Kôji Yakusho

1956 Acteur

Kôji Yakusho (1956) is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

Hara-Kiri: Death of a Samurai

2011 |

Japan 2011. Takashi Miike. Met o.a. Ebizô Ichikawa, Eita, Hikari Mitsushima en Kôji Yakusho.

De zoveelste samoeraifilm van de maniakale Japanse veelfilmer Takashi Miike is een remake van Kobayashi Masakis klassieker Seppuku uit 1962, over een samoerai die het verzoek doet om hara-kiri te mogen plegen. Geselecteerd voor het hoofdprogramma in Cannes, als eerste 3D-film

13 Assassins

2010 | Actiefilm

Japan/Verenigd Koninkrijk 2010. Actiefilm van Takashi Miike. Met o.a. Kôji Yakusho, Takayuki Yamada, Yûsuke Iseya, Gorô Inagaki en Masachika Ichimura.

De hooggeplaatste, intens slechte Japanse edelman Naritsugu voert halverwege de negentiende eeuw een schrikbewind: hij moordt, verkracht en martelt zijn onderdanen. Er moet iets gebeuren, vinden andere edelen, anders zal het land ondergaan in chaos en anarchie. Dus besluit een groepje van dertien krijgers om hem te vermoorden. Dat ze daarbij waarschijnlijk zelf het leven zullen laten - ze moeten vechten tegen een enorme overmacht - is irrelevant. Sterke samoerai-film van Miike, meeslepend en opwindend. Ook zeer bloederig, wat je bij Miike (Ichi the Killer) natuurlijk kunt verwachten.

Tokyo Sonata

2008 | Drama

Japan/Nederland/Hongkong SAR van China 2008. Drama van Kiyoshi Kurosawa. Met o.a. Teruyuki Kagawa, Kyoko Koizumi, Yû Koyanagi, Inowaki Kai en Kanji Tsuda.

Op een dag wordt meneer Sasaki (Kagawa) bij zijn baas geroepen. De automatiseringsafdeling waarvan hij chef is, wordt per direct opgeheven. Sasaki besluit thuis niks over het ontslag te zeggen, en laat zijn vrouw en kinderen in de waan dat hij gewoon doorwerkt. Al vlug ontdekt Sasaki dat hij niet de enige ontslagen kantoormedewerker is die zijn gevallen status verbergt. Langzaam desintegreert het familieleven. Regisseur Kurosawa weet met zijn verfijnde mise-en-scène op bijna terloopse wijze een sfeer van dreiging en beklemming op te roepen, maar overdrijft aan het slot van de film.

Silk

2007 | Drama, Romantiek, Historische film

Canada/Frankrijk/Italië/Verenigd Koninkrijk/Japan 2007. Drama van François Girard. Met o.a. Michael Pitt, Keira Knightley, Kôji Yakusho, Sei Ashina en Kenneth Welsh.

Visueel indrukwekkende boekverfilming van Alessandro Baricco's gelijknamige boek (Zijde, 1997) met Prada-model Michael Pitt als een getrouwde Franse zijderupskoper die in de negentiende eeuw op smokkelreis naar Japan verliefd wordt op een onbereikbare concubine. Silk werd gemaakt door het Frans-Canadese regie, cinematografie en vormgevings-trio dat ook verantwoordelijk was voor het artistieke hoogstandje Le violon rouge (1998). Silk is eveneens een kunststuk, een serie kundig gekadreerde tableaus geschoten op locatie in Italië, Japan, Egypte en Siberië. Helaas ondermijnen een voice-over in mineur en krampachtig samenspel de zeggingskracht.

Retribution

2006 | Thriller, Horror

Japan 2006. Thriller van Kiyoshi Kurosawa. Met o.a. Kôji Yakusho, Riona Hazuki en Tsuyoshi Ihara.

Als hij de moorden van een mogelijke seriemoordenaar onderzoekt, ontdekt detective Yoshioka bewijs dat hem doet vermoeden dat hij zelf de moordenaar is.

Babel

2006 | Drama

Verenigde Staten/Mexico/Frankrijk 2006. Drama van Alejandro González Iñárritu. Met o.a. Brad Pitt, Cate Blanchett, Gael García Bernal, Kôji Yakusho en Adriana Barraza.

Een rijk Amerikaans echtpaar is op vakantie in Noord-Afrika als een paar spelende herdersjongetjes iets ongelukkigs doen. De nanny van de Amerikanen wil naar de bruiloft in Mexico van haar zoon, maar kan de aan haar toevertrouwde kinderen niet alleen laten. En de dochter van een Japanse toerist raakt in de knoop met zichzelf. Slimme mozaïekfilm van Iñárritu verknoopt het lot van mensen over de hele wereld, met fascinerend resultaat. Zeven Oscarnominaties. De regisseur maakte eerder het fraaie Amores perros (2000) en later prachtige films als Birdman (2014) en The Revenant (2015).

