Laurent Gamelon

Acteur

Laurent Gamelon is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

La maison du bonheur

2006 | Komedie

Frankrijk 2006. Komedie van Dany Boon. Met o.a. Dany Boon, Michèle Laroque, Daniel Prévost, Zinedine Soualem en Laurent Gamelon.

Verbouwen is horror, leerden ons The Money Pit en Travaux, on sait quand ça commence... Bij deze levenslessen heeft vrek-van-nature Charles Boulin (Boon) even zitten slapen. Als verrassing voor zijn echtgenote koopt hij een buitenhuis, maar de renovatie moet op een koopje. Daarmee roept het notoire spaarvarken de Apocalyps over zich af: beunhazende klunzen Mouloud (Soualem) en Donatello (Gamelon) verbouwen de boel. Grondig. Leedvermakelijk regiedebuut van Boon, naar zijn theaterhit La vie de chantier. Prévost is briljant als de volstrekt onbetrouwbare makelaar met de turbobabbel.

Ruby & Quentin

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Gérard Depardieu, Jean Reno, André Dussollier, Jean-Pierre Malo en Richard Berry.

Melige en aanstekelijke gangsterkomedie, met Gérard Depardieu als domme en Jean Reno als slimme boef.

Victoire ou la douleur des femmes : 1967

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sabine Haudepin, Jean-Michel Fete en Yves Lambrecht.

In 1967 barst de strijd voor de vrije verkoop van de anticonceptiepil in volle hevigheid los. Victoire (Trintignant) betoont zich een voorstander van deze wet. Van actrice Anouk Aim[KA1]ee (die zichzelf speelt), die juist terugkeert van het Filmfestival van Moskou, verneemt ze dat Nicolas (Fete) nog steeds leeft en zich in Moskou bevindt. Nadat hij in Duitsland gevangen genomen werd door Russische soldaten heeft hij tien jaar ellende en ontbering gekend in de Goelag. Nadien werd hij onder huisarrest geplaatst in een Siberisch dorpje. Nu tracht hij wanhopig een uitreisvisum te bemachtigen om terug te keren naar Parijs. Via haar contacten slaagt Victoire erin hem dit visum te bezorgen, maar de man die ze in haar armen verwelkomt is gebroken en uitgeleefd. Slot van de trilogie over de vrouwenstrijd in Frankrijk tussen 1939 en 1970. Ook al wordt hier vooral aandacht besteed aan de terugkeer van Nicolas, toch blijft het duidelijk een film van, over en voor vrouwen. Het peil van zowel bewerking als van acteren staat op hoog niveau. Ook voor dit laatste deel werd de roman van Gilbert Schlögel bewerkt door Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant. Fotografie was ook nu weer van Patrick Blossier. Stereo.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Au bénéfice du doute

1998 | Thriller

Frankrijk 1998. Thriller van Williams Crépin. Met o.a. Robin Renucci, Cécile Pallas, Lola Zidi-Renier, Michèle Bernier en Laetitia Lacroix.

Op het ogenblik dat hij naar de wagen gaat waarin zijn vrouw Martha zit wordt Christian Lenoir (Renucci) door een gemaskerde man weggeduwd. Deze schiet de vrouw dood en duwt het wapen in de hand van de verbaasde Christian. Hij wordt gearresteerd maar, ondanks de zware verdenkingen, vrijgesproken wegens gebrek aan bewijzen. Eens terug buiten de gevangenis wordt hij benaderd door inspecteur J[KA1]erominos, die hem arresteerde en die hem nu zijn hulp aanbiedt. Tijdens het gesprek valt J[KA1]erominos dood neer, geveld door een hartaanval. Christian ziet hier de gelegenheid om van identiteit te verwisselen. Als inspecteur J[KA1]erominos gaat hij op zoek naar de moordenaar van zijn vrouw en komt daarbij nog op het spoor van een serie-moordenaar die het op het leven gemund heeft van de mooie Val[KA1]erie Coty (Pallas). Deze heeft echter niets te maken met de dood van Martha. Onderhoudende maar weinig geloofwaardige thriller waarin de onverwachte wendingen erg kunstmatig overkomen. De uitstekende prestatie van Renucci, ditmaal eens niet in een komische rol, kan de film van de ondergang redden, maar het scenario van Tito en Frédérique Topin wordt er niet logischer door. Martial Barrault tekende voor de fotografie. Oorspronkelijk vertoond in twee delen.

