Guillaume Canet

1973 Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Guillaume Canet (1973) is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 34 films gevonden.

Rock'n Roll

2017 | Komedie, Muziek

Frankrijk 2017. Komedie van Guillaume Canet. Met o.a. Guillaume Canet, Marion Cotillard, Philippe Lefebvre, Gilles Lellouche en Kev Adams.

Guillaume Canet is een succesvolle acteur die zich, na een opmerking over zijn leeftijd, afvraagt of hij nog wel relevant en 'rock'-n-roll' genoeg is. Canet, in het echte leven ook getrouwd met tegenspeelster Marion Cotillard, realiseert zich dat het tijd is voor een radicale verandering en gaat op zoek naar zijn innerlijke rockster.

Cézanne et moi

2016 | Drama, Biografie

Frankrijk 2016. Drama van Danièle Thompson. Met o.a. Guillaume Canet, Guillaume Gallienne, Alice Pol en Déborah François.

Schilder Paul Cézanne en schrijver Emile Zola zijn beste vrienden sinds hun kinderjaren. Ze delen alles: hun dromen, twijfels en liefdes. Paul was rijk en Emile arm, maar de rollen zijn inmiddels omgedraaid. Terwijl Paul nog altijd op een doorbraak wacht, heeft Emile alles: roem, geld en de perfecte vrouw: de grote liefde van Paul.

The Program

2015 | Biografie, Drama, Sportfilm

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2015. Biografie van Stephen Frears. Met o.a. Ben Foster, Chris O'Dowd, Jesse Plemons, Dustin Hoffman en Lee Pace.

Voor een film over het grootste dopingschandaal in de sportgeschiedenis is The Program opvallend vlak. Regisseur Frears (The Queen, Philomena) legt het accent in zijn bewerking van het boek van sportjournalist David Walsh nadrukkelijk bij Lance Armstrong, die we volgen van kleine renner tot zijn strak geregisseerde biecht bij Oprah Winfrey. Het zijn de acteurs die dit ondergangsverhaal naar een hoger plan tillen, maar Frears zelf lijkt een beetje de weg kwijt te zijn geraakt: hier een beetje onderzoeksjournalistiek, daar een beetje sensatie, en dan nog wat psychologie. Dit materiaal had wel iets beters verdiend.

L'homme qu'on amait trop

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van André Téchiné. Met o.a. Guillaume Canet, Catherine Deneuve, Adèle Haenel, Jean Corso en Judith Chemla.

Het is een mysterie dat de Fransen al sinds 1977 bezighoudt: de verdwijning van Agnès Le Roux, erfgename van het roemruchte Palais de la Méditerranée-casino in Nice. Veteraan Téchiné (Les témoins) verfilmt het als een tragische familiegeschiedenis, zonder suspense of groots drama. Spaarzaam zoekt hij de lyriek op — hoogtepunt is een met de radio meezingende Deneuve — met als resultaat een film die nooit echt tot leven wil komen. Gelukkig is er Canet, die schittert als schimmige advocaat.

Blood Ties

2013 | Misdaad, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 2013. Misdaad van Guillaume Canet. Met o.a. Clive Owen, Billy Crudup, Mila Kunis, James Caan en Marion Cotillard.

Amerikaanse remake van het Franse misdaaddrama Les liens du sang uit 2008. Over twee broers in de jaren zeventig die aan weerszijden van de wet staan. Zo'n misdaaddrama laat zich makkelijk naar Amerika vertalen. En dat is ook gelijk het probleem van Blood Ties: het voelt alsof je hem al vaker hebt gezien. Veel vaker. Het plezier zit dan ook niet in de som, maar in de delen. Canet kon voor zijn Amerikaanse debuut beschikken over een waslijst aan filmsterren. Die op momenten de film naar hoog niveau weten te tillen. Hoger dan de film eigenlijk verdient.

Une vie meilleure

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Cédric Kahn. Met o.a. Guillaume Canet, Leïla Bekhti, Slimane Khettabi, Nicolas Abraham en François Favrat.

