Hippolyte Girardot

Acteur

Hippolyte Girardot is acteur.
Er zijn 48 films en 1 serie gevonden.

Les fantômes d'Ismaël

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Mathieu Amalric, Marion Cotillard, Charlotte Gainsbourg, Louis Garrel en Alba Rohrwacher.

Het leven van filmmaker Ismaël (Amalric, voor de zoveelste keer als regisseur Desplechins alter ego) komt danig op zijn kop te staan als doodgewaande ex (Cotillard) na jaren voor zijn deur staat. Een deur die hij inmiddels deelt met Sylvia (Gainsbourg), een nogal in zichzelf gekeerd type, dat ineens zal moeten vechten voor haar man. Tikje hysterisch romantisch drama zit vol aardige momenten - waaronder een leuk dansje van Cotillard op Bob Dylans 'It Ain't Me Babe’ - maar die vormen nooit een geheel.

Marseille

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Met o.a. Gérard Depardieu, Benoît Magimel, Géraldine Pailhas, Nadia Farès en Stéphane Caillard.

Het leven van filmmaker Ismaël (Amalric, voor de zoveelste keer als regisseur Desplechins alter ego) komt danig op zijn kop te staan als doodgewaande ex (Cotillard) na jaren voor zijn deur staat. Een deur die hij inmiddels deelt met Sylvia (Gainsbourg), een nogal in zichzelf gekeerd type, dat ineens zal moeten vechten voor haar man. Tikje hysterisch romantisch drama zit vol aardige momenten - waaronder een leuk dansje van Cotillard op Bob Dylans 'It Ain't Me Babe’ - maar die vormen nooit een geheel.

À la vie

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Julie Depardieu, Johanna ter Steege, Suzanne Clément, Hippolyte Girardot en Mathias Mlekuz.

Hélène, Lili en Rose zijn lotgenoten in het concentratiekamp Auschwitz. In de chaos aan het eind van WO II raken ze elkaar kwijt. Totdat de drie elkaar, dankzij een ieder jaar opnieuw geplaatste advertentie van Hélène, uiteindelijk in 1962 terugzien. Zilbermanns ode aan het leven is niets minder dan een hommage en laatste groet aan zijn moeder en haar twee vriendinnen die de Holocaust overleefden. Daarbij wordt het grote gebaar vermeden en spelen de actrices met de onuitwisbare gezamenlijke herinneringen van hun personages. De vakantie van het drietal in de badplaats Berck-Plage is een treffend tijdsbeeld.

À coeur ouvert

2012 | Drama, Romantiek

Argentinië 2012. Drama van Marion Laine. Met o.a. Juliette Binoche, Édgar Ramírez, Hippolyte Girardot en Amandine Dewasmes.

Melodrama over twee hartchirurgen (Binoche en Ramírez) bezwijkt onder het vele drama dat schrijver/regisseur Laine over haar personages uitstort. Variërend van verslaving, jaloezie en onverwachte zwangerschap tot bindingsangst, werkeloosheid en huiselijk geweld. De acteurs (de veelvuldig snikkende Binoche voorop) maken er het beste van, maar worden bovendien gehinderd door de ongeloofwaardige plot en eendimensionale regie. Gebaseerd op de gelijknamige roman van de Franse schrijver Mathias Énard.

Haute cuisine

2012 | Biografie, Komedie

Frankrijk 2012. Biografie van Christian Vincent. Met o.a. Catherine Frot, Hippolyte Girardot, Jean-Marc Roulot, Arly Jover en Joe Sheridan.

Een adaptatie van het waargebeurde verhaal van Danièle Delpeuche die als privékok onder toenmalig president François Mitterrand diende. Hortense Laborie wordt als kok naar Parijs gehaald omdat ze als geen ander gerechten maakt volgens grootmoeders recept. Haute Cuisine is gemaakt om de liefde voor het koken te vieren. De keuken met z’n eeuwenoude koperen pannenset is het epicentrum van het verhaal. Lekker koken en mooie beelden van gerechten, gelardeerd met een opzettelijk dikke laag nostalgie, dat zijn de ingrediënten van Haute Cuisine.

Lanester

2013 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2013. Misdaad van Franck Mancuso. Met o.a. Richard Berry, Hippolyte Girardot, Bruno Salomone en Emma de Caunes.

In Parijs worden lijken gevonden met een lugubere overeenkomst: hun ogen ontbreken. Getroebleerd rechercheur Éric Lanester zit op de zaak, maar verliest zelf zijn gezichtsvermogen. Die nogal boude plotvondst geeft deze zoveelste seriemoordenaarsgruwel tenminste een originele invalshoek, al is er te weinig diepgang voor een extra dramalaag. Karakterhoofd Berry overtuigt in de titelrol, De Caunes roert haar mondje als lesbische taxichauffeur in roodleren jekkie. Eerste telethriller in reeks van drie naar de Lanester-misdaadromans van Françoise Guérin. Dit deel is gebaseerd op À la vue, à la mort (2007).

Schlafkrankheit

2011 | Drama

Duitsland/Frankrijk/Nederland 2011. Drama van Ulrich Köhler. Met o.a. Pierre Bokma, Jean-Christophe Folly, Jenny Schily, Hippolyte Girardot en Sava Lolov.

