Sophie Ravard

Producer

Sophie Ravard is producer.
Er zijn 9 films gevonden.

Fausses innocences

2009 | Drama

België/Frankrijk 2009. Drama van André Chandelle. Met o.a. Thierry Godard, Hélène de Fougerolles, Jean-Paul Comart, Etienne Lejeune en Geneviève Mnich.

Een burgervader van een provinciestadje (Godard) is stiekem dolblij als de vrouw (De Fougerolles) op wie hij al jaren verliefd is beweert dat haar man in het buitenland is overleden. Tegelijkertijd worstelt hij met de vraag of hij zijn twijfels over het sterfgeval moet ventileren. Een titel als Valse onschuld suggereert dat de makers zozeer vertrouwden op de kwaliteit van de verwikkelingen, dat de plot wel kon worden verklapt. En wat blijkt? Valse onschuld stelt niet teleur en beloont de alerte kijker met een verrassend gelaagd drama.

La trilogie marseillaise : Marius

2000 | Komedie

Canada/België/Frankrijk 2000. Komedie van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Gaëla Le Devehat, Henri Tisot, Eric Poulain en Lénie Scoffié.

C[KA1]esar (Hanin) baat in het Marseille van de jaren 1930 een zeemansbar uit, zoals ook zijn vader en grootvader voor hem deden. Zijn wens is dat zijn zoon Marius (Poulain) hem zou opvolgen. Maar Marius wil zeeman worden. De oceaan is zijn leven. Fanny (Le Devehat), dochter van verkoopster Honorine (Scoffi[KA1]e), is verliefd op Marius, maar deze weigert zijn gevoelens voor haar te erkennen, daar hij zich niet wil gebonden voelen als hij gaat varen. Fanny wordt ook het hof gemaakt door de oudere weduwnaar Panisse (Tisot). Marcel Pagnols beroemde romantrilogie werd voor de eerste maal bewerkt als een geheel. Dit eerste deel handelt over de verzoekingen van Marius die naar de zee wil ondanks het verzet van zijn vader. Hanin zet een sterke César neer, die echter de gevoelige, melancholische humor van Raimu - in de versie van de jaren 1930 - mist. De sfeer van het vooroorlogse Marseille wordt uitstekend herschapen. Geen grote film, maar de liefhebbers van de door Pagnol gecreëerde personages zullen zich niet bedrogen voelen. Jaques Nahum en Marianne Groves bewerkten de roman. Mooie fotografie van Jacques Renoir. Gevolgd door FANNY en CESAR.

La trilogie marseillaise : 3. César

2000 | Romantiek

België/Canada/Frankrijk 2000. Romantiek van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Henri Tissot, Gaëla Le Devehat, Eric Poulain en Sébastien Delorme.

We zijn twintig jaar later. Fanny (Le D[KA1]ev[KA1]hat) leidt een comfortabel, bourgeois leventje met Panisse (Tisot) en haar zoon C[KA1]esariot (Delorme). De vader van Marius, C[KA1]esar (Hanin), komt regelmatig bij hen over de vloer en is verhangen aan C[KA1]esariot. Maar dan sterft Panisse. Als C[KA1]esariot op het punt staat naar de universiteit te vertrekken onthult zijn moeder de ware identiteit van zijn vader. Onthutst gaat de jongen op zoek naar, wat hij beschouwd als zijn onwaardige vader. Marius (Poulain) heeft zich in Toulon gevestigd waar samen met een partner een garage uitbaat. Na MARIUS en FANNY het derde en laatste deel van de beroemde trilogie van Marcel Pagnol in een nieuw kleedje gestoken, maar trouw aan het origineel. De jonge Delorme kan zich onwaarschijnlijk goed handhaven t.o.v. het talent van zijn tegenspelers, met aan het hoofd een schitterende Hanin, die, nu hij zijn echte leeftijd mag uitbeelden, haast even sterk is als Raimu in de versie van de jaren 1930. Jacques Nahum en Marianne Groves bewerkten de klassieker van de Franse literatuur. Fotografie is van Jacques Renoir. Stereo.

La trilogie marseillaise : 2. Fanny

2000 | Romantiek

België/Canada/Frankrijk 2000. Romantiek van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Henri Tissot, Gaëla Le Devehat, Eric Poulain en Lénie Scoffié.

