Philippe Bas

Acteur

Philippe Bas is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Les irréductibles

2006 | Drama, Komedie

Frankrijk 2006. Drama van Renaud Bertrand. Met o.a. Jacques Gamblin, Kad Merad, Anne Brochet, Rufus en Valérie Kaprisky.

Sympathiek filmregiedebuut van de maker van de dramareeks Clara Sheller ontpopt zich als Franse variant op Brits sociaal realisme. Wanneer veertigers Michel (Gamblin) en Gérard (Merad) werkloos worden, besluit het fabrieksarbeidersduo alsnog hun middelbareschooldiploma te halen. Onder de vaak grappige scènes ligt bitterheid. De fabriekssluiting symboliseert de globalisering van het gewetenloze neoliberalisme. En in een competitieve wereld die alleen oog heeft voor jong en dynamisch wordt de oudere arbeider het eerst afgedankt. Gamblin en Merad, goed harmoniërend, doorvoelen hun rollen.

L'empire des loups

2005 | Thriller, Actiefilm, Drama

Frankrijk 2005. Thriller van Chris Nahon. Met o.a. Jean Reno, Arly Jover, Jocelyn Quivrin, Laura Morante en Philippe Bas.

De welgestelde, jonge Anna (Jover) ontdekt dat ze zich het gezicht van haar echtgenoot niet kan herinneren. En gaat op onderzoek uit. Tegelijk onderzoekt de jonge inspecteur Paul Nerteaux (Quivrin) de zoveelste moord op een jonge vrouw in de Turkse wijk van de stad. Hij krijgt hulp van collega Schiffer (Reno), een oude rot, expert op het gebied van Turkse misdaadorganisaties, die vanwege zijn lak aan regels op non-actief werd gezet. Aardige, pretentieloze, wat rommelige actiefilm, met fraaie, sfeervolle beelden en ruim voldoende spektakel.

Michel Vaillant

2003 | Actiefilm

Frankrijk 2003. Actiefilm van Louis-Pascal Couvelaire. Met o.a. Sagamore Stévenin, Peter Youngblood Hills, Diane Kruger, Jean-Pierre Cassel en Béatrice Agenin.

Familiebedrijf: Henri Vaillant bouwt razendsnelle racewagens, zijn zoons Jean-Pierre en Michel fungeren als teamleider en hoofdcoureur. Dan maakt een mooie, slechte concurrente bekend dat haar Team Leader het op gaat nemen tegen de Vaillants. En ze schrikt niet terug voor vuil spel. Gebaseerd op een populair stripverhaal uit de jaren zestig. Aan het zeer matige scenario werd meegeschreven door Luc Besson (Taxi, Léon). Spectaculaire beelden, dat wel: in de film werden opnames verwerkt van de echte 24 uur van Le Mans race.

Les petites couleurs

2002 | Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland 2002. Drama van Patricia Plattner. Met o.a. Anouk Grinberg, Bernadette Lafont, Philippe Bas, Christian Gregori en Gilles Tschudi.

Kapster Christelle (Grinberg) heeft er na het zoveelste handgemeen met haar echtgenoot tabak van en vertrekt. Ze belandt in het Galaxy, een door de levenslustige Mona (Lafont) gedreven motel voor vertegenwoordigers en vrachtwagenchauffeurs op lange-afstandstrajecten. Vriendschap groeit en Christelle bloeit op, helemaal wanneer trucker Lucien (Bas) zijn intrede doet. Met Lafont (Une belle fille comme moi) en Grinberg (Merci la vie) schitteren in deze uiterst plezierige film twee topactrices - uit verschillende generaties - die in de Franse cinema vaak de vrouwelijke vrijheidsdrang verpersoonlijken. Een muzikale soap waaraan Christelle en Mona verslingerd zijn, fungeert als komische film-in-de-film.

Épouse-moi

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Harriet Marin. Met o.a. Michèle Laroque, Vincent Perez, Miki Manojlovic, Arnaud Giovaninetti en Audrey Tautou.

