Gérard Vergez

Regisseur, Acteur, Scenarist

Gérard Vergez is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 37 films gevonden.

L'amour fraternel

2011 |

Frankrijk 2011. Gérard Vergez. Met o.a. Andy Gillet, Grégory Fitoussi, Maurice Bénichou, Maryline Even en Aubert Fenoy.

Tien jaar na de dood van hun moeder zoekt Marc zijn broer Henri weer op. Marc (Fitoussi) is ooit naar Parijs vertrokken en omringt zich daar met artistieke types. Henry (Gillet) is in de Provence gebleven en leidt daar een rustig, wat eenzaam bestaan. De hernieuwde kennismaking van de broers verloopt beslist ongemakkelijk. Matig uitgewerkt televisiedrama heeft wel een leuke rol van Fitoussi, de acteur die met rollen in World War Z en de serie Mr Selfridge een internationale carrière ambieert.

Oncle Paul

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Pascal Légitimus, Georges Du Fresne, Peter King Junior, Yaël Simion en Brigitte Auber.

Het gezin Amadou leidt een zorgeloos leventje in Niamey, Nigeria. De moeder, Mireille (Bagnou-Beido) is Parisienne, maar na haar eerste huwelijk trouwde ze met de Nigeriaanse apotheker Omar (M`Bo). Hun twee zoontjes zijn Adel (King Junior), tien, en Yamo (Simion), acht. Dan is er nog de twaalfjarige Franck (Du Fresne) uit Mireille`s eerste huwelijk. Franck droomt ervan te studeren aan de balletschool van de Parijse opera. Omar verkoopt zijn apotheek en het gezin trekt naar Parijs, waar ze opgevangen worden door hun oom Paul (L[KA1]egitimus). Maar dan moeten ze vaststellen dat zelfs in het hedendaagse moderne Parijs niet iedereen het gemakkelijk heeft met een gemengd huwelijk, zelfs Mireille`s moeder (Aubert) kan niet aan haar schoonzoon wennen. Het gevoelige portret van een gemengd gezin dat eensklaps geconfronteerd wordt met een vijandige wereld die hen niet kan aanvaarden. De acteurs zetten hun personages ontwapenend neer, zodat de film minder pessimistisch is als je zou verwachten. Vooral Légitimus als de onpartijdige observator is onvergetelijk. Regisseur Vergez schreef zelf het scenario. Fraaie fotografie van Philippe Lu.

L'oncle Paul

2000 |

Frankrijk 2000. Gérard Vergez. Met o.a. Peter King Junior, Georges Du Fresne en Pascal Légitimus.

Het gezin Amadou leidt een zorgeloos leventje in Niamey, Nigeria. De moeder, Mireille (Bagnou-Beido) is Parisienne, maar na haar eerste huwelijk trouwde ze met de Nigeriaanse apotheker Omar (M`Bo). Hun twee zoontjes zijn Adel (King Junior), tien, en Yamo (Simion), acht. Dan is er nog de twaalfjarige Franck (Du Fresne) uit Mireille`s eerste huwelijk. Franck droomt ervan te studeren aan de balletschool van de Parijse opera. Omar verkoopt zijn apotheek en het gezin trekt naar Parijs, waar ze opgevangen worden door hun oom Paul (L[KA1]egitimus). Maar dan moeten ze vaststellen dat zelfs in het hedendaagse moderne Parijs niet iedereen het gemakkelijk heeft met een gemengd huwelijk, zelfs Mireille`s moeder (Aubert) kan niet aan haar schoonzoon wennen. Het gevoelige portret van een gemengd gezin dat eensklaps geconfronteerd wordt met een vijandige wereld die hen niet kan aanvaarden. De acteurs zetten hun personages ontwapenend neer, zodat de film minder pessimistisch is als je zou verwachten. Vooral Légitimus als de onpartijdige observator is onvergetelijk. Regisseur Vergez schreef zelf het scenario. Fraaie fotografie van Philippe Lu.

P.J. : Premier amour

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Marc Betton en Cécile Richard.

Een vrouw wil haar zoon van school ophalen. Haar vreemd gedrag trekt aandacht van politieman die in haar handtas 50 gram cocaïne vindt. Zij wordt naar P.J.-commissariaat gebracht: de tas zou behoren aan collega van haar man die zij tijdelijk onderdak verlenen. Zij moest hem die zak in cafeetje brengen...Voor wat nieuw bloed en wat nieuwe opwinding in de P.J.-reeks zorgen twee nieuwe recruten: de ene zweert bij extreem rechts, de andere in een fervente linkse syndicalist.

