Stéphane Rideau

Acteur

Stéphane Rideau is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Notre paradis

2011 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2011. Misdaad van Gaël Morel. Met o.a. Stéphane Rideau, Béatrice Dalle, Didier Flamand, Raymonde Bronstein en Ludovic Berthillot.

Misdaaddrama van Gaël Morel over twee mannelijke hoeren die hun klanten beroven.

Brassens, la mauvaise réputation

2011 | Drama, Muziek

Frankrijk 2011. Drama van Gérard Marx. Met o.a. Stéphane Rideau, Marie-Anne Chazel, Bruno Lochet, Lorella Cravotta en Didier Pain.

'Mais les braves gens n'aiment pas que/ l'on suive une autre route qu'eux'. Aldus luiden de terugkerende regels uit het Brassens-chanson dat deze ouderwets ambachtelijke telefilm zijn titel verleende. Brassens (1921-1981) was bepaald niet van het braveburgerdom, dat inderdaad minzaam keek naar de bohémien-poëet-zanger van de impertinente liedjes. Deze kroniek over de jongere jaren van het chansonicoon start in 1939 in Sète, waar jeugddelinquent Georges aanvankelijk niet voor het rechte pad lijkt voorbestemd. Rideau oogt aanvankelijk ietwat erg rijp en breedgeschouderd voor Brassens als jeune premier.

Le ventre de Juliette

2003 | Drama

Frankrijk/Spanje/Luxemburg 2003. Drama van Martin Provost. Met o.a. Julie-Marie Parmentier, Stéphane Rideau, Carmen Maura en Tom Novembre.

Onvoorzichtig bonken met vriendje Mathias (Rideau) leert de twintigjarige Juliette (Parmentier): eigen schuld, dikke bult. De jonge pappie in spe ziet weinig heil in het vaderschap, moeder (Maura) wordt er even niet goed van en zuslief heeft de ambitie om voor Juliette een passende co-opvoeder te vinden. Mede dankzij een oudere man (aardige bijrol van Tom Novembre) probeert Juliette de precaire situatie toch het hoofd te bieden. Voorloper van het Amerikaanse succes Juno (2007) volgt een topzwaar probleemscenario en blijft dankzij Parmentier nog net interessant.

Les Pygmées de Carlo

2002 | Avonturenfilm, Komedie, Drama

Frankrijk 2002. Avonturenfilm van Radu Mihaileanu. Met o.a. Yves Verhoeven, Sonia Rolland, Stéphane Rideau en Beppe Clerici.

In een interview vertelde scenarist-regisseur Mihaileanu dat hij als assistent van cineast Marco Ferreri (La grande bouffe) eropuit werd gestuurd naar Centraal-Afrika om pygmeeën te zoeken als figuranten. Dit werd het uitgangspunt voor de tv-film Les Pygmées de Carlo. Mihaileanu, zo blijkt duidelijk op luchtige wijze, vindt dat slechts de witte mens het object van antropologische studie moet zijn. Hij volgt personages Marc (Verhoeven) en Olivier (Rideau), die in Afrika op zoek gaan naar filmfiguranten voor de grote regisseur Carlo Ercole (Chierici). Hun koloniale vooroordelen worden langzaam afgepeld, door pygmeeën die maar al te menselijk blijken, en door een schone Kameroenese (Rolland)...

Loin

2001 | Drama

Spanje/Frankrijk 2001. Drama van André Téchiné. Met o.a. Stéphane Rideau, Lubna Azabal, Mohamed Hamaidi, Yasmina Reza en Jack Taylor.

