Eric Poulain

Acteur

Eric Poulain is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Papillons de nuit

2002 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2002. Drama van John R. Pepper. Met o.a. Léa Drucker, Eric Poulain, Pierre Chevallier, Marie-Christine Lafosse en Jonathan Reyes.

Twee geknakte zielen, Danny (Poulain) en Roberta (Drucker), ontmoeten elkaar in de sombere bar van een trieste, regenachtige havenplaats. Beiden getraumatiseerd door het geweld, dat ze hebben meegemaakt, zijn ze bang om zich bloot te geven, maar het ijs tussen hen breekt geleidelijk. Het regiedebuut van acteur/producent (THE PLAGUE) Pepper bevat geen spektakel, maar het is niet slecht gedaan. Het scenario dat drijft op dialoog, is van Pascal Bancou en Pepper naar de roman van John Patrick Shanley en diens gelijknamige toneelstuk van Shanley Danny and the Deep Blue Sea. Het camerawerk is van Eduardo Serra.

Chaos

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Catherine Frot, Vincent Lindon, Rachida Brakni, Line Renaud en Aurélien Wilk.

Vileine komedie met een cynische ondertoon, waarin een Algerijnse vrouw afrekent met haar moslimfamilie én haar pooiers. Losjes schakelt Serreau tussen de blanke burgerij, Algerijnse immigranten en een groep pooiers, in wie met een beetje goede wil de frontmannen van het kapitalisme kan worden gezien.

La trilogie marseillaise : Marius

2000 | Komedie

Canada/België/Frankrijk 2000. Komedie van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Gaëla Le Devehat, Henri Tisot, Eric Poulain en Lénie Scoffié.

C[KA1]esar (Hanin) baat in het Marseille van de jaren 1930 een zeemansbar uit, zoals ook zijn vader en grootvader voor hem deden. Zijn wens is dat zijn zoon Marius (Poulain) hem zou opvolgen. Maar Marius wil zeeman worden. De oceaan is zijn leven. Fanny (Le Devehat), dochter van verkoopster Honorine (Scoffi[KA1]e), is verliefd op Marius, maar deze weigert zijn gevoelens voor haar te erkennen, daar hij zich niet wil gebonden voelen als hij gaat varen. Fanny wordt ook het hof gemaakt door de oudere weduwnaar Panisse (Tisot). Marcel Pagnols beroemde romantrilogie werd voor de eerste maal bewerkt als een geheel. Dit eerste deel handelt over de verzoekingen van Marius die naar de zee wil ondanks het verzet van zijn vader. Hanin zet een sterke César neer, die echter de gevoelige, melancholische humor van Raimu - in de versie van de jaren 1930 - mist. De sfeer van het vooroorlogse Marseille wordt uitstekend herschapen. Geen grote film, maar de liefhebbers van de door Pagnol gecreëerde personages zullen zich niet bedrogen voelen. Jaques Nahum en Marianne Groves bewerkten de roman. Mooie fotografie van Jacques Renoir. Gevolgd door FANNY en CESAR.

La trilogie marseillaise : 3. César

2000 | Romantiek

België/Canada/Frankrijk 2000. Romantiek van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Henri Tissot, Gaëla Le Devehat, Eric Poulain en Sébastien Delorme.

We zijn twintig jaar later. Fanny (Le D[KA1]ev[KA1]hat) leidt een comfortabel, bourgeois leventje met Panisse (Tisot) en haar zoon C[KA1]esariot (Delorme). De vader van Marius, C[KA1]esar (Hanin), komt regelmatig bij hen over de vloer en is verhangen aan C[KA1]esariot. Maar dan sterft Panisse. Als C[KA1]esariot op het punt staat naar de universiteit te vertrekken onthult zijn moeder de ware identiteit van zijn vader. Onthutst gaat de jongen op zoek naar, wat hij beschouwd als zijn onwaardige vader. Marius (Poulain) heeft zich in Toulon gevestigd waar samen met een partner een garage uitbaat. Na MARIUS en FANNY het derde en laatste deel van de beroemde trilogie van Marcel Pagnol in een nieuw kleedje gestoken, maar trouw aan het origineel. De jonge Delorme kan zich onwaarschijnlijk goed handhaven t.o.v. het talent van zijn tegenspelers, met aan het hoofd een schitterende Hanin, die, nu hij zijn echte leeftijd mag uitbeelden, haast even sterk is als Raimu in de versie van de jaren 1930. Jacques Nahum en Marianne Groves bewerkten de klassieker van de Franse literatuur. Fotografie is van Jacques Renoir. Stereo.

