Aurélie Gibert

Acteur

Aurélie Gibert is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Une femme d'honneur : Mort clinique

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Corinne Touzet, Evelyne Dandry, Franck Capillery, Pierre-Marie Escourrou en Christian Bujeau.

Nadat L[KA1]ea Perez (Gibert) een gesprek had betreffende een manifestatie tegen de sluiting van de dienst materniteit in het ziekenhuis waar ze werkt, wordt ze dood aangetroffen ten gevolge van een overdosis. Ze heeft de nacht voor haar dood doorgebracht bij politieagent St[KA1]ephane Cluzeau (Baquet). Isabelle Florent (Touzet) kan niet geloven dat haar collega bij de dood van het slachtoffer betrokken kan zijn en gaat op zoek naar materiaal om diens onschuld te bewijzen. Maar zo ontdekt ze ook minder verkwikkelijke zaken over Léa. Waarom sloop ze steeds rond in het hospitaal? Een alledaagse routine-policier die tevergeefs allerlei pogingen doet om de kijker op het verkeerde been te zetten, maar het geheel is zo voorspelbaar dat dit niet lukt. Enkel verwoede fans van dit soort uitgemolken genrefilms zullen nog enigszins kunnen genieten, maar wie intelligent vertier wil schakelt best over op een andere zender. Jean-Claude Schineizer, Olivier Thiebaut en Eric Kristy schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Pierre Aliphat.

Julie Lescaut : La mort de Jeanne

1999 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, François Marthouret en Jennifer Lauret.

N`Guma (Diouf) is niet echt verrast als blijkt dat een van zijn vriendinnen Jeanne in een hotelkamer een einde gemaakt heeft aan haar leven. Ze kende de laatste tijd zoveel tegenslag dat de dood voor haar beslist een oplossing moet hebben geleken. De autopsie brengt echter aan het licht dat Jeanne gestorven is aan inwendige bloedingen die het gevolg waren van een welbewuste afranseling. De zelfmoord wordt moord. N`Guma wil de zaak uitspitten, maar zowel Julie Lescaut (Genest) als Kaplan (Marx) willen ten alle prijze verhinderen dat N'Guma zich met het onderzoek bezig houdt. Zoals meermaals het geval is in de reeks afleveringen van de tweede helft van 1999 is ook nu een van de vaste medewerkers van de reeks betrokken partij. Niet dat het allemaal fantastisch overkomt, maar het geeft er toch een persoonlijke toets aan. We hebben hier te maken met mensen van vlees en bloed en dat kan niet gezegd worden van alle tv-series. Niet steeds even onvoorspelbaar, soms wat clichématig, maar toch best onderhoudend amusement. Béatrice Colombier schreef het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'ex de Julie

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Joséphine Serré.

Het is voor commissaris Julie Lescaut (Genest) een hele verrassing als blijkt dat Boissier (Corraface) aangesteld werd als nieuwe directeur van de P.J.J., het tehuis voor jonge delinquenten. Boissier is namelijk haar ex-vriend en ze hebben heel wat gezamenlijke herinneringen op te halen. Daar krijgen ze echter niet de tijd toe want de buurtbewoners zijn niet te spreken over het tehuis, wat leidt tot geregelde incidenten. Op een ochtend wordt een van de burgers vermoord aangetroffen. De man had de avond voordien een meisje van het tehuis een flinke bolwassing gegeven. Boissier wil echter niet geloven dat de moordenaar een van zijn kinderen is. Aan Julie om het uit te zoeken. Voorspelbare policier die het opneemt voor kansarme jongeren. Ondanks hun verleden mag je hen niet op voorhand veroordelen. We leren tevens enkele elementen uit het vroegere leven van Julie, wiens oudste dochter (Jennifer Lauret) er voor een keer niet bij is daar ze op reis is. Routineus scenario van Charlotte Oubitza. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'affaire Darzac

