Virginie Saint-Martin

Cameraman

Virginie Saint-Martin is cameraman.
Er zijn 13 films gevonden.

Marie Heurtin

2014 | Biografie, Drama

Frankrijk 2014. Biografie van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Ariana Rivoire, Isabelle Carré en Brigitte Catillon.

Frankrijk, eind negentiende eeuw. De doofblinde Marie wordt als een schichtig, wild dier bij de zusters van het Larnay Instituut afgeleverd. De dappere Zuster Marguerite maakt het haar levenstaak om het meisje uit haar isolement te halen en gebarentaal te leren. Met succes, al gaat daar een maandenlange strijd aan vooraf. Regisseur Améris vertelt het waargebeurde verhaal subtiel en zonder sentiment. Maar de grootste lof gaat naar actrices Carré en Rivoire (zelf doof), die op weergaloze wijze het diepe verbond tussen de twee vrouwen voelbaar maken. Wonderschoon.

Le silence des églises

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Edwin Baily. Met o.a. Robinson Stévenin, Robin Renucci, Florian Vigilante, Sandrine Blancke en Astrid Whettnall.

Een jonge vader kruist na jaren onverwacht weer het pad van de pater annex kostschooldirecteur die hem als twaalfjarige heeft misbruikt. Opgekropte razernij en eigenrechtergedachten verteren hem. Dan bezint hij zich. Genuanceerde, bekroonde tv-film grijpt terug op de zaak-Pican uit 2000, toen een pederaste pastoor met verkrachtingen en andere zedendelicten op zijn kerfstok achttien jaar cel kreeg. Bisschop Pican die de misdaden in zijn diocees verzweeg, werd eveneens veroordeeld. Sinds dat grensverleggend arrest kan een Franse geestelijke zich in soortgelijke strafzaken niet langer op zijn zwijgplicht beroepen.

Tango libre

2012 | Drama

België/Frankrijk/Luxemburg 2012. Drama van Frédéric Fonteyne. Met o.a. François Damiens, Sergi López, Jan Hammenecker, Christophe Rossignon en Anne Paulicevich.

De degelijke, wat verlegen cipier J.C. (Damiens) danst tijdens tangoles graag met Alice (Paulicevich). Dan komt hij erachter dat ze een liefdesgeschiedenis heeft met twee gevangenen die hij dagelijks bewaakt, zware jongens Fernand (López) en Dominic (Hammenecker). Actrice en coscenariste Paulicevich creëerde in dit lichtvoetige drama een mooie rol voor zichzelf als de vrouw die tussen verschillende mannen zit. Het script zwalkt enigszins, maar de goede cast zorgt voor mooie momenten, waaronder sensuele tangotaferelen - soms met louter mannen.

Ombline

2012 | Drama

Frankrijk/België 2012. Drama van Stéphane Cazes. Met o.a. Mélanie Thierry, Corinne Masiero en Nathalie Bécue.

De weinig fortuinlijke Ombline wordt wegens een geweldsdelict tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld. Nog onfortuinlijker: Ombline is zwanger en bevalt in detentie van zoontje Lucas. Dan begint de justitiële klok dubbel te tikken: achttien maanden mag ze hem in de bajes bij zich houden en bemoederen. Meeslepend, soms claustrofobisch werkend regiedebuut van Cazes is gebaseerd op een bestaande casus en toont een weinig bekend, tragisch fenomeen. Tegen de incidenteel melodramatische tendensen - bij het onderwerp 'kinderen' lijken veel mensen van iedere rationaliteit verlaten - staat Thierry bepaald haar mannetje.

Oscar et la dame rose

2009 | Drama

Frankrijk/België/Canada 2009. Drama van Eric-Emmanuel Schmitt. Met o.a. Michèle Laroque, Amir, Max von Sydow, Amira Casar en Mylène Demongeot.

De tienjarige Oscar is ongeneeslijk ziek. Zijn ouders durven er niet met hem over te praten, en dat maakt hem woedend. Zijn enige vertrouweling is een dame die pizza’s bezorgt in het ziekenhuis. Zij is een ex-worstelaarster met een grote mond en excentrieke ideeën. Regisseur Schmitt, in Frankrijk vooral bekend als schrijver, bewerkte zijn eigen novelle tot een ambitieus scenario. Een lach, een traan en een vleugje devotie – dat wil Schmitt bewerkstelligen, maar zijn oubollige toon en onevenwichtige regie leiden eerder tot ergernis.

