Erwan Demaure

Acteur

Erwan Demaure is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Passage interdit : Les égoïstes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Mathilde Auger (Fossey) heeft altijd in het steegje `Cent Pains` gewoond, evenals haar familie die het huis al sinds generaties betrekt. Ze heeft nooit de bedoeling gehad te vertrekken. Tot op de dag dat zakenman Jean Vannetti (Dunoyer), eigenaar van de hele steeg, van plan is om ze te slopen en er een winkelcentrum op te trekken. Het lijkt voor hem wel de zaak van de laatste kans, want iedereen laat hem in de steek. De zaken gaan slecht en zijn vrouw en zoontje zijn sinds een jaar spoorloos verdwenen. Maar Mathilde is niet bereid om zich zonder slag of stoot uit haar huis te laten verdrijven. Ze tracht de andere huurders te mobiliseren om zich te verzetten tegen de afbraak van hun huizen en de teloorgang van hun straat. De plannen van Vannetti en het verzet van Mathilde zaaien tweedracht onder de bewoners. Een bitterzoete kroniek van een gemeenschap die moet kiezen tussen eigenbelang en het belang van iedereen. Fossey en Dunoyer zijn subliem als de antagonisten. Het is een film met gewone mensen en hun kleine problemen, maar het werd geestig ingeblikt, met de nodige dosis dramatiek. Vincent Sollignac en regisseur Perrotta schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni. De afloop van hun avonturen is te zien in PASSAGE INTERDIT : LES SABOTEURS.

Passage interdit : Les saboteurs

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Het verzet in het steegje `Cent Pains` groeit. Steeds meer bewoners gaan geloven in de acties van Mathilde (Fossey) en ze verenigen zich om hun belangen te verdedigen tegen Jean Vannetti (Dunoyer). Maar deze laatste stuurt een onderhandelaar, Arnaud Blagnac (Thibault) en dat blijkt een meester te zijn in de manipulatie van mensen. Het gaat hard tegen hard en velen weten niet meer wie ze moeten geloven, temeer daat Blagnac het gerucht verspreidt dat Mathilde dubbel spel speelt. Kunnen ze haar nog vertrouwen? En wat mogen ze geloven van de beloftes die Blagnac doet? Het vervolg van de strijd van de steegbewoners tegen het grote kapitaal, begonnen met PASSAGE INTERDIT : LES ÉGOÏSTES. De mengeling van humor en drama zit nog steeds even goed in elkaar en Fossey en Dunoyer blijven de show moeiteloos leiden en worden schitterend geholpen door een reeks uitstekende acteurs die alle mogelijke karakters moeten uitbeelden, een mozaïek van het leven, bij elkaar gehouden door de figuur van Mathilde. Vincent Solignac, die in de film het personage van Martin Payen uitbeeldt, schreef het scenario samen met regisseur Perrotta. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni.

La canne de mon père

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernard Le Coq, Christian Drillaud, Yves Pignot en Roger Dumas.

Charles Bertroux (Le Coq) was soldaat tijdens de Grote Oorlog, waarin hij zwaar gewond werd, en was lid van de weerstand tijdens WO II. Hij gebruikt een stok om te stappen, om te argumenteren en om te bevelen. Zijn troepen beperken zich nu, in 1947, tot de dorpelingen die hem respecteren en tot zijn acht kinderen die hem blindelings moeten gehoorzamen. Hij is erg zachtaardig, maar kan zich tevens tiranniek opstellen t.o.v. zijn vrouw C[KA1]ecile (Cottençon) en de kinderen. Om eten op tafel te krijgen houdt hij zich met allerlei onverkwikkelijke zaakjes bezig, maar er is niemand die hem dit kwalijk neemt. Een zeer gevoelige, tedere familiekroniek op het Franse platteland kort na WO II. Erg veel gebeurt er niet in de film, maar toch houden de personages de belangstelling van de kijker vast. Drama en humor worden op uiterst evenwichtige wijze door elkaar verweven. Er worden mensen getoond die je vertederen, waarmee je graag kennis zou maken. Cottençon en Le Coq geven op onnavolgbare wijze gestalte aan deze mensen, maar ook de kinderen zijn stuk voor stuk hartebrekers. Louis Bériot en regisseur Renard baseerden het scenario op de gelijknamige, autobiografische roman van Bériot. Sfeervolle fotografie van Philippe Van Leeuw.