Verdict : Le mensonge

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Carcélès. Met o.a. Alexandre Zambeaux, Frédéric van den Driessche, Annie Jouzier, Claire Barotra en Valérie Toledano.

Romain Meunier (Zambeaux) wordt beschuldigd van de verkrachting van Florence Villard (Borotra) in de kleedkamers van de ijsbaan. De jongeman beantwoord aan de beschrijving die het slachtoffer heeft gegeven. Romain ontkent echter halsstarrig. Hij weigert de hulp van een advocaat. Hij wil zichzelf verdedigen. Zijn vriendin Carine (Oubracham) is overtuigd van zijn onschuld. Bij een huiszoeking wordt de T-shirt gevonden die de dader droeg en Romain wordt gearresteerd. Tijdens de reconstructie geeft Florence tegenstrijdige verklaringen en dank zij de twijfel die ze hiermee zaait wordt Romain vrijgelaten. De verdediging gaat echter in beroep. Intrigerend rechtbankdrama dat aantoont hoe gemakkelijk iemand het slachtoffer kan worden van een gerechtelijke dwaling. Het verhaal houdt goed stand en blijft spannend tot op het einde en de (nog) onbekende jonge hoofdacteurs zetten stevige personages neer. In de klauwen van de tredmolen van de wet luistert niemand nog naar rede. Het goed gestructureerde scenario van Anne Landois en Bernard Dupont is gebaseerd op een waargebeurd feit. Fotografie is van Jean-Paul Schwartz.

Triplex

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Patrick Chesnais, Cécile Pallas, François-Eric Gendron, Jacques François en Jacques Jouanneau.

Een zeer eerlijke advocate (ze doet haar werk pas drie maanden en weet dus nog niet hoe de vork in de steel zit!) verdedigt een geniale maar helaas failliete ingenieur en wordt daarbij geholpen door een jonge ambitieuze advocaat van vuile zaakjes. Ze slaagt erin vrijspraak te krijgen voor haar cli[KA3]ent, terwijl haar mannelijke collega enorm in de problemen komt. Een onschuldige satire op de onderwereld met een aantal oppervlakkige personages. Na in de jaren 1960-70 het komische genre van de Franse film vernieuwd te hebben (LES TONTONS FLINGUEURS) is Lautner op zijn lauweren gaan rusten. We moeten echter wel toegeven dat zijn systeem altijd op de seconde af werkt en dat zijn films nooit saai zijn omdat er geen onderbrekingen in zitten. Scenario van Didier Van Cauwelaert. Camerawerk van Yves Rodallec.

Les Oreilles entre les dents

1987 | Horror, Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1987. Horror van Patrick Schulmann. Met o.a. Laurent Gamelon, Jean-Luc Bideau, Fabrice Luchini, Jeanne Marine en Féodor Atkine.

Een gek pleegt moorden en snijdt de oren van zijn slachtoffers af om ze tussen hun tanden te steken. Het onderzoek wordt geleid door een bekende stampvoetende neuroloog, terwijl een journalist en de dochter van een misdadiger hun eigen onderzoek doen. Een mengsel van horror en andere elementen. Deze film is interessant dankzij de stevige regie van Schulmann die, uitzonderlijk, ook de componist van de muziek is.

P.R.O.F.S.

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Patrick Schulmann. Met o.a. Patrick Bruel, Fabrice Luchini, Laurent Gamelon, Christophe Bourseiller en Yolande Gilot.

Sinds ET LA TENDRESSE, BORDEL is het niveau van Patrick Schulmann gestaag slechter geworden, getuige ook dit werkje dat voorgeeft een portret van de leraren en leerlingen te zijn. Natuurlijk neemt de verstandige leraar snel de benen, terwijl zijn maffe collega achterblijft. Twee uur hansworsterijen, trivialiteiten en mislukte standjes. Een moeizame film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Laurent Gamelon op televisie komt.

Reageer