De Franse regisseur Téchiné, maker van het ondergewaardeerde meesterwerk Les roseaux sauvages (1994), heeft de gave om een coherent verhaal te creëren, doordrenkt met onvoorspelbaarheid. Téchiné's grillige werkelijkheid speelt zich in Loin af in Tangers waar een drietal personages hunkert naar anders en elders. Franse vrachtwagenchauffeur Serge (Rideau) pendelt tussen Afrika en Europa terwijl zijn vriendin Sarah (Azabal), een joodse hotelhouder, na de dood van haar moeder naar Canada wil. Met hulp van Sarahs werknemer Said (Hamaidi) probeert Serge zijn relatie te redden. De existentiële onrust in Loin wordt versterkt door chaotisch digitaal camerawerk en gebrek aan overlap tussen de verschillende verhalen.

Presque rien

1999 | Familiefilm, Romantiek, Drama

Frankrijk 1999. Familiefilm van Sébastien Lifshitz. Met o.a. Stéphane Rideau, Marie Matheron, Dominique Reymond, Laetitia Legrix en Nils Ohlund.

Pretentieus, half gelukt drama over een achttienjarige jongen die tijdens een zomervakantie verliefd wordt op de wafelbakker. Lifshitz doet zijn best om van homoseksualiteit geen item te maken, maar raakt toch verstrikt in clichés over onbegrip en zeurende familieleden.

Premières neiges

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Stéphane Rideau, Aure Atika, Salim Kechiouche, Tony Baillangeat en Jean-Pascal Hattu.

Het is kerstavond. De jonge zwerfster L[KA1]ea (Bouchez) heeft zich laten opsluiten in een grootwarenhuis. Ze wacht op instructies van haar lesbische vriendin Juliette (Atika) om de winkel te plunderen. Maar Juliette laat niets van zich horen en de nachtwaker Eric (Rideau) ziet een vrouw in de gangen op zijn bewakingsscherm. Hij lokt haar in een hinderlaag. Voordat hij de politie kan waarschuwen moet Léa de zwakke plek ontdekken van Eric. Hij tracht haar te overtroeven. Zij tracht hem te provoceren. Een psychologisch duel in kamerspelvorm. Het geheel steunt op de vertolking van de twee jonge hoofdacteurs, die erin slagen om met een minimum aan middelen een haast ondraaglijke claustrofobische spanning op te wekken. Een 'tour-de-force' die niemand onberoerd kan laten en bovendien blijft de kerstgedachte alomtegenwoordig in deze tempel van de consumptie. Pierre Sauvil, Michel Grisolia en regisseur Morel schreven het scenario. Fotografie is van Michel Amathieu. Wordt ook vertoond als LÉA ET ÉRIC. Dolby Stereo.

Les passagers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Fabienne Babe, Philippe Garziano, Bruno Putzulu, Stéphane Rideau en Gwenaëlle Simon.

Twee voorsteden van Parijs, Saint-Denis en Bobigny, zijn verbonden door een moderne sneltram. Deze verbinding vormt het decor voor een serie schetsen, de een beter dan de ander, over seks, seksualiteit, AIDS, maatschappij, milieu, relaties, fantasie[KA3]en, enz. Iedere gebeurtenis wordt afgewisseld door een monoloog van `de reiziger` (Bouvet). Zijn onderwerpen vari[KA3]eren van mannelijkheid en biseksualiteit tot zelfbevrediging. Wiskundeprof David (Putzulu) geeft student Marco (Rideau) een college statistiek over AIDS, terwijl verpleegster Anna (Babe) speculeert over de afloop van haar relatie met nachtwaker Pierre (Garziano), een verbintenis, die nog niet eens begonnen is. Tegelijkertijd verborgen referenties voor uitsluitend cinefielen over beroemde films als L`ATALANTE van Jean Vigo uit 1934 en vergelijkingen tussen LES NUIT FAUVES (1992) van de jong gestorven Cyril Collard over een seropositieve jongeman en LA MAMAN ET LA PUTAIN, de autobiografische film van Jean Eustace (1973). Guiguet's film, waarin direct in de camera gepaat wordt, is uitsluitend interessant voor kenners van de Franse cinema, terwijl gewone kijkers algauw de indruk hebben dat het geheel ontspoord is. In de originele versie met de stem van Bruno Masure, een voormalige anchorman van de Franse televisie. Het scenario is van regisseur Guiguet en Haydée Caillot. De monoloog is van Gwenaëlle Simon van het toneelstuk C'était bien. Het camerawerk is van Philippe Bottiglione en hij toont de kijker prachtige, sfeervolle beelden.

