Pascal Caubère

Acteur, Cameraman, Componist

Pascal Caubère is acteur, cameraman en componist.
Er zijn 12 films gevonden.

Meurtres à Rocamadour

2014 | Misdaad

Frankrijk 2014. Misdaad van Lionel Bailliu. Met o.a. Clémentine Célarie, Grégori Derangère, Thierry Desroses en Gaëlle Bona.

In het pittoreske bedevaartsoord Rocamadour in het Franse Centraal Massief wordt het lijk gevonden van een man die op een akelige manier aan zijn einde is gekomen. Iemand heeft hem voor zijn dood gedwongen om op z'n knieën een trap met 216 treden te beklimmen, zoals dat in de Middeleeuwen werd gedaan door boetvaardige pelgrims. De bijna gepensioneerde politievrouw Sophie Lacaze (Célarié) krijgt hulp van haar opvolger bij het oplossen van de zaak. Aardige tv-film, vooral geschikt voor francofielen, vanwege de fraaie plaatjes.

Le miroir de l'eau

2004 | Mysterie, Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Mysterie van Edwin Baily. Met o.a. Bernard Yerlès, Line Renaud, Cristiana Réali, Jean-Claude Adelin en Valérie Mairesse.

In het pittoreske bedevaartsoord Rocamadour in het Franse Centraal Massief wordt het lijk gevonden van een man die op een akelige manier aan zijn einde is gekomen. Iemand heeft hem voor zijn dood gedwongen om op z'n knieën een trap met 216 treden te beklimmen, zoals dat in de Middeleeuwen werd gedaan door boetvaardige pelgrims. De bijna gepensioneerde politievrouw Sophie Lacaze (Célarié) krijgt hulp van haar opvolger bij het oplossen van de zaak. Aardige tv-film, vooral geschikt voor francofielen, vanwege de fraaie plaatjes.

Au secours, j'ai 30 ans!

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Marie-Anne Chazel. Met o.a. Pierre Palmade, Giovanna Mezzogiorno en Nathalie Corré.

Pretentieloze grote stads-klucht over een drietal dertigers in Parijs dat elkaar eeuwige trouw en vriendschap heeft beloofd tijdens de kinderjaren. Bevallige Kathy (Mezzogiorno) speelt de feeks die liefde afhoudt uit angst gekwetst te worden. Tara (Corré) wordt emotioneel misbruikt en zoek haar heil in eten. Yann (Palmade) is zowaar gelukkig in de liefde, met vriend Alfredo. De alledaagse sores vervliegen als magere Hein plaatsneemt in de wachtkamer van één van de drie. Solide acteerwerk, maar de film zakt gaandeweg wat in. Gebaseerd op de roman Last Chance Saloon (2001) van de Ierse schrijfster Marian Keyes (1963).

Le coeur des hommes

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Marc Esposito. Met o.a. Gérard Darmon, Jean-Pierre Darroussin, Bernard Campan, Marc Lavoine en Ludmila Mikaël.

Sympathieke herenfilm van voormalig filmjournalist Marc Esposito (medeoprichter van filmblad Première) over de vriendschap tussen vier veertigers. Rond hun vijftiende voetbalden ze samen in een Parijse voorstad en sindsdien zoeken ze elkaar regelmatig op om problemen te relativeren rond werk, vrouwen, nageslacht en vriendschap. Zoals gebruikelijk in dit type film ligt de nadruk op de potentieel splijtende invloed van echtgenoten, vriendinnen en maîtresses. Maar gelukkig kan 25 jaar vriendschap dienen als rots in de branding. Plezier van en met heren, geschikt voor beide seksen. In 2007 volgde meer oude-jongens-stokbrood in Le coeur des hommes 2.

7 ans de mariage

2003 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 2003. Komedie van Didier Bourdon. Met o.a. Didier Bourdon, Catherine Frot, Yan Duffas en Jacques Weber.

Na zeven jaar huwelijk is de spanning er wel een beetje vanaf in het echtelijk bed van Audrey (Frot) en Alain (Bourdon). Op aanraden van een bevriende seksuoloog besluiten ze, aanvankelijk wat onwennig, naar middelen te zoeken om het vuur weer wat op te rakelen. Het wordt een wondere tocht door de wereld van de moderne erotiek, met onverwachte resultaten. Mild geestige erotische komedie van de Frans-Algerijnse Bourdon, die een leuke sukkel neerzet. Frot is ook prima als langzaam onttruttende Parisienne.

Oui, mais...

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Yves Lavandier. Met o.a. Émilie Duquenne, Gérard Jugnot, Cyrille Thouvenin, Alix de Konopka en Vanessa Jarry.