Dokter Velten (Bokma) werkt al een tijd in Kameroen, waar hij onder andere een uitbraak van de slaapziekte onder controle probeert te krijgen. Zijn vrouw en dochter willen graag dat hij met hen teruggaat naar Duitsland, maar Velten blijft liever in Afrika, waar hij zich aardig weet te redden. In elk geval beter dan WHO-dokter Nzila (Folly), die vanuit Europa op bezoek komt. Interessante film over de complexe problematiek van voormalige koloniën in Afrika. Regisseur Köhler baseerde de film deels op zijn eigen jeugd als kind van ontwikkelingswerkers in Zaïre.

Les robins des pauvres

2011 | Thriller

Frankrijk 2011. Thriller van Frédéric Tellier. Met o.a. Nicolas Giraud, Aurélien Wiik, Michel Duchaussoy, Cédric Vieira en Clémentine Poidatz.

Onconventionele thriller waarin twee broers zich als moderne Robin Hoods opwerpen: ze beroven banken en verdelen het vervolgens onder de armen. Maar lang kan dat natuurlijk niet goed gegaan. Gefilmd tegen de achtergrond van de economische crisis, en dus is de toon opvallend woedend en revolutionair. Jubelend ontvangen door de Franse pers, die met name het spel van protagonisten Giraud en Wiik loofden. Het sfeervolle, spannende camerawerk viel op het televisiefestival van Luchon in de prijzen.

Les mensonges

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Marilyne Canto, Hippolyte Girardot en Scali Delpeyrat.

Een op het oog voorbeeldige bankemployee, moeder en echtgenote blijkt de klanten van de bank op te lichten.

Des gens qui passent

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Alain Nahum. Met o.a. Laura Smet, Théo Frilet, Hippolyte Girardot en Claire Perot.

'Door de deur die hij op een kier had laten staan zag ik dat zij op dezelfde plaats ging zitten als waar ik zo-even had gezeten.' Een subtiele sleutelzin uit het eerste hoofdstuk van Patrick Modiano's Un cirque passe, de roman waarop deze film is gebaseerd. Wellicht zal geen regisseur ooit de subtiele Modiano-melancholie passend naar cinema transporteren. Nahum doet niettemin een te respecteren poging met dit Parijse sfeerverhaal over de ontmoeting in 1961 tussen literatuurstudent Jean (Frilet) en etherisch raadsel Marie (Smet). Bespiegelend en nostalgisch.

Un conte de Noël

2008 | Drama, Komedie

Frankrijk 2008. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Paul Roussillon, Mathieu Amalric, Anne Consigny en Melvil Poupaud.

De rebelse oplichter Henri (Amalric) leeft al jaren verbannen van zijn gemankeerde familie, maar als zijn moeder ernstig ziek blijkt te zijn schuift hij toch onverwachts aan bij het kerstdiner. Al het oud zeer komt onder het genot van veel te veel drank weer naar boven: zijn moeder (een ijzige Deneuve) heeft nooit van hem gehouden en zijn zus haat hem, maar Henri snapt zelf niet waarom. Een fraaie, ietwat hoogdravende kerstvertelling die zowel warm als pijnlijk durft te zijn.

Plus tard

2008 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Israël 2008. Drama van Amos Gitai. Met o.a. Jeanne Moreau, Hippolyte Girardot en Emmanuelle Devos.

Een Frans-Joodse vrouw praat pas heel laat met haar kleinkinderen over haar ervaringen tijdens WO II. Haar eigen kinderen heeft zij daarover altijd in het ongewisse gelaten.

Le voyage du ballon rouge

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Hou Hsiao-hsien. Met o.a. Juliette Binoche, Simon Iteanu, Song Fang, Hippolyte Girardot en Louise Margolin.

Suzanne (Binoche) heeft het maar druk als alleenstaande moeder, die tracht de touwtjes aan elkaar te knopen met een baantje als stemactrice bij een Chinees poppentheater. Voor haar zevenjarig zoontje Simon huurt ze een Chinese oppas (Song) in. De oppas is filmstudente, ze maakt een film met hoofdrollen voor Simon en voor een rode ballon. Hou maakte de film als hommage aan de Franse klassieker Le ballon rouge (1956). Binoche is op haar best, de beelden onberispelijk. Voor liefhebbers van subtiele, verfijnde cinema.

Candidat libre

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Jean-Baptiste Huber. Met o.a. Hippolyte Girardot, Olivier Gourmet en Micheline Presle.

Suzanne (Binoche) heeft het maar druk als alleenstaande moeder, die tracht de touwtjes aan elkaar te knopen met een baantje als stemactrice bij een Chinees poppentheater. Voor haar zevenjarig zoontje Simon huurt ze een Chinese oppas (Song) in. De oppas is filmstudente, ze maakt een film met hoofdrollen voor Simon en voor een rode ballon. Hou maakte de film als hommage aan de Franse klassieker Le ballon rouge (1956). Binoche is op haar best, de beelden onberispelijk. Voor liefhebbers van subtiele, verfijnde cinema.

Lady Chatterley

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk/België 2006. Drama van Pascale Ferran. Met o.a. Marina Hands, Jean-Louis Coullo'ch, Hippolyte Girardot, Hélène Alexandridis en Hélène Fillières.

Het klassieke verhaal van D.H. Lawrence - over de jonge vrouw van een invalide man die wegkwijnt in een saai huwelijk, maar helemaal opleeft als ze een knappe tuinman leert kennen - werd al meerdere malen verfilmd, met gemengd resultaat. Ferran is de eerste vrouwelijke regisseur die zich aan het verhaal waagt. Ze baseerde zich niet op de uiteindelijk gepubliceerde versie van het boek, maar vond een eerdere, minder grove en meer liefdevolle versie. Perfectioniste Ferran liet haar acteurs lang repeteren, en dat wierp vruchten af: ze kreeg een César, net als haar hoofdrolspeelster.

