Isabelle Renauld

1966 Acteur

Isabelle Renauld (1966) is acteur.
Er zijn 36 films gevonden.

Qu'est-ce qu'on va faire de toi?

2012 | Biografie, Drama

Frankrijk 2012. Biografie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Simon Abkarian, Françoise Gillard, Jérémie Duvall en Isabelle Renauld.

Sinds generaties is Michel Drucker (1942) een van dé amusementstelevisiepresentatoren van Frankrijk. In 2007 schreef de bezieler van kijkcijfertoppers als Champs-Élysées en Vivement dimanche een eerste autobiografie, bron voor deze tv-film. 'Wat moeten we met jou aan?', dat hoorde de twaalf-ambachten-dertien-ongelukken-Michel vaak van zijn autoritaire vader, een van oorsprong Roemeens-Joodse plattelandsarts. Het antwoord is inmiddels gegeven, maar de tropenjaren en getroebleerde familiegeschiedenis (Michels vader was tijdens WO II chef-arts in het doorvoerkamp Drancy) zijn niet vergeten. Verhaeghe, bijzonder kundig maker van historische tv-films, schetst invoelend Druckers jongere jaren.

Le piano oublié

2007 | Drama, Mysterie, Familiefilm

Frankrijk 2007. Drama van Henri Helman. Met o.a. Corantin Martel, Jacques Perrin, Jean-Michel Noirey en Isabelle Renauld.

In het jaar 1961 ontdekt de muzikale 11-jarige Julien (Martel) in een oud herderskot een vergeten Steinway-vleugel en maakt kennis met grijze eigenaar Benjamin Rosenbaum (Perrin). Juliens pa heeft geen boodschap aan de concertpianistambities van zoonlief en wil dat hij het familiebedrijf, een drukkerij, overneemt. In de stemmige Franse tv-film Le piano oublié wordt het klassieke vader-zoonconflict van de middenstand uitgevochten, maar het scenario heeft nog een tweede laag in petto: via Benjamin, die Julien pianoles geeft en hem ook over WO II vertelt, komt de jongen in aanraking met een naargeestig familiegeheim.

Le doux pays de mon enfance

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Daniel Russo, Isabelle Renauld en Hervé Briaux.

In het jaar 1961 ontdekt de muzikale 11-jarige Julien (Martel) in een oud herderskot een vergeten Steinway-vleugel en maakt kennis met grijze eigenaar Benjamin Rosenbaum (Perrin). Juliens pa heeft geen boodschap aan de concertpianistambities van zoonlief en wil dat hij het familiebedrijf, een drukkerij, overneemt. In de stemmige Franse tv-film Le piano oublié wordt het klassieke vader-zoonconflict van de middenstand uitgevochten, maar het scenario heeft nog een tweede laag in petto: via Benjamin, die Julien pianoles geeft en hem ook over WO II vertelt, komt de jongen in aanraking met een naargeestig familiegeheim.

Au crépuscule des temps

2006 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 2006. Sciencefiction van Sarah Lévy. Met o.a. Isabelle Renauld, Jean-Claude Dreyfus en Gérald Laroche.

Zwartgallige sciencefictionfilm met satirische ondertonen, gemaakt voor de televisie, over moleculair bioloog Jasmin (Renauld) die met de meest nobele intenties sleutelt aan de genetica van vijf proefpersonen in een duister kasteel. Wat de gewetensvolle wetenschapper niet weet is dat haar broodheer Warlack (Laroche) niet in het minst is geïnteresseerd in het welzijn van de mensheid. Regisseur en coscenarist Sarah Lévy schippert handig tussen een moraliserend betoog over het gevaar van een machthebber die de wetenschap misbruikt en het kolderieke beeld van een verongelijkte stoethaspel met een Godcomplex zoals Charlie Chaplin in The great dictator.

Les amants du bagne

2004 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2004. Biografie van Thierry Binisti. Met o.a. Antoine de Caunes, Isabelle Renauld, Laurent Malet, Edouard Montoute en Féodor Atkine.

'Ons vak bestaat niet uit behagen of mishagen,' liet de beroemde journalist Albert Londres weten, 'maar uit het dopen van de pen in de wond.' Les amants du bagne gaat over het bezoek dat Londres in 1922 bracht aan het werkdetentiekamp ('bagne') van Frans-Guyana. Mede door Londres' scherpe pen over de onmenselijke toestanden aldaar werden de bagnes later afgeschaft. In de tv-film, die volgens specialisten de geschiedenis zeer accuraat verbeeldt, komt Londres (De Caunes) in gesprek met Claudia Desfeuilles (Renauld), die haar man Camille (Malet) vrij wil krijgen. Een gruwelloze 'Papillon 2'.

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Turkije 2003. Komedie van François Dupeyron. Met o.a. Omar Sharif, Pierre Boulanger, Gilbert Melki, Lola Naymark en Anne Suarez.

Zo 'ziek' was grootheid Omar Sharif (Lawrence of Arabia) van zijn goedbetaalde bijrolletje in 'slechte film' 13th Warrior (1999), dat hij stopte met acteren totdat een schitterende film zich zou aandienen. Dat werd Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran. En Sharif speelt gelijk een van zijn beste rollen ooit, als de oude islamitische kruidenier Ibrahim. Meneer Ibrahim raakt bevriend met de jonge jood Momo (Boulanger), die genegeerd wordt door zijn verdrietige vader (Melki). Momo kan de vervang-vader wel gebruiken, die fijne dingen zegt als 'Traagheid, dat is het geheim van het geluk'. En Ibrahim komt weer eens achter zijn toonbank vandaan.

Le train de 16h19

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Louise Szpindel, Isabelle Renauld, Robin Renucci en Frédéric Pellegeay.

