Yves Robert

1920 -2002 Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer, Componist

Yves Robert (1920-2002) is regisseur, acteur, scenarist, producer en componist.
Er zijn 67 films gevonden.

Le peuple migrateur

2001 | Documentaire

Zwitserland/Spanje/Duitsland/Italië/Frankrijk 2001. Documentaire van Jacques Perrin, Jacques Cluzaud en Michel Debats.

Gedurende het hele jaar trekken overal ter wereld miljoenen vogels door het luchtruim. Het zijn allerlei verschillende soorten, van zwaluwen tot reusachtige albatrossen, van ganzen tot pelikanen en van ooievaars tot kleine zangvogels. Ze volgen oude, vaste routes, steken oceanen, woestijnen en bergen over en voltooien onvoorstelbare zwerftochten. Deze reizen markeren al sinds mensenheugenis de opeenvolging van seizoenen. Ze geven ritme aan de voortschrijdende tijd en zelfs aan het leven van de mens zelf, beneden op de grond. Volgen van vogels, het beter leren kennen en begrijpen van de wetten en regels die ten grondslag aan de duizelingwekkende trektochten van de vliegende wezens. Dat is de eeuwenoude droom die een groep groep cineasten en ornithologen wilde realiseren. Jaren van voorbereiding en geduld, het gebruik van de modernste technologie, veel wilskracht en bovenal een jeugdige geest waren nodig voor deze unieke zoektocht naar het 'trekkersvolk'.

Petits nuages d'été

1998 | Romantiek

België/Hongarije/Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Langlois. Met o.a. Marie Matheron, Odette Laure, Yves Robert, Jean-Paul Roussillon en Giulia Demont.

Walter (Benedict) en Maria Mueller (Matheron) arriveren met hun elfjarig dochtertje Christina (Demont) in hun riante vakantiewoning in M[KA3]unchen. Ze hopen hier te redden wat nog rest van hun huwelijk. Maria is een fanatieke eco-militante en tijdens haar kruistochten voor een beter leefmilieu heeft ze haar gezin verwaarloosd. Hierdoor heeft ze Walter in de armen van andere vrouwen gedreven. Hun rust is echter van korte duur, want Maria verneemt dat er zich een kartonfabriek in de buurt zal komen vestigen en die zal ongetwijfeld de omgeving vervuilen. Walter op zijn beurt valt voor de charmes van de mooie Marl[KA2]ene (Arnold), secretaresse van het gemeentehuis. Onder het mom van een milieufilm wordt hier een stationsrommannetje opgeklopt tot een militant pamflet. De jonge Demont als Christina levert nog de beste prestatie van de hele cast: ze is natuurlijk en spontaan en steelt het hart van de kijkers. De rest komt, ondanks alle goede bedoelingen, geforçeerd en vooral gemanipuleerd over. Claude d'Anna en Laure Bonin baseerden het scenario op een verhaal van Jean-Louis Magnon. Gefilmd in Hongarije door Bruno Privat.

Disparus

1998 | Historische film, Misdaad

Frankrijk 1998. Historische film van Gilles Bourdos. Met o.a. Grégoire Colin, Anouk Grinberg, Xavier Beauvois, Frédéric Pierrot en Marcial Di Fonzo Bo.

VV.

Sortez des rangs

1996 | Drama, Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Denis Robert. Met o.a. Laure Duthilleul, Stanislas Crevillén, Josiane Lévêque, Pierre-Arnaud Crespeau en Erwan Dujardin.

WO I die duurde van 1914 tot 1918, was een conflict tussen Europese monarchie[KA3]en, die daarmee grotendeels hun eigen graf delfden, en na de Oktober Revolutie in 1917 bijna driekwart eeuw communistische dictatuur tot gevolg had. De oorlog werd weliswaar met moderne wapens (de kanonnen van Krupp, de eerste pantservoertuigen, auto`s en kleine vliegtuigjes) uitgevochten, maar was grotendeels een loopgravenoorlog van hooghartige generaals uit de vorige eeuw, die soldaten als kanonnenvoer beschouwden. Hierover draaide Stanley Kubrick een in essentie anti-oorlogs film in 1957, het meesterwerk getiteld PATH OF GLORY. Die film gaat over een drietal willekeurige soldaten die gefusilleerd moesten worden om een voorbeeld tegen lafheid te stellen. Deze film heeft hetzelfde vertrekpunt. Franse soldaten die hun ongenoegen geuit hadden om nog langer als kanonnenvoer te dienen werden collectief veroordeeld en een drietal `vrijwillgers` moesten naar voren stappen (vandaar de titel) om voor het vuurpeloton te gaan staan. Een van hen is de vader van de toen nog acht-jarige Michel (Crevill[KA1]en). Zijn moeder, een eenvoudige naaister, moet in schande verder leven. In 1919 worden Michel en zijn moeder regelmatig beschimpt door de buren en het komt tot een kwaadaardige scheldkanonnade. Zijn moeder wordt ingesloten en Michel wordt in een opvoedingsgesticht geplaatst. Daar ontmoet hij (de) twee andere jongens, van wie hun vaders op dezelfde wijze zijn 'gevallen' in de oorlog. Ze zijn vast van plan de eer van hun vaders te wreken en de generaal, bijgenaamd 'Le boucher des Hurlus', die het bevel gaf, ter verantwoording te roepen. Een gedoemde missie. Het scenario van Jean-Denis Robert en Jérôme Tonnerre naar de roman van Jean Amila Le boucher des Hurlus laat teveel aan het toeval over en bevat maar matig boeiend pattriotisme. De jonge Crevillén doet zijn best en gooit hoge ogen als filmtalent. Het camerawerk is van Dominique Gentil. 35 mm, 1.66.

Histoires d'hommes

1996 | Komedie

België/Frankrijk 1996. Komedie van Olivier Langlois. Met o.a. Yves Robert, Bernadette Lafont, Christian Charmetant, Julien Lannoy en Bérénice Béjo.

Sinds de scheiding van zijn ouders wordt de vijftienjarige Beno[KA4]it (Lannoy) opgevoed door zijn moeder. Wanneer deze voor een tijdje naar het buitenland moet wordt de jongen opgevangen door zijn opa Henri (Robert), een reder van plezierboten. Van een feestje wil Henri gebruik maken om zijn nieuwe vriendin Juliette (Laffont) aan de familie voor te stellen. Dan duikt eensklaps Henri`s zoon Paul (Charmetant) op, die jarenlang niets van zich heeft laten horen. Hij is seropositief en hij verwijt de familie dat ze zijn homoseksualiteit nooit hebben aanvaard. Sterk familieportret dat handelt over ouderliefde, het ouder worden, homoseksualiteit en het generatieconflict. De film wordt vooral rechtgehouden door Robert die schittert in zijn rol. Langlois, Philippe Dussau en Emmanuelle Sardou schreven het scenario dat treffend werd ingeblikt door Dominique Brenguier.