Trois couples en quête d'orage

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Jacques Otmezguine. Met o.a. Hippolyte Girardot, Aurélien Recoing en Samuel Labarthe.

Het klassieke verhaal van D.H. Lawrence - over de jonge vrouw van een invalide man die wegkwijnt in een saai huwelijk, maar helemaal opleeft als ze een knappe tuinman leert kennen - werd al meerdere malen verfilmd, met gemengd resultaat. Ferran is de eerste vrouwelijke regisseur die zich aan het verhaal waagt. Ze baseerde zich niet op de uiteindelijk gepubliceerde versie van het boek, maar vond een eerdere, minder grove en meer liefdevolle versie. Perfectioniste Ferran liet haar acteurs lang repeteren, en dat wierp vruchten af: ze kreeg een César, net als haar hoofdrolspeelster.

La moustache

2005 | Drama, Mysterie, Thriller

Frankrijk 2005. Drama van Emmanuel Carrère. Met o.a. Vincent Lindon, Emmanuelle Devos, Mathieu Amalric en Hippolyte Girardot.

'Hoe zou je het vinden als ik m'n snor afschoor?' vraagt Marc (Lindon), gemoedelijk badderend, achteloos aan echtgenote Agnès (Devos). 'Geen idee,' antwoordt ze, 'ik ken je niet zonder.' Wanneer hij de daad bij het woord heeft gevoegd, neemt Agnès noch iemand anders het waar. Gaandeweg verliezen Marc én de kijker in deze intrigerende, existentialistische vertelling over (verlies van) identiteit iedere houvast. Fijnzinnig laveert regisseur Carrère, met zijn roman uit 1986 als bron, tussen Kafka-vervreemding en poëtische Marcel Aymé-fantastiek. Begenadigd karakteruitdieper Lindon is op zijn best.

House of 9

2005 | Horror, Thriller

Verenigde Staten/Roemenië/Duitsland/Frankrijk 2005. Horror van Steven R. Monroe. Met o.a. Dennis Hopper, Kelly Brook, Hippolyte Girardot, Peter Capaldi en Susie Amy.

Negen willekeurig gekozen mensen worden gedrogeerd, ontvoerd en opgesloten in een met camera's volgehangen villa. Ze zijn onderdeel van een sadistisch spel, waarbij slechts één van hen de villa levend mag verlaten. En die krijgt dan ook nog vijf miljoen dollar. Al snel staan de negen elkaar naar het leven. Deze lugubere variant van Big Brother werd gemaakt door de als cameraman begonnen Monroe, en ziet er verzorgd uit. Matig acteerwerk (Hopper als Ierse priester mag voluit schmieren), haperende montage en een weinig origineel script doen dat dan weer teniet.

Modigliani

2004 | Drama

Roemenië/Verenigde Staten/Frankrijk/Duitsland/Italië/Verenigd Koninkrijk 2004. Drama van Mick Davis. Met o.a. Andy Garcia, Elsa Zylberstein, Hippolyte Girardot, Omid Djalili en Eva Herzigova.

Het levensverhaal van de Italiaanse schilder en beeldhouwer Amedeo Modigliani, zijn rivaliteit met Pablo Picasso en zijn tragische romance met kunstenares Jeanne Hebuterne.

Virus au paradis

2003 | Thriller

Zweden/Frankrijk 2003. Thriller van Olivier Langlois. Met o.a. Richard Bohringer, Martin Forsström, Fejria Deliba, Hippolyte Girardot en Frédérique Tirmont.

Het levensverhaal van de Italiaanse schilder en beeldhouwer Amedeo Modigliani, zijn rivaliteit met Pablo Picasso en zijn tragische romance met kunstenares Jeanne Hebuterne.

Le tango des Rashevski

2003 | Drama, Komedie

België/Luxemburg/Frankrijk 2003. Drama van Sam Garbarski. Met o.a. Hippolyte Girardot, Ludmila Mikaël, Michel Jonasz, Daniel Mesguich en Jonathan Zaccaï.

Na het overlijden van oma Rashevski ontdekt de familie dat ze op joodse wijze begraven wil worden. En dat terwijl ze na Auschwitz de religie had afgezworen. Het is een aanleiding voor de nabestaanden om hun eigen religieuze denkbeelden onder de loep te nemen. En om elkaar de maat te nemen, binnen de familie zijn alle stromingen van het jodendom vertegenwoordigd, van liberaal tot orthodox. Met als gevolg veel geruzie, een enkele tango en aan het einde een voorzichtige oplossing. Overvolle maar ook interessante studie van wat het betekent om een joodse identiteit te hebben.

Drôle de genre

2002 |

Frankrijk 2002. Jean-Michel Carre. Met o.a. Isabelle Pasco, Hippolyte Girardot, Agnès Soral en Yannick Soulier.

Documentaire- en speelfilmmaker Carré (1948) is sinds eind jaren zestig kruier van maatschappijkritische films over onder meer gekte, prostitutie, oorlog, criminaliteit en mensenrechten. In Drôle de genre behandelt hij de ongelijkheid tussen de seksen door het traditionele rollenpatroon te verwisselen. De vrouw is de hardwerkende, hoerenlopende, opvoedschuwe partij, koddig verbeeld door een lustig schmierende Soral. Karakteracteur Girardot speelt de man, een stofzuigende sloof die zorgt voor huis en kinderen. Als haar overspel aan het licht komt, probeert vrouwlief te redden wat er te redden valt maar uiteraard staat manlief tenslotte toch zijn mannetje. Leuk idee voor een korte film.

