Alexandre Jardin

Regisseur, Acteur, Scenarist, Auteur

Alexandre Jardin is regisseur, acteur, scenarist en auteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Le prof

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Yvan Attal, Hélène de Fougerolles, Odette Laure en Jean-Marie Winling.

Regisseur Jardin is van huis uit auteur en hij debuteerde in 1993 met zijn film FANFAN, waarin de mooie, maar oervervelende Sophie Marceau de hoofdrol speelde. Ze deed het niet slecht en de rolprent was gebaseerd op zijn gelijknamige boek dat in een record aantal talen vertaald was, maar de film was heel erg matig. Met deze film herhaalt Jardin de exercitie; het scenario van hemzelf is wederom gebaseerd op zijn eigen boek, getiteld [KL]Le petit sauvage[KLE]; nogmaals een slap liefdesverhaal met opnieuw geen slechte spelers, maar er is weer niets aan. Het titelpersonage heet Alexandre Sauvage (Anglade). Hij is leraar op een groot lyceum. Hij heeft persoonlijke problemen: zijn vader (Richard) heeft een proces aan zijn broek en Alexandre`s vrouw wil van hem scheiden. Met een promotie op school wil het ook al niet vlotten en hij gaat uit pure ellende in het huis van zijn grootmoeder (Laure) wonen. Hij wordt verliefd op Manon (De Fougerolles), de dochter van zijn eerste grote liefde, Fanny, die inmiddels is overleden. Zou het wat worden? Wie geen raad weet met zijn tijd en meer dan anderhalf uur te besteden heeft, kan gaan kijken. Zeg, nooit dat je niet gewaarschuwd was. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Jacques Brel

1998 | Documentaire, Biografie, Muziek

Frankrijk 1998. Documentaire van Claude Fléouter en Jacques Pessis. Met o.a. France Brel, Pierre Brel, Alexandre Jardin, Claude Lelouch en Maurane.

Een balans van leven en werk van de Belgische legendarische zanger Jacques Brel. In diverse interviews vertelt Brel zelf over zijn dromen, zijn idealen, zijn idolen. Zijn dochter France en broer Pierre hebben het over zijn jeugdjaren en zijn getormenteerde leven als volwassene. Dit alles wordt doorspekt met zeldzame opnamens van de jonge Brel en, vanzelfsprekend, een resem optredens waarin we de zanger op zijn beste momenten volgen. Het pleit voor de makers dat ze geen compilatie gemaakt hebben van zijn bekendste titels, maar vooral aandacht hebben voor chansons die minder herkenning zullen oproepen bij de meer oppervlakkige Brel-fans. Claude Lelouch praat over de filmloopbaan van Brel en enkele collega's loven het unieke talent dat hij was. Een film die een oprecht beeld geeft van wie Brel was en niet enkel een positieve toon aanslaat. Gemaakt t.g.v. de twintigste verjaardag van het overlijden van Brel. Fléouter en Pessis schreven het scenario. Guilaine Grisard-Colonna stond in voor de montage en Patrice Marchetti en Frédéric Variot stonden achter de camera.

Oui !

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Alexandre Jardin. Met o.a. Miguel Bosé, Chiara Caselli, Pierre Palmade, Jean-Marie Bigard en Catherine Jacob.

Tijdens de hete zomerdagen in de vakantie maken negen vrienden de balans op van hun seksuele ervaringen. Er wordt het nodige gepocht, maar ze besluiten allemaal zichzelf helemaal te geven in een relatie en er uitsluitend voor te zorgen dat ze hun partner volledig bevredigen. Er is veel zon in deze komedie die in de handen van een regisseur als Eric Rohmer een geslaagde zedenschets van de generatie van de jaren 1990 had kunnen worden. Regisseur-scenarioschrijver Jardin is het niet gelukt om een film te maken die meer op jongeren gericht is, gekruid is met opvallend doorzichtige dialogen, zodat het lijkt alsof het geheel uit de brievenrubriek van een meisjesblad komt. Gelukkig is het geen onderbroekenlol, maar de beoogde verfijning heeft men evenmin bereikt. Negen mensen op zoek naar een goed uitgewerkt scenario. Achter de camera nam Manu Téran plaats.

