Claude Brécourt

Acteur

Claude Brécourt is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

Les misérables

2001 | Drama, Historische film, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland/Spanje/Verenigde Staten/Italië/Verenigd Koninkrijk 2001. Drama van Josée Dayan en Lewis Milestone. Met o.a. Gérard Depardieu, John Malkovich, Virginie Ledoyen, Christian Clavier en Enrico LoVerso.

Miniserie in vier delen met mooie hoofdrollen, bewerking van de beroemde gelijknamige roman van Victor Hugo uit 1862. Depardieu kruipt in de huid van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven betert, maar desondanks 17 jaar lang door de Franse justitie wordt achtervolgd. Malkovich speelt de rol van Javert en Moreau is een ideale Moeder Innocence.

Un homme en colère : Mort d'un juge

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Laurence Katrian. Met o.a. Richard Bohringer, Annie Grégorio, Sylvain Thoirey, Corinne Marchand en Philippe Magnan.

Rechter De Coster (Br[KA1]ecourt) heeft zich sinds mensenheugnis ingezet in een strijd tegen de corruptie. Eigenlijk is dan ook niemand verbaasd wanneer de man op een dag vermoord wordt aangetroffen. Alle sporen wijzen in de richting van diens adoptiefzoon Christian (Nelet), die bovendien nog bekent ook. Onderzoeksrechter Paul Brissac (Bohringer) is er echter intu[KA3]itief van overtuigd dat de jongen onschuldig is. In de loop van zijn onderzoek ontdekt Paul dat Marine (Portal), de dochter van de rechter, een geheime relatie had met Christian en dat De Coster, die dit had opgemerkt, een gewelddadige woordenwisseling hierover had met haar. Conventionele politiefilm met bijzonder weinig verrassende momenten. Je hebt alles al zo dikwijls gezien in andere reeksen. Op de vertolking valt weinig aan te merken, maar scenaristen Robin Barataud, Jean Reynard, Christian François en Natalie Carter hadden beter voor wat originele plotwendingen kunnen zorgen. Achter de camera nam Dominique Brenguier plaats.

Julie Lescaut : Les surdoués

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Stéphane Kurc. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Anne Le Ny.

Terwijl Sarah (Lauret) in het midden van een schoolstaking zit en Babou (Serr[KA1]e) haar vriendje Joseph (Boujenah) helpt met de opening van een pizzeria wordt Julie Lescaut (Genest) opgezadeld met de dood van een onbekend jong meisje. Dank zij haar assistent Kaplan (Marx) komt ze de identiteit van het slachtoffer te kennen. Het is Natalie, de economiste in de school voor hoogbegaafden waar ook Kaplans zoon studeerde. Motta (Desseaux), archivaris in deze school, wil de zaak op eigen houtje uitpluizen, maar hij verdwijnt spoorloos. De volgende dag wordt hij teruggevonden, zwaar onder de drugs en lijdend aan geheugenverlies. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor commissaris Lescaut en haar assistenten, maar vanzelfsprekend wordt uiteindelijk alles opgelost. Een intrigerend scenario van Laurence Condroyer en Alexis Lecaye wordt routineus uitgewerkt in typische Lescaut-stijl, met wat scènes uit de privé- sfeer, wat spanning en een vleugje sociale kritiek. Onderhoudend, maar weinig opmerkelijk. Fotografie is van Michel Cenet.

Julie Lescaut : La mort de Jeanne

1999 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, François Marthouret en Jennifer Lauret.

N`Guma (Diouf) is niet echt verrast als blijkt dat een van zijn vriendinnen Jeanne in een hotelkamer een einde gemaakt heeft aan haar leven. Ze kende de laatste tijd zoveel tegenslag dat de dood voor haar beslist een oplossing moet hebben geleken. De autopsie brengt echter aan het licht dat Jeanne gestorven is aan inwendige bloedingen die het gevolg waren van een welbewuste afranseling. De zelfmoord wordt moord. N`Guma wil de zaak uitspitten, maar zowel Julie Lescaut (Genest) als Kaplan (Marx) willen ten alle prijze verhinderen dat N'Guma zich met het onderzoek bezig houdt. Zoals meermaals het geval is in de reeks afleveringen van de tweede helft van 1999 is ook nu een van de vaste medewerkers van de reeks betrokken partij. Niet dat het allemaal fantastisch overkomt, maar het geeft er toch een persoonlijke toets aan. We hebben hier te maken met mensen van vlees en bloed en dat kan niet gezegd worden van alle tv-series. Niet steeds even onvoorspelbaar, soms wat clichématig, maar toch best onderhoudend amusement. Béatrice Colombier schreef het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'inconnue de la Nationale

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Jennifer Lauret en Joséphine Serré.

