Arno Chevrier

Acteur

Arno Chevrier is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

Tempêtes

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Marc Rivière, Dominique Baron en Michel Sibra. Met o.a. Philippe Torreton, Arno Chevrier en Alexia Barlier.

Tempêtes betekent Stormen, en dat is waar de acteurs van deze televisiefilm mee te maken krijgen, op zee welteverstaan. Ter lering en vermaak kwam de Société Nationale de Sauvetage en Mer (de Franse kustwacht) samen met de Franse Marine op de proppen met boten, helikopters en vliegtuigen waarmee de sportieve acteurs een verhaal uitbeelden over heroïek, romantiek, faalangst en onverwerkte trauma's. Het geënsceneerde drama is een goeddeels onzinnige exercitie, want Tempêtes ontstijgt nergens het niveau van de propagandafilm voor de Franse redders. Gefilmd aan de kust van Bretagne bij Saint-Malo.

Victoire ou la douleur des femmes : Été 1939

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Yves Lambrecht, Jean-Michel Fete en Christine Citti.

In september 1939 wordt Arnaud (Lambrecht) gemobiliseerd. Als hij afscheid neemt van zijn verloofde Victoire (Trintignant) gaan ze voor de eerste keer samen naar bed. De weken verstrijken en Victoire merkt dat ze zwanger is. Het dorp waarin ze woont is klein en er wordt over het minste geroddeld. Dus besluit haar moeder dat Victoire het kind moet laten aborteren. De illegale operatie mislukt echter en Victoire besluit dat ze het kind wil houden. Samen met haar vriendin Jeanette (Citti) trekt ze naar Parijs, waar ze voor het eerst kennis maakt met vrouwen die strijden voor hun rechten. Eerste deel van een driedelige film die de feministische strijd illustreert over drie decades. De sfeer van het Parijs, juist voordat de stad bij WO II betrokken raakte, is uitstekend weergegeven met veel gevoel voor detail. Trintignant schittert in haar veeleisende hoofdrol en wordt uitstekend bijgestaan door Vlady als Natacha. Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Nadine & Marie Trintignant baseerden het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Schlögel. Nostalgisch ogende fotografie van Patrick Blossier. Stereo.

Madame la proviseur : Ce que Mathilde veut

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Charlotte de Turckheim, Anne Malraux, Hubert Saint-Macary, Josiane Levèque en Rebecca Potok.

Oktober. Het is nu een maand sinds Alice Vandeleur (De Turckheim) het vaandel heeft overgenomen van haar voorgangster Valentine als directrice van het Belgrand-lyceum. Ze begint zich er al goed thuis te voelen, maar ze beseft maar al te goed dat het lerarenkorps zich tegen elke verandering zal verzetten. In afwachting stellen deze zich defensief op, de lof zingend van Valentine. Filosofieleraar Lequier (Saint Macary) heeft een boek geschreven dat in aanmerking komt voor een prestigieuze literaire onderscheiding. Ondertussen weigert leerlinge Mathilde (Malraux) zich neer te leggen bij de leerrichting die haar op het einde van vorig schooljaar werd opgelegd. Een andere directrice, maar duidelijk dezelfde elementen van de reeks waarin Danièle Delorme lange tijd schitterde. De problemen zijn de kleine schoolproblemen van elke dag, geen sensationele drama's. De Turckheim zal nog wel heel wat moeten bijschaven aan haar personage om het een even groot impact te geven als Delorme, maar ze kan zich toch al wel aanvaardbaar uit de slag trekken. Het is natuurlijk ondankbaar om in de voetsporen van een instituut als Delorme te moeten treden, maar De Turckheim verdient wel aanmoediging. Chantal De Rudder en Hervé Hamon schreven het scenario. Fotografie is van Richard Andry. Stereo.

Agnes Browne

1999 | Drama, Komedie

Verenigde Staten/Ierland 1999. Drama van Anjelica Huston. Met o.a. Anjelica Huston, Marion O'Dwyer, Niall O'Shea, Ciaran Owens en Roxanna Williams.

Agnes Browne woont met haar zeven kinderen in het Dublin van 1967. Haar man is net overleden en ze moet de begrafenis bekostigen. Omdat ze amper genoeg geld heeft om haar kinderen te voeden, sluit ze een lening af bij de plaatselijke geldschieter Mr. Billy. Ondanks de hoge rente betaalt ze hem steeds op tijd. Tijdens de begrafenis ontstaan hectische doch zeer komische taferelen, als men bij het verkeerde graf blijkt te staan. John Hustons dochter Anjelica debuteerde met Bastard Out of Carolina, een pijnlijk drama over kindermisbruik, maar slaat met haar tweede film een heel andere weg in. Zo suikerzoet dat je er klemmende kaken van krijgt.