P.J. : Planques

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Marc Betton en Cécile Richard.

Twee adolescenten, Eddy (Bonnet) en Kader (Jallad), maken de buurt van Jonquilles onveilig. De P.J. weet dat zij zich bezighouden met gestolen auto- en drugshandel. Als vermoedelijke bendeleiders worden zij verhoord. Simultaan wordt een man aangerand die zijn gestolen briefwisseling wil recupereren. De buurt lijkt op vulkaan te leven. De politie moet iets ondernemen, maar wat? Twee parallel lopende verhalen zorgen voor opgedreven ritme, afgewisseld met vleugjes humor. Uitzonderlijk wordt afloop verder gezet in hieropvolgende episode: DESCENTE DE POLICE.

P.J. : Flagrant délit

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Marc Betton en Valérie Bagnou-Beido.

Op commissariaat van police judiciare zet linkse syndicalist Alain Porret (Desroses) zijn collega`s aan om aan verkiezingen deel te nemen. Inspecteur Vincent Fournier (Wolkowitch), die met Marie (Martino) zijn vader in ziekenhuis bezocht, nodigt collega Bernard Leonetti (Schneider) op het einde van de dag uit om in café-restaurant wat te gaan drinken. Een vrouw wordt er op het terras getroffen door een fles bier dat uit bovenverdieping werd gegooid. Zij dient in allerijl naar ziekenhuis gebracht terwijl Fournier de huurders ondervraagt in de hoop de verantwoordelijke van ernstig ongeval te kunnen arresteren. Knappe sfeerweergave, te danken aan authentieke locaties.

P.J. : Descente de police

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Marc Betton en Cécile Richard.

Na maanden vooronderzoek en verzamelen van gegevens beschikt ploeg van de P.J. over voldoende elementen om de bende van Kader (Jallad) en Eddy (Bonnet) te arresteren. Iedereen wordt gemobiliseerd om de `descente` (het toeslaan) in veelgeplaagde Jonquilles-wijk tot een goed einde te brengen. Vincent Fournier (Wolkowitch) moet de operatie leiden maar hij zit te veel met terminale kanker van zijn vader in het hoofd. Zijn collega Maud Saurin (Richard) neemt, ondanks haar piepjonge leeftijd, de verantwoordelijkheid op zich. Maar zij heeft pech want via een lek zijn de jonge bendeleden op de hoogte van de nakende politie- interventie... Hele aflevering staat in teken van het voorbereiden van de politie-operatie met een te snijden spanningsgraad. Om wat te herademen functioneren erg goed enkele sub-plots.

P.J. : Casting

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Marc Betton en Valérie Bagnou-Beido.

Aankomende actrice heeft zich tijdens screentest laten verleiden tot het maken van onwelvoeglijke opnames. Zij vreest dat de viseocassettes in seksshop beland zijn. Zij dient klacht in bij de P.J. maar die staat vrijwel machteloos. Simultaan rijden twee minderjarigen met gestolen auto een man aan. De vader van één der jeugddelinquenten wijst de politie café aan waar zijn zoon en zijn gabbers samenkomen. Vooral eerste verhaal toont aan dat politie nauwelijks in staat is het verspreiden van frauduleuse beelden via Internet te beletten.

P.J. : Baby-sitter

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Marc Betton en Valérie Bagnou-Beido.

Een baby vecht voor zijn leven. De P.J. (police judiciaire) stelt onderzoek in, want het is duidelijk dat de baby een zware klap heeft gekregen. Wie is verantwoordelijk: ouders of babysitter? Zij worden aan de tand gevoeld door Vincent Fournier (Wolkowitch) en de nieuwe politierecrute Maud Saurin (Richard). Eens te meer vloeiend verteld met nadruk op dagelijks leven van P.J.-officieren.

P.J. : Élodie

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Christine Citti.

Achtjarige Elodie (Hugon) zou aangerand geweest zijn door een man. Onderzoekers Marie Lopez (Martino) en Vincent Fournier (Wolkowitch) ondervragen het meisje voorzichtig. Eerst ontkent zij de feiten, nadien beschuldigt zij buurman die nadien onvermijdelijk met wraakzuchtige vader van Elodie, Georges Simon (Pierre), geconfronteerd wordt. Moeilijk, enigszins taboe-achtig thema, geschreven door Frédéric Krivine en Jean- Dominique de la Rochefoucauld, op de juiste toon en sober in beeld gebracht.

