Jean-Claude Brialy

Regisseur, Acteur

Jean-Claude Brialy is regisseur en acteur.
Er zijn 158 films gevonden.

Monsieur Max

2006 |

Frankrijk 2006. Gabriel Aghion. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Dominique Blanc en Guillaume Galienne.

On ne choisit pas sa famille

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van François Luciani. Met o.a. Catherine Alcover, Vanessa Larré, Dominique Guillo en Jean-Claude Brialy.

Le hasard fait bien des choses!

2002 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 2002. Drama van Lorenzo Gabriele. Met o.a. Antonio Interlandi, Sabine Haudepin, Jean-Claude Brialy en Jean-Claude Biraly.

Vijftiger Muller (Brialy) is een gerespecteerd universitair docent die zijn hechte relatie met de jongere Armando (Interlandi) geheim houdt. Zijn leven loopt op rolletjes totdat de rechtbank hem aanwijst als de voogd van de zeventienjarige wees Antoine (Bravo). Muller vreest voor zijn carrière als zijn homoseksualiteit bekend wordt en roept de hulp in van zijn 'echtgenote' Alice (Haudepin), een vrouw die hij jaren eerder met een papieren huwelijk aan een verblijfsvergunning hielp. De televisiefilm Le hasard fait bien les choses! wasemt goedmoedigheid. Een knap geschreven en warm geacteerd drama over de angst om gekend en afgewezen te worden.

Nos jolies colonies de vacances

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Stéphane Kurc. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Valentine Varela, Hélène Foubert, Hugues Boucher en Franck Dubosc.

De zestigjarige Max (Brialy) is al sinds jaren de eigenaar van een vakantiekolonie. Hij heeft zijn leven gewijd aan de opvoeding en opvang van kinderen en jongeren. Maar nu is hij moe en ziek en hij gaat op zoek naar iemand aan wie hij de verantwoordelijkheid over kan geven. Zijn toekomstige schoonzoon is gemeenteraadslid en heeft andere ambities. Hij wil de kolonie verkopen om er luxeverkavelingen van te maken en dat wil Max in elk geval voorkomen. Hij nodigt acht van zijn vroegere gasten uit en hoopt onder hen een geschikte overnamekandidaat te vinden. Maar deze jonge mensen die hem vroeger zo goed bevallen zijn, hebben nu een eigen leven opgebouwd en vinden het idee om een vakantiecentrum te leiden eerder belachelijk. Kruising tussen drama, komedie en nostalgie met veel flair gebracht, maar toch iets te conventioneel uitgewerkt om echt boeiend te worden. Het scenario van Carole Giacobbi confronteert een aantal volwassenen met hun verleden en de terugslag ervan op hun toekomst. De uitstekende vertolkingen camoufleren vele tekortkomingen in de karaktertekeningen van de personages. Fotografie is van Romain Winding.

La bicyclette bleue

2000 | Oorlogsfilm, Romantiek

Duitsland/Italië/België/Frankrijk/Zwitserland 2000. Oorlogsfilm van Thierry Binisti. Met o.a. Laetitia Casta, Georges Corraface, Silvia De Santis, Virgile Bayle en François Marthouret.

De duurste Franse tv-film tot op dit ogenblik is een prestigieus project over de belevenissen van een jonge vrouw tijdens WO II (1939-44). L[KA1]ea Delmas (Casta) groeit op tussen de wijnakkers, het familiebezit in het landelijke Montillac in de Bordelais. Deel 1 begint op het moment dat L[KA1]ea, de benjamin van het gezin, achttien wordt. Van haar vader Pierre (Marthouret) krijgt ze een blauwe fiets. Kort daarop breekt de oorlog uit. L[KA1]ea is heimelijk verliefd op Laurent D`Argilat (Bayle). Ze gaat met haar vader en twee tantes naar Parijs. Daar ziet ze Laurent opnieuw, maar die is inmiddels getrouwd met Camille (De Santis), haar beste vriendin. In deel 2 helpt L[KA1]ea Camille bij de geboorte van haar zoon. Ze neemt ze allebei mee naar Montillac. Enkele dagen later wordt het domein opge[KA3]eist door de Duitse bezetter. Pierre gaat in het verzet. L[KA1]ea`s oudste zus Fran[KA10]coise (Boutefeu) zet de familie voor schut door ervoor uit te komen dat ze een verhouding heeft met Otto Kramer (Sammel), een Duitse officier. Het laatste deel start met Léa die het levenloze lichaam van haar vader vindt. Hij werd door de bezetter vermoord. Léa is enkele weken in de war en wordt uit haar roes gewekt als ze bezoek krijgt van Laurent die toevallig in de buurt is. Léa gaat naar Parijs om Françoise op te zoeken die een kind heeft van Otto. Met haar filmdebuut weet topmannequin model Casta zeker te overtuigen in een moeilijke rol. Helaas wordt het omlaag gehaald door ellenlange dialogen en een traag tempo. De driedelige miniserie zou gebaat zijn met een inkorting. Xavier Maurel, Lorraine Lévy, Jean-Loup Dabadie en Claude Pinoteau bewerkten de romancyclus La bicyclette bleue, 101, Avenue Henri Martin en Le diable en rit encore tot een gelijkmatig scenario, maar een Franse GONE WITH THE WIND is het zeker niet geworden. Fraai camerawerk van Dominique Bouilleret. Stereo.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

L'homme de ma vie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Patrick Chesnais, Bruno Solo, Marianne Denicourt, Valérie Bonneton en François Berléand.

Fondsdirecteur van een uitgeverij Simon (Solo) houdt zichzelf goed in evenwicht dankzij zijn psychiater Charles (Chesnais), maar als die op een dag verklaart dat hij genezen is, slaat hij uit het lood. Simon beseft dat hij niet meer zonder Charles kan, maar Charles wil van hem af, omdat hij denkt dat Simon zijn huwelijk in gevaar brengt. Charles' vrouw is actrice en in verwachting; ze wil het kind niet en is bereid Charles te verlaten. Op de uitgeverij komt een manuscript binnen. Als Simon het leest herkent hij zichzelf. Simon zou het willen verbranden, maar zijn partner staat erop dat hij het uitgeeft. Het komt tot een handgemeen tussen Simon en Charles, waarbij Charles gewond raakt, waarna Simon hem verzorgt. Nu denkt Charles' moeder dat hij homo is, omdat haar schoondochter weg is. Het begint Charles te dagen wie de auteur van het manuscript is: zijn mentor met wie hij al zijn gevallen bespreekt. Wie er voor gaat zitten en moeite doet om de dialogen te volgen kan zich kostelijk amuseren. Bovendien is Chesnais geknipt voor zijn rol wat het plezier verhoogt. De overige rollen zijn ook niet slecht. Het scenario is van Corinne Atlas, Christian Biegalski, Pierre Geller en regisseur Kurc. Het camerawerk is van Michel Cénet.

Kennedy et moi

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Sam Karmann. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Nicole Garcia, Sam Karmann, Patrick Chesnais en François Chattot.

In zijn eerste lange speelfilm volgt regisseur Karmann (Omnibus, À la petite semaine) met lichte ironie romanschrijver Simon (Bacri), een veertiger die weinig trek meer heeft in het leven. Zijn vrouw heeft een affaire, zijn kinderen kunnen hem niet boeien en in werk heeft hij ook geen zin meer. Dan raakt hij geobsedeerd door het horloge van zijn therapeut. Het ding zou aan Kennedy hebben toebehoord, die het droeg op de dag dat hij werd vermoord. Karmann werd genomineerd voor een European Film Award als Ontdekking van het Jaar.

Barbara, je chante ma vie

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

België/Frankrijk 1999. Documentaire van Philippe Kohly. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Marie Chaix, Jo Dekmine, Sophie Makhno en Georges Moustaki.

Diepgravende documentaire over de `zangeres in het zwart`, Barbara, die in juni 1930 te Parijs geboren werd als Monique Serf. Nadat ze met haar familie als joden ondergedoken had gezeten, trok ze na de oorlog naar Belgi[KA3]e. Daar trad ze op in cabarets te Brussel en Charleroi als Barbara Brodsky. Haar grote voorbeeld was Edith Piaf. Na de dood van haar vader in 1959 vestigde ze zich terug in Parijs. Ze legde haar bittere herinneringen aan haar vader vast in het lied `Nantes`, dat tevens de geboorte inluidde van Barbara, de zangeres die een sensatie werd toen ze in 1963, gesteund door Georges Brassens, optrad in de Bobino. Ze werd goede maatjes met Jacques Brel, die haar zelfs aanzette haar filmdebuut te maken in zijn film FRANZ (1971). Het portret van een vrouw die heel haar leven gevochten heeft tegen haar eigen onzekerheid. Op de soundtrack krijgen we al haar bekende nummers te horen. Een knap document over een moedige vrouw die wist wat ze wou en weigerde compromissen te sluiten. Ze stierf in november 1997. Kohly schreef het scenario. Claude Hermann sprak de commentaar in. Montage is van Claudine Dupont. Frank Dhelens stond achter de camera. Stereo.

Romy Passions

1998 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1998. Documentaire van Bob Decout. Met o.a. Daniel Biasini, Sarah Biasini, Horst Buchholz, Claudia Cardinale en Jean-Claude Brialy.