Étienne Brenner pakt iedere dag de trein van 16 uur 19, samen met zoveel anderen. 'Mijn personage is een "Monsieur tout le monde", iemand waarmee iedereen zich gemakkelijk identificeert,' aldus acteur Renucci (Dreamers). Étienne is een aardige, capabele universitair docent met een fijn gezin en een altruïstische aard; identificatie met deze man is daarom nog prettig ook. Dat verandert wanneer Étienne in de trein getuige is van een verkrachting en er uit verbijstering en angst niks aan doet.

Vidocq

2001 | Mysterie, Horror, Fantasy, Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Mysterie van Pitof. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Canet, Inés Sastre, Edith Scob en Moussa Maaskri.

Fantasievol vermaak over een markant figuur uit de Franse geschiedenis, Eugène François Vidocq (1775-1857). Deze Vidocq bindt de strijd aan met een duivels monster. Het verhaal is niet al te boeiend, het zijn vooral de dromerige belden die indruk maken.

Les blessures assassines

2001 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2001. Misdaad van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Sylvie Testud, Julie-Marie Parmentier, Isabelle Renauld, Dominique Labourier en Jean-Gabriel Nordmann.

In 1932 werd Frankrijk opgeschrikt door een beestachtige dubbele moord, die naderhand heel wat inkt uit de pennen (o.a. Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir) heeft laten vloeien en inclusief deze rolprent al drie keer verfilmd is - LES ABYSSES (1963) van Nico Papatakis en SISTER MY SISTER (1994) van Nancy Meckler; officieus als LA CER[KA1]EMONIE (1995) van Claude Chabrol en verder tot het toneelstuk [KL]Les bonnes[KLE] bewerkt door Jean Genet, die de rollen omdraaide. De 28-jarige Christine (Testud) en haar 22-jarige zus L[KA1]ea Papin (Parmentier) hebben hun werkgeefster Madame Lancelin (Labourier) en haar dochter Genevi[KA2]eve (Donnio) vermoord. Monsieur Lancelin (Nordmann), een succesvolle advocaat, heeft ervoor gezorgd dat men korte metten maakte met het tweetal en in 1933 werden de zusters Papin na een proces van [KA1]e[KA1]en dag veroordeeld tot de guillotine. De zusters Papin hadden geluk, want de doodstraf voor vrouwen werd automatisch omgezet tot levenslang. Christine stierf na vier jaar in een inrichting. L[KA1]ea overleefde, maar toen ze 88 was en deze film uitkwam, begreep zij na een beroerte niet meer wat er in de buitenwereld gaande was. De meisjes hadden een verschrikkelijke jeugd gehad en werden door hun hardvochtige, wraakzuchtige moeder Cl[KA1]emence (Renauld) uit werken gestuurd om geld te verdienen. Hun zuster Emilia (Guille), ontsnapte de dans en ging het klooster in. Christine had dit ook gewild, maar mocht het niet. Na een reeks van onplezierige werkhuizen, waar zij werden uitgebuit en misbruikt door de heren des huizes, kwam het duo terecht bij de familie Lancelin. Madame was niet ongeschikt tegen hen en bedoelde het goed, en gaf hen de genegenheid die zij in hun jeugd hadden gemist. Als zij echter in een boze bui was, ging zij met een witte handschoen over de meubels, en trok een bedrag af van hun loon als ze bijvoorbeeld een bord hadden gebroken. Het verhaal ging indertijd dat Christine en Léa een incestueuze relatie hadden en dat Madame Lancelin hen daarbij betrapt had. Om ontdekking en schandaal te voorkomen moesten moeder en dochter Lancelin tot zwijgen gebracht worden. Primitief gedacht, maar wel gedaan. Nadat de zusjes hun taak hadden voltooid, wachtten ze op de gendarmerie om hen weg te halen. De verfilming van Denis, die dertien jaar lang niet meer achter de camera had gestaan, is sober en afstandelijk. Hij zet de kijker geen moment op het verkeerde been, manipuleert geen feiten en zoekt geen sensatie. De hoofdrollen Testud en Parmentier zijn bijzonder goed en je voelt als het ware hun lijden. Je moet wel geïnteresseerd zijn in het geval en van een psychologisch drama houden. Het scenario is van regisseur Denis en Michèle Halberstadt naar de roman L'affaire Papin van Paulette Houdyer. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre. De film heeft geen muziekscore en dat strekt de makers tot eer. De vormgeving is mooi en de film die naar Amerika gebracht werd haalde daar nog eens 225.390 dollar op. In Frankrijk kwamen er bijna driehonderdduizend bezoekers - het lijkt veel, maar is weinig voor dit land.

La chambre des officiers

2001 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2001. Oorlogsfilm van François Dupeyron. Met o.a. Éric Caravaca, Sabine Azéma, André Dussollier, Géraldine Pailhas en Denis Podalydès.

Parijs, augustus 1914. In de officiersvleugel van het militaire Val-de-Grâce-hospitaal zijn spiegels taboe, een sinistere voorzorgsmaatregel. Onder de eerste oorlogsverminkten is Adrien (Caravaca), wiens gezicht gedeeltelijk door shrapnel is weggereten. Vier kruipjaren van pijn, moeizame gelaatsreconstructie en suïcidale gedachten volgen. Voortreffelijk herschept acteursregisseur bij uitstek Dupeyron de stille hel uit Marc Dugains humanistische roman. Azéma sprankelt als Adriens verpleegster, voor zijn vertolking van de ogenschijnlijk laconieke gezichtschirurg ontving Dussollier een César. Ook Tetsuo Nagata kreeg een beeldje voor zijn bijna serene CinemaScope-fotografie in oker en sepia, die de ravages van la Grande Guerre akelig dichtbij brengt.

