Serge Hazanavicius

Acteur

Serge Hazanavicius is acteur.
Er zijn 20 films gevonden.

Maman

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Alexandra Leclère. Met o.a. Josiane Balasko, Mathilde Seigner, Marina Foïs, Thomas Gérard en Michel Vuillermoz.

Alice (Foïs) en Sandrine (Seigner) zijn zussen wier veertigersleventjes hun gangetje gaan. Totdat moeder (Balasko), die hen twintig jaar eerder in de steek liet, aankondigt dat ze vanwege haar scheiding naar Parijs gaat verkassen. De zussen leggen de liefdeloze maman echter in een huis aan de Bretonse kust aan de ketting. Letterlijk. Regisseur Leclère maakte eerder de aardige en succesvolle tragikomedie Les soeurs fâchées, maar ditmaal is het resultaat dramatisch onleuke vlees noch vis. Balasko amuseert zich niettemin met haar onsympathieke personage.

Il y a longtemps que je t'aime

2008 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2008. Drama van Philippe Claudel. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Elsa Zylberstein, Serge Hazanavicius, Laurent Grévill en Frédéric Pierrot.

Na vijftien jaar komt Juliette (Scott Thomas) uit de gevangenis. Ze kan tijdelijk intrekken bij haar zus Léa (Zylberstein), al vraagt Léa's man zich al snel af 'hoe lang die logeerpartij moet duren'. Juliette is behoorlijk geknakt tijdens het verblijf in de nor, aan haar zus de taak om er weer wat leven in te blazen. Debuterend regisseur Claudel - eigenlijk een gevierd literator, hij schreef oa de historische thriller Les âmes grise - bewees ook het medium film uitstekend te beheersen. Belangrijke prijzen voor actrices en regisseur.

Voyance et manigance

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Fourniols. Met o.a. Emmanuelle Béart, Dieudonné, Anémone, Zinedine Soualem en Serge Hazanavicius.

Fr[KA1]ed[KA1]eric (Hazanavicius) is toneelspeler en hij heeft tijdelijk geen engagement. In Frankrijk is dat geen bijzonderheid: drie maanden werken en de overige tijd van het jaar een aanvaardbare uitkering boven het minimumloon. De cultuur bestaat dankzij de belastingbetaler. Zijn vriendin geeft hem de bons, waarop hij besluit naar zijn halfbroer Alban (Dieudonn[KA1]e) in Montauban in de Midi te gaan. Alban verdient de kost als helderziende. Chantal Bardet (B[KA1]eart), een leuke, na[KA3]ieve meid uit Castelsarassin, heeft een onbenullig baantje op de sous-pr[KA1]efecture. Ze zit op de afdeling rijbewijzen, waar ze ruimschoots de tijd heeft om met haar toffe collega Jacqueline (An[KA1]emone) over van alles en nog wat te kletsen. Als Chantals man Roland (Soualem) zijn werk kwijtraakt, belandt Chantal in de put. Jacqueline raadt Chantal aan om naar Alban te gaan, zodat ze op zijn minst weet wat de diepere oorzaak van de ellende was en wat ze mag verwachten van de toekomst. Chantal heeft zo haar eigen ideetjes over haar ellende en denkt dat haar beste vriendin en buurvrouw Agn[KA2]es (Bonneton) erachter zit. Als ze naar Alban gaat, heeft hij onmiddellijk door dat Chantal een gemakkelijke prooi is. Het moet daarom met de hulp van Frédéric, die een aardig nummertje drama kan weggeven, niet bij één sessie te blijven. Door goed op te letten zegt Alban de juiste dingen, die Chantal horen wil en is ze volledig verkocht. Roland vindt ondertussen dat Chantal wel veel weg is en zoekt omdat hij niks te doen heeft, troost bij... Agnès, terwijl Frédéric steeds meer in Chantal gaat zien. Zo komen de eenvoudigste toekomstverwachtingen uit. Hoewel Fourniols, die ook het onderhoudende scenario schreef, de boodschap over de nep in de waarzeggerij er met de voorhamer inramt, is deze klucht zonder pretenties best aardig en om flink te lachen. De rolverdeling is goed gecast; een ieder geeft op plezierige wijze het nummertje weg dat van hem of haar verwacht wordt. Fijntjes wordt opgemerkt dat ex-First Lady Nancy Reagan en wijlen president François Mitterand regelmatig in de koffiedik lieten kijken. Staatszaken zijn blijkbaar voorspelbaar. Het camerawerk is van Gérard de Battista. Ook bekend als VOYANT LUMINEUX.