Eglantine Laville (Duquenne) is zeventien, heeft een opdringerig ouder vriendje, S[KA1]ebastien Douglas (Thouvenin), die dingen wil waarvoor zij nog niet klaar is. Haar moeder Denise (De Konopka) kibbelt te veel met haar hardwerkende vader Andr[KA1]e (Bonnel), die veel te veel weg is. Eglantine mag van haar moeder veel te weinig, terwijl mama af en toe te diep in het glaasje kijkt. Kortom Eglantine heeft normale opgroeiproblemen. In zo`n geval gaan kinderen uit de betere gesitueerde milieus naar een psychiater. De keuze valt op een oddball, alleen de verschijning al, Moenner (Jugnot), maar hij loodst Eglantine vaardig door haar moeilijke periode en bereidt haar voor op het leven. Deze eersteling van Lavandier is minstens om twee redenen geslaagd, ten eerste: het scenario heeft hij met grote kennis van zaken geschreven (hij komt uit het vak en heeft daardoor onzin vermeden). Ten tweede: Duquenne is volledig geloofwaardig en speelt haar rol met verve. Ieder meisje van gelijke leeftijd met soortgelijke problemen kan zich moeiteloos met haar identificeren. Het camerawerk is van Pascal Caubère, die op locatie in Lyon draaide en het ziet er goed uit.

L'instit : Le choix de Théo

1999 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1999. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, Mike-Andy Guillemin, Sophie Bouilloux, Antoine Reyes en William Léger.

Zoals elk jaar wordt in het dorp de kermis opgebouwd. De foorkramers logeren op het terrein dat hen door de burgemeester werd toegewezen. Hun kinderen gaan in het dorp naar de school waar Victor Novak (Klein) juist als interim onderwijzer aan de slag is gegaan. De negenjarige Th[KA1]eo (Guillemin) heeft altijd met zijn kermisklant-vader Franck (Reyes) opgetrokken. Hij werd in het dorp geboren en zijn gescheiden moeder, Nathalie (Bouilloux) woont er nog steeds. Deze vindt dat nu de tijd is aangebroken om wat stabiliteit te brengen in het leven van de jongen. Als ze Théo het nieuws bekend maakt dat hij voortaan bij haar moet blijven is de jongen doodongelukkig. Aan onze onderwijzer om de plooien glad te strijken en de beste oplossing te vinden. En onze psycholoog/onderwijzer hij ploegde voort. Dezelfde sentimentele relatie-spanningen in een andere omgeving. Het is onwaarschijnlijk waar de makers van deze reeks steeds weer andere inspiratie zoeken. Novak moet nu toch stilaan gans Frankrijk doorgetrokken zijn. Speciaal voor de fervente fans schreven Sylvie Coquart en Pascal Bancou dit scenario. Hou de zakdoeken binnen handbereik. Je hebt ze nodig. Fotografie is van Pascal Caubère.

David Cronenberg: I Have to Make The Word Be Flesh

1999 | Documentaire, Biografie

Frankrijk/Canada 1999. Documentaire van André S. Labarthe. Met o.a. David Cronenberg en Serge Grünberg.

In zijn studio in Canada ontmoet journalist Gr[KA3]unberg cineast Cronenberg. Terwijl ze op video naar fragmenten kijken uit THE NAKED LUNCH, THE FLY, SHIVERS, CRASH en VIDEODROME, praat Cronenberg over zijn kijk op het medium film. Hij heeft het over de onmogelijkheid om de film die hij in zijn hoofd heeft over te brengen op het scherm. Hij kan onmogelijk werken met een storyboard omdat hij geen conceptuele films maakt. De uiteindelijke film ontstaan enkel nadat alle elementen bijeengebracht zijn en op celluloid staan. Een centraal punt in zijn hele [KL21]uvre is de geboorte en vooral de hergeboorte en transformatie. Op een zeker punt in je leven ben je verplicht een nieuwe richting te kiezen, dat is de hergeboorte en daaruit vloeit dan de transformatie voort. Met zijn twaalf films wist Cronenberg (1943) zich te bevestigen als een van de belangrijkste Canadese cineasten, maar tevens een van de meest omstreden. Commentaar werd ingesproken door Jean-Claude Dauphin. De montage werd verzorgd door Danielle Anezin. Fotografie is van Pascal Caubère.

Les monos : La meute

1998 | Komedie, Familiefilm

België/Frankrijk 1998. Komedie van José Pinheiro. Met o.a. Christian Rauth, Daniel Rialet, Eric Franquelin, Cécile Bois en Gianni Giardinelli.