P.J. : Vol à l'arrachée

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Marc Betton.

De extra-korte afleveringen van deze reeks, een nieuwigheid voor Franse policiers, zorgen ervoor dat er weinig dode momenten zijn, weinig gelul en wat meer actie. De twee hoofdrolspelers, de Vincent Vincent Vincent Fournier (Wolkowitch) en Bernard Leonetti (Schneider) gaan op zoek naar de daders van handtasdiefstal waarbij een oude dame ernstig gewond werd. Hun collega`s, de knappe, op Vincent wat verliefde Marie Lopez (Martino) en Mourad (Dadi), stellen zich voor een school op waar ze jonge afpersers in het nauw drijven.

P.J. : S.D.F.

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Marc Betton.

Langs kanaal Saint-Martin wordt dakloze in comateuze toestand aangetroffen door politieduo Mourad (Dadi) en Fournier (Walkowitch). Het zou om een `afrekening` gaan in milieu van daklozen. Vriendin van slachtoffer, een zekere Arlette (Muller), moet stem van anonieme telefoonoproeper trachten te herkennen: is het Carlo (Clerici), de kompaan van het slachtoffer? Door Frédéric Krivine en Jean-Dominique de la Rochefoucauld geschreven aflevering, gedraaid in ijskoud Parijs onder de sneeuw, zonder veel actie, achtervolgingen en ei zo na zonder een 'zaak'.

P.J. : Héroïne

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Gérard Chaillou, Julia Vaidis-Bogard, Thierry Levaret, Jean-Daniel Laval en Fatiha Cheriguene.

Drugsverslaafde jonge vrouw Mireille (Vaidis-Bogard) bedreigt haar vader Lestable (Chaillou) omdat hij haar geen geld meer wil geven. Op politiecommissariaat overtuigt P.J.-flik Fournier (Wolkowitch) Lestable hem te helpen bij het inrekenen van haar dealer-vriendje Sammy (Levaret). De operatie loopt wat uit de hand, Sammy wordt weliswaar gearresteerd maar krijgt slechts drie maanden. Het is zeer de vraag of Lestable op die korte tijd erin zal slagen zijn dochter te laten ontwennen. L[KA1]eonetti (Schneider) en Beckaoui (Dadi) houden zich intussen bezig met gestolen vrachtwagen maar arresteren de verkeerde handelaar, die dan weer zijn chauffeur had aangezet de verzekering in de maling te nemen.

P.J. : Escroqueries

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Marc Betton.

Opvangcentrum voor drugsverslaafden zorgt voor controverse en geweld in Parijse migrantenwijk nabij het `Canal Saint-Martin`. Marie Lopez (Martino) en collega-smeris Vincent Fournier (Wolkowitch) onderzoeken de zaak en komen erachter dat lokale kruidenier Moncel (Nenez) dwarsligger is die het opvangcentrum liever dicht wil. Interessant verhaal, maar minder ritmisch dan meestal het geval is in deze korte 'enquêtes'.

P.J. : Carte Bleue

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Christine Citti.

Een handelsreiziger dient klacht in bij de politie: de man werd eerst dronken gevoerd en nadien bestolen in nachtclub. Leonetti (Schneider) wordt er undercover naartoegestuurd. Hij brengt er de nacht door met een hoertje en slaagt erin de patron op heterdaad te betrappen. Intussen zijn ook andere smerissen van het district aan het werk: een trio van zwendelaars in 'blauwe kaarten' wordt opgerold, twee meisjes hebben zelfmoord gepleegd, etc. Het verhaal springt van de hak op de tak, en wordt te veel hooi op de vork genomen zodat ieder onderzoek flinterdun overkomt.

P.J. : Surdose

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Christine Citti.

Wanneer jonge vrouw sterft aan overdosis drugs speuren politiekapitein Fournier (Wolkovitch) en luitenant Marie Lopez (Martino) naar mogelijke dealer. Dat is geen lachertje want hierdoor komen zij in het vaarwater van de zogenaamde 'Stups', de in die matière gespecialiseerde Franse politie-drugeenheid. Scenaristen Frédéric Krivine en Dominique de la Rochefoucauld vervolgen met deze aflevering hun overzicht van wat er zoal misloopt in Franse samenleving in de jaren 1990, zonder toe te geven aan clichés van policier-genre.