Een beter leven, dat is waar de impulsieve, koppige chefkok Yann en zijn nieuwe vriendin Nadia van dromen als ze een verlaten bouwval nabij een idyllisch meertje verbouwen tot restaurant. Maar bij gebrek aan eigen vermogen sluit Yann meerdere dubieuze kredieten af, en verandert droom al snel in nachtmerrie. Het grauwe realisme past thriller-regisseur Kahn verrassend goed, en met name op de momenten dat hij liefde en tederheid te midden van alle ellende vindt, is Une vie meilleure een prachtige familietragedie.

Jappeloup

2013 | Biografie, Drama, Sportfilm

Frankrijk/Canada 2013. Biografie van Christian Duguay. Met o.a. Guillaume Canet, Marina Hands, Daniel Auteuil, Tchéky Karyo en Lou de Laâge.

Jappeloup (1975-1991) was volgens kenners het beste springpaard van de jaren tachtig, in ieder geval volgens gesjeesde paardrijders Duguay (regisseur) en Canet (hoofdrolspeler). Ruiter Pierre Durand nam het wat ondermaatse dier mee naar de Olympische Spelen van 1984 in Los Angeles, maar daar schopte de koppige hengst nog te veel balken tegen de grond. Vier jaar later werd het wel goud, in Seoul. Drama genoeg voor een pakkende film, maar de paardengekke makers gingen voor bejubelen en bewieroken van de viervoeter. Jammer, want niets zo zouteloos als de tocht van dieronvriendelijk geklungel naar diervriendelijk succes.

Les infidèles

2012 | Romantiek

Frankrijk 2012. Romantiek van Emmanuelle Bercot, Michel Hazanavicius, Alexandre Courtès, Fred Cavaye en Jean Dujardin. Met o.a. Jean Dujardin, Gilles Lellouche, Lionel Abelanski, Guillaume Canet en Sandrine Kiberlain.

Jean Dujardin en Michel Hazanavicius, ster en regisseur van The Artist, de grote winnaar tijdens de laatste Oscaruitreiking, maakten samen een verzameling komische korte films rondom het thema ontrouw. De verhaaltjes, geregisseerd door verschillende makers, zijn weinig subtiel, en misogynie echoot luid tussen de decors. De humor schiet van flauw naar plat en werkt slechts sporadisch. Er is één grote uitzondering: het filmpje La Bonne Conscience, niet verrassend geregisseerd door Hazanavicius, slaagt er wel in de juiste toon te raken.

La nouvelle guerre des boutons

2011 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 2011. Familiefilm van Christophe Barratier. Met o.a. Jean Texier, Kad Merad, Laetitia Casta en Guillaume Canet.

Vijfde adaptatie van Louis Pergauds La Guerre des boutons uit 1913, over de rivaliteit tussen schoolknapen uit de fictieve dorpjes Velrans en Longeverne. De Yann Samuel-versie, één week eerder in Parijse première, verloor kassatechnisch nipt van deze verzorgde mainstreamfilm door Barratier, die bovendien al het megasucces Les choristes op zijn cv had. De handeling is verlegd naar het Vichy-Frankrijk van 1944, met een Joods meisje als verhaalkatalysator. Zulks geheel in de lijn van de roman, die begint als ludiek jeugdavontuur en dan allengs grimmiger wordt. Bijrol van Barratier-stamgast Gérard Jugnot.

Les petits mouchoirs

2010 | Komedie, Drama

Frankrijk 2010. Komedie van Guillaume Canet. Met o.a. François Cluzet, Marion Cotillard, Benoît Magimel, Gilles Lellouche en Jean Dujardin.

Terwijl één van hen na een verkeersongeluk in coma ligt, brengt een vriendengroep toch zoals elk jaar enkele zomerweken door in het tweede huis van restaurateur Max (Cluzet). Gaandeweg gaan de maskers af in dit tergend lange, met popdeuntjes behangen melodrama dat welbeschouwd even leeg en onaangenaam is als zijn hoofdfiguren. Regisseur Canet verwerkte autobiografische zaken in het script, maar mist pijnlijk de subtiliteit van zijn voorbeeld Claude Sautet. Het verzameld acteertalent in de kapitale strandvilla te Cap Ferret werd niettemin gadegeslagen door meer dan vijf miljoen Franse bioscoopbezoekers.