Warm Water Under A Red Bridge

2001 | Experimenteel, Komedie

Frankrijk/Japan 2001. Experimenteel van Shohei Imamura. Met o.a. Misa Shimizu, Kazuo Kitamura, Mansaku Fuwa, Misuko Baisho en Kôji Yakusho.

Akai hashi no shita no nurui mizu, zoals de Japanse titel luidt, gaat over Saeko, of beter gezegd over de vloeistof in haar lichaam. De kijker komt er niet precies achter hoe het zit, maar Imamura, éminence grise van de Japanse cinema, benadert Saeko (Shimizu) als een soort halfgodin, die moet stelen en vrijen om overtollig water in haar zelf kwijt te raken. Yosuke (Yakusho, de aangename held van onder meer Imamura's Unagi) vindt haar als een geschenk uit de hemel, terwijl hij eigenlijk op zoek is naar een gestolen gouden Boeddhabeeld. Warm Water Under a Red Bridge is exotisch, betoverend en toch aards.

Ko-rei

2000 |

Japan 2000. Kiyoshi Kurosawa. Met o.a. Ishida Hikari, Kitarou, Ittoku Kishibe, Kusanagi Tsuyoshi en Fubuki Jun.

Akai hashi no shita no nurui mizu, zoals de Japanse titel luidt, gaat over Saeko, of beter gezegd over de vloeistof in haar lichaam. De kijker komt er niet precies achter hoe het zit, maar Imamura, éminence grise van de Japanse cinema, benadert Saeko (Shimizu) als een soort halfgodin, die moet stelen en vrijen om overtollig water in haar zelf kwijt te raken. Yosuke (Yakusho, de aangename held van onder meer Imamura's Unagi) vindt haar als een geschenk uit de hemel, terwijl hij eigenlijk op zoek is naar een gestolen gouden Boeddhabeeld. Warm Water Under a Red Bridge is exotisch, betoverend en toch aards.

Eureka

2000 | Drama, Experimenteel

Japan 2000. Drama van Shinji Aoyama en Aoyama Shinji. Met o.a. Kôji Yakusho, Aoi Miyazaki, Masaru Miyazaki, Yohichiroh Saitoh en Ken Mitsuishi.

Tieners Tamura, broer Kozue (Aoi Miyazaki) en zus Naoki (Masaru Miyazaki), nemen dagelijks de bus naar school en worden uitgezwaaid door hun moeder. Deze keer is de rit anders dan anders. Een passagier (G[KA4]o) trekt een pistool en schiet enkele inzittenden dood en kaapt de bus. Algauw zijn ze omsingeld door de politie en er beginnen onderhandelingen. Als de hijacker uit de bus komt en hij de chauffeur Makoto Sawai (Yakusho) als schild gebruikt, zakt Makoto van emotie in elkaar en dit moment wordt benut om de kidnapper om te leggen. Twee jaar gaan voorbij; Kozue en Naoki zijn door hun moeder aan hun lot overgelaten na de dood van hun vader, maar ze bewonen het grote huis en hebben geen financi[KA3]ele zorgen dankzij de uitkering van de levensverzekering. Makoto heeft zijn beroep als buschauffeur vaarwel gezegd en werkt nu bij een bouwonderneming. De lijken van vermoorde vrouwen komen boven drijven in de naburige rivier. Makoto`s broer begint hem te verdenken en ontzegt hem de toegang tot het huis. Makoto zoekt Kozue en Naoki op en trekt bij hen in. Hij vervult de ontbrekende vaderrol en het trio leeft in harmonie, die verstoord wordt door Akihiko (Saitoh), de neuzige neef van Kozue en Naoki. Dan wordt de administrateur op het bouwwerk vermoord. Makoto wordt ingerekend en gehoord, maar bij gebrek aan bewijs vrijgelaten. Hij koopt een bestelwagen die hij ombouwt tot een camper en het viertal begeeft zich op weg naar de kust om te herstellen van al het leed - de kern van het verhaal. In essentie gaat deze film met spaarzame dialogen naar een scenario van regisseur Aoyama, over het verwerken van een trauma. Aoyama had wellicht het geheel in een uur minder kunnen vertellen, maar hij koos ervoor om het met indrukwekkende beelden van cameraman Masaki Tamra in zijn eigen tempo te doen. De spelprestaties passen goed bij Aoyama's aanpak. Oorspronkelijk in kleur opgenomen, maar naderhand afgedrukt in sepia en in die tint doelbewust uitgebracht. Deze minimalistische film is buitengewoon rijk aan emoties, tragiek en krachtig drama. Het verwerken van het verdriet kan gemakkelijk slaan op de atoombommen die in 1945 op Nagasaki en Hirosjima gegooid werden. Deze film refereert in dat opzicht aan HIROSHIMA MON AMOUR, het meesterwerk van Alain Resnais uit 1959. De indrukwekkende landschappen zijn puur John Ford, de grootste maker van westerns. Uitsluitend geschikt voor kijkers die zich willen openstellen en zich de tijd kunnnen veroorloven.