Sitcom

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van François Ozon. Met o.a. Evelyne Dandry, Fraçois Marthouret, Marina de Van, Adrien De Van en Stéphane Rideau.

Deze halfgare en zwarte komedie speelt zich af in een bourgeois gezin en ontwikkelt zich tot een zeer uitdagende sitcom. Het gezinshoofd, Jean (Marthouret), brengt een rat mee naar huis. De volwassen kinderen, Sophie (Marina de Van) en Nicolas (Adrien de Van), kijken hiervan op, maar de echte verrassing wacht hen nog als de nieuwe werkster Maria (Sanchez) `s avonds komt eten. Ze is in het gezelschap van haar zwarte vriend Abdu (Eyoum Deido), die tussen de lakens glijdt met Nicolas omdat die zegt homo te zijn. H[KA1]el[KA2]ene (Dandry), de moeder, besluit hierop Nicolas te ontmaagden en haalt hem in haar bed. Het hele gezin gaat naar de psychiater (Doucet), behalve Jean, die zich probeert te ontdoen van de rat. Hij komt op het lumineuze idee om het beest in de pot te stoppen en op te eten, maar hierdoor wordt hij zelf een kolossale rat, die zijn gezin wil verdelgen. Deze film is het provocerende tegenwicht van de dagelijkse sitcom, die de kijker afstompt. Hij neemt met de werkelijkeid een loopje en probeert met perverse ideeën opzettelijk te schokken. De draak steken met het abnormale gedrag van mensen is een dankbaar onderwerp tot algeheel vermaak en dat is in heel wat opzichten best gelukt, maar er zitten ook afmattende stukken in deze rolprent. Erger nog, de jonge rolverdeling speelt slecht en is niet geloofwaardig. Het idiote scenario van regisseur Ozon, die zijn naam alle eer aan doet, heeft hen natuurlijk niet alle ruimte geboden, want daar is het te bizar voor. Het camerawerk is van Yorik Le Saux. 35mm, Dolby SR.

Une clinique au soleil

1997 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1997. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Rüdiger Vogler, Evelyne Bouix, Pierre Arditi, Julie Depardieu en Catherine Wilkening.

De Duitse chirurg Werner Bergh (Vogler) heeft een medicijn ontwikkeld dat de bestraling van kankerpati[KA3]enten overbodig maakt. Hij leeft echter al een tijdje in onmin met de directie van het ziekenhuis waar hij werkt. Bovendien wordt hij tegengewerkt door de farmaceutische industrie. Op dat ogenblik wordt hij benaderd door Marie (Bouix), een ex-geliefde, die samen met haar man Bernard Letechin (Arditi) een hospitaal leidt in de buurt van Marseilles. Werner aanvaardt hun aanbod, maar beseft niet dat hij in een wespennest terecht komt, want de kliniek wordt gefinancierd door de meedogenloze zakenman Albert Morin (Verley) en diens plannen zijn alles behalve zuiver. Medische ethiek t.o.v. winstbejag. Het klinkt heel idealistisch, maar het was niet de bedoeling van de makers om een aanklacht te maken, maar een sensationeel beeld te scheppen van de minder mooie kanten van de medische wereld. Het verhaaltje gaat erin als zoete koek, maar het klinkt allemaal zo onecht en vals. Christian Rullier en Viviane Zingg baseerden het scenario op de roman La passion du Docteur Berg van Heinz G. Konsalik. De fotografie is van Jean-Jacques Bouhon. Stereo.