De wanhopige Oriane Roche (Laroque) doet alles om haar huwelijk met Hadrien (Perez) te redden voor de ondergang. Ze laat zich zelfs de toekomst voorspellen door Bodel (Manojlovic), maar die is ongunstig. Tot drie keer toe zelfs. Dan neemt ze haar eigen lot in handen en komt het in de finale op zijn pootjes terecht. Het scenario is van debuterend regisseuse Marin en Laurent Chouchan, die gepoogd hebben in de stijl van IT'S A WONDERFUL LIFE uit 1947 een eigentijdse Frank Capra kuitenflikker te maken. Het is te Frans en niet hetzelfde. Het spel is OK, maar de dialogen zijn soms verstikkend en de film te hypothetisch om geloofwaardig te zijn. Het camerawerk is van Bertrand Laforêt en Gérard Simon.

La cavalcade

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Claude Nicot, Jacqueline Jehanneuf, Francis Perrin, Philippe Bas en Roland Magdane.

De wanhopige Oriane Roche (Laroque) doet alles om haar huwelijk met Hadrien (Perez) te redden voor de ondergang. Ze laat zich zelfs de toekomst voorspellen door Bodel (Manojlovic), maar die is ongunstig. Tot drie keer toe zelfs. Dan neemt ze haar eigen lot in handen en komt het in de finale op zijn pootjes terecht. Het scenario is van debuterend regisseuse Marin en Laurent Chouchan, die gepoogd hebben in de stijl van IT'S A WONDERFUL LIFE uit 1947 een eigentijdse Frank Capra kuitenflikker te maken. Het is te Frans en niet hetzelfde. Het spel is OK, maar de dialogen zijn soms verstikkend en de film te hypothetisch om geloofwaardig te zijn. Het camerawerk is van Bertrand Laforêt en Gérard Simon.

Adieu, plancher des vaches!

1999 |

Frankrijk 1999. Otar Iosseliani. Met o.a. Mirbelle Kirkland, Stéphanie Hainque, Philippe Bas, Lily Lavina en Nico Tarielashvili.

De eigenwijze auteurregisseur Otar Iosseliani (Pastorali) maakte Adieu, plancher des vaches (Farewell, home sweet home) met een prettig onbekende groep acteurs - veelal in hun debuut. Iosseliani neemt zelf de rol van vader van hoofdpersoon Nicolas voor zijn rekening. Nico probeert in zijn leven een balans te vinden tussen de invloed van zijn vader, een losbandige alcoholicus, en zijn moeder, een hardwerkende zakenvrouw. De film won de critici-prijs van de European Film Academy. (IdH/VPRO Gids)

Adieu, plancher des vaches !

1999 | Komedie

Frankrijk/Italië/Zwitserland 1999. Komedie van Otar Iosseliani. Met o.a. Nico Tarielashvili, Lily Lavina, Otar Iosseliani, Philippe Bas en Stephanie Hainque.

Een nieuwe film van de voormalige Russische dissident (uit Georgi[KA3]e), die sedert de jaren 1970 in Frankrijk leeft en werkt, is voor zijn aanhangers altijd een soort happening. Deze keer is het thema dat buurmans gras altijd groener is: de rijken willen gewoon en arm zijn en de armen willen belangrijk zijn. Nauwelijks een realistisch uitgangspunt. Aan de hand van de belevenissen van Nicolas (Tarielashvili), een telg uit een steenrijke familie, maken we mee hoe dit allemaal in elkaar steekt. Twintig jaar lang beschermde zijn ondernemende moeder (Lavina) hem, die van het ene zakelijke gesprek naar het andere snelt per helicopter, in een ommuurd, ouderlijk herenhuis in Parijs, maar dan gaat Nicolas er van tijd tot tijd toch zelf op uit. Hij wast borden in een caf[KA1]e in een asociale buurt en heeft een oogje op Paulette (Hainque), de dochter van de kastelein, maar zij ziet hem niet. Ze heeft wel oog voor Gaston (Bas), een hochstapler die zich uitgeeft voor de bezitter van een jacht (dat hij zou verhuren) en op een geleende motor rondrijdt. Paulette schijnt verrukt te zijn van het feit dat Gaston haar als oud vuil behandelt en zij lijkt te genieten van zijn hardhandige optreden. De vader van Nicolas (regisseur Iosseliani) wordt weggehouden door moeder en verdoet zijn tijd met de modelspoorbaan en bezat zich overmatig aan dure wijnen. Tenslotte neemt Nicolas een aantal vrienden van laag allooi mee, waarbij zijn vader een drinkebroer treft. Nadat Nicolas in de gevangenis is beland, besluit hij zijn leven te veranderen. Ook zijn vader besluit de vrijheid te kiezen, hoewel het meer een beschikking over het eigen lot is. Het scenario van regisseur Iosseliani is onsamenhangend, waardoor de film het moet hebben van de scène's, maar die zijn meestal veel te lang zijn en slaan dikwijls nergens op. De ironie ligt er soms duimendik bovenop en de humor is des duivels, maar niet kwetsend of storend. De spelprestaties zijn ondergeschikt aan de vertelling, die eigenlijk geen vertelling is. Al met al duurt deze film veel te lang en werkt hij in het laatste half uur op de zenuwen. Het camerawerk is van William Lubtchansky. De titel slaat op een uitdrukking van Franse zeelieden uit de 19e eeuw, die als ze uitvoeren de vaste bodem onder de voeten verloren, maar dan hoopten op nieuwe, betere gronden - wij zouden zeggen: op water kun je niet lopen.

