Marion Ducamp

Acteur

Marion Ducamp is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Qui plume la Lune ?

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Christine Carrière. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Garance Clavel, Elsa Dourdet, Michèle Ernou en Michelle Brousse.

Als de vrouw van Lucien (Darrousin) overlijdt, blijft hij achter met twee dochtertjes, Suzanne (Ferreira als kind, Duchamp als tiener, Clavel als volwassene) en Marie (Guedra als kind, Lienard als tiener, Dourdet als volwassene). Hij wil zijn kinderen beschermen en hun moeder vervangen, maar tegelijkertijd waken de meisje over hem. Luciens moeder (Ernou) behandelt hem op haar beurt weer als een kind en die situatie is op den duur niet houdbaar. Dat komt in de vorm van een generatieconflict als de meisjes volwassen worden. Suzanne trouwt met de verkeerde kerel en Marie mist de boot. Het intelligente scenario van regisseuse Carrière is gedeeltelijk autobiografisch, maar ze heeft opzettelijk haar eigen situatie omgekeerd want zij verloor op jonge leeftijd haar vader. De manier waarop ze de problemen van het chaotische huishouden benadert, is geloofwaardig en ze doet het met een bepaalde luchtigheid, waardoor je bij dit mooi gespeelde drama af en toe behoorlijk glimlacht. Het spel is mooi en de rollen passen bij hun onderwerp. Het camerawerk is van Pierre David, Pascal Lagriffoul en Gilles Porte. Carrière's tweede speelfilm werd op kleine festivals bekroond en ze sleepte zelfs een prijs in de wacht in Cannes.

Un flic presque parfait...

1998 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1998. Komedie van Marc Angelo. Met o.a. Gérard Darmon, Emma Colberti, Nozha Khouadra, François Berléand en Yves Pignot.

Politie-inspecteur Michel Blanev (Darmon) heeft afspraak met zijn dochter Louisiane (Ducamp) die hij al vijftien jaar niet meer heeft gezien. Het meisje verwacht veel van de rendez-vous en hoopt op een verzoening. Maar ter plekke is Blanev getuige van een overval op een supermarkt. Hij ziet hoe twee kassiersters van de verwarring gebruik maken om er met de buit vandoor te gaan. Hij gaat erachteraan en neemt ze te grazen. Het afspraakje met zijn dochter gaat hierdoor aan zijn neus voorbij. Darmon moet al zijn charmes aanwenden opdat je zou blijven kijken naar deze huilerige tv-film met een plot (geschreven door Daniel Saint- Hamont) die totaal ongeloofwaardig is.

Pour mon fils**

1997 |

Frankrijk 1997. M. Watteux. Met o.a. Véronique Jannot, Marion Ducamp en Bruno Wolkowitch.

Carole Lefevre denkt dat ze het perfecte gezinnetje heeft met haar man, Stephane, en twee kinderen Sabine en Bastien. Het familiegeluk neemt echter een dramatische wending als Carole ontdekt dat haar vijfjarige zoontje Bastien onder de blauwe plekken zit. Gaat haar verdenking eerst nog uit naar mishandeling op school, al gauw ontdekt ze dat ze de oorzaak dichter bij huis moet zoeken... en wel in haar man, Stephane. Zo begint de strijd van Carole om haar zoontje, maar ook haar huwelijk te redden

Pour mon fils

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Véronique Jannot, Bruno Wolkowitch, Kevin Aïdoud, Marion Ducamp en Sophie Barjac.

Carole (Jannot) en St[KA1]ephane Lef[KA2]evre (Wolkowitch) leiden een druk, maar gelukkig bestaan. Ze hebben twee kinderen, tiener Sabine (Ducamp) en Bastien (Aïdoud), die de kleinste is. Carole ziet ineens dat Bastien onder de blauwe plekken zit als hij thuiskomt. Bastien beweert dat hij van de trap gevallen is, maar volgens de dokter gaat het om mishandeling. Bastien weigert iets te zeggen en volgens zijn juf op school is iedereen dol op hem. Carole kan daarom moeilijk aannemen dat hij op school geslagen is. Zij begint bange vermoedens te krijgen dat haar man Stéphane weleens de dader zou kunnen zijn. Als ze op een avond thuis komt, is Bastien zo hard aangepakt dat hij in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Een onthutsend en triest verhaal over kindermishandeling binnen het gezin en de oorzaak ervan maakt de kijker nog meer van streek. Goed gespeeld en ongetwijfeld gemaakt met de beste bedoelingen maar dat komt nogal gekunsteld over en er blijven heel veel vragen onbeantwoord. Nicole Jamet schreef het scenario dat door Mario Barroso gefilmd werd. Stereo.

La femme du pêcheur

1997 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1997. Romantiek van Dominique Cheminal. Met o.a. Fanny Cottençon, Jean-Marc Thibault, Jacques Spiesser, François Mathouret en Robinson Stévenin.