Le juge est une femme : Drôle de jeu

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Pierre Kalfon, Frédéric Diefenthal, Dominique Guillo en Delphine Zentout.

In de buurt van Versailles wordt het afschuwelijk verminkte lijk gevonden van een adolescent, afgemaakt met messteken. Het lichaam ligt vlakbij de verblijfplaats van Fran[KA10]cois Gerbault (Kalfon), een aan lager wal geraakte leraar filosofie. Onderzoeksrechter Florence Larrieu neemt het onderzoek ter harte, temeer daar Gerbault vroeger haar leraar was en deze een belangirjke rol heeft gespeeld in haar beroepskeuze. Ook al is er geen enkele andere verdachte, toch kan ze moeilijk aannemen dat deze man zover gezakt kan zijn in het leven. Goedgemaakte dramatische politiefilm zonder veel inspiratie of diepgang. Kalfon steelt moeiteloos de show als de intelligente clochard. Daniel Saint Hamont en Thierry Jonquet schreven het scenario en achter de camera werd plaatsgenomen door Flore Thulliez. Geschikt voor een avondje tv-(ont)spanning voor wie niet wil nadenken. Stereo.

À toute vitesse

1996 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1996. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Élodie Bouchez, Stéphane Rideau, Pascal Cervo, Meziane Bardadi en Romain Auger.

Quentin (Cervo) is begin twintig en afkomstig uit een bescheiden arbeidersmilieu. Hij heeft een boek geschreven, dat is uitgegeven. Hij wil verder en is op zoek naar nieuwe stof. Hij ontmoet Samir (Bardadi) een jonge homo, die minder moeite heeft met seksuele voorkeur dan zijn Algerijnse afkomst. Hij besluit dat het (korte) levensverhaal van Samir de basis moet vormen voor zijn nieuwe boek. Julie (Bouchez) is Quentins vriendin; ze is afkomstig uit de kleine bourgeoisie in de provincie en studeert aan de universiteit, maar ondanks het niveau, dat men van haar mag verwachten, amuseert zij zich liever met leeftijdgenootjes. Die zijn er genoeg, en de kijker krijgt ze in alle maten en soorten te zien, met en zonder kleren in allerlei posities. Morel's portret van de early twens uit de provincie, waarvoor hij samen met Cathérine Corsini het scenario schreef, wordt dwarsgezeten door pretentieus dialoog, een slecht spelende jonge rolverdeling en een belachelijk verhaal, voor zover daar sprake van is. Toch biedt de film vernieuwende momenten en elementen, die wellicht na dit debuut behoorlijk uitgewerkt zouden kunnen worden in iets veel beters. Moraal van het verhaal: Morel is toch om te blijven volgen in de hoop dat het wat met hem of wordt: krijgt André Téchiné gelijk, toen hij hem in een bioscoop ontmoette en hem een rol aanbood en hem vervolgens ging protegeren? Het camerawerk met interessante shots is van Jeanne Lapoirie. Dolby.

Verdict : Le mensonge

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Carcélès. Met o.a. Alexandre Zambeaux, Frédéric van den Driessche, Annie Jouzier, Claire Barotra en Valérie Toledano.

Romain Meunier (Zambeaux) wordt beschuldigd van de verkrachting van Florence Villard (Borotra) in de kleedkamers van de ijsbaan. De jongeman beantwoord aan de beschrijving die het slachtoffer heeft gegeven. Romain ontkent echter halsstarrig. Hij weigert de hulp van een advocaat. Hij wil zichzelf verdedigen. Zijn vriendin Carine (Oubracham) is overtuigd van zijn onschuld. Bij een huiszoeking wordt de T-shirt gevonden die de dader droeg en Romain wordt gearresteerd. Tijdens de reconstructie geeft Florence tegenstrijdige verklaringen en dank zij de twijfel die ze hiermee zaait wordt Romain vrijgelaten. De verdediging gaat echter in beroep. Intrigerend rechtbankdrama dat aantoont hoe gemakkelijk iemand het slachtoffer kan worden van een gerechtelijke dwaling. Het verhaal houdt goed stand en blijft spannend tot op het einde en de (nog) onbekende jonge hoofdacteurs zetten stevige personages neer. In de klauwen van de tredmolen van de wet luistert niemand nog naar rede. Het goed gestructureerde scenario van Anne Landois en Bernard Dupont is gebaseerd op een waargebeurd feit. Fotografie is van Jean-Paul Schwartz.