P.J. : Racket

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Christian Zanetti.

Pilootaflevering van policier-serie rond vier flikken van de P.J. (police judiciaire) van Saint-Martin in Parijs, onder leiding van commissaris Meurteaux (Betton): capitaine Vincent Fournier (Wolkowitch), lieutenant Bernard L[KA1]eonetti (Schneider), lieutenant Mourad Beckaoui (Dadi) en de knappe, sexy vrouwelijke nieuwe lieutenant Marie Lopez (Martino). In deze eerste aflevering worden handelaars van Saint-Martin slachtoffer van afpersers, allicht aangevoerd door gevaarlijk psychopaat Big Joe (Marguerite). Een handelaar, Majri (Mekki), wordt bereid gevonden als lokaas te dienen om de 'racket' in te rekenen. Aangename kennismaking met hoofdpersonages, overtuigend klinkende dialogen en interessant scenario van Frédéric Krivine en Jean-Dominique de la Rochefoucauld.

P.J. : Piège

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkovitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Christine Citti.

Politiespeurders Fournier (Wolkowitch) en Lopez (Martino) arresteren drugdealer Vignal (Loustau) die even later, in volle straat en niet ver van het commissariaat, wordt neergekogeld. Drug-peetvader blijkt advocaat Moliterni (Raynal) te zijn. De Police Judiciaire is razend op de Stups (drugzaken politie- eenheid) omdat die Fournier te snel hebben vrijgelaten. Maar met hulp van substituut (Paradis) van de procureur trapt Moliterni in door de P.J. gespannen hinderlaag. Eens te meer authentiek overkomend wereldje van politie-eenheid in Parijse wijk, bevolkt door sympathieke figuren en met gebeurtenissen die geloofwaardig, haast als in een documentaire, overkomen.

P.J. : Expulsion

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Marc Betton.

IIn ondergrondse parking wordt jonge vrouw Marguerite Garnier (Rousseau) verkracht. De speurders van de Parijse wijk Saint- Martin ontdekken dat er een getuige was, die nagelaten heeft tussenbeide te komen. Slachtoffer weigert nadien ook klacht neer te leggen maar luitenant Marie Lopez (Martino) slaagt erin de vrouw te overtuigen van de belangrijkheid van haar klacht. Anderzijds rukken de luitenanten Beckaoui (Dadi) en Leonetti (Schneider) op naar flat in Jonquilles waar echtpaar Leclerc (Lecas en Banlier) al sinds vier jaar weigert huishuur te betalen. De agenten trachten hen te overtuigen hun schulden te betalen opdat zij en hun vijf kinderen niet uit de flat dienen te worden verdreven. Geloofwaardigheid is oppertroef in deze episode, eens te meer geschreven door Frédéric Kivine en Jean-Dominique de la Rochefoucauld.

P.J. : Clandestins

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Christine Citti en Marie-Carole Fontaine.

In doodlopend steegje wordt Vietnamees Chen (Long) bijna doodgeslagen gevonden. Onderzoek brengt agenten van de Police Judiciaire op het spoor van clandestiene werkplaatsen. Tegelijkertijd behandelen agenten van dezelfde wijk een geval van kinderverwaarlozing met verslaafde moeder (Even). Opnieuw enkele eigentijdse onderwerpen die verhaal, geschreven door duo Frédéric Krivine en Dominique de la Rochefoucauld, interessant maken. Tempo mag er ook zijn, heeft uiteraard te maken met feit dat per episode verschillende zaken kris-kras door mekaar worden behandeld.

P.J. : Cambriolage

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Christine Citti.

Inbraakpoging loopt slecht af. Onderwijzeres Ginette (Rabiague) wordt door vluchtende inbreker van vierde verdieping geduwd en is zwaar gewond. Anonieme getuige roept agenten van Parijse wijk Saint-Martin op. Getuige is Madame Goldman (Hilda), die via haar telescoop inbreker zag. Knap spel zorgt ervoor dat de avonturen van de wijkagenten (geschreven door Frédéric Krivine en Jean-Dominique de la Rochefoucauld), die sociale problemen in hun wijk trachten op te lossen, met niet aflatende aandacht worden gevolgd.

Famille de cœur

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Vergez. Met o.a. Mimie Mathy, Pierre-Jean Cherit, Judith El Zein, Bruno Walkowitch en Isabelle Leprince.

