Philippe Faucon

Regisseur, Scenarist, Producer, Editor

Philippe Faucon is regisseur, scenarist, producer en editor.
Er zijn 10 films gevonden.

Fatima

2015 | Drama, Familiefilm

Frankrijk/Canada 2015. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Soria Zeroual, Zita Hanrot, Kenza Noah Aïche en Chawki Amari.

Fatima woont al sinds haar twintigste in Frankrijk, maar haar Frans is pover. Nu ze alleen is, met twee tienerdochters die uitvliegen en haar schoonmaakwerk op de gekste tijden, valt het leven haar zwaar. Intelligent, gevoelig sociaal drama over complexe moeder-dochterrelaties waarin schaamte allesbepalend lijkt te zijn. De onervaren Zeroual heeft een mooie titelrol als de vrouw die zich in Arabische gedichten probeert te uiten. Gebaseerd op de dichtbundel van Fatima Elayoubi. In eigen land onderscheiden met drie Césars, waaronder die voor beste film.

La désintégration

2011 | Drama

Frankrijk/België 2011. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Rashid Debbouze, Yassine Azzouz, Ymanol Perset en Mohamed Nachit.

Het leven van drie jonge mannen in een voorwijk van Lille verandert wanneer ze de tien jaar oudere Djamel leren kennen: hij is charismatisch, en heeft met de Koran in de hand op alles een antwoord. Geloofwaardig drama over de radicale bekering tot de islam van jongeren die weliswaar in Frankrijk zijn opgegroeid maar er niets te verliezen lijken te hebben. De prima cast bestaat uit niet-professionele acteurs die uitstekend uit de voeten kunnen met het script van de in 1958 in Marokko geboren regisseur Faucon.

Dans la vie

2007 | Drama, Komedie

Frankrijk 2007. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Ariane Jacquot, Zohra Mouffok en Sabrina Ben Abdallah.

In progressief arthousefilmland zijn religiebepaalde animositeiten zelden onoplosbaar. Gevolg: politiek correcte subsidiecinema over verbroedering tussen groepen die elkaars bloed wel kunnen drinken. Aanvankelijk lijkt ook deze luciferdoosjeskleine dramedy van de in 1958 in Marokko geboren Faucon daaronder te vallen. Faucon voert namelijk twee oudere dames op van diametraal tegengestelde religies. Joodse Esther (Jacquot) heeft permanent zorg nodig, maar iedere verpleegster loopt stuk op Esthers chronische pesthumeur. Totdat de oudere moslima Halima (Mouffok) ten tonele verschijnt en haar van repliek dient. Amusant gegeven wringt zich vanwege de doorleefde hoofdrolspeelsters bijna los van zijn beladen thema.

La trahison

2005 | Drama

Frankrijk/België 2005. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Vincent Martinez, Ahmed Berrhama, Cyril Troley en Patrick Descamps.

Een peloton militairen in het Algerije van 1960, een paar jaar voor de onafhankelijkheidsverklaring, bestaat uit soldaten van verschillende etnische achtergrond, Fransen maar ook Algerijnen. De laatsten worden geminacht door de Fransen en gehaat door hun landgenoten, die onafhankelijkheid nastreven. De commandant, de oorlogsmoede luitenant Roque, krijgt een verontrustend bericht: de Algerijnse leden van zijn team zouden verraders zijn, met het plan om alle Fransen te vermoorden. Is dat waar, of is het een list om tweedracht te zaaien? Intelligent oorlogsdrama van Faucon toont het brute geweld uit de nadagen van het Franse kolonialisme.

Samia

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Lynda Benahouda, Mohamed Mohamed Chabane-Chaouche, Kheira Oualhaci, Farida Abdallah Hadj en Yamina Amri.

De 15-jarige Samia (Benahouda) is de zesde van een Algerijns immigrantengezin met acht kinderen in Marseille. Haar vader moet worden opgenomen in het ziekenhuis. Haar oudste broer Yacine (Chaouch) heeft de vaderrol overgenomen en onderdrukt op hardhandige wijze zijn zussen, vooral Samia. Samia en haar zus Farida (Hadj) proberen zich te bevrijden van het islamitische juk. Als reactie doet Samia verschrikkelijk haar best op school om zich aan haar milieu te ontworstelen. Als ze gedwongen wordt een bezoek aan een gynaecoloog te brengen om te laten controleren of ze nog maagd is, is voor Samia de maat vol. Het portret dat de in Marokko geboren regisseur Faucon neerzet, is vlijmscherp en realistisch. Zijn rolverdeling die grotendeels uit amateurs bestaat, is geloofwaardig en hij heeft zich niet bediend van de gebruikelijke clichés. Naar de roman 'Ils disent que je suis une beurette' van Soraya Nini. Samia betekent: zij die opstaat en zich ontwikkelt.

Les étrangers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Yamina Amri, Karim Ben Sadia, Zaïa Belabid, Mohamed Mohamed Chabane-Chaouche en Fatima Itim.