1998 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouff, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een journaliste werd vermoord in het Grand-H[KA4]otel des Clairi[KA2]eres. Julie (Genest) wordt belast met het onderzoek en tot haar grote verbazing ontdekt ze dat het slachtoffer een lat- relatie onderhield met niemand minder dan Darzac (Rocca), haar directe baas. Hiermee geconfronteerd ontkent deze niet, maar volgens hem was het slechts een onschuldig slippertje. Verder onderzoek brengt echter aan het licht dat de twee elkaar al minstens twee jaar kenden en dat ze op de dag van de moord een hooglopende ruzie hadden over eventuele trouwplannen. Julie staat voor zowat de moeilijkste zaak uit haar rijkgevulde loopbaan. Een plot die erg actueel was ten tijde van het Clinton-schandaal waardoor het duidelijk ge[KA3]inspireerd werd. Voor de rest is alles zowat routine, met interventies uit het priv[KA1]e-leven van de commissaris en de humoristische one-liners van haar eeuwige assistenten N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx). Niet vervelend of ondermaats, maar consumptie-voer dat je vlug vergeten bent. Het scenario is van de hand van Thomas Saez en achter de camera nam Jean-Claude Hugon plaats.

Julie Lescaut : Bal masqué

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het heeft er alles van om een leuke avond te worden. Sarah (Lauret), Julie Lescauts oudste dochter, organiseert een gemaskerde `rave party`. Op een kleine schermutseling na loopt alles gesmeerd, tot eensklaps een vijftiental jongeren ziek worden van giftige ecxtasy. Als kroon op de avond wordt dan nog een vriend van Sarah dood aangetroffen, vermoord. Julie (Genest) en haar ploeg kunnen in actie schieten. Tot overmaat van ramp is het liefje van het slachtoffer de dochter van substituut Ferral (Pater), de rechtstreekse overste van Julie. Hij meisje gaat blijkbaar gebukt onder een drukkend geheim dat wel eens de sleutel tot de hele affaire zou kunnen zijn, maar Julie krijgt weinig contact met haar. Een belangrijke zaak voor Julie (haar dochter is erbij betrokken), maar een routineklus voor de kijker. Het scenario van Thierry Wong, Pierre Forette en Alexis Lecaye loopt volledig lang bekende paden en heeft weinig verrassends te bieden. Goed gemaakt maar erg voorspelbaar. Achter de camera nam Bernard Malaisy plaats. Stereo.

Quai N[KA15]o. 1 : Le tueur de la pleine lune

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Pierre Malet.

Het is weer een drukke nacht op Quai nummer 1. Commissaris Marie Saint-George (Duez) ontvangt het bericht dat haar vriendin Edith op haar wacht in de brasserie van het station. Als ze daar aankomt is de vrouw verdwenen. Marie vindt haar op het toilet waar ze aangevallen werd door een blinde (Malet). Edith is zwaargewond en Marie beseft dat de moordenaar van de volle maan weer heeft toegeslagen. Ze is er ook van overtuigd dat de maniak haar gezien heeft en is bereid als lokaas te dienen om hem eindelijk buiten strijd te stellen. Het vooral in Amerika erg populaire thema van de seriemoordenaar deed hiermee ook zijn intrede in de Franse tv-film. De makers trachtten, buiten een spannend verhaal te vertellen, ook binnen te dringen in de psyche van de psychopaat en de kijker met hem te laten meevoelen. Ondanks het uitstekende spel van Malet als de moordenaar is dit niet helemaal gelukt. Didier Cohen schreef het scenario dat door Daniel Diot in beelden werd omgezet. Stereo.

Triple gagnant: Fado pour une jeune fille, Le

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Bruno Gantillon. Met o.a. Raymond Pellegrin, Jean-Michel Martial, Thierry Rode, Aurélie Gibert en Isabelle Linnartz.