Éclats de famille

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Didier Grousset. Met o.a. Emmanuelle Riva, Yves Robert, Etienne Chicot en Denise Chalem.

Daar de huur steeds maar weer hoger wordt dreigt de zeventig- jarige Riva uit haar appartement gezet te worden. Er zit voor haar niets anders op dan werk te zoeken om tegemoet te komen aan de stijgende eisen van haar huisbaas. Voor een vrouw van haar leeftijd is dat zeker niet eenvoudig. Een job als kinderoppas lijkt haar best geschikt, maar de familie waar ze zich gaat aanbieden was eigenlijk op zoek naar een koppel. Geen probleem voor haar. Lichte komedie met sociale ondertoon. Het is een lust om doorwinterde acteurs aan het werk te zien als Riva en Robert, zelfs al is dit in een niet bijster sterk scenario als dit van Grousset, Stéphane Giusti en Bruno Déga, waaruit veel meer te halen was dan er in de film zit. Yves Dahan stond achter de camera.

Montparnasse-Pondichéry

1994 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1994. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Miou-Miou, Yves Robert, André Dussollier, Jacques Perrin en Maxime Leroux.

Aangemoedigd door een nieuwe wet laat de veertig-jarige ongehuwde moeder en behangontwerpster Miou-Miou zich inschrijven aan de universiteit, om alsnog een diploma te halen. De studie wordt een flop en na een ruzie laat ze haar vriend zitten. Ontmoedigd zwerft ze door de straten. Ze komt terecht in metrostation Montparnasse. Hier ontmoet ze de zeventig-jarige ex- musicus Robert. Samen beleven ze de crisis in hun leven, en er bloeit een romantische relatie op. Poëtische liefdesgeschiedenis verteld met een grote dosis relativerende humor. Uit elke situatie, hoe uitzichtloos ook, kan iets nieuws, iets fascinerends groeien. Uitstekend spel van Miou-Miou en regisseur Robert. De laatste schreef het scenario, samen met Frédéric Lasaygues. Robert Alazraki stond in voor het camerawerk.

Le bal des casse-pieds

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Jean Carmet, Miou-Miou, Jacques Villeret en Guy Bedos.

Het lijkt erop dat de filmer een vervolg op het amusante en geenszins verouderde LES CASSE-PIEDS (1948) van Jean Dr[KA1]eville heeft willen maken, met als gangmaker de fascinerende No[KA3]el-No[KA3]el. Het resultaat is vlees noch vis want met het inconsequente scenario (van de regisseur en Jean- Loup Dabadie), dat nogal eens in herhalingen vervalt, is slordig omgesprongen. Soms valt er even te lachen maar de vele mogelijkheden van het thema - het dagelijks bestaan wordt immers voortdurend verstoord door lastige, domme en middelmatige figuren, met name door achterlijke ambtenaren - werden helaas niet ten volle benut. Een speciale vermelding voor Lemercier die op treffende wijze verbijstert. Camerawerk van Robert Alazraki.

La crise

1992 | Komedie

Frankrijk/Italië 1992. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Vincent Lindon, Patrick Timsit, Yves Robert, Maria Pacôme en Valérie Alane.

De filmer, die op talentvolle, humoristische en intelligente wijze de vreemde trekjes van onze samenleving schetst, slaagt erin een zeer innemende komedie te maken rond de crisis van het paar, in de liefde, het werk en het leven. Het begint er allemaal mee, dat Victor, een briljant bedrijfsadvocaat, op een morgen ontwaakt, en achtereenvolgens ontdekt dat zijn vrouw hem heeft verlaten en dat hij zijn baan kwijt is. De teneergeslagen Victor doet wanhopige pogingen zijn vrienden en familieleden op de hoogte te brengen van zijn tegenspoed. Maar wat blijkt, iedereen verkeert in een crisis, die veel belangrijker wordt geacht dan die van Victor. Treffende dialogen, een tot in de puntjes verzorgd scenario en een perfecte acteursregie. Elke acteur toont op zijn eigen vlak lef en hoeft hier geen enkele spijt van te hebben. De kijker lacht, pikt een traan weg en wordt aan het denken gezet. Deze film vormt nu eens een goede weerspiegeling van deze tijd. Camerawerk van Robert Alazraki.

Le château de ma mère

1990 | Biografie, Drama

Frankrijk 1990. Biografie van Yves Robert. Met o.a. Julien Ciamaca, Philippe Caubère, Nathalie Roussel, Didier Pain en Thérèse Liotard.

Vervolg op La gloire de mon père naar de autobiografische roman van de Franse romancier Marcel Pagnol (1895-1974). Le château de ma mère biedt wederom een intieme en nostalgische blik op de jeugd van de schrijver. Marcel (Ciamaca) is inmiddels een jaar of 13 en hunkert iedere dag naar de vakanties in het tweede huis van de familie in de Provence. De voetreis erheen is steeds weer een avontuur, met als eindbestemming de geliefde heuvels, het landelijke decor voor zijn eerste schuchtere stappen in liefde en vriendschap. Yves Robert levert met dit warme tweeluik het beste werk van zijn onevenwichtige carrière. Prachtige cinema.

La gloire de mon père

1990 | Biografie, Drama

Frankrijk 1990. Biografie van Yves Robert. Met o.a. Julien Ciamaca, Philippe Caubère, Nathalie Roussel, Didier Pain en Joris Molinas.

Acteur-regisseur Robert kreeg in 1990 internationale lof voor zijn op de memoires van schrijver/cineast Marcel Pagnol (1895-1974) gebaseerde tweeluik, La gloire de mon père en Le château de mon mère. In La gloire de mon père staan de jeugdervaringen van de kleine Marcel centraal. Hoe hij samen met zijn vader en moeder, broertje en zusje van Aubagne naar Marseille verhuist. Hoe ze in de Provence een zomerhuisje huren, waar Marcel op slag verliefd wordt op de omgeving, en op Lili. De film treft de stijl van Pagnol met griezelige precisie. Regisseur Yves Robert en zijn scriptschrijver Jérôme Tonnerre moeten wel fans zijn.

Le crime d'Antoine

1989 | Mysterie

Frankrijk 1989. Mysterie van Marc Rivière. Met o.a. Tom Novembre, Catherine Wilkening, Jacques Weber, Yves Robert en Stéphane Jobert.

Een getrouwe bewerking van de roman van Dominique Roulet, die zich ergens op het grensvlak van politie-, avonturen- en griezelfilm bevindt. Met zijn eerste lange speelfilm toont Marc Rivière zich een onevenwichtig filmer. Sommige scènes zijn zeer intens en andere zijn mislukt, vooral door het zo nu en dan onwaarschijnlijke scenario. De ontknoping is bovendien té vergezocht. Goede vertolkers, vooral Yves Robert. Het camerawerk van Claude Agostini is soms excentriek.

