Denise de Casabianca

Editor

Denise de Casabianca is editor.
Er zijn 5 films gevonden.

Salut cousin !

1996 | Komedie, Drama

Algerije/België/Luxemburg/Frankrijk 1996. Komedie van Merzak Allouache. Met o.a. Gad Elmaleh, Messaoud Hattau, Magaly Berdy, Ann-Gisel Glass en Jean Benguigui.

De jonge, na[KA3]ieve Algerijn Alilo (Elmaleh) komt voor het eerst van zijn leven in Parijs. Hij vindt onderdak bij zijn neef Mok (Hattou), een rapper en een beur (een Algerijn die na de onafhankelijkheid van Algerije met de Fransen zijn land verlaten moest, te vergelijken met de Ambonezen in Nederland) van de tweede generatie. Deze kijkt neer op de zachtmoedige, gemakkelijk te overbluffen bezoeker uit Noord-Afrika. De ontmoeting van de twee neven is meer dan een confrontatie tussen twee culturen. Het zijn twee werelden, die door meer feiten gescheiden zijn dan de Middellandse Zee. Hieraan wordt een smokkelzaak toegevoegd: Alilo moet een koffer met vervalste designerkleding oppikken en afleveren bij zijn opdrachtgevers in Algiers. Hij raakt echter het adres kwijt, waar hij de koffer moet opvissen en samen met Mok gaat hij op zoek in de Lichtstad. Een komedie met een lach en (soms meer) een traan. Op een luchtige toon heeft Allouache, die het scenario samen met Caroline Thivel schreef, zijn verhaal doorspekt met kleine verwijzingen naar de betreurenswaardige, levensgevaarlijke situatie in Algerije. Een fabel met een meer dan ernstige ondergrond. Het camerawerk is van Pierre Aïm en Georges Diane.

Tawk al Hamama al Mafkoud

1991 | Drama

Italië/Tunesië/Frankrijk 1991. Drama van Nacer Khemir. Met o.a. Mohamed Mourali, Jamil Joudi, Chl Rejon, Noureddine Kasbaoui en Ninar Esber.

De jonge, na[KA3]ieve Algerijn Alilo (Elmaleh) komt voor het eerst van zijn leven in Parijs. Hij vindt onderdak bij zijn neef Mok (Hattou), een rapper en een beur (een Algerijn die na de onafhankelijkheid van Algerije met de Fransen zijn land verlaten moest, te vergelijken met de Ambonezen in Nederland) van de tweede generatie. Deze kijkt neer op de zachtmoedige, gemakkelijk te overbluffen bezoeker uit Noord-Afrika. De ontmoeting van de twee neven is meer dan een confrontatie tussen twee culturen. Het zijn twee werelden, die door meer feiten gescheiden zijn dan de Middellandse Zee. Hieraan wordt een smokkelzaak toegevoegd: Alilo moet een koffer met vervalste designerkleding oppikken en afleveren bij zijn opdrachtgevers in Algiers. Hij raakt echter het adres kwijt, waar hij de koffer moet opvissen en samen met Mok gaat hij op zoek in de Lichtstad. Een komedie met een lach en (soms meer) een traan. Op een luchtige toon heeft Allouache, die het scenario samen met Caroline Thivel schreef, zijn verhaal doorspekt met kleine verwijzingen naar de betreurenswaardige, levensgevaarlijke situatie in Algerije. Een fabel met een meer dan ernstige ondergrond. Het camerawerk is van Pierre Aïm en Georges Diane.

Tricheurs

1984 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Polen 1984. Drama van Barbet Schroeder. Met o.a. Jacques Dutronc, Bulle Ogier, Kurt Raab, Virgilio Teixeira en Robby Müller.

In het casino van Madeira ziet gokverslaafde Elric de grote 7 op de rode jurk van Suzie en bombardeert haar tot zijn talisman aan de roulettetafel. Wanneer Elric een samenwerking aangaat met louche profgokker Jorg, verlaat Suzie hem. Veel later zien ze elkaar terug en de vlam slaat opnieuw in de pan: ook Suzie blijkt door het spel bevangen. Typisch Schroeder-psychodrama over obsessieve personages moet veren laten vanwege het weinig plausibele plotelement van de getrukeerde roulettekogel. De perfide ondertoon, Dutronc en Ogiers zwoele charme maken de film niettemin fascinerend.

Général Idi Amin Dada: Autoportrait

1974 | Documentaire, Biografie, Historische film

Frankrijk 1974. Documentaire van Barbet Schroeder.

Een portret van de schizofrene dictator Idi Amin Dada van Oeganda, die in 1971 aan de macht kwam door een staatsgreep. Schroeder, die hem filmde tijdens de hoogtijdagen van zijn schrikbewind, onthoudt zich van commentaar, maar laat de perverse Amin vrijuit praten en die bazelt zo'n onzin uit, dat deze documentaire een karikatuur wordt. Idi Amin Dada werkte bereidwillig mee en ging daarbij zover om de inname van de Golanvlakte te simuleren. Zijn grootheidswaanzin is meer dan lachwekkend, maar in retrospect vergaat je het lachen als je bedenkt hoe verschrikkelijk wreed hij was, als je beseft dat hij de dood van een half miljoen mensen op zijn geweten heeft. Na de bevrijding van de passagiers van een lijnvliegtuig van Air France door Israëlische commando's in 1976 in Entebbe, begon Amins gezag af te brokkelen. Hij vluchtte in 1979 naar Libië, maar hij werd in 1980 afgeschoven naar Saoedi-Arabië, waar hij in 2003 op 75-jarige leeftijd overleed. Eigenlijk zou de bloeddorstige Amin, die de reïncarnatie van het kwaad was, zich hebben moeten verantwoorden voor een internationaal gerechtshof wegens volkerenmoord, net zoals de in zijn cel overleden ex-president van Servië Slobodan Milosevic of Saddam Hoessein van Irak, die o.a. ruim vierduizend koerden liet doden met gifgasaanvallen. Maar een land als Saoedi-Arabië levert niet uit, zeker niet een ex-staatshoofd, dat te gast is. Toen Amin, die aan het begin van zijn presidentsschap nog internationaal werd gerespecteerd en toen het eindresultaat van deze film zag, heeft hij ervoor gezorgd dat de documentaire jarenlang niet mocht worden uitgezonden door de Franse tv, in wiens opdracht de film was geproduceerd. De rolprent mocht wel vertoond worden in theaters, maar in een gecoupeerde versie zoals de rechter bevolen had, waardoor hij 10 minuten korter was. Na de val van Idi Amin Dada herstelde Schroeder zijn werk. Het camerawerk is van Néstor Almendros. Mono.

More

1969 | Drama, Romantiek, Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Luxemburg 1969. Drama van Barbet Schroeder. Met o.a. Mimsy Farmer, Klaus Grünberg, Michel Chanderli, Heinz Engelmann en Louise Wink.

De Duitse Stefan (Grünberg) en Amerikaanse Estelle (Farmer) ontmoeten elkaar in Parijs en reizen vervolgens af naar Ibiza voor zon, seks en drugs. En nog meer drugs. Eerste speelfilm van regisseur Schroeder, die later onder meer Barfly en Single White Female zou maken, volgt het tweetal in hun hedonistische, fatale trip. Flink maffe film met niet al te sterke acteurs verwierf een zekere cultstatus, niet in de laatste plaats vanwege de muziek van Pink Floyd op de soundtrack: de band schreef die speciaal voor de film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Denise de Casabianca op televisie komt.

Reageer