Maigret et l'inspecteur Cadavre

1998 | Misdaad

Frankrijk/België 1998. Misdaad van Pierre Joassin. Met o.a. Bruno Cremer, Nade Dieu, Jacques Boudet, Jean-Pierre Moulin en Philippe Bas.

In België krijgt Maigret te maken met een delicate kwestie. De zwager van de kabinetchef wordt ervan verdacht betrokken te zijn geweest bij een moord. Maigret gaat omzichtig te werk, maar stuit al snel op een probleem. Elke keer als hij een spoor gevonden heeft, wordt hij gedwarsboomd door een privé-detective met de bijnaam 'inspecteur Cadavre'

Les coquelicots sont revenus

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk/België 1998. Komedie van Richard Bohringer. Met o.a. Clémentine Celarié, Frédéric Pierrot, Philippe Bas, Julie Bataille en Henri Marteau.

Twintig-jarige Jean-Fran[KA10]cois (Bas) woont bij zijn pleegouders Patrick en Nathalie (Pierrot en Celari[KA1]e), die zelf twee kinderen hebben. Patrick heeft na de dood van Jean- Fran[KA10]cois` vader diens velden gekocht en een modern en rendabel landbouwbedrijf uitgebouwd. De wereld van Patrick stort ineen wanneer de Europese Unie in Brussel besluit dat de landbouwers tien procent van hun gronden moeten inleveren. Hij gaat naar Parijs voor protestmarsen, verwaarloost vrouw en kinderen. Tijdens zijn afwezigheid vallen Nathalie en Jean- Fran[KA10]cois in mekaars armen maar ze worden betrapt door Paul (Marteau), de vader van Patrick. Bekend Frans acteur Bohringer regisseert met schwung scenario van Catherine Ramberg en Bertrand Arthuys, naar de roman van Michel Ragon, speelt zelf rolletje en zet zijn kinderen Richard jr. en Lou ook aan het werk.

Julie Lescaut : Travail au noir

1998 | Drama, Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De dag begint niet al te best voor commissaris Julie Lescaut (Genest). Haar dochters maken weer eens ruzie en op het commissariaat staat een controleur te wachten. Haar assistent N`Guma (Diouf) is razend als hij merkt dat zijn jongere broer bij hen ondergedeeld werd zonder dat hij hiervan iets wist. Hij wil namelijk niet dat deze politieman wordt. Bovendien werd de echtgenoot van kuisvrouw Véronique, een vreemdeling, het land uitgezet. Bij navraag wordt duidelijk dat deze helemaal niet werd uitgewezen, maar hij zou bij een ongeval betrokken zijn. Hij bracht een gewonde in het hospitaal en verdween. Er blijkt echter geen enkele aangifte van dit ongeval te zijn binnengekomen. Julie onderzoekt de zaak verder en stoot op een net van zwartwerk in het bouwbedrijf. Goed uitgewerkt politiedrama dat handelt over illegale arbeid in Frankrijk. Julie krijgt de kans om er met al haar professionalisme tegenaan te gaan, zonder dat ze het menselijke aspect uit het oog verliest. Een van de betere afleveringen uit deze reeks, geschreven door Marie Guilmineau en Alexis Lecaye. Fotografie van Bernard Malaisy. Bij de eerste tv- voorstelling stond als titel op de generiek INTERDIT AU PUBLIC vermeld. Stereo.