Vive la République !

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Eric Rochant. Met o.a. Aure Atika, Antoine Chappey, Gad Elmaleh, Hippolyte Girardot en Atmen Kelif.

Drie werklozen besluiten een politieke partij op te richten. Het trio wordt gevormd door: gescheiden vader Henri (Giradot), Emile (Kelif) die joods is, en Victor (Chappey), een gezinshoofd. Ze willen dat hun partij een afspiegeling van de maatschappij is door leden uit alle lagen van de bevolking op te nemen. Algauw komen Solange (Pernel) en Yannick (Elmaleh) erbij. Yannick is een ondernemer (en dus rechts); hij doet echter uitsluitend mee om dichtbij Solange te zijn, die verouderde communistische denkbeelden koestert. Ze praten oeverloos over de meest uiteenlopende onderwerpen om hun politieke doelstellingen te formuleren. Yannick maakt hen wijs dat zij dankzij een onbekend gebleven mecenas een vergaderruimte kunnen betrekken. Yannick biecht echter de waarheid aan Solange op, maar die walgt er zo van dat het niks tussen hen wordt. De vrouw van Victor laat haar man in de steek. Tenslotte komt Henri met het `gouden idee`, waardoor iedere werkloze aan de slag kan: een opleiding voor iedereen. Deze gemeenschappelijke speurtocht getuigt van twijfel die er heerst: is de politiek een optelsom van grote en kleine vraagstukken, waarvoor we ons iedere dag steeds weer geplaatst zien? Deze poging om de twijfel over de politieke malaise (in Frankrijk) weg te nemen onder het motto van 'een opleiding voor ons allemaal', is best grappig, zelfs als blijkt dat de doelstellingen tamelijk naïef zijn en zeker wat deze luchthartige film betreft. Helaas zijn de personages die regisseur Rochant bedacht heeft, allemaal uit hetzelfde hout met hetzelfde profiel gesneden: ze hebben het beste voor met alles en iedereen, waaraan hun onderlinge verschillen van mening zijn aangepast. Jammer dat deze aardige film tegen het einde onder al die goede bedoelingen bezwijkt. Ook bekend als LA POLITIQUE.

La cible

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Pierre Courrège. Met o.a. Daniel Russo, Sagamore Stévenin, Anémone, Hippolyte Girardot en Bernard Rosselli.

In deze ironische film gaat Chris (St[KA1]evenin), een jonge zeeman, op zoek naar Zelda, een leuke Russin, die hij heeft leren kennen toen hij ging stappen aan de Russische wal. Om haar terug te vinden meent hij dat een oproep in het tv-programma `Votre histoire d`amour m`int[KA1]eresse` van Jean-Pierre Bellac (Russo) de aangewezen weg is. In plaats het schrijven van een brief gaat hij regelrecht naar Bellac en dringt de studio binnen als koerier. Ondertussen gebeurt er een aanslag in een ernaast gelegen kantoor en men houdt Chris voor de dader. Bellac denkt dat hij met een gevaarlijk individu te maken heeft door de verdachtmakingen van een kinderoppas (Anémone), die de minnares is van de rechercheur, die belast is met het onderzoek. De echte boosdoeners kunnen worden aangehouden en Chris kan voordat hij opnieuw het ruime sop kiest Zelda in het licht van de schijnwerpers in zijn armen sluiten, terwijl Bellac gevierd wordt als de held van de dag. Je krijgt de indruk dat het scenario van Bertrand Roselli en Pierre Courrège al eens eerder gebruikt is, want in deze moeizame satire over de tv zie je de oubollige grappen al uren van te voren aankomen. De parodie op de tv- presentator was een verplicht nummertje, maar ondanks het feit dat de rollen verschrikkelijk hun best gedaan hebben, zijn zij er niet in geslaagd de film te redden; als het geheel nu eens minder pretentieus geweest zou zijn en luchtiger van aard dan zou dat een forse slok hebben kunnen schelen. Het camerawerk is van Yves Dahan.

Le bel été 1914

1996 | Historische film

Frankrijk 1996. Historische film van Christian de Chalonge. Met o.a. Claude Rich, Maria Pacôme, Hippolyte Girardot, Judith Henry en Marianne Denicourt.

Regisseur De Chalonge heeft een deel van de roman van Louis Aragon [KL]Les voyageurs de l`imp[KA1]eriale[KLE] verfilmd en wel de laatste vakantie van de familie Mercadier, vader Pierre (Girardot), moeder Paulette (Henry) en hun zoon Gabriel (Stevenin) op het kasteel van hun oom, de Graaf de Sainteville (Rich). Ze ontdekken dat hun berooide familielid een deel van het verblijf verhuurd heeft aan een bourgeoisie gezin uit Lyon dat bestaat uit vader Ernest (Torreton), moeder Blanche (Denicourt) en hun twee dochters Suzanne (Maraval) en Yvonne (De Boever). Tijdens die vakantie vlak voor het uitbreken van WO II (1914-18) bespieden de gezinnen elkaar, doen elkaar na en zijn soms naijverig. De kinderen zien het door hun eigen bril en beginnen aarzelend aan de eerste ervaringen, die hen naar de volwassenheid zal voeren. Traag, landerig drama en de zoveelste film die lijkt op [KL]Oom Wanja[KLE] van Anton Tsjechov. Rich is natuurlijk een uitstekend acteur, maar bijna twee uur is wel veel. Dominique Garnier schreef samen met regisseur De Chalonge het scenario en de fotografie voor deze nogal conventionele film (de Fransen noemen de aanpak 'classique') is van Patrick Blossier. Voor liefhebbers.