Aan de rand van de autostrade wordt het lijk aangetroffen van een jonge Afrikaanse vrouw. De resultaten van de autopsie zijn duidelijk: het slachtoffer werd verkracht en nadien aangereden door een auto. Geen eenvoudige klus voor Julie (Genest). Ze moet in de eerste plaats uitzoeken of de chauffeur en de verkrachter een en dezelfde persoon zijn. Bovendien werden er geen identiteitspapieren aangetroffen op de vrouw en werd ze nergens als vermist opgegeven. Als Julie denkt dat ze de dader opgepakt heeft moet ze vaststellen dat een al te gemakkelijk te ontdekken verdachte soms de echte schuldige kan verhullen. Geslaagde politiefilm die gelijktijdig het probleem van de illegale arbeidskrachten als thema heeft. Het spreekt vanzelf dat Julie uiteindelijk alles zal ophelderen, maar toch staan haar en haar medewerkers moeilijke momenten te wachten. Stéphane Kaminka schreef het scenario dat best te pruimen is zonder echt opmerkelijke plotwendingen te bevatten. Jean-Claude Hugon stond achter de camera. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'ex de Julie

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Joséphine Serré.

Het is voor commissaris Julie Lescaut (Genest) een hele verrassing als blijkt dat Boissier (Corraface) aangesteld werd als nieuwe directeur van de P.J.J., het tehuis voor jonge delinquenten. Boissier is namelijk haar ex-vriend en ze hebben heel wat gezamenlijke herinneringen op te halen. Daar krijgen ze echter niet de tijd toe want de buurtbewoners zijn niet te spreken over het tehuis, wat leidt tot geregelde incidenten. Op een ochtend wordt een van de burgers vermoord aangetroffen. De man had de avond voordien een meisje van het tehuis een flinke bolwassing gegeven. Boissier wil echter niet geloven dat de moordenaar een van zijn kinderen is. Aan Julie om het uit te zoeken. Voorspelbare policier die het opneemt voor kansarme jongeren. Ondanks hun verleden mag je hen niet op voorhand veroordelen. We leren tevens enkele elementen uit het vroegere leven van Julie, wiens oudste dochter (Jennifer Lauret) er voor een keer niet bij is daar ze op reis is. Routineus scenario van Charlotte Oubitza. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Délit de justice

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het gaat er onrustig aan toe op het departement van Julie Lescaut (Genest). Het lijkt wel of het onmogelijk is er de orde te handhaven en Julie wordt met haar mensen ter verantwoording geroepen bij haar superieuren. In deze sfeer neemt Leveil (Rouve), die op rust gaat, afscheid van zijn collega`s. Dan krijgt Julie bovendien nog te horen van een inspecteur van belastingen dat haar man Paul (Marthouret) gezocht wordt wegens fraude. Maar waar is Paul ergens? Via buitenlandse betrekkingen komt ze te weten dat het vliegtuig naar Singapore, waarop Paul zou moeten zitten, gecrasht is in de jungle. Julie is ten einde raad. Is Paul een misdadiger of het slachtoffer van opgezet spel? Leeft hij nog of is hij verongelukt? Is haar eigen leven soms in gevaar? Heel wat vragen waarop de geroutineerde inspectrice binnen de 100 minuten een antwoord moet vinden. Zoals uit bovenstaande plot blijkt gebeurt er heel wat in deze aflevering. Niets dat aan het patroon van de serie veel zal veranderen, maar er zit wel heel wat vaart in en vervelen doe je je geen ogenblik. Julie's geestelijke vader Alexis Lacaye schreef zelf het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Surround. Aflevering van het seizoen, nummer van 72.

Julie Lescaut : L'affaire Darzac

1998 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouff, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een journaliste werd vermoord in het Grand-H[KA4]otel des Clairi[KA2]eres. Julie (Genest) wordt belast met het onderzoek en tot haar grote verbazing ontdekt ze dat het slachtoffer een lat- relatie onderhield met niemand minder dan Darzac (Rocca), haar directe baas. Hiermee geconfronteerd ontkent deze niet, maar volgens hem was het slechts een onschuldig slippertje. Verder onderzoek brengt echter aan het licht dat de twee elkaar al minstens twee jaar kenden en dat ze op de dag van de moord een hooglopende ruzie hadden over eventuele trouwplannen. Julie staat voor zowat de moeilijkste zaak uit haar rijkgevulde loopbaan. Een plot die erg actueel was ten tijde van het Clinton-schandaal waardoor het duidelijk ge[KA3]inspireerd werd. Voor de rest is alles zowat routine, met interventies uit het priv[KA1]e-leven van de commissaris en de humoristische one-liners van haar eeuwige assistenten N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx). Niet vervelend of ondermaats, maar consumptie-voer dat je vlug vergeten bent. Het scenario is van de hand van Thomas Saez en achter de camera nam Jean-Claude Hugon plaats.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

Comme des rois

1997 | Komedie, Musical

Frankrijk/Polen 1997. Komedie van François Velle. Met o.a. Stéphane Freiss, Maruschka Detmers, Mariusz Pujszo, Thierry Lhermitte en Louis Velle.