Commissaris Rocca (Pellegrin) is er uiteindelijk in geslaagd de schatrijke reder Belmont (Raffaelli) aan te klagen wegens moord. Maar deze laat de dochter van de commissaris ontvoeren. Een zeer oudbakken scenario, voorzien van een saaie aanpak door een film- en tv-regisseur die er in het geheel geen eigen stijl op nahoudt, en met een aardig verouderde Pellegrin. Maakt (jammer genoeg) deel uit van de serie Le triple gagnant.

Plein fer

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Serge Reggiani, François Négret, Jean-Pierre Bisson, Patrick Bouchitey en Julien Guiomar.

Bewerking van de roman van Serge Martina over het thema van een man die is teruggegaan naar de plaats, een steengroeve, waar zijn vader, toen hij zes jaar was, twintig jaar ervoor zich heeft opgehangen. Een trage vertelling in een bijzondere, haast angstaanjagende sfeer, terwijl het dubbele gewicht van herinnering en verleden zwaar drukken op deze film die weinig recht toe, recht aan is. Veel is te danken aan het eensgezinde spel en het gevoelige camerawerk van André Domage.

Navarro : La fille d'André

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Roger Hanin, Sam Karmann, Jacques Martial, Christian Rauth en Catherine Allégret.

Een scenario van de hand van detective-specialist Tito Topin, dat begint met een voor commissaris Navarro (Hanin) gênant maar naar het schijnt onbelangrijk voorvalletje. Het is zijn dochter Yolande die het horloge van haar schoolkameraad heeft gestolen. In feite blijkt dat later van veel groter belang te zijn. Het originele van deze film schuilt in de mengeling van geweld, intimiteit en onopgesmuktheid die zeldzaam is in het genre. Vakkundige regie en een innemende sfeer. De persoonlijkheid van Hanin doet de rest.

Erika mon amour

1990 | Komedie, Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1990. Komedie van Maurice Frydland. Met o.a. Sophie Desmarets, Robert Rimbaud, Henri Labussière, Bertrand Lacy en Sylvie Ferro.

Grappige avonturen van twee verre verwanten. De betreffende man en vrouw leiden een priv[KA1]e-detectivebureau. Een ongeloofwaardige cocktail van onder anderen computergegevens, vervormde stemmen, diefstal van (valse) sieraden, geheime diensten, punkrock en Rode leger-acties. De vraag is of de tv-kijker zich erin kan verplaatsen! Met op de koop toe de verbitterdheid van Desmarets.

La Barbare

1989 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1989. Drama van Mireille Darc. Met o.a. Murray Head, Ángela Molina en Aurélie Gibert.

Een bewerking van de roman van Katherine Pancol. De actrice Darc stapte naar de andere kant van de camera over. Het resultaat overtuigt nauwelijks. Deze geschiedenis over een meisje, dat naar Tunesië terugkeert op zoek naar herinneringen aan haar overleden vader, weet amper belangstelling te wekken. Dat komt door het ingewikkelde en uitgeplozen verhaal, dat weinig samenhang vertoont en blunders op het vlak van de mise-en- scène bevat. Er komt geen einde aan. En waar is de humor van de actrice Darc gebleven? De dialogen zijn slecht, ondanks de hulp van Jean Curtelin bij het schrijven.

Les Nouveaux Tricheurs

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Mickael Schock. Met o.a. Rémi Martin, Valérie Allain, Lionel Melet, Fabrice Josso en Sophie Malher.

Een nieuwe versie van LES TRICHEURS van Marcel Carn[KA1]e. Was de film van Carn[KA1]e al geen meesterwerk, hij overtreft deze ruimschoots. Er bestaat geen enkel gevaar dat de jeugd zich herkent in deze slechte film waarin de ergste clich[KA1]es en gemeenplaatsen bijeengebracht zijn. De film speelt tegen een achtergrond van toneelrepetities (Les Mains Sales van Sartre). Sommige van de jonge acteurs geven niettemin blijk van enig talent, ondanks hun onmogelijke rollen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Aurélie Gibert op televisie komt.

Reageer