Last Night

2010 | Drama, Romantiek

Verenigde Staten/Frankrijk 2010. Drama van Massy Tadjedin. Met o.a. Sam Worthington, Keira Knightley, Guillaume Canet, Eva Mendes en Anson Mount.

'Ik hou van hem, en ik hou ook van jou,' smoezelt een ongemeen spichtige Keira Knightley tegen haar Franse ex-vriend Alex (Guillaume Canet). Terwijl de twee flirten, is haar man op zakenreis in de weer met een collega (Sam Worthington en Eva Mendes). Klinkt allemaal weinig verheffend, en dat is het ook, maar debuterend regisseur/scenarist Tadjedin (Teheran, 1976) gaf de hoofdrol in feite aan schemerig New York, de koele metropool die in haar handen transformeert tot een dorps landschap met de wolkenkrabbers als verstild bergdecor. Vermoeiend verhaal, fraaie film.

Les liens du sang

2008 |

Frankrijk 2008. Jacques Maillot. Met o.a. Guillaume Canet, François Cluzet en Marie Denarnaud.

Lyon, eind van de jaren zeventig. Een meedogenloze crimineel komt na tien jaar cel vrij en belooft zijn broer - een toegewijde politieman - dat hij zijn leven zal beteren. Hij gaat echter al weer snel in de fout.

La clef

2007 | Thriller

Frankrijk 2007. Thriller van Guillaume Nicloux. Met o.a. Vanessa Paradis, Marie Gillain, Guillaume Canet, Josiane Balasko en Thierry Lhermitte.

De laatste tijd voelt Eric Vincent, een man van dertig jaar, zich erg slecht op zijn gemak. Is hij bang om een kind te krijgen of is hij bang dat de geest van zijn vader, die hij nooit gekend heeft, opeens zal verschijnen? Op een morgen wordt hij gebeld door een onbekende om de as van zijn vader op te komen halen…hij accepteert het voorstel, maar weet dan nog niet wat hem allemaal te wachten staat.

Ensemble, c'est tout

2007 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2007. Drama van Claude Berri. Met o.a. Audrey Tautou, Guillaume Canet, Laurent Stocker en Françoise Bertin.

Tautou vertolkt met finesse Camille, een slecht etende, solitaire jonge vrouw met tekentalent die Parijse kantoren schoonmaakt om te overleven. Op een dag maakt ze kennis met stotterende aspirant-acteur Philibert. Hij is van goede komaf en woonachtig in een riant appartement enkele etages beneden de chambre de bonne van Camille. Philibert verleent weer onderdak aan norse chef-kok annex versierder Franck. Zo raken drie zwalkende levens met elkaar vervlochten. Berri (1934-2009) bewerkte Anna Gavalda's roman tot een optimistisch ensemblestuk waarin de onpersoonlijkheid van de grote stad wordt doorbroken.

Ne le dis à personne

2006 | Misdaad, Drama, Mysterie

Frankrijk 2006. Misdaad van Guillaume Canet. Met o.a. François Cluzet, Kristin Scott Thomas, André Dussollier en Marie-Josée Croze.

Op deze adaptatie van Harlan Cobens roman Tell No One is het doorgaans inflationair gebruikte adjectief 'Hitchcockiaans' nu eens ten volle van toepassing. Waarin arts Alexandre Beck acht jaar na de moord op zijn echtgenote een mysterieuze e-mail ontvangt. Is zijn betreurde Margot wellicht nog in leven? Dit is slechts de opmaat tot het Coben-wervelwindverhaal, door Canet en Philippe Lefèbvre voortreffelijk tot filmscenario omgetoverd. Cluzet vlamt als manische waarheidszoeker annex opgejaagd wild. Topcast, gedreven regie, dynamische 'Scope-fotografie, TGV-tempo: superieure genrecinema met stijl. Vier Césars.

Joyeux Noël

2005 | Oorlogsfilm, Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/België/Roemenië 2005. Oorlogsfilm van Christian Carion. Met o.a. Diane Kruger, Guillaume Canet, Gary Lewis, Daniel Brühl en Lucas Belvaux.