Karisuma

1999 | Thriller

Japan 1999. Thriller van Kiyoshi Kurosawa. Met o.a. Ren Ôsugi, Yoriko Doguchi, Fubuki Jun, Hiroyuki Ikeuchi en Kôji Yakusho.

Na een zware beroepsfout waarmee hij een onderzoek verknoeide wordt politieman Goro Yabuike (Koji) op gedwongen vakantie gezonden naar een dicht bebost gebied. In het dorp waar hij verblijft draait alles rond Charisma, een alleenstaande boom die omringd wordt door vreemde, bijna altaarachtige voorwerpen. De boom lijkt een krachtige invloed uit te oefenen op zijn omgeving. De plaatselijke bewoners zijn allemaal verwikkeld in een strijd om de bescherming of vernietiging van Charisma. Hoe langer hij hier verblijft komt Goro meer te weten over de vreemde boom. Zoals iedere rechtgeaarde politieman besluit hij in actie te schieten. Een vreemde ecologische thriller waarin alles draait om een boom die volgens de enen behekst is, terwijl anderen in hem een zegen van de natuur zien. Maar hoe kan de mens de strijd aanbinden met elementen die buiten het bereik van de rationele controle vallen? Het spannende en originele scenario werd geschreven door regisseur Kurosawa. Fotografie is van Junichiro Hayashi. Dolby Stereo.

Kanzo sensei

1998 | Drama, Oorlogsfilm

Japan/Frankrijk 1998. Drama van Shohei Imamura. Met o.a. Akira Emoto, Kumiko Aso, Jacques Gamblin, Masanori Sera en Keiko Matzuzaka.

Dr. Akagi (Emoto) is de dorpsarts van Hibi, een klein Japans dorpje in de marge van het oorlogsgeweld van WO II. Hij hoedt over een wonderlijk ensemble van bonte personages, onder wie een dronken priester, een drugsverslaafde, een Nederlandse krijgsgevangene en een prostituee/doktersassistente (Aso). Akagi is een toegewijd medicus. Gekleed in een smetteloos wit pak rent hij van de ene naar de andere patiënt en zijn diagnose is steevast geelzucht (behalve bij de Nederlander!), een aandoening die in de film de verziekte Japanse oorlogsmaatschappij symboliseert. Het is de vermeende zwanenzang van veteraan Imamura (1926), een indrukwekkend en gelaagd werk waarin vitaliteit en apathie vechten om voorrang. De vele personages, plotwisselingen en genreoverschrijdingen (van oorlog tot horror) maken het niet makkelijk voor de eurocentrische toeschouwer maar zelfs zonder begrip van de Oosterse subtiliteiten wordt de visie van nestor Imamura glashelder in de laatste scène. Zelfs de ultieme terreur (De Bom) kan de mens niet losweken uit zijn zorgvuldig gecreëerde innerlijke wereld.

Unagi

1997 | Drama, Komedie

Japan 1997. Drama van Shohei Imamura. Met o.a. Kôji Yakusho, Misa Shimizu, Fujio Tsuneta, Mitsuko Baisho en Makoto Sato.

Takuro Yamashita (Yakusho) heeft enkele jaren achter de tralies doorgebracht voor een vergrijp dat zijn vrouw gepleegd had. Nu wil hij zijn oude vak van kapper weer oppakken. Hij strijkt neer in een stadje met een levende aal die hij in de gevangenis al hield en daar heeft opgefokt. Hij weerhoudt Keiko (Shimizu), een jonge vrouw die hij niet kent, van zelfmoord en laat haar bij hem in de kapsalon werken. Het verleden haalt hen echter in. Een zeer geslaagde vertelling met prachtige beelden van Shigeru. Bekroond met de Gouden Palm op het festival van Cannes.