Via een gesprek tussen Daniel Biasina en Sarah Biasina, laatste echtgenoot en dochter van Romy Schneider, krijgen we een beeld van de vrouw achter de actrice. Hoe ze van romantische tienerster uit de SISSI-films evolueerde tot een van de beste Franse dramatische actrices. Beiden praten over haar alsof ze voor de eerste keer over haar spreken. Het gesprek wordt onderbroken door filmfragmenten, werkopnames, interviews met Romy, scènes uit toneeloptredens, actualiteitsbeelden en priv[KA1]-opnames met o.a. haar zoontje David. Ze besteden tevens veel aandacht aan haar turbulente liefdesleven. Ondertussen geven ook mensen die met haar gewerkt hebben hun indrukken over deze uitzonderlijke collega, terwijl ook haar dokters, gouvernantes van haar kinderen en huispersoneel aan het woord komen. Je moet niet denken dat je iets nieuws over haar te weten komt, maar het is in elk geval een luchtig, wat oppervlakkig, portret van een uitstekende actrice, die minder geluk had in haar privé- leven. Liliane Gallifet en Isabelle Albaret schreven het scenario. Commentaar werd ingesproken door Ludmila Mikael. Montage is van Audrey Maurion, Clara Legris en Nicolas Trembasiewicz. Achter de camera stond Eric Guéret.

Legenden - Romy Schneider

1998 | Documentaire, Biografie

Duitsland 1998. Documentaire van Michael Strauven. Met o.a. Sarah Biasini, Karlheinz Böhm, Oswalt Kolle, Helmut Lohner en Jean-Claude Brialy.

Romy Schneider werd in 1938 geboren als Rosemarie Albach- Retty, de dochter Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die zowel op het toneel als voor de camera stonden. Deze documentaire volgt Romy vanaf haar prille begin, in 1952, over haar SISSI-trilogie, tot haar verloving met Alain Delon, waardoor ze in Frankrijk terecht kwam. Hier kreeg ze een nieuw imago van Coco Chanel. Na haar mislukte Hollywood-avontuur kwam ze weer naar Europa, waar haar carrière gered werd dank zijn LA PISCINE, waarin ze als tegenspeler niemand minder had dan Alain Delon, ook al was hun relatie al lang voorbij. In Frankrijk bouwde ze haar loopbaan verder uit en werd een van de belangrijkste sterren van de Franse film. Haar privé-leven was echter een puinhoop. De wanhoop die zo dikwijls uit haar films sprak was echt. Haar leven brak helemaal wanneer in 1981 haar zoon David bij een ongeval de dood vond. Minder dan een jaar later, op 29 mei 1982, stierf ook zij, aan een dodelijke cocktail van medicijnen en alcohol. De liefde- haat verhouding van Romy met haar moeder Magda wordt eveneens gedetailleerd uit de doeken gedaan. Een boeiend portret met commentaar van Patrick Blank, Frank Sieckel, Conny Wolter en Käthe Koch. Montage was van Katrin Ewald en nieuw beeldmateriaal werd gefilmd door Bernd Höhne.

Le comte de Monte-Cristo

1998 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1998. Avonturenfilm van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Ornella Muti, Jean Rochefort, Pierre Arditi en Sergio Rubini.

Groots opgezette verfilming in vier delen naar het heldenepos van Alexandre Dumas dat in 1845 verschenen is. De Franse tv- kijker heeft er kennelijk na een aantal bioscoopverfilmingen nog niet genoeg van en wil telkens weer de helden uit de 19e eeuwse (Franse) literatuur zien herleven. De drang naar macho-helden, avontuurlijke ondernemingen en nobele gevoelens, die de gerechtigheid laten zegevieren tegen valsheid en gekonkel, lijkt onverzadigbaar. G[KA1]erard Depardieu wilde al twee decennia lang gestalte geven aan zijn Graaf van Monte-Cristo, alias Edmond Dant[KA2]es, Abb[KA1]e Busoni, Lord Wilmore en Vader Dant[KA2]es. Er kwam een gigantisch budget (miljoenen Euro`s), er werd een prestigieuze rolverdeling ingehuurd, men zorgde voor oogverblindende locaties (24 in totaal, waaronder de Franse volksvertegenwoordiging, het Gr[KA1]evin-museum, de kastelen van Nandy en Saussay, de opera van San Carlo in Napels en het eiland Malta, waar de vroeg-19e eeuwse haven van Marseille werd nagebouwd. Men liet vijfduizend kostuums maken en plaatste de miniserie van bijna zeven uur in 26 landen om de kosten weer terug te halen. De bezielende kracht van G[KA1]erard Depardieu moest de film dragen en tegelijkertijd leert de kijker de Depardieu-clan verder kennen: dochter Julie als Valentine de Villefort en zoon Guillaume als de jonge Edmond Dant[KA2]es. In het begin zien we Dant[KA2]es als de jonge kapitein ter zee, die ten onrechte wordt ingesloten in een fort op een eilandje, Ch[KA4]ateau d`If. Na twintig jaar in de kerker hebben zitten verkommeren, kan hij op miraculeuze wijze ontsnappen. Hij vindt een grote schat, vermomt zich als Monte-Cristo en gaat systematisch zijn vijanden opsporen, ontmaskeren en vernietigen. In Parijs rekent hij af met Baron Danglars (Aumont), Fernand De Morcef (Rochefort) en officier van justitie Villefort (Arditi). Ook op het amoureuze vlak laat Monte-Cristo zich niet onbetuigd. Italiaanse actrice Muti speelt zijn onfortuinlijke verloofde Mercedes, die hij later terugvindt. Franse coryfee[KA3]en maken hun opwachting: de zanger Moustaki als abb[KA1]e Faria in de kerker, 76-jarige Presle als Madame de Saint Meran en good-old- Brialy als vader Morrel. Het scenario is van Didier Decoin, een Prix-Goncourt-winnaar en voormalig hoofd drama van staatszender France 2. De handeling komt traag op gang met een aanvankelijk te gespannen Depardieu. Het zijn de schoften, Arditi en Rochefort, die vaak de show stelen. Halverwege krijgt men het beste gedeelte: het is ritmisch, hartstochtelijk, magisch met een Monte-Cristo die aarzelt tussen haat voor zijn vijanden, medelijden voor de onschuldigen en zijn liefde voor Mercedes. In het slot zien we bij de wedergeboorte van Dant[KA2]es de triomf van de liefde, zijn vergevingsgezindheid en zijn menselijkheid. Hoewel deze vierdelige film lang genoeg is om bijfiguren te ontwikkelen, komen ze te weinig uit de verf. De alom aanwezige en dominerende Depardieu moet het qua vertolking wel degelijk afleggen tegen zijn Monte-Cristo voorgangers Louis Jourdan (1961), Jean Marais (1954) en zelfs Robert Donat (1934) en... Richard Chamberlain uit de tv-film anno 1975. Of de Franse kijker het hiermede eens zal zijn, valt ten zeerste te betwijfelen, want toen de serie werd uitgezonden in het najaar van 1998 was het 's avonds stil in de straten en onmogelijk om mensen bijeen te krijgen voor bijeenkomsten en vergaderingen.

La Grande Béké

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Maline. Met o.a. Line Renaud, Anthony Delon, Jean-Claude Brialy, Philippe Clay en Sonja Codhant.

Fleur Mase de la Joucquerie (Renaud), in het zonnige Martinique door iedereen bijgenaamd `La Grande B[KA1]ek[KA1]e`, eigenares van een plantage, wil haar landgoed niet overdragen aan haar kinderen, maar aan haar onwettige kleinzoon Marc (gespeeld door Anthony Delon, zoon van Alain Delon). Dat betekent wel dat Marc zich moet plooien naar de normen van de blanke burgerij op de Antillen. Zijn relatie met zwarte journaliste Camilla (de Kermadec) wordt allerminst geaccepteerd. Camilla wordt met substantieel bedrag door Fleur naar Frankrijk gestuurd en onder druk van Fleur trouwt Marc met haar nicht Irina (Codhant). Zakelijk gaat het Marc als nieuwe plantage-baas ook niet voor de wind. Vooral een sinistere St[KA1]ephane Gudschieck (Boissery) speelt bij dit alles een vuile rol. Totaal ongeloofwaardige toestanden, geschreven door Roland Brival en regisseur Maline naar gelijknamig boek van Marie-Reine de Jaham. Tweedelige tv- film wordt gered door enkele ervaren acteurs, mooie in Martinique geschoten beelden en wat naief goed humeur, vooral in het eerste deel.

Stars unter Palmen - 50 Jahre Filmfestspiele Cannes

1997 | Documentaire

Duitsland 1997. Documentaire van Peter Goedel. Met o.a. Louisette Fargette, François Chalais, Chiara Mastroianni, Alain Terzian en Jean-Claude Brialy.

Een Duitse terugblik op vijftig jaar Filmfestival van Cannes. De makers hebben niet enkel aandacht voor de schittering van de sterren die dit festival groot maakten, maar voeren tevens gesprekken met mensen die achter de schermen meewerkten, zoals Louisette Fargette, die sinds bijna een halve eeuw de persverantwoordelijke is, François Chalais, criticus die vanaf 1946 elke festival bijwoonde, chauffeur Jean-Jacques Bressart, persfotografe Cathy Berg, operateur David Dessites, schipper Rosanno Ceccadi en natuurlijk ex-Cannes-directeur Gilles Jacob. Zij laten tevens enkele nieuwe idolen aan het woord die verklaren wat Cannes voor hen betekent. Verder is er natuurlijk veel aandacht voor de Duitse bijdragen aan het festival en gesprekken met de twee Duitse Gouden Palmwinnaars, Schlöndorf en Wenders, konden niet uitblijven. Bodo Fründt schreef het scenario en nam, samen met Nicole Front, Margret Köhler en Georg von Langsdorff, de interviews voor zijn rekening. Commentaar wordt ingesproken door Bettina von Websky, Friedrich Schloffer, Wilhelm Beck en Lothar Werner Berg. De camera was in handen van Christian Beranger, Kitt Elliott, Ulrich Jaenchen en Klaus Lautenbacker.