Pas de vieux os

1986 | Misdaad

Frankrijk 1986. Misdaad van Gérard Mordillat. Met o.a. François Dunoyer, Yves Robert, Gérard Blain, Elisabeth Bourgine en Sabine Haudepin.

Een aflevering uit de beroemde Série Noire van Gallimard. Het verloop van een bokswedstrijd is tevoren tot in de puntjes uitgestippeld. De Fransman zal in de zesde ronde door zijn Engelse tegenstander 'knock-out' worden geslagen. Er wordt afgeweken van het programma wanneer de Fransman de Engelsman doodt. Was het met opzet? Deze tv-film is een van de betere uit de serie, dankzij rake sfeerschets, ondoorgrondelijke karakters, veel verdacht gedrag en een knappe regie, met galgehumor van hetzelfde niveau. Tamelijk

Le débutant

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Daniel Janneau. Met o.a. Francis Perrin, Julien Guiomar, Christiane Jean, Dominique Lavanant en Jean-Claude Brialy.

Toneelechtpaar Willy (Brialy) en Marguerite (Lavanant) Balicourt strikken electricien Fran[KA10]cois Veber (Perrin) om regisseur te worden van hun stuk voor een toernee door Frankrijk. Wat zij niet weten, is dat naïef lijkende Perrin er in werkelijkheid van droomt acteur te worden. En dat lukt hem ook met het nodige kunst- en vliegwerk. Onbeduidende klucht waarin de schmierende acteurs zich flink uitleven voor de camera naar een idee van regisseur Janneau, die samen met Perrin het scenario schreef.

L'été 36

1986 | Romantiek

Frankrijk/België 1986. Romantiek van Yves Robert. Met o.a. Anaïs Jeanneret, Christian Clavier, Jean-Pierre Bouvier, Jean Carmet en Marie-Christine Barrault.

Trouwe bewerking van de zware roman van Bertrand Poirot- Delpech over de lotgevallen van de leden van een Bretonse landjonkerfamilie waarvan generaal Saint-Aubert (Rey) het middelpunt is. Er gebeurt die zomer heel wat: in Frankrijk en in Belgi[KA3] worden er revolutionaire sociale maatregelen getroffen, zoals de invoering van betaalde verlofdagen, maar daarnaast breekt in Spanje de burgeroorlog uit en dreigt vanuit Duitsland het fascisme. Door deze gebeurtenissen valt de familie uit elkaar: de een sluit zich bij de internationale brigades aan, de ander (een jood) bereidt zich voor op zijn vertrek naar de V.S. enz. We kennen Roberts sympathie voor zijn personages, maar aangezien hij geschikter is voor het komische genre, haalt hij alles een beetje door elkaar en is het verhaal hier en daar een beetje traag, maar het geheel blijft toch boeien. N.B.: het zou prettig zijn als bepaalde tv-zenders (altijd dezelfde) ermee ophielden herhalingen als nieuwigheden te presenteren!

Billy-Ze-Kick

1985 | Komedie, Horror

Frankrijk 1985. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Francis Perrin, Cerise Bloc, Dominique Lavanant, Zabou Breitman en Michael Lonsdale.

Verfilming van de roman van Jean Vautrin waarin de verbeelding zich zodanig mengt met de werkelijkheid dat de lezer c.q. de kijker beide niet meer uit elkaar kan houden. Het lijkt wel of de regisseur een soort ZAZIE wilde maken van Raymond Queneau die Louis Malle inspireerde. Dit mengsel lukt niet: alles is even zwaar aangedikt en deze bizarre overdrijving is niets anders dan een trage vervelende film waarin bovendien slecht geacteerd wordt met uitzondering van Lonsdale en Robert die hun rollen nog wat inhoud kunnen geven.

Le jumeau

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Pierre Richard, Carey More, Camilla More, Jean-Pierre Kalfon en Andréa Ferréol.

Richard doet alsof hij een tweelingbroer heeft, zodat hij twee Amerikaanse zusters ongestraft en tegelijk het hof kan maken. Een bewerking van de roman Le jumeau singulier van de Amerikaan Donald Westlake. Geen trouwe bewerking, want de karaktertypes in het boek worden uiterst somber en wreed beschreven. Yves Robert heeft een soort tragikomedie gemaakt met een ietwat verzwakte zwarte humor en een hoofdpersoon die te sentimenteel is vergeleken bij de onheilspellende schoft uit het boek die totaal geen scrupules heeft. Verder een aardige film met goede stukken, maar het had wat méér kunnen zijn. Scenario van regisseur Robert en Elisabeth Rappeneau.

Vive la sociale!

1983 | Drama, Komedie

Frankrijk 1983. Drama van Gérard Mordillat. Met o.a. François Cluzet, Robin Renucci, Elizabeth Bourgine, Jean-Yves Dubois en Yves Robert.

Een in een communistisch gezin opgegroeide jongeman begint een catering service en wordt steeds meer besmet met bourgeois- idealen. Deze half satirische tragikomedie laat de proletarische anti-held naadloos door heden en recent verleden bewegen in een groeiend besef van middelmaat en is een van de zeldzame Franse films die het arbeidersmilieu laat zien. De humoristische observaties van de in het Sovjet-communisme gestagneerde oudere generatie, maar ook van mei 1968 als een middenstandsrevolte maken deze film met goed spel en een flitsende vormgeving, tot een meer dan veelbelovend debuut.

La fille prodigue

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Jane Birkin, Michel Piccoli, Natasha Parry, Eva Renzi en René Féret.

Na een moeilijke periode verlaat Anne (Birkin) haar man en keert terug naar haar ouders. Daar ontdekt ze dat haar vader (Piccoli) een affaire heeft. Zodra haar moeder (Parry) voor een tijdje weg is, krijgt de relatie tussen dochter en vader incestueuze trekken. Intrigerend, psychologisch uitdagend drama met uitstekende cast. Regisseur Doillon, die ook zulke mooi intieme drama's als Ponette en Le petit criminel op zijn naam heeft staan, had indertijd een relatie met actrice Birkin. Samen zijn ze ouders van zangeres-model Lou Doillon.

Un mauvais fils

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Patrick Dewaere, Brigitte Fossey, Yves Robert, Jacques Dufilho en Claire Maurier.

Bruno Calgagni (Dewaere), een ex-drugsverslaafde, keert na jaren terug in Frankrijk, waar zijn vader (Robert) en hij elkaar de zelfmoord van de moeder verwijten. Er groeit wederzijds begrip met de al even moeizaam verlopende maatschappelijke herintegratie. De specialist in de problematiek van de bourgeois van middelbare leeftijd, Sautet, richt zich nu op jongere personages in een proletarischer milieu, maar de gevoelige aandacht voor de personages en hun omgeving plus de liefdevolle regie van de niet zo voor hun rol geschikte acteurs zijn van gelijke kwaliteit. Het scenario is van Jean-Paul Torok, regisseur Sautet en Daniel Biasini naar diens verhaal. Het camerawerk is van Jean Boffety. Mono.

