet meer vertrouwt. Ondertussen is Marina, die dus nu Prune is, verliefd geworden op Prune`s halfbroer Eugenio (Dionisi). Uiteindelijk moet alles fout lopen. Het scenario van regisseuse Nadine Trintignant en Gilles Perrault bevat geen nieuwe stof, is tamelijk zwak en laat een aantal zaken onopgelost. Hierbij komen een aantal idiote dialogen direct in de camera en dat is heel erg jammer, want Marie Trintignant en Jacob beschikken allebei over veel talent om de kijker te boeien. Ze hadden derhalve een betere film verdiend. Het camerawerk van Acacio De Almeida bevat een aantal prachtige shots van het landschap en is in zijn totaliteit zeer aanvaardbaar. Er is dankbaar gebruik gemaakt van klassieke muziek (Mozart, Bruckner, Wagner, Vivaldi) die heel goed past en mooi klinkt.

Anne Le Guen : Les raisons de la colère

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Bruno Slagmulder en Paul Allio.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

La place du père

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Richard Anconina, Lucile Boulanger, Marie Bunel, Justine Heynemann en Stéphane Jobert.

Tijdens een opnamesessie in een studio krijgt jazz-gitarist Anconina een telefoontje. Bunel, de ex-vriendin van wie hij al tien jaar gescheiden leeft, en hun zestien-jarige dochter Heynemann hebben een zwaar verkeersongeval gehad. Het meisje is er goed afgekomen, maar Bunel zweeft tussen leven en dood. In het ziekenhuis mijmert Anconina over de pijnlijke periode juist na hun scheiding en over de indertijd niet te beantwoorden vragen die hun dochtertje (nu gespeeld door Lucile Boulanger) stelde over de ruzie. Sentimentele story over een kind dat het slachtoffer is van scheiding van de ouders. We hebben het allemaal al vaker gezien, maar het spel van Anconina en vooral de kleine Boulanger maken de film nog redelijk aantrekkelijk. Voor het camerawerk stond Jacques Guérin in.

À l'heure où les grands fauves vont boire

1993 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1993. Komedie van Pierre Jolivet. Met o.a. Marc Jolivet, Éric Métayer, Isabelle Gélinas, Arlette Thomas en François Berléand.

Jolivets stijl komt film na film duidelijker uit, maar hij is toch bij geen enkel genre onder te brengen. Deze keer koos hij hij voor de komedie en schetste hij een gevoelig en grappig portret van een dromerige scenario-lezer die verliefd is op een vrouw met blauwe ogen. Om deze schone te verleiden zal een vriend de kamer uit zijn dromen verwezenlijken. Jolivet heeft gevoel voor camera en voor film. Hij schept zijn sfeer door de kleinste details zorgvuldig af te werken. Uit zijn script spreekt gevoel voor humor en poëzie. Met deze film bezorgde Jolivet twee jonge acteurs een mooie rol: zijn broer Marc en de zoon van komiek Alex Métayer.

Pas si grand que ça !

1993 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk/Zwitserland 1993. Komedie van Bruno Herbulot. Met o.a. Marianne Denicourt, Christophe Odent, Clément van den Bergh, Katia Douvalian en Marie Matheron.

Sinds hij gescheiden is van Camilla (Denicourt) mag Bruno (Odent) zijn zoontje Lucas (Van den Bergh) nog maar om de twee weken zien. Daar is hij niet mee akkoord. Tot groot genoegen van Lucas wint hij het vertrouwen van het kindermeisje Nina (Douvalian), zodat hij de dag, als Camilla werkt, met de jongen kan doorbrengen. Dit gaat goed tot Camilla zich zorgen begint te maken: Lucas zeurt niet meer over het feit dat hij zijn vader zo weinig mag zien. Ze neemt contact op met Bruno. Zwak relaas van de verhouding van een kind met zijn gescheiden ouders. Er zit veel meer in het scenario van Emmanuelle de Riedmatten, naar een idee van Francis Reusser, dan er door de regisseur uit gehaald werd. In zijn drang om het geheel licht verteerbaar te maken voor kinderen gaat hij veel te oppervlakkig te werk zodat hij naast zijn doel schiet. Achter de camera nam Guillaume Schiffman plaats.