Les gens en maillot de bain ne sont pas (forc[KA1]emant) superficiels

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Assous. Met o.a. Isabelle Gélinas, Serge Hazanavicius, Agnès Soral, Véronique Boulanger en Gad Elmaleh.

Het regiedebuut van Assous, die meer dan tachtig scenario`s schreef, is een plezierige relatiekomedie die speelt tijdens de vakantie op de Antillen op het Frans-Nederlandse eiland Sint Maarten. Assous geeft minzame portretjes van uiteenlopende types, die heel aardig worden ingevuld door de rolverdeling. Zo hoopt secretaresse Laurette (Gelinas) een minnaar te vinden, omdat ze haar eenzame leventje meer dan zat is. Pauline (Boulanger) is lesbisch; haar vriendin Anita (Soral) is zwanger en raakt in alle staten als Pauline`s ex-vriend plotseling opduikt. Philippe (Hazanavicius) is met zijn vrouw en twee kinderen op vakantie, maar trekt bleek weg als hij Camille (Le Berre) ziet, zijn ma[KA4]itresse, die zeer beslist met hem tussen de lakens wil duiken. Als hij het niet doet, zal zij hun relatie onthullen aan zijn vrouw. Jimmy (Elmaleh), die namens het hotel de gasten moet bezighouden, telt zijn veroveringen; Aziz (Kamoun) en Rafik (Belmadi), twee broers, die van hun baas een ticket hebben gekregen om een voor hen vreemde wereld binnen te stappen. Het luchtige scenario van regisseur Assous is niet zo plat als LES BRONZÉS van Patrice Lecomte uit 1978, maar het heeft Assous wel geïnspireerd. Het camerawerk van Gilles Henry geeft je zin om ook zelf met vakantie te gaan. Ook bekend als LES COCOTIERS.

Le soleil au-dessus des nuages

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Le Roch. Met o.a. Daniel Prévost, Serge Hazanavicius, Hélène Vincent, Lisa Martino en Claudine Baschet.

Jean (Pr[KA1]evost) is vijftig en nog altijd vrijgezel. Hij verdeelt zijn tijd tussen huis en kantoor, heeft geen vrienden, gedraagt zich agressief tegenover zijn buren en gaat nauwelijks om met zijn collega`s op kantoor, die hij minacht. Zij vinden op hun beurt dat Jean een arrogante kwast is. Bij een reorganisatie wordt Jean ontslagen. Hij ontdekt dat hij moederziel alleen is en dat hij niemand heeft om mee te praten. Door een toeval ontmoet hij Antoine (Hazanavicius), een zachtaardige, optimistische jongeman. Antoine is een ware goochelaar en brengt heel wat tijd door met meditatie. Hij transformeert Jean tot een toffe vent, die zelfs een romance beleeft met Virginie (Vincent). Het ongecompliceerde, maar geloofwaardige scenario van debuterend regisseur Le Roch laat de kijker meeleven en meevoelen hoe een norse, onaangename kerel een beminnelijk persoon wordt. De twee hoofdrollen spelen op een natuurlijke wijze het spel mee. Aardig, positief en cool amusement, ondanks enkele, karikaturale situaties. Het camerawerk is van Wilfrid Sempé. Le Roch is een talent om in de gaten te houden.

J'ai faim !!!

2001 | Romantiek

Frankrijk 2001. Romantiek van Florence Quentin. Met o.a. Catherine Jacob, Michèle Laroque, Garance Clavel, Isabelle Chandelier en Alessandra Martines.

