Cheik Doukouré

Regisseur, Acteur, Scenarist

Cheik Doukouré is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 16 films gevonden.

Pas de toit sans moi

2009 |

Frankrijk 2009. Guy Jacques. Met o.a. Cheik Doukouré, Bernadette Lafont, Aïssa Maïga en Antoine Duléry.

Veertiger Paul zit zonder werk en echtgenote, en dreigt zijn woning te verliezen. De boven hem wonende illegale Ashanti zou inclusief haar twee kinderen zomaar kunnen worden uitgezet. Er rijpt een slinks pro forma trouwplan, zodat beide partijen kunnen blijven waar ze zijn. Televisiefilm met non-charismatische cast reduceert complexe illegalenkwestie tot politiek correcte dramady over louter nobele individuen. Lafont speelt zonder zelfcensuur Pauls dementerende moeder. Appelflauwe woordspelige titel betekent geschreven 'Geen dak (toit) zonder mij', maar uitgesproken 'Geen jij (toi) zonder moi'. Laag inzetten dus. Met Nederlandse ondertiteling.

Paris selon Moussa

2002 |

Frankrijk 2002. Cheik Doukouré. Met o.a. Vincent McDoom, Cheik Doukouré, Elisabeth Vitali en Vincent McDoom.

Veertiger Paul zit zonder werk en echtgenote, en dreigt zijn woning te verliezen. De boven hem wonende illegale Ashanti zou inclusief haar twee kinderen zomaar kunnen worden uitgezet. Er rijpt een slinks pro forma trouwplan, zodat beide partijen kunnen blijven waar ze zijn. Televisiefilm met non-charismatische cast reduceert complexe illegalenkwestie tot politiek correcte dramady over louter nobele individuen. Lafont speelt zonder zelfcensuur Pauls dementerende moeder. Appelflauwe woordspelige titel betekent geschreven 'Geen dak (toit) zonder mij', maar uitgesproken 'Geen jij (toi) zonder moi'. Laag inzetten dus. Met Nederlandse ondertiteling.

Lumumba

2000 | Biografie, Drama

Haïti/Frankrijk/België/Duitsland 2000. Biografie van Raoul Peck. Met o.a. Eriq Ebouaney, Alex Descas, Théophile Sowié, Maka Kotto en Mariam Kaba.

Koloniale geschiedenis voor de zuiderburen, het explosieve verhaal over Patrice Lumumba (1925-1961), de eerste premier van de onafhankelijke Republiek van Kongo. De film begint met zijn ondergang en springt vervolgens terug in de tijd naar de opkomst en ontwikkeling van de gedreven rebel. Acteur Eriq Ebouaney geeft een bloedstollende vertolking van de man die volgens de makers is verslonden door de VS en de VN in de geopolitieke arena van de Koude Oorlog. Regisseur Raoul Peck maakte acht jaar eerder een documentaire over Lumumba getiteld Lumumba: La mort du pro­phète.

Véga : Anouchka

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Claude Brasseur, Brigitte Roüan, Clotilde Baudon, Anne-Marie Polster en Christophe Raûlt.

Zoals elk jaar biedt circusdirecteur Charles V[KA1]ega (Brasseur) zich aan in het stadje St. Andr[KA1]e om er zijn tenten op te slaan op de Place de la Mairie. Maar het stadje heeft een nieuwe, extreem rechtse, burgemeester (Clavier) en die weigert hen een vergunning te geven. Ze werden gesteund door de oude gemeenteraad, dus moeten ze maar verdwijnen. Charles beslist het circus op te zetten op de weiden rond het stadje. Het gezelschap wordt vergroot met de komst van het trapeze-duo Anouchka (Polster) en Ivan (Ra[KA4]ult) van het Circus van Moskou, maar Charles moet de transfer op het einde van het weekend betalen en de tegenwerking van het stadsbestuur neemt extreme vormen aan, zeker wanneer Charles de schoolkinderen voor een voorstelling uitnodigt. De vroegere burgemeester Baldini (Burgel) besluit Charles te helpen. Onder het mom van een dramatische komedie rond een circus wordt de dreiging van een extreem-rechts stadsbestuur voelbaar gedemonstreerd. Waag het niet hen tegen te werken, want ze schrikken zelfs niet terug voor moord. Het geheel wordt vanzelfsprekend opgefleurd met heel wat schitterende circusnummers, gemaakt in samenwerking met het Circus Joseph Bouglione. Patrick Chêne en Gérard Carré schreven het scenario. Fotografie van Mathieu Poirot- Delpech.