Julie Lescaut : Harcèlements

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouff, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

Een jong verkoopstertje van een grote supermarkt pleegt zelfmoord. Bij justitie is men niet ge[KA3]interesseerd en op het politiebureau wil men het dossier in het archief opbergen. Julie Lescaut (Genest) is er niet gelukkig mee, want volgens haar moet er meer achter zitten. Er vallen nog meer doden: de directeur van het bedrijf wordt met een kogel in het hoofd op de parkeerplaats aangetroffen. Vervolgens vindt men het ontzielde lichaam van de onderdirecteur. Dan dient een medewerkster van hetzelfde bedrijf een klacht in wegens ongewenste intimiteiten op het werk. Lescaut krijgt haar zin. Er wordt een onderzoek ingesteld, maar `niets gehoord, niets gezien en zwijgen` blijkt het motto te zijn van de overige werknemers. De pittige commissaris mag - als vrouw (...) - haar tanden zetten in een zaak die in een tv-film voor het grote publiek eindelijk eens uit de taboesfeer gehaald wordt: vrouwen die op het werk seksueel worden lastig gevallen en geterroriseerd. Het geheel wordt zelfs redelijk interessant uitgewerkt in het scenario van Dominique Lancelot en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Charlie Gaëta.

Cherche famille désespérement

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van François Luciani. Met o.a. Françoise Christophe, Philippe Leroy, Alexis Tomassian, Bernard Crombey en Catherine Wilkening.

Edward (Leroy-Beaulieu) is een rijk man. Maar, zoals het spreekwoord zegt, geld maakt niet gelukkig. En hij is bijzonder ongelukkig want hij heeft zijn zoon en enige erfgenaam verloren. Maar dan merkt hij de straatjongen Milan (Thomassian) op en die doet hem aan zijn zoon denken. Het vervolg laat zich raden. Een film die zonder schroom op de traanspieren werkt, maar die verder weinig bestaansredenen heeft. Het goedkope sentiment stroomt van het scherm en wie van dit soort gemakkelijke ontroering houdt zal ongetwijfeld een hoogdag beleven. Andere kijkers hebben ongetwijfeld iets beter te doen. Het scenario is van de hand van Jacques Labib, Claude Fouchier en Martin Brossollet. Fotografie van Mario Barroso.

Le bateau de mariage

1992 | Oorlogsfilm, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 1992. Oorlogsfilm van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Florence Pernel, Laurent Grévill, Marie Bunel, Thibault Vallat en Noémie Churlet.

De vrije zone van Frankrijk. Het is 1940. Mauve (Pernel) is een jonge, vrijgevochten tante. Ze komt uit Parijs. Ze keert terug naar het platteland waar ze haar intrek neemt bij haar zus B[KA1]eatrice (Bunel). Ze ontmoet diens vriend Pierre (Gr[KA1]evill) die zij zich nog van vroeger herinneren kan toen ze een klein meisje was. Deze laatste voelt zich aangetrokken door de onafhankelijke Mauve en het komt tot een relatie tussen de behoudende Pierre en de rebelse meid uit Parijs. Een school- inspecteur maakt Pierre erop attent dat hij beter getrouwd kan zijn als hij zijn baantje wil behouden. Mauve en Pierre trouwen halsoverkop. Mauve komt er gauw achter dat de stap in het huwelijksbootje een pijnlijke vergissing was. Een uitzichtloze situatie tegen de achtergrond van de Vichy-regering die zich steeds meer met het dagelijkse leven van de burger gaat bemoeien. Het is helaas allemaal erg voorspelbaar en vooral oppervlakkig uitgewerkt. De minder bekende acteurs leveren echter uitstekend werk in de debuutfilm van Am[KA1]eris. Het scenario is van de hand van regisseur Am[KA1]eris, Jean Gruault (iemand die veel met Truffaut samenwerkte), Caroline Bottaro en Chantal Richard naar de roman van Michel Besnier. Yorgos Arvanitis stond achter de camera en maakte prachtige beelden van de Franse campagne in `Vichy France`. Voor Frankrijk zijn films over deze periode (en het regime van Vichy in het bijzonder) nog steeds een pijnlijke onderneming.

La femme de l'amant

1991 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1991. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Perrin, Florence Pernel, Didier Flamand en Christine Pascal.

