Isabelle Leprince

Acteur

Isabelle Leprince is acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

Victoire ou la douleur des femmes : 1967

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sabine Haudepin, Jean-Michel Fete en Yves Lambrecht.

In 1967 barst de strijd voor de vrije verkoop van de anticonceptiepil in volle hevigheid los. Victoire (Trintignant) betoont zich een voorstander van deze wet. Van actrice Anouk Aim[KA1]ee (die zichzelf speelt), die juist terugkeert van het Filmfestival van Moskou, verneemt ze dat Nicolas (Fete) nog steeds leeft en zich in Moskou bevindt. Nadat hij in Duitsland gevangen genomen werd door Russische soldaten heeft hij tien jaar ellende en ontbering gekend in de Goelag. Nadien werd hij onder huisarrest geplaatst in een Siberisch dorpje. Nu tracht hij wanhopig een uitreisvisum te bemachtigen om terug te keren naar Parijs. Via haar contacten slaagt Victoire erin hem dit visum te bezorgen, maar de man die ze in haar armen verwelkomt is gebroken en uitgeleefd. Slot van de trilogie over de vrouwenstrijd in Frankrijk tussen 1939 en 1970. Ook al wordt hier vooral aandacht besteed aan de terugkeer van Nicolas, toch blijft het duidelijk een film van, over en voor vrouwen. Het peil van zowel bewerking als van acteren staat op hoog niveau. Ook voor dit laatste deel werd de roman van Gilbert Schlögel bewerkt door Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant. Fotografie was ook nu weer van Patrick Blossier. Stereo.

Die Sekretärin des Weihnachtsmanns

1999 | Drama, Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1999. Drama van Dagmar Damek. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Roland Giraud, Eric Prat, Thylda Bares en Birgit Doll.

Als de film begint, zien we een gezette vrouw in het historische centrum van een Frans stadje bijna een trap om ver lopen, waarop een man staat, die aan de gevelklok van een horlogezaak prutst. Het is de ongetrouwde Marl[KA2]ene (S[KA3]agebrecht) die het snoepwinkeltje van haar overleden moeder heeft opgedoekt, nadat zij haar tien jaar verpleegd had. Vlak voor de kerst wordt er weer eens gestaakt (typisch Frans) bij de post. Marl[KA2]ene, die op het brievencentrum van het postkantoor de post aan de kerstman sorteert, besluit zich over twee espistels te ontfermen. Eentje is van een zekere S[KA1]ebastien die om een olifant vraagt en werk voor zijn vader. De andere is van C[KA1]eline Rivi[KA2]ere (Bares), een verkeers- slachtoffertje. Ze ligt met een lelijke beenbreuk in het ziekenhuis en bij het ongeluk heeft ze haar moeder verloren. Ze moet weer leren lopen, maar weigert dit te doen totdat haar vader haar komt. Daarom moet de kerstman moet haar vader zoeken en hem vragen haar af te halen, want ze wil niet in een kindertehuis terecht komen. Marl[KA2]ene legt haar een bezoekje af en stelt zich voor als de secretaresse van de kerstman. C[KA1]eline gaat alvast proberen te lopen. Ze wil graag helpen, maar ontdekt dat niemand haar vader kent. Ze heeft intussen een grote olifant van papier en karton gemaakt. S[KA1]ebastien Roche (Giraud) blijkt echter helemaal geen kind te zijn: hij is een werkloze uurwerkmaker met de safari en olifanten als hobby; hij stuurt ieder jaar voor de grap een brief aan de kerstman. Ze besluiten om samen de olifant aan C[KA1]eline te brengen, maar het kind denkt dat de secretaresse van de kerstman is teruggekomen met haar eigen vader. De strenge hoofdzuster, die denkt dat Marl[KA2]ene van de kinderbescherming is, vindt dat het de hoogste tijd is geworden voor C[KA1]eline`s vader dat hij verantwoording op gaat nemen... Zo wordt het voor C[KA1]line een hele gelukkige kerst, maar eerst krijgt zij nog een forse teleurstelling te verwerken, ontvlucht het ziekenhuis en moet de voogdij voor de rechtbank worden behandeld - gelukkig sjoemelt de vrouwelijke rechter in C[KA1]eline`s belang. Ook de eenzame Marl[KA2]ene blijft niet meer alleen en `vader` Sebastien krijgt werk [KA21]en een gezin. Na de succesvolle samenwerking tussen de Franse en de Duitse regionale tv een tweede film met S[KA3]agebrecht in de hoofdrol en wederom bij de post. Opgenomen in Colmar in de Elzas aan de voet van de Vogezen, niet ver van de Duitse grens. Het suikerzoete, aarzelende scenario, dat soms bij het belachelijke af is (de losse moraal van Céline's welgestelde moeder, de illegale immigrant die in de verzegelde woning woont, de woedeuitbarstingen van Marlène, de seksuele frustraties van de oudere benedenbuur en moeders minnaar), van Françoise Dorner voor dit toch wel heel wat wat mindere Sägebracht-vehikel is te Frans en veel te weinig film. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Une femme d'honneur : Balles perdues