Les jolies colonies de vacances

1997 |

Frankrijk 1997. Stéphane Kurc. Met o.a. Hugues Boucher, Franck Dubosc en Jean-Claude Brialy.

Een Duitse terugblik op vijftig jaar Filmfestival van Cannes. De makers hebben niet enkel aandacht voor de schittering van de sterren die dit festival groot maakten, maar voeren tevens gesprekken met mensen die achter de schermen meewerkten, zoals Louisette Fargette, die sinds bijna een halve eeuw de persverantwoordelijke is, François Chalais, criticus die vanaf 1946 elke festival bijwoonde, chauffeur Jean-Jacques Bressart, persfotografe Cathy Berg, operateur David Dessites, schipper Rosanno Ceccadi en natuurlijk ex-Cannes-directeur Gilles Jacob. Zij laten tevens enkele nieuwe idolen aan het woord die verklaren wat Cannes voor hen betekent. Verder is er natuurlijk veel aandacht voor de Duitse bijdragen aan het festival en gesprekken met de twee Duitse Gouden Palmwinnaars, Schlöndorf en Wenders, konden niet uitblijven. Bodo Fründt schreef het scenario en nam, samen met Nicole Front, Margret Köhler en Georg von Langsdorff, de interviews voor zijn rekening. Commentaar wordt ingesproken door Bettina von Websky, Friedrich Schloffer, Wilhelm Beck en Lothar Werner Berg. De camera was in handen van Christian Beranger, Kitt Elliott, Ulrich Jaenchen en Klaus Lautenbacker.

Les héritiers

1997 | Drama, Misdaad, Historische film

Frankrijk 1997. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Richard Anconina, Christopher Thompson, Anna Falchi, Florence Darel en Stéphane Guerin-Tillie.

Epos in drie delen, gesitueerd in Marseille. In 1945, kort na de Bevrijding, zijn Nic Savona (Anconina) en Vito Montese (Thompson) zonen van twee onderwereld-figuren die v[KA1]o[KA1]or de oorlog de stad in hun greep hadden. Nu zijn Nic en Vito allebei wees en berooid, maar vastbesloten te slagen in het leven, zoals dat heet. Zij nemen een club over van de gangster Baldoni (Solli) en zijn beiden verliefd op de mooie Sophie (Falchi), die echter trouw blijft aan haar studentje G[KA1]erard (Guerin-Tillie), maar die door ons duo naar Vreemdelingenlegioen wordt versast. Volgt een clan-oorlog tussen enerzijds Nic en Vito en anderzijds de bende van Guerucci (Oumansky). Nic en Vito trekken aan kortste eind, moeten naar Itali[KA3]e uitwijken, waar ze geholpen worden door Don Salvatore (Fiorentini), een ex-vriend van Nic`s vader. In Itali[KA3]e worden onze vrienden opgejaagd door drugsbaron Armando (Sbragia), die zich ook meester tracht te maken van Sophie. Tenslotte keren Nic en Vito, die halfbroers blijken te zijn, naar Marseille en hun bende terug. Zij worden er gearresteerd door politiecommissaris Bonnard (Brialy), die hen al jaren op de hielen zit. Hij biedt hen een transactie aan: in ruil voor hun vrijheid moeten zij Guerucci elimineren. Mooi in beeld gebracht tijdsbeeld in de vorm van een mengsel van gevechten- emoties- afrekeningen. Scenario van Sergio Donati bevat aardig wat zwakke momenten, de lotgevallen van ons trio (Nic, Vito en Sophie) met Napoliteinse mafia zijn chaotisch en ongeloofwaardig, haast karikaturaal. Tandem Anconina-Thompson functioneert daarentegen perfect. Schrandere muziek van Bruno Coulais.

Cannes... les 400 coups

1997 | Documentaire

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1997. Documentaire van Gilles Nadeau. Met o.a. Georges Cravenne, Louisette Fargette, Roger Vadim, Claudia Cardinale en Henri Alekan.

Een overzicht van vijftig jaar Festival van Cannes, beginnende met de valse start in 1939, om dan over te schakelen op het echte eerste festival van 20 september tot en met 5 oktober 1946. De vele documentaire beelden met beroemde vedetten van destijds die langs de Croisette paraderen worden afgewisseld met interviews met de groten van vandaag. Er wordt natuurlijk aandacht besteed aan het afgebroken festival van 1968, dat als gevolg had dat nevenmanifestaties als [KL]La quainzaine des r[KA1]ealisateurs[KLE] en [KL]La semaine de la critique[KLE] het levenslicht zagen. Tevens worden fragmenten getoond uit films die hun loopbaan startten in Cannes, evenals beelden van enkele prijsuitreikingen. Het geheel zit eerder rommelig in elkaar en werd duidelijk vlug gemonteerd (door Martine Evin) om de concurrenten voor te zijn. Michel Pascal en Nadeau schreven het scenario. Pascal stond tevens in voor de commentaar en de interviews. Achter de camera stonden Jean-Claude Lemercier, Jacques Pamart en Gorka Sistiaga.

Vacances bourgeoises

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Philippe Caroit, Marie Matheron, Artus de Penguern, Mathilde Seigner en Siemen Rühaak.

Caroit en zijn vrouw Matheron hebben een villa gehuurd in de buurt van Lissabon aan de Portugese kust, om er de zomervakantie door te brengen. Wanneer zij er arriveren, blijkt een ander echtpaar, de Penguern en Seigner, reeds zijn intrek in het zomerverblijf te hebben genomen. Volgens de makelaar Rühaak zit er niets anders op dan de villa te delen. Caroit en Seigner kennen elkaar echter al van een vroeger avontuurtje en de co- habitation wordt een vrolijke boel. Zuurzoete komedie met een te magere plot loopt nochtans goed van stapel en bevat enkele leuke scènes. Het verhaal met de sentimentele zorgen van de helden verzwakt echter zienderogen en wordt ondermijnd door een aantal totaal overbodige fragmenten. Een leuke, feministisch knipoog op het einde maakt dan weer een en ander goed. Lolbroek-acteur Brialy, die de film regisseerde, maakt ook even zijn opwachting als een verzekeringsagent. Scenario en dialogen van Thierry Bourcy en Pierre Fabre, muziek van Roland Romanelli.

Portraits chinois

1996 | Komedie, Drama, Experimenteel

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1996. Komedie van Martine Dugowson. Met o.a. Helena Bonham Carter, Romane Bohringer, Marie Trintignant, Elsa Zylberstein en Sergio Castellitto.

De succesvolle Engelse modeontwerpster Ada wordt door haar vriend Paul in de steek gelaten en raakt bovendien in een creatieve crisis als de nieuwe vriendin van haar partner haar zakelijk het gras voor de voeten wegmaait. Als Paul het mislukken van zijn relatie met Ada in een succesvol script weet te vertalen, krijgt hun oude liefde weer perspectief

George Dandin

1996 |

Frankrijk 1996. Jean-Claude Brialy. Met o.a. Jean-Pierre Darras, Mathilde Seigner en Jacques Villeret.

De succesvolle Engelse modeontwerpster Ada wordt door haar vriend Paul in de steek gelaten en raakt bovendien in een creatieve crisis als de nieuwe vriendin van haar partner haar zakelijk het gras voor de voeten wegmaait. Als Paul het mislukken van zijn relatie met Ada in een succesvol script weet te vertalen, krijgt hun oude liefde weer perspectief

Belmondo le magnifique

1996 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1996. Documentaire van Patrick Chamming's. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Philippe Labro, Jean-Claude Brialy, Jean Marais en Jean Rochefort.

Een portret van Belmondo, de man die het gezicht was van de Franse film in de periode 1960-90. Een reeks bekende gezichten, vrienden en ex-medewerkers van Belmondo evoceren zijn droomcarrière aan de hand van een reeks filmfragmenten, interviews met Belmondo tijdens die periode, evenals met zijn partners Anna Karina, Jean Seberg, enz. tijdens het draaien van hun films, actualiteitsopnamen en filmbeelden van het draaien. Daarna brengt Belmondo hulde aan zijn 'meesters', Jean Gabin, Michel Simon, Charles Vanel, Pierre Brasseur en Dalio. Tenslotte wordt zijn terugkeer naar het toneel belicht, met als gids Robert Hossein, die hem voor de creatie van Kean terug op de planken bracht. De film bevat enkele zeldzame stukjes, zoals de eerste filmopname van Belmondo uit 1956, privé-opnamen met zijn vader Pierre en moeder Madeleine en een screentest met Brigitte Bardot voor LA VERITE. Scenario en research zijn van Blandine Guihot en Nicole Medjeveski. Jean Durieux en Sylvie Gassot stonden in voor de interviews en Sylvie Crépel was verantwoordelijk voor de montage. Nieuw beeldmateriaal is van Jacques Leclerc.

Beaumarchais l'insolent

1996 | Biografie, Avonturenfilm, Historische film, Komedie

Frankrijk 1996. Biografie van Edouard Molinaro. Met o.a. Fabrice Luchini, Manuel Blanc, Sandrine Kiberlain, Michel Aumont en Michel Serrault.