Joséphine, ange gardien : Une famille pour Noël

1999 | Drama, Familiefilm

Frankrijk/België 1999. Drama van Nicolas Cuche. Met o.a. Mimi Mathy, Jean-Michel Dupuis, Christian Brendel, Stéphanie Pasterkamp en Isabelle Renauld.

De nieuwe opdracht van Jos[KA1]ephine (Mathy) belooft geen eenvoudig klusje te worden. Ze moet Sandrine (Pasterkamp) helpen, een puber die zich niet goed voelt in haar vel. Ze moet de kerstdagen, samen met haar broertje Julien (Fran[KA10]cois), doorbrengen bij haar vader Martin (Dupuis). Deze laatste is van haar moeder Christine (Renauld) gescheiden en leeft nu met een vriend, Thierry (Brendel). Joséphine biedt zich aan als meid bij Martin, maar weet niet goed waar te beginnen. Thierry is erg sympathiek en voor hem is Martin zijn leven. Sandrine heeft het moeilijk om te aanvaarden dat haar vader homo is. Zij legt de schuld hiervan bij Thierry. Deze opsomming van de synopsis maakt de film eigenlijk melodramatischer dan hij in werkelijkheid is. Door het spontane, luchtige spel van Mathy wordt alles gerelativeerd en bovendien baadt het geheel in een echte kerstsfeer. Toch is het moeilijk voor twee kinderen om te aanvaarden dat hun vader homoseksueel is, temeer daar nog heel wat volwassenen hiermee ook problemen hebben. Het gevoelige scenario werd geschreven door Jean-Luc Seigle. Fotografie is van Jean-Max Bernard.

C'est quoi la vie?

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Éric Caravaca, Jacques Dufilho, Jean-Pierre Darroussin, Isabelle Renauld en Michelle Goddet.

Tja, wat is het leven eigenlijk? Dat vraagt de twintiger Nicolas zich af, die zich niet goed raad weet met zijn bestaan. Ondertussen werkt hij mee op het boerenbedrijf van zijn vader. Wanneer dat op de fles gaat, wordt het tijd dat Nicolas een aantal beslissingen neemt. De vraag uit de titel beantwoorden kan hij aan het eind natuurlijk nog niet, maar hij is wel iets wijzer. Fraai gefotografeerd (door de Japanse cameraman Tetsuo Nagata) coming of age-verhaal leverde Caravaca een César op voor zijn hoofdrol.

Sibirskij tsiryulnik

1998 | Drama, Historische film, Romantiek

Italië/Frankrijk/Tsjechië/Rusland 1998. Drama van Nikita Mikhalkov. Met o.a. Julia Ormond, Oleg Menshikov, Richard Harris, Aleksei Petrenko en Vladimir Ilyin.

Als de film begint zijn we in 1905 en zien we een vrouw met haar rug naar de kijker toegekeerd, die een brief schrijft aan haar zoon die cadet is op een chique Amerikaanse militaire academie. Ze ontsluiert het geheim van zijn geboorte en wie zijn vader is. Dan neemt de film een sprong van twintig jaar terug in de tijd. We maken kennis met Jane Callahan (Osmond), een elegante jonge vrouw die naar Moskou reist om Douglas McCracken (Harris) te helpen bij de verkoop van zijn uitvinding. Het is een soort kapmachine, waarmee je heel snel bomen kunt vellen en ontdoen van hun takken en de stammen geschikt maakt voor vervoer naar de houtzagerijen. Hij noemt zijn machine de Barbier van Siberi[KA3]e en hij wil hem verkopen aan de groothertog (Steblov) die regeert over dat immense deel van het Russische tsarenrijk. Jane ontmoet een jonge officier Andrei Tolstoy (Menshikov) - geen familie van de beroemde auteur haast hij om haar uit te leggen - die uiteindelijk de vader is van de cadet die de brief gaat ontvangen. Voor het zover is hebben we verschrikkelijk veel beleefd. Jane heeft geflirt met generaal Radlov (Petrenko) de commandant van de militaire academie die moet helpen de groothertog over te halen, en Dunyasha (Anna Mikhalkova), de meid van Andrei`s moeder, is heimelijk verliefd op hem. We zijn aanwezig geweest bij de officiersinwijding aan het hof van tsaar Alexander de Derde (Mikhalkov). De uitvinding kan aanvankelijk niet verkocht worden omdat de opstandige heerser van Siberië het aan de stok krijgt met het tsaristische leger. Andrei is inmiddels in ongenade gevallen en verbannen naar Siberië; Dunyasha is hem gevolgd en heeft met hem een gezin gesticht. De film heeft een reeks van problemen. Hij is minstens een uur te lang; hoofdrollen Ormond en Harris kunnen niet overtuigen; Ormond en Menshikov vormen geen geloofwaardig stel; het scenario van regisseur Mikhalkov en Rustam Ibragimbekov houdt het midden tussen een komisch verhaal met kluchtige uitschieters en plat melodrama, terwijl het poogt een epische liefdesgeschiedenis te vertellen. Te veel europudding en te weinig resultaat, al is de scène aan het hof van de tsaar met Mikhalkov prachtig en worden de bijrollen door de Russische cast uitstekend ingevuld. Zou de hele film op dat niveau geweest zijn, dan had Mikhalkov een romantisch meesterwerk afgeleverd in de stijl van DOCTOR ZHIVAGO van David Lean uit 1965. Het heeft niet zo mogen zijn. Het camerawerk is van Franco Di Giacomo en Pavel Lebeshev. Panavision. Dolby Stereo. Exporttitel: THE BARBER OF SIBERIA.