Nadine Lefort (Mathy) werkt, samen met Jean-Pierre (Walkowitch), in een architectenbureau. Ze droomt ervan haar eigen onderneming te beginnen. Deze hoop wordt de grond ingeboord als haar moeder onverwacht sterft. Nadine erft de snoepwinkel van haar moeder en de twee huurders van de bovenverdieping, H[KA1]el[KA2]ene (El Zein) en haar zoontje F[KA1]elix (Cherit). De vrouw is werkloos en gedeprimeerd, temeer daar ze vreest dat haar zoontje in een instelling geplaatst zal worden. Tussen Nadine en Félix groeit een tedere vriendschap. Nadine wil het winkeltje omvormen tot een architectenbureau met de hulp van Jean-Pierre en ze wil tevens Hélène terug wat levensmoed geven. Een lichte dramatische komedie die aan elkaar hangt van de clichés, maar het is onmogelijk om niet in de ban te komen van de Mathy, klein van gestalte maar groot van allure. Haar spontane spel dwingt de kijker om de film toch uit te zien met alle ontroering vandien. Odile Barski schreef het scenario en Elisabeth Prouvost stond achter de camera.

Dans un grand vent de fleurs

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Rosemarie La Vaullée, Bruno Wolkowitch, Bernard Verley, Marina Vlady en Agnese Nano.

Groots opgezet zevendelig fresco over wereldje der traditionele parfumeurs, verteld via persoonlijk verhaal van mooie en rebelse boerendochter Sorenza (La Vaull[KA1]ee), die het dank zij haar voorliefde voor bloemen en mannen ver schopte...Sorenza komt als meisje uit Itali[KA3]e met haar ouders, maar die sterven meteen en zij wordt in het Franse Grasse door twee zussen opgevoed, waar zij een jasmijnenveld verzorgt. Op haar 19de wordt zij verliefd op Guillaume Garlande (Wolkowitch), zoon van plaatselijk parfumeur. Maar die moet gedurende twee jaar naar Indonesi[KA3]e en Sorenza weigert hem te vergezellen. Sorenza moet in een bar gaan werken en zoekt intussen naar identiteit van haar vader, die voor juwelendiefstal werd veroordeeld, onterecht. Hierdoor kwam het jasmijnenveld in het bezit van schofterige Marli (Ballet). Guillaume keert terug, zijn bedrijf wordt door pech achtervolgd, Sorenza springt bij maar tot een huwelijk met Guillaume komt het niet. Diens vader (Verley) toont slechts misprijzen. Erger nog: Guillaume huwt met Louise (Nano), dochter van rijke baron. Een ontgoochelde Sorenza aanvaardt dan maar een huwelijk met Felix (Schneider). De klap op de vuurpijl moet nog komen. Sorenza en Louise blijken halfzussen te zijn. Felix geeft Sorenza de vrijheid terug, maar verongelukt kort daarop. Opgeruimd staat netjes? Nee, hoor, Sorenza erft zijn schulden. Zij zet een coöperatieve op om bankroet af te wentelen. Intussen ontwikkelt Guillaume een nieuw parfum dat hij Sorenza doopt. Zijn vrouw Louise gaat ervandoor met Antoine, de 'neus' van de parfumzaak. Nu kan ook Guillaume scheiden en kan de edelmoedige Sorenza opnieuw naar haar geliefde Guillaume. Scenario en dialogen van Valérie Guignabodet, naar gelijknamige melodramatische roman van Janine Montupet. Landradige voorspelbare Franse soap met als enig lichtpunt vanuit de verte getekende achtergronden van parfum-makerij.

Les cinq dernières minutes : L'assassin fait du cinéma

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Nelly Borgeaud, Marie Bariller en Mario Luraschi.

Nabij het bos van Senlis wordt een misdaadfilm opgenomen. Commissaris Massard (Santini) en zijn trouwe partner (Hoden) zijn als experts in de criminilogie uitgenodigd om op te treden als adviseurs. Iedereen siddert voor de ster van de film Marika (Bariller), en niemand durft in te gaan tegen haar besluit een gevaarlijke stunt op een paard zelf uit te voeren. De stunt mislukt en de ster maakt een dodelijke val. Iedereen is ervan overtuigd dat het een ongeval was, behalve Massard, die aan moord denkt. Goed gemaakte routine-detective op basis van een weinig geïnspireerd scenario van Vergez zelf. Op de vertolking is, zoals steeds in deze serie, weinig aan te merken. Vergez speelt zelf de regisseur van de film in de film. Goed camerawerk van Jean-Claude Saillier.