Le bel été

1996 |

Frankrijk 1996. Christian de Chalonge. Met o.a. Hippolyte Girardot, Maria Pacôme, Claude Rich, Marianne Denicourt en Judith Henry.

Regisseur De Chalonge heeft een deel van de roman van Louis Aragon [KL]Les voyageurs de l`imp[KA1]eriale[KLE] verfilmd en wel de laatste vakantie van de familie Mercadier, vader Pierre (Girardot), moeder Paulette (Henry) en hun zoon Gabriel (Stevenin) op het kasteel van hun oom, de Graaf de Sainteville (Rich). Ze ontdekken dat hun berooide familielid een deel van het verblijf verhuurd heeft aan een bourgeoisie gezin uit Lyon dat bestaat uit vader Ernest (Torreton), moeder Blanche (Denicourt) en hun twee dochters Suzanne (Maraval) en Yvonne (De Boever). Tijdens die vakantie vlak voor het uitbreken van WO II (1914-18) bespieden de gezinnen elkaar, doen elkaar na en zijn soms naijverig. De kinderen zien het door hun eigen bril en beginnen aarzelend aan de eerste ervaringen, die hen naar de volwassenheid zal voeren. Traag, landerig drama en de zoveelste film die lijkt op [KL]Oom Wanja[KLE] van Anton Tsjechov. Rich is natuurlijk een uitstekend acteur, maar bijna twee uur is wel veel. Dominique Garnier schreef samen met regisseur De Chalonge het scenario en de fotografie voor deze nogal conventionele film (de Fransen noemen de aanpak 'classique') is van Patrick Blossier. Voor liefhebbers.

Quand j'avais 5 ans je m'ai tué

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Hippolyte Girardot, Patrick Bouchitey, Salomé Lelouch, Dimitri Rougeul en Anny Romand.

De geslaagde verfilming van de pedagogische bestseller van Howard Buten. Aan de hand van flashbacks wordt het verhaal verteld van de nog zeer jonge Gil (Rougeul), die verliefd wordt op schoolkameraadje Jessica (Lelouch), een aantrekkelijk, kittig kind-vrouwtje. Voor zijn gedrag moet Gil betalen met de plaatsing in een instituut voor moeilijke kinderen, dat v.n.l. bevolkt is met autistische, gestoorde en hopeloze gevallen. Hij hoort daar niet thuis en doet er als protest het zwijgen toe. Zijn begeleiders dokter Nevele (Bouchitey) en Edouard (Girardot), ongelijk geschoold, proberen hem met zeer uiteenlopende methoden te helpen en uiteraard met verschillend resultaat. Edouard weet uiteindelijk tot hem door te dringen. Raak portret van de wereld rond 1962 gezien door de ogen van een kind aan de hand van zijn belevenissen in het gezin, op de school, bij de dokter, in de inrichting en zijn afkeer tegen alles wat gezag uitstraalt met een schreeuwende boodschap om begrip en tolerantie. De Fransen, die een patent lijken te hebben op het maken van films met en over jonge kinderen, laten door middel van regisseur Sussfeld zien dat ook kleine mensen beschikken over een persoonlijkheid met gevoelens en een belevingswereld. Dit in grote tegenstelling tot Hollywood-produkten waarin kinderen meestal worden afgebeeld als seksloze snoepjes van de week, die niks te vertellen hebben. Scenario van Jean-Pierre Carsso en regisseur Sussfeld. Camerawerk van Jean-Paul Rosa Da Costa.

Les patriotes

1994 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1994. Thriller van Eric Rochand en Eric Rochant. Met o.a. Yvan Attal, Yossi Banai, Sandrine Kiberlain, Richard Masur en Moshe Yvguy.

Enkele missies van een agent van eenheid 238, een van de harde kernen van de Isra[KA3]elische Mossad. Ariel (Attal) verlaat zijn familie en treedt in dienst bij de organisatie.

Le parfum d'Yvonne

1994 | Drama, Mysterie, Erotiek

Frankrijk 1994. Drama van Patrice Leconte. Met o.a. Hippolyte Girardot, Jean-Pierre Marielle, Sandra Extercatte, Richard Bohringer en Paul Guers.

Eind jaren vijftig verblijft levensgenieter Victor in een klein hotelletje in een plaatsje aan een meer tussen Frankrijk en Zwitserland. Hij houdt zich schuil, hij wil geen dienst doen in de oorlog in Algerije. Zijn bestaan wordt grondig door elkaar geschud als hij op een dag de mooie Yvonne ontmoet. Maar Yvonne blijkt niet degene te zijn voor wie ze zich uitgeeft. Mysterieuze, sfeervolle en soms nogal blote film ziet er prachtig uit, het spel is prima, maar inhoudelijk is Le parfum d'Yvonne aan de magere kant. Gebaseerd op de roman Villa Triste van Patrick Modiano.

Toxic Affair

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Philomène Esposito en Philomène Espositio. Met o.a. Isabelle Adjani, Fabrice Luchini, Hippolyte Girardot, Clémentine Célarié en Michel Blanc.