Dr. Berg - Nur das Leben zählt

1996 | Drama

Duitsland 1996. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Rüdiger Vogler, Pierre Arditi, Evelyne Bouix, Julie Depardieu en Catherine Wilkening.

De wat vreemde eend in de Konsalik-verfilmingen voor de kijkkast; in feite de eerste, en gedraaid door een Franse regisseuse met v.n.l. een Franse rolverdeling - het verhaal leent zich ertoe: Dr. Werner Berg (Vogler) is een briljante onderzoeker op het gebied van de kankerbestrijding, die voor een grote doorbraak staat om een doelmatig geneesmiddel te ontwikkelen, maar hij is gedeprimeerd door de vroegtijdige dood van zijn dochter en wordt gekweld door schuldgevoelens. Zijn voormalige minnares Marie (Bouix) is gehuwd met Bernard L[KA1]etechin (Arditi), de eigenaar van een groot farmaceutisch bedrijf. Marie haalt Werner over om zijn werk in een chique kliniek in Zuid- Frankrijk voort te zetten. Werner weet niet dat die kliniek eigendom is van Bernards onderneming en dat het uitsluitend de bedoeling is om Werners onderzoek in de kiem te smoren, zodat Bernard nog lang kan profiteren van al die ongelukkige kankerpati[KA3]enten door zijn gebrekkige preparaten zonder concurrentie te blijven verkopen. Ambitieuze journaliste Gabrielle Caderon (Wilkening) opent Werners ogen over het gewetenloze bedrog. Christian Rullier bewerkte het boek Rostender Ruhm tot een efficiënt scenario, maar het blijft aan de oppervlakte, ook al is Arditi een heerlijke schurk en Bouix een mooie, valse slang. Depardieu is veelbelovend en de moeite waard om in betere films te blijven volgen. Vogler geeft een solide rol weg, maar de regie heeft de koers ingezet voor een gemakkelijke vaart zonder al te veel deining. Mooie locaties en onberispelijk camerawerk van Jean-Jacques Bouhon.

A toute vitesse

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Stéphane Rideau, Pascal Cervo en Élodie Bouchez.

De wat vreemde eend in de Konsalik-verfilmingen voor de kijkkast; in feite de eerste, en gedraaid door een Franse regisseuse met v.n.l. een Franse rolverdeling - het verhaal leent zich ertoe: Dr. Werner Berg (Vogler) is een briljante onderzoeker op het gebied van de kankerbestrijding, die voor een grote doorbraak staat om een doelmatig geneesmiddel te ontwikkelen, maar hij is gedeprimeerd door de vroegtijdige dood van zijn dochter en wordt gekweld door schuldgevoelens. Zijn voormalige minnares Marie (Bouix) is gehuwd met Bernard L[KA1]etechin (Arditi), de eigenaar van een groot farmaceutisch bedrijf. Marie haalt Werner over om zijn werk in een chique kliniek in Zuid- Frankrijk voort te zetten. Werner weet niet dat die kliniek eigendom is van Bernards onderneming en dat het uitsluitend de bedoeling is om Werners onderzoek in de kiem te smoren, zodat Bernard nog lang kan profiteren van al die ongelukkige kankerpati[KA3]enten door zijn gebrekkige preparaten zonder concurrentie te blijven verkopen. Ambitieuze journaliste Gabrielle Caderon (Wilkening) opent Werners ogen over het gewetenloze bedrog. Christian Rullier bewerkte het boek Rostender Ruhm tot een efficiënt scenario, maar het blijft aan de oppervlakte, ook al is Arditi een heerlijke schurk en Bouix een mooie, valse slang. Depardieu is veelbelovend en de moeite waard om in betere films te blijven volgen. Vogler geeft een solide rol weg, maar de regie heeft de koers ingezet voor een gemakkelijke vaart zonder al te veel deining. Mooie locaties en onberispelijk camerawerk van Jean-Jacques Bouhon.