Garcia, veertig en nog steeds aantrekkelijk, is assistente van een bekende tv-presentator. Ondanks haar drukke bezigheden besteedt ze zoveel mogelijk aandacht aan haar twintig-jarige dochter Pernel, zodat tussen beiden een hechte band bestaat. Tot op de dag dat dochterlief haar moeder bekent dat ze verliefd is op haar baas. Die is 43 en bovendien gehuwd. Een tedere liefdesfilm, die alle stellen zouden moeten zien. In zijn visuele stijl vertelt Frank, die deze keer het scenario-schrijven overliet aan Danièle Thompson, het verhaal van passie en jaloezie. Je kijkt ernaar en laat je moeiteloos meeslepen. Schitterend spel. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Génial, mes parents divorcent!

1991 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1991. Familiefilm van Patrick Braoudé. Met o.a. Clémentine Célarié, Patrick Braoudé, Jean-Paul Lilienfeld, François Berléand en Adrien Dirand.

Op de basisschool wedijveren twee bendes met elkaar, die van de kinderen met gescheiden ouders en die van de anderen. De gescheidenen zijn het minst in aantal en stellen alles in het werk verdeeldheid te zaaien in zoveel mogelijk families, zodat hun groep groter wordt. Een iel thema, en het is de vraag of het gepast is zoiets vanuit komische hoek te benaderen, en daarbij alles wat minder grappig is te verdoezelen. Een onbeholpen en slordige regie. Het gaat dan ook om een low budget-film, en bovendien een debuut. De jonge acteurs doen het beter dan de weinig doorwrochte vertelling.

Milou en mai

1990 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1990. Komedie van Louis Malle. Met o.a. Michel Piccoli, Miou-Miou, Michel Duchaussoy, Bruno Carette en Paulette Dubost.

Louis Malle maakte na een weinig geslaagd uitstapje naar Hollywood een schitterende comeback met Au revoir les enfants. Zijn volgende 'Franse' film, Milou en mai, een eerbetoon aan Jean Renoir, schetst het portret van een oudere verweesde man, tegen de achtergrond van de studentenopstanden in '68. Demonstraties, bezettingen en stakingen ontregelen het land. Malle en zijn makkers van de Nouvelle Vague verklaren op het Filmfestival van Cannes de cinema morsdood. De film zou opnieuw geboren moeten worden. Bijna twintig jaar en - zoals gezegd - een Amerikaans avontuur later blikt de regisseur terug op die tijd in Milou en Mai.

Le piège

1990 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Drama van Serge Moati. Met o.a. André Dussollier, Grace De Capitani, Pierre Dux, Michel Aumont en Jean Desailly.

In de herfst van 1940 reizen Parijzenaars Joseph Bridet (Dussolier), journalist, en zijn vrouw Yolande (De Capitani) naar Lyon, dat in het niet bezette deel van Frankrijk ligt, en dat met de nazi`s collaboreert. Bridet wil Engeland bereiken om zich bij generaal de Gaulle te voegen. Door dubbelspel hoopt hij in Vichy met de hulp van zijn hooggeplaatste `vriend` Basson (Aumont), een verlofpas te krijgen voor Marokko, dat ook bij Vichy-Frankrijk hoorde. Daar kan hij een plaats krijgen op een vliegtuig voor Londen. Zijn te minzame, onzekere houding wekt de argwaan van zijn vijanden, die hem in de val laten lopen. Typische Franse zienswijze over de oorlogstijd (1939-44), zwakjes uitgevoerd met onwaarschijnlijke situaties. Het scenario is van Jean-Claude Grumberg naar de roman van Emmanuel Bove. Het sfeervolle camerawerk is van Charlie Gaëta en is ondergedompeld in sombere tinten.

Un père et passe

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Sébastian Grall en Sébastien Grall. Met o.a. Eddy Mitchell, Guy Marchand, Véronique Genest, Luc Thuillier en Pénélope Schellenberg.