P.J. : Vol à l'arrachée

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Marc Betton.

De extra-korte afleveringen van deze reeks, een nieuwigheid voor Franse policiers, zorgen ervoor dat er weinig dode momenten zijn, weinig gelul en wat meer actie. De twee hoofdrolspelers, de Vincent Vincent Vincent Fournier (Wolkowitch) en Bernard Leonetti (Schneider) gaan op zoek naar de daders van handtasdiefstal waarbij een oude dame ernstig gewond werd. Hun collega`s, de knappe, op Vincent wat verliefde Marie Lopez (Martino) en Mourad (Dadi), stellen zich voor een school op waar ze jonge afpersers in het nauw drijven.

Maximum vital

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van François Rossini. Met o.a. Pierre Kreitmann, Fabienne Babe, Daniel Briquet, Camille Japy en Claudine Baschet.

De ouders van de twaalfjarige J[KA1]er[KA1]emie (Kreitmann), Lucie (Japy) en Paul (Briquet), leven al enkele jaren gescheiden. De jongen woont bij zijn moeder in een flat in Belleville, maar gaat geregeld logeren bij zijn vader, die hertrouwd is met Claire (Babe) en die nog twee andere kinderen hebben. De jongen is dolgraag bij zijn vader, die bezeten is van vliegtuigen en waar hij allerlei drieste avonturen beleeft, maar geniet evenveel van de kalmte bij zijn moeder. De vakantie is haast ten einde en Jérémie ziet al met tegenzin de tijd naderen dat hij terug naar het college moet. Maar dan wordt zijn vader getroffen door een hersenbloeding en komt in coma te liggen. Gevoelig portret van een jongen van gescheiden ouders, die eensklaps geconfronteerd wordt met de ziekte van zijn vader, die hem voor het eerst bewust maakt van zijn eigen sterfelijkheid. Sentimentaliteit kon niet steeds vermeden worden, maar dank zij de ontroerende vertolking van de jonge Kreitmann blijf je toch geboeid kijken, met natte ogen en een krop in de keel. Regisseur Rossini schreef zelf het scenario. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Norbert Marfaing-Sintes. Stereo.

Une femme d'honneur : La grotte

1997 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1997. Thriller van Marion Sarraut. Met o.a. Corinne Touzet, Yves Beneyton, Romaric Perche, Pierre-Marie Escourrou en Franck Capillery.

Isabelle Florent (Touzet), onderofficier bij de rijkswacht, zit zwaar in de problemen. Haar zoontje Nicholas zit, samen met een vriendje, klem in een galerij van een geklasseerde grot. De uitgang werd versperd door een misdadige bomaanslag. Er rest de jongens nog maar weinig zuurstof, dus dient er vlug gehandeld te worden. Enkele speologen van de rijkswacht helpen haar, evenals een vuurwerkexpert die gaat trachten de versperring op te blazen. Ondertussen moet Isabelle ook nog zien uit te vinden wie verantwoordelijk was voor de explosie. Routine-politie-thriller, goed gemaakt zonder opvallend te zijn. De acteurs leveren goede prestaties zonder meer. Francis Nief en Fabien Suarez schreven het scenario dat door Jean-Pierre Aliphat in beelden werd vertaald.

Famille de cœur

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Vergez. Met o.a. Mimie Mathy, Pierre-Jean Cherit, Judith El Zein, Bruno Walkowitch en Isabelle Leprince.

Nadine Lefort (Mathy) werkt, samen met Jean-Pierre (Walkowitch), in een architectenbureau. Ze droomt ervan haar eigen onderneming te beginnen. Deze hoop wordt de grond ingeboord als haar moeder onverwacht sterft. Nadine erft de snoepwinkel van haar moeder en de twee huurders van de bovenverdieping, H[KA1]el[KA2]ene (El Zein) en haar zoontje F[KA1]elix (Cherit). De vrouw is werkloos en gedeprimeerd, temeer daar ze vreest dat haar zoontje in een instelling geplaatst zal worden. Tussen Nadine en Félix groeit een tedere vriendschap. Nadine wil het winkeltje omvormen tot een architectenbureau met de hulp van Jean-Pierre en ze wil tevens Hélène terug wat levensmoed geven. Een lichte dramatische komedie die aan elkaar hangt van de clichés, maar het is onmogelijk om niet in de ban te komen van de Mathy, klein van gestalte maar groot van allure. Haar spontane spel dwingt de kijker om de film toch uit te zien met alle ontroering vandien. Odile Barski schreef het scenario en Elisabeth Prouvost stond achter de camera.