Shitsurakuen

1997 | Drama

Japan 1997. Drama van Yoshimitsu Morita. Met o.a. Kôji Yakusho, Hitomi Kuroki, Akira Terao, Toshio Shiba en Tomoko Hoshino.

Shoichiro Kuki (Yakusho), een getrouwde Japanse `salary man`, wordt ontslagen ondanks zijn loyaliteit aan het bedrijf. Hij leert Rinko Matsubara (Kuroki) kennen, de vrouw van een gemakkelijk prikkelbare, gerenommeerde arts. Ze geeft les in de calligrafeerkunst en wordt Madam Print genoemd. Ze vallen op elkaar, gaan elkaar steeds vaker ontmoeten. Als hun overspel uit komt (Rinko`s man heeft een priv[KA1]edetective ingeschakeld), besluiten ze in het gehuurde appartement elkaar eeuwig trouw te blijven door samen uit het aardse leven te stappen. De film is traag en ondoorgrondelijk ondanks het voortreffelijke spel van de hoofdrollen. Yakusho werd in het westen bekend door de hoofdrol in UNAGI (THE EEL), de prijswinnaar van Cannes. Voor de niet- Japanse kijker een moeilijke film, die prachtig gefotografeerd is door Hiroshi Takase. Het scenario is van Tomomi Tsutsui naar een roman van Watanabe Junichi. In eigen land een kassucces - het aantal zelfmoorden is er ongekend hoog.

Nemuru otoko

1997 |

Japan 1997. Kohei Oguri. Met o.a. Ahn Sung-Ki, Christine Hakim, Kôji Yakusho, Masao Imafuku en Akiko Nomura.

Door een hevige val bij het bestijgen van een berg is Takuji (Ahn) in een comatueuze slaap geraakt. In het dorp gaat echter het leven gewoon door en de kijker maakt nu de belevenissen mee van zijn jeugdvriend Kamimura (Yakusho), die nu electricien is, zijn ouders die het land bewerken, het mooie Indonesische meisje Tia (Hakim), die in de bars van het plaatsje zingt en de middelbare scholieren die zich van hun ouderlijke woningen naar hun instituut begeven. Onderwijl wisselen de seizoenen. Ze brengen allen hun herinneringen aan Takuji te berde. Tia begeeft zich `s ochtends met Takuji`s jeugdvriend naar het bos en gaat een grot binnen, waar Takuji altijd kwam en waar zich een bron bevindt, waarvan het water opspuit. De geest van Takuji verschijnt er. Een schouwspel in de trant van N[KA4]o symboliseert het samengaan van de mens en de natuur. De film is een brok vreemdsoortige po[KA3]ezie, opgebouwd uit kleine laagjes, over het voortdurende proces van de afsterving dat meteen na de geboorte inzet. Een dergelijke trage vertelling is pure Japanse traditie, waarvan Yasujiro Ozu (1903-1963) wellicht de grootste en bekendste vertegenwoordiger was. Regisseur Oguri observeert de natuur, de stilte en de tijd die voorbij gaat; deze elementen zijn het ware onderwerp van zijn film. Dit alles bevindt zich in een soort fysiologische oplossing, die gepulseerd wordt door een mysterieus ritme en leidt van het leven naar de dood. Een boom, het maanlicht en een insect krijgen daardoor een symbolische betekenis, maar daardoor kan de verveling zich meester maken van de kijker, ondanks de prachtige beeldcomposities van cameraman Osame Maruike. Het scenario is avn Kiyoshi Kenmochi en regisseur Oguri.

Cure

1997 | Thriller, Horror, Misdaad

Japan 1997. Thriller van Kiyoshi Kurosawa. Met o.a. Kôji Yakusho, Masato Hagiwara, Tsuyoshi Ujiki en Anna Nakagawa.

Originele variant op de serial-killer-film. Hoofdpersoon is politierechercheur Takabe (Koji Yakusho), die wordt geconfronteerd met een reeks wrede en bizarre moorden: bij de slachtoffers is een groot X-vormig kruis in het lichaam gekerfd. Vreemd genoeg worden de daders elke keer in de nabijheid van het lijk gevonden. Het zijn steeds verschillende daders, vaak verwanten van de slachtoffers, die zich niets meer van hun gruweldaad kunnen herinneren. Samen met psychiater Sakuma zoekt Takabe wanhopig naar motieven. Cure is familie van de meest zwarte serie-moordenaarfilms als The Silence of the Lambs van Jonathan Demme en vooral het in- en induistere Se7en van David Fincher. Kiyoshi Kurosawa plaatst zijn belangstelling voor het verschijnsel van de seriemoordenaar in de context van het naderende millennium en het verdwijnen van wereldomspannende ideologieën. (GjZ)

Shall We Dansu?