De zestien-jarige Vincent (St[KA1]evenin) brengt zijn vakantie samen met zijn ouders door op een Bretoens eiland. Ze verblijven in het pension van Jeanne (Cotten[KA10]con), de weduwe van een visser. Bernard Papin (Thibault) en zijn gezin zijn de andere gasten. Bernards dochter Virginie (Le Fur) tracht de aandacht van Vincent te winnen, maar deze wordt vooral geïntrigeerd door de mysterieuze Jeanne, waarvan hij vermoedt dat ze gekweld wordt door een geheim dat ze aan niemand kan meedelen. Weinig opwindend beeld van gezinsvakanties aan de kust. Op de beste momenten lijkt het een aanbieding uit een of andere reisbrochure, voor de rest volgen we het ontwaken van een puber tot een jongeman die zich niet langer laat leiden door zijn ouders. Het goede spel van Cottençon kan geen leven brengen in deze matte, langdradige film over problemen die er geen zijn. Het scenario is van de hand van Mitchell Hooper. Wie toch kijkt kan tenminste genieten van de fraaie fotografie van Etienne Fauduet.

Mélanie

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Michel Duchaussoy, Pascale Roberts, Marie Matheron, Marion Ducamp en Alexis Tomassian.

M[KA1]elanie (Ducamp) is dertien. Ze woont met haar zeventien-jarige broer Patrick (Tomassian) bij haar alleenstaande moeder Florence (Matheron) die een antiekwinkeltje heeft. Ze is een teer, maar vrolijk meisje dat erg aan haar moeder gehecht is. Ze is een redelijke leerling op school. Op een dag komt mamma haar niet van school halen en thuis is ze ook niet. Haar grootouders (Duchaussoy en Roberts) zeggen dat ze in het ziekenhuis ligt, maar later komt Mélanie achter de waarheid als haar broer zich verspreekt en die is hard: haar moeder is aangehouden en zit in de gevangenis. Alles, waarin ze geloofde, is nu kapot. Een integer drama over de gevolgen van de arrestatie van een moeder op een gevoelig kind dat groot wordt. Mélanie, schitterend gespeeld door de jonge Ducamp maakt een veranderingsproces door in enkele uren, waarover ze onder normale omstandigheden jaren gedaan zou hebben. Bij gevolg is ze totaal uit het lood geslagen. Knap uitgewerkt scenario van Paul Irrtum. Sombere fotografie van Hans Meier.

Esther et Sarah

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Ludmila Mikaël, Lisa Martino, Catherine Arditi, Dominique Guillo en Frédérique Tirmont.

Istanbul, Turkije 1945. Esther (Mika[KA3]el) is een knappe, jonge joodse vrouw van Bulgaarse afkomst, die tegen haar zin is getrouwd met Illian (Karmann). Het onfortuinlijke huwelijk loopt spaak na het dramatische overlijden van Illiana (Astrid Guilleret), een van hun drie kinderen. Esther vertrekt met haar zes-jarige dochtertje Sarah (Camille Guilleret) naar Parijs, waar hen een hoop ellende wacht. Sacha (Dupont) blijft bij zijn vader. Sarah belandt in een oerstreng katholiek internaat, de uitgeputte Esther in een kliniek. Zij kan het geld voor het internaat niet meer betalen, maar de nonnen stellen een ruil voor: Sarah mag blijven op voorwaarde dat zij katholiek wordt. Drie jaar later krijgen Esther en Sarah (dan gespeeld door Ducamp) de Franse nationaliteit. Tien jaar later worden zij opgespoord door Esthers zoon Sacha (Guillo) die in Parijs medicijnen gaat studeren. De achttien-jarige Sarah (dan gespeeld door Martino) wil terug naar Turkije en wordt er met open armen ontvangen maar spoedig blijkt dat haar vader haar wil uithuwelijken aan een rijke handelaar. Weer terug in Frankrijk, gelouterd dit keer en klaar voor de grote liefde. Superieure Franse soap avant la lettre gebaseerd op een autobiografisch verhaal van producente Nelly Kafsky in de vorm van een eerbetoon aan immigranten en de moeilijkheden die zij in hun streven naar het geluk moeten overwinnen. Gered door knappe vertolkingen. Het scenario is van Sarah Romano, Daniel Saint-Hamont en regisseur Otmezguine. Het camerawerk is van Roman Winding. Stereo. Ook bekend als LE RÊVE D'ESTHER.

Une femme dans la tempête

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Dunoyer, Philippe Volter, Jean-Claude Leguay en Carine Noury.

Om vijf uur `s ochtends wordt burgemeester Catherine (Jannot) uit haar bed gehaald door de hoofdcommissaris van politie. Hij vraagt haar met spoed naar de chemische fabriek te komen. Hij wordt bezet gehouden door drie jonge zigeuners, die zich gebarricadeerd hebben in een opslagruimte. Ze dreigen het hele zaakje de lucht in te laten vliegen als de schuldigen van een verkeersongeval niet binnen 24 uur worden opgepakt, waarbij een jonge zigeunerin zwaar gewond werd. De jonge snaken hebben niets te verliezen, terwijl Catherine voor de schier onmogelijke taak staat om de verkeerszondaars te pakken. Een race tegen de tijd, die routineus in beeld gebracht werd. Het scenario van Alain Krief, Paul Berthier, Vivian Zingg, Christian Biegalski en Eric Kristy over vooroordeel, racisme en stedelijk geweld staat bol van de clichés. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marion Ducamp op televisie komt.

Reageer