De ijdele Barnab[KA1]e (Le Bolloc`h) heeft Lily (Jacob) in de steek gelaten voor de slanke den Ana[KA3]is (Martines). Lily is de veertig al gepasseerd en heeft geen jongemeisjesfiguur meer. Zij wil Barnab[KA1]e heroveren door te vermageren om haar rivale te evenaren. Haar vriendinnen Yolande (Clavel), Corinne (Candelier) en Arlette (Laroque) helpen haar een handje. Ze vervangen haar op het werk, plegen bedreigende telefoontjes en proberen Barnabé terug te lokken met zoete praat. De vermageringskuur valt niet mee, vooral als de diëtist zelf ook wel een paar pondjes mag verliezen. Het regiedebuut van scenarioschrijfster Quentin, die uiteraard haar eigen scenario schreef, is mager uitgevallen. Haar regie is schools en stijf, terwijl ze het komische talent van haar hoofdrol Jacob onvoldoende uitbuit. De overige rolverdeling doet zonder meer zijn best. De film is te episodisch en slechts sporadisch grappig. Quentin die o.a. hoog gescoord heeft met LA VIE EST UNE FLEUVE TRANQUILLE en LE BONHEUR EST DANS LE PRÉ kan beter achter haar computer blijven zitten dan achter de camera te staan. Het camerawerk van Bruno de Keyzer is overigens tiptop; hij heeft goed gebruik gemaakt van de Parijse locaties. Je honger zal deze film niet stillen.

Bella ciao

2001 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 2001. Drama van Stéphane Giusti. Met o.a. Jacques Gamblin, Yaël Abecassis, Jalil Lespert, Vahina Giocante en Océane Mozas.

De ijdele Barnab[KA1]e (Le Bolloc`h) heeft Lily (Jacob) in de steek gelaten voor de slanke den Ana[KA3]is (Martines). Lily is de veertig al gepasseerd en heeft geen jongemeisjesfiguur meer. Zij wil Barnab[KA1]e heroveren door te vermageren om haar rivale te evenaren. Haar vriendinnen Yolande (Clavel), Corinne (Candelier) en Arlette (Laroque) helpen haar een handje. Ze vervangen haar op het werk, plegen bedreigende telefoontjes en proberen Barnabé terug te lokken met zoete praat. De vermageringskuur valt niet mee, vooral als de diëtist zelf ook wel een paar pondjes mag verliezen. Het regiedebuut van scenarioschrijfster Quentin, die uiteraard haar eigen scenario schreef, is mager uitgevallen. Haar regie is schools en stijf, terwijl ze het komische talent van haar hoofdrol Jacob onvoldoende uitbuit. De overige rolverdeling doet zonder meer zijn best. De film is te episodisch en slechts sporadisch grappig. Quentin die o.a. hoog gescoord heeft met LA VIE EST UNE FLEUVE TRANQUILLE en LE BONHEUR EST DANS LE PRÉ kan beter achter haar computer blijven zitten dan achter de camera te staan. Het camerawerk van Bruno de Keyzer is overigens tiptop; hij heeft goed gebruik gemaakt van de Parijse locaties. Je honger zal deze film niet stillen.

Barnie et ses petites contrariétés

2001 | Komedie, Romantiek, Erotiek

Frankrijk 2001. Komedie van Bruno Chiche. Met o.a. Fabrice Luchini, Nathalie Baye, Marie Gillain, Hugo Speer en Serge Hazanavicius.