Zonder dat de legeraanvoerders er weet van hadden, leidde op kerstavond 1914 een feestje in de Duitse loopgraven tot een staakt-het-vuren tussen Franse, Schotse en Duitse soldaten. In het niemandsland tussen de voorste loopgraven vierden de mannen gezellig kerstfeest. Ze delen champagne, sigaretten en chocolade, tonen foto's van hun geliefden en kinderen, en proberen met handen en voeten tot een gesprek te komen. Heikele dilemma's worden vermeden - over plichtsbesef, gewetensnood en hoogverraad gaat het niet in deze wat geforceerde feel-good film. Joyeux Noël was de Franse inzending voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film.

Electrochoc

2004 | Thriller

Frankrijk 2004. Thriller van Gérard Marx. Met o.a. Jacques Perrin, Isabel Otero, Sandrine Le Berre, Guillaume Canet en Sylvie Granotier.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Jeux d'enfants

2003 | Romantiek, Drama

Frankrijk/België 2003. Romantiek van Yann Samuell. Met o.a. Guillaume Canet, Marion Cotillard, Thibault Verhaeghe, Joséphine Lebas-Joly en Élodie Navarre.

Jonge kinderen zijn Julien en Sophie nog als ze een band smeden in slechte tijden. Julien heeft zojuist een muziekdoosje gekregen van zijn stervende moeder. Dit doosje geven Julien en Sophie jarenlang aan elkaar door elke keer als de een de ander voor een uitdaging stelt. Terwijl de uitdagingen steeds grimmiger worden krijgt de kijker alsmaar geen antwoord op de vraag wat deze mensen in hemelsnaam bezielt. Jeux d'enfants is typische cinema du look: de camera zwiert als een penseel van een bezeten kunstenaar over het doek, kleuren knallen ons tegemoet en geen filmtechniek wordt onbenut gelaten - schitterend, maar schijnbaar pointeloos.

Mon idole

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Guillaume Canet. Met o.a. François Berléand, Diane Kruger en Guillaume Canet.

Jonge kinderen zijn Julien en Sophie nog als ze een band smeden in slechte tijden. Julien heeft zojuist een muziekdoosje gekregen van zijn stervende moeder. Dit doosje geven Julien en Sophie jarenlang aan elkaar door elke keer als de een de ander voor een uitdaging stelt. Terwijl de uitdagingen steeds grimmiger worden krijgt de kijker alsmaar geen antwoord op de vraag wat deze mensen in hemelsnaam bezielt. Jeux d'enfants is typische cinema du look: de camera zwiert als een penseel van een bezeten kunstenaar over het doek, kleuren knallen ons tegemoet en geen filmtechniek wordt onbenut gelaten - schitterend, maar schijnbaar pointeloos.

Vidocq

2001 | Mysterie, Horror, Fantasy, Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Mysterie van Pitof. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Canet, Inés Sastre, Edith Scob en Moussa Maaskri.

Fantasievol vermaak over een markant figuur uit de Franse geschiedenis, Eugène François Vidocq (1775-1857). Deze Vidocq bindt de strijd aan met een duivels monster. Het verhaal is niet al te boeiend, het zijn vooral de dromerige belden die indruk maken.

Les morsures de l'aube

2001 | Misdaad, Komedie, Film noir, Horror

Frankrijk 2001. Misdaad van Antoine de Caunes. Met o.a. Guillaume Canet, Gérard Lanvin, Asia Argento, Gilbert Melki en Jean-Marie Winling.