Mary Lester : Marée blanche

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Christiane Lehérissey. Met o.a. Sophie De la Rochefoucauld, Gérard Rinaldi, Matthieu Roze, Patrick Burgel en Cérise.

In de haven van Concarneau in Bretagne wordt het lichaam aangetroffen van een aan alcohol verslaafde visser. Alvorens te sterven werd de man zwaar gefolterd. Het lijk werd gevonden door Fine (C[KA1]erise), de uitbaatster van een hotelletje. Mary Lester (De la Rochefoucauld) van de misdaadbrigade wordt met het onderzoek belast. Ze vormt een team met de zwaar drinkende agent Louis Moisan (Rinaldi). Fine verklaart dat het slachtoffer de avond voor zijn dood nog een rondje heeft gegeven voor de hele zaak terwijl hij meestal platzak was. Mary gaat haar licht opsteken bij diens werkgever, de reder Le Maout (Aussedat). Routine-policier, voorspelbaar en zonder veel verrassingen. Liefhebbers van het genre zullen zich niet bekocht voelen, maar ze zullen het personage evenmin lang herinneren. Mary Lester zou het Bretoense zusje kunnen zijn van Julie Lescaut. Isabel Sebastian baseerde het scenario op de roman van Jean Failler. Fotografie is van Roberto Venturi. De pilot voor een serie tv- films die een speelduur hebben van 50m.

Le nain rouge

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Yvan Le Moine. Met o.a. Jean-Yves Thual, Anita Ekberg, Carlo Colombaioni, Dyna Gauzy en Michel Peyrelon.

Het verhaal is gesitueerd in de jaren 1950. De held is een dwerg, Lucien Lhotte (Thual) die op een advocatenkantoor beledigende brieven voor echtscheidingszaken opstelt om de dossiers dikker en geloofwaardiger te maken. Hij leeft zich uit en compenseert daarmee zijn handicap. Gravin Paola Bendoni (Ekberg), een cli[KA3]ente die zangeres is, wil zich laten scheiden van haar zoveelste echtgenoot, Bob (Chevrier). Lucien wordt haar minnaar, maar in plaats van een echtscheiding legt gravin Paola het weer bij met Bob. Onze lilliputter wurgt daarop zijn ma[KA4]itresse, neemt ontslag en wordt dankzij Isis (Gauzy), een vriendinnetje dat trapezewerkster is, in het circus Urbano aangenomen, dat van haar vader is. Hij zoekt contact met Bob die van de moord verdacht wordt, en vormt met hem een clownsduo, waarmee ze veel succes oogsten. Het scenario van regisseur Le Moine, die daarvoor het korte verhaal van Michel Tournier bewerkte, is verschrikkelijk onwaarschijnlijk. Het had overigens een fraaie, prettig gestoorde en afstandelijke vertelling kunnen worden. In plaats daarvan krijgen we een schools werkje zonder enige verbeelding opgediend, opgesierd met de overbekende lyriek over het circus. Het spel is zwaar en iedereen doet zijn gesticulaties met te veel nadruk. De aanwezigheid van Ekberg, die bekend werd door LA DOLCE VITA uit 1960 van Federico Fellini, maakt deze met stereotiepe personages bevolkte film nog enigszins curieus.

En quête d'identité

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Eric Woreth. Met o.a. Pascale Arbillot, Frédéric Pellegeay, Arno Chevrier, Vinciane Millereau en Thomas Chabrol.