Het turbulente leven van de Parijse societyschrik, entrepreneur en schrijver Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais (1732-1799) is een schelmenroman tjokvol woordduels, valkuilen en rake pointes. Luchini, in cinema en theater dé pleitbezorger der klassieke Franse letteren, was dan ook de ideale keuze voor de titelrol in deze even 'talige' als dynamische filmbiografie. Met veel zin voor theater werkt de aristocraat annex revolutionair zich steeds in de nesten, om zich daar telkens toch ook weer uit te redden. Scenario wortelt in toneelstuk van Sacha Guitry, zelf een romaneske figuur die taalvirtuositeit niet vreemd was. Schatkamer van knipogen en leuke bijrollen.

Le fils de Gascogne

1995 | Komedie, Romantiek

Rusland/Frankrijk 1995. Komedie van Pascal Aubier. Met o.a. Jean-Claude Dreyfus, Dinara Droukarova, Grégoire Colin, Pascal Bonitzer en Gérard Cherqui.

De jonge Harvey (Colin) moet een groep Georgische zangers begeleiden die een drietal dagen in Parijs zal verblijven. Tussen hem en de achttien-jarige tolk Dinara (Droukarova) ontluikt een romance. Door een toeval ontmoet het stel Marco Garciano (Dreyfus), een werkloze acteur, die iedereen onder tafel kan praten. Marco beweert dat Harvey sprekend lijkt op een zekere Gascogne, een overleden dichter en musicus, die vooral bekend werd omdat hij een speelfilm gemaakt zou hebben die niemand ooit heeft gezien. Onder het mom dat Harvey de zoon van deze Gascogne is, gaan ze op zoek naar die legendarische film. Hun speurtocht brengt hen in contact met een resem bekende regisseurs, schrijvers, technici en acteurs, die allemaal hun eigen rol spelen. Op de manier van Robert Altman`s THE PLAYER (1992) werden veel mensen, die naam in de Franse film hadden gemaakt, bereid gevonden een rolletje te vertolken in deze sympatieke rolprent die ons een beeld van de hedendaagse Franse filmwereld geeft, gekoppeld aan een tournee van een zanggroep uit Georgië, waarin twee tegengestelde culturen met elkaar worden geconfronteerd. Het scenario is van regissieur Aubier en Patrick Mondiano. Het camerawerk is van Jean-Jacques Flori.

Une femme française

1994 | Drama, Komedie

Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk 1994. Drama van Régis Wargnier. Met o.a. Emmanuelle Béart, Daniel Auteuil, Gabriel Barylli, Jean-Claude Brialy en Geneviève Casile.

Wargnier (INDOCHINE) verfilmde het intieme dagboek van zijn moeder als sleutelroman, dat voor buitenstaanders weinig zeggend is. Het gaat over een trouweloze vrouw, Jeanne (Béart), die afkomstig is uit een kleinburgerlijk milieu in Nancy.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

La Reine Margot

1994 | Historische film, Drama

Frankrijk/Italië/Duitsland 1994. Historische film van Patrice Chéreau. Met o.a. Isabelle Adjani, Daniel Auteuil, Vincent Perez, Jean-Hugues Anglade en Virna Lisi.

Majestueuze verfilming van de Franse hofintriges tegen de achtergrond van de godsdienststrijd in de zestiende eeuw. De regerende Karel IX (Anglade) zit onder de plak van zijn ijzervretende moeder Catharina de' Medici (Lisi). Zijn wellustige zus Margaretha 'Reine Margot' (Adjani) wordt door moeder gedwongen om een verstandshuwelijk aan te gaan met de protestantse Hendrik van Navarre (Auteuil). Dan laat de koning alle protestanten vermoorden in wat later bekend zou staan als de Bartholomeüsnacht. Adjani, Anglade en Lisi wonnen een César voor hun fenomenale acteerwerk. Wordt op televisie meestal in twee delen uitgezonden. Deel 1: La main de Dieu (Die Hand Gottes). Deel 2: La cuiller du Diable (Der Löffel des Teufels).

Il mostro

1994 | Drama, Horror, Komedie

Italië/Frankrijk 1994. Drama van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Michel Blanc, Jean-Claude Brialy en Massimo Girotti.

Benigni is een werkloze nietsnut met aardig wat ambities. Vrienden heeft hij niet, ook niet in het flatgebouw waar hij woont. Om aan geld te komen neemt hij hier en daar wat klusjes aan, w.o. een tuincentrum waar het falikant fout gaat. Een collega maakt hem attent op de plaatslijke schone, die nymfomaan is. Als Benigni een kansje wil wagen, pakt hij de verkeerde. Dat mens denkt dat ze te maken heeft met de seriemoordenaar die de stad onveilig maakt en reeds achttien slachtoffers gemaakt heeft. Doldwaze film met een bittere ondertoon. Benigni die samen met Vincenzo Cerami het scenario schreef, maakt gebruik van puur cabaret, slapstick, running gags en satire om een satirisch beeld op te trekken van de (hedendaagse) maatschappij. Somber en poëtisch in beeld gebracht door Carlo Di Palma. Dolby Stereo.

Ferbac et le festin de Miséricorde

1993 | Mysterie

Frankrijk/Luxemburg 1993. Mysterie van Christian Faure. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Alain Meneust, Cathérine Hiegel, Jean-Paul Roussillon en Gérard Séty.

Als oud-leerling wordt Ferbac (Brially) uitgenodigd om als peetvader op te treden bij het doopritueel van de aspirant koks van de kloosterschool van Misericorde. Het hoogtepunt van deze ceremonie is een uitgebreid eetfestijn voor de ouders en de leerkrachten. Er gebeuren natuurlijk mysterieuze zaken waarvoor Ferbac al zijn spitsvondigheid nodig heeft om ze op te lossen. Vermakelijke detectivefilm met een steeds binnensmonds lachende Brially voor wie dit personage een kolfje naar zijn hand is. Bovendien is hij steeds omringd door beeldschone vrouwen, zodat zijn talenten als charmeur eveneens van pas komen. Zoals steeds in deze reeks hangt er over het verhaal een macaber sausje. Het scenario is van Alain Demouzon en Michel Friedman en voor de fotografie stond Jean-Bernard Aurouet borg.

Ferbac et le carnaval des ténèbres

1993 | Misdaad

Frankrijk/Luxemburg 1993. Misdaad van Sylvain Madigan. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Brigitte Bemol, Hubert Deschamps, Patricia Malvoisin en Bernard Alane.

Brialy als Eric Ferbac wordt uitgenodigd op het jaarlijks gecostumeerd bal op het kasteel van een aanzienlijke familie als begeleider van de mooie dochter Bemol. De patriarch van het gezin, Deschamps, lijkt bijzonder opgetogen met zijn aanwezigheid. Terwijl de detective zijn balkleding uitzoekt is hij getuige van een vreemde gebeurtenis: recht tegenover zijn venster leveren twee mensen een gevecht op leven en dood. Typische policier, met enkele lugubere momenten, naar een scenario van Alain Demouzon en Michel Friedman. Goede ontspanning zonder verdere pretenties, charmant gespeeld door Brialy en met een knap gastoptreden van Brion. Camerawerk van Jean-Bernard Aurouet.

Colpo di coda

1993 | Thriller

Frankrijk/Duitsland/Italië 1993. Thriller van José Maria Sanchez. Met o.a. Giancarlo Giannini, Stefania Sandrelli, Alessandra Martines, Barbara Sukowa en Jean-Claude Brialy.

Deze politieke thriller speelt zich af op locaties in Normandi[KA3]e, Parijs en Veneti[KA3]e en is gebaseerd op Piero Soria`s gelijknamige roman over Flavio Morselli (Giannini), een professor in de muziek. Deze voormalige Italiaanse terrorist houdt zich al jaren schuil in Parijs. Door de moord op een lid van een groep terroristen, die zich verborgen hield in de lichtstad, valt de aandacht van de Franse geheime dienst op hun voormalige leider Flavio. Deze heeft niets te maken met de moord maar slaat op de vlucht. De leider van een mysterieuze organisatie chanteert Flavio en dwingt hem de voorzitter van de Europese Gemeenschap te vermoorden tijdens vredesbesprekingen over het Midden-Oosten. Daar wil hij niet bij betrokken raken, maar deze bende en de Franse geheime dienst zitten hem op de hielen. Hulp komt van een ex-vriendin, een voormalig terroriste die destijds wat voor hem voelde. Goed gespeeld en geproduceerd. Het scenario is van Graziano Diana, John Howlett en regisseur Sanchez.

Lucas

1992 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1992. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Evelyne Bouix, Jean-Claude Brialy, Danièle Lebrun, Robinson Stévenin en Serge Marquand.

Bouix is verkoopster in een kledingzaak. Ze wordt niet verwend door het leven en voedt haar zoontje Stévenin alleen op. Het kind wordt elf en wil dolgraag een bepaalde jas, die ze niet kan betalen. Ze gaat over tot diefstal en wordt betrapt. Ze weigert voor de rechtbank te verschijnen en wordt bij verstek veroordeeld tot drie maanden. Stévenin wordt ondergebracht bij zijn grootvader, Marquand, maar vlucht weg, op zoek naar zijn moeder. Brialy, de echtgenoot van een beroemde zangeres, vangt hem op. Het is allemaal even erg als het klinkt. Het stroopvaatje wordt flink opengetrokken en de kijker kan de tranen rijkelijk laten stromen. De sterke cast slaagt er niet in het drama verteerbaar te maken. Trintignant schreef het scenario samen met Emmanuelle Bernheim, naar de roman van Alain Leblanc. Charlie Gaëta zette het op film, met op de soundtrack uitsluitend klassieke muziek. Enkel voor de ongeneeslijke liefhebbers.