1996 | Komedie

Japan 1996. Komedie van Masayuki Suo. Met o.a. Koji Yakusyo, Tamiyo Kusakari, Eriko Watanabe, Yu Tokui en Hiromasa Taguchi.

Shall We Dance?' is een bekend Broadway-liedje van de musical The King and I, waarin de botsende westerse en oosterse cultuur elkaar vinden in Dans. In Suo's film wordt de Japanner Shohei, een doorsnee loonslaaf, (Koji Yakusho) geprikkeld door de westerse dans. En door de statige lerares (Tamiyo Kusakari, een echte ballerina). Maar dansen wordt algemeen beschouwd als onfrisse frivoliteit, en wat zal Shohei's echtgenote denken? Shall We Dance? is een oproep aan Japanners en alle andere mensen, tot levensvreugde en warmte. De boodschap kwam flink aan: de film scoorde internationaal uitstekend en was in eigen land de succesvolste van het jaar.

Nemuru otoko

1996 |

Japan 1996. Oguri Kohei. Met o.a. Yagi Masako, Nomura Akiko, Imafuku Masao, Kôji Yakusho en Christine Hakim.

Shall We Dance?' is een bekend Broadway-liedje van de musical The King and I, waarin de botsende westerse en oosterse cultuur elkaar vinden in Dans. In Suo's film wordt de Japanner Shohei, een doorsnee loonslaaf, (Koji Yakusho) geprikkeld door de westerse dans. En door de statige lerares (Tamiyo Kusakari, een echte ballerina). Maar dansen wordt algemeen beschouwd als onfrisse frivoliteit, en wat zal Shohei's echtgenote denken? Shall We Dance? is een oproep aan Japanners en alle andere mensen, tot levensvreugde en warmte. De boodschap kwam flink aan: de film scoorde internationaal uitstekend en was in eigen land de succesvolste van het jaar.

Kamikaze Takushî

1995 | Misdaad

Japan 1995. Misdaad van Masato Harada. Met o.a. Kôji Yakusho, Kazuka Takahashi, Mickey Curtis, Reiko Kataoka en Kenichi Yajima.

De jonge Tatsuo krijgt de kans van zijn jong, misdadig leven als hij pooier mag spelen voor de invloedrijke politicus Domon. Zijn geluk slaat echter om als een van de meisjes zwaar mishandeld wordt door Domon. Wat later wordt ook nog zijn vriendin vermoord door gangsterbaas Animaru, de waakhond van Domon. Tatsuo wil zich wreken en hij ziet de gelegenheid als hij van de mooie Tama verneemt dat Domon twee miljoen dollar in zijn huis verborgen houdt. Samen met enkele vrienden leidt hij de overval. Animaru beseft onmiddellijk wie er achter zit. Hij kan iedereen doden, behalve Tama en Tatsuo. Deze laatste ontsnapt ternauwernood door met het geld in een taxi te springen. De wagen wordt bestuurd door Kantake, een Japanner die in Peru opgroeide en met moeite wat Japans spreekt. Maar Kantake wil hem en Tama helpen in hun strijd tegen Animaru. Een combinatie van harde actie, roadmovie en ongebreideld geweld. Maar Harada, die tevens het scenario schreef, doorspekte dit tevens met enkele gevoelige sociale thema's, zoals de problemen van de gastarbeiders, Japanners die in het buitenland geboren werden, maar die in het land van hun ouders gediscrimineerd worden. Ook de tweederangs positie van vrouwen wordt aangehaald, evenals de corruptie in de politiek. En dit alles wordt gelardeerd met zwarte humor. In Japan groeide de film uit tot een publiek en kritisch succes. Fotografie is van Yoshitaka Sakamoto. Dolby Stereo.

Tampopo

1986 | Komedie

Japan 1986. Komedie van Juzo Itami. Met o.a. Ken Watanabe, Tsutomu Yamakazi, Nobuko Miyamoto, Kôji Yakusho en Kinzo Sakura.

Een chauffeur en zijn bijrijder komen een jonge weduwe te hulp die een winkel heeft waar Japanse vermicelli te koop is. Tot haar klanten behoren buurtbewoners en spitsboeven. Samen proberen ze de perfecte vermicelli te maken. We krijgen zo een aardig kijkje in de Japanse keuken. Enige malen volgen we een willekeurige voorbijganger die iets beleeft dat met eten te maken heeft. Itami schreef zijn eigen scenario en Masaki Tamura stond achter de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Kôji Yakusho op televisie komt.

Reageer