Mia aioniotita kai mia mera

1998 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Griekenland 1998. Drama van Theodoros Angelopoulos. Met o.a. Isabelle Renauld, Bruno Ganz, Achileas Skevis, Alexandra Ladikou en Despina Bebedeli.

Boos was regisseur Angelopoulos toen hij in 1995 niet de Gouden Palm won. Alsof de juryleden beducht waren voor nog een woedeaanval, gaven ze de Griekse meester voor zijn volgende film, ook vaak L'Eternité et un jour genoemd, wél de hoofdprijs. Daarbij bijvoorbeeld Festen, Idioterne en La vita è bella negerend. Niet dat Mia aiwniothta kai mia mera geen schitterend gemaakt, sfeervol en episch werk is, maar je moet wel over buitengewoon veel inlevingsvermogen beschikken om je niet te laten ontmoedigen door de vele deprimerende en intellectualistische aspecten. Het tempo is langzaam glijdend. De acteurs houden zich rustig, de muziek is ingetogen en de camera zoemt dan wel rijdt bij voortduring kalm in. Kalm als de zee waaraan hoofdpersoon Alexander (Ganz) zijn leven lang woonde. Kalm als de herfst, de fase waarin Alexanders leven zich bevindt. Alexander mijmert over vervlogen tijden, maar wordt nog een laatste keer gepassioneerd over het heden en de toekomst, wanneer hij een arm Albanees straatjongetje (Skevis) onder zijn hoede neemt.

Les montagnes bleues

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Paolo Barzman. Met o.a. Isabelle Renauld, Urbano Barberini, Jean-Pierre Cassel, Jean Barney en Aladin Reibel.

Tweedelig romantisch drama, geschreven door Yanne Dimay en Catherine Borgella, naar roman van Yanne Dimay. Liefde op het eerste gezicht tussen Laure (Renauld), die werkt in geneesmiddelen-industrie, en milieuverdedigend sterjournalist Sylvain (Barberini). Maar Sylvain is getrouwd en heeft dochtertje. Ontgoocheld keert Laure terug naar Parijs waar Sylvain haar blijft achtervolgen. Zij herbeginnen een chaotische relatie, vrouw van Sylvain pleegt zelfmoord en Sylvain, overladen schuldgevoelens, verdwijnt van aardbol. Vier jaar later ontdekt Laura dat Sylvain in India werkt en er in schaduw van de `montagnes bleues` een nieuw leven is begonnen, o. m. met jonge autochtone Devaki (Devanandan), die meer is dan zijn huishoudster. Laure geeft zich niet gewonnen. Finaal geraken Sylvain en Laure betrokken in confrontatie met gevaarlijke en gezochte bende die het gemunt heeft op zeldzame, eeuwenoude en kostbare bomen in de jungle. Einde goed alles goed in Indiase en westerse cultuurschok-toestanden waarin de liefde alles overwint...

Le cri du corbeau

1997 | Thriller

België/Frankrijk 1997. Thriller van Serge Meynard. Met o.a. Dominique Reymond, Isabelle Renauld, Jacques Spiesser, Vincent Blanc en Pierre-Loup Rajot.

De achttien-jarige Jean-No[KA3]el (Blanc) is ten zeerste geschokt als zijn grootvader bij een val om het leven komt. Niemand lijkt de dood van de norse oude man te betreuren, maar deze neemt wraak met zijn testament. Dit is zo opgesteld dat het de oorzaak is van oplaaiende passies en conflicten die de familie verscheuren. De jongen is er echter van overtuigd dat de dood van zijn opa niet aan een ongeval te wijten was, maar dat zijn moeder, Louise (Reymond), er de hand in had. Hij tracht uit te zoeken welk vreselijk geheim ze verbergt. Sfeervolle maar overdreven spraakzame psychologische prent over een ongelukkige jongeman die onfrisse zaken uit zijn eigen familie opvist. Het verhaal zit goed in elkaar, maar werd zeer literair gefilmd. Meynard baseerde zijn scenario op de roman Le pré des corbeaux van Jacques Mazeau. Fotografie van Bruno Privat.

À découvert

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Jaoui. Met o.a. Isabelle Renauld, Féodor Atkine, Pierre Cassignaro, Emmanuelle Michelet en Romain Legrand.

De vijfendertig-jarige France (Renauld) wil scheiden van haar man Lo[KA3]ic (Atkine) na acht jaar huwelijk. Ooit was hij een beloftevol fotograaf, maar nu is hij hopeloos verslaafd aan de drank. France wil herbeginnen met haar zoon Quentin (Legrand). Ze vinden onderdak in een goedkoop appartement. In de rechtszaal neemt Loïc alle schuld op zich. Op een dag echter krijgt ze per post een ongedekte cheque. Haar advocaat verklaart haar de valstrik waarin ze getrapt is. De gevolgen van drankzucht op de onmiddellijke omgeving en vooral het gezin worden hier op uiterst naïeve wijze geïllustreerd via een stationsromannetje. De acteurs spelen op automatische piloot. Jaoui schreef het scenario samen met Olivier Roche. Fotografie van Jean-Louis Sonzogni.

Parfait amour!

1996 |

Frankrijk 1996. Catherine Breillat. Met o.a. Serge Toubiana, Alain Soral, Laura Saglio, François Renaud en Isabelle Renauld.