Stomvervelende film over de zenuwinstortingen van een jonge vrouw die is verlaten door de man van haar leven. De ster Adjani is sinds CAMILLE CLAUDEL niet meer op het scherm te zien geweest. Ze is jonger geworden, haast jeugdig, en ze is voortdurend in beeld, huilend, schreeuwend, snotterend en met waanzinnige blikken. Esposito, die naam maakte met MIMA, heeft te veel van haar eigen ideeën en persoonlijkheid ingeleverd voor die van Adjani. Het was voor iedereen beter geweest als de regisseuse zich aan haar aanvankelijke idee had gehouden: een film maken met een klein budget en zonder ster!

La fille de l'air

1992 | Romantiek, Drama, Thriller

Frankrijk 1992. Romantiek van Maroun Bagdadi. Met o.a. Béatrice Dalle, Thierry Fortineau, Hippolyte Girardot, Jean-Claude Dreyfus en Roland Bertin.

Een doorsnee-moeder haalt met een helikopter haar man, een gangster die meer dan dertig jaar moet uitzitten voor een reeks gewelddadige overvallen op supermarkten, op van het dak van de Santé-gevangenis in Parijs. Dit waar gebeurde verhaal over een gewone vrouw die na deze ongewone daad een volksheldin wordt, sprak de Franse cineast van Libanese komaf kennelijk aan. Hij heeft deze rol aan Dalle toevertrouwd, die haar sexy gedrag even laat voor wat het is om te tonen, dat ze ook intens gevoelig spel aan kan. Wat betreft Fortineau, hij geeft uitstekend de tragiek van het opgesloten zitten weer. De film werd gemaakt in reportage-vorm en kenmerkt zich door een nuchtere regie. Blijft spannend tot aan het eind, al is dat bij iedereen bekend. Scenario van Bagdadi en Florence Quentin. Camerawerk van Thierry Arbogast.

Confessions d'un Barjo

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Jérôme Boivin. Met o.a. Richard Bohringer, Anne Brochet, Hippolyte Girardot, Consuelo De Haviland en Renaud Danner.

Boivin is er dol op zijn tijdgenoten te observeren, hun vreemde trekjes en andere grillen te bestuderen en ons op ironische toon op onze kleine en grote zwakke plekken te wijzen. In deze film heet zijn waarnemer Barjo. Hij is verliefd op Fanfan, zijn tweelingzus, die getrouwd is met Charles, ziet zichzelf als een geniaal uitvinder, giet zich vol met bekertjes yoghurt, wacht het einde van de wereld af en houdt alles wat hij leert op kaartjes bij. De kijker lacht, raakt ontroerd en begint zich het een en ander af te vragen. Het spel van Girardot, verrassend als Barjo, blijft bij. In deze grappige, tedere en overtuigende film bezwijkt men eveneens voor Bohringer en ontdekt een harde en uitgelaten Brochet.

Après l'amour

1992 | Romantisch drama

Frankrijk/Portugal 1992. Romantisch drama van Diane Kurys. Met o.a. Isabelle Huppert, Hippolyte Girardot, Bernard Giraudeau, Lio en Yvan Attal.

Sproetenkoningin Huppert raakt als de 35-jarige en getrouwde Lola aan de grenzen van haar egoïsme en amoureuze gerommel. Aan de ene kant staat echtgenoot/architect David (Giraudeau), aan de andere gelegenheidsminnaar/musicus Tom (Girardot), dus hoogste tijd voor zelfconfrontatie. Van regisseur Kurys (Coup de foudre) kennen we de wispelturige, naar liefde en avontuur hunkerende vrouwen en ietwat hulpeloze mannen. Compassie met de personages en koele observatie gaan in haar films goed samen, zo ook hier. Met name Hupperts personage zou je een flinke schop onder haar kont willen geven. Let op het bijrolletje van Portugees kruidje-roer-me-niet Lio.

Un moment d'inattention

1991 | Erotiek, Drama

Frankrijk 1991. Erotiek van Liliane de Kermadec. Met o.a. Anne Caudry, Hippolyte Girardot, Fabienne Babe, Patrick Fierry en Isabelle Nanty.

Laurent (Girardot) en Virginie (Caudry) zijn zeer gelukkig, met dien verstande dat zij buitenshuis werkt en hij kookt, prutst en hun kind opvoedt. Het speelt zich af in de jaren negentig, maar waar precies wordt in het middn gelaten. Hun vrienden praten over hen als over een bijzonder stel, tot op de dag dat begeerte heel dichtbij komt. Een ondefinieerbare tv-film, zoals al het werk van deze marginale ex-cineaste die een moeizame carri[KA2]ere aflegt (zij werd van de set gestuurd tijdens het draaien van haar laatste film, SOPHIE ET LE CAPITAINE, die nooit afgemaakt is). In deze geslaagde kroniek staan gevoelens en toeval zo'n beetje centraal. Er is in halftinten opgenomen, en plotseling spreekt er uit schijnbaar onbelangrijke gebaren of feiten een zekere angst. Geen eenvoudig vermaak voor beginners!

Hors la vie

1991 | Oorlogsfilm

Frankrijk/België/Italië 1991. Oorlogsfilm van Maroun Bagdadi. Met o.a. Hippolyte Girardot, Rafic Ali Ahmad, Hussein Sbeity, Habib Hammoud en Magdi Machmouchi.

Verhaal naar het gelijknamige boek (1991) van Roger Auque over een freelance journalist die in Libanon ontvoerd wordt en daar een even intens als wanhopig stemmend drama meemaakt, want terwijl hij vanaf het begin van de film zegt 'Ik begrijp niets van deze oorlog', begrijpt hij er aan het einde nog steeds niet van.