Le Rose et le Blanc

1980 | Avonturenfilm, Fantasy, Mysterie

Frankrijk 1980. Avonturenfilm van Robert Pansard-Besson. Met o.a. Raymond Pellegrin, Bulle Ogier, Michael Lonsdale, Yves Alfonso en Vittorio Caprioli.

Deze film hoort thuis bij dat zeldzame rijtje films dat net zo origineel en onmogelijk om na te vertellen is als ZAZIE DANS LE METRO, waarmee hij verschillende punten van overeenkomst vertoont. Denk ook aan L`ANNEE DERNIERE A MARIENBAD of HISTOIRE DU MANUSCRIT TROUVE A SARAGOSSE. Ditmaal speelt het in Parijs. Een moza[KA3]iekvormige allegorie in een dromerig-po[KA3]etisch- komische stijl met talloze knipogen en imitaties (van HOTEL DU NORD tot LES PARAPLUIES DE CHERBOURG), die ondanks enkele langdradige momenten eé[KA1]n van de beste in zijn soort is.

Ils sont grands ces petits

1979 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Joël Santoni. Met o.a. Catherine Deneuve, Claude Brasseur, Claude Piéplu, Jean-François Balmer en Eva Darlan.

De dochter van een verdwenen geleerde is uit haar huis gezet door grondspeculanten en zoekt onderdak bij een jeugdvriend, een uitvinder, wiens miniatuur-robots ze gebruiken om een ondernemer onschadelijk te maken. De dynamische combinatie Deneuve-Brasseur plus een zeer vermakelijke robot die niet onderdoet voor collega's uit STAR WARS kunnen het op één idee steunend scenario niet tot burleske hoogten tillen, zodat de film een optelsom van vermakelijke scènes blijft zonder ondersteunende verhaaltrant.

Courage fuyons

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Catherine Deneuve, Philippe Leroy, Robert Webber en Michel Aumont.

Getrouwde lafaard-uit-familietraditie wordt verliefd op een nachtclubzangeres die hij volgt bij een optreden van haar in Amsterdam, waar ze een hardnekkige en bedreigende achtervolger blijkt te hebben. Hij vlucht terug naar Parijs en veinst tegenover zijn echtgenote geheugenverlies. Hij kan de zangeres niet vergeten die al even laf blijkt als hij. Aanstekelijk acteren - vooral van Rochefort en Aumont als zijn al even benauwde broer - is de voornaamste kwaliteit van het scenario dat een oorspronkelijk idee uitbouwt in al te willekeurige gags, waardoor mogelijke herkenning verloren gaat.

Nous irons tous au paradis

1977 | Komedie, Drama

Frankrijk 1977. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Claude Brasseur, Guy Bedos, Victor Lanoux en Danièle Delorme.

Vier vrienden hebben allemaal zo hun problemen, vooral met vrouwen. Verteller en hoofdpersonage Etienne vindt een foto waarop zijn vrouw een onbekende man omhelst en verder zijn er complicaties met moeders, bazinnen, uit de kast komen en het naderen van de middelbare leeftijd. Ze kopen een rustig leuk weekendhuisje, dat, als een luchtvaartstaking afgelopen is, vlak bij de startbaan van een druk vliegveld blijkt te liggen. Vervolg op de hit 'Un eléphant ça trompe énormément', minder leuk maar kreeg toch César-nominaties voor script en beste film.

Un éléphant ça trompe énormément

1976 | Komedie, Drama

Frankrijk 1976. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Claude Brasseur, Guy Bedos, Victor Lanoux en Danièle Delorme.

Étienne (Rochefort) is een gelukkig getrouwde man, in tegenstelling tot z'n vrienden, die allemaal vreemdgaan. Maar op een dag raakt hij geheel in de ban van een fotomodel (Delorme): hij moet en zal haar ontmoeten en het hof maken. Levendige komedie van acteur-regisseur Robert, die ook onder meer het tweeluik La gloire de mon père en Le château de ma mère op zijn naam heeft staan. Film kreeg een vervolg, Nous irons tous au paradis, en een Amerikaanse remake, The Woman in Red, die het overigens niet haalde bij het origineel.

Le juge et l'assassin

1976 | Misdaad, Drama, Historische film

Frankrijk 1976. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Noiret, Michel Galabru, Isabelle Huppert, Jean-Claude Brialy en Cécile Vassort.

Aan het einde van de negentiende eeuw jaagt de ambitieuze magistraat Rousseau met alle methodes op de godsdienstwaanzinnige ex-onderofficier Bouvier. Op zijn vagebondenpad door ruraal Frankrijk verkracht en vermoordt Bouvier volwassenen, adolescenten en kinderen. Taverniers furieuze derde regie, op een scenario van Jean Aurenche en Pierre Bost, fileert een archaïsche justitie en het onthutsende cynisme van clerus en bourgeoisie. Acteurs Noiret en Galabru bieden als rechter en moordenaar subliem tegen elkaar op, adembenemend is de 'Scope-landschapsfotografie van Pierre-William Glenn. Als gedetailleerd armoedetijdsbeeld en ronduit agressief politiek pamflet in romaneske vorm sorteert de film stevig effect.

Le Petit Marcel

1976 | Drama

Frankrijk 1976. Drama van Jacques Fansten. Met o.a. Jacques Spiesser, Isabelle Huppert, Yves Robert, Anouk Ferjac en Jean-François Balmer.

Een jongeman wil in Parijs met een geërfde vrachtauto zijn eigen transportonderneming beginnen. De wagen is echter te oud, en hij heeft geen papieren, waardoor hij door een schijnbaar vaderlijke en behulpzame politiecommissaris gemanipuleerd kan worden om verklikker te worden van werkloze vrienden uit een voorstadkroegje die ballorig de verkiezingscampagne van rechtse partij saboteren. Ongemerkt wordt Marcel zelf steeds rechtser. Het scenario is de grootste kwaliteit van dit onnadrukkelijk regiedebuut dat stelling neemt zonder in demagogie te ontaarden. Knap spel van Spiesser die de naïviteit van de hoofdrol geloofwaardig maakt, van Robert als de gevaarlijk gemoedelijke politieman en van Ferjac als zijn echtgenote die voor Marcel de geïdealiseerde 'droomvrouw' wordt.

Section spéciale

1975 | Oorlogsfilm, Historische film, Drama, Thriller

Frankrijk/Italië/Duitsland 1975. Oorlogsfilm van Costa-Gavras. Met o.a. Louis Seigner, Michael Lonsdale, Roland Bertin, Heinz Bennent en Bruno Cremer.