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Bernard Uzan. Met o.a. Corinne Touzet, Jean-Michel Noirey, Noémie Kocher, Yves Beneyton en Pierre-Marie Escourrou.

Bij een brutale overval op een kledingsmagazijn komt het tot een vuurgevecht tussen de gangsters en de gendarmes, o.l.v. Isabelle Florent (Touzet). De dieven slagen erin te ontkomen, maar na het gevecht blijken er twee doden gevallen te zijn. De een, de getuige die de politie verwittigde, werd door de gangsters gedood, de andere, een jong meisje, ligt op de plaats van het gevecht. Na onderzoek blijkt dat het meisje getroffen werd door een kogel, afgevuurd uit het wapen van gendarme Roussillon (Escourrou). De man raakt in een depressie en bovendien wordt de zaak onderzocht door een commissaris uit Parijs en Isabelle houdt niet van pottenkijkers. Bovendien staat ze pal achter haar mensen, waarin ze het volste vertrouwen heeft. Is een politieman die, in een vuurgevecht met misdadigers, een toevallige voorbijganger doodt schuldig aan moord of misdadig verzuim? Of is dit dood door ongeval? Onze 'dame van eer' heeft een zwaar gewetensconflict op te lossen en ze wordt nog op de vingers getikt ook door haar superieuren. Goede, wat voorspelbare, policier die de liefhebbers van het genre zeker zullen smaken. Eric Kristy schreef het scenario en achter de camera stond Jean-Pierre Aliphat. Stereo.

Tous ensemble

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Bertrand Arthuys. Met o.a. Nada Strancar, Sophie Artur, Marina Golovine, Anne Deleuze en Isabelle Leprince.

In Zuidoost-Frans stadje Epernelle doet in 1995 het gerucht de ronde dat plaatselijke lingeriefabriek de deuren gaat sluiten. De arbeidsters besluiten lot in eigen handen te nemen om te strijden voor het behoud van hun baan. Centraal staan Evelyne (Strancar), Muriel (Leprince), Genevi[KA2]eve (Artur) en cheffin Catherine (Deleuze). Berman speelt de fabrieksdirecteur die onderhandelt met overnemers, Recoing is de vakbondsafgevaardigde Gérard. Scenario van Olivier Lorelle en regisseur Arthuys is gebaseerd op waargebeurde feiten en voorzien van treffende dialogen. Waardige en ontroerende heldinnen scheppen moed in solidariteit en dat komt hartverwarmend over. Aanvankelijk gaat het er luchtig aan toe maar de glimlach maakt spoedig plaats voor grimmigheden, die niet vals klinken.

Quai N[KA15]o 1 : Jeu de massacre

1998 | Misdaad

België/Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Ann-Gisel Glass.

In ondergondse gangen van het Gare du Nord wordt spoorwegbeambte vermoord met het wapen van commissaris Marie Saint Georges (Duez). Onderzoek wordt uitgevoerd door politie- van-de-politie, het IGPN, onder leiding van commissaris Mich[KA2]ele Harris (Glass), die het echt gemunt heeft op Marie. Zij stapelt verdenkingen tegen Marie op. Marie heeft meteen in de smiezen dat zij zelf haar onschuld moet kunnen bewijzen. En dat doet ze uiteraard, zij het met veel moeite. Alles heeft te maken met diefstal van een Van Gogh in Amsterdam en de internationale crimineel Kali (Tribes) die met TGV vanuit Amsterdam in Parijs arriveert. Scenario van Francis Nief, Fabien Suarez en Didier Cohen. Vertrouwde spoorweg-politietoestanden, langzaam, drentelig opgebouwd. Ondermaats, mede door overdosering ongeloofwaardige elementen.