Un monde sans pitié

1989 | Romantisch drama, Komedie

Frankrijk 1989. Romantisch drama van Eric Rochant. Met o.a. Hippolyte Girardot, Mireille Perrier, Yvan Attal, Jean-Marie Rollin en Cécile Mazan.

Het Parijse uitvretersleven van cynicus Hippo gaat niet over rozen. Zijn auto is een wrak, broertje Xavier dealt wiet op school, scharrelkipje Francine wil vastigheid, de arbeidersrevolutie is dood en iedere ambitie zinloos. Tot de tiptop georganiseerde tolk Nathalie in Hippo's lethargische alledag serieuze kortsluiting veroorzaakt. Wat nu? Achter de geestige dialogen en algeheel laconieke toon van dit puntig geschreven droomdebuut schuilt Rochants diepe affectie voor elk personage en de Seine-metropool. De middernachtelijke balkonscène, met charmeur Girardot, de snoezige Perrier en de lichtjes van de Eiffeltoren in de hoofdrol, is klassiek. Stripmaker Loustal verzorgde de oorspronkelijke filmaffiche.

Le serin du major

1989 | Drama, Historische film

Frankrijk 1989. Drama van Alain Boudet. Met o.a. Henri Virlojeux, Catherine Rouvel, Pierre Olaf, François-Eric Gendron en Hippolyte Girardot.

De gedramatiseerde reconstructie van een proces dat in 1786 in Metz voor nogal wat opschudding zorgde. Dat Pierre Miquel aan het scenario meeschreef biedt garantie voor een goede film. Een verzamelaar van zingende kanaries, een edelman en ridder in de orde van Louis XVI, weigert aan de rechtmatige eigenaar - een voor die tijd nogal linkse niet-adelijke persoon - een van deze vogels die toevallig bij hem is binnengevlogen terug te geven. Wellicht een wat mager gegeven maar de jonge advocaat van de eigenaar van de geelvink, die overigens het proces wint, is Robespierre.

Les Pyramides bleues

1988 | Drama

Mexico/Frankrijk 1988. Drama van Arielle Dombasle. Met o.a. Omar Sharif, Pedro Armendáriz jr, Hippolyte Girardot, Pascal Greggory en Pierre Vaneck.

Dombasle, actrice (voor Eric Rohmer) en regisseuse (CHASSE- CROISE, op een hele onnozele manier vertrouwelijk ), verfilmde in Mexico de geschiedenis van een hele rijke man die het niet kan verdragen dat zijn dochter, waar hij zeer veel van houdt, hem verlaat om non te worden. Bijna krankzinnig geworden probeert hij op alle mogelijke manieren om haar terug te krijgen. Uiteraard treft men invallen en vondsten aan in een even angstwekkende als surrealistische barokstijl maar de maakster slaagt er niet in zich te bevrijden van de overweldigende invloed van Buñuel. En wat te verwachten van een dergelijke 'casting'? Een erg ambitieuze film, die veel te moeilijk was voor degene die hem heeft bedacht. Ook bekend als PARADISE CALLING.

Le bal des oiseaux

1988 | Misdaad, Avonturenfilm

Frankrijk 1988. Misdaad van Jacques Doniol-Valcroze. Met o.a. Hippolyte Girardot en Fanny Cottençon.

Na het ontvangen van een legaat besluit de gemeenteraad van Perceval-sur-Oise een pretpark à la Disneyland aan te leggen, maar dan in Middeleeuwse stijl. Nog om aan te zien door de professionele aanpak van de regisseur en de goede wil van de acteurs, maar het is triest te moeten constateren dat een talent als Doniol-Valcroze een dergelijke film moest maken om in zijn levensonderhoud te voorzien.

Chantons en coeur

1987 | Thriller

Frankrijk 1987. Thriller van Claude Lemay. Met o.a. Pascale Rocard, Hippolyte Girardot, Jean-Pierre Bisson, Marie Wiart en Michel Aumont.

Een bewerking van een detectiveroman van James Hadley Chase, die speelt op een afgelegen landgoed. Girardot is een motor- coureur, die na een ongeval rust zoekt op het platteland met zijn vrouw Rocard, de dochter uit een puissant rijk geslacht. Ze raken verstrikt in moord en chantage. Met veel zorg maar toch weinig bijzonder verfilmd. De regisseur weet wél hoe hij een griezelig sfeertje en ongure types moet creëren.

Manon des sources

1986 | Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Italië 1986. Drama van Claude Berri. Met o.a. Emmanuelle Béart, Yves Montand, Daniel Auteuil, Hippolyte Girardot en Elisabeth Depardieu.

In de voorganger Jean de Florette (1986) erft stadsmens Jean een boerderij in de Provence, waar zijn akelige buren hem het leven onmogelijk maken. Manon des sources begint een paar jaar later. De dochter van Jean (Béart) is inmiddels herderin in de heuvels. Bij toeval ontdekt ze de ware toedracht achter de dood van haar vader. Ze besluit wraak te nemen. Een van de prachtige elementen van Manon des sources is het decor: het ruwe, weidse, droge landschap van de Provence dat afwisselend mooi, lelijk, lieflijk en vijandig oogt en het gekonkel van de mensen nietig maakt.

L'amant magnifique

1986 | Romantiek

Frankrijk 1986. Romantiek van Aline Issermann. Met o.a. Isabel Otero, Hippolyte Girardot, Robin Renucci en Didier Agostini.