Het regiedebuut van tv-personality De Caunes. Antoine (Canet) bewaart zijn schamele bezittingen in de kast in het kleedhok van een exclusieve sportclub en mag er slapen in een ligstoel bij het zwembad. [KA1]Etienne (Lanvin), zijn vriend, geeft hem de tip dat de party bij de excentrieke miljonair Abraham von Bulow (Winling) de moeite waard is om zonder uitnodiging binnen te dringen. Met de smoes dat hij door een zekere Jordan Charlier (Massaro) werd uitgenodigd, kan hij binnenkomen. Von Bulow zegt hem dat hij Jordan graag wil ontmoeten, maar Antoine kent hem niet. Terwijl Antoine een nieuwe smoes probeert te verzinnen, biedt Von Bulow hem honderdduizend francs (ruim vijftienduizend euro) als hij hem voorstelt aan Jordan. De helft krijgt hij vooruit. De verleiding is te groot en Antoine gaat op zoek naar de onbekende Jordan, die uitsluitend bij nacht leeft. Antoine treft eerst zijn sexy zuster Violaine (Argento) aan, die hem naar Jordan kan voeren. Dan wordt het geleidelijk duidelijk aan de kijker dat Von Bulow vampierenjager is en dat Jordan en Violaine vampieren zijn. Het eerste uur van de film is nogal verrassend, vooral omdat je niet goed weet wat de bedoeling is. In het laatste half uur vallen de stukjes van de griezelige puzzel akelig precies op hun plaats, maar dan is de lol er vanaf. Je vraagt je tenslotte af of de soms verwarrende vermenging van de genres wel zo'n goed idee was. Wie niet echt op een strak omlijnd verhaal met een sterke climax uit is, kan zich evenwel laten vermaken door het behoorlijke spel en de soms te gekke ideeën. De techno soundtrack completeert het geheel, maar zal niet naar ieders smaak zijn. Het scenario is van Laurent Chalumeau naar de roman van Tonino Benacquista. Het camerawerk van Pierre Aïm past uitstekend bij het geheel. Widescreen, Dolby.

The Beach

2000 | Drama

Verenigde Staten 2000. Drama van Danny Boyle. Met o.a. Leonardo DiCaprio, Tilda Swinton, Virginie Ledoyen, Guillaume Canet en Robert Carlyle.

Wie eind jaren negentig door Azië trok, zag geheid veel medereizigers met een beduimeld exemplaar van The Beach, de destijds überhippe avonturenroman van Alex Garland. Na zijn energieke drugsfilm Trainspotting leek Danny Boyle de ideale regisseur voor een verfilming van dit vlotte verhaal over een jonge Amerikaan die in Thailand op een verborgen strand stuit waar een groepje backpackers een dubieuze commune is begonnen. Maar helaas: Boyle maakte er een weinig memorabele publieksfilm van, fraai om te zien en onderhoudend genoeg, maar zonder de rauwe randjes van het boek.

La fidélité

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Andrzej Zulawksi en Andrzej Zulawski. Met o.a. Sophie Marceau, Guillaume Canet, Pascal Greggory, Michel Subor en Magali Noël.

Cl[KA1]elia (Marceau) is fotografe in Canada. Persbaron Rupert MacRoi (Subor), een soort Rupert Murdoch van [KL]News Corporation[KLE], vraagt haar sensatiefoto`s te maken voor zijn Parijse boulevardblad La Verit[KA1]e, waarvan Diane (Scob), de hoofdredactrice is. Cl[KA1]elia ontmoet Cl[KA2]eve (Greggory), een kleine uitgever van kinderboeken, die op het punt staat Ruperts dochter te huwen. Hij hoopt dat Rupert zijn noodlijdende uitgeverijtje zal overnemen, dat hij samen met zijn broers Julien (Tr[KA1]ejan) en Bernard (Recoing), bezit. Bernard is een bisschop. Als Cl[KA1]elia en Cl[KA2]eve elkaar zien, staan ze in vuur en vlam en bedrijven ze onmiddellijk de liefde op de bank op kantoor. Cl[KA2]eve trouwt met Cl[KA1]elia. Op haar werk ontmoet Cl[KA1]elia een collega, N[KA2]emo (Canet), die met grote minachting oordeelt over haar werk, maar o, zo graag met haar tussen de lakens wil duiken. Cl[KA1]elia moet nu tegen de verleiding vechten en proberen haar huwelijk in stand te houden. Het scenario van regisseur Zulawksi is een vrije bewerking van de roman [KL]La princesse de Cl[KA2]eves[KLE] van Madame de La Fayette uit 1678. Het boek wordt beschouwd als de eerste serieuze Franse historische roman. Zulawski leeft al zo`n jaar of vijftien samen met Marceau en zij heeft hem gestimuleerd de film te maken. Als een man zijn vrouw in de hoofdrol regisseert, is het altijd uitkijken geblazen. Hoewel het spel van Marceau en de overige rolverdeling heel goed is, duurt de film veel te lang. Het is eigenlijk een seks-soap opera. De film is te kort voor een soapachtige miniserie en bevat voor een speelfilm te veel onnodige subplots, w.o. Cl[KA1]elia`s moeder (Noël), een ex- zangeres uit het variété, die suggereert dat Rupert MacRoi weleens haar vader zou kunnen zijn. Het is overigens niet de eerste keer dat de roman van Madame de la Fayette verfilmd werd; in 1961 door de 53-jarige Jean Delannoy naar een scenario van Jean Cocteau met Marina Vlady en Jean Marais als LA PRINCESSE DE CLÈVES en in 1999 door Manoel de Oliveira als LA LETTRE met Chiara Mastroianni in de hoofdrol, de dochter van Catherine Deneuve. Het camerawerk is van Patrick Blossier. Werktitel: SEXUELLES. Dolby.