Marius (Poulain) heeft de zee gekozen op de `Maleisie`. Zijn vader C[KA1]esar (Hanin) en verloofde Fanny (Le D[KA1]ev[KA1]ehat) blijven verweesd achter. Dan ontdekt Fanny dat ze zwanger is van Marius. Voor haar moeder Honorine (Scoffi[KA1]e) staat haar maar een ding te doen om de eer van de familie te redden: trouwen met de oudere weduwnaar Panisse (Tisot), die bereid is om het kind als het zijne te aanvaarden. Tegen zijn zin is César akkoord om de peetvader te worden van Césariot, het kind van Fanny en Marius. Zo kan hij zijn vaderliefde verder uiten naar zijn kleinzoon toe. Het tweede deel van de Marseillaise trilogie van Marcel Pagnol. De liefhebbers van deze Franse klassieker zullen zich niet bedrogen voelen, ook al staat de versie uit de jaren 1930 op een veel hoger peil. Wie deze niet kent zal wellicht wel kunnen genieten van deze fraai ogende versie voor een nieuwe eeuw, met een Hanin in topvorm die de hele film moeiteloos draagt. Oude wijn in nieuwe zakken, maar de nasmaak is nog niet zo slecht. Jacques Nahum en Marianne Groves bewerkten de roman. Mooie fotografie van Jacques Renoir. Gevolgd door CÉSAR. Stereo.

La belle vie !

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Marx. Met o.a. Jean Yanne, Danielle Evenou, Paulette Dubost, Christian Rauth en Vanessa Devraine.

Julius (Yanne) en zijn bonte familie leeft vredig aan het strand in de Camargue, ver weg van deurwaarders, belastingscontroleurs en andere parasieten van de samenleving. Aan hun onbekommerd, clandestien bestaan dreigt een einde te komen als Denise Gazan (Liotard), een verpauperde kasteelvrouw, en haar sluwe bankier van het verdwijnen van een bouwtoelating willen profiteren om een jachthaven aan te leggen, waardoor de strandhutjes tegen de vlakte moeten. Een idiote boulevard-komedie die zelfs niet gered kan worden door het aanstekelige spel van Yanne. De dialogen zijn ondermaats en de situaties voorhistorisch. Bestaat uit twee delen: LE JOUR OÙ TOUT EST ARRIVÉ, waarin de perikelen uit de doeken gedaan worden met Denise Gazan en LA VIE DE CHÂTEAU waarin Julius rijk geworden is, zijn intrek neemt in het kasteel van Gazan en ontdekt dat geld niet gelukkig maakt. Voor wie het nog niet wist. Ontgoochelend scenario van Tito Topin. Gefilmd in Portugal door Michel Mandero. Zo heeft de filmploeg toch nog een leuke vakantie gehad.

Une ex pas possible

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Patrick Jamain. Met o.a. Bernard Giraudeau, Elisabeth Vitali, Alicia Alonso, Christine Boisson en Agathe Derain.

Yann (Giraudeau) leidt een ogenschijnlijk gelukkig leventje met zijn twee kinderen en een mooie, liefdevolle, dynamische vrouw Julianne (Boisson). Toch is hij ongelukkig. Al tien jaar droomt hij ervan een grote roman te schrijven die de Prix Goncourt wint, maar alles wat hij op papier krijgt zijn de avonturen van het tv-figuurtje Hippopoum en hij vlucht weg in de alcohol. Op een dag is Julianne de norse buien van manlief beu en ze trekt eruit met de directeur van een tv-station. Een ramp voor Yann, want ze laat hun kinderen bij hem achter en hij is niet in staat om voor ze te zorgen. Een dramatische komedie over een man die door zijn vrouw in de steek gelaten wordt en die het niet kan verkroppen. Een vlotte film rond de romantiek, goed gespeeld, maar met een erbarmelijk scenario dat de acteurs weinig kans geeft om hun talent bot te vieren. Het werd geschreven door Philippe Setbon. Achter de camera nam Daniel Diot plaats. Stereo.

