Marie-Christine Adam

Acteur

Marie-Christine Adam is acteur.
Er zijn 24 films gevonden.

Ça va passer... mais quand?

2014 | Komedie

Frankrijk 2014. Komedie van Stéphane Kappes. Met o.a. Stéphane Freiss, Julie Gayet, Mélusine Mayance, Thomas Jouannet en Marie-Christine Adam.

Natúúrlijk gaat het over. Maar wanneer? Liefhebbende ouders Patrick en Sophie vormen het ideale gezinnetje met zoon Juju en dochter Paola. Totdat het meisje begint te puberen: haar ouders herkennen hun kind bijna niet meer terug. Televisiekomedie rond een gezin in crisis bekijkt de puberteit van de luchtige kant. Verwacht geen grootse inzichten of analyses, eerder kabbelend vermaak rond twee mensen die verbluft toezien hoe zich een wervelstormpje in hun perfecte leven voltrekt. Gayet en Freiss zijn best leuk om naar te kijken.

La victoire au bout du bâton

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Jean-Michel Verner. Met o.a. Andréa Ferréol, Marie-Christine Adam en Paul Belmondo.

De zestigjarige Louise begint een majorettegroep in haar dorp. Deelnemers van alle leeftijden, gewichtsklassen en geslachten zijn welkom.

Hors de prix

2006 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2006. Romantiek van Pierre Salvadori. Met o.a. Audrey Tautou, Gad Elmaleh en Marie-Christine Adam.

Een serie misverstanden leidt ertoe dat een vrouw denkt dat een zachtaardige barman een gigantisch fortuin bezit. Ze probeert hem om haar vinger te winden.

Victoire ou la douleur des femmes : 1967

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sabine Haudepin, Jean-Michel Fete en Yves Lambrecht.

In 1967 barst de strijd voor de vrije verkoop van de anticonceptiepil in volle hevigheid los. Victoire (Trintignant) betoont zich een voorstander van deze wet. Van actrice Anouk Aim[KA1]ee (die zichzelf speelt), die juist terugkeert van het Filmfestival van Moskou, verneemt ze dat Nicolas (Fete) nog steeds leeft en zich in Moskou bevindt. Nadat hij in Duitsland gevangen genomen werd door Russische soldaten heeft hij tien jaar ellende en ontbering gekend in de Goelag. Nadien werd hij onder huisarrest geplaatst in een Siberisch dorpje. Nu tracht hij wanhopig een uitreisvisum te bemachtigen om terug te keren naar Parijs. Via haar contacten slaagt Victoire erin hem dit visum te bezorgen, maar de man die ze in haar armen verwelkomt is gebroken en uitgeleefd. Slot van de trilogie over de vrouwenstrijd in Frankrijk tussen 1939 en 1970. Ook al wordt hier vooral aandacht besteed aan de terugkeer van Nicolas, toch blijft het duidelijk een film van, over en voor vrouwen. Het peil van zowel bewerking als van acteren staat op hoog niveau. Ook voor dit laatste deel werd de roman van Gilbert Schlögel bewerkt door Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant. Fotografie was ook nu weer van Patrick Blossier. Stereo.

Trafic d'influence

1999 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1999. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Thierry Lhermitte, Gérard Jugnot, Aure Atika, Zinedine Soualem en Lionel Abelanski.

Op het moment dat een politicus veroordeeld wordt en naar de gevangenis wordt gereden, breekt een algemene staking uit

Parents à mi-temps : Chassés croisés

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Caroline Huppert. Met o.a. Robin Renucci, Charlotte de Turckheim, François-Eric Gendron, Alicia Alonso en Léopoldine Serré.

De tienjarige No[KA1]emie (Serr[KA1]e) bezit duidelijk het talent om een sterdanseres te worden van het ballet. Ze lijdt echter onder het feit dat haar ouders uit elkaar zijn, met als gevolg dat ze de ene week bij mama Alice (De Turckheim) doorbrengt en haar vriend Patrick (Gendron) om de volgende bij papa Paul (Renucci) en diens vriendin In[KA2]es (Alonso) te verblijven. Om de druk op het meisje te verminderen besluiten de twee koppels bijeen te gaan wonen, elk aan hun kant van een appartement. Maar ook daarmee neemt Noémie geen genoegen. Het liefst zou ze hebben dat alles weer was zoals toen mama en papa nog bij elkaar waren. Een vertederend portret van een klein meisje dat haar wereld in elkaar ziet storten door de scheiding van haar ouders, maar dat zich niet bij de toestand wil neerleggen. De kleine Serré is een ware hartedief, maar ze kan niet verhinderen dat het geheel uitloopt op een nogal goedkope boulevard-komedie, met een lach en een traan, maar zonder de minste diepgang. Marie-France Colombani en Gilles Chenaille schreven het scenario. Fotografie is van Elisabeth Prouvost.