La trilogie marseillaise : 2. Fanny

2000 | Romantiek

België/Canada/Frankrijk 2000. Romantiek van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Henri Tissot, Gaëla Le Devehat, Eric Poulain en Lénie Scoffié.

Marius (Poulain) heeft de zee gekozen op de `Maleisie`. Zijn vader C[KA1]esar (Hanin) en verloofde Fanny (Le D[KA1]ev[KA1]ehat) blijven verweesd achter. Dan ontdekt Fanny dat ze zwanger is van Marius. Voor haar moeder Honorine (Scoffi[KA1]e) staat haar maar een ding te doen om de eer van de familie te redden: trouwen met de oudere weduwnaar Panisse (Tisot), die bereid is om het kind als het zijne te aanvaarden. Tegen zijn zin is César akkoord om de peetvader te worden van Césariot, het kind van Fanny en Marius. Zo kan hij zijn vaderliefde verder uiten naar zijn kleinzoon toe. Het tweede deel van de Marseillaise trilogie van Marcel Pagnol. De liefhebbers van deze Franse klassieker zullen zich niet bedrogen voelen, ook al staat de versie uit de jaren 1930 op een veel hoger peil. Wie deze niet kent zal wellicht wel kunnen genieten van deze fraai ogende versie voor een nieuwe eeuw, met een Hanin in topvorm die de hele film moeiteloos draagt. Oude wijn in nieuwe zakken, maar de nasmaak is nog niet zo slecht. Jacques Nahum en Marianne Groves bewerkten de roman. Mooie fotografie van Jacques Renoir. Gevolgd door CÉSAR. Stereo.

Véga : Anouchka

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Claude Brasseur, Brigitte Roüan, Clotilde Baudon, Anne-Marie Polster en Christophe Raûlt.

Zoals elk jaar biedt circusdirecteur Charles V[KA1]ega (Brasseur) zich aan in het stadje St. Andr[KA1]e om er zijn tenten op te slaan op de Place de la Mairie. Maar het stadje heeft een nieuwe, extreem rechtse, burgemeester (Clavier) en die weigert hen een vergunning te geven. Ze werden gesteund door de oude gemeenteraad, dus moeten ze maar verdwijnen. Charles beslist het circus op te zetten op de weiden rond het stadje. Het gezelschap wordt vergroot met de komst van het trapeze-duo Anouchka (Polster) en Ivan (Ra[KA4]ult) van het Circus van Moskou, maar Charles moet de transfer op het einde van het weekend betalen en de tegenwerking van het stadsbestuur neemt extreme vormen aan, zeker wanneer Charles de schoolkinderen voor een voorstelling uitnodigt. De vroegere burgemeester Baldini (Burgel) besluit Charles te helpen. Onder het mom van een dramatische komedie rond een circus wordt de dreiging van een extreem-rechts stadsbestuur voelbaar gedemonstreerd. Waag het niet hen tegen te werken, want ze schrikken zelfs niet terug voor moord. Het geheel wordt vanzelfsprekend opgefleurd met heel wat schitterende circusnummers, gemaakt in samenwerking met het Circus Joseph Bouglione. Patrick Chêne en Gérard Carré schreven het scenario. Fotografie van Mathieu Poirot- Delpech.

Crimes en série : Histoires d'amour

1999 | Misdaad

België/Frankrijk 1999. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvon Back, Clémence Boué, Christian Hecq en Jean-Pierre Cassel.