Barnie (Luchini) woont in Calais, is getrouwd met Lucie (Baye) en heeft een dochter C[KA1]ecile (Bernier), die op de middelbare school zit. Barnie ontwerpt schepen en werkt in Londen, waar hij met de Eurostar naar toe gaat. Hij heeft een ma[KA4]itresse Margot (Gilain), die vormgeefster is op een reclamebureau, en een minaar Mark (Speer), die veilingmeester is. Barnie geniet met volle teugen van het leven. Als hij 45 wordt, krijgt hij van alledrie hetzelfde cadeau: een ticket met de Ori[KA3]ent Express naar Veneti[KA3]e. Barnie maakt de balans op en kiest voor Lucie, die in zijn afwezigheid lonkt naar Alexandre (Hazanavicius), de geschiedenisleraar van Cécile. Hij besluit de tickets, die hij van Margot en Mark heeft ontvangen, aan hen terug te sturen met een aardig briefje. Hij maakt een foutje: hij verwisselt de enveloppen. Op de stoep staan Mark en Margot, die beweren een stel te zijn. Zo vertrekken ze allemaal naar Venetië. In de eerste plaats een vette klucht over bedrog en misverstanden, maar het pikante van de boulevardkomedie ontbreekt en in de tweede plaats is Luchini als kerel voor alle betrokkenen nauwelijks aantrekkelijk en niet de moeite waard om over te vechten. Het debuut van regisseur Chiche die met Alain Layrac en Fabrice-Roger Lacan het scenario neerpende, is helaas een schot naast de roos. Toch in eigen land een kortstondig succes, voornamelijk vanwege de star-power van de hoofdrollen. Het camerawerk is van Régis Blondeau.

15 août

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Patrick Alessandrin en Patricl Alessandrin. Met o.a. Richard Berry, Charles Berling, Jean-Pierre Darroussin, Mélanie Thierry en Selma El Mouissi.

Max (Berry), Vincent (Berling) en Raoul (Darroussin) gaan voor het lange weekend van O.L.V. Hemelvaart (Maria Hemelvaart) op 12 augustus op weg naar de bekende badplaats in Zuid-Bretagne La Baule, waar hun vrouwen in een grote bungalow de laatste veertien dagen met de kinderen hebben doorgebracht. Helaas voor de dames heeft het aan één stuk door geregend en als de hardwerkende heren met goede banen en beroepen, inclusief maîtresses arriveren, zijn de vrouwtjes met onbekende bestemming gevlogen. De kinderen, die ze nauwelijks kennen, moeten door de vaders bemoederd worden. Waar de moeders uithangen, die nu eens als meiden onder elkaar wilden zijn, komen we nooit te weten, maar wel dat het toilet in de vakantiewoning ontstopt moet worden. Deze pretentieuze film die net zo verstopt is, komt echter nooit in de stroomversnelling. Een mislukte poging om het succesvolle thema van TROIS HOMMES ET UN COUFFIN van Coline Serreau uit 1985 nog eens te variëren. De ene afgezaagde, humorloze scène volgt de andere in vlot tempo op, maar de som van het geheel leidt nergens toe. Zonde van de hoofdrollen, die tot veel beter in staat zijn. Door de pedanterige aanpak van Alessandrin krijgen ze geen kans. Het scenario is van Lisa Azuelos-Alessandrin. Het camerawerk is van Damien Morisot. Luc Besson produceerde de film. Widescreen.

Les gens en maillot de bain ne sont pas (forcément) superficiels

2000 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Eric Assous. Met o.a. Agnès Soral, Serge Hazanavicius en Isabelle Gélinas.

Max (Berry), Vincent (Berling) en Raoul (Darroussin) gaan voor het lange weekend van O.L.V. Hemelvaart (Maria Hemelvaart) op 12 augustus op weg naar de bekende badplaats in Zuid-Bretagne La Baule, waar hun vrouwen in een grote bungalow de laatste veertien dagen met de kinderen hebben doorgebracht. Helaas voor de dames heeft het aan één stuk door geregend en als de hardwerkende heren met goede banen en beroepen, inclusief maîtresses arriveren, zijn de vrouwtjes met onbekende bestemming gevlogen. De kinderen, die ze nauwelijks kennen, moeten door de vaders bemoederd worden. Waar de moeders uithangen, die nu eens als meiden onder elkaar wilden zijn, komen we nooit te weten, maar wel dat het toilet in de vakantiewoning ontstopt moet worden. Deze pretentieuze film die net zo verstopt is, komt echter nooit in de stroomversnelling. Een mislukte poging om het succesvolle thema van TROIS HOMMES ET UN COUFFIN van Coline Serreau uit 1985 nog eens te variëren. De ene afgezaagde, humorloze scène volgt de andere in vlot tempo op, maar de som van het geheel leidt nergens toe. Zonde van de hoofdrollen, die tot veel beter in staat zijn. Door de pedanterige aanpak van Alessandrin krijgen ze geen kans. Het scenario is van Lisa Azuelos-Alessandrin. Het camerawerk is van Damien Morisot. Luc Besson produceerde de film. Widescreen.