Manu (Rauth) en JP (Rialet) hebben een organisatie opgericht die vakanties organiseert met probleemtieners. Door hen ongewone activiteiten te laten uitvoeren hopen ze dat ze de jongeren kunnen laten inzien dat hun houding verkeerd is. Als ze hen kunnen bewijzen dat ook zij in iets kunnen slagen willen ze een soort schok bij hen teweegbrengen. Ze weten waarover ze praten, want zelf zorgden ze ook voor heel wat problemen in hun tijd. Tijdens de kerstvakantie trekken ze met een groepje adolescenten naar de Jura voor een tocht met sledehonden. De pilootfilm voor een eigen reeks van Rauth en Rialet, de twee populaire assistenten van Commissaris Navarro. Hiermee willen ze hulde brengen aan de vele vrijwilligers die zich inzetten om jonge mensen in moeilijkheden te helpen, zodat deze een plaats kunnen vinden in de maatschappij. Het is een goede poging, maar de sentimentaliteit haalt uiteindelijk de overhand en de oplossing is een beetje te naïef. Rauth en Rialet bedachten de personages en schreven het scenario. Pascal Caubère stond achter de camera.

La course de l'escargot

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jérôme Boisvin. Met o.a. Eric Métayer, Isabelle Pasco, Didier Bénureau, Thierry Hancisse en Fred Ulysse.

Albert (Métayer) is veertig en woont in Parijs. Hij is een bon-vivant die graag leest, maar een broertje dood heeft aan werken. Op een dag krijgt hij het bericht dat zijn oom Joseph onder mysterieuze omstandigheden om het leven is gekomen en dat hij diens slakkenkwekerij erft. Albert vindt het schandalig dat men deze diertjes enkel kweekt om door rijke nietsnutten verorbert te worden en hij begeeft zich naar Bourgogne vastbesloten om de erfenis te weigeren. Eens ter plaatse verneemt hij dat oom Joseph bedolven zat onder de schulden en dat zijn schuldeisers niets liever willen dan hun klauwen te leggen op de kwekerij. Dat vindt Albert nog erger en hij besluit te blijven en de slakkenkwekerij te redden. Hij krijgt de hulp van Margot, een studente die zich gespecialiseerd heeft in 'slakkenkunde'. Een gevoelig drama gemaakt met een groot gevoel voor fantasie. Métayer leeft zich uitstekend in zijn rol in en door zijn delicaat spel slaagt hij er op z'n eentje in om de interesse van de kijker tot het einde te behouden. Een ongewoon scenario, goed uitgeschreven door Laurent Benegui. Fotografie is van Pascal Caubère.

L'instit : À quoi ça sert d'apprendre ?

1998 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, André Thorent, Jérémie Semonin, Cécile Gabriel en Daniel Briquet.

Interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een arbeidersdorpje de oude Charles Coste (Thorent) vervangen, die met pensioen gaat. Deze is niet te spreken over de jongeren van vandaag die niet inzien waarom ze moeten leren. Victor wordt in zijn klas inderdaad geconfronteerd met studenten die zelfs de meest elementaire stof niet onder de knie hebben. Er bestaat geen ingangsexamen meer, dus kan iedereen zich in de zesde laten inschrijven om op hun zestiende de school te verlaten en de rangen analfabete werklozen te vervoegen. Victor is vastbesloten deze jonge mensen de nodige motivatie bij te brengen. Onze 'instit' heeft het niet onder de markt deze keer want hij moet niet enkel de leerlingen het belang van studie bijbrengen, maar ook hun ouders, die niet inzien waarom iemand die toch aan de lopende band in de fabriek gaat staan gestudeerd moet hebben. Een inderdaad erg realistisch probleem dat voor een keer eens zonder al te veel sentimentaliteit gebracht wordt. De strijd tussen de onderwijzer en zijn onbegrijpende omgeving is op sommige momenten zelfs boeiend. Alain Schwarzstein en Florence Aguttes schreven het scenario. Fotografie is van Pascal Caubère.

Baby-sitter Blues

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Williams Crépin. Met o.a. Valérie Mairesse, Erwan Baynaud, Johanna Carvais, Caroline Loeb en Marie-Pierre Casey.

Sylvie (Mairesse) staat alleen in voor de opvoeding van haar veertienjarige zoon Emilien (Baynaud). Samen met haar vriendin Marthe (Loeb) ontwerpt ze juwelen en de verkoop ervan stelt hen in staat om goed, maar niet overdreven, te leven. Als op een dag Emilien een computer vraagt moet hij van zijn moeder de helft zelf betalen. Emilien werpt het op een akkoordje met zijn schoolvriendin Marie-Martine (Carvais): hij neemt een deel van haar baby-sit-sessies over. Zo komt de jongen in contact met de meest vreemde ouders. De confrontatie van de jongen met deze ouders en hun kinderen vormt het interessantste onderdeel van deze alledaagse levensschets waarin zowel de dramatiek als de humor van elke dag wordt verwerkt. Zeker geen grote film, maar een leuke brok levensfilosofie gezien door de ogen van een opgroeiende tiener. De acteerprestaties zijn redelijk goed, vooral van de jonge Baynaud. Marie-Aude Murail schreef het scenario en Pascal Caubère stond achter de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pascal Caubère op televisie komt.

Reageer