Alles begint met het lijk van een man die blijkbaar zelfmoord pleegde door uit een venster te springen. Het gaat hier om een oude vriend van politieluitenant Pierre Denard (Back) en die is er rotsvast van overtuigd dat het niet om een zelfmoord gaat. Zijn baas en vriend Thomas Berthier (Légitimus) stemt in met een autopsie en hieruit blijkt dat het lijk enkele beenderen mist. Er werden eerder gelijksoortige moorden gepleegd en telkens bleek er een verband te bestaan tussen het slachtoffer en een ziekenhuis in Parijs. Berthier en Denard gaan op onderzoek uit. De zoveelste maniakale filmmoordenaar, geënt op de figuur van Hannibal Lector. Onderhavige psychopaat heeft als hobby het gedeeltelijk ontbenen van zijn slachtoffers. Niet enkel een serie-moordenaar, maar ook een serie-verhaal, dat wel op bepaalde momenten spannend is, maar dat blijk geeft van weinig originaliteit. Je hebt het allemaal al zo dikwijls gezien. Matt Alexander, Yann Le Nivet en regisseur Dewolf baseerden het scenario op een idee van Michel Munz en Gérard Bitton. Het is bedoeld als pilot voor een nieuwe serie. Fotografie is van Thierry Jault.

L'Instit : Le bouc émissaire

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Gérard Klein, Serge Dupire, Nadia Fossier, Franck Gourlat en Eric Poulain.

Amper staat interim-leraar Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas of hij merkt reeds de jonge Kellian (Kreitmann) op door zijn uitzonderlijke vlijt. De jongen is gewoonweg een droom voor elke leerkracht. Nochtans is het geen kind met een gezinsleven als de anderen. Samen met zijn broertje Eric (Litvine) woont hij bij zijn vader, St[KA1]ephane (Dupire). Deze is homoseksueel leeft in gemeenschap met zijn vriend David (Poulain). De jongens verkiezen bij hun vader te blijven, liever dan bij hun moeder die ondertussen ingetrokken is bij haar minnaar, een homohater. Wanneer dit feit uitlekt bij hun schoolkameraden wordt het leven van de jongens een hel en heeft Victor al zijn diplomatische talenten nodig om de brokken te lijmen. Een actueel thema uiteraard: kunnen kinderen normaal opgroeien in een homoseksueel gezin. Het zou een interessant uitgangspunt kunnen zijn voor een film, maar dan mag het gegeven niet gemarineerd worden in het honingzoete, sentimentele sausje van deze reeks. Het spel van de kinderen redt de film wel van de ondergang. Schwarzstein en Florence Aguttes baseerden het scenario op een origineel verhaal van Flavien Rochette en Valérie Toledano. Fotografie is van Hughes De Haeck.

La trilogie marseillaise: Marius

1997 |

1997. Nicolas Ribowski. Met o.a. Eric Poulain, Gaëla Le Devehat en Roger Hanin.

Amper staat interim-leraar Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas of hij merkt reeds de jonge Kellian (Kreitmann) op door zijn uitzonderlijke vlijt. De jongen is gewoonweg een droom voor elke leerkracht. Nochtans is het geen kind met een gezinsleven als de anderen. Samen met zijn broertje Eric (Litvine) woont hij bij zijn vader, St[KA1]ephane (Dupire). Deze is homoseksueel leeft in gemeenschap met zijn vriend David (Poulain). De jongens verkiezen bij hun vader te blijven, liever dan bij hun moeder die ondertussen ingetrokken is bij haar minnaar, een homohater. Wanneer dit feit uitlekt bij hun schoolkameraden wordt het leven van de jongens een hel en heeft Victor al zijn diplomatische talenten nodig om de brokken te lijmen. Een actueel thema uiteraard: kunnen kinderen normaal opgroeien in een homoseksueel gezin. Het zou een interessant uitgangspunt kunnen zijn voor een film, maar dan mag het gegeven niet gemarineerd worden in het honingzoete, sentimentele sausje van deze reeks. Het spel van de kinderen redt de film wel van de ondergang. Schwarzstein en Florence Aguttes baseerden het scenario op een origineel verhaal van Flavien Rochette en Valérie Toledano. Fotografie is van Hughes De Haeck.