Sinds hij uit de kast kwam als homo heeft de jonge S[KA1]elim (Ben Sadia), een moslim van Algerijnse afkomst woonachtig in Marseille, af te rekenen met onbegrip en onverdraagzaamheid in streng religieuze familiale kring. Ten einde raad meldt hij zich als vrijwilliger bij de Franse blauwhelmen die ingezet worden bij de vredesmacht in Bosni[KA3]e. Maar ook hier wordt hij geconfronteerd met vooroordelen. Hij wordt gepest en beledigd door zowel de andere soldaten als door de officieren. Het ongewone beeld van de homoseksualiteit in moslimkringen. De intolerantie t.o.v. andere seksuele geaardheid die na eeuwen christelijke samenleving eindelijk (gedeeltelijk) weggeëbd is leeft nog op volle kracht in de Mohamedaanse wereld. Maar de pesterijen die onze jonge protagonist ondergaat worden evengoed uitgevoerd door zijn blanke medemens, een dubbel racisme zou je het kunnen noemen. Faucon baseerde zijn scenario op getuigenissen van Mussy Boufarra, Marc Benda en François Crémieux, zoals neergeschreven in het essay Paris- Bihac van Benda en Crémieux. Een uitstekend uitgangspunt voor een discussie.

Mes dix-sept ans

1996 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1996. Familiefilm van Philippe Faucon. Met o.a. Valentine Vidal, Brigitte Roüan, Toufik Daas, Tita Susani en Pierre Beziers.

De opstandige, zeventien-jarige Barbara Samson (Vidal) is smoorverliefd op de tien jaar oudere Anthony (Daas), die ze in een kliniek heeft leren kennen. Hij is verslaafd aan de drugs en heeft al een paar keer in de gevangenis gezeten. Hij is seropositief en het onvermijdelijke gebeurt. Ook Barbara wordt seropositief en beiden maken kans door AIDS voortijdig aan hun einde te komen. Deze dramatische geschiedenis deed in 1994 heel wat stof opwaaien toen Barbara Samson tijdens de solidariteitsactie Tous contre le Sida een openlijke getuigenis aflegde over haar lijdensweg. Ze schreef tevens het boek On n'est pas sérieux quand on a dix-sept ans, waarop regisseur Faucon en William Karel hun scenario baseerden. De film tracht vooral jongeren wakker te schudden en bewust te maken van de gevaren die ze lopen door seksueel contact zonder condooms. De jonge Vidal is erg overtuigend in haar moeilijke rol. Een film om in schoolverband te zien, en om er naderhand over te praten. Formaat 16/9.

Muriel fait le désespoir de ses parents

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Philippe Faucon. Met o.a. Catherine Klein, Dominique Perrier, Serge Germany, David Bigiaoui en Marie Rivière.

De zeventien-jarige Muriel (Klein) uit de provincie studeert in Parijs. Ze voelt zich aangetrokken tot haar vriendin, de flapuit Nora (Perrier), maar ze durft haar gevoelens niet te uiten. De vluchtige zoenen die ze uitwisselen zijn voor Nora slechts een spel. Tijdens een bezoek aan haar ouders zegt Muriel dat ze eerder valt op meisjes dan op jongens. Ze ontmoet bij haar vader (Caillat) en moeder (Rivi[KA2]re) een wereld van onbegrip. Enige tijd later gaat ze met Nora en diens vriend Fred (Germany), voor een korte vacantie naar de kust. Een gevoelig portret van moderne jongeren en een pleidooi om de kloof tussen de generaties (beginjaren 1990) te overbruggen. Hoe Muriel en Nora de weg naar de volwassenheid vinden is overtuigend gespeeld en is beslist niet geforceerd. Het scenario is van Catherine Klein en regisseur Faucon. Het camerawerk is van Pierre Milon.

Sabine

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Philippe Faucon. Met o.a. Catherine Klein, Mark Saporta, Sylvia Haunetto, Corinne Debonnière en Franck Paitel.

Faucon heeft zich laten inspireren door een waar gebeurd verhaal. Het gaat om de laatste dagen van Agnès L'Herbier, een jonge vrouw die met AIDS is besmet. Een discrete, sombere, haast grimmige film en een lange kruistocht, alvorens een zekere wijsheid te bereiken, is hiervan het resultaat. Faucon geeft niet zozeer een beeld van de ziekte AIDS als wel van een lange afdaling naar de afgrond. Lijkt meer een televisiefilm, geschikt om televisiedebatten te openen. Scenario van de regisseur en Willem Karel naar het verhaal van Agnès L'Herbier La vie aux trousses. Camerawerk van Tomasz Cichawa.

L'amour

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Philippe Faucon. Met o.a. Laurence Kertekian, Julie Japhet, Nicolas Porte, Mathieu Bauer en Sylvain Cartigny.

De laatste vakantiedagen van een groep jongeren. Liefde en liefdesavontuurtjes, fantasieën en de minder leuke werkelijkheid, kortom, alles wat er in dit wereldje zoal gaande is, met gevoelige en waarachtige maar ook veel nietszeggende momenten, cliché's, een haperend tempo, en sympathieke maar beginnende, veel te veel aan zichzelf overgelaten acteurs. Een eerste speelfilm waarvan wordt gezegd dat hij 'beloften inhoudt'. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Bernard Tiphine.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Faucon op televisie komt.

Reageer