Je règle mon pas sur le pas de mon père

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Rémi Waterhouse. Met o.a. Jean Yanne, Guillaume Canet, Laurence Côte, Yves Rénier en Philippe Laudenbach.

Azijnhumor ligt Waterhouse, auteur van de door Patrice Leconte verfilmde vileine roman Ridicule, wel. Zijn regiebuut is een aangenaam stekelige roadmovie waarin Sauveur (Canet) er na zijn moeders overlijden achterkomt dat zijn vader de reizende oplichter Bertrand (Yanne) is. Pa heeft geen boodschap aan zoonlief, maar de laatste laat het er niet bij zitten. Je règle..., dat herinnert aan Lecontes geweldige Tandem (1987), bevat twee omzwervingen voor de prijs van één: die door hedendaags Frankrijk en door een vader-zoonrelatie te elfder ure. Fijne bijrol van de intense Côte.

En plein cœur

1998 | Drama, Thriller

Frankrijk 1998. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Virginie Ledoyen, Carole Bouquet, Guillaume Canet, Aurélie Vérillon en Gérard Lanvin.

Een Parijse advocaat van aanzien neemt de verdediging op zich van een opgewekte jonge vrouw die betrokken is geraakt bij een roofoverval. De man wordt verliefd op de aantrekkelijke verleidster, wat ten koste gaat van zijn huwelijk en zijn carrière. Ook moet hij afrekenen met zijn driftige rivaal.

Le porteur de destins

1997 |

Frankrijk 1997. Denis Malleval. Met o.a. Jean-François Garreaud, Guillaume Canet en Jerémie Covillault.

Een Parijse advocaat van aanzien neemt de verdediging op zich van een opgewekte jonge vrouw die betrokken is geraakt bij een roofoverval. De man wordt verliefd op de aantrekkelijke verleidster, wat ten koste gaat van zijn huwelijk en zijn carrière. Ook moet hij afrekenen met zijn driftige rivaal.

Barracuda

1997 | Thriller

Frankrijk/Duitsland 1997. Thriller van Philippe Haïm. Met o.a. Jean Rochefort, Guillaume Canet, Claire Keim, Michel Scourneau en Rose Thierry.

Luc (Canet) is een rustige jongeman; hij tekent strips en woont in Parijs en wacht verlangend op de komst van zijn vriendin Margot (Keim). Een buurman, Cl[KA1]ement (Rochefort) nodigt hem uit voor het avondeten en gaat daarbij zo ver dat hij hem 's avonds komt afhalen. Clément is bezeten van twee zaken: Fred Astaire en eieren. Aanvankelijk is Luc aardig onder de indruk, maar na een tijdje vindt hij het nogal verstikkend en wil vertrekken. Op dat moment komt de ware aap uit de mouw: Clément is een psychopaat; hij houdt Luc nu tegen zijn wil vast en martelt hem in een geluiddichte kamer. Inmiddels is Margot terug en Clément maakt haar wijs dat Luc vertrokken is en haar heeft laten stikken. Margot slikt het verhaal. Clément speldt Luc die nog altijd in zijn macht is, op de mouw dat hij Margot vermoord heeft. Luc is wanhopig, maar tijdens een tv-uitzending ziet hij zijn kans en bij zijn ontsnapping maakt hij Clément een kopje kleiner. Het debuut van Haim, die ook de muziek voor de film schreef, is een vreemd, claustrofobisch drama. De eenzame opsluiting en de isolatie van de twee hoofdpersonen werkt beklemmend op de kijker, en naarmate het verhaal zich ontwikkelt, voelt deze een steeds groter wordende druk, die tenslotte belachelijk werkt. Niettemin is Rochefort als gestoorde uitmuntend, maar hij redt de film die onhandig geregisseerd is en veel te zwaar op de maag ligt, toch niet helemaal.