Haar moeder, die journaliste is, zit in het buitenland. De elf-jarige Camille maakt van de gelegenheid gebruik uit te zoeken wie nu precies haar vader is. Zij ontmoet vijf vroegere minnaars van haar moeder. Wie is het? Dat interesseert de kijker al gauw niet meer want deze op zich al weinig geloofwaardige speurtocht verloopt moeizaam en overtuigt nauwelijks. Het gekunstelde spel van de jonge actrice maakt het er al niet beter op. Deze tweede lange speelfilm van de voormalige assistent van Zulawski is net zo gemaakt als de eerste, LA FEMME SECRÈTE.

Jeniec Europy

1989 | Drama, Historische film

Frankrijk/Polen 1989. Drama van Jerzy Kawalerowicz. Met o.a. Roland Blanche, Vernon Dobtcheff, François Berléand, Didier Flamand en Ronald Guttman.

Nadat Napoleon (Blanche) bij Waterloo de veldslag verloren had tegen de geallieerde legers, werd hij verbannen naar het eilandje Sint Helena in de Atlantische Oceaan, dat midden in het water ter hoogte van Angola ligt. Het klimaat is er ruw en ongezond. Het eiland behoort tot Groot-Brittani[KA3]e. Het bestuur is in handen van de Britse gouverneur Hudson Lowe (Dobtcheff), die zijn bijzondere gevangene op alle mogelijke manieren probeert te vernederen en te kleineren. Hij erkent geen moment dat Napoleon keizer is, al valt hiervoor wel wat te zeggen, want Napoleon had zichzelf gekroond. Lowe wil uitsluitend zijn militaire rang erkennen. Tussen de twee mannen ontstaat een psychologisch duel, dat ermee eindigt dat Napoleon die in 1821 overleed, zijn eigen begrafenis arrangeerde (hij werd bijgezet in de Dôme des Invalides in Parijs, maar dat was pas in 1840). De film is met een laag budget gemaakt, hij is sober en moet het hebben van wijdse opnamen van cameraman Wieslaw Zdort, en de dialogen en de confrontaties tussen de twee hoofdrollen. Voor kijkers met historische belangstelling en kennis over het leven van Napoleon is deze toneelmatige film, die vooral aandacht besteedt aan de menselijke aspecten, wel aardig. Het scenario is van regisseur Kawalerowicz naar de roman van Juliusz Dankowski.

Main pleine

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Gérard Darmon, Christine Pascal, Ninetto Davoli, Caroline Chaniolleau en Christophe Odent.

Darmon heeft een gevangenisstraf uitgezeten en keert naar zijn vertrouwde buurt terug. Hij ontmoet er slechts minachting, onverschilligheid en wantrouwen. Ook bij zijn misdadige vrienden die een nieuwe overval plannen. Alleen bij zijn ex-vriendin Pascal is hij welkom.

Ceux de la soif

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Bruno Cremer, Mimsy Farmer, Sylvie Orcier, François Berléand en Catherine Arditi.

De rust van Cremer als moedeloze ethiek professor die met zijn onderdanige vriendin al vijf jaar op een verlaten vulkaaneiland verblijft wordt danig verstoord wanneer eerst een echtpaar met dement kind, maar vooral Farmer als excentrieke en onuitstaanbare gravin met twee rare individuen zich op het eiland komen vestigen om een hotel te gaan neerzetten. Trage, maar wel mooie verfilming van het gelijknamige boek van Georges Simenon.

Main plein

1987 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1987. Misdaad van Jean Marc Meastracci. Met o.a. Gérard Darmon, François Berléand, Caroline Chaniolieau en Jean-François Derac.

Darmon speelt een laffe slappe zak door wiens schuld ooit een kameraad de bak indraaide. Als hij een auto geleend heeft van een oudere kennis, wordt het karretje 's nachts gestolen en bij een bankoverval gebruikt. De onschuldige, niets vermoedende eigenaar wordt prompt gearresteerd en sterft door de schok aan een hartaanval. Darmon neemt wraak. Doorsnee misdaad- en actie film.

Les mois d'avril sont meurtriers

1987 | Film noir, Misdaad, Horror, Thriller

Frankrijk 1987. Film noir van Laurent Heynemann. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jean-Pierre Bisson, Brigitte Rouan, Guylaine Péan en Luc Béraud.