Cuisine américaine

1998 | Komedie

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Yves Pitoun en Jean-Yves Pitoun. Met o.a. Irène Jacob, Jason Lee, Eddy Mitchell, Isabelle Petit-Jacques en Sylvie Loeillet.

Loren Collins (Lee) is kok bij de Amerikaanse marine, maar hij wordt ontslagen. Hij droomt ervan het culinaire genie van de Franse topkok Louis Boyer (gespeeld door de rocker Mitchell!) te evenaren of te overtreffen. In Frankrijk wordt Collins in dienst genomen bij het vier sterren restaurant van Boyer door diens zus Carole (Petit-Jacques). Collins` doorzettingsvermogen en vooral zijn passie voor het koken doen de rest. Wanneer ma[KA4]itre Louis voor een spoedoperatie wegens een tumor in het ziekenhuis moet worden opgenomen en er uitgerekend een belastingcontrole dreigt, redt Collins de zaak met zijn wunderbare Amerikaanse hamburgers (zie de titel)! Hij mag als beloning met Louis` schone dochter Gabrielle (Jacob) trouwen. Het zou een ideale film geweest zijn voor Bourvil en De Fun[KA2]es (die iets dergelijks deden), maar zij zijn er (helaas) niet meer om de boel flink op stelten te zetten. Het trio hoofdrolspelers doet zijn best. Het scenario van debuterend regisseur Pitoun is een en al cliché, maar het is een dekmantel om eens een kijkje te nemen in het heiligdom van de Franse haute-cuisine en de liefde- haat verhouding tussen Amerika en Frankrijk breed gemeten op je bord te krijgen. Een THE COOK, THE THIEF, HIS WIFE & HER LOVER van Peter Greenaway uit 1989 is het niet geworden maar dat is geen ramp, want die wordt alleen maar door fijnproevers gewaardeerd. Het camerawerk is van Jean-Marie Dreujou. Dolby.

Qui mange qui ?

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Dominique Tabuteau. Met o.a. Catherine Jacob, Roger Mirmont, Julien Guiomar, Ludwig Stanislas Loison-Robert en Anna Gaylor.

Rose (Jacob) is controleur van de eetwareninspectie. Haar relatie is juist afgesprongen en ze gaat medogenloos te werk in haar nazicht op hygi[KA3]ene van restaurants en winkels. In het restaurant van Martial (Mirmont) gaat ze zo hatelijk te werk dat deze zijn hoop op het verkrijgen van een ster wel kan laten varen. Martials oom Ren[KA1]e (Guiomar) is een ouwe bajesklant en hij weet van aanpakken. Hij drogeert Rose en deponeert haar op een vuilnisbelt. Op slag is ze haar geloofwaardigheid kwijt. Rose is woedend. Romantische komedie waarin veel te veel getaterd wordt. De film bevat alle denkbare clich[KA1]es, bij elkaar geraapt om een niet-denkend publiek te verstrooien. Wat tederheid, wat humor, wat liefde, gekruid met een vleugje suspense en een paar tranen van ontroering. Dit alles gemixt tot een gemakkelijk drinkbare cocktail door scenaristen Natalie Carter en Dominique Roulet, naar een origineel (?) gegeven van Catherine Jacob. Fotografie is van Vincent Jeannot.

Les Cordier, juge et flic : La tour de Jade

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Paul Planchon. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Ysé Tran en Thang-Long.