Duinkerken, een sobere en mysterieuze havenstad, leent zich voor romantische wandelingen. Een liefde bloeit op tussen Frédérique en Christophe. Hij is 28, zij 37. Ze is een enigszins klassieke en burgerlijke vrouw. In het begin verbaast ze zich over hun liefde, maar uiteindelijk gelooft ze erin. Maar dan krijgt het leven weer de overhand. De waarheden komen boven tafel en plotseling blijkt de man anders te zijn: egoïstisch, gekweld en een beetje op drift. Met andere woorden: een jonge man. Hij zegt er niet langer tegen te kunnen dat zijn leven 'bepaald wordt' op een leeftijd waarop hij zou moeten 'genieten'. Zij lijdt eronder. Desondanks zetten ze hun relatie voort, gepassioneerd en verziekt. Totdat hij haar op een avond vermoordt. De eerste beelden sturen al op een moord aan. De film gaat evenwel niet over een moord, maar over een liefde die eindigt met een moord. Het nieuwsbericht waarop de film is gebaseerd, was voor Catherine Breillat een voorwendsel om haar visie op 'het paar' te geven: een relatie van twee personen die tot elkaar zijn veroordeeld, een universum waarin passie moet uitmonden in moord. De samensmelting tussen man en vrouw is onmogelijk, zo'n liefde kan slechts eindigen in confrontaties en wreedheden. Catherine Breillat: 'Dit nieuwsbericht heeft veel mensen gefascineerd. Waarom? Omdat het onszelf betreft. Als een liefde ontaardt, krijgt de relatie sadomasochistische trekken. Dat kan iedereen overkomen.' (J.D.)

Parfait Amour !

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Catherine Breillat. Met o.a. Isabelle Renauld, Francis Renaud, Laura Saglio, Alain Soral en Delphine De Malherbe.

Als de film begint zien we Christophe (Renaud) in een hevige shocktoestand: hij heeft zo juist op een beestachtige wijze Fr[KA1]ed[KA1]erique (Renauld) vermoord - een crime passionel. Aan de hand van het relaas van Frédérique's dochter, nog een tiener, krijgen we een beeld van haar moeder: ze is koud en neemt meer dan ze geeft. Frédérique is 37 geworden en was bijna tien jaar ouder dan Christophe. Dan gaat de film terug naar het verleden en zien we hoe Christophe en Frédérique elkaar op een bruiloft ontmoeten, hoe de vonk oversloeg en hoe het tweetal elkaar leerde beminnen en hoe hun verhouding tenslotte stuk liep op kleinigheden. Christophe die een bedrijfje in de lucht hield met vijftig man, kon niet op tegen Frédérique die oogarts was, al twee maal gescheiden en twee kinderen had. Een uitstekende film over de relatie tussen een rijpere vrouw en haar jongere minnaar al is het scenario van regisseuse Breillat wellicht wat aan de praterige kant. Het uitstekende camerawerk is van Laurent Dailland, die de droefgeestige omgeving van de Franse bad- en havenplaats Duinkerken aan de Kanaalkust volledig uitbuitte en de sfeer ervan in de film legde. Liefhebbers van Breillat's werk, w.o. ROMANCE X uit 1976, 36 FILLETTE uit 1988 en SALE COMME UN ANGE uit 1991 zullen beslist niet teleurgesteld zijn. Beide hoofdrollen zijn perfect en volgens Breillat is Renauld geknipt voor de rol die ze in gedachten had, want ze deed haar denken aan het zachte en innemende van Romy Schneider en het harde, koele en bezitterige van Simone Signoret.

Docteur Sylvestre : Le choix d'une vie

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Dominique Tabuteau. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Isabelle Renauld, Sarah-Laure Estragnat en Alexandra Zloto.

Dr. Sylvestre (Anger) wordt tijdelijk overgeplaatst naar een kliniek in Lyon. Hier komt hij terecht temidden van een hevige discussie over abortus. Tegenstanders willen dat Dr. Renauld onmiddellijk stopt met het plegen van vrijwillige zwangerschapsonderbreking. Sylvestre pleit ervoor dat het debat over deze delicate zaak in alle rust zou verlopen. Ondertussen krijgt hij twee jonge vrouwen over de vloer. Ze zijn juist zwanger en willen een abortus. Een film over een actuele zaak die beide overtuigingen verkondigt, maar die zelf geen standpunt inneemt. Het praatzieke scenario van Pascale Rey, Christian Perrissin, Laurence Condroyer, Marie-Pierre Thomas en Christian François kan zelfs de aandacht van de kijker niet vasthouden. Anne Khripounoff hanteerde de camera. Formaat 16/9.

Le Malingot

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Michel Sibra. Met o.a. Julien Guiomar, Alexandre Cros, Luna Sentz, Isabelle Sadoyan en Isabelle Renauld.

Een dorpje in La Dr[KA4]ome. De oude Malingowski (Guiomar), bijgenaamd Le Malingot, heeft het talent om te genezen door handoplegging. Ook zijn zoon Jules (Cros) bezit deze gave, maar wanneer deze aankondigt dat hij medicijnen wil studeren is Le Malingot hevig ontdaan. Jules zal zijn gave verliezen bij het aanvatten van zijn medische studies. De jongen zet echter door en het komt tot een breuk tussen vader en zoon. In Lyon trekt hij in bij zijn tante Anna (Loran), die al twintig jaar in ruzie leeft met haar broer. In het geheim maakt Le Malingot een afspraak met Jules` leraar, Ladislas Borowski (Ballet), die een oude vriend is van hem, maar die zijn onwettige praktijken afkeurt. Dan stoot Jules op een oude leugen van zijn vader en dat zal hun relatie helemaal de negatieve kant doen opslaan. Boeiend gemaakt familiaal drama dat rationalisme plaatst t.o.v. het paranormale (m.a.w. het moderne t.o.v. het traditionele). Guiomar is schitterend in zijn rol van kwakzalver en ook nadat de waarheid over hem bekend wordt mag hij blijven rekenen op een zekere sympathie van de kijker. De bijhorende idylle tussen Jules en het dorpsmeisje Mathilde (Sentz), die verstoord wordt door de komst van het stadsmeisje Marie (Sadoyan), werkt niet erg overtuigend. Sibra en Christian Rullier baseerden hun scenario op de roman van Gilbert Schlogel. Mooie fotografie van Paul Bonis.