Le visiteur

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Robert Rimbaud, Thierry Fortineau, Josiane Stoleru en Joël Barbouth.

Aan de vooravond van WO II (1939-45) woont de oude Professor Freud (Rimbaud) nog met zijn dochter Anna (Stoleru) in Wenen waar hij zich als jood steeds meer bedreigd voelt door het sterk vertegenwoordigde nazisme. Op een avond krijgen ze bezoek van een SS-officier (Barbouth), die schaamteloos op zoek gaat naar anti- nazistische geschriften. Anna verzet zich en wordt meegenomen. De radeloze man is tot alles bereid om zijn dochter te redden. Dan verschijnt er eensklaps vanuit het niets een onbekende (Fortineau). Wie is hij? Een Goddelijke boodschapper? Een gezant van de duivel? Of enkel een gedreven mythomaan? Voor de atheïst Freud is het moeilijk uit te maken. Ondanks het feit dat de hele film zich in één kamer afspeelt ontpoppen de dialogen tussen Freud en zijn bezoeker zich tot boeiende psychologische gesprekken waarin heel wat zware thema's aan bod komen. De regisseur deed weinig moeite om de theater-oorsprong van het stuk te verdoezelen, maar hij kon rekenen op vier uiterst sterke acteurs, die de rollen die ze op de planken creëerden herhaalden. Eric-Emmanuel Schmitt bewerkte zelf zijn meermaals bekroond toneelstuk. Geen gemakkelijke ontspanning maar zeker de moeite waard voor toneelliefhebbers. Voor de fotografie tekende André Diot.

Le feu follet

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Laurent Malet, Christine Boisson, Thierry Fortineau, Josiane Stoleru en Valérie Stroh.

Wanneer Malet door zijn dokter genezen verklaard wordt van zijn drugverslaving, zou voor hem een nieuw leven moeten beginnen. Maar hij is niet veel enthousiaster dan daarvoor. Zijn vrouw wil hem niet terug en zijn vrienden zijn veranderd en zeker niet meer op zijn gezelschap gesteld. Er blijft slechts [KA1]e[KA1]en uitweg over: zelfmoord plegen. Het is natuurlijk ondankbaar om een remake te moeten maken van een meesterwerk van Louis Malle (uit 1963), maar ondanks zijn grote budget, slaagt Vergez er niet in de innerlijke spanning van het hoofdpersonage weer te geven. En voor Malet bleek het onmogelijk om Ronet naar de achtergrond te spelen. Ook nu werd de roman van Pierre Drieu la Rochelle naar het heden verplaatst in een scenario van Vergez en Eric-Emmanuel Schmitt.

Le droit à l'oubli

1993 | Drama, Film noir

Frankrijk/Zwitserland 1993. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Stéphane Audran, Isabelle Pasco, Chantal Liennel, Pierre Trapet en Jacques Zabor.

Bovenop een klif staan twee identieke huisjes. Het ene wordt bewoond door de succesvolle schrijfster Audran, het andere staat leeg en wordt in het dorp 'het spookhuis' genoemd. Hier speelde zich tien jaar geleden een drama af: de eigenaar werd gedood door zijn zeventienjarige dochter Pasco. Op een avond ziet Audran dat er licht brandt in het huis. Pasco heeft haar straf uitgezeten en is teruggekeerd. Audran probeert uit te zoeken wat er precies gebeurd is destijds, terwijl Pasco het verleden wil vergeten. Zwak gestructureerde film noir die profiteert van het schitterende spel van de twee hoofdrollen. In het scenario van Vergez, Huguette Debaisieux, Chantal de Rudder en Eric-Emmanuel Schmitt zit echter te weinig mysterie om te blijven boeien. Mooie fotografie van André Diot.

Senso

1992 | Drama

Frankrijk/Servië en Montenegro/Zwitserland 1992. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Chiara Caselli, Jean-Pierre Aumont, Werner Schreyer, Renée Faure en Hans Meyer.