Août

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Henri Herré. Met o.a. Dominique Pinon, Anouk Grinberg, Patrick Pineau, Jean-Claude Brialy en Hélène Lapiower.

Tijdens een zeer warme augustusmaand in Parijs vormen zich nieuwe stelletjes en gaan stelletjes weer uit elkaar. Levens kruisen elkaar, het bestaan van personages raakt met elkaar verweven. Het begint ermee dat Caroline naar buiten gaat om een ijsje te kopen, om even verlost te zijn van het slechte humeur van haar partner, Antoine. Ze ontmoet een laboratoriumassistent, die 's nachts over de muizen in het Institut Pasteur waakt. Terwijl Herré deze twee personages gloedvol, en met een vleugje poëzie neerzet, streelt ook de bijbehorende muziek de oren. Jammer dat hij enkele andere personages, die verder geen belangrijke bijdrage aan het verhaal leveren, te veel aandacht heeft geschonken. Het scenario, waarop hij geen volledige greep kon krijgen, weet desondanks op een zeldzame manier te betoveren, en dat verdient de aandacht. De film dankt veel aan het spel van twee verrassende acteurs, Grinberg en Pinon.

C'est quoi ces petits boulots?

1991 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk/Italië 1991. Familiefilm van Gian Luigi Polidoro. Met o.a. Marlène Jobert, Jean-Claude Brialy, Alessandra Casella, Claudia Muzzi en Davide Bechini.

Het leven van vader Brialy en moeder Jobert is sinds onheuglijke tijden druk en jachtig. Zij probeert een goede moeder te zijn èn te werken aan haar carrière als schrijfster. Ondertussen wordt ze zelfs grootmoeder. Hij zit met problemen. Zijn firma heeft van een uitgebreide belastingcontrole. Hun achttien-jarige dochter Muzzi staat voor haar eindexamen. Ze heeft zich nooit druk gemaakt over haar schoolwerk, maar hoe meer de eindfase in zicht komt, hoe meer ze in paniek raakt. Ze spant zich in tot het uiterste en slaagt. Haar ouders denken dat ze nu haar leven zal beteren, maar dan komt ze met het bericht dat ze van plan is samen te gaan wonen met een getatoeëerde zeeman, die een schip heeft bij een van de Caraïbische eilanden. Bitterzoet verhaal over de lotgevallen van een doodgewone familie die geconfronteerd wordt met zakelijke problemen en met kinderen op en voorbij de drempel van de volwassenheid. Scenarioschrijfster Nicole de Buron neemt alle tijd om haar personages uit te tekenen en hen in allerlei situaties te brengen. Af en toe veel te langdradig. Goed spel van beide hoofdrolspelers en hun kinderen. Jacques Renoir schilderde er de beelden bij. Oorspronkelijk uitgezonden in vier delen.

S'en fout la mort

1990 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 1990. Drama van Claire Denis. Met o.a. Alex Descas, Jean-Claude Brialy, Solveig Dommartin, Christopher Buchholz en Gilbert Felmar.

Zwarte gelukszoekers De Bankolé en Descas uit de Caraïben worden uitgebuit door hun blanke Franse gastheer, nachtclubeigenaar Brialy. Ze moeten voor een hanengevecht zorgen, maar als het publiek flink is toegstroomd, vindt Brialy het niet bloedig genoeg. Een confrontatie op leven en dood is het gevolg. Een geslaagde film over de botsing van twee totaal verschillende culturen. Scenario van Jean-Pol Fargeau en regisseuse Denis. Camerawerk van Pascal Marti.

On en rit encore

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Gilles Amado. Met o.a. Guy Bedos, Bourvil, Coluche, Louis de Funès en Raymond Devos.

Een film met sketches waarin deze soms zeer bekende, soms minder bekende en soms geheel van het toneel verdwenen komische talenten laten zien wat ze kunnen. Is uiteraard niet in enkele woorden samen te vatten. Beslist geen afgewogen geheel maar over het geheel genomen zijn de opvoerinkjes goed gekozen. Leuk.

Mariage mortel

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Marc Rivière. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Sylvie Joly, Jean-Claude Drouot, Olivia Brunaux en Rufus.

Het verhaal van de rivaliteit tussen twee typisch Franse families : de boerderij van de Louviers en het landhuis van de Graucourt. Loopt uit op de vergiftiging van de jonge en leuke Delphine Graucourt (Samo[KA3]el), die vastbesloten was te trouwen met Antoine Louvier (Gatel). Een officier van de gendarmerie Eric Ferbac (Brialy) zet de problemen op een rij. Het scenario en de dialogen zijn van de romancier Alain Demouzon, een expert in detectives die in de provincie spelen, deze keer in Bretagne. Goed spel en schitterende beelden.

Faux et usage de faux

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Philippe Noiret, Robin Renucci, Laure Killing, Monique Chaumette en Jean-Claude Brialy.

Een verfilming van de roman [KL]L`homme que l`on croyait[KLE] van Paul Pavlowitch. Nauwelijks na te vertellen, aangezien het gaat om verdwijning en terugkeer van een identiteit, valse gelijkenissen, waarheden die er niet zijn en leugens die de waarheid benaderen. Dit alles speelt zich af tussen twee mannelijke personages, wier onderlinge betrekkingen steeds meer parano[KA3]iede en beklemmende vormen aannemen. Deze cineast verkent opnieuw zijn wereld, dat wil zeggen die van intriges en geknoei (IL FAUT TUER BIRGITT HAAS of LES MOIS D'AVRIL SONT MEURTRIERS). Zo nu en dan hapert de machine of vervalt hij in herhalingen, maar deze schemerige en grauwe wereld gaat niet aan je voorbij zonder te fascineren.

C'era una volta un castello con quaranta cani

1990 | Familiefilm

Italië/Spanje/Frankrijk 1990. Familiefilm van Duccio Tessari. Met o.a. Peter Ustinov, Roberto Alpi, Jean-Claude Brialy, Delphine Forest en Salvatore Cascio.

Kinderen zullen deze film fantastisch vinden, net als hun ouders. Het verhaal, gebaseerd op een roman van Remo Forlani, gaat over een ondernemer in Milaan die een vervallen kasteel wil ombouwen tot een tehuis voor honden, en de financiële problemen die daarbij komen kijken. Sterren van de film zijn Ustinov, Alpi, de jonge Cascio en de honden. Leuk en ontroerend, al lijkt het niet op een Disney-film.

Au bonheur des chiens

1990 | Komedie

Spanje/Frankrijk/Italië 1990. Komedie van Duccio Tessari. Met o.a. Peter Ustinov, Delphine Forest, Roberto Alpi, Jean-Claude Brialy en Salvatore Toto Cascio.

Vier scenarioschrijvers, onder wie de regisseur, bewerkten de roman van Remo Forlani, over de voor- en tegenspoed van een jonge leidinggevende figuur, erfgenaam van een kasteel in hele slechte staat en twee enorme honden. Hij maakt van het bouwwerk een luxe pension voor honden, maar een onbetrouwbaar bouwconcern wil deze plek graag in handen krijgen. Geen bizonder thema en geen bizondere situaties. Forlani is een (soms) ge[KA3]inspireerd entertainer en Tessari heeft van alles en nog wat op soms zeer talentvolle (ARRIVO I TITANI), maar meestal redelijke wijze verfilmd. De personages in dit plot, dat onvermijdelijk naar een gelukkige ontknoping voert, zijn komisch.

Toussaint Louverture ou la révolution d'un général africain devenu général de la République

1989 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1989. Biografie van Claude Moreau. Met o.a. Gérard Essomba, Jacques Perrin en Jean-Claude Brialy.

Moet een `spektakel in dichtvorm` voorstellen, gewijd aan het zeer avontuurlijke leven van deze Ha[KA3]itiaanse politicus (1743-1803), die tevergeefs een zwarte republiek tracht te stichten, alvorens zijn leven te be[KA3]eindigen in de gevangenis. Soms sterk, dankzij het acteerwerk van Essomba (bij wie vergeleken de Franse acteurs een zwak figuur slaan), maar ook statisch. Wekt de indruk of te kort of te lang te zijn. In ieder geval verwarrend.

Les deux virus

1989 |

Frankrijk 1989. Bruno Gantillon. Met o.a. Patrick Fierry, Jean-Claude Brialy, Gérard Blain, Ambre Thiaw en Eugenius Priwieziencew.

Wetenschappelijke spionage naar dodelijke virussen als oorlogswapen staat centraal in deze pilot voor de tv-serie Nemours. Fierry in de heldenrol als biologisch onderzoeker die zich wil wreken op de moordenaars van zijn vrouw. Gantillon bracht, dertig jaar na LE BEAU SERGE, Brialy en Blain voor het eerst opnieuw samen. Ze spelen rivaliserende wetenschappers.

L'illusionniste

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van André Levasseur. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Corinne Le Poulain, Jean-Claude Rambal, Jacques Ramade en Virginie Benoît.

Een van de talloze stukken van Sacha Guitry. Een illusionist verleidt een allercharmantste vrouw, wat hem voor een nacht de illusie van geluk geeft. Een mager thema maar bruisende dialogen. Het stuk steunt praktisch in z'n geheel op het koppel Brialy-Le Poulain, dat schittert in rollen die hen volmaakt passen. Jammer dat de televisieregisseur geen enkele poging doet de toneelregie van Jean-Luc Moreau over te brengen op film, en zich beperkt tot een schoolse benadering.

J'ai oublié de vivre

1989 | Biografie, Experimenteel, Documentaire

Frankrijk 1989. Biografie van Christian Vidalie. Met o.a. Michel Piccoli, Claude Sautet, Yves Montand, Jean-Claude Brialy en Jean-Louis Trintignant.

