Pierre Mignot

1944 Acteur, Cameraman

Pierre Mignot (1944) is acteur en cameraman.
Er zijn 22 films gevonden.

La vallée des larmes

2012 | Drama

Canada 2012. Drama van Maryanne Zéhil. Met o.a. Nathalie Coupal, Joseph Antaki, Sophie Cadieux, Wafa Tarabey en Leyla Hakim.

Na De ma fenêtre, sans maison... (2006) keert de in Beiroet geboren, maar in Québec wonende journaliste/filmmaakster Zéhil terug naar Libanon. De Frans-Canadese uitgeefster Marie Simard (Coupal) gaat op zoek naar Ali, Palestijns auteur van een dagboek geschreven in een Libanees vluchtelingenkamp begin jaren tachtig. Ondertussen leert ze de Libanese Joseph (Antaki) kennen. Volop lof uit vooral Arabische hoek voor dit zoveelste belangwekkende drama over alweer een bloedige episode in het Midden-Oosten-conflict. Objectievere kijkers zien vooral de alledaagse godsdienstwaanzin en vermoeiende slachtoffercultuur zonder zelfreflectie. Met Nederlandse ondertiteling.

La dernière fugue

2010 | Drama

Luxemburg/Canada 2010. Drama van Léa Pool. Met o.a. Yves Jacques, Jacques Godin, Andrée Lachapelle, Aliocha Schneider en Nicole Max.

Kerst in Québec, de familie Lévesque zit aan de feestdis. Over de verhoopt onbezorgde avond hangt echter een slagschaduw: de pater familias is in vergevorderde staat van Parkinson. De oudste zoon en kleinzoon willen dat pa dan wel opa kan kiezen voor een waardig einde, de anderen willen hem bij zich houden. In deze romanadaptatie naar Une belle mort van Gil Courtemanche (1943-2011) gaat het, kortom, over de dood, liefde en egoïsme. Levendig ensemblespel, amusante 1968-flashbacks. 'Fugue' verwijst hier zowel naar de muziekcompositie als naar vlucht/ontsnapping.

Le secret de ma mère

2006 | Drama

Canada 2006. Drama van Ghyslaine Côté. Met o.a. Ginette Reno, Joëlle Morin, Céline Bonnier, David Boutin en Marie-Chantal Perron.

Op Nieuwjaarsdag komt een bonte groep familie en vrienden bijeen in een rouwkamer in Montréal om de laatste eer te bewijzen aan de overleden zeventiger Jos. De sombere sfeer slaat al snel om wanneer de aanwezigen om beurten herinneringen ophalen, die als flashbacks aan de kijker worden gepresenteerd. De anekdotes - dan weer absurdistisch en zwartkomisch van toon, dan weer realistisch en ontroerend - vormen samen een gefragmenteerde (liefdes)geschiedenis waardoor Jos' dochter en ex-vrouw hem met nieuwe ogen gaan bekijken. De toon van de film zwabbert een beetje, maar de acteurs en dialogen zijn sterk.

A Sunday in Kigali

2006 | Drama

Canada 2006. Drama van Robert Favreau. Met o.a. Luc Picard en Fatou N'Diaye.

De Canadese journalist Bernard Valcourt moet in Rwanda verslag doen van de genocide. Maar langzaam valt hij voor de Rwandese Gentille. Verfilming van de semiautobiografische bestseller van Gil Courtemanch laat vrijpartijen met verstrengelde blanke en zwarte vingers opgevolgen door beelden van slachtoffers van de massaslachtingen.

C.R.A.Z.Y.

2005 | Drama

Canada 2005. Drama van Jean-Marc Vallée. Met o.a. Michel Côté, Marc-André Grondin, Danielle Proulx, Emile Vallee en Pierre-Luc Brillant.

Zac wordt op 25 december 1960 geboren in Quebec. Zijn vader, een groot bewonderaar van Charles Aznavour en Patsy Cline, ziet in hem een muzikaal wonder. Zijn gelovige moeder denkt dat hij helende krachten bezit, hij is immers op eerste kerstdag geboren. Als puber komt Zac erachter dat hij heel andere interesses heeft: zijn moeders kleding, David Bowie en de stoere vriend van zijn nichtje. C.R.A.Z.Y. is een film van korte fragmenten, puntige episodes die vaak tijdens familiebijeenkomsten plaatsvinden, met een steeds wisselende thematiek. De muziekrechten hebben de filmmakers een kapitaal gekost.

Ma vie en cinémascope

2004 | Biografie, Drama, Muziek

Canada 2004. Biografie van Denise Filiatrault. Met o.a. Pascale Bussières, Serge Postigo, Denis Bernard en Michel Barrette.