Pardaillan

1996 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie

Frankrijk 1996. Avonturenfilm van Edouard Niermans. Met o.a. Jean-Luc Bideau, Guillaume Canet, Garance Clavel, François Berléand en Marcel Bozonnet.

De adellijke Pardaillan (Bideau) en zijn avontuurlijke zoon Jean (Canet) leven onder armoedige omstandigheden in Parijs rond 1750. Het is een tijd, waarin corruptie en misdaad hoogtij vieren. Jean staat steeds paraat om het onrecht te bestrijden. Zijn hoofd slaat op hol als hij de mooie Lo[KA3]ise (Clavel) ontmoet, maar zijn geluk is van korte duur, want zij verdwijnt zonder een spoor achter te laten. Tot zijn grote verbazing ontdekt hij dat zijn vader achter deze verdwijning zit en hij laat niets onverlet om haar terug te vinden. Een wanhopige poging om de ontspannende Franse mantel-en-degen-films uit de jaren 1950 te doen herleven, maar het resultaat is slechts een flauw afkooksel. Bideau wordt nooit een personage dat je aanspreekt en van wie je houdt, terwijl Canet is in de verste verte niet lijkt op Jean Marais, de grote Franse ster van dit genre. Het scenario van Michel Leviant, Sarah Leviant, Niermans en Michel Zevaco sleept zich bovendien voort met de snelheid van een gewond schildpad. Het was de bedoeling een tv-serie te maken rond het personage van Pardaillan, maar het bleef bij deze eenmalige productie. Opgenomen in Tsjechië door cameraman Guillaume Schiffman.

Le cheval de cœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Fresson, Guillaume Canet, Hélène de Fougerolles en Isabel Otero.

De vroegere stalknecht Michel Rousseau (Canet) heeft zich diep in de schulden gestoken door de paardenfokkerij die hij beheert voor de familie Lacari[KA2]ere, die een tijdlang in Zuid- Amerika verblijven, uit te breiden. Vriend des huizes Bakoulian (Yanne) en trainer Jock (Fresson) zoeken een oplossing om de jongen uit de moeilijkheden te helpen. Dan verschijnt een malafide paardenhandelaar die, voor rekening van een Ierse fokker, het beste renpaard uit de stal wil kopen. Dank zij het acteursduel tussen giganten Yanne en Fresson blijft dit een boeiende filmervaring, want het scenario van Sylvie Simon naar een idee van Tito Topin, is erg oppervlakkig en oversentimenteel. Paardenliefhebbers mogen de film niet missen. Knappe fotografie van Willy Kurant. Nicam Stereo.

Je m'appelle Régine

1996 | Biografie, Drama

Frankrijk 1996. Biografie van Pierre Aknine. Met o.a. Victor Lanoux, Claire Keim, Isabel Otero, Brigitte Roüan en Guillaume Canet.

Wanneer het meisje R[KA1]egine (Maison) acht is, verlaat haar moeder de echtelijke woning. Haar vader Lanoux, een bakker, stuurt haar naar een internaat en jarenlang hoort zij niets meer van hem tot hij haar komt ophalen en haar voorstelt aan haar nieuwe `moeder` Otero. Na een moeilijke aanpassingsperiode breekt WO 2 uit, gevolgd door jodenvervolging. Vader Lanoux vreest het ergste, verkoopt zijn bakkerij en plaatst zijn dochter in een bejaardenasiel in de Franse vrije zone, waar R[KA1]egine (nu gespeeld door Keim) kennismaakt met de liefde in de persoon van Canet, de zoon van de asieldirectrice Roüan. Gebaseerd op de roman Appelle-moi par mon prénom van Régine, de 'koningin van de Parijse nachten', over haar kinderjaren tot haar eerste professioneel succes. Ontgoochelende verfilming met banale dialogen en verzorgde, maar emotieloze beelden. Gelukkig is er de aantrrekkelijke Klein, die overtuigend gestalte geeft aan het in Frankrijk 'legendarische' titelpersonage. Scenario van regisseur Aknine en Stéphane Kaminka.