Herinnering aan de grote actrice Romy Schneider ter gelegenheid van de zevende gedenkdag van haar overlijden. Daar deze film, naast de exclusieve interviews waarin ieder z'n zegje doet en weer uit beeld verdwijnt, ook opname-scènes en filmfragmenten bevat, wordt het allemaal wat teveel van het goede. Niettemin kan de toeschouwer zich een aardig beeld vormen van de mens en actrice Romy Schneider. Ook bekend als Romy Schneider.

Comédie d'été

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Daniel Vigne. Met o.a. Marushka Detmers, Rémi Martin, Jean-Claude Brialy en Nelly Borgeaud.

Daniel Vigne, gevoelig, scherpzinnig en origineel filmer van het verleden (LE RETOUR DE MARTIN GUERRE), heeft de roman [KL]Versant Sud[KLE] van de Oostenrijkse schrijver Edouard von Keyserling bewerkt en verfilmd. Dat was geen eenvoudige klus want het gaat om een moeilijk, gedetailleerd, subtiel en genuanceerd auteur die in al zijn boeken de ondergang van een aristocratie met een voorliefde voor het morbide en sadomasochistische (het is 1912) beschrijft. De regisseur slaagt erin deze gecompliceerde en toch ook angstige personages op het witte doek over te brengen. De kijker krijgt bij het zien van de beelden de indruk werkelijk de lucht in te ademen van een tijd waarin niets kon of mocht. Een geslaagde opzet.

Autour de Charles Aznavour

1989 | Biografie, Muziek

Frankrijk 1989. Biografie van Gilbert Carpentier, Michel Lafon en Maritie. Met o.a. Charles Aznavour, Jean-Claude Brialy, Serge Lama, Michel Galabru en Sylvie Vartan.

Een weelderige afsluiting van het jaar in een luxe wagon van een trein vol dromen. Sneeuw, dennebomen en alles wat daar verder bijhoort zijn present. Temidden van een hele reeks beroemde personen krijgt Charles Aznavour ternauwernood de gelegenheid iets over zijn carrière te vertellen. Hij maakt indruk als - zonder slechte woordspelingen te willen maken - 'locomotief'. Gelukkig reist hij ook langs zijn liederen. Een nepdroom maar goed gedaan.

Désiré

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Marie-José Nat, Bernadette Lafont, Christiane Muller, Annie Savarin en Jean-Claude Brialy.

Een bewerking van een van de meest spirituele en leukste komedies van Sacha Guitry. Op een weke manier verfilmd, zonder een greintje verbeelding. Brialy speelt kleurloos als altijd.

Maschenka

1987 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Finland/Verenigd Koninkrijk/Duitsland 1987. Drama van John Goldschmidt. Met o.a. Cary Elwes, Irina Brook, Sunnyi Melles, Jonathan Coy en Freddie Jones.

Een film naar de roman van Vladimir Nabokov. Een jonge Rus leeft in ballingschap in een pension in Berlijn in de jaren twintig. Zijn eentonige, treurige leven wordt opgefleurd door de herinneringen van een medebewoner, die hem aan zijn jeugdliefde doen terugdenken. Met veel gevoel gemaakte film, die echter niet kan wedijveren met het boek.

Maladie d'amour

1987 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1987. Drama van Jacques Deray. Met o.a. Nastassja Kinski, Jean-Hugues Anglade, Michel Piccoli, Jean-Claude Brialy en Souad Amidou.

Amoureuze wederwaardigheden van een trio gevormd door een rijpe man, de almachtige directeur van een kankeronderzoeksinstituut, een jonge internist bij dit instituut en een jonge vrouw die zich door haar hart laat meeslepen boven haar maatschappelijke ambities. Alles is nauwkeurig verfilmd, het portret van de vrouw is veelomvattend en pakkend. Jammer genoeg slaat de film snel om in een zeer gangbaar melodrama. Het scenario is van Danièle Thompson die gewoonlijk de scenario's voor haar vader Gérard Oury schrijft en die zich beter tot komedies kan beperken. Deze eerste film van Deray, goed gemaakt maar langdradig, telt niet mee.

Levy et Goliath

1987 | Komedie, Thriller

Frankrijk 1987. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Sophie Barjac, Saouad Amidou, Richard Anconina, Maxime Leroux en Jean-Claude Brialy.

Amoureuze wederwaardigheden van een trio gevormd door een rijpe man, de almachtige directeur van een kankeronderzoeksinstituut, een jonge internist bij dit instituut en een jonge vrouw die zich door haar hart laat meeslepen boven haar maatschappelijke ambities. Alles is nauwkeurig verfilmd, het portret van de vrouw is veelomvattend en pakkend. Jammer genoeg slaat de film snel om in een zeer gangbaar melodrama. Het scenario is van Danièle Thompson die gewoonlijk de scenario's voor haar vader Gérard Oury schrijft en die zich beter tot komedies kan beperken. Deze eerste film van Deray, goed gemaakt maar langdradig, telt niet mee.

Les innocents

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van André Téchiné. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jean-Claude Brialy, Simon de La Brosse en Abdellatif Kechiche.

De Noord-Franse Jeanne (Bonnaire) begeeft zich naar Toulon voor de bruiloft van haar zuster. Bovendien is ze op zoek naar haar doofstomme broertje, die zijn kostje bij elkaar scharrelt als zakkenroller, onder de hoede van de Algerijnse Saïd. Ze raakt verward in een ingewikkeld patroon van verliefdheden en relaties, tegen de achtergrond van de opkomst van extreem rechts. Rommelig maar interessant drama, warm en spetterend gefotografeerd door Renato Berta. De rol van Saïd wordt gespeeld door Abdellatif Kechiche, die later het meesterlijke La vie d'Adèle zou regisseren.

Suivez mon regard

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Jean Curtelin. Met o.a. Richard Berry, Patrick Bruel, Tom Novembre, Dominique Pinon en Zabou Breitman.

Deze film is eigenlijk een unieke onderneming en zou ook EEN DAG IN PARIJS kunnen heten: een opstopping onderweg naar het werk en een opstopping onderweg naar huis. Wel honderd acteurs verschijnen op het scherm, variërend van 15 sekonden tot 2 minuten, hoewel het geen sketches zijn: er is een eenheid van toon en sfeer. Diverse situaties worden kil en afstandelijk bestudeerd. De film doet aan PLAYTIME van Jacques Tati denken. Sommigen zullen het fascinerend vinden, anderen afschuwelijk. Ook bekend als JE HAIS LES ACTEURS.

Lévy et Goliath

1986 | Komedie

België/Frankrijk 1986. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Richard Anconina, Michel Boujenah, Jean-Claude Brialy, Souad Amidou en Maxime Leroux.

Een vervelend vervolg op RABBI JACOB. Hoewel ook geen hoogvlieger, had die film toch op z`n minst het voordeel dat Louis De Fun[KA2]es erin meedeed, die het publiek in zijn ban weet te houden. Hier gaat het om de absurde wederwaardigheden van een jonge orthodoxe jood en een hasjiesroker uit Antwerpen. Zij vervoeren door een vergissing verdovende middelen naar Parijs, terwijl ze denken diamantslijpsel bij zich te hebben. Is nauwelijks interessant, want totaal `voorspelbaar` met inbegrip van de ergste clich[KA1]es (de politiecommissaris die een travestiet is, de verplichte homoseksuelen, de dito jeugdige rellenschoppers) en een karikaturale en erg onsympathieke beschrijving van Antwerpen, die ver van de werkelijkheid afstaat. En niet te vergeten: twee komedianten uit het Middellandse Zee- gebied spelen de hoofdrollen en moeten dus joden afkomstig uit Centraal Europa voorstellen! Scenario van de regisseur en Danièle Thompson. Camerawerk van Wladimir Ivanov.

Le moustachu

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Dominique Chaussois. Met o.a. Jean Rochefort, Grace de Capitani, Jean-Claude Brialy, Jean-Claude Trintignant en Jean-Claude Leguay.

In vakjargon is een 'Snorrebaard' een geheim agent die de vuile karweitjes mag opknappen. Jean Rochefort slaat zich hier door een aardige hoeveelheid problemen heen, waarvan niemand iets begrijpt en de kijker evenmin. Maar dat aspect is van weinig belang, want het gaat om een satire in een beurtelings wat zware en lachwekkende stijl met talloze soms nagenoeg surrealistische grappen: doet sterk denken aan de Marx Brothers! Ongetwijfeld niet van constante kwaliteit, maar doet soms zeer weldadig aan in een tijd dat de Franse lachfilm zelden iets goeds inhoudt. Scenario van de regisseur.

Le débutant

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Daniel Janneau. Met o.a. Francis Perrin, Julien Guiomar, Christiane Jean, Dominique Lavanant en Jean-Claude Brialy.

Toneelechtpaar Willy (Brialy) en Marguerite (Lavanant) Balicourt strikken electricien Fran[KA10]cois Veber (Perrin) om regisseur te worden van hun stuk voor een toernee door Frankrijk. Wat zij niet weten, is dat naïef lijkende Perrin er in werkelijkheid van droomt acteur te worden. En dat lukt hem ook met het nodige kunst- en vliegwerk. Onbeduidende klucht waarin de schmierende acteurs zich flink uitleven voor de camera naar een idee van regisseur Janneau, die samen met Perrin het scenario schreef.

