Mário Barroso

Acteur, Cameraman

Mário Barroso is acteur en cameraman.
Er zijn 10 films gevonden.

Vai E Vem

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Portugal 2003. Komedie van João César Monteiro. Met o.a. Rita Pereira Marques, Joaquina Chicau, Manuela De Freitas, Mário Barroso en João César Monteiro.

De Portugese regisseur João César Monteiro (1934-2003) bouwde met films als A Comédia de Deus en Recordações da Casa Amarela een oeuvre persoonlijke films op, waarin hij zelf het middelpunt vormde en allerlei erotische fantasieën verwerkte. In Vai E Vem zien we de oudere João Vuvu, die dagelijks een busritje maakt naar het park. Zijn enige familie is zijn zoon, die in de gevangenis zit. João wil een schoonmaakster inhuren voor zijn huis vol boeken: het begin van een serie 'sollicitatiegesprekken' met aardige dames die in pikanterieën ontaarden. Totdat zijn zoon vrijkomt. Kort voor de première in Cannes overleed Monteiro.

Si j'étais lui

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Philippe Triboit. Met o.a. Elie Semoun, Stéphane Freiss, Cristiana Réali en Omar Sy.

Het begint allemaal als iets waarvoor de Franse cinema beroemd en berucht is: een driehoeksverhouding. Tristan is verliefd op Ariane, de vrouw van zijn beste vriend Léo. Tristan is al gevlucht voor de liefde, heeft eraan toegegeven, maar Ariane ziet hem niet staan en het verscheurende gevoel wijkt niet. Tristans hieropvolgende zelfmoordpoging wordt verijdeld door de mysterieuze Gabriel, en hier krijgt de TV-film Si j'étais lui een interessante twist. Tristan krijgt van Gabriel de mogelijkheid om van lichaam te ruilen met Léo. Zo gezegd zo gedaan, maar of Tristan nu gelukkig is? Naar een novelle van romanticus Théophile Gautier.

As bodas de Deus

1999 | Komedie, Experimenteel

Frankrijk/Portugal 1999. Komedie van João César Monteiro. Met o.a. João César Monteiro, Joana Azevedo, Rita Durão, José Airosa en Manuela De Freitas.

Te laat, te lang, niet grappig en onerotisch na COMEDIA DE DEUS (1995). Te veel dialoog, slapstick die nergens op slaat, een ijdelheidsproject van Monteiro met zichzelf weer in de hoofdrol als Jo[KA6]ao de Deus, die van gods boodschapper in militair uniform (Cintra) een koffer vol dollars krijgt, en het mag besteden aan Elena Gombrowicz (Azevedo). Tijdens een operavoorstelling begint het voorspel en zien we de blote borsten van de rolverdeling. Daar blijft het bij. Na twintig minuten is het niet meer uit te houden en wie een uur blijft zitten, is dapper. Natuurlijk zijn er mensen die deze schepping van Monteiro als een meesterwerk beschouwen - ze zien hem als de reïncarnatie van Jacques Tati of Woody Allen, maar die zijn op de vingers van één hand na te tellen. Het scenario is van regisseur Monteiro. Het camerawerk van Mário Barroso is verschrikkelijk mooi, maar de film is daardoor toch geen bioscoopkaartje waard, maar wel onze waardering, die anders nog veel lager zou zijn uitgevallen.

Le bassin de JW

1997 |

Frankrijk/Portugal 1997. Joao Cesar Monteiro. Met o.a. Joao Cesar Monteiro, Hugues Quester en Pierre Clémenti.

Te laat, te lang, niet grappig en onerotisch na COMEDIA DE DEUS (1995). Te veel dialoog, slapstick die nergens op slaat, een ijdelheidsproject van Monteiro met zichzelf weer in de hoofdrol als Jo[KA6]ao de Deus, die van gods boodschapper in militair uniform (Cintra) een koffer vol dollars krijgt, en het mag besteden aan Elena Gombrowicz (Azevedo). Tijdens een operavoorstelling begint het voorspel en zien we de blote borsten van de rolverdeling. Daar blijft het bij. Na twintig minuten is het niet meer uit te houden en wie een uur blijft zitten, is dapper. Natuurlijk zijn er mensen die deze schepping van Monteiro als een meesterwerk beschouwen - ze zien hem als de reïncarnatie van Jacques Tati of Woody Allen, maar die zijn op de vingers van één hand na te tellen. Het scenario is van regisseur Monteiro. Het camerawerk van Mário Barroso is verschrikkelijk mooi, maar de film is daardoor toch geen bioscoopkaartje waard, maar wel onze waardering, die anders nog veel lager zou zijn uitgevallen.