Les Parasites

1999 | Komedie

Frankrijk/Italië 1999. Komedie van Philippe de Chauveron. Met o.a. Oulage Abour, Estelle Skornik, Atmen Khelif, Elie Semoun en Lionel Abelanski.

Oulage (Abour) denkt dat hij de oudejaarsavond alleen kan doorbrengen met Brigitte (Skornik) in het chique appartement van haar ouders. Hij hoopt dat hij zijn verovering voor het eerst mag kussen en als hij een beetje geluk heeft zit er nog meer in voordat het nieuwe jaar is begonnen. Hij is onkundig van het feit dat Brigitte een verkleedpartij heeft georganiseerd, waardoor zijn voorgenomen plezier definitief bedorven wordt. Erger nog, ook Brigitte`s beste bedoelingen vallen in het water door de partycrashers uit de titel. Deze banale klucht is een excuus om allerlei stereotiepe buitenbeentjes met boertige leut de revue te laten passeren en iedereen zijn nummertje te laten opvoeren. Zij vari[KA3]eren van een kleverig meisje (Bail), een gedrepimeerde smeris (Semoun), een hasjverslaafde zonder stuff (Kelif), een psychopaat (Abelanski), een Cubaanse (Varela) die naarstig op zoek is naar een verblijfsvergunning, enz. De grappen zijn vulgair, het spel is ongeïnpsireerd en lijkt op een slechte tv-show die al decennia achtereen de zaterdagavond van de tv- kijker in Frankrijk vergalt. Het scenario is van Oulage Abour en Philippe de Chauveron. Het camerawerk is van Wilfrid Sempé. Uitsluitend voor Frankrijk en ongeschikt voor de export.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

La débandade

1999 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Claude Berri, Fanny Ardant, Alain Chabat, Claude Brasseur en Danièle Lebrun.

Het moest er van komen: een film over Viagra. Berri en Ardant spelen een al jaren gelukkig getrouwd paar dat in de problemen komt wanneer de man zich tot het potentieverhogende wondermiddel wil wenden. De komedie met prima acteurs, van de regisseur van onder andere het tweeluik Jean de Florette en Manon des sources, wil maar niet echt geestig worden. (RdL/VPRO Gids)

Un amour de cousine

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Pierre Joassin. Met o.a. Véronique Genest, Pierre Arditi, Henri Garcin, Philippe Mareuil en Christian Bujeau.

Op dezelfde dag betrapt Lucille Bernardeau (Genest) haar baas met een onwillige collega op het toilet en haar man met een andere vrouw in hun bed. Ze heeft er genoeg van en pakt haar koffers en trekt naar Parijs. Ze weet niet waar naartoe. Op een brug ontmoet ze zakenman Pierre Spontini (Arditi) die prompt over de reling springt. Ze redt de wanhopige man die zelfmoord wil plegen uit liefdesverdriet. Met deze briljante cynicus krijgt haar leven weer zin en wonder boven wonder het werkt wederzijds. Een amusante kijk op twee door het leven bedrogen mensen die in elkaar terug de nodige levenslust vinden. Het verhaaltje is alles behalve origineel en verloopt erg voorspelbaar, maar dank zij het ontspannen spel van beide hoofdacteurs wordt de film toch de moeite waard om te blijven kijken. De dialogen zijn op bepaalde momenten echt schitterend en zitten vol lekkere one-liners. Het scenario werd geschreven door Jean-Claude Islert en Pierre Colin- Thibert. Achter de camera nam Bruno Privat plaats. Stereo.

Dossier: Disparus - Madeleine

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Fred Demont. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sébastien Tavel.

Twee verdwijningszaken worden door politiebrigade onderzocht: de adolescent Julien (Davan-Soulas), wiens vader een aanhanger van satanische sekte blijkt te zijn, en de oude mevrouw Madeleine Haumont (Picard), die aan diabetes lijdt...Nerveus aandoende plot, geschreven door Aaron Barzman en Olivier Gorce, gediend door een uitgelezen cast.