Het gedramatiseerde verhaal van Alys Robi, de in 1928 in Québec als Alice Robitaille geboren zangeres die in de jaren veertig in Canada en ver daarbuiten erg populair was. Haar leven kreeg in 1948 een tragische cesure toen ze na een auto-ongeluk de draad kwijtraakte, in een inrichting belandde en een lobotomie onderging. Hoe ze die periode en haar moeizame herstart erna beleefde, beschreef Robi in enkele autobiografieën, de basis voor deze film. Filmmaakster Filiatrault (jaargang 1931) heeft er zelf een leven in de cinema opzitten.

The Monkey's Mask

2000 | Misdaad, Mysterie, Drama, Thriller

Australië 2000. Misdaad van Samantha Lang. Met o.a. Susie Porter, Kelly McGillis, Marton Csokas, Deborah Mailman en Abbie Cornish.

De erotisch lesbische misdaadroman in dichtvorm van Dorothy Porter was in haar eigen land een sensatie. Regisseuse Lang - THE WELL 1997 - besloot het te verfilmen met in een van de twee hoofdrollen Porter (geen relatie met de auteur) die naam heeft gemaakt met de praatzieke film BETTER THAN SEX en in de andere McGillis (TOP GUN, THE ACCUSED). Geen eenvoudige opgave en het offscreen commentaar is in dichtvorm. Mr. Norris (Noble) en Mrs. Norris (Wilkinson), vragen priv[KA1]edetective Jill Fitzpatrick (Porter), die best een opdracht kan gebruiken, hun vermiste dochter Mickey (Cornish) op te sporen, omdat de politie erg weinig doet. Mickey studeert literatuur. Jill is zelf een ex- smeris; ze is lesbisch (dat is geen bezwaar). Ze gaat wroeten in het milieu waarin Mickey verkeerde, o.a. een alternatieve dichterskring, en stuit daarbij algauw op haar mentor van de universiteit Diana (McGillis), die getrouwd is met een veel jongere man Nick (Csokas). Het klikt algauw tussen Jill en Diana en voordat we het beseffen duiken beide dames veelvuldig met elkaar in bed. We begrijpen bovendien algauw dat Nick niet verbaasd is en het hem kennelijk niet veel kan schelen. Jills onderzoek komt vast te zitten en dan wordt Mickey's stoffelijk overschot gevonden. De politie denkt blijkbaar niet aan moord en daarom vragen Mickey's ouders Jill om nu de moord te klaren. Op dat punt ontdekken we dat Jill al te diep in de zaak vastzit om hem nog tot een goed einde te brengen, of toch misschien. De rolverdeling doet zijn werk goed onder de bekwame regie van Lang, maar het misdaadverhaal maakt te snel plaats voor zwoele erotiek, die meer lijkt dan hij is. Anne Kennedy, die de moeilijke taak had om deze uitzonderlijke roman tot scenario te bewerken is er misschien niet helemaal uitgekomen en heeft de personages te weinig geprofileerd. Dat is verschrikkelijk jammer, want de film is best intrigerend. Ondanks deze gebreken en het feit dat het boek buiten Australië nauwelijks bekend is, raden wij aan om de gelegenheid te baat te nemen door te gaan kijken als de film op de tv wordt vertoond. Het camerawerk van Garry Philips bevat prachtige wijdse buitenopnamen die veel beter zijn dan de interieurs.

The 6th Day

2000 | Sciencefiction, Actiefilm, Thriller

Verenigde Staten/Canada 2000. Sciencefiction van Roger Spottiswoode. Met o.a. Arnold Schwarzenegger, Michael Rapaport, Robert Duvall, Tony Goldwyn en Michael Rooker.

In de nabije toekomst is klonen doodgewoon geworden. Over een dood huisdier hoeft bijvoorbeeld niet meer getreurd te worden: gewoon een kloon ophalen bij een winkel in de buurt. Maar mensen mogen niet gekloond worden, dat is in de wet vastgelegd. Toch loopt helikopterpiloot Adam (Schwarzenegger) op een dag een exacte replica van zichzelf tegen het lijf. Waarna hij al snel achtervolgd wordt door gewapende slechteriken. Grappig: net als de kloon, denkt hij dat hij de échte Adam is. Niet de beste Schwarzenegger-film, maar voor zijn fans redelijk te pruimen.

Noriega: God's Favorite

2000 | Drama, Biografie

Verenigde Staten 2000. Drama van Roger Spottiswoode. Met o.a. Rosa Blasi, Jeffrey DeMunn, Bob Hoskins en Luis Avalos.