Couchettes express

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Luc Béraud. Met o.a. Jacques Gamblin, Bernard Haller, Isabelle Renauld, Marc Citti en Gunilla Karlzen.

Gamblin is steward op de slaaptrein Parijs/Venetië. Hij moet kaartjes en identiteitsbewijzen van de reizigers in 'zijn' wagon ophalen. Op zekere dag vraagt een passagier, Haller, om bescherming. Hij lijdt aan een nog onbekende ziekte en hij is niet alleen op de vlucht voor geleerden die hem als proefkonijn willen gebruiken, maar ook voor Bonke, een handelaar in menselijke organen. Een misdaadkomedie met dramatische ondertoon. De film is een poging van alles over te brengen, maar slaagt bijna nergens in. Het rommelige scenario is van Béraud en Bernard Stora, die zich lieten inspireren door de roman La Maldonne des Sleepings van Tonino Benacquista. Alleen een talent als Haller weet de film enkele geslaagde momenten mee te geven. Camerawerk van Alain Levent.

Les kilos en trop

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Gilles Béhat. Met o.a. Marc Jolivet, Isabelle Renauld, Alexandra Vandernoot, Christophe de Barallon en Jean-Henri Compère.

Jolivet heeft slechts twee passies: jazz-muziek en vanillepudding. De eerste voert hij uit met vrienden tijdens te gekke jam-sessions, waaraan hij een houten kop overhoudt. Voor de tweede leeft zich in zijn eentje uit en levert hem wat kilootjes teveel op. Het enige dat hij mist in het leven is een vaste relatie. Twee vrouwen zijn belangrijk voor hem, Renauld en Vandernoot, maar hij durft zich niet te uiten. Hij voelt zich n.l. niet goed in zijn vel. Dus laat hij zich een streng diëet voorschrijven. Hij wil vermageren. Flauwe komedie rond een man die gewicht wil verliezen, maar moeite heeft met zijn wilskracht. Dit leidt tot situaties die volgens de scenaristen Jacques Santamaria, Jolivet en Gerard Miller humoristisch zouden moeten zijn. Het is jammer dat de kijker heel weinig van merkt. Roland Bernard stond achter de camera.

L'instit: Tu m'avais promis...

1993 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1993. Drama van Michel Favart. Met o.a. Gérard Klein, Cathérine Aymerie, Victor Moati, Isabelle Renauld en Romain Deroo.

Klein is aangetrokken als leraar in een streek die zwaar getroffen is door de werkloosheid. Dit probleem uit zich ook in de klas, waar een grote kloof is tussen kinderen met werkende en werkloze ouders. De kleine Moati, wiens moeder werkloos is, heeft zijn karatelessen moeten opgeven en hij heeft geen geld om een warme maaltijd in de schoolkantine te kopen. Uit wanhoop gaat zijn moeder eerst bedelen, dan zelfs stelen. Klein neemt de zaak erg ter harte. Sentimenteel melo komt niet overtuigend over, maar het beeld dat van het dorpsleven is indrukwekkend realistisch. Stroperig scenario van Pierre Paquet, in beeld gebracht door Jean Rozenbaum.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire du DC 10

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Een DC 10 van de Afrikaanse luchtvaartmaatschappij TAI op weg van Brazzaville naar Parijs stort neer in de T[KA1]en[KA1]er[KA1]e-woestijn. Onderzoeksrechter Rives (Weber) krijgt het dossier op zijn bureau en hij begeeft zich ter plaatse. Van Amerikaanse zijde hoort hij dat dit ongeluk een sterke gelijkenis vertoont met de bomaanslag op een Boeing van Panam boven Schotland. Uit onderzoek blijkt dat Palestijnen mogelijk achter de aanslag zitten, terwijl de bom afkomstig kan zijn uit Iran, Libi[KA3]e of Syri[KA3]e. Weer een spectaculair onderzoek van Antoine Rives, ook dit keer gebaseerd op authentieke feiten: het vliegtuig van de Franse overzeese luchtvaartmaatschij UTA (die inmiddels is opgeheven wegens reorganisatie) dat door de Libi[KA3]ers in opdracht van dictator al-Kadhafi werd opgeblazen, evenals de voornoemde Boeing 747 (van Panam, die inmiddels failliet isgegaan en niet meer bestaat) boven het Schotse Lockerbie. De Libische agenten werden uiteindelijk veroordeeld en moesten een lange tijd doorbrengen in een Noorse gevangenis. De nabestaanden van de slachtoffers werden na lang juridisch touwtrekken en internationale politieke druk door Libië tenslotte gecompenseerd voor het verlies van hun dierbare familieleden. Daarna was al-Kadhafi weer acceptabel, maar zijn reputatie als paria van de internationale politiek heeft hij niet meer van zich kunnen afschudden. Het scenario is van regisseur Lefèbvre, Jean-Gérard Imbar en Norbert Saada. Het is zeer gedetailleerd, waardoor we het onderzoek tot in de details kunnen volgen en zo komen we het een en ander te weten over de problemen, die een onderzoeksrechter voor internationaal terroristen op zijn weg, zelfs in eigen land, kan tegenkomen. De minste of geringste zet kan een internationaal diplomatiek incident veroorzaken. Goed spel van de algehele rolverdeling. Het camerawerk is van François Lartigue. Aflevering 6 van het eerste seizoen, nummer 6 van 6.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire Sauer-Krabbe

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Gilles Béhat. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Michel Galabru, Jean-Pierre Kalfon en Nathalie Roussel.