Cassidi et Cassidi : Le prix de la liberté

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Joël Santoni. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Patrick Catalifo, Catherine Rouvel, Bruno Raffaelli en Cécile Auclert.

Pilot van Franse policier-serie, gesitueerd in Franse Midi, met een zus en broer als blikvangers. De zus, Laura Cassidi (Bourgine) is een 30-jarige politiecommissaris, de broer, Paul Cassidi (Catalifo) belandde in de bajes voor deelname aan bankoverval. In dit eerste verhaal, geschreven door Bruno Tardon, Viviane Zingg en Joël Santoni, kan Paul vervroegd vrijkomen indien hij een delicate opdracht vervult voor de Franse geheime diensten. Laura probeert Paul ervan te overtuigen die kans niet te verknoeien. Verraad, complotten, valstrikken en een vleugje suspens vormen de ingrediënten van pilootfilm met veel te alledaagse en voorspelbare plot. Rouvel speelt Rose, de moeder van onwaarschijnlijk duo.

Cassidi et Cassidi : Le démon de midi

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Joël Santoni. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Patrick Catalifo, Catherine Rouvel, Bruno Raffaelli en Cécile Auclert.

De baas van vrouwelijke agente Laura Cassidi (Bourgine), voor wie zij een grote achting heeft, wordt beschuldigd van souteneurschap en op non-actief geplaatst. Laura is ervan overtuigd dat hier valse bewijzen aan het gerecht doorgespeeld werden en besluit op eigen houtje een onderzoek in te stellen. Ze roept de hulp in van haar broer Paul die zijn contacten heeft in de onderwereld en wiens vriendin een ex-prostitu[KA1]ee is die nog onbelemmerd toegang heeft tot het milieu. Maar Paul is niet akkoord met de manier waarop zijn zus tot overhaaste besluiten komt. Speciaal voor de liefhebbers die maar niet genoeg kunnen krijgen van dit soort derderangs politiefilms, ditmaal opgeluisterd door een erg sexy Bourgine. Voor de rest hebben we alles al wel een paar honderd keer gezien in vroegere en (soms) betere films. Bruno Tardon bewerkte zijn eigen verhaal tot scenario, samen met Viviane Zingg en regisseur Santoni. Voor de fotografie zorgde Serge Palatsi.

La dernière fête

1996 | Historische film

Duitsland/Frankrijk 1996. Historische film van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Charlotte Rampling, Stéphane Freiss, Manfred Andrae, Thomas Kretschmann en Célia Granier-Deferre.

De markiezin, Madame De Prie (Rampling) was jarenlang de favoriete minnares van de Franse regent. Bij zijn aantreden laat Lodewijk XV haar echter resoluut verbannen uit het slot van Versailles. Ze is genoodzaakt zich terug te trekken op haar kasteel in Courbe-Épine. Daar smeedt ze plannen om haar machtspositie te heroveren. Een spel van macht en corruptie aan het Franse hof, terwijl het land geleidelijk afstevent op de revolutie. Ondanks de schitterende decors en dito kostuums en het zeer behoorlijke spel van de hoofdrollen blijft het geheel erg oppervlakkig. Het scenario van Madeleine Chapsal en Granier- Deferre evenaart op geen enkel punt de symboliek en dubbele bodems van de novelle van Stefan Zweig die in het Frans is verschenen onder de titel Histoire d'une échéance waarop de film gebaseerd is. Het resultaat lijkt op LIAISONS DANGEREUSES, maar met het niveau van treinlektuur. Mooie fotografie van Robert Alazraki.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Eric Poulain op televisie komt.

Reageer