Un petit grain de folie

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Sébastien Grall. Met o.a. Delphine Rich, Christian Charmetant, Roger Carel, Jacques Bonnaffé en Guilhelm Pellegrin.

Franck (Charmetant) en Florence Vernon (Rich) zijn gelukkig gehuwd. Ze delen alles, zelfs hun dokterspraktijk. Zij is psychologe, hij psychoanalyticus. De laatste tijd is Florence echter veel buiten de deur en dat is voldoende voor Franck om achterdochtig te worden. Steeds meer raakt hij ervan overtuigd dat Florence hem bedriegt. Dat komt voor Florence best uit, want in werkelijkheid is zij officier van de Franse geheime dienst en dat mag Franck niet weten. Maar deze besluit op een keer om haar te volgen en te betrappen in haar `liefdesnestje` op het platteland. Voorspelbare spionage-komedie die haar inspiratie duidelijk haalde bij LA TOTALE van Claude Zidi. Een aantal geslaagde gags en het pittige spel van Rich (dochter van Claude en Catherine) kunnen de film toch van de ondergang redden. Leuke ontspanning voor een regenachtige zomeravond, geschreven door Jacques en Eric Besnard. Voor de fotografie tekende Richard Andry.

Quai no. 1 : Compagnons de la Loco

1996 | Misdaad

Frankrijk/België 1996. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Marion Game.

Marie Saint-Georges (Duez) is commissaris bij de spoorwegpolitie. Destijds vormde ze met drie vrienden het groepje [KL]Les compagnons de la Loco[KLE], dat de dure eer zwoer om weer bijeen te komen bij het eerste huwelijk. Nu, vijftien jaar later, is het zover, maar juist die dag heeft ze met haar collega Max Urt[KA1]eguy (Marchal) slechts enkele minuten om een zekere Villard (Myers) te arresteren die met de Eurostar arriveert. Diens advocaat werd de vorige avond dood aangetroffen en Villard is verdachte nummer een. Pilotfilm voor een nieuwe Franse politiereeks die zich afspeelt in en rond het treinstation. Vlot gemaakt en keurig gespeeld mist de film echter toch dat tikkeltje originaliteit om de kijker in de ban te houden. Didier Cohen baseerde zijn scenario op een verhaal van Isabelle Sébastien en personages gecreëerd door Danielle Thiery, Pierre Grimblat en Sylvain Saada. Fotografie van Daniel Diot. Stereo.

Priéz pour nous

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Samuel Labarthe, Delphine Rich, Delphine Legoff, Thomas Rochefort en Jacques De Cande.

Parijs 1960. Baron Raoul Guidon De Repeygnac (Labarthe) woont met zijn vrouw en acht kinderen in een groot, chique appartement in Neuilly-sur-Seine. Ondanks het feit dat er financi[KA3]ele problemen zijn trachten ze toch de schijn op te houden, maar uiteindelijk raken ze geru[KA3]ineerd en worden uit hun huis gezet. Ze zijn vernederd en verpauperd. Het gezin, inclusief trouwe dienstmaagd Annick (Scott), komt terecht in een goedkope flat in een woonsilo in een communistische wijk van de voorstad. Van het respect waarmee ze vroeger behandeld werden, blijft niet veel meer over. Een cynische komedie over het verval van een aristocratische familie waarin scherp uitgehaald wordt naar de adellijke kringen en de katholieke gemeenschap. Het leven in een 'linkse' buurt vol 'bevrijde' arbeiders is niet eenvoudig voor een baron en een barones. Grimmig scenario van Vergne en Charles Gassot naar de roman van Lionel Duroy. Aan de camera stond Willy Kurant. Met Dolby Stereo-geluid.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Erwan Demaure op televisie komt.

Reageer