De Franse anti-terreurbrigade slaagt erin dankzij een tip van hun Duitse collega`s twee internationaal gezochte terroristen, Sauer (Lemaire) en Krabbe (Glass), te arresteren in een parkeergarage. Door de toevallige tussenkomst van een politieman is men verplicht de politie in te schakelen zodat de zaak, die geheim had moeten blijven, openlijk bekend wordt. Het gevolg is dat de leider der terroristen eist dat zijn mensen worden vrijgelaten. Rechter Rives (Weber), specialist in dit soort zaken, komt onder zware politieke druk te staan. Gebaseerd op waar gebeurde feiten - twee leden van de Duitse RAF gepakt in Parijs - toont de film de machteloosheid van de rechtsstaat tegenover het internationale terrorisme. De centrale figuur is de beruchte Venezuelaan Carlos, bijgenaamd de jakhals, die indertijd gezocht door de politie van ieder land ter wereld werd gezocht. Tenslotte wisten de Fransen hem te arresteren in Soedan en hij werd veroordeeld voor de bomaanslagen met dodelijke afloop op een trein. Weber speelt op uitstekende wijze titelrol, waardoor de film een diepe indruk achter laat. Het camerawerk is van Roland Bernard. Aflevering 2 van het eerste seizoen, nummer 2 van 6.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire Kamel Benami

1993 | Thriller

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Michel Galabru, Jean-Pierre Kalfon en Nathalie Roussel.

Er wordt actief onderhandeld over de ruil van een Iraanse terrorist tegen Franse gijzelaars in Libanon. De onderhandelingen mislukken echter en de uitwisseling gaat niet door. Enkele dagen later ontploft een bom in een winkel aan de Champs-Elys[KA1]ees. Volgens onderzoeksrechter Antoine Rives (Weber) staan beide zaken met elkaar in verband. Een degelijke in elkaar gestoken film over het onderzoek, gebaseerd op ware feiten. Weber legt in zijn titelrol een gevoel van zowel menselijkheid als rechtvaardigheid. Het scenario van Lefèbvre, Yves Ellena en Norbert Saada biedt een onthullende blik achter de schermen van de strijd tegen het terrorisme. Het camerawerk is van François Lartigue. Aflevering 3 van het eerste seizoen, nummer 3 van 6.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire Akbari

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Na een moordaanslag in Parijs wordt de Irani[KA3]er Feridoun Akbari (Vergas) gearresteerd door onderzoeksrechter Rives (Weber). Gevolg: in Iran worden Fransen gegijzeld en de diplomatieke druk vanuit Teheran wordt ondraaglijk. Ondanks het protest van anti-terreur rechter Rives wordt Akbari vrijgelaten. Kort daarop wordt in Iran een gegijzelde Fransman vermoord. Commissaris Bellec (Bisson) arresteert een aantal sympathisanten van de Hezbollah zodat geleidelijk een beeld ontstaat van de terroristische aanslag. We zien Rimbaud wederom als de Franse minister van Buitenlandse Zaken en Galabru als lid van de vaste bezetting in de rol van minister van Binnenlandse Zaken. Een interessante tv-film over de gespannen verhouding tussen Parijs en Teheran, terrorisme, geheime onderhandelingen om gijzelaars uit te wisselen en gemanipuleer tot op het hoogste niveau. Een spannende politieke thriller naar een scenario van Lefèbvre, Norbert Saada en Jean-Gérard Imbar, gebaseerd op politieke verwikkelingen die in 1987 de relatie tussen Parijs en Teheran explosief maakte. Het camerwerk is van François Lartigue. De vijfde aflevering uit een reeks van zes. Mono.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : Action Rouge

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Gilles Béhat. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Nathalie Roussel, Bernard Freyd en Alain Rimoux.

Tijdens de obscure oorlog tussen Iran en Irak wordt het embargo tegen Irak meerdere malen geschonden, wat de gemoederen in Iran hoog doet oplopen. In Beiroet wordt een aanslag gepleegd tegen zowel Amerikaanse mariniers als Franse parachutisten. Onderzoeksrechter Antoine Rives (Weber) moet uitzoeken of er een rechtstreeks verband bestaat tussen Iran en de Duitse RAF (Rote Armee Fraktion). Goede politieke thriller die net als de andere films in de ANTOINE RIVES-reeks aantoont dat internationale spionage niet altijd even spectaculair hoeft te zijn als de James Bond-verhalen. Weber speelt de rol van de hoge ambtenaar die niet voor een kleintje vervaard is. Daardoor worden realistische actiescènes afgewisseld met meer persoonlijke momenten van een onderzoeksrechter op zijn kantoor of thuis. Het scenario van Norbert Saada, Yves Ellena en Béhat is uitstekend gedocumenteerd en is weer gebaseerd op een authentiek onderzoek. Het camerawerk is van Roland Bernard. Aflevering 4 van het eerste seizoen, nummer 4 van 6.