Een vrouw verlaat haar man om zich in een hartstochtelijke verhouding te storten. Gefilmd in de trant van DIABLE AU CORPS van Claude Autant-Lara. Het is echter minder cynisch en ironisch, terwijl het accent meer op het lichamelijke ligt: dat wordt heel sensueel in de verstikkende hitte van de Camargue. De vertolkers kun je bijna voelen. De film heeft iets van Buñuel, en daardoor raken enige zwakheden zoals de symbolisch bedoelde paarden en de nutteloze nachtmerrie-opnames op de achtergrond.

Descente aux enfers

1986 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1986. Misdaad van Francis Girod. Met o.a. Claude Brasseur, Betsy Blair, Hippolyte Girardot, Sophie Marceau en Sidiki Bakaba.

Bewerking in de stijl SERIE NOIRE van de roman van David Goodis die zich heel gelukkig heeft laten inspireren door TIRER SUR LE PIANISTE van François Truffaut. De personages zijn zonder mededogen en heel levensecht afgeschilderd. Tegen een achtergrond van karikaturen spelen zich de laatste jaren van Gilles Béhat en anderen af. Een opmerkelijk thema met geweldig camerawerk van Charlie van Damme en een stevig geconstrueerd scenario van Jean-Loupe Dabadie en Francis Girod.

Au revoir et merci

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Doniol-Valcroze. Met o.a. Fanny Cottençon, Hippolyte Girardot, Jérôme Anger, Marion Held en Catrion Marccoll.

Een klassiek, banaal en simpel verhaaltje over een stel, dat steeds meer uit elkaar groeit en tenslotte uit elkaar gaat. Deze filmregisseur brengt zijn observatievermogen, zijn gevoeligheid en zijn heldere blik mee naar de tv, waardoor het hem mogelijk is tv-films te verrijken, met name door ze van een goede 'timing' en een psychologisch inzicht in het gebruik van de ruimte te voorzien. Vele anderen hadden van hetzelfde thema een feuilletonachtig melodrama gemaakt. Het doet er niet zo toe, maar het is waar dat Valcroze had kunnen werken voor Antenne 2. GOED .

L' Amour ou presque

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Patrice Gautier. Met o.a. Jean-François Balmer, Jean-Pierre Kalfon, Elisabeth Depardieu en Hippolyte Girardot.

Deze eerste film van Patrice Gautier is volledig mislukt. In het vage scenario bevindt de hoofdpersoon zich, wegens averij aan zijn boot, op een plaats uit zijn verleden. Hij herleeft alles. Armzalige regie. De vertolkers doen hun best, maar de casting is rampzalig.

French lover

1985 | Korte film

Frankrijk 1985. Korte film van Eric Rochant. Met o.a. Sandra Montaigu en Hippolyte Girardot.

Deze eerste film van Patrice Gautier is volledig mislukt. In het vage scenario bevindt de hoofdpersoon zich, wegens averij aan zijn boot, op een plaats uit zijn verleden. Hij herleeft alles. Armzalige regie. De vertolkers doen hun best, maar de casting is rampzalig.

Le bon plaisir

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Francis Girod. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Catherine Deneuve, Michel Serrault, Michel Auclair en Alexandra Stewart.

Een jonge dief komt bij toeval in het bezit van een brief waaruit een buitenechtelijke verhouding van de minister-president blijkt (waaruit ook nog een inmiddels tienjarige zoon is geboren). De zaak moet snel in de doofpot, vindt het staatshoofd, desnoods neemt hij wel drastische maatregelen. Gebaseerd op een roman van ex-minister Françoise Giroud. De hoofdpersoon heeft wel wat weg van oud-president François Mitterrand, die echter, toen hij door een journalist geconfronteerd werd met het bestaan van een buitenechtelijke dochter, juist heel onderkoeld reageerde: 'Nou en?'

Fort Saganne

1984 | Drama, Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1984. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Gérard Depardieu, Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Michel Duchaussoy en Sophie Marceau.

Een jonge militair neemt tijdens WO I (1914-18) deel aan de Franse invasie van de Sahara, waardoor hij carrière maakt. Hij raakt echter steeds meer betrokken bij het lot van de Arabieren die worden geofferd aan militaire ambities en kolonialisme. Dit zorgvuldig gemaakte, kostbare koloniale drama - naar de succesroman van Louis Gardel - mist door de te episodische aanpak en de overmatige concentratie op de rol van Depardieu een epische adem, waardoor de individuele scènes en rollen sterker zijn dan hun optelsom. De fotografie - van Bruno Nuytten - en de aankleding zijn perfect. Scenario van Henri De Turenne, Louis Gardel en Alain Corneau.

Arrêt d'urgence

-1 | Thriller

. Thriller van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Christophe Odent, Marie Trintignant en Hippolyte Girardot.

Een jonge militair neemt tijdens WO I (1914-18) deel aan de Franse invasie van de Sahara, waardoor hij carrière maakt. Hij raakt echter steeds meer betrokken bij het lot van de Arabieren die worden geofferd aan militaire ambities en kolonialisme. Dit zorgvuldig gemaakte, kostbare koloniale drama - naar de succesroman van Louis Gardel - mist door de te episodische aanpak en de overmatige concentratie op de rol van Depardieu een epische adem, waardoor de individuele scènes en rollen sterker zijn dan hun optelsom. De fotografie - van Bruno Nuytten - en de aankleding zijn perfect. Scenario van Henri De Turenne, Louis Gardel en Alain Corneau.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Hippolyte Girardot op televisie komt.

Reageer