Julie Lescaut : Interdit au public

1998 | Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Behat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

V[KA1]eronique, de meid van het commissariaat, valt vol wanhoop binnen bij Julie Lescaut (Genest). Haar man Ahmed is spoorloos verdwenen en volgens V[KA1]eronique is het uitgesloten dat hij voor een nieuwe start in zijn leven koos. Ahmed is een ernstige werker voor een bouwonderneming, die nooit zijn verantwoordelijkheden ontlopen heeft. Ook al waren momenteel zijn papieren niet in orde, toch is er duidelijk iets mis. Julie komt al vlug een smerig zaakje op het spoor waarin verdachten en politiek verantwoordelijken klaarblijkelijk samenspannen. Weer een zaak met een sociaal tintje voor Julie die op een netwerk stuit van mysterieuze verdwijningen van illegale vreemdelingen. Zoals steeds wordt alles weer verteld met de nodige knipoogjes en met de huiselijke intermezzi waarin Julie`s dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré) zich steeds meer ontwikkelen tot onafhankelijke tieners. Weinig origineel, maar onderhoudend en ontspannend. Alexis Lecaye en Marie Guilmineau schreven het scenario volgens de nu wel heel bekende formule. Fotografie is van Bernard Malaisy. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo. Stereo.

Madame le proviseur : Les intouchables

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Julie Judd, Clément Hervieu-Léger en Christine Dejoux.

Valentine Rougeon (Delorme), directrice van het Lyc[KA1]ee Eug[KA2]ene Belgrand, neemt zich het lot ter harte van Fr[KA1]ed[KA1]eric (Hervieu-L[KA1]eger) en zijn zus H[KA1]el[KA2]ene (Judd). De kinderen vermijden elk fysiek contact, zonderen zich af om te eten en spijbelen op geregelde tijdstippen. Hun gedrag wordt aanvaard omdat hun moeder zwaar ziek is. Valentine heeft echter haar twijfels over deze offici[KA3]ele verklaring en stelt een onderzoek in. Zo ontdekt ze dat de kinderen in een sekte leven en opgroeien en dat hen een bepaalde levensstijl opgedrongen wordt door de sekte-leiders. Een erg delicaat en actueel probleem. Kinderen die ge[KA3]indoctrineerd worden door een sekte kunnen niet normaal functioneren in de maatschappij. Hebben de opvoedende krachten het recht om zich te bemoeien met deze gemeenschap of kan men dit interpreteren als inbreuk op de privacy. Delorme kwijt zich weer uitstekend van haar taak, vakkundig bijgestaan door haar (film)echtgenoot Gélin. Het scenario is van de hand van Hervé Hamon, Chantal De Rudder en Anne Rousseau. Alain Levent bemande de camera.

Les Cordier, juge et flic : Le petit frère

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Gilles Béhat. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Vincent Winterhalter en Stanislas Forlani.

Marco, een jonge boef, laat zich door Lucas (Winterhalter) overhalen om een juwelierszaak te beroven. Maar de politie is ervan op de hoogte en de mannen van Commissaris Cordier (Mondy) wachten hen op. Het komt tot een vuurgevecht waarbij Marco omkomt. Lucas, die niet de minste moeite deed om hem te helpen, ontsnapt. Petit Louis (Cr[KA1]evillen), het twaalfjarige broertje van Marco is vastbesloten zijn broer te wreken. De jongen kan de politie die hem bewaakt om de tuin leiden en vlucht met een wapen, op zoek naar Lucas. Vader en zoon Cordier (Madinier) doorkruisen de wijk van Belleville in de hoop hem te vinden voordat Petit Louis hem afmaakt. Weinig opwindende policier met enkele goede acteerprestaties. De rest is maatwerk, goed in elkaar gestoken zonder dat het zich onderscheidt van de rest aan policiers van het ogenblik. Alain Robillard schreef het scenario dat door Roland Bernard in beelden werd omgezet.