Une famille formidable: Les parents disjonctent

1992 | Drama, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1992. Drama van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Stormachtige tijden voor de familie Beaumont. Moeder Catherine (Duperey) is arts en haar man Jacques (Le Coq) is een bekend culinair criticus. Ze hebben drie kinderen, de 21-jarige Audrey (Caillaud), de achttien-jarige Nicolas (Sarfati) en de twaalf-jarige Fr[KA1]ed[KA1]erique (Lauret). Tussen vader en moeder botert het al enige tijd niet meer. Jacques heeft een verhouding met aantrekkelijke Nelly (Renauld) die een meester- banketbakkersdiploma heeft. Nelly wordt er gek van en stort haar hartje uit bij haar zus Paule (Vukotic), die astrologe is. Dochter Audrey ontdekt dat haar papa een ander is dan Jacques, als zij toevallig een stel brieven vindt in de slaapkamer van haar moeder Catherine. Een vriend van Jacques, Richard Mathis (Khosand) wordt in de steek gelaten door zijn vriendin, waarop Jacques hem voor onbepaalde tijd in huis haalt. De eerste aflevering van anderhalf uur van totaal negen van een in Frankrijk enorm populaire familie-soap-serie. In de eerste aflevering worden - hoe kan het ook anders - de diverse personages gepresenteerd, waarvan sommigen stout zijn, maar niemand echt slecht is. Een gaat het nog acht delen verder. Pascale Breugnot schreef het scenario voor deze pulp en Claude Robin deed het camerawerk.

Une famille formidable : Des vacances orageuses

1992 | Familiefilm, Komedie

Portugal/Frankrijk 1992. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Catherine en Jacques vertrekken met hun dochters Paule en Frédérique op vakantie naar Portugal. Nicolas blijft in Parijs waar hij een job als museumbewaker heeft gevonden. Bovendien wil hij van de afwezigheid van zijn ouders gebruik maken om zijn maagdelijkheid te verliezen en die kans krijgt hij tijdens een verjaardagsfeestje waarop hij een mooie Italiaanse ontmoet. Onschuldig amusement dat allerlei amoureuse verwikkelingen toont in Parijs maar ook in Portugal waar zowel de ouders als hun dochters met liefdesperikelen te maken krijgen. Scenario van Alain Layrac, Santoni en Sylvie Dervin, naar de personages van Pascale Breugnot. Claude Robin stond in voor het beeldmateriaal. Deel twee in de reeks.

L'opération Corned-Beef

1991 | Thriller, Actiefilm, Komedie

Frankrijk 1991. Thriller van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Christian Clavier, Jean Reno, Isabelle Renauld en Valérie Lemercier.

Een totaal uit de lucht gegrepen verhaal met een op zeldzaam achteloze wijze in elkaar geflanst scenario (mede- scenarioschrijver: Clavier) over een spannende actie, geleid door de Franse contra-spionage, teneinde een internationaal wapensmokkelnetwerk te ontmantelen. Een stijl als die van een tv- serie en, dus, weinig persoonlijk. Bovendien zijn de personages dermate overdreven neergezet, dat het geheel eerder aan een parodie of een klucht doet denken!

Fatale obsession

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Catherine Corsini. Met o.a. Simon de La Brosse, Anne Roussel, Philippe Morier-Genoud, Catherine Frot en Isabelle Renauld.

De jonge journalist Antoine (De La Brosse) arriveert in Lyon, waar hij een nieuwe werkgever heeft gevonden. Per ongeluk rijdt hij er de vrouw van de vooraanstaande chirurg Reicher (Morier- Genoud) aan. Reicher besluit zich te wreken op Antoine`s partner Katherine (Roussel). Ondermaatse melodramatische toestanden verpakt in een pseudo misdaadverhaaltje.

Retour à Malaveil

1989 | Actiefilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Actiefilm van Jacques Ertaud. Met o.a. Frédéric Pierrot, Jean Franval, Françoise Christophe, Françoise Fabian en Isabelle Renauld.

Getrouwe en kundige bewerking van de roman van Claude Courchay, die zich afspeelt in een Frans dorp in de Haute- Provence en draait rond het thema wraak. Pierrot komt na twaalf jaar onschuldig gezeten te hebben uit de gevangenis. Hij vraagt zich af waarom de moordenaaar van een toerist de schuld op hem heeft geladen. En bovenal wié dat was. Gecompliceerde of ondoorgrondelijke karakters worden meesterlijk bestudeerd door de camera, die zeer gevoelig de nuances weet vast te leggen. De personages zijn degelijk ingepast in het fotogenieke landschap. De spanning wordt goed gedoseerd. Didier Cohen, Jacques Ertaud en Béatrice Rubinstein schreven het scenario.

Coplan : Coups durs

1989 |

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1989. Gilles Behat. Met o.a. Philippe Caroit, Pierre Dux, David Olbrychski, Isabelle Renauld en Manfred Andrea.

De vierde aflevering in de opnieuw gemaakte reeks films met de Franse James Bond, Coplan, gaat over een naar Oost-Berlijn ontvoerde van oorsprong Poolse wiskundige die in Frankrijk aan een geheim project werkte en teruggehaald moet worden door de superheld. Clichématig, al is de Oost-Berlijnse discosfeer wel origineel. Jammer voor dit soort films, waarvan de verhalen meestal tijdens de Koude Oorlog geschreven zijn, dat de Muur is afgebroken en Duitsland herenigd. Naar de boeken van Paul Kenny. Oppervlakkige vertolkingen en routineuze regie. Scenario van Philippe Madral en Gilles Behat. Camerawerk van Rudolf Blahacek.

Chimère

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Claire Devers. Met o.a. Béatrice Dalle, Wadeck Stanczak, Francis Frappat, Julie Bataille en Adriana Asti.

Alice verwacht een kind van Leo, die maar niet kan besluiten of hij het zal erkennen of niet. Onverwachts verlaat zij hem, zonder enige aankondiging vooraf. Zij zal het kind alleen krijgen. Na NOIR ET BLANC bevestigt Claire Devers met haar tweede lange speelfilm haar opmerkelijke talent. Deze nauwkeurige psychologische analyse is sober verfilmd. Met sterke, veelzeggende tegenstellingen in decor en belichting, duistere en gecompliceerde figuren en een beklemmende atmosfeer.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Isabelle Renauld op televisie komt.

Reageer