Praag, 1871. In zijn paleis wordt Graaf Aumont getroffen door een verlamming. Zijn jonge echtgenote Caselli is ervan overtuigd dat hij niet lang meer te leven heeft en vertelt hem haar grote geheim. De gehele nacht besteedt zij om een onverkwikkelijke geschiedenis uit de doeken die zes jaar geleden plaatsvond, niet beseffend dat hij alles hoort en wenste niets te horen. Tijdens de bezetting van de Oostenrijkers van de Tsjechische hoofdstad had ze een hartstochtelijke verhouding met officier Schreyer. Een allesbehalve indrukwekkende remake van Luchino Visconti's meesterwerk, enkel gemaakt voor romantische bakvisjes die nog kunnen wegzweven op de wolken van echte liefde en onvervalste verzuchtingen. Prachtige decors en kostuums kunnen het gevoel van leegheid niet verdringen. Het scenario van Vergez en Eric Emmanuel Schmitt mag dan trouwer de klassieker van Camillo Boïto volgen dan met Visconti het geval was, maar het is zeker niet pakkender. Verveling is troef. Prachtig in beeld gebracht door Andrë Diot.

Une table pour six

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Gérard Vergez en Yves Dangerfield. Met o.a. Véronique Genest, Sabine Haudepin, M. Assas, Lilah Dadi en Y. Epstein.

Een jonge vrouw kan niet met haar man mee naar Egypte, omdat ze geen visum heeft. Terwijl ze haar vakantie noodgedwongen in Zuid-Frankrijk doorbrengt verdenkt ze haar echtgenoot ervan dat hij de hele visumgeschiedenis bekonkeld heeft. Dat is aanleiding voor anderhalf uur psychologisch bedoelde prietpraat tussen een aantal vrouwen. Het geheel heeft erg weinig inhoud, ondanks het talent van de acteurs. Vergez gaat als regisseur gewoonlijk toch wel wat geïnspireerder te werk, maar hier is hij dan ook niet meer dan de co-regisseur van een obscuur tv-regisseurtje.

Deux minutes de soleil en plus

1988 | Drama, Film noir

Frankrijk 1988. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Christophe Malavoy, Pauline Lafont en Catherine Wilkening.

Gewetensvolle bewerking van de roman van Francis Ryck door Vergez, die na lange tijd weer eens een speelfilm maakte, hetgeen te wijten is aan het mislukken van zijn eerste films. Is het om die reden dat hij er van heeft afgezien een persoonlijk maar door het grote publiek onbegrepen dan wel door de censuur verminkt werk te maken? Hoe het ook zij, DEUX MINUTES DE SOLEIL EN PLUS wijkt niet af van de gebaande paden van de psychologische 'suspense' maar is een sterke film met drie zowel boeiende als erg vage personages.

Bras de fer

1985 | Oorlogsfilm, Thriller

Frankrijk 1985. Oorlogsfilm van Gérard Vergez. Met o.a. Bernard Giraudeau, Christophe Malavoy, Ángela Molina, François Lalande en Thierry Ravel.

Pierre Wagnies ontdekt dat zijn chef, Delancourt, niemand minder is dan een oude vriend die met Camille getrouwd is, op wie hij destijds ook verliefd was. Delancourt blijkt overigens te werken voor de Britse geheime dienst. Ondanks hun tegengestelde belangen lijdt hun vriendschap er niet onder. Complexe intrige, verwarrend, de vertolking is niet altijd even gelijkmatig. Mathieu Carrière is bovendien niet overtuigend als Duitse officier. Niet goed afgewerkt, maar grotendeels interessant.

Les cavaliers de l'orage

1983 | Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Romantiek

YU/Frankrijk 1983. Avonturenfilm van Gérard Vergez. Met o.a. Marlène Jobert, Gérard Klein, Vittorio Mezzogiorno, Wadeck Stanczak en Hanns Zischler.

Twee broers uit de provincie worden tijdens WO I rivalen in de liefde om een vrouwelijke militaire arts. Als de een gevangen wordt gezet vanwege socialistische sympathieën, helpt de ander hem toch ontsnappen, waarna de vete weer even fel oplaait. Hoewel het budget soms zichtbaar ontoereikend is, doet de film een loffelijke poging tot een romantische en epische spankracht. De tegendraadse rolbezetting is verfrissend, maar de regie is niet steeds sterk genoeg om de onervarenheid van sommige acteurs te compenseren. De onmodieuze stof - naar een roman van Jean Giono door de regisseur tot scenario bewerkt - en de aanpak houden de aandacht niettemin vast.