Op 21 augustus 1941 liquideert de communistische verzetsstrijder 'colonel Fabien' in de Parijse metro een Duitse marinier. Teneinde repressailles te voorkomen, besluit Pétain een wet te ontwerpen die het mogelijk maakt om ongewenste elementen zonder proces te elimineren. De eerste zes slachtoffers van deze section spéciale in de jurisprudentie van het Vichy-regime zijn al aangewezen. Sombere politieke thriller-in-oorlogstijd reconstrueert het hellende vlak van collaboratie: de hele film is doortrokken van een sfeer van langzame morele verstikking.

Le retour du grand blond... avec une chaussure rouge

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Pierre Richard, Mireille Darc, Jean Rochefort, Michel Duchaussoy en Jean Carmet.

In zekere zin het vervolg van LE GRAND BLOND AVEC UNE CHAUSSURE NOIRE. Bij een onderzoek naar de dood van een geheim agent valt de verdenking op een verstrooide musicus. Scenarioschrijver was Francis Veber.

Le Retour Du Grand Blond

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Mireille Darc, Jean Rochefort en Pierre Richard.

In zekere zin het vervolg van LE GRAND BLOND AVEC UNE CHAUSSURE NOIRE. Bij een onderzoek naar de dood van een geheim agent valt de verdenking op een verstrooide musicus. Scenarioschrijver was Francis Veber.

Salut l'artiste

1973 | Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Marcello Mastroianni, Françoise Fabian, Carla Gravina, Jean Rochefort en Evelyn Buyle.

Een tweede-rangsacteur moet zich dagelijks van de ene kleine schnabbel naar de andere haasten, om aan de kost te komen. De weinige resterende tijd moet hij verdelen tussen zijn gezin en zijn vriendin. Een sympathieke film over mensen en aspecten van 'het vak' die nooit aandacht krijgen, maar het valt moeilijk te verbergen dat Mastroianni een acteur met weinig talent is.

Raison du plus fou,La

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van François Reichenbach. Met o.a. Raymond Devos, Patrick Penn, Paula Moore, Alice Sapritch en Jean Carmet.

Psychiatrische patiënten worden verliefd op elkaar en vluchten naar de Middellandse Zee, begeleid door een verpleger en achtervolgd door de directrice en haar man. Uitstekende rollen van Devos - die de dialogen schreef - en Carmet, maar het liefdespaar is zeer wezenloos. De bekende acteurs die ze onderweg ontmoeten, dragen weinig bij tot het slagen van de film.

Les malheurs d'Alfred

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Anny Duperey, Pierre Mondy, Yves Robert en Jean Carmet.

Een pechvogel vanaf zijn geboorte besluit op zijn dertigste zelfmoord te plegen. Een tv-omroepster met liefdesverdriet wil zich op hetzelfde moment verdrinken. Richard doet als regisseur de zwarte humor van het scenario van Roland Topor onvoldoende recht, maar krijgt als komisch acteur meer pittige grappen dan bij hem gebruikelijk.

Le grandblond avec une chaussure noire

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Yves Robert, Colette Castel, Mireille Darc, Bernard Blier en Jean Rochefort.

Als de jonge muzikant François terugkeert naar Parijs, zien belangrijke geheim agenten hem aan voor een superspion die ze moeten zien te ontmaskeren. Zo belandt François van de ene gevaarlijke situatie in de andere, maar hij weet zich er telkens ondanks zijn grote naïviteit uit te redden. Dan speelt de geheime dienst haar sterkste troef: de beeldschone agente Christine... (JvB/VPRO Gids)

Le grand blond avec une chaussure noire

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Pierre Richard, Mireille Darc, Bernard Blier, Jean Rochefort en Colette Castel.

Hoogst vermakelijke, nu eens stripachtige en dan weer Brits-droogkomische spionagefilmparodie waarin iedere rol uitmuntend is bezet. In het ingenieuze, sardonisch met toeval en willekeur spelende verhaal van Francis Véber - later als scenarist-regisseur zeer succesvol - raakt de verstrooide violist François Perrin verzeild in de vileine vete tussen twee spionagechefs. Richard is de sympathieke superstuntel, Mireille Darc de agente die hem moet verleiden. Darcs zwarte cocktailjurk met het memorabel diepe rugdécolleté nestelde zich in het Franse collectieve geheugen en werd zelfs een museumstuk.

L'aventure, c'est l'aventure

1972 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Italië 1972. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Yves Robert, Juan Luis Buñuel, André Falcon, Lino Ventura en Catherine Allégret.

Kassucces over oude houwdegens in een veranderende wereld. Na de gebeurtenissen van mei 1968 gaan bankovervallers Lino, Jacques en Simon in ontvoeringszaken. Rockzanger Johnny Hallyday, een ambassadeur, een Latijns-Amerikaanse revolutionair, ze moeten er allemaal aan geloven. Aansluitend viert het trio met hun twee handlangers het dolce far niente in de tropenzon, maar al snel slaat de ennui toe. Waarop regisseur Lelouch de grote blufbus opentrekt. Niets voor azijnpissers, twee uur feest voor liefhebbers van Franse cinéma populaire met karakterkoppen en heerlijke muziek. Gastoptredens van Michel Drucker, Catherine Allégret en anderen.

Chère Louise

1972 | Drama, Komedie

Frankrijk 1972. Drama van Philippe de Broca. Met o.a. Jeanne Moreau, Julian Negulesco, Didi Perego, Pippo Starnazzo en Yves Robert.

Gescheiden oudere vrouw begint nieuw leven op platteland en wordt verliefd op werkloze jonge Italiaan die ze in huis neemt, kleedt, Frans en omgangsvormen leert. Ze maakt zich geen romantische illusies en staat daardoor boven dorpsroddel en slippertjes van haar protegé. In principe ideale rol voor Moreau stelt teleur omdat regisseur geen moment juiste toon weet te treffen en in tekening van relatie en omgeving aan buitenkant blijft.

Absences repétées

1972 | Drama

Frankrijk 1972. Drama van Guy Gilles. Met o.a. Patrick Penn, Nathalie Delon, Danièle Delorme, Yves Robert en Patrick Jouané.

Overgevoelige jongeman isoleert zich van werk, vrouw en ouders om als drug-verslaafde de dood af te wachten. Zijn omgeving geeft de strijd op of wordt depressief. Romantische fascinatie met zelfvernietiging van schrijver-regisseur wordt niet door toeschouwer gedeeld die alleen interesse kan opbrengen in mensen rond hoofdpersoon. Mooie moederrol van Delorme.

Le viager

1971 | Komedie

Frankrijk 1971. Komedie van Pierre Tchernia. Met o.a. Michel Serrault, Michel Galabru, Jean-Pierre Barras, Rosy Varte en Claude Brasseur.

Een familie koopt het huis van een bejaarde tegen lijfrente in de veronderstelling dat hij binnen enkele jaren gestorven zal zijn. In plaats daarvan gaat het met iedereen vervolgens economisch steeds slechter, terwijl de oude baas steeds vitaler wordt. Een simpel gegeven werd met rake situatiehumor en leuke spelprestaties een pittige komedie waaraan Asterix- auteur René Goscinny ook meeschreef. Een fraaie rol van Serrault als uitgekookte grijsaard, ondanks de weinig overtuigende bejaardengrime. Het scenario is van regisseur Tchernia en René Goscinny. Het camerawerk is van Jean Tournier.