Inspecteur Lavardin

1986 | Misdaad, Mysterie, Thriller

Frankrijk/Zwitserland 1986. Misdaad van Claude Chabrol. Met o.a. Jean Poiret, Jean-Claude Brialy, Bernadette Lafont, Jean-Luc Bideau en Jacques Dacqmine.

Onvermijdelijk dat Chabrol en Poiret een tweede film over inspecteur Jean Lavardin maakten na het succes Poulet au vinaigre. Deze keer mag de beroepscynicus aan de Bretoense kust de moord oplossen op een katholieke notabele die een godslasterlijk theaterstuk heeft verboden. Tijdens het onderzoek komt Lavardin oude vlam Hélène (Lafont) tegen. Poiret (1926-1992), met Michel Serrault als komisch duo gepokt en gemazeld in de Parijse cabarets van de jaren vijftig, speelt opnieuw met sardonisch genoegen de minzame politieman die alles al heeft meegemaakt en niemand vertrouwt. De vier televisie-Lavardins die nog volgden halen niet het niveau van de bioscoopfilms.

Grand Guignol

1986 | Komedie, Horror

Frankrijk 1986. Komedie van Jean Marbeuf. Met o.a. Guy Marchand, Caroline Cellier, Jean-Claude Brialy, Michel Galabru en Marie Dubois.

Deze film is eigenlijk een vervolg op VAUDEVILLE, met het accent op hoe belachelijk de diverse personages zijn. Het zijn tweederangs acteurs die repeteren voor vreselijke toneelstukken. Als ze echter hun afschuwelijke rollen van zich afschudden en in het werkelijke leven terugkeren, blijkt het niet veel anders te zijn. De film zit vol met verliefde dronkelappen, bemoeizuchtige caféhouders en zeer vermoeiende grappen en grollen. Alles is net zoals in de Grand Guignol, de lach moet de hardheid van de werkelijkheid camoufleren. Deze 'komische' film heeft een ondertoon van wanhoop en bitterheid, zoals de meeste films uit het vreemde, maar originele oeuvre van deze cynische regisseur: alles is absurd en alles is belangrijk als wij onszelf willen overleven. De regie is zeer goed en bij vlagen zelfs briljant.

Anna

1986 | Komedie, Musical

Frankrijk 1986. Komedie van Pierre Koralnik. Met o.a. Anna Karina, Jean-Claude Brialy, Isabelle Felder en Barbara Schmers.

Een komedie met muziek en dans, zich afspelend in het reclamewereldje. Dat is alles wat erover te zeggen valt. Verpakt in een verhaaltje over een modeblad, met alle bestaande cliché's en personages die in werkelijkheid niet bestaan. Bovendien passen de liedjes en de muziek van Serge Gainsbourg - van een minder zweverige kwaliteit - niet bij de rest. Het gaat dan ook om een van de meest overschatte filmers van deze tijd en het is nergens voor nodig deze mislukte film elk jaar tijdens de feestdagen opnieuw op tv uit te zenden. Een zeer slechte Jacques Demy.

Le mariage du siècle

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Philippe Galland. Met o.a. Thierry Lhermitte, Jean-Claude Brialy, Anémone, Michel Aumont en Dominique Lavanant.

Een zeer toepasselijke titel voor een met veel bombarie aangekondigde maar teleurstellende film. Geld is ook niet alles en compenseert niet in het minst het gebrek aan scenario, grappen, overtuigingskracht en tempo, zoals dat vereist is bij komedies. Helaas heeft de film meer van een film van Gérard Oury. De acteurs doen niettemin hun best. Scenario van de regisseur, Jean-Luc Voulfow en Anémone.

Le 4ème pouvoir

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Philippe Noiret, Nicole Garcia, Jean-Claude Brialy, Michel Subor en Roland Blanche.

Een ambitieuze film waarin een rechtschapen krantenjournalist de waarheid tracht te achterhalen rond de moord op het hoofd van een in Parijs gesitueerde Arabische revolutionaire groepering. Tegelijkertijd gaat hij een confrontatie aan met de presentatrice van het televisiejournaal, die zich meer zorgen maakt om haar kijkcijfers. Het gegeven is interessant, maar wel erg (achterhaald) zwart-wit uitgewerkt: de geschreven pers komt er goed vanaf, de televisie slecht. Philippe Noiret (Il postino) zorgt niettemin voor een geloofwaardige vertolking van de journalist.

L'effrontée

1985 | Drama, Romantiek, Komedie

Frankrijk 1985. Drama van Claude Miller. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Clothilde Baudon, Julie Glenn, Bernadette Lafont en Jean-Claude Brialy.

Charlotte Gainsbourg was slechts dertien jaar oud toen regisseur Claude Miller zijn vrienden Serge Gainsbourg en Jane Birkin ('Je t'aime... moi non plus') vroeg of hun dochter de hoofdrol wilde spelen in zijn - naar later bleek - wonderschone opgroeifilm L'effrontée. Pa en ma gingen gelukkig akkoord en zo kon het gebeuren dat de ontwapenend timide tiener een jaar later in tranen en verscholen achter haar karakteristieke lokken de César voor meest veelbelovende actrice in ontvangst mocht nemen. Een betoverende combinatie van vorm en inhoud.

Pinot simple flic

1984 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1984. Misdaad van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Fanny Bastien, Patrick Fierry, Jean-Claude Brialy en Pierre Mondy.

Een eenvoudige en onhandige politieman is verzeild geraakt in een zaak van drugshandel op kleine schaal van een jonge dealer wiens vriendin hij aangehouden heeft en die hij vervolgens vrijlaat om verder op zoek te gaan. Na diverse perikelen houdt hij de jongeman aan. Het verhaal is heel dunnetjes, maar krijgt toch een extra dimensie door een documentaire-achtige presentatie die geloofwaardig overkomt. Realistisch, doorspekt met welkome grappen. Een succesvolle vondst, deze mengvorm. De hand van de producer van LE PÈRE NOËL EST UNE ORDURE is hier wederom duidelijk herkenbaar.

Le Téléphone sonne toujours deux fois

1984 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1984. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Didier Bourdon, Seymour Brussel, Bernard Campan, Pascal Légitimus en Smaïm.

Een sadist doodt zijn (altijd vrouwelijke) slachtoffers door hen de telefoonschijf op het voorhoofd in te prenten. Van het [KA1]e[KA1]en komt het ander en uiteindelijk wordt de dader aangehouden: het is niemand minder dan de psychiater die tevens dierenschilder om de hoek is! Het heeft niets te maken met LE FACTEUR SONNE TOUJOURS DEUX FOIS (ook bekend als THE POSTMAN ALWAYS RINGS TWICE!) waarvan de titel verdraaid gebruikt is, omdat het hier gaat om een parodie. Goed bedoeld, maar iedereen lijkt hier zijn eigen act te willen opvoeren, ondanks het scenario en de leiding van de regisseur. Waar blijft de producer?

Un bon petit diable

1983 | Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1983. Familiefilm van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Alice Sapritch, Bernadette Lafont, Michel Creton, Paul Préboist en Paul Courtois.

De bewerking van de beroemde maar vandaag de dag flink gedateerde roman van de gravin van Ségur. Allemaal verschrikkelijk aardig en zelfs te idyllisch en te lief. Zogezegd is dit een redelijke film voor de jongsten, niet meer en niet minder. Goede lange speelfilms in dit genre zijn al zo zeldzaam. Dankt evenwel veel aan het verduvelde spel van de kleine, tien- jarige Paul Courtois.

Stella

1983 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Nicole Garcia, Thierry Lhermitte, Victor Lanoux, Jean-Claude Brialy en Charles Denner.

Een jonge verkoper gaat tijdens de WO II in dienst bij de Gestapo om zijn joodse geliefde van deportatie te redden, maakt door protectie van zijn chef zelfs carrière en bereikt een zekere welstand. Hoewel hij zich niet aan feitelijke oorlogsmisdaden schuldig heeft gemaakt, wordt hij na de bevrijding wegens collaboratie gearresteerd. Hij verliest zijn geliefde, die geen nieuwe vernederingen en discriminatie meer kan verdragen. Dit boeiende politieke liefdesdrama toont sterk spel van een verrassende rolbezetting; Lhermitte echter geeft zijn personage onvoldoende diepte en vormt géén goede combinatie met Garcia, waardoor hun alles motiverende grote liefde te weinig reliëf krijgt.

Sarah

1983 | Actiefilm, Drama, Komedie

Frankrijk 1983. Actiefilm van Maurice Dugowson. Met o.a. Jacques Dutronc, Lea Massari, Jean-Claude Brialy, Heinz Bennent en Gabrielle Lazure.

Een verzekeringsagent moet een onderzoek instellen bij een filmproduktie in Spanje die is vastgelopen door de verdwijning van de hoofdrolspeelster (die hij zonder dat te weten onderweg al heeft ontmoet). Zijn fascinatie voor het verdwenen meisje leidt tot een steeds grotere betrokkenheid bij de filmfauna waardoor fictie en realiteit door elkaar gaan lopen. Hoewel de film is geïnspireerd op ware gebeurtenissen, zijn de meeste personages - regisseur, diva, grimeuse - overbekende clichés gebleven: alleen de hoofdrol van Dutronc wekt interesse. De fraaie fotografie is daarnaast een liefdesverklaring aan Lazure in de - vermiste - titelrol.

Papy fait de la résistance

1983 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk 1983. Oorlogsfilm van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Michel Galabru, Christian Clavier, Gérard Jugnot, Jacques Villeret en Jean-Claude Brialy.