Vendredi ou la vie sauvage

1981 | Familiefilm, Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1981. Familiefilm van Gérard Vergez. Met o.a. Michael York, Roger Blin, Robert Rimbaud, Gene Anthony Ray en Adrian Brine.

Een vrije bewerking naar het meesterwerk [KL]Robinson Cruso[KA3]e[KLE] van Daniel Defoe (1719) waarvoor mede de gelijknamige roman, geschreven voor de niet allerkleinsten, van Michel Tournier model stond. De ex-cineast Vergez, die zijn talent wijdde aan commerci[KA3]ele mislukkingen, slaagt erin een behoorlijke, soms expressionistische (de hallucinaties van Robinson aan het begin van de film) regie af te leveren, waarbij hij de acteurs (vooral York als Robinson en Ray als vrijdag) en de landschappen optimaal benut. Doet zeker niet de adembenemende film ROBINSON CRUSOE van Bu[KA6]nuel (1952) vergeten, maar is van begin tot eind leuk, zowel voor volwassenen als voor jongeren, alhoewel sommige scènes een traumatiserende uitwerking op al te jeugdige kijkers kunnen hebben.

Le théâtre des matières

1977 | Experimenteel

Frankrijk 1977. Experimenteel van Jean-Claude Biette. Met o.a. Sonia Saviange, Howard Vernon, Philippe Chemin, Martine Simonet en Brigitte Jacques.

Het thema is niet van belang en gemakkelijk in twee zinnen samen te vatten: de tegenspoed van een voormalig harpiste die toneelspeelster wil worden. Na desillusie op desillusie keert zij terug naar haar harp. Het enige dat telt is de filmstijl, die de minimalistische schoonheidsleer in zijn waarde herstelt. Het woord voert van begin tot eind de boventoon en het geheel doet enigszins denken aan Marguerite Duras. Een calvinistische mise- en-scène met kale en lege decors, waarin besluiteloze figuren heen en weer rennen en zich allerlei onbeduidende verwikkelingen voordoen. Biette valt in geen enkele categorie onder te brengen.

La Virée superbe

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Gérard Vergez. Met o.a. Roger Mirmont, Anne Jousset, Yves Wecker, Mohamed Boumeghra en Hervé Lasseron.

Het weekend van de veertiende juli, zoals beleefd door een 'nozem' uit een Parijse voorstad. Dankzij heel veel stommiteiten, met als doel 'zich te laten gelden', komt hij tragisch aan zijn einde bij een motorongeluk tijdens een politie-achtervolging. Naar aanleiding van een ware gebeurtenis, gevolg van de bij adolescenten altijd aanwezige paradoxale combinatie van levensdrift en zelfmoordneigingen, heeft Vergez een concessieloze en verrassend realistische film gemaakt. Zó verrassend realistisch dat de censuur er de grootste moeite mee heeft gehad. Sedertdien is de filmmaker ontmoedigd teruggekeerd naar het toneel en de televisie.

Teresa

1970 | Drama

Frankrijk 1970. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Suzanne Flon, Anne Doat en Robert Rimbaud.

Een gescheiden vrouw probeert haar eenzaamheid te vullen door een studente op kamers te nemen die alle - deels gefantaseerde en geïdealiseerde - verhalen over haar huwelijk en echtgenoot moet aanhoren. Onbewust bereidt ze het meisje voor op verliefdheid op de ex-man wanneer deze op bezoek komt. Natalia Ginzburgs toneelstuk L'Inserzione biedt een glansrol van de hoofdrolspeelster - in Nederland Kitty Courbois - en ook Flon is indrukwekkend in deze verfilming, die echter nauwelijks van de theaterdialoog loskomt.

Le droit ê l'oubli

-1 |

. Gérard Vergez. Met o.a. Isabelle Pasco en Stéphane Audran.

Een gescheiden vrouw probeert haar eenzaamheid te vullen door een studente op kamers te nemen die alle - deels gefantaseerde en geïdealiseerde - verhalen over haar huwelijk en echtgenoot moet aanhoren. Onbewust bereidt ze het meisje voor op verliefdheid op de ex-man wanneer deze op bezoek komt. Natalia Ginzburgs toneelstuk L'Inserzione biedt een glansrol van de hoofdrolspeelster - in Nederland Kitty Courbois - en ook Flon is indrukwekkend in deze verfilming, die echter nauwelijks van de theaterdialoog loskomt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gérard Vergez op televisie komt.

Reageer