De jonge professor criminologie aan de universiteit Jeanne Denicourt (Arbillot) wordt door de rechter aangesteld als psychiatrische experte in een delicate misdaadaffaire. Karine Meyer, beroepsmodel, werd dood aangetroffen in haar bed, badend in het bloed. Antoine Calverro (Chevrier), modefotograaf, werd aangehouden als hoofdverdachte. De man bracht de nacht met Karine door en hij hield een mes in de hand toen het slachtoffer gevonden werd. Na een bloedproef blijkt dat de man gedronken had. Tijdens Jeanne's eerste ontmoeting met Antoine merkt ze al vlug dat het een kerel zonder gevoel is met een fascinatie voor de dood. Een Franse variante op het thema van SILENCE OF THE LAMBS, maar Chevrier is zeker geen Anthony Hopkins. Hij zet een ijskoud personage neer dat niet sarcastisch genoeg uit de hoek komt en dat te gevoelloos is om er een dreiging van te laten uitgaan. De film zit wel spannend in elkaar en zal door de liefhebbers van het genre ongetwijfeld gesmaakt worden. Anne Holmes en Matthieu Savignac schreven het scenario. De fotografie is van Jérôme Israël. De titel wordt meermaals verkeerdelijk gespeld als ENQUÊTE D'IDENTITÉ. Stereo.

Rachel et ses amours

1997 | Komedie, Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Komedie van Jacob Berger. Met o.a. Noémie Kocher, Michel Galabru, Marie-Dominique Dessez, Dominique Guillo en Samuel Hamelet.

In de zomer van 1962 wordt in een calvinistisch dorpje in Zuid-Frankrijk Rachel (Kocher), de kleindochter van burgemeester Josuah Collonges (Galabru), verliefd op de plaatselijke dominee Joseph (Guillo). Geheel volgens de tradities wordt hun verlovingsperiode ingeluid. De komst van de jonge, rijke stedeling Matthieu (Hamelet) brengt de strikte leefregels van deze kleine gemeenschap aan het wankelen. Scenario van Gilles Gérardin naar gelijknamige roman van Charles Exbrayat. Na lichtvoetige start krijgt verhaal dramatische wending. En dat allemaal in naam van geobsedeerde geloofsregels.

La femme de chambre du Titanic

1997 | Komedie, Romantiek

Italië/Spanje/Frankrijk 1997. Komedie van Bigas Luna. Met o.a. Olivier Martinez, Romane Bohringer, Didier Bezace, Aldo Maccione en Jean-Marie Juan.

Aan de vooravond van het vertrek van de Titanic ontmoet de Franse staalwerker Horty (Martinez) een kamermeisje (Sánchez-Gijón) dat met het gedoemde schip zal vertrekken. Ze brengen samen de nacht door waarna Horty terugkeert naar Frankrijk. Eenmaal thuis hoort hij geruchten over de ontrouw van zijn vrouw Zoe (Bohringer). Het brengt hem ertoe, in steeds dramatischer bewoordingen, op te scheppen over de passievolle nacht die mogelijk heeft plaatsgevonden. In flashback zien we hoe het verhaal reële vorm aanneemt. Horty wordt zelfs 'ontdekt', begint een theatertoer en kan uiteindelijk geen onderscheid meer maken tussen realiteit en fantasie. Deze intrigerende studie van onze elementaire behoefte aan mooie verhalen laat zien dat die steeds 'beter' worden naarmate het publiek groeit. Bigas Luna verhaalt van het machismo en wijst en passant op de annexatie van de Titanic tragedie door Hollywood. Bigas Luna maakte onder meer Jamón jamón (1992) en La teta y la luna (1994). (RdL/VPRO Gids)

Navarro : Sentiments mortels

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Daniel Rialet, Christian Rauth, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Wie heeft Genevi[KA2]eve (Jade) vermoord? Zij was twaalf jaar getrouwd met Guillaume Marcillac (Dauphin) en samen stonden zij aan het hoofd van een bloeiend makelaarskantoor. Op het lijstje van verdachten van inspecteur Navarro (Hanin) staan drie namen: echtgenoot Guillaume, zijn ma[KA4]itresse Cl[KA1]emence Larue (Dommartin) en de jonge nietsnut met een strafblad Philippe Andros (Chevrier). De politie arresteert natuurlijk Andros als eerste, die zodra de gelegenheid zich voordoet, Navarro bij de keel grijpt en hem in gijzeling neemt. Alleen Andros` zus Julie (Prune) is overtuigd van zijn onschuld. Navarro begint te piekeren. Deze minder sterke aflevering, geschreven door Frédérique Topin, moet het vooral hebben van het zure sfeertje en de geheimzinnige uitstraling van de helden. Hanin krijgt sterk tegenspel van Dauphin.

Maigret et l'affaire Saint-Fiacre

1995 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1995. Misdaad van Denys de La Patellière. Met o.a. Bruno Cremer, Anne Bellec, Jacques Spiesser, Pierre Gérard en Claude Winter.