Een uit beroemde musici bestaande familie krijgt tijdens WO II een nazi-hoofdkwartier op haar landgoed. Meer uit eigenbelang dan uit patriottisme gaat de familie in het verzet, maar de heldhaftige reputatie is dertig jaar later nog goed voor een talk-show op de tv. Een aaneenschakeling van leuke fragmenten - Villeret levert als Hitlers zingende halfbroer een gave parodie op Julio Iglesias - en minder leuke, met veel plezier in een hoog tempo gespeeld door een groot aantal prominenten.

Mortelle randonnée

1983 | Thriller, Drama

Frankrijk 1983. Thriller van Claude Miller. Met o.a. Michel Serrault, Isabelle Adjani, Guy Marchand, Stéphane Audran en Macha Méril.

L'Oeil, zoals privé-detective Beauvoir (Serrault) door collega's wordt genoemd, schaduwt een seriemoordenares in wie hij zijn eigen dochter herkent, of meent te herkennen. Eigenlijk zou hij haar moeten arresteren, maar in feite beschermt hij haar. Is die criminele dame (Adjani) echt zijn dochter, de kleine Catherine die hij alleen van een klassenfoto kent. Na een 'mortelle randonnée', een dodelijke zwerftocht die voert van Brussel naar Baden-Baden, van Monte Carlo naar Rome, en van Biarritz naar Bobigny, komt de akelige waarheid aan het licht. Een briljante bewerking van Eye of the beholder van Marc Behm door Michel Audiard. In deze bewerking wordt de actie van twintig tot anderhalf jaar gecomprimeerd en het verhaal wint daarmee aan helderheid.

La crime

1983 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1983. Misdaad van Philippe Labro. Met o.a. Claude Brasseur, Jean-Claude Brialy, Jean-Louis Trintignant, Dayle Haddon en Gabrielle Lazure.

Een politie-commissaris probeert tegen beter weten in de moord op een advocaat in het Parijse Palais des Justices op te lossen, ondanks de corruptie, het bedrog en de geheimhouding in de hogere kringen en bij zijn eigen collega`s. Het niet al te geloofwaardige scenario van Jean-Patrick Manchette (waaraan regisseur Labro meeschreef) kreeg een sterke, afwisselend doeltreffende en spectaculaire regie van specialist Labro. Deze laat in de uitgelezen rolbezetting de personages met een zwierige knipoog acteren, waardoor de aandacht geboeid en geamuseerd wordt vastgehouden, boven de talrijke vraagtekens uit. Naar het oorspronkelijke scenario van Jacques Labib. De fotografie is van Pierre William Glenn.

La Ragazza di Trieste

1983 | Drama

Italië 1983. Drama van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Ben Gazzara, Ornella Muti, Mimsy Farmer, Andréa Ferréol en Jean-Claude Brialy.

Een onderhoudend, zij het doelloos en inhoudelijk leeg melodrama met Gazarra als een Amerikaanse cartoonist die eerst gefascineerd wordt door en later verliefd wordt op de mysterieuze Muti. Muti gaat regelmatig uit de kleren, en de rest van de cast beperkt zich voornamelijk tot toekijken. Knappe muziek van Riz Ortolani.

Edith et Marcel

1983 | Biografie

Frankrijk 1983. Biografie van Claude Lelouch. Met o.a. Evelyne Bouix, Marcel Cerdan Jr., Jacques Villeret, Francis Huster en Jean-Claude Brialy.

Ingewikkelde variaties rond het thema van Edith Piaf, Marcel Cerdan en het volmaakte evenbeeld van Piaf. Lelouch heeft kennelijk geen lering getrokken uit de flop PIAF van Guy Casaril: hij heeft een zeer lange film gemaakt met vage en conventionele personages. Enkele goede momenten (verzorgd door het evenbeeld van Piaf!) redden de film niet van de ondergang. Evelyne Bouix haalt het ook lang niet bij Edith Piaf terwijl Marcel Cerdan Jr. (Patrick Dewaere kon door tragische omstandigheden niet van de partij zijn) een even slecht acteur als bokser is. Een slechte Lelouch.

Edith And Marcel

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jacques Villeret, Marcel Cerdan Jr., Evelyne Bouix, Jean Bouise en Jean-Claude Brialy.

Over de hartstochtelijke affaire tussen zangeres Edith Piaf en de middengewichtbokser Marcel Cerdan, die in 1949 overleed aan de gevolgen van een vliegtuigongeluk

Le Démon dans l'ile

1982 | Horror

Frankrijk 1982. Horror van Francis Leroi en Christian. Met o.a. Gaubert, Anny Duperey, Jean-Claude Brialy, Pierre Santini en Cerise.

Een Frans kanaaleiland wordt geplaagd door een reeks mysterieuze ongevallen. Een vrouwelijke arts onderzoekt de zaak en ontdekt de betrokkenheid van een telekinetisch begaafd kind. De film komt moeizaam op gang, maar laat op fraaie wijze alledaagse huishoudelijke apparatuur in moordtuig veranderen.

Il Nuovo mondo

1982 | Drama, Historische film, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1982. Drama van Ettore Scola. Met o.a. Jean-Louis Barrault, Marcello Mastroianni, Hanna Schygulla, Harvey Keitel en Jean-Claude Brialy.

In juni 1791 wil koning Lodewijk XVI naar het buitenland vluchten. De revolutionaire kroniekschrijver Restif de la Bretonne volgt zijn koets in een diligence, waarin leden van de hofhouding, de Amerikaanse rebel Tom Paine en verschillende representanten van de bourgeoisie mede-passagiers zijn en waar onderweg ook de bejaarde Giacomo Casanova instapt. De bedachte geschiedschrijving - wat zou er gebeurd en gezegd zijn als historische personages elkaar ontmoet hadden - gaat gebukt onder een teveel aan losse ideeën en het gemis aan één ondersteunend idee. De teksten van Restif en Casanova zijn boeiend genoeg, maar goed spel van de sterbezetting bewijst alleen hoe slordig en schematisch de talrijke andere personages zijn uitgewerkt.

Cap Canaille

1982 | Misdaad, Drama

Frankrijk/België 1982. Misdaad van Juliet Berto en Jean-Henri Roger. Met o.a. Juliet Berto, Richard Bohringer, Jean-Claude Brialy, Bernadette Lafont en Patrick Chesnais.

Een meisje uit de onderwereld van Marseille leeft samen met een individualistische gangster. Samen met een reporter die de corruptie en belangenconglomeratie in onroerend goed aan de kaak wil stellen, komt zij tot de ontdekking dat tegen de medeplichtigheid van schijnbaar respectabele financiers met georganiseerde misdaad weinig te beginnen valt. Deze teleurstellende tweede film van het duo Berto-Roger is te voorspelbaar om als sociale thriller de aandacht vast te kunnen houden; de uit-de-losse-pols-vormgeving vol filmcitaten is voornamelijk storend. Het beeld van Marseille lijkt minder authentiek dan dat van Pigalle in NEIGE en de acteurs zijn beter dan uit hun rollen blijkt.

Les uns et les autres

1981 | Musical, Drama, Komedie

Frankrijk 1981. Musical van Claude Lelouch. Met o.a. Robert Hossein, Nicole Garcia, James Caan, Geraldine Chaplin en Daniel Olbrychski.

Vier muzikale families, uit Frankrijk (vari[KA1]et[KA1]e), Amerika (jazz), Duitsland (klassiek) en Rusland (ballet), worden gevolgd van 1936 tot in 1980 als de diverse wegen en ontwikkelingen zich kruisen op een UNICEF-gala. Deze epische film neemt een hink-stap-sprong door de geschiedenis en maakt gebruik van bekende en onbekende ware incidenten. De pretenties worden lang niet allemaal waargemaakt en de overzichtelijkheid is met acteurs die zowel eerste als tweede generatie spelen vaak ver te zoeken. Muziek als bindmiddel en filmische lef van Lelouch heffen bedenkingen op zolang de film duurt. De finale toont Maurice Béjarts choreografie van Ravels Boléro.

Les Malheurs de Sophie

1980 | Familiefilm

Frankrijk 1980. Familiefilm van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Paprika Bommenel, Frédéric Mestre, Carine Richard, Sophie Deschamps en Michel Larivière.

Een ietwat melige, maar onderhoudende verfilming van het kinderboek van de Comtesse de S[KA1]egur, van wie Brialy ook EGLANTINE en UN BON PETIT DIABLE bewerkte voor de bioscoop. Sophie is een klein meisje dat met haar moeder en talloze dienstbodes in een groot kasteel leeft. Ze verveelt zich tijdens de vakanties en wordt dan onhebbelijk tegen iedereen in haar omgeving. De mild-ironische ondertoon van het boek komt er in de film niet zo uit, hoewel het scenario werd geschreven door Luc B[KA1]eraud, zelf een interessante filmmaker (PLEIN SUD). Eerder verfilmd in 1946.

La banquière

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Francis Girod. Met o.a. Romy Schneider, Jean-Louis Trintignant, Jean-Claude Brialy, Marie-France Pisier en Claude Brasseur.

Romy Schneider is weer eens soeverein in La banquière, een van haar laatste films voordat ze op 43-jarige leeftijd overleed. Ze speelt Emma Eckhert, een biseksuele dame die scenarist-regisseur Girod modelleerde naar de historische Française Marthe Hanau. Emma doet in speculaties en is in 1929 een rijke bankierster. Met een hoge populariteit, maar ook met veel vijanden uit de hoek van de nouveau riche. La banquière is in luxueuze settings en sepia-teinten opgenomen en extra verrijkt met een Ennio Morricone-soundtrack. Naast Schneider staat de Franse ster Trintignant (Il conformista) pal als haatdragende rijkaard Horace Vannister.