Le cinéma de papa

1971 | Biografie, Drama

Frankrijk 1971. Biografie van Claude Berri. Met o.a. Yves Robert, Hénia Suchar, Claude Berri, Alain Cohen en Prudence Harrington.

In dit liefdevolle autobiografische drama blikt regisseur Berri terug op zijn jeugd. Als jongeman groeide hij in de jaren zestig op in een Parijs, Joods gezin. Neemt hij de zaak van zijn vader over, of kiest hij voor de cinema? De term 'le cinéma de papa' werd eind jaren vijftig door de hemelbestormers van de Nouvelle Vague gebruikt ter aanduiding van de naoorlogse, artistiek conservatieve films. Berri, die later films als Jean de Florette en Manon des sources zou maken, lijkt zich daar juist wel bij thuis te voelen.

Le voyou

1970 | Komedie, Misdaad, Avonturenfilm, Thriller

Italië/Frankrijk 1970. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Charles Gérard, Christine Lelouch, Charles Denner en Judith Margre.

Een gangster heeft een ingenieus kidnap-komplot tot een goed einde gebracht, maar is door één van zijn handlangers verraden. Na vijf jaar ontsnapt hij uit de gevangenis, haalt het losgeld op en gaat zich op de verrader wreken. De kokette stijl van Lelouch steunt hier het uitermate vernuftig en vermakelijk scenario dat door de acteurs met aanstekelijk plezier wordt uitgevoerd. Geringe ruimte voor romantiek behoedt de film voor kitscherige ontsporingen zodat de vaart zelden verslapt. Scenario van Lelouch, Claude Pinoteau en Pierre Uytterhoeven. Camerawerk van Jean Collomb.

Le pistonné

1970 | Komedie, Drama

Frankrijk 1970. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Guy Bedos, Yves Robert, Rosy Varte, Georges Géret en Jean-Pierre Marielle.

Een dienstplichtige wordt naar Marokko gezonden en ziet de effecten van de kolonisatie. Het anti-semitisme binnen het leger maakt hem voortdurend de gebeten hond. Deze autobiografische komedie van Berri laat onder de soldatenhumor allerlei sociale en politieke problemen zien en geeft daarnaast een boeiend beeld van een traditioneel joods gezinsleven.

Le distrait

1970 | Komedie

Frankrijk 1970. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Bernard Blier, Maria Pacôme, Paul Préboist en Catherine Samie.

De onhandige Pierre Malaquet weet dankzij zijn moeder een baantje te krijgen bij een reclamebureau. Hij is behoorlijk creatief, maar opnames van zijn reclamespots lopen steevast in het honderd, met verontwaardigde reacties van het publiek als resultaat. Op een dag ontmoet hij de dochter van een belangrijke cliënt. Geestige komedie, regiedebuut van hoofdrolspeler Richard (Le Grand Blond avec une chaussure noire, 1972). Leuk mengsel van fysieke humor en absurdisme op z’n Frans. Bernard Blier is de amoureuze baas van het reclamebureau.

Le cri du cormoran le soir au-dessus des jonques

1970 | Komedie, Musical

Frankrijk 1970. Komedie van Michel Audiard. Met o.a. Michel Serrault, Paul Meurisse, Bernard Blier, Marion Game en Françoise Giret.

Een werkloze laat zich door een gangster huren als lijk, om in zijn doodkist diamanten over de grens te smokkelen. Deze prent naar een boek van Evan Hunter steunt uitsluitend op woordspelige dialooggrapjes en op acteurs die doen wat ze kunnen. Filmdebuut in een kleine rol van Gérard Depardieu.

Clérambard

1969 |

Frankrijk 1969. Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Dany Carrel, Martine Sarcey, Gérard Lartigau en Lise Delamare.

Berooide aristocraat verwart dronken clochard met verschijning van Christus en wordt van tirannieke mensenhater tweede Franciscus van Assisi, tot verontrusting van familie die pogingen om kasteel te redden, gedwarsboomd ziet. Befaamde toneelkomedie van Marcel Aymé kreeg geen volledig geslaagde filmvorm, maar grootste probleem is dat vriendelijke uitstraling van Noiret te bekend is om zijn persoonswisseling verrassend te laten zijn.

Le Mois le plus beau

1968 | Drama

Frankrijk 1968. Drama van Guy Blanc. Met o.a. Georges Géret, Michel Galabru, Muriel Baptiste, Yves Rénier en Jean Bouise.

Een kroniek van de dagelijkse beslommeringen in een dorpje in de Franse provincie aan de vooravond van WO II.

Alexandre le bienheureux

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Françoise Brion, Marlène Jobert, Paul Le Person en Jean Carmet.

Tien jaar heeft hij hard gewerkt op de boerderij, gekoeioneerd door zijn ijzige echtgenote. Na haar dood doet Alexandre het radicaal anders: hij stapt in bed en komt er niet meer uit. En is in-gelukkig. Zijn veelzijdige hondje zorgt voor de rest. Philippe Noiret heeft in deze luchtige komedie van scenarist-regisseur Robert een hartveroverende rol als de goedmoedige luiaard die zijn dorpsgenoten met jaloersmakend nietsdoen de gordijnen in jaagt. Robert wisselt slimme dialogen en lichte satire af met romantische beelden van het Franse platteland.

Un idiot à Paris

1966 | Komedie

Frankrijk 1966. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Jean Lefebvre, Dany Carrel, Bernard Blier, Philippe Avron en Bernadette Lafont.

Een naïeve 'dorpsidioot' wordt mee naar Parijs genomen en achtergelaten bij de Hallen. Hij ontmoet een vriendelijke hoer die op het platteland wil gaan tuinieren en een middenstander met een zwak voor verschoppelingen. De regie en de acteurs zetten het pittoreske van de personages zo nadrukkelijk aan dat de film nergens aandoenlijk wordt. Scenario van regisseur Korber, Jean Vermorel en Michel Audiard naar de roman van René Fallet. Camerawerk van Jean Rabier.

Monnaie de singe

1965 | Misdaad, Komedie

Italië/Spanje/Frankrijk 1965. Misdaad van Yves Robert. Met o.a. Robert Hirsch, Sylva Koscina, Alberto Closas, Jean-Pierre Marielle en Jean Yanne.