Voyous voyelles

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Serge Meynard. Met o.a. Olivia Bonamy, Audrey Tautou, Axelle Ade-Pasdeloup, Didier Bezace en Serge Hazanavicius.

In Montreuil, een oostelijke banlieue van Parijs, zitten de zusjes Léa en Aurélie sinds het wegvallen van hun vader op een kleincrimineel dood spoor. Wanneer ze het pad kruisen van Anne-Sophie, een in de liefde bedrogen bourgeoise uit Versailles, ontfermen ze zich over haar. En rekruteren de nieuwe voor het inpalmen en vervolgens beroven van mannen. Rouw, wrok, ontbrekende vaders, geprivilegieerd versus achtergesteld: een mooi boeketje thema's tekent deze aardige voorstadvertelling. De al te gewiekste dialoog is wel besteed aan de energieke en sterk samenspelende actrices. Met Nederlandse ondertiteling.

Anne en Corse

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Carole Giacobbi. Met o.a. Romane Bohringer, Micheline Presle, Françoise Christophel, Maurice Chevit en Tanya Lopert.

Na de plotselinge en gewelddadige dood van haar man is de Parijse kapster Anna (Bohringer) alle levenslust kwijt. Om weer wat bij zinnen te komen trekt ze in bij haar grootmoeder Marie (Presle) in een klein dorpje op Corsica, waar nog amper een honderdtal oudjes wonen en dat nog niet ontdekt werd door toeristen. Anna is ervan overtuigd dat alles in het dorp nostalgie en `goede oude tijd` zal uitstralen, maar ze moet al vlug ondervinden dat deze kleine gemeenschap vol leven zit en dat is niet in de laatste plaats te danken aan haar levenslustige oma, die Anna, met de hulp van buurvrouw Marguerite (Christophel), wil opvrolijken. Anna krijgt zelfs de kans om hier aan de slag te gaan als haarkapster. Een levenslustige hulde aan zon, vriendschap en liefde. De film ademt de sfeer uit van Corsica, maar daardoor gaat wel het verhaal vervlakken daar het soms meer op een toeristische folder lijkt. Dank zij echter het uitstekende spel van Bohringer en Presle blijf je geboeid toekijken. Regisseur Giacobbi schreef zelf het scenario. Mooie fotografie van Antoine Roch.

Le danger d'aimer

1998 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Serge Meynard en Serge Maynard. Met o.a. Marianne Basler, Robin Renucci, Serge Hazanavicius, Serge Riaboukine en Marianne Anska.

Tijdens het onderhoud van de door hem uitgebate kabelbaan heeft Julien (Renucci) een ongeval dat hem impotent achterlaat. Vanaf dat ogenblik leven hij en zijn vrouw H[KA1]el[KA2]ene (Basler) in een platonische, maar erg tedere en soms perverse, relatie. Het leven verloopt rustig in hun wintersport station, tot op de dag dat een zekere Antoine (Hazanavicius) in hun leven verschijnt. De jongeman beseft niet dat hij in een beklemmend en dreigend universum terecht is gekomen. Bevreemdend drama dat soms doet denken aan de eerste films van een Polanski, zonder echter dezelfde kwaliteit te bieden. Nochtans zijn de drie hoofdvertolkers uitstekend in de uitbeelding van hun door het noodlot gedreven personages. De sfeer wordt zeer goed opgebouwd naar de knappe climax. Richard Prieur, Brigitte Bellac, Chantal Pelletier en regisseur Meynard bewerkten de roman A San Pedro ou ailleurs van Frédéric Dard. Cameraman Bruno Privat maakt optimaal gebruik van de prachtige berglokaties.

Le déménagement

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Olivier Doran. Met o.a. Danyboon, Emmanuelle Devos, François Cluzet, Sami Bouajila en Marine Delterme.