Le bassin de J.W.

1997 | Komedie, Fantasy

Frankrijk/Portugal 1997. Komedie van João César Monteiro. Met o.a. João César Monteiro, Hughes Quester, Pierre Clémenti, Joana Azevedo en Graziella Delerm.

De film begint met een sc[KA2]ene op de b[KA3]uhne van een schouwburg. God (Monteiro) en Lucifer (Quester) staan erop en hebben de wereld samen opgedeeld. De mens moet er genoegen mee nemen, of hij wil of niet. Lucifer indroduceert de twistappel. De mensen vragen zich af wie ze nu moeten volgen. Henrique (Monteiro) wil in de voetsporen van John Wayne treden. Jean (Quester) probeert Henrique te begrijpen. Als het doek gevallen is, is er een nazit voor de troep. De twee hoofdrollen worden door een dramaturg, een zekere Henrique (Cl[KA1]ementi), voorgesteld aan Ariane (Azevedo) en gevraagd mee te doen in een nieuw stuk. Tijdens de repetities komen Jean en Ariane nader tot elkaar. Door de afwezigheid van Henrique echter, ziet Jean Ariane slechts op de monitoren, en het blijkt dat ze getrouwd is met de eerste Henrique. In walging keert Jean zich van Ariane en zoekt troost bij Marianne, de vrouw van de tweede Henrique. Door het rollenspel met echte rollen weet de kijker niet goed, waar hij aan toe is, en heeft hij er moeite mee om een mening te vormen over de boodschap van het stuk. Daarbij komt ook nog dat het scenario van de regisseur slechts zijdelings gaat over het bekken van John Wayne, hetgeen door de titel wordt gesuggereerd. De regisseur heeft zich bediend van sc[KA2]ene`s met decors (zodat het dichtbij het toneel staat), vaste camera's en strooit in de dialogen met citaten uit de literatuur, waardoor het geheel niet alleen zeer moeijlijk is om te volgen, maar ongenietbaar wordt. Dit quasi intellectuele gedoe laat je niet eens in slaap dommelen, want daarvoor is het veel te pretentieus. Origineel is het wel, maar het vindt uitsluitend genade bij de onvoorwaardelijke volgelingen van Monteiro. Zonde van het geld van de Portugese en Europese belastingbetaler. Het camerawerk is van Mário Barroso. Ook bekend als: LE BASSIN D'ARIANE, LE BASSIN DE JOHN WAYNE, THE HIPS OF J.W., JOHN WAYNE'S PELVIS en THE PELVIS OF JOHN WAYNE.

O convento

1995 | Drama

Frankrijk/Portugal 1995. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Catherine Deneuve, John Malkovich, Luís Miguel Cintra, Leonor Silveira en Duarte D'Almeida.

De Amerikaanse professor in de letteren Michael Padovic (Malkovich) werkt in Parijs aan een theorie dat William Shakespeare in werkelijkheid een Spaanse jood geweest zou zijn, die door de Inquisitie werd vervolgd. In het kader van zijn onderzoek moet hij daarvoor naar het klooster van Arrabida in Portugal. Hij besluit zich te laten vergezellen door zijn vrouw H[KA1]el[KA2]ene (Deneuve), een voor haar leeftijd zeer mooie verschijning. Ze worden door Baltar (Cintra) ontvangen, die het klooster onder zijn beheer heeft. Baltar gaat onmiddellijk voor de aantrekkelijke H[KA1]el[KA1]ene door de knie[KA3]en, terwijl Michael in de stoffige boeken van de bibliotheek duikt. Om Michael af te leiden, geeft Baltar Michael een jonge, schone assistente, Piedale (Silveira). Wat dan verder volgt is een Faustiaanse allegorie over goed en kwaad. De 87-jarige De Oliveira geldt als een ontoegankelijke literaire filmer en deze film wordt als zijn meest doorgrondelijke werk beschouwd, maar het is [KA1]e[KA1]en cerebraal festijn zonder actie of gewoon drama. Het scenario is van De Oliveira zelf naar een idee van Agustina Bessa-Lu[KA1]is, dat ontstond tijdens een telefoongesprek. Deneuve is mooi en genietbaar, maar ondanks het feit dat zij er op stond met De Oliveira te willen werken in een film vol Bu[KA6]nuel-achtige symboliek, is zij met haar rol niet de drijvende kracht. Malkovich past beter in het decor, maar de film is en blijft De Oliveira. Passende fotografie van M[KA1]ario Barroso en gedraaid voor een bescheiden budget van (vijf-en-een- half miljoen dollar, ca vijf miljoen Euro). Filmkunst, die uitsluitend voor cinefiele kaviaareters geschikt is.