Salut cousin !

1996 | Komedie, Drama

Algerije/België/Luxemburg/Frankrijk 1996. Komedie van Merzak Allouache. Met o.a. Gad Elmaleh, Messaoud Hattau, Magaly Berdy, Ann-Gisel Glass en Jean Benguigui.

De jonge, na[KA3]ieve Algerijn Alilo (Elmaleh) komt voor het eerst van zijn leven in Parijs. Hij vindt onderdak bij zijn neef Mok (Hattou), een rapper en een beur (een Algerijn die na de onafhankelijkheid van Algerije met de Fransen zijn land verlaten moest, te vergelijken met de Ambonezen in Nederland) van de tweede generatie. Deze kijkt neer op de zachtmoedige, gemakkelijk te overbluffen bezoeker uit Noord-Afrika. De ontmoeting van de twee neven is meer dan een confrontatie tussen twee culturen. Het zijn twee werelden, die door meer feiten gescheiden zijn dan de Middellandse Zee. Hieraan wordt een smokkelzaak toegevoegd: Alilo moet een koffer met vervalste designerkleding oppikken en afleveren bij zijn opdrachtgevers in Algiers. Hij raakt echter het adres kwijt, waar hij de koffer moet opvissen en samen met Mok gaat hij op zoek in de Lichtstad. Een komedie met een lach en (soms meer) een traan. Op een luchtige toon heeft Allouache, die het scenario samen met Caroline Thivel schreef, zijn verhaal doorspekt met kleine verwijzingen naar de betreurenswaardige, levensgevaarlijke situatie in Algerije. Een fabel met een meer dan ernstige ondergrond. Het camerawerk is van Pierre Aïm en Georges Diane.

L'homme aux semelles de vent

1995 | Avonturenfilm, Biografie

Canada/Frankrijk 1995. Avonturenfilm van Marc Rivière. Met o.a. Laurent Malet, Jacques Bonnaffé, Thierry Frémont, Emmanuelle Riva en Samuel Labarthe.

De dichter en wereldreiziger Arthur Rimbaud (Malet) is 26 jaar als hij in Aden arriveert, op zoek naar een job in de buurt van de Rode Zee. Hij ontmoet de handelaar Bardey (Bonnaffé) die hem voorstelt een filiaal van zijn zaak te openen in Harare. In gezelschap van een Griekse collega voert hij een karavaan met katoen en handelswaar door de woestijn. Het werk begint hem echter te vervelen en hij laat zich door een plaatselijke sjeik overhalen om wapens te smokkelen. Een geromanticeerd relaas over de laatste tien jaar in het leven van de poëet en avonturier - op zoek naar de zin van het leven - Rimbaud. Er werd duidelijk een gigantisch budget besteed aan deze rolprent, die echter gewonnen zou hebben door een strakkere montage waardoor hij minstens een uur korter had kunnen worden. Malet zet echter een onvergetelijke Rimbaud neer. Jean-Louis Benoît en Michel Favart schreven het scenario. Knappe fotografie van Thomas Vamos. Wordt meestal uitgezonden in twee delen. Formaat 16/9.

Les cinq dernières minutes : Meurtre à l'université

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Jean-Marc Seban. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Féodor Atkine, Isabelle Carré en Marianne Epin.

Een bekende etnologe, het hoofd van de researchafdeling van de universiteit van Parijs VIII, maakt een dodelijke val van vijftien meter. Moord of zelfmoord? Commissaris Massard (Santini) twijfelt sterk aan een ongeval en de autopsie stelt hem in het gelijk. In het lichaam van het slachtoffer worden sporen aangetroffen van een zeldzaam verdovend middel, dat slechts in een paar Afrikaanse gebieden voorkomt. Massard en zijn assistent (Hoden) staan weer eens voor een moeilijk geval. Diverse onverwachte wendingen zorgen voor een spannende aflevering van de in Frankrijk zeer populaire serie. Het scenario is van Martin Djidou en Pierre Pauquet. Voor regisseur Seban, van huis uit maker van documentaires, was dit zijn speelfilmdebuut met een avondvullende tv-film, opgenomen op locatie in de universiteit met studenten als figuranten. Het camerawerk is van Luc Hervé. Aflevering nummer 73 van 81. Mono.

Le garçon qui ne dormait pas

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Michaël Perrotta. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Serge Moati, Aurélien Wiik, Emmanuelle Devos en Farah Bernard.