Navarro : Le fils unique

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Roger Hanin, Christian Rauth, Daniel Rialet, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Commissaris Navarro (Hanin) krijgt een delicate opdracht: hij moet een bende oprollen die vanuit Belgi[KA3]e in de dodelijke crack handelt, terwijl de grote bazen die aan de touwtjes trekken, hoog en droog in Parijs zitten. Als hij met het onderzoek bezig is, krijgt onze commissaris bezoek van een zekere Garcia (Souza) die zijn zoon Sylvain (Philippe Bas), een drugsverslaafde, als vermist opgeeft. Navarro staat verbaasd over de wanhoop van een vader die een niet al te beste relatie met zijn zoon had. Puur formulewerk, waarin menselijke gevoelens mogen domineren boven de plichten van een dienstklopper. Kijkvoer voor de Navarro-fans en genreliefhebbers die het nooit genoeg vinden. Het scenario is van Eric Prungnaud, Sylviane Corgiat en Tito Topin. Daniel Diot stond achter de camera. Formaat 16:9. Nicam Stereo.

Les années lycée 1986 : Attention fragile

1995 | Romantiek, Familiefilm

Frankrijk 1995. Romantiek van Manuel Poirier. Met o.a. Aurélie Berrier, Mathieu Busson, Fanny Esteban, Micha Lescot en Fabien Thomann.

September 1986. Alice (Berrier) en Martin (Busson) groeiden samen op op het platteland. Ze trekken voor hun laatste schooljaar naar het Lyc[KA1]ee Montesquieu in Parijs. De geest van 1968 leeft nog steeds door op dit lyceum. Niet enkel zijn hun leraars overjaarse 68-ers, die weinig gemotiveerd de leerlingen alle mogelijke verwijten naar het hoofd slingeren, maar hun medestudenten trachten hun politiek bewustzijn te doen ontwaken. Alice, die dit alles moeilijk kan verwerken, voelt zich in de steek gelaten door Martin en zoekt steun bij Caroline (Esteban), die de hele klas op sleeptouw neemt. De zware weg naar de volwassenwording wordt hier nog complexer gemaakt door het te mengen met politieke waarden. Jonge mensen zouden voor minder van het dak springen. Dank zij de ongekunstelde acteerstijl van de overwegend jonge acteurs blijft dit jeugdportret boeien tot op het einde. De muzikale soundtrack is gevuld met hits van midden jaren 1980. Manuel en Céline Poirier schreven het scenario samen met Jean-François Goyet. Fotografie is van Nara Keo Kosal.

Julie Lescaut : La fiancée assassinée

1995 | Misdaad

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1995. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Op de avond dat Lescaut (Genest) een hartig woordje wil spreken met de administrateur van het commissariaat, haar dochter naar haar eerste baby-sit gaat en haar assistenten Tr[KA1]emois (Anger), N`Guma (Diouf) en Motta (Desseaux) proberen om een mysterieuze telefoondief te grijpen, ontdekt een wandelaar langs de Seine het lijk van een jonge vrouw, die is gewurgd. Dit is de derde gelijksoortige moord in minder dan een jaar. Lescaut is vastbesloten deze seriemoordenaar te pakken. Doordeweekse politiesuspense met alle bekende ingrediënten, eigen aan het genre en een rolverdeling die ieder hun eigen nummertje opvoeren. Het scenario is van Alexis Lecaye en bevat geen verrassingen. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 31 van 68. Stereo.

L'écran témoin: Les coquelicots sont revenus

-1 |

. Richard Bohringer. Met o.a. Philippe Bas, Frédéric Pierrot en Clémentine Célarié.

Op de avond dat Lescaut (Genest) een hartig woordje wil spreken met de administrateur van het commissariaat, haar dochter naar haar eerste baby-sit gaat en haar assistenten Tr[KA1]emois (Anger), N`Guma (Diouf) en Motta (Desseaux) proberen om een mysterieuze telefoondief te grijpen, ontdekt een wandelaar langs de Seine het lijk van een jonge vrouw, die is gewurgd. Dit is de derde gelijksoortige moord in minder dan een jaar. Lescaut is vastbesloten deze seriemoordenaar te pakken. Doordeweekse politiesuspense met alle bekende ingrediënten, eigen aan het genre en een rolverdeling die ieder hun eigen nummertje opvoeren. Het scenario is van Alexis Lecaye en bevat geen verrassingen. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 31 van 68. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Bas op televisie komt.

Reageer