Quai no. 1 : Le cahier de Jeanne

1996 | Misdaad

Frankrijk/België 1996. Misdaad van Marc Angelo. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Jean-Pierre Bouvier, Raoul Billerey en Marc De Jonge.

Meester Pierre Barth[KA1]el[KA1]emy (Bouvier), een wegens corruptie gezochte internationale advocaat, wordt door Mexico, waar hij vijf jaar woonde, uitgeleverd aan Frankrijk. Na zijn landing in Roissy moet hij een vliegtuig nemen naar Mulhouse waar zijn dossier behandeld zal worden. Op het laatste moment worden de plannen om veiligheidsredenen gewijzigd. Barth[KA1]el[KA1]emy moet per trein verder. Commissaris Marie Saint-Georges (Duez) en haar collega Max Urt[KA1]eguy (Marchal) moeten hem begeleiden. Spannende policier die herinneringen oproept aan NARROW MARGIN, maar die er niet in slaagt de suspense even lang vol te houden. Het personage van Marie Saint-Georges werd geïnspireerd door Danielle Thiery, de eerste vrouwelijke commissaris van de spoorwegpolitie. Het scenario is van de hand van regisseur Angelo en Daniel Saint-Hamont. Fotografie van Jean Monsigny. Stereo.

Quai no. 1 : Compagnons de la Loco

1996 | Misdaad

Frankrijk/België 1996. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Marion Game.

Marie Saint-Georges (Duez) is commissaris bij de spoorwegpolitie. Destijds vormde ze met drie vrienden het groepje [KL]Les compagnons de la Loco[KLE], dat de dure eer zwoer om weer bijeen te komen bij het eerste huwelijk. Nu, vijftien jaar later, is het zover, maar juist die dag heeft ze met haar collega Max Urt[KA1]eguy (Marchal) slechts enkele minuten om een zekere Villard (Myers) te arresteren die met de Eurostar arriveert. Diens advocaat werd de vorige avond dood aangetroffen en Villard is verdachte nummer een. Pilotfilm voor een nieuwe Franse politiereeks die zich afspeelt in en rond het treinstation. Vlot gemaakt en keurig gespeeld mist de film echter toch dat tikkeltje originaliteit om de kijker in de ban te houden. Didier Cohen baseerde zijn scenario op een verhaal van Isabelle Sébastien en personages gecreëerd door Danielle Thiery, Pierre Grimblat en Sylvain Saada. Fotografie van Daniel Diot. Stereo.

Pour une vie ou deux

1995 | Romantiek

Frankrijk 1995. Romantiek van Marc Angelo. Met o.a. Lambert Wilson, Judith Godrèche, Raoul Billerey, Christian Vadim en Luc Thuillier.

De schatrijke chemische ingenieur No[KA3]el Gr[KA1]egorio (Wilson) staat op het punt te trouwen met de mooie Andr[KA1]ea (Broustal). Op weg naar zijn kantoor rijdt hij Mila (Godr[KA2]eche) omver die met haar moto boodschappen doet voor een fotograaf. Ze is niet gewond maar kan een gunstige financi[KA3]ele regeling treffen met No[KA3]el. De foto`s die ze moest wegbrengen zijn echter hopeloos verloren en ze krijgt de bons van haar baas. Weer een zware slag voor het meisje dat juist een einde heeft gemaakt aan haar relatie met G[KA1]erard (Thuillier). Deze wil echter het voogdijschap over hun zesjarig dochtertje Betty (Serre) en grijpt elke gelegenheid te baat om haar in discrediet te brengen. Ten einde raad vraagt Mila de hulp van Noël. Gérard, die haar schuilplaats ontdekt heeft, ontvoert Betty en vlucht met de auto van Noël. Een ontspannende farce die weinig om het lijf heeft en bovendien erg voorspelbaar is. Het puike spel van Wilson en Godrèche maakt de film wel aantrekkelijk, evenals het ontwapenende acteertalent van de kleine Serre. Niets om voor thuis te blijven, maar als je niets anders te doen hebt best vermakelijk. Philippe Setbon, Claude Lerist en Léon Noël baseerden hun scenario op een origineel verhaal van Georges Desmouceaux en Yvan Lopez Garcia. Fotografie is van Jacques Boumendil. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sophie Ravard op televisie komt.

Reageer