Oui

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Pierre Palmade, Chiara Caselli en Miguel Bosé.

Tijdens de hete zomerdagen in de vakantie maken negen vrienden de balans op van hun seksuele ervaringen. Er wordt het nodige gepocht, maar ze besluiten allemaal zichzelf helemaal te geven in een relatie en er uitsluitend voor te zorgen dat ze hun partner volledig bevredigen. Er is veel zon in deze komedie die in de handen van een regisseur als Eric Rohmer een geslaagde zedenschets van de generatie van de jaren 1990 had kunnen worden. Regisseur-scenarioschrijver Jardin is het niet gelukt om een film te maken die meer op jongeren gericht is, gekruid is met opvallend doorzichtige dialogen, zodat het lijkt alsof het geheel uit de brievenrubriek van een meisjesblad komt. Gelukkig is het geen onderbroekenlol, maar de beoogde verfijning heeft men evenmin bereikt. Negen mensen op zoek naar een goed uitgewerkt scenario. Achter de camera nam Manu Téran plaats.

Fanfan

1993 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1993. Romantiek van Alexandre Jardin. Met o.a. Sophie Marceau, Vincent Perez, Marine Delterme, Gérard Séty en Micheline Presle.

Om zichzelf en het kind in zichzelf opnieuw te ontdekken, nam de jonge, succesvolle schrijver Jardin plaats achter de camera. Deze getrouwe bewerking van zijn eigen roman leverde een komedie op over hoofse liefde, ofwel: hoe de liefde in stand te houden door het met de vrouw in kwestie niet tot de daad te laten komen. Marceau is een typisch plattelandsmeisje: ongecompliceerd, levenslustig en vol zonne-energie. Perez speelt heel ingehouden de stille aanbidder. Ondanks perfect spel is de film niet zo leuk als verwacht. Het ontbreekt aan moed, zwierigheid en grandeur. Jardin wil ons per se doen geloven dat hij het over uitzinnige romantiek heeft, terwijl zijn verhaal een ode is aan de waanzin en de perversie.

Le zèbre

1992 | Romantische komedie

Frankrijk 1992. Romantische komedie van Jean Poiret. Met o.a. Thierry Lhermitte, Caroline Cellier, Christian Pereira, Annie Grégorio en François Dyrek.

Notaris Hippolyte (Lhermitte) wordt op zijn werk regelmatig geconfronteerd met uitgebluste huwelijken en vraagt zich bezorgd af of zijn Camille (Cellier) nog wel van hem houdt. Om dat te testen rijdt hij zijn auto met haar naast zich in de plomp om haar reactie te peilen over een gezamenlijke dood. En hij verlaat haar om te kijken of ze overstuur raakt. Ze blijft van hem houden, tot anonieme liefdesbrieven aan haar adres de relatie op scherp zetten. Een zeer genietbare romantische komedie, de enige film van toneelschrijver/acteur Poiret (1926-1992).

Les clés du paradis

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Gérard Jugnot, Pierre Arditi, Philippine Leroy-Beaulieu, Fanny Cottençon en François Perrot.

Bekend schrijver Arditi zit zonder inspiratie en vrouwen. Hij moet daarentegen hoge alimentaties betalen. Van arren moede gaat hij zijn sullige broer Cavaillac in Bretagne bezoeken. Die is leraar Frans en woont in een huis dat aan Arditi toebehoort. Al jarenlang belazert Arditi zijn broer door met diens kort gekapte kindvrouwtje tussen de lakens de duiken. De uitgebluste auteur stelt zijn broer voor om radicaal van plaats te wisselen: beroep, vrouw(en), huis etc. Zo gezegd zo gedaan en het te verwachten resultaat blijft zeker niet uit: Cavaillac krijgt groot succes als literator en Arditi's problemen worden steeds groter. Een muffe film, waaraan alleen de zeelucht van de Bretonse kust verfrissend is. Kijkbuisvoer, waarbij je niet naar de logica moet zoeken. Alexandre Jardin schreef het scenario, waarvoor regisseur Philippe De Broca ook op de credits vermeld staat en Jean-Marie Le Menier, deed de fotografie, waarschijnlijk het enige pluspunt van de film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alexandre Jardin op televisie komt.

Reageer