L'annonce faite à Marius

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Harmel Sbraire. Met o.a. Pascal Légitimus, Jackie Berroyer, Léa Drucker, Gérald Thomassin en Karim Belkadra.

Marius (L[KA1]egitimus) is een jonge Antilliaan die moederziel alleen in Parijs woont. Hij leeft van dag tot dag, doet hier en daar een klusje en grabbelt net genoeg bij elkaar om te kunnen leven; soms komt hij tekort. Hij hoort dat er vrijwilligers gevraagd worden om nieuwe medicijnen te testen. Hij gaat erop af en maakt kennis met professor Migeon (Berroyer), die als verloskundige een grote reputatie geniet, en directeur van het laboratorium is. Migeon is een gedreven wetenschapper die constant naar nieuwe medicijnen zoekt om zijn pati[KA3]enten nog beter te kunnen behandelen. Een geschikter proefkonijn dan Marius had Migeon zich niet kunnen indenken, want Marius heeft geen naaste familie en zit meestal op zwart zaad. Marius beseft als het feest eenmaal aan de gang is, dat hij in de val zit. Een soms realistische dan weer absurde komedie over ge[KA3]experimenteer (lees: geknoei) met nog niet goedgekeurde geneesmiddelen. De milde satirische ondertoon van de film zegt dat het doel de middelen heiligt. Het was niet de bedoeling van de makers om een aanklacht te doen tegen dit soort praktijken, maar het ging hen in de eerste plaats om een leuke, zij het soms wat grimmige, komedie. Sbraire en Jackie Berroyer schreven het scenario. Het camerawerk is van Pascal Lagriffoul. Dolby Stereo.

Comme des rois

1997 | Komedie, Musical

Frankrijk/Polen 1997. Komedie van François Velle. Met o.a. Stéphane Freiss, Maruschka Detmers, Mariusz Pujszo, Thierry Lhermitte en Louis Velle.

Na de val van het communisme, en voor de toetreding van Polen tot de EU, gaan de Poolse broers Edek (Freiss) en Roman (Pujszo) naar Frankrijk. Hier geven ze valse namen op. Door een misverstand worden ze uitgenodigd bij een chic filmfestival in Reims, waar een vermeende IJslandse cineast en zijn persattaché kunnen leven als koningen. Het ligt niet aan de vaardige komiek-acteur Freiss en de in Nederland geboren Detmers (die een voormalige ster speelt) dat Comme des rois als slechte vaudeville overkomt. Debutant Velle mogen we erop aankijken voor de risicoloze regie, en Pools acteur Pujszo voor zijn scenarioschrijf-hobby.

Delphine : 1 Yvan : 0

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Julie Gayet, Serge Hazanavicius, Alain Chabat, Dominique Farrugia en Lionel Abelanski.

Yvan (Hazanavicius) spreekt Japans en laat toeristen uit het land van de rijzende zon de beroemde bezienswaardigheden van Parijs zien. Zijn vriendin Delphine (Gayet) is correctrice op een grote uitgeverij. Het stel wordt een jaar lang gevolgd door een cameraploeg en we maken in de vorm van reality-tv hun volslagen oninteressante bestaan (een regenachtige vakantie, familiebezoek, etc.) mee. Het blijkt dat Yvan evenveel over heeft voor twee kameraden, Thierry (Abelanski) en Serge (regisseur Farrugia), als voor Delphine. Eén keertje springt Yvan uit de band als hij een nachtje vreemd gaat, waarop Delphine hem de deur uit zet. Voor de rest van de film zien we hoe Yvan haast wanhopige pogingen onderneemt om het weer goed te maken met Delphine. Aan het eind van het jaar wordt de balans opgemaakt, alsof we te maken hebben met sportuitslagen. Het scenario is van debuterend regisseur Farrugia en hoofdrol Hazanavicius, die elkaar kennen uit de theatergroep Les nuls. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Deze ongeloofwaardige en supersaaie film is van nul en generlei waarde, maar een ster van waardering voor Gayet en de productie.

Maigret se trompe

1994 | Misdaad, Thriller

België/Frankrijk 1994. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Bruno Cremer, Danièle Lebrun, Bernadette Lafont, Brigitte Catillon en Anny Romand.