Alain (Dabyboon) werkt als redacteur op een uitgeverij. Hij krijgt de kans om sitcoms voor de tv te gaan schrijven en gaat veel meer verdienen. Nu kan hij met zijn vrouw Tina (Devos), die in verwachting is, chiquer gaan wonen. Hij besluit te verhuizen. Hij bestelt een stel illegaal in het land verblijvende Roemenen, die het klusje zwart en tegen contant geld zullen klaren, maar ze komen niet alleen een halve dag te vroeg, ze raken ook nog eens betrokken bij een knokpartijtje, waardoor ze de verhuiswagen die dubbel geparkeerd staat, laten staan als ze zich uit de voeten maken. Er zit voor Alain niets anders op dat zijn vrienden op te trommelen. Er komt een bont gezelschap: Jean (Bouajila), een advocaat, die graag een poets bakt; Franck (Hazanavicius) een documentairemaker, die van de coke snoept; L[KA1]ea (Delterme) een sexy verschijning, waarin alle kerels wel zin hebben; de sombere Sam (Dieudonn[KA1]e) en zijn van hem vervreemde vrouw Claire (Jouai). Van verhuizen komt natuurlijk niks en Alain wordt ondertussen bij zijn nieuwe baas geroepen voor een gewichtige bespreking. Evenwel eind goed, al goed. Een enthousiast gespeelde film, die een half uur korter had mogen zijn en dan zouden de grappen en grollen niet zijn opgevallen door hun cursorische karakter, maar gewoon leuk geweest zijn. Het voorspelbare scenario is van Pierre Amzallag, Didier Sidbon en de regisseur Doran. Het camerawerk is van William Watterlot. Dit niemendalletje is het regiedebuut van regisseur Doran.

Delphine : 1 Yvan : 0

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Julie Gayet, Serge Hazanavicius, Alain Chabat, Dominique Farrugia en Lionel Abelanski.

Yvan (Hazanavicius) spreekt Japans en laat toeristen uit het land van de rijzende zon de beroemde bezienswaardigheden van Parijs zien. Zijn vriendin Delphine (Gayet) is correctrice op een grote uitgeverij. Het stel wordt een jaar lang gevolgd door een cameraploeg en we maken in de vorm van reality-tv hun volslagen oninteressante bestaan (een regenachtige vakantie, familiebezoek, etc.) mee. Het blijkt dat Yvan evenveel over heeft voor twee kameraden, Thierry (Abelanski) en Serge (regisseur Farrugia), als voor Delphine. Eén keertje springt Yvan uit de band als hij een nachtje vreemd gaat, waarop Delphine hem de deur uit zet. Voor de rest van de film zien we hoe Yvan haast wanhopige pogingen onderneemt om het weer goed te maken met Delphine. Aan het eind van het jaar wordt de balans opgemaakt, alsof we te maken hebben met sportuitslagen. Het scenario is van debuterend regisseur Farrugia en hoofdrol Hazanavicius, die elkaar kennen uit de theatergroep Les nuls. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Deze ongeloofwaardige en supersaaie film is van nul en generlei waarde, maar een ster van waardering voor Gayet en de productie.

Delphine 1, Yvan 0

1996 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1996. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Julie Gayet, Serge Hazanavicius, Alain Chabat en Dominique Farrugia.

Yvan (Hazanavicius) spreekt Japans en laat toeristen uit het land van de rijzende zon de beroemde bezienswaardigheden van Parijs zien. Zijn vriendin Delphine (Gayet) is correctrice op een grote uitgeverij. Het stel wordt een jaar lang gevolgd door een cameraploeg en we maken in de vorm van reality-tv hun volslagen oninteressante bestaan (een regenachtige vakantie, familiebezoek, etc.) mee. Het blijkt dat Yvan evenveel over heeft voor twee kameraden, Thierry (Abelanski) en Serge (regisseur Farrugia), als voor Delphine. Eén keertje springt Yvan uit de band als hij een nachtje vreemd gaat, waarop Delphine hem de deur uit zet. Voor de rest van de film zien we hoe Yvan haast wanhopige pogingen onderneemt om het weer goed te maken met Delphine. Aan het eind van het jaar wordt de balans opgemaakt, alsof we te maken hebben met sportuitslagen. Het scenario is van debuterend regisseur Farrugia en hoofdrol Hazanavicius, die elkaar kennen uit de theatergroep Les nuls. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Deze ongeloofwaardige en supersaaie film is van nul en generlei waarde, maar een ster van waardering voor Gayet en de productie.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