De elf-jarige Wiik groeit op in een instelling voor verlaten kinderen. Elk weekend brengt hij door bij een opvangfamilie. Vader Moati en moeder Bourgine beschouwen dit als een daad van menselijkheid, terwijl hun zoontje graag een grotere broer wil hebben. Op een dag duikt een tante van Wiik op. De jongen raakt in verwarring. Hij heeft het erg naar zijn zin bij het pleeggezin, maar vraagt zich af of het bij zijn tante niet beter zou zijn. Hij besluit haar te gaan opzoeken. Op een tedere, niet overdreven sentimentele manier, wordt hier het probleem aangesneden van verlaten kinderen. Het dilemma van de jongen wordt realistisch en aangrijpend uitgebeeld. Prachtige vertolking van de jonge Wiik. Pascale Breton schreef het scenario, dat in filmbeelden vertaald werd door Jean-Claude Saillier.

Le ballon d'or

1994 | Sportfilm

Frankrijk/Guinee 1994. Sportfilm van Cheik Doukouré. Met o.a. Aboubacar Sidiki Soumah, Agnès Soral, Habib Hammoud, Salif Keita en Aboubacar Koita.

Een twaalf-jarige jongen is een grote fan van de Afrikaanse voetbalster Roger Milla en hij droomt ervan zelf een stervoetballer te worden. Maar hij moet thuis helpen bij het hoeden van het vee, en op school is ook geen tijd voor voetbal. Erger nog: als hij eindelijk een echte voetbal krijgt, schopt hij het ding onzacht tegen het hoofd van een dorpsgenoot. Hij vlucht, en de ontluikende voetbalster kan niet meer gestopt worden. Afrikaans-Frans voetbalsprookje met de jeugdige Sumah die een lust voor het oog is, en uiteraard zelf zijn voetbalstunts uitvoert. Aardige kinderfilm met mooie opnamen van de Westafrikaanse republiek Guinea.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire du DC 10

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Een DC 10 van de Afrikaanse luchtvaartmaatschappij TAI op weg van Brazzaville naar Parijs stort neer in de T[KA1]en[KA1]er[KA1]e-woestijn. Onderzoeksrechter Rives (Weber) krijgt het dossier op zijn bureau en hij begeeft zich ter plaatse. Van Amerikaanse zijde hoort hij dat dit ongeluk een sterke gelijkenis vertoont met de bomaanslag op een Boeing van Panam boven Schotland. Uit onderzoek blijkt dat Palestijnen mogelijk achter de aanslag zitten, terwijl de bom afkomstig kan zijn uit Iran, Libi[KA3]e of Syri[KA3]e. Weer een spectaculair onderzoek van Antoine Rives, ook dit keer gebaseerd op authentieke feiten: het vliegtuig van de Franse overzeese luchtvaartmaatschij UTA (die inmiddels is opgeheven wegens reorganisatie) dat door de Libi[KA3]ers in opdracht van dictator al-Kadhafi werd opgeblazen, evenals de voornoemde Boeing 747 (van Panam, die inmiddels failliet isgegaan en niet meer bestaat) boven het Schotse Lockerbie. De Libische agenten werden uiteindelijk veroordeeld en moesten een lange tijd doorbrengen in een Noorse gevangenis. De nabestaanden van de slachtoffers werden na lang juridisch touwtrekken en internationale politieke druk door Libië tenslotte gecompenseerd voor het verlies van hun dierbare familieleden. Daarna was al-Kadhafi weer acceptabel, maar zijn reputatie als paria van de internationale politiek heeft hij niet meer van zich kunnen afschudden. Het scenario is van regisseur Lefèbvre, Jean-Gérard Imbar en Norbert Saada. Het is zeer gedetailleerd, waardoor we het onderzoek tot in de details kunnen volgen en zo komen we het een en ander te weten over de problemen, die een onderzoeksrechter voor internationaal terroristen op zijn weg, zelfs in eigen land, kan tegenkomen. De minste of geringste zet kan een internationaal diplomatiek incident veroorzaken. Goed spel van de algehele rolverdeling. Het camerawerk is van François Lartigue. Aflevering 6 van het eerste seizoen, nummer 6 van 6.

Blanc d'ébène

1992 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Guinee-Bissau 1992. Drama van Cheik Doukouré. Met o.a. Bernard-Pierre Donnadieu, Tom Novembre, Maka Kotto, Marianne Basler en Mariam Kaba.