Na de val van het communisme, en voor de toetreding van Polen tot de EU, gaan de Poolse broers Edek (Freiss) en Roman (Pujszo) naar Frankrijk. Hier geven ze valse namen op. Door een misverstand worden ze uitgenodigd bij een chic filmfestival in Reims, waar een vermeende IJslandse cineast en zijn persattaché kunnen leven als koningen. Het ligt niet aan de vaardige komiek-acteur Freiss en de in Nederland geboren Detmers (die een voormalige ster speelt) dat Comme des rois als slechte vaudeville overkomt. Debutant Velle mogen we erop aankijken voor de risicoloze regie, en Pools acteur Pujszo voor zijn scenarioschrijf-hobby.

Le crabe sur la banquette arrière

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Macha Méril, Barbara Schultz, Bernard Dhéran, Alain Mac Moy en Samuel Labarthe.

Op haar vijftigste kan Catherine haar leven als geslaagd beschouwen. Ze heeft een leuke familie en een boeiend beroep. Ze staat trouwens op het punt om redactrice te worden van een reeks buitenlandse boeken bij een grote uitgeverij. Toch rust er een schaduwzijde op haar geluk: ze is al een tijdje in behandeling voor borstkanker en bij een nieuwe controle stelt de specialist vast dat er opnieuw uitzaaiingen zijn. Voor Catherine is dit zoveel als een doodsvonnis. Niet te versmaden melodrama voor liefhebbers van films over ziekten. Alle emoties worden tot in het extreme uitgeperst en de acteurs laten geen kans voorbij gaan om het idealisme van de film te benadrukken. Vergne en Béatrice Shalit bewerkten de autobiografische roman van Elisabeth Gille. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Stereo.

Julie Lescaut : Double rousse

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Claude Brécourt.

In Clairi[KA2]eres wordt een man opzettelijk door een auto doodgereden. Commissaris Julie Lescaut (Genest) kan met moeite haar partners Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) bereiken daar de politiezender gestoord wordt door een radiopiraat. Julie merkt al vlug dat het hier geen ongeval betreft, maar een afrekening. In de brieventas van het slachtoffer vindt ze foto`s van gemartelde vrouwen. Ze moet de daders dus meer dan waarschijnlijk zoeken in het porno-milieu en de daarbijhorende dealers in snuff-materiaal. Ondertussen moet ze ook nog de radiopiraat uit de ether halen. De man is trouwens razend populair bij jongeren en niet in het minst bij haar dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré). Een weinig opmerkelijke aflevering van deze serie, met de geijkte afwisseling van spanningsvolle momenten en meer intieme privé-toestanden en eeuwige woordenwisseling tussen moeder en dochters. Het zit allemaal degelijk in elkaar maar is toch te voorspelbaar. Mireille Lanteri schreef het scenario. Achter de camera nam Jean- Pierre Aliphat plaats.

Samson le magnifique

1995 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1995. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Charlotte Rampling, Roger Hanin, Eléonore Hirt, André Valardy en Corinne Touzet.

Zakelijk is de zestig-jarige Hanin een kei, die zich door hard werken een aanzienlijk fortuin heeft weten te verwerven. Op het amoureuze gebied heeft hij minder succes. Behalve enkele oppervlakkige relaties, genoeg om zijn ego te strelen, is hij alleen. Tot hij op een dag toevallig de aantrekkelijke Rampling ontmoet, een meisje van goeden huize, die zich bezighoudt met humanitaire hulpverlening. Zij zal zijn leven grondig veranderen. Een drama dat heel wat thema's vluchtig behandelt, van de macht van het geld, over de confrontaties van sociale klassen tot de triomf van alles overheersende liefde. Vrij letterlijk bewerkt door Bertrand Poirot-Delpech naar het toneelstuk Samson van Henry Bernstein. De film vervalt nogal vaak in het theatrale acteren. Mooi in beeld gebracht door Martial Thury.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

Les Cordiers, juge et flic: Une mort programmée

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Jacques Cortal. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Antonella Lualdi en Roland Bertin.

Wat begint als een lange, vervelende zondag voor commissaris Mondy, een zwaar auto-ongeluk brengt er wat beweging in. De chauffeur, een bekende filmproducent, is op slag dood. Mondy heeft een grondige hekel aan het filmwereldje. Al vlug moet hij vaststellen dat het slachtoffer niet alleen in de auto zat. Wie was diens passagier en waar is hij (of zij) na het ongeval gebleven? Routineklus voor alle betrokken medewerkers. De acteurs slepen zich voort van sc[KA2]ene tot sc[KA2]ene en het scenario van regisseur Cortal is verschrikkelijk voorspelbaar. Het is gebaseerd op een ware geschiedenis (de zaak Lebovici) die enkele jaren geleden heel wat ophef maakte in Frankrijk. Henri Decomps stond achter de camera.