Sixième classe

1995 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Véronique Genest, Line Renaud, Gérard Séty, Clément van den Bergh en Elisabeth Vitali.

Oktober 1952 op het Franse platteland. De vakantie is voorbij. De tienjarige Aur[KA1]elien Bertrand (Van den Bergh) moet terug naar school. Zijn moeder Simone (Genest) is dokter en heeft weinig tijd voor hem en zijn vader Michel (Dul[KA1]ery) is naar Parijs om er werk te zoeken en een huis in orde te maken voor zijn gezin. Om dit gebrek aan affectie goed te maken heeft de jongen zich terug getrokken in een fantasie wereld. Tot op de dag dat hij een oud koppel ontmoet, Mr. en Mme Cotelle (Séty en Renaud), die hem liefdevol opnemen en zijn leugens geloven. Zijn moeder vertelt hij dat hij de tijd bij een vriendje doorbrengt. Knap stukje kinderpsychologie verwerkt tot een boeiende film. Van den Bergh is een hartveroverende revelatie en Renaud en Séty als het oude koppel zijn schitterend. Zelden werd het gevoel van gebrek aan liefde zo warm in beeld gebracht. De tijdssfeer werd optimaal gebruikt. Goed opgebouwd scenario van Stora en Claudine Vergnes. Gérard De Battista hanteerde de camera.

Les roseaux sauvages

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van André Téchiné. Met o.a. Élodie Bouchez, Gaël Morel, Stéphane Rideau, Frédéric Gorny en Michèle Moretti.

Het is 1962 en de Algerijnse oorlog lijkt ver weg op de provincieschool waar vier tieners opgroeien. Maar de oorlog komt dichterbij wanneer de broer van een van hen naar het front moet. Terwijl een communistische onderwijzeres hun politieke bewustzijn voedt hebben de jongeren ook allerlei persoonlijke zaken aan hun hoofd. Zo denkt François dat hij homoseksueel is, en verliefd op Serge. Maar Serge voelt iets voor Maïté (Bouchez), de dochter van de docente. Gevoelig drama van André Téchiné (Ma saison préférée, Les voleurs) werd onderscheiden met vier Césars.

Le chêne et le roseau

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van André Téchiné. Met o.a. Élodie Bouchez, Gaël Morel, Stéphane Rideau, Frédéric Gorny en Michèle Moretti.

1962. Terwijl Frankrijk moeilijkheden heeft met Algerije, worstelt de zeventien-jarige Morel met zijn gevoelens. Zijn vriendin en vertrouwelinge is Bouchez, maar eigenlijk voelt hij zich meer aangetrokken tot jongens en in het bijzonder tot Rideau. Na een eerste seksuele ervaring is de verwarring in hem enorm. De komst op het lyceum van een jonge, brutale 'pied noir' verstoort de rust in het besloten wereldje van het internaat. Goede schildering van de sfeer in die periode brengt het wankele scenario van Téchiné, Olivier Massart en Gilles Taurand toch nog op een zeker niveau. Dit onbenullige verhaaltje wordt bovendien nog goed geacteerd door voornamelijk jonge acteurs. Jeanne Lefoirie was verantwoordelijk voor de fotografie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Stéphane Rideau op televisie komt.

Reageer