Call-girl Louise Filon (Lopez) wordt vermoord aangetroffen in haar luxe flat aan de Avenue Carnot. Maigret (Cremer) zet vraagtekens bij het gedrag van professor Gouin (Perrot), een vreemde, koude, cynische man die een verdieping hoger woont en zich door mooie vrouwen laat omringen. Een nooit van zijn stuk te brengen Maigret in een verrassend raadselachtig verhaal gesierd door de opvallende aanwezigheid van brunette Lafont in de rol van Madame Brault. Naar de gelijknamige roman van Georges Simenon uit 1953, die in 1988 ook al werd verfilmd voor tv (toen door Stéphane Bertin en met Jean Richard in de rol van Maigret). Scenario van Dominique Roulet.

L'instit: Vanessa la petite dormeuse

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Gérard Klein, Sylvie Jacob, Jean-Jacques Moreau, Carole Franck en Sylvie Labrigand.

De kleine Jacob vegeteert in haar klas en wacht haar zestiende verjaardag af, waarna ze niet meer leerplichtig zal zijn. Tijdens de lessen valt ze meestal in slaap, uitgeput door het zware werk dat ze 's avonds doet in het restaurant van haar vader. De komst van nieuwe leerkracht Klein zal het leven van het meisje en de sfeer in de klas grondig veranderen. Gebrek aan belangstelling, zelfverloochening en geweld worden vervangen door een nieuwe instelling van de leerlingen. Nogal geïdealiseerd beeld van de invloed van een leraar op zijn leerlingen. Erg geloofwaardig klinkt het allemaal niet. Bovendien gaat het scenario van Patrick Mosconi en Joseph Perigot op de sentimentele toer wanneer Klein in de clinch gaat met de vader van het meisje om hem te overtuigen van het belang van een vervolgopleiding voor zijn dochter. Alain Levent hanteerde de camera.

Fils de flic

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Igaal Niddam. Met o.a. Bernard Verley, Sébastien Roch, Marie-Christine Adam, Cécile Bois en Bernard Yerlès.

Terwijl een Italiaanse toerist zijn gezellin filmt op video, vindt een overval plaats op een juwelier. De camera neemt nog steeds op en de hele hold-up wordt vereeuwigd. De gangsters kunnen ontsnappen, maar politie-inspecteur Verley bestudeert de film en herkent tot zijn ontsteltenis zijn eigen zoon, Roch, als chauffeur van de wagen van de dieven. Typische politiefilm die weinig nieuws te bieden heeft, met uitzondering van het einde. Er werden twee verschillende slotsequenties gefilmd en de kijkers mogen beslissen welk slot hun het best bevalt. Als we het dan toch voor het kiezen hebben, hadden ze de film beter niet kunnen maken. Claude- Michel Rome schreef het alles behalve opwindende, voorspelbare scenario, waarin geen enkel cliché ontbreekt.

Une famille formidable : Bonnes et mauvaises surprises

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Catherine Spaak, Milena Vukotic en Philippe Khorsand.

Na de geboorte van een tweeling heeft de familie Beaumont het drukke stadsleven vaarwel gezegd om te genieten van de rust van het platteland. Het huiselijk geluk duurt echter niet lang. Eerst verliest Khorsand, de vriend van Le Coq, zijn baan. Wat later verneemt Le Coq zelf dat zijn guide overgenomen werd door een financiële groep en dat ook hij voor zijn diensten bedankt wordt. Dan besluiten Le Coq en Khorsand om een boerenbedrijf op te starten. Ruzie in het gezin en werkloosheid staan centraal in deze vierde aflevering van de reeks, waarvan de titel de lading helemaal dekt. Erg interessant is het allemaal niet. Een avond in je eigen gezin is minstens even boeiend. Geschreven door Corinne Atlas en Alain Layrac en in beeld gezet door Claude Robin.

Contrôle d'identité

1993 | Misdaad, Drama

Canada/Frankrijk/Zwitserland 1993. Misdaad van Peter Kassovitz. Met o.a. Jacques Panot, Maria Schneider, Marie-Christine Adam, Christian Pereira en Abdellatif Ben Jeddou.