Adjudant Donnadieu houdt zich tijdens WO II bezig met het bestuur van een canton (een soort uitgestrekt stadsdeel) van een plaats in Guinea in West-Afrika en het ronselen van infanteristen. Hij is een traditionele, goedbedoelende beterweter, de Europeaan die het ontluikende nationalisme niet begrijpt: de drang om zich te ontworstelen aan het Franse koloniale juk. Hij raakt met zwarte onderwijzer Kotto betrokken in een conflict dat op tragische wijze uit de hand loopt. Bekwaam gemaakte film. Het scenario is van regisseur Doukouré en achter de camera stond Patrick Blossier.

Les chevaliers du ciel: L'Otage du désert

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean-Pierre Desagnat. Met o.a. Marc Maury, Thierry Redler, Agnès Blanchot en Cheik Doukouré.

Tweede deel van de serie [KL]Les chevaliers du ciel[KLE]. Tanguy (Maury) en Laverdure (Redler) opereren nog steeds in Djibouti. Laverdure wordt er van beschuldigd een burgertoestel te hebben neergehaald tijdens een luchtactie. Er wordt een onderzoek ingesteld, maar wees maar gerust: hij kan zijn onschuld bewijzen. Wat ons betreft: zie LES AILES DU DESERT. Daar valt misschien nog de nauwelijks door de camera geëxploiteerde Djiboutaanse achtergrond aan toe te voegen.

Black Mic Mac

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk 1986. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Jacques Villeret, Isaach De Bankolé, Félicité Wouassi, Khoudia Seye en Cheik Doukouré.

Op het hoofdbureau werkt Michel Le Gorgues als functionaris op de afdeling beveiliging en preventie op het gebied van gezondheid. Hij heeft besloten het tehuis waar Afrikaanse werknemers verblijven te laten slopen op basis van onbewoonbaarheid. Hij is van plan deze mensen gewoonweg op straat te zetten. De raadsman van het tehuis besluit zijn toevlucht te nemen tot het ultieme wapen tegen gevaar… hij besluit een bezwering uit te spreken over Le Gorgues, zodat hij terug zal komen op zijn beslissing.

Un Dessert pour Constance

1982 |

Frankrijk 1982. Sarah Maldoror. Met o.a. Jean Bouise, Sidiki Bakaba en Cheik Doukouré.

Pittige satire rond twee Senegalezen, werkzaam bij een Parijse opruimingsdienst. Ze vinden een oud kookboek en dat proberen ze te verkopen aan de meest biedende. Niet alle ideeën die in het scenario stonden hebben het gehaald, maar Bouise is zoals steeds uitstekend, een plezier om naar te kijken. Oorspronkelijk gemaakt voor televisie, maar door de regisseuse zelf in de zalen uitgebracht.

Le Corbillard de Jules

1982 | Komedie, Drama

Frankrijk 1982. Komedie van Serge Penard en Serge Pénard. Met o.a. Aldo Maccione, Francis Perrin, Jean-Marc Thibault, Henri Courseaux en Cheik Doukouré.

Bewerking van de roman van Alphonse Boudard die zwarte humor en een scherpe satire op het Franse achterland eind 1944 bevat. Deze elementen zijn nauwelijks terug te vinden in de film, de komische kant is afgezwakt, de personages zijn verlaagd tot marionetten, de regie is magertjes en de acteurs leggen het er te dik bovenop. Liever zou men het boek nog een tweede keer lezen.

Bako, l'autre rive

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Jacques Champreux. Met o.a. Sidiki Bakaba, Cheik Doukouré, Doura Mane, Guillaume Correa en Souleymane Koulibali.

Triest en melancholisch verhaal over het noodlot van een Afrikaan uit Mali die illegaal emigreert om de ellende te ontvluchten en die, na dokwerker in Spanje te zijn geweest, heimelijk de Franse grens passeert in de sneeuw van de Pyrenee[KA3]en. Hij sterft van de kou in Parijs, de stad van zijn dromen. Ondanks enkele langdradigheden en een beetje overdreven somber eind - maar het kan zijn dat de film op een waar verhaal is gebaseerd - heeft Champreux (geboren in 1930, dit is zijn eerste lange werk) een ingetogen, gevoelig, suggestief en zeer waar werk gemaakt, de kleinzoon van Louis Feuillade waardig.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Cheik Doukouré op televisie komt.

Reageer