La place du père

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Richard Anconina, Lucile Boulanger, Marie Bunel, Justine Heynemann en Stéphane Jobert.

Tijdens een opnamesessie in een studio krijgt jazz-gitarist Anconina een telefoontje. Bunel, de ex-vriendin van wie hij al tien jaar gescheiden leeft, en hun zestien-jarige dochter Heynemann hebben een zwaar verkeersongeval gehad. Het meisje is er goed afgekomen, maar Bunel zweeft tussen leven en dood. In het ziekenhuis mijmert Anconina over de pijnlijke periode juist na hun scheiding en over de indertijd niet te beantwoorden vragen die hun dochtertje (nu gespeeld door Lucile Boulanger) stelde over de ruzie. Sentimentele story over een kind dat het slachtoffer is van scheiding van de ouders. We hebben het allemaal al vaker gezien, maar het spel van Anconina en vooral de kleine Boulanger maken de film nog redelijk aantrekkelijk. Voor het camerawerk stond Jacques Guérin in.

Julie Lescaut : L'enfant témoin

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk 1994. Misdaad van Bettina Woernle. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Joséphine Serre en Julie Marbœuf.

Een Duitse industrieel wordt in een Frans hotel afgemaakt door twee onbekenden. Een afrekening? Commissaris Lescaut (Genest) ontdekt dat de man niet alleen was. Hij schreef zich in samen met zijn negen-jarige zoontje, dat verdwenen is. Het getraumatiseerde kind wordt bij de politie afgeleverd, en al gauw merkt Lescaut dat ook de moordenaars beseffen dat er een getuige was. Kwaliteitsconfectie blijft confectie. Elk beeld in deze film heb je eerder in andere films gezien, en van een goed opgebouwde spanning is niet echt sprake. De acteurs spelen vooral op techniek, zonder echte betrokkenheid. Een allesbehalve verrassend scenario. Het scenario is van Reinhard Köcher. Aflevering 6 van het derde seizoen, nummer 10 van 72.

Deux justiciers dans la ville: Dame de c[KA21]ur

1994 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Gérard Marx. Met o.a. Richard Bohringer, Jean-François Stévenin, Alexandra Vandernoot, Jean-Michel Noirey en Jacques Spiesser.

Een politie-inspecteur wordt vermoord aangetroffen langs een landweg. Naast hem ligt het lijk van de gevangene die hij moest begeleiden. De zaak is vlug geklaard: de gevangene schoot de politieman neer, die in een laatste stuiptrekking zijn moordenaar kon doden. Het politieduo Stévenin/Bohringer kan zich hier niet mee akkoord verklaren. Ze ontdekken al vlug dat de gevangene onschuldig was aan de verkrachting waarvoor hij veroordeeld was, dus besluiten ze dat deze geen enkele reden had om de inspecteur te doden. Dan maar zoeken naar de echte dader. Bohringer vervangt Lhermitte die in het eerste deel de charmeur/agent was. Niet dat dit veel kan redden van dit zwakke LETHAL WEAPON-afkooksel geschreven door Gérard Carré en Alain Minier, naar een verhaal van Alexis Lecaye, waarvan de afloop reeds mijlen op voorhand voelbaar is. Fotografie van Jimmy Glasberg. Formaat 16/9.

Priéz pour nous

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Samuel Labarthe, Delphine Rich, Delphine Legoff, Thomas Rochefort en Jacques De Cande.

Parijs 1960. Baron Raoul Guidon De Repeygnac (Labarthe) woont met zijn vrouw en acht kinderen in een groot, chique appartement in Neuilly-sur-Seine. Ondanks het feit dat er financi[KA3]ele problemen zijn trachten ze toch de schijn op te houden, maar uiteindelijk raken ze geru[KA3]ineerd en worden uit hun huis gezet. Ze zijn vernederd en verpauperd. Het gezin, inclusief trouwe dienstmaagd Annick (Scott), komt terecht in een goedkope flat in een woonsilo in een communistische wijk van de voorstad. Van het respect waarmee ze vroeger behandeld werden, blijft niet veel meer over. Een cynische komedie over het verval van een aristocratische familie waarin scherp uitgehaald wordt naar de adellijke kringen en de katholieke gemeenschap. Het leven in een 'linkse' buurt vol 'bevrijde' arbeiders is niet eenvoudig voor een baron en een barones. Grimmig scenario van Vergne en Charles Gassot naar de roman van Lionel Duroy. Aan de camera stond Willy Kurant. Met Dolby Stereo-geluid.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claude Brécourt op televisie komt.

Reageer