L'incruste

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Emilie Deleuze. Met o.a. Claire Keim, Benoît Magimel, Yann Boudaud, Mathieu Busson en Marcel Bozonnet.

Een groepje Parijse studenten houdt er een eigenaardige hobby op na. Ze doen niets liever dan ongenodigd binnenvallen op feestjes, er de boel op stelten zetten en de aanwezigen choqueren. Tot op de dag dat Keim, het enige meisje van de bende, bij haar thuis een party organiseert en ze bezoek krijgt van haar 'metgezellen'. Dan blijkt hoezeer ze zelf op orde en netheid gesteld is. Hard-rock, heibel, drinken, ruzie maken. Dat zijn de ingrediënten van deze film, vol personages waarvoor niemand sympathie kan voelen. Het scenario van Deleuze en Laurent Guyot geeft een beeld van de decadentie van een bepaald soort jongeren, eind jaren 1980. Antoine Heberle stond achter de camera.

Douche Anglaise

1994 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1994. Romantiek van David Pharao. Met o.a. Vanessa Wagner, Vincent Dissez, Bernadette Lafont, Jean-Pierre Kalfon en Christian Burgess.

De jonge Wagner presenteert een rock-programma op radio Planet Rock. Ze heeft slechts één doel voor ogen: naar Londen gaan op zoek naar nieuwe, onontdekte muziek. Haar baas Kalfon die het wispelturige karakter kent van zijn deejee, laat zich na lang zeuren overhalen, maar op voorwaarde dat ze onder begeleiding gaat. Hij is de peetoom van Dissez. Die is daartoe de aangewezen persoon. Hij kan hem verlokken door hem voor te stellen een fotoreportage te maken. De reis van de naïeve jongeman en het onberekenbare meisje verloopt niet zoals gepland. Twee totaal niet bij elkaar passende Fransen in de Londense subcultuur van de popmuziek. Verfrissende vertolking van beide hoofdpersonages. Een film met veel muziek die voortraast op het ritme van hard-rock, maar het scenario van regisseur Pharao is opvallend minder sterk dan de rock. De nieuwe beat zal echter niet iedereen goed in het gehoor liggen. Serge Godet zorgde voor het filmische gedeelte.

Les gens normaux n'ont rien d'exeptionnel

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Laurence Ferreira Barbosa. Met o.a. Serge Hazanavicius, Claire Laroche, Marc Citti, Valeria Bruni Tedeschi en Melvil Poupaud.

De jonge Wagner presenteert een rock-programma op radio Planet Rock. Ze heeft slechts één doel voor ogen: naar Londen gaan op zoek naar nieuwe, onontdekte muziek. Haar baas Kalfon die het wispelturige karakter kent van zijn deejee, laat zich na lang zeuren overhalen, maar op voorwaarde dat ze onder begeleiding gaat. Hij is de peetoom van Dissez. Die is daartoe de aangewezen persoon. Hij kan hem verlokken door hem voor te stellen een fotoreportage te maken. De reis van de naïeve jongeman en het onberekenbare meisje verloopt niet zoals gepland. Twee totaal niet bij elkaar passende Fransen in de Londense subcultuur van de popmuziek. Verfrissende vertolking van beide hoofdpersonages. Een film met veel muziek die voortraast op het ritme van hard-rock, maar het scenario van regisseur Pharao is opvallend minder sterk dan de rock. De nieuwe beat zal echter niet iedereen goed in het gehoor liggen. Serge Godet zorgde voor het filmische gedeelte.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Serge Hazanavicius op televisie komt.

Reageer