Een straattekenaar laat zich door een baron strikken om diens villa te decoreren, maar deze blijkt een valsemunter en laat hem een matrijs voor een biljet van 500 francs graveren. De tekenaar wordt gearresteerd in plaats van de opdrachtgever, die een reeks pogingen onderneemt om hem uit de gevangenis te bevrijden. De onderhoudende ontsnappingskomedie wordt op den duur door de steeds opnieuw mislukkende bevrijdingsacties ietwat eentonig en de co-produktie-acteurs Closas en Koscina weten de juiste komedietoon niet te treffen. Een amusante rol van Comédie Française-acteur Hirsch als wereldvreemde tekenaar.

La Communale

1965 | Komedie

Frankrijk 1965. Komedie van Jean Lhote. Met o.a. Robert Dhéry, Colette Brosset, Yves Robert, Fernand Ledoux en Didier Haudepin.

Twee dorpsonderwijzers vieren hun huwelijksverjaardag met de aanschaf van een auto die meer problemen dan genoegen biedt. Een onvoorzien ongeval doet hen zelfs door de dorpsgemeenschap verstoten worden. Aardig in 1932 spelend scenario, kreeg een weinig vlotte filmvorm van tv-regisseur, die bovendien het duo Robert Dh[KA1]ery-Colette Brosset te veel hun gang laat gaan (wat er óók aan herinnert dat komisch wel en wee in LA BELLE AMÉRICAINE meer variatie bood). Wel leuke rollen van alle anderen.

Les Copains

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Pierre Mondy, Claude Rich, Michael Lonsdale en Guy Bedos.

Zeven schoolvrienden - inmiddels van middelbare leeftijd - brengen samen hun vakantie door met drinkgelagen en practical jokes als in 'de goeie ouwe tijd'. Vriendschap tussen veertigers die zich nog gedragen alsof ze kleine jongens zijn, is een thema waarmee Robert met deels dezelfde acteurs later zijn grootste successen zou behalen. Deze vroege poging - naar een roman van Jules Romains - heeft al veel van de latere kwaliteiten, al weten niet alle acteurs de juiste toon te treffen. De grote uitzondering is Noiret, in een prachtig nummer in vermomming als een prelaat die op de kansel een schunnige preek houdt.

Bébert et l'omnibus

1963 | Familiefilm, Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1963. Familiefilm van Yves Robert. Met o.a. Petit Gibus, Jean Richard, Blanchette Brunoy, Pierre Mondy en Michel Serrault.

Tijdens vakantievoorbereidingen van de familie trekt een lastig jongetje er alleen op uit. Zowel hijzelf als de gezinsleden die hem zoeken beleven allerhande avonturen. Aardige en verfrissende komedie voor alle leeftijden, al is Petit Gibus (uit Roberts GUERRE DES BOUTONS) soms een nogal irritant kinder- acteurtje.

Bebert Et L'omnibus

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jacques Higelin en Petit Gibus.

Tijdens vakantievoorbereidingen van de familie trekt een lastig jongetje er alleen op uit. Zowel hijzelf als de gezinsleden die hem zoeken beleven allerhande avonturen. Aardige en verfrissende komedie voor alle leeftijden, al is Petit Gibus (uit Roberts GUERRE DES BOUTONS) soms een nogal irritant kinder- acteurtje.

La guerre des boutons

1962 | Komedie, Drama

Frankrijk 1962. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jacques Dufilho, Yvette Etiévant, Michel Galabru en Jean Richard.

Ieder schooljaar beknokken de knapen van de dorpen Velrans en Longeverne elkaar. De rivaliteit belandt in een nieuwe fase wanneer bij een overwinning de knopen van de verliezers als oorlogsbuit gaan gelden. Prachtige, met de Prix Jean Vigo bekroonde Louis Pergaud-adaptatie uit 1962 is weemoedig stemmende zwart-witpost uit een voorgoed verloren Frankrijk. Herverfilmingen ontberen de frisheid van Roberts origineel. Van de piepjonge amateurspelers gingen de meesten niet door in de cinema. Slechts François Lartigue ('Grand Gibus') maakte, na een carrière als vrije fotograaf, naam als cameraman.

La mort de belle

1960 | Thriller

Frankrijk 1960. Thriller van Edouard Molinaro. Met o.a. Jean Desailly, Alexandra Stewart, Monique Mélinand, Yves Robert en Yvette Etiévant.

Een kleurloze en degelijk getrouwde Franse leraar in Zwitserland wordt als buitenstaander door zijn omgeving nauwelijks getolereerd. Als een jonge Amerikaanse logée in zijn huis wordt vermoord, is hij dan ook het onderwerp van verdachtmakingen en roddels die hem tot plotseling verzet brengen tegen al zijn gemiste kansen in het leven. Deze verfilming van een psychologische Simenon-roman - met een scenario van Jean Anouilh - is een van de beste, ook dankzij de ideale hoofdrol van Desailly. Jean-Louis Picavet hanteerde de camera.

La Famille Fénouillard

1960 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Spanje 1960. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Sophie Desmarets, Jean Richard, Annie Sinigalia, Marie-José Ruiz en Gérard Darrieu.

Vader Fénouillard wil burgemeester van zijn dorpje worden en vertrekt met vrouw en dochters naar Parijs om cultuur op te doen. Via de verkeerde trein belanden ze in Le Havre en van daaruit op een onbedoelde wereldreis van Zuid-Amerika via de Pool naar Japan. Film doet loffelijke poging om in aankleding en decoratie beelden van stripverhaal uit begin van de eeuw te benaderen, maar scenario en spel missen juiste toon en zijn eerder flauw dan parodistisch.

Signé Arsène Lupin

1959 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1959. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Robert Lamoureux, Alida Valli, Yves Robert, Jacques Dufilho en Roger Dumas.

Nadat hij zich als vlieger tijdens WO I heeft onderscheiden, neemt Arsène Lupin de diefstallen weer op en ontdekt toevallig dat gestolen schilderijen uit één serie bij elkaar de sleutel bevatten voor een bergplaats van Gulden- Vliesschatten. Deze onderhoudende avonturenkomedie mist de sfeer en ironie van de door Becker geregisseerde eerste deel, terwijl Robert de ijdele Lamoureux in zijn vermommingskunsten niet steeds in bedwang heeft. Het scenario is geschreven door Jean-Paul Rappeneau, Yves Robert en Robert Lamoureux. Het camerawerk is van Maurice Barry.

La jument verte

1959 |

Frankrijk/Italië 1959. Claude Autant-Lara. Met o.a. Bourvil, Yves Robert, Francis Blanche, Valérie Lagrange en Sandra Milo.

De geboorte van een veulen met een groen vacht vormt het begin van een vete tussen twee boerenfamilies die via een schilderij generaties lang blijft duren. De wederzijdse aanslagen op de familie-eer verlopen voornamelijk door verleidingen of aanrandingen van vrouwelijke gezinsleden. De sappige roman van Marcel Aymé kreeg een dito vertolking van de acteurs, maar de regie weet de juiste toon niet te treffen waardoor de verkrachtingen in het hooi of op de akkers eerder stuitend dan amusant zijn. Jean Aurenche en Pierre Bost bewerkten de roman van Marcel Aymé tot scenario.