La femme de Gilles

2004 | Drama

België/Frankrijk/Luxemburg/Italië/Zwitserland 2004. Drama van Frédéric Fonteyne. Met o.a. Emmanuelle Devos, Clovis Cornillac, Laura Smet en Frédéric Fonteyne.

Ondanks de literaire basis (een roman uit 1937 van Madeleine Bourdouxhe) doet La femme de Gilles het verrassend met ongeveer de helft van de woorden van Fonteynes ontroerende Une liaison pornographique. Toegewijde echtgenote en moeder Elisa (Devos) merkt op dat haar man en schoonzus wel érg amicaal met elkaar zijn. Goede raad is duur in deze onderkoeld vertelde tragedie over de huwelijkse trouw en het mannelijk tekort. Devos blinkt uit als in stilte lijdend voorwerp, de mores en sfeer van werkend Noord-Frankrijk in de jaren dertig zijn zeer goed getroffen. Bijrolletje regisseur Fonteyne als staalarbeider.

Le tango des Rashevski

2003 | Drama, Komedie

België/Luxemburg/Frankrijk 2003. Drama van Sam Garbarski. Met o.a. Hippolyte Girardot, Ludmila Mikaël, Michel Jonasz, Daniel Mesguich en Jonathan Zaccaï.

Na het overlijden van oma Rashevski ontdekt de familie dat ze op joodse wijze begraven wil worden. En dat terwijl ze na Auschwitz de religie had afgezworen. Het is een aanleiding voor de nabestaanden om hun eigen religieuze denkbeelden onder de loep te nemen. En om elkaar de maat te nemen, binnen de familie zijn alle stromingen van het jodendom vertegenwoordigd, van liberaal tot orthodox. Met als gevolg veel geruzie, een enkele tango en aan het einde een voorzichtige oplossing. Overvolle maar ook interessante studie van wat het betekent om een joodse identiteit te hebben.

Un honnête commerçant

2002 | Misdaad, Thriller

België/Luxemburg 2002. Misdaad van Philippe Blasband. Met o.a. Benoît Verhaert, Philippe Noiret, Yolande Moreau en Frédéric Bodson.

Na het overlijden van oma Rashevski ontdekt de familie dat ze op joodse wijze begraven wil worden. En dat terwijl ze na Auschwitz de religie had afgezworen. Het is een aanleiding voor de nabestaanden om hun eigen religieuze denkbeelden onder de loep te nemen. En om elkaar de maat te nemen, binnen de familie zijn alle stromingen van het jodendom vertegenwoordigd, van liberaal tot orthodox. Met als gevolg veel geruzie, een enkele tango en aan het einde een voorzichtige oplossing. Overvolle maar ook interessante studie van wat het betekent om een joodse identiteit te hebben.

Thomas est amoureux

2000 | Komedie, Sciencefiction, Drama

Frankrijk/België 2000. Komedie van Pierre-Paul Renders. Met o.a. Benoît Verhaert, Aylin Yay, Magali Pinglaut, Micheline Hardy en Alexandre von Sivers.

Titelheld Thomas - die de film lang niet in beeld komt - leeft uitsluitend via zijn computerbeeldscherm, zijn webcam en zijn intercom. Al acht jaar komt hij niet meer op straat. Diagnose: agorafobie. De verzekeringsmaatschappij bekostigt zijn kluizenaarsbestaan. Thomas communiceert als het hem uitkomt via zijn apparatuur met vrienden, familie en cybervriendinnetjes. Volgens de psychiater wordt het tijd voor lichamelijk contact met een echte vrouw. Thomas pareert met digidates en cyberseks. Totdat hij verliefd wordt op een prostituee. Een vrouw die als alternatieve gevangenisstraf haar diensten digitaal aanbiedt. Een intrigerende film over de potentie van menselijke communicatie, gevat in bonte, kunstmatig aandoende beelden.

Une liaison pornographique

1999 | Drama, Erotiek, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland/België/Luxemburg 1999. Drama van Frédéric Fonteyne. Met o.a. Nathalie Baye, Sergi López en Paul Pavel.