Printemps, automne

1995 | Romantiek, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Romantiek van Patrick Volson. Met o.a. Micheline Presle, Claude Piéplu, Sonja Codhant, Guillaume Canet en Agathe Chouchan.

De negentien-jarige Canet is bepaald geen sympathieke jongeman. Hij schaamt zich voor zijn ouders en heeft er een hekel aan met hen naar de camping te gaan. Hij wint een droomreis op een luxe-cruiser. Eindelijk een stapje dichterbij de jet-set waar hij zo van droomt. Minder leuk is dat hij gekoppeld wordt aan de opdringerige kassière Codhant. Voor de liefhebbers van lege, nietszeggende liefdesverhaaltjes, verteld met een lach en een traan, zal deze film ongetwijfeld een hoogtepunt zijn. Voor alle andere filmliefhebbers is het verveling geblazen. Zelfs veteranen als Presle en Pieplu zijn verloren in dit dunne scenario van David Pharao, dat heel luxueus in beeld gebracht werd door Jacques Boumendil. Formaat 16/9.

Le juge est une femme : Le secret de Marion

1995 | Misdaad, Sportfilm

Frankrijk 1995. Misdaad van Didier Albert. Met o.a. Florence Pernel, Richard Berry, Anne Richard, Frédéric Diefenthal en Arsène Jiroyan.

Topatlete Marion (Richard) dient een klacht in wegens verkrachting door twee atletiekkampioenen. Die beweren echter dat Marion hen heeft uitgedaagd en dat er verder niets is gebeurd. Onderzoeksrechter Florence Larrieu (Pernel) wordt met de zaak belast. Ze maakt kennis met Jacquin (Berry), een zakenman zonder scrupules die de belangrijkste sponsor van de atletiekclub is. Jacquin zet Marion onder druk om de aanklacht in te trekken. Een misdaadfilm waarin meer gepraat dan gehandeld wordt. Door het trage tempo gaat de kijker zich vervelen en verliest zijn belangstelling. Het scenario is van Daniel Saint-Hamont naar een verhaal van Sophie Deschamps, die zich liet inspireren door de waargebeurde en ophefmakende verkrachtingszaak van atlete Catherine Moyon De Baecque in 1991. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering 3 van het eerste seizoen, nummer 3 van 32.

La colline aux mille enfants

1994 | Oorlogsfilm

Frankrijk/Nederland/Zwitserland 1994. Oorlogsfilm van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Manfred Andrae, Dora Doll, François Gamard, Jean-François Garreaud en Ghislaine Gil.

Herfst 1941. Jonge joodse vluchtelingen proberen in het dorpje Les Cévennes onder te duiken en zo te ontkomen aan deportatie door de nazi's naar een concentratiekamp, waarvan ze weten dat ze nimmer zullen terugkeren.

Jeanne

1994 | Drama, Romantiek

Servië en Montenegro/Frankrijk 1994. Drama van Robert Mazoyer. Met o.a. Nicole Garcia, Brigitte Roüan, Agathe De La Fontaine, Guillaume Canet en Annie Girardot.

Jeanne (Garcia) is een ge[KA3]emancipeerde vrouw. Overdag is ze hartchirurg. `s Nachts neemt ze mannen in haar armen - zonder liefde, zonder emotie. Ze neemt en geeft niets terug, vrij en ongebonden als ze is. Op een dag heeft ze echter oogcontact met een adolescent in het ziekenhuis. De jongen, Mathieu (Canet), wordt smoorverliefd op haar. Jeanne wordt overvallen door panische angst. Ze is zo bang om hem te beledigen, dat ze kwetsbaar wordt, maar het is al te laat. Het portret van een onafhankelijke vrouw die weigert zich te binden. Uitstekend gespeeld door Garcia, lijdt de film echter onder een oppervlakkig scenario van Odile Barski gebaseerd op de roman van Nicole Avril. Michael Epp stond achter de camera.

op televisie
1 uitzending

Les liens du sang (2008) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
maandag 23 juli
ARD
00:30 - 02:13

Reageer