Ni vu, ni connu

1957 | Komedie

Frankrijk 1957. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Louis de Funès, Noëlle Adam, Claude Rich, Moustache en Pierre Mondy.

Een stroper zorgt voor goedkope voedselvoorziening in een dorpje, maar haalt zich daarmee de woede van de jachtopziener op de hals. Deze grijpt de eerste aanleiding aan om hem in de gevangenis te stoppen - al is hij dan toevallig net onschuldig - wat de romantische interesse wekt van de dochter van de kasteelheer die uit rebellie 'sterke mannen' idealiseert. Deze onderhoudende plattelandsklucht kreeg een hoog tempo mee en biedt de gelegenheid om de jongere De Funès te zien in een andere rol dan mopperkontige burger.

Ni Connu Ni Vu

1957 | Komedie

Frankrijk 1957. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Noëlle Adam, Louis de Funès en Claude Rich.

Een stroper zorgt voor goedkope voedselvoorziening in een dorpje, maar haalt zich daarmee de woede van de jachtopziener op de hals. Deze grijpt de eerste aanleiding aan om hem in de gevangenis te stoppen - al is hij dan toevallig net onschuldig - wat de romantische interesse wekt van de dochter van de kasteelheer die uit rebellie 'sterke mannen' idealiseert. Deze onderhoudende plattelandsklucht kreeg een hoog tempo mee en biedt de gelegenheid om de jongere De Funès te zien in een andere rol dan mopperkontige burger.

Les Truands

1956 | Komedie, Misdaad, Romantiek

Frankrijk 1956. Komedie van Carlo Rim. Met o.a. Junie Astor, Lucien Baroux, Eddie Constantine, Robert Dalban en Héléna Manson.

De 101-jarige voorzitter van een gangstervakbond zoekt uit vele kandidaten een waardige opvolger, nadat die eerst enkele proeven van bekwaamheid hebben moeten afleggen. Deze satirische gangsterkomedie in episoden, met te vaak valse humor zonder meer, is slechts bij vlagen écht geestig.

Folies Bergère

1956 | Musical

Frankrijk 1956. Musical van Henri Decoin. Met o.a. Zizi Jeanmaire, Eddie Constantine, Nadia Gray, Yves Robert en Pierre Mondy.

Amerikaanse G.I. met verlof bezoekt Folies Bergère en wordt verliefd op danseres. Hij besluit vroegere Broadwaycarrière in Parijs voort te zetten, maar zowel loopbaan als liefde ontmoet obstakels, rivaliteit en intriges. Beroemde revue is uitgangspunt voor musical naar Hollywoodvoorbeeld, maar muziek en chroreografie zijn middelmatig en vormgeving houterig. Constantine is geen Gene Kelly, maar mag af en toe ook knokken. Talenten van Jeanmaire verdienden betere film.

Les Mauvaises rencontres

1955 | Drama

Frankrijk 1955. Drama van Alexandre Astruc. Met o.a. Anouk Aimée, Jean-Claude Pascal, Claude Dauphin, Philippe Lemaire en Gaby Sylvia.

Een jonge vrouw wordt op het politiebureau verhoord om een bewijs tegen een van abortus verdachte arts te krijgen. Ze vertelt haar tragische leven en desillusies met mannen sinds haar komst naar Parijs, maar als ze de abortus bekent blijkt de arts net gestorven. De gedateerde en overdadige triestheid van het verhaal kreeg een literaire scenariostructuur en een opmerkelijke fotografie waarmee Astruc de voorloper van de nouvelle vague zou blijken. Het historisch belang maakt de film nu nog maar betrekkelijk interessant, maar Aimée tilt hem boven de inhoud uit.

Futures vedettes

1955 | Romantisch drama

Frankrijk 1955. Romantisch drama van Marc Allégret. Met o.a. Jean Marais, Brigitte Bardot, Isabelle Pia, Mischa Auer en Denise Noël.

Door ambachtsman Allégret (1900-1973) met veel attentie voor acteursregie en milieuschildering gedraaid romantisch drama van aangenaam ouderwetse snit. We volgen de amoureuze escapades van tenor Éric Walter (Marais), zangpedagoog aan het Weense conservatorium. Terwijl zijn wederhelft op wereldtournee is, troost hij zich met studentes Sophie (Bardot) en Élisa (Pia). Opmerkelijk bijrollen-defilé: Jean Wiener, Lila Kedrova, Daniel Emilfork, Roger Vadim, Mylène Demongeot, Yves Robert. Naar Der Eingang zur Bühne (1920) van Vicki Baum, de Oostenrijkse harpiste en romancière die eveneens het meerdere keren verfilmde Menschen im Hotel schreef.

Escalier de service

1954 | Komedie

Frankrijk 1954. Komedie van Carlo Rim. Met o.a. Alfred Adam, Junie Astor, Mischa Auer, Estella Blain en Etchika Choureau.

Een dienstmeisje heeft een nieuwe betrekking in een gezin van bohémiens en vertelt haar rampzalige ervaringen in haar eerdere dienstverbanden. Ze werkte bij een overspannen advocaat, bij de beul, bij een amoureuze vader en zoon en bij een stel toneelspelers. Een topbezetting in deze episodische komedie die in de beste momenten een absurdistische parodie wordt, maar soms ook al te voorspelbare boulevardkluchtigheden vertoont.

Suivez cet homme

1952 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1952. Misdaad van Georges Lampin. Met o.a. Bernard Blier, Andrée Clément, Suzy Prim, France Roche en Paul Frankeur.

Een politiecommissaris vertelt op zijn verjaardag de twee affaires waarmee hij promotie heeft gemaakt: de gifmoord op een woekeraarster en de oplichting van een verzekeringsfirma door een diefstal van imitatie-juwelen. Deze twee waargebeurde misdaden in een fictieve randvertelling werd verzorgd maar weinig dynamisch vorm gegeven. Er wordt vooral goed gespeeld.

Juliette ou la clé des songes

1951 | Drama, Fantasy

Frankrijk 1951. Drama van Marcel Carné. Met o.a. Gérard Philipe, Suzanne Cloutier, Jean-Roger Caussimon, Yves Robert en Édouard Delmont.

Een dief-uit-liefde heeft in de gevangenis koortsdromen waarin hij zijn vriendin probeert te redden uit de handen van Blauwbaard (die de trekken heeft van de door hem bestolen werkgever). Als de koorts zakt, heeft de werkgever zijn aanklacht ingetrokken, maar ook het meisje ingepikt. Dit vooroorlogse project van Carné naar het sprookjestoneelstuk van Georges Neveux schiet 12 jaar later in zijn realisering het doel voorbij door de nadrukkelijke effecten en quasi-poëzie. Philipe zet zijn romantische dromer overgevoelig aan en alle andere rollen worden amateuristisch gespeeld.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yves Robert op televisie komt.

Reageer