Onderzoeksrechter Bruno Cordier (Madinier) heeft een afspraak met de corrupte politie-agent Darmont (Pater) in een Chinees restaurant `La tour de Jade` in de Chinese wijk. Hij weet dat Darmont banden heeft met de Chinese mafia. Deze speelt hen informatie door betreffende geplande politie-acties tegen hun daden. Darmont vraagt Bruno het onderzoek inzake corruptie binnen de politierangen te vertragen. Stemt hij hier niet mee in dan zal zijn relatie met het Chinese hoertje Meiling (Tran) openbaar gemaakt worden. Als Bruno weigert op deze chantage in te gaan dreigt Darmont ermee Meiling, die voor hem werkt, te doden. Routine misdaadfilm, die een beeld wil schetsen van de Chinese mafia in Parijs. Er wordt veel gepraat maar weinig gehandeld en de kijker verliest al vlug al zijn belangstelling. Een weinig opzienbarend scenario van Jean-Christophe Lecru, Jean-Pierre Hasson, Paul Planchon en Alain Robillard. Voor de fotografie tekende Roland Bernard. Stereo.

Le roi en son moulin

1997 | Romantiek, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacob Berger. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Vincent Winterhalter, Noémie Kocher, Sylvie Herbert en Françoise Pinkwasser.

Een klein dorpje in Noord Frankrijk, 14 juli 1914. De feestelijke roes van de nationale feestdag wordt gruwelijk afgebroken door het oorlogsgeweld. Vijf jaar later keert Jean (Winterhalter) terug. Zowel hij als zijn vroegere verloofde Pauline (Kocher) zijn totaal veranderd. Hij leeft met zijn oorlogsherinneringen. Zij kan het feit niet verwerken dat haar broer gesneuveld is. Ze trouwen omdat Pauline`s vader Baptiste (Thibault), een molenaar, dit wenst, maar zij kan hem onmogelijk haar liefde geven. De schaduw van de oorlog verwoest ook na beëindiging hiervan nog steeds diverse levens. Twee mensen verliezen elkaar, zoeken elkaar en zullen elkaar uiteindelijk vinden. Een film vol menselijke emoties, getekend door een gemeenschappelijk verleden. Dank zij de schitterende acteerprestaties blijft de film boeien tot het einde. Aaron Barzman baseerde het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Bordes. Mooie fotografie van Cyril Lathus.

Julie Lescaut : Abus de pouvoir

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De zaken gaan weer goed zoals steeds op het politiebureau van Julie Lescaut (Genest). Ze zit volop in het onderzoek naar de dood van een loodgietersgast die vroeger deel uitmaakte van een straatbende. Gelijktijdig heeft Kaplan (Marx) de handen vol met een sadist die zijn vrouw mishandelt. N`Guma (Diouf) lijdt onder een depressie en Motta (Desseaux) maakt de ene fout na de andere omdat hij meer bezig is met zijn zieke moeder dan met zijn werk. Commissaris Val[KA1]erie Koster (Magnet) heeft uitgerekend dit ogenblik uitgekozen om Lescauts rangen te vervoegen, samen met twee van haar inspecteurs, om een studie te maken over de criminaliteit in de voorsteden. De botsing tussen twee vrouwen die best hun mannetje kunnen staan. Een redelijk geslaagde poging om eens iets anders dan de traditionele moordzaak met ingebouwde oplossing te brengen in een politieserie. De karaktertekeningen zijn echter uiterst zwak en de verwikkelingen niet erg interessant. Julie Lescauts geestelijke vader Alexis Lecaye schreef het scenario dat in beeld gebracht werd door Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 2 van het zesde seizoen, nummer 22 van 72. Stereo.

Famille de cœur

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Vergez. Met o.a. Mimie Mathy, Pierre-Jean Cherit, Judith El Zein, Bruno Walkowitch en Isabelle Leprince.

Nadine Lefort (Mathy) werkt, samen met Jean-Pierre (Walkowitch), in een architectenbureau. Ze droomt ervan haar eigen onderneming te beginnen. Deze hoop wordt de grond ingeboord als haar moeder onverwacht sterft. Nadine erft de snoepwinkel van haar moeder en de twee huurders van de bovenverdieping, H[KA1]el[KA2]ene (El Zein) en haar zoontje F[KA1]elix (Cherit). De vrouw is werkloos en gedeprimeerd, temeer daar ze vreest dat haar zoontje in een instelling geplaatst zal worden. Tussen Nadine en Félix groeit een tedere vriendschap. Nadine wil het winkeltje omvormen tot een architectenbureau met de hulp van Jean-Pierre en ze wil tevens Hélène terug wat levensmoed geven. Een lichte dramatische komedie die aan elkaar hangt van de clichés, maar het is onmogelijk om niet in de ban te komen van de Mathy, klein van gestalte maar groot van allure. Haar spontane spel dwingt de kijker om de film toch uit te zien met alle ontroering vandien. Odile Barski schreef het scenario en Elisabeth Prouvost stond achter de camera.