A comedia de Deus

1995 | Komedie, Erotiek

Portugal/Italië/Denemarken/Frankrijk 1995. Komedie van João César Monteiro en Joao Cesar Monteiro. Met o.a. João César Monteiro, Claudia Teixeira, Raquel Ascensão, Manuela De Freitas en Max Monteiro.

De al wat oudere Joao de Deus is de manager van een goedlopende ijssalon in Lissabon. De zaken gaan zo goed dat men van plan is een keten te openen in Frankrijk, Italië en Spanje. Joao is vrijgezel, houdt van vrouwen, maar kan ze maar moeizaam veroveren. Hij heeft een vreemde hobby.

A caixa

1994 | Komedie, Drama

Portugal/Frankrijk 1994. Komedie van Manoel de Oliveira. Met o.a. Luis Miguel Cintra, Beatriz Batarda, Diogo Dória, Isabel Ruth en Filipe Cochofel.

Bewerking voor de film van het toneelstuk Prista Monteiro met een scenario van regisseur De Oliveira. Het is een statisch geheel: het speelt in een typisch Zuideuropees achteraf straatje dat in de vorm van een trap steil omhoog gaat. De ideale plaats om theaterachtig drama te laten gebeuren. In het middelpunt zit een oude blinde man (Cintra) die garen verkoopt en bedelt vanuit zijn deurpost. De opbrengsten bewaart hij in een doos. Zijn getrouwde dochter (Batarda) is een ontevreden stuk vreten, die de kost een beetje verdient met strijken, terwijl haar echtgenoot een nietsnut is. Ze zijn wantrouwig, want de doos van de oude was al eens gestolen - hun inkomen is er afhankelijk van. De film is een stuk bitter-ironische maatschappijkritiek met komische noten. Uitsluitend voor de fans van De Oliveira. Het camerawerk is van Mario Barosso.

Vale Abraão

1993 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/Portugal 1993. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Leonor Silveira, Cecile Sanz De Alba, Luis Miguel Cintra, Rui De Carvalho en Isabel Ruth.

Ook al voelt ze niet de minste liefde voor hem toch accepteert de veertien-jarige Silveira het huwelijksvoorstel van de oudere dokter Cintra. Ze gaat zich echter vlug vervelen in dat saaie aristocratische wereldje. Daar ze zich regelmatig terugtrekt in haar eigen poëtische opvatting van de wereld krijgt ze de bijnaam De Kleine Bovary. Ze wordt benaderd door drie minnaars die graag naar haar gunsten dingen. Een film die baadt in een aangrijpende lyrische sfeer. Het is de geschiedenis van een meisje dat hunkert naar liefde maar gedwongen is te leven in een droomwereld. Ondanks zijn hoge leeftijd heeft de ouderdomsdeken van de Portugese film nog niets van zijn visuele of dramatische kracht verloren. Integendeel zelfs. Ook al duurt de film meer dan drie uur verveelt hij geen ogenblik. De Oliveira schreef zelf het scenario, zich baserend op de roman van Agustina Bessa-Luis, dat uitstekend vertolkt wordt door bij ons totaal onbekende acteurs. Schitterende fotografie van Mario Barroso. Muziek van o.a. Beethoven, Chopin, Fauré, Debussy en Schumann.

Francisca

1981 | Drama

Portugal 1981. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Teresa Meneses, Diogo Dória, Mario Barroso, Rui Mendes en Teresa Menezes.

Twee mannen bespiegelen vrouwen, het leven, de liefde, het noodlot en onheil. Tijdens deze dialoog, die door de hele film heen volgehouden wordt, zullen de twee personages elkaar telkens in diverse levensfases ontmoeten, terwijl ze de dupe van hun eigen ideeën zijn. Geïnspireerd op een ware geschiedenis, maar buitensporig lang en veel te pedant.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Mário Barroso op televisie komt.

Reageer