De kruimeldief R[KA1]emy Cortaud (Penot) krijgt de opdracht om een wagen naar Niger te brengen. Alles verloopt uitstekend tot hij, overmand door moeheid en alcohol, ergens in Noord-Afrika in slaap sukkelt. Als hij ontwaakt blijkt hij bestolen door een toeriste, Leila Chaouen (Schneider). Rémy heeft geen identiteitspapieren meer en waagt het niet zich tot het consulaat te wenden. Hij kan een gestolen paspoort kopen en heet voortaan François Tournier. Hij beseft echter niet dat Tournier de schoonbroer is van twee gevaarlijke terroristen. Een zwak uitgewerkt psychologisch misdaaddrama over een man die zonder papieren komt te zitten, om dan in de huid te kruipen van een zowel door de politie als door het milieu gezochte misdadiger. De regisseur had meer aandacht voor de lokaties waar hij draaide dan voor ontwikkeling van verhaal of personages, waardoor de kijker wat in de kou blijft zitten. Het scenario werd neergepend door Kassovitz, Ivane Daoudi en Dominique Lancelot. Mooie fotografie van Christophe Pollock.

La malédiction d'Imogène

1991 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1991. Komedie van Thierry Chabert. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Marie-Christine Adam en Andrzej Jagora.

Uiteraard naar Exbrayat, die het personage van de vrouwelijke gelegenheidsdetective Imogène in het leven riep. Ze is in deze film de erfgename van een afgelegen Bretons kasteel op een klif, waar al decennia lang geheimzinnige moorden plaatsvinden. Zij ontdekt dat het natuurlijk om komplotten gaat. Deze serie voor grote kinderen heeft als bijzondere eigenschappen, dat hij wordt verfilmd door echte onbenullen, ook al zijn ze technisch wel goed, en dat hij het vooral moet hebben van de pikante schoonheid van Lavanant als Imogène.

Mohamed Bertrand Duval

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Alex Métayer. Met o.a. Alex Métayer, Moussa Netti, Marie-Christine Conti, Moussa Maskry en Marie-Christine Adam.

Zigeuners en Arabieren wonen in een vervallen hotel dichtbij de meer van Berre, die zich midden in een industri[KA3]ele en petrochemische zone bevindt. Op een dag verschijnt daar de Parijzenaar Maurice Bertrand Duval (Métayer), die zich langzaam in de gemeenschap integreert totdat hij uiteindelijk Mohamed heet. We weten niet wat we van deze kale, onhandige film met haar ongewilde omgekeerde racisme moeten denken, maar hij is in ieder geval niet duidelijk, want we vragen ons af wat de regisseur-hoofdrolspeler heeft willen overbrengen. De constante wijfeling tussen fictie en sociologische studie maakt het er al niet beter op! Bovendien is het niet voldoende je eigen rol in het leven te spelen om overtuigend over te komen: er moet ook behoorlijk geregisseerd worden! De muziek is wel de moeite waard. De beelden zijn van Alain Choquart.

Les amants du lac

1989 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1989. Thriller van Joyce Buñuel. Met o.a. Maxime Leroux, Catherine Wilkening, Roland Blanche, Marc de Jonge en Danielle Lebrun.

Een bewerking van een psychologische detective van Day Keene rond de verdwijning van twee zakenlui, waarin zeden en gebruiken een belangrijke rol spelen. De plaats waar het verhaal zich afspeelt is echter 'La France profonde' geworden. Een trieste en perverse intrigegeschiedenis, vakkundig verteld door de vrouw van de cineast Juan Buñuel alsmede overtuigend spel.

Les Deux Crocodiles

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Joël Séria. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jean Carmet, Julien Guiomar, Jean-Paul Farré en Marie-Christine Adam.

Prestaties, avonturen en tegenspoed van een oplichter die tegen woekerrente geld uitleent. Deze film is vooral een tentoonstelling van grimmige portretten zoals Séria dat goed kan. Een regisseur die met succes werkt met de cynische, pikante en bijtende boosaardigheid. Deze zedensatire treft de roos. Marielle is nog nooit zo goed geweest.

Freddy

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Robert Thomas. Met o.a. Jean Lefebvre, Sophie Daumier, Pierre Doris, Marie-Christine Adam en Richard Darbois.

Melige verfilming van een ooit door Fernandel vertolkt toneelstuk over een clown die zichzelf beschuldigt van de moord op een woekeraarster om in de publiciteit te komen en zo geld in te zamelen voor zijn circus. De regie van Thomas is bijzonder slapjes en hoofdvertolker Lefèbvre ziet eruit alsof hij net uit een honderdjarige slaap is gewekt, een handicap die ten onrechte als komisch wordt beschouwd.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marie-Christine Adam op televisie komt.

Reageer