Een bewerking van de roman The Devil's Home on Leave van Robin Cook, wiens ON NE MEURT QUE DEUX FOIS Jacques Deray al eens had geïnspireerd. Het overplanten van deze griezelroman van Engeland naar Frankrijk, waarin twee vernuftige geesten - een halsstarrige detective en een onderwereldfiguur - het tegen elkaar opnemen, tast de authenticiteit ietwat aan. In ieder geval doet de stijl, die met een ijzingwekkende precisie uitsluitend is gericht op het gedrag en die is verstoken van psychologische kletskoek, ons in een angstaanjagende nachtmerrie belanden. Bertrand Tavernier leverde als scenario- en dialoogschrijver een belangrijke bijdrage aan de film.

Le complexe du kangourou

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Pierre Jolivet. Met o.a. Roland Giraud, Clémentine Célarié, Stéphane Freiss, Zabou Breitman en François Berléand.

De avonturen van een talentvol maar miskend schilder (met 35 jaar is dat niet zo verwonderlijk), Lo[KA3]ic (Giraud) die in gezelschap van zijn vriend Arthur, een Afrikaan, het bestaan van een bohemien leidt. Maar maakt u zich niet ongerust: hij is van goede familie en zijn zuster heeft een goed huwelijk met een `toffe` bankier (Berleand), die hem zal vragen een grote muurschildering voor zijn bank te maken. Afgezien van het feit dat er in werkelijkheid geen 'toffe' bankiers bestaan, bevat dit te hooi en te gras bij elkaar geraapte scenario geen enkele geloofwaardigheid, terwijl Giraud als schilder wel kan inpakken. Weer een film die de middelmatigheid van de Franse relatiekomedie van het decennium 1980-1990 bevestigt. Het scenario is van Olivier Schatzky en regisseur Jolivet. De fotografie is van Christian Lamarque.

La Femme secrète

1987 | Film noir, Drama

Frankrijk 1987. Film noir van Sébastien Grall. Met o.a. Jacques Bonnaffée, Clémentine Célarié, Philippe Noiret, Claire Nebout en François Berléand.

Als hij hoort van de zelfmoord van zijn vrouw wanneer hij op dienstreis in Noorwegen is, keert Antoine terug naar Parijs om een onderzoek in te stellen onder degenen die haar hebben gekend. Dan komt hij erachter dat zijn vrouw voor hem een onbekende is gebleven. Een interessant thema, maar ook een eerste lange film waarin met name de invloed van Zulawski, van wie Grall de assistent was, te merken is. Op sommige momenten komt een persoonlijke stijl naar voren. Deze film dankt veel aan de verwarrende en sombere interpretatie van Noiret.

Au revoir les enfants

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Duitsland 1987. Oorlogsfilm van Louis Malle. Met o.a. Gaspard Manesse, Raphael Fejtö, Francine Racette, Philippe Morier-Genoud en Stanislas Carré de Malberg.

Ontroerende film van Malle, die er in Venetië de Gouden Leeuw mee wegsleepte. Malle blikt terug op zijn jeugd, tijdens de laatste oorlogswinter ging hij naar een katholieke jongensschool. Daar raakte hij hevig geïntrigeerd door een joodse klasgenoot. ‘Hij was anders, geheimzinnig. Ik leerde hem kennen en ging van hem houden. Op een morgen stortte onze kleine wereld ineen.’ Malle’s meesterschap toont zich opnieuw door het subtiele samenspel van gebaren, blikken en veelzeggende stiltes. Met de eufemistische titel worden de verschrikkingen van oorlog en bezetting in één zinnetje samengebald.

Martin et Léa

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Alain Cavalier. Met o.a. Isabelle Ho, Xavier Saint-Macary, Richard Bohringer, Cécille le Bailly en Louis Navarre.

Een fabrieksarbeider die operazanger wil worden, is verliefd op de maintenee van een souteneur. Ze ronselt voor hem meisjes. Ze wil tegenover zijn moralisme haar zelfstandigheid bewaren, tot een zelfmoord van een prostituée haar op andere ideeën brengt. Verrassend spontaan spel en een vormgeving die daar zeer attent op inspeelt, geven een bijzondere toon aan de film; het geheel komt daarom boven het melodramatische verhaaltje uit, dat desondanks ook nogal wat losse draden houdt. Het scenario werd overigens door de hoofdrollen zelf ontwikkeld. Het camerawerk is van Jean-François Robin.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François Berléand op televisie komt.

Reageer