Maigret (Cremer) wordt bij de gravin van Saint-Fiacre (Winter) geroepen omdat zij in een anonieme brief met de dood werd bedreigd. Zo gaat Maigret met zijn vrouw (Bellec) naar het kasteel bij het dorp, waar hij zijn jeugd doorbracht. Het wordt geen zaak als een andere. Alle betrokkenen zijn immers oude bekenden van Maigret, die door jeugdherinneringen wordt overmand. Hij heeft moeite er het hoofd bij te houden en de aangekondigde moord vindt dan ook 'gewoon' plaats. Madame Maigret bemoeit zich deze keer met het onderzoek. Naar de gelijknamige, in 1932 verschenen roman van Georges Simenon, en al eerder verfilmd met Jean Gabin als Maigret (1959) en ook onder de titel Maigret on Home Ground (1992) met Michael Gambon als Maigret. Deze (derde) verfilming houdt het midden tussen de vorige twee: Cremer is geen Gabin, maar authentieker dan de Brit Gambon. Het scenario is van de regisseur en Alexandre De La Patellière.

Charlemagne

1994 | Historische film, Biografie

Duitsland/Italië/Frankrijk 1994. Historische film van Clive Donner en Franco Maria Salamon. Met o.a. Christian Brendel, Lino Capolicchio, Gilles Gaston-Dreyfus, Xavier Philippe Deluc en Paolo Bonacelli.

Bij de dood van Pepijn de Korte in 768 wordt zijn rijk verdeeld onder de broers Karel (Brendel) en Karolman (Tavernier). Karolman, de jongste zoon van Pepijn, krijgt het beste deel maar smeedt toch een komplot tegen zijn broer Karel. Hij zoekt een echtgenote van stand en breekt daarom met zijn jeugdliefde Richert. Onder invloed van zijn moeder, Berthe met de Grote Voet (Duperey), trouwt Karel met Ermengarde (Cavallari), de dochter van Diederik (Girone), koning van de Lombarden. In de slag bij Roncevaux verliest Karel zijn vriend Roeland (Deluc) - de legende van het Roelandslied zou van die gebeurtenis dateren - maar hij slaagt er wel in de Saksen, aangevoerd door Widukind (Griem), te onderwerpen en tot het christendom te bekeren. Aan het eind wil Karel, nu het Frankische imperium is uitgebreid, een kanaal laten graven van het noorden tot de Zwarte Zee, om zo zijn hele rijk te kunnen bevaren. Paus Leo (Capolicchio) kroont hem tot keizer en hij zal voortaan als Karel de Grote door het leven gaan. De Britse regisseur Donner, die in 1973-74 al een soortgelijk epos, gesitueerd in ongeveer dezelfde tijd opnam (ALFRED THE GREAT, met David Hemmings), was niet in staat er iets indrukwekkends van te maken. Dat komt o.a. door het slechte scenario van Marcel Jullian, Jack Russell en Vittorio Bonicelli, een oerslechte post- synchronisatie (Franse, Italiaanse en Duitse acteurs) en een gebrek aan geld. Gefilmd in Hongarije. Hoewel het persbericht gewag maakt van 3.500 figuranten, zijn er bij veldslagen hooguit twee dozijn paarden en een vijftigtal manschappen te zien. Wij wisten ook niet dat Karel en de zijnen in de 8e eeuw zwembroeken droegen bij het baden. De oplettende kijker vindt nog meer storende details. Hoofdrolspeler Brendel, afkomstig van het Franse toneel, met slechts twee films op zijn naam, is opvallend houterig. Wordt soms in drie delen uitgezonden, die resp. getiteld zijn: LE PRINCE, LE ROI en L'EMPEREUR.

Der grüne Heinrich

1993 | Drama

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk/Oostenrijk 1993. Drama van Thomas Koerfer. Met o.a. Thibault de Montalembert, Florence Darel, Assumpta Serna, Mathias Gnädinger en Arno Chevrier.

Tijdens het carnaval in M[KA3]unchen (rond 1875) krijgt Heinrich (De Montalembert), een jonge Zwitserse schilder, ruzie met zijn vriend Lys (Chevrier) die zijn verloofde Agnes (Uhl) schaamteloos bedriegt. Het komt tot een duel: Heinrich wil haar eer verdedigen. Vlak voor het duel mijmert hij - in flashbacks die bijna de gehele film duren - over zijn jeugd en studententijd.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Arno Chevrier op televisie komt.

Reageer