Les Cordier, juge et flic : La tour de jade

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Paul Planchon. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Ysé Tran en Thang Long.

Jonge snoeper Bruno Cordier (Madinier), `juge` en zoon van ouwe `flic` Cordier (Mondy) heeft al maanden liefdesrelatie met jonge Chinese danseres Meiling (Tran). Via inspecteur Darmont (Pater) komt Bruno te weten dat Meiling eigenlijk niets meer is dan vulgaire call-girl die in dienst werd genomen om hem te kunnen compromitteren. Kort daarop wordt Darmont neergestoken in opdracht van Chinese maffia-peetvader Deng Kao Mai (Long). De ouwe Cordier gaat zich nu met de zaak bezighouden en snel wordt erachter gekomen dat Darmont werkte voor de maffia maar hiermee zijn we nog niet aan einde van verhaal dat vooral te maken heeft met drugdealers van Chinese origine. Laborieus verhaal, geschreven door Jean-Pierre Hasson, Jean-Christophe Lecru, Alain Robillard en regisseur Planchon, waarin de hele familie Cordier, dochter Myriam (Valandrey) inbegrepen, nog eens samenwerkt om weinig samenhangende plot zonder overtuiging te ontrafelen.

François Kléber : Le pas en avant

1995 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Canada 1995. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Gérard Lanvin, Elisabeth Vitali, Steve Kalfa, Yves Afonso en Jean-Noël Brouté.

Zappa (Dulery) raakt zwaar gewond na een ongeluk terwijl hij dienst deed. Hij ligt in coma en zijn beste vriend commissaris Kl[KA1]eber (Lanvin) meent dat zijn incompetente zijn chef eraan debet is. Die schuift op zijn beurt Zappa de schuld van het ongeluk, waarbij een jonge vrouw omkwam, in de schoenen. Kléber is het er niet mee eens, en hij is vastbesloten de onschuld van zijn vriend te bewijzen. Politiefilm op maat gemaakt voor de titelpersonage met stereotiepe personages en cliché avonturen. Licht verteerbaar kijkbuisvoer dat je al vergeten bent voordat de film afgelopen is. Het scenario is van Gérard Cuq, Olivier Marchal en Frédéric D'Onfs. Het camerawerk is van Daniel Diot. Er kwamen in totaal zes afleveringen.

Petit

1993 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1993. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Stéphane Audran, Julien Gutierrez, Patrick Pineau, Jan Rouiller en Michel Bompoil.

Na een eerder woelige vrijgezellennacht ontwaakt Leo (Pineau) met de gedachte aan zijn huwelijk met Lucie (Villeneuve) en herinneringen aan zijn jeugdliefde Marianne. Tot zijn verstomming stelt hij vast dat hij terug in het lichaam van een tienjarige (Gutierrez) zit. Hij kan niet anders bedenken dan dat hij behekst werd door het exotische hoertje waarop zijn vrienden hem trakteerden. Terwijl de hele familie en zijn verloofde vergeefs wachten in de kerk tracht hij wanhopig zijn normale ouderdom terug te krijgen. Enkel zijn moeder Fran[KA10]coise (Audran) gelooft hem, evenals zijn beste vriend (Bompoil), die echter van de gelegenheid gebruik maakt om Lucie te versieren. Voorspelbare komedie van een volwassene die terug kind wordt, maar praat met een terminologie van een dertigjarige. Er zitten enkele leuke momenten in (vooral met moeder Audran), maar naar het einde toe worden alle registers van de sentimentaliteit opengetrokken. Corinne Atlas schreef het scenario en Jacques Boumendil stond achter de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Isabelle Leprince op televisie komt.

Reageer