Een vrouw van in de veertig (Baye, die een European Film Award-nominatie kreeg voor haar rol) zet een advertentie voor een 'pornografische' affaire. Ze wil haar fantasie uitleven, maar verder niets, ze wil zelfs haar naam niet noemen. Een iets jongere man (López) reageert. Vervolgens ontmoeten ze elkaar wekelijks in een hotelkamer. Een fascinerend drama over twee mensen die elkaar in een geheim verbond hebben gevonden, maar terugdeinzen zodra die intimiteit plaatsmaakt voor liefde. Ondertussen wordt er veel geneuzeld en is er van de seks weinig te zien. Dat u dat weet.

Max et Bobo

1998 | Komedie, Drama

België/Frankrijk/Luxemburg 1998. Komedie van Frédéric Fonteyne. Met o.a. Alfredo Pea, Jan Hammenecker, Jean-Marie Petiniot, Ludo Busschots en Nathalie Laroche.

De van oorsprong Italiaanse kapper Max (Pea) wordt niet bepaald door het leven getrakteerd. Wanneer zich een eczeem op zijn handen nestelt, kan hij zijn beroep niet meer uitoefenen. Daarnaast verlaat zijn vrouw hem en belandt hij berooid op straat. Dan ontmoet hij de kleurrijke, fantaseergrage marginaal Bobo (Hammenecker) en Max' pad krijgt een nieuwe dwaaldimensie. Fonteynes regiedebuut is een troosteloosheidsballade over twee verliezers die tegen elkaar aanleunen om niet om te vallen. Gedoseerde tragihumor en bizarre situaties houden het geheel draaglijk. Scenario van romancier/dramaturg Philippe Blasband.

Mémoires d'immigrés

1997 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1997. Documentaire van Yamina Benguigui. Met o.a. Khira Allam, Yamina Amri, Joël Dahoui, Jean-François Poncet en Rabéra.

Een beeld van de integratie van Noordafrikanen die destijds naar Frankrijk gelokt werden met beloftes van rijkdom. In het eerste deel komen de vaders aan het woord. Zij werden in de jaren 1950 als werkvee naar Frankrijk gehaald om het land mee herop te bouwen. De meesten kwamen van Algerije. Men dacht dat hun verblijf slechts tijdelijk zou zijn, dus werden ze onder miserabele omstandigheden gehuisvest. Niemand die eraan dacht dat deze mannen gezinnen hadden en dat die ook zouden moeten komen. Deel twee is voorbehouden aan de moeders, die zich beklagen over gedwongen huwelijken en hun isolement in het 'gastland' en in het derde deel is het woord aan de kinderen. Zij luchten hun frustraties over het stilzwijgen van hun vaders. Zij maken, in tegenstelling tot hun ouders, deel uit van de hedendaagse Franse cultuur en het vinden van werk wordt voor hen met de dag moeilijker, zodat velen zich met criminaliteit inlaten. Dit is het portret van mensen die zich op de breuklijn bevinden van twee culturen en eigenlijk tot geen van beiden behoren. Historisch beeldmateriaal wordt afgewisseld met getuigenissen, ook van Fransen die destijds de leiding hadden over de immigratie, zoals Joël Dahoui, die zonder franjes opmerkt dat deze mensen als vee naar een voor hen vreemd land gevoerd werden. Ze waren juist iets meer dan de slaven die een eeuw vroeger gevangen genomen werden: zij kwamen uit vrije wil. Benguigui maakt van haar film geen politiek pamflet, maar uit de 'kleine herinneringen' puurt ze wel voldoende materiaal om een politieke boodschap te brengen. De camera was in handen van Virginie Saint-Martin en Bakir Belaïdi. Ondertitel: L'HÉRITAGE MAGHRÉBIN.

La séparation

1994 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk 1994. Komedie van Christian Vincent. Met o.a. Isabelle Huppert, Daniel Auteuil, Jérôme Deschamps, Karin Viard en Laurence Lerel.

Pierre (Auteuil) en Huppert (Anne) zijn gehuwde veertigers met een tweejarig kind, maar zij kunnen niet langer samen overweg. Anne geeft toe dat zij van een andere man houdt. De scheiding lijkt onvermijdelijk, maar Pierre probeert nog te lijmen en te verzoenen, wordt nooit boos. Want dan raakt hij zijn zoontje kwijt. Vincent registreert in zijn derde film soms geestig, soms ontroerend de huwelijkscrisis van een stel in de jaren '90. Het acteertalent van het duo Huppert-Auteuil (allebei een César-nominatie) doet wonderen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Virginie Saint-Martin op televisie komt.

Reageer