Despoot Noriega voelde zich eind jaren '80 opperbest - 'altijd Gods favoriet,' aldus de man zelf - totdat zijn voormalige Amerikaanse vrienden zijn Panama binnenvielen en hem psychologisch uitrookten met een bombardement van jaren '70 en '80 muziek van artiesten als AC/DC, Van Halen, Alice Cooper, Black Sabbath en Judas Priest. Na ruim een week had Noriega het wel gehad en gaf hij zich over. In Noriega: god's favourite het gedramatiseerde verslag van zijn laatste jaren, met Bob Hoskins als de wereldvreemde leider. Meer een komedie dan een politiek pamflet.

P.T. Barnum

1999 | Biografie

Verenigde Staten/Canada 1999. Biografie van Simon Wincer. Met o.a. Beau Bridges, Jordan Bridges, Cynthia Dale, Nathalie Radford en George Hamilton.

Phineas Taylor Barnum (Beau Bridges) leefde van 1810 tot 1891 en is de geschiedenis ingegaan als de impressario, die de grootste circusondernemer ter wereld werd. Zijn reputatie reikte tot ver buiten de Amerikaanse grenzen en het Ringling Bros./Barnum & Baily Circus is nog steeds wijd en zijd bekend. Deze vermaardheid werd verkregen omdat het circus indertijd ware sensaties bood; behalve indrukwekkende dierennummers, adembenemende trapezetoeren, onvergetelijke clownnummers, bracht het een freakshow, waarin bijv. een vrouw met een baard of een siamese tweeling te zien waren. Helaas is van dit apsect in de film niet veel overgebleven; tamme circusnummers worden afgewisseld met braaf familieleven of pure soap. De film is vooral te lang. Beau, die overigens een uitstekende acteur is, is het toch niet gelukt om Wallace Beery, die als olifantentrainer in het Ringling Bros. begon, te verslaan toen hij in 1934 Barnum speelde in de bioscoopfilm THE MIGHTY BARNUM van Walter Lang, al merkten we van die film op dat het meer Beery dan Barnum was. In 1986 werd deze gescheidenis twee maal voor de tv verfilmd door respectievelijk Lee Philips en Terry Hughes, die zich beiden bedienden van dezelfde titel BARNUM; geen van beide rolprenten waren hoogtepunten. Het scenario is van niemand minder dan Lionel Chetwynd, maar die heeft wel betere manuscripten afgeleverd en hetzelfde geldt voor de rolverdeling. Het camerawerk is van Pierre Mignot. Wordt meestal in twee delen uitgezonden.

1998 |

Canada 1998. Robert Lepage. Met o.a. Richard Fréchette, Marie Gignac, Marie Brassard, Alexis Martin en Anne-Marie Cadieux.

Phineas Taylor Barnum (Beau Bridges) leefde van 1810 tot 1891 en is de geschiedenis ingegaan als de impressario, die de grootste circusondernemer ter wereld werd. Zijn reputatie reikte tot ver buiten de Amerikaanse grenzen en het Ringling Bros./Barnum & Baily Circus is nog steeds wijd en zijd bekend. Deze vermaardheid werd verkregen omdat het circus indertijd ware sensaties bood; behalve indrukwekkende dierennummers, adembenemende trapezetoeren, onvergetelijke clownnummers, bracht het een freakshow, waarin bijv. een vrouw met een baard of een siamese tweeling te zien waren. Helaas is van dit apsect in de film niet veel overgebleven; tamme circusnummers worden afgewisseld met braaf familieleven of pure soap. De film is vooral te lang. Beau, die overigens een uitstekende acteur is, is het toch niet gelukt om Wallace Beery, die als olifantentrainer in het Ringling Bros. begon, te verslaan toen hij in 1934 Barnum speelde in de bioscoopfilm THE MIGHTY BARNUM van Walter Lang, al merkten we van die film op dat het meer Beery dan Barnum was. In 1986 werd deze gescheidenis twee maal voor de tv verfilmd door respectievelijk Lee Philips en Terry Hughes, die zich beiden bedienden van dezelfde titel BARNUM; geen van beide rolprenten waren hoogtepunten. Het scenario is van niemand minder dan Lionel Chetwynd, maar die heeft wel betere manuscripten afgeleverd en hetzelfde geldt voor de rolverdeling. Het camerawerk is van Pierre Mignot. Wordt meestal in twee delen uitgezonden.

Ladies Room

1998 | Drama, Fantasy, Komedie

Verenigd Koninkrijk/Canada 1998. Drama van Gabriella Cristiani. Met o.a. Greta Scacchi, Lorraine Bracco, Veronica Ferres, John Malkovich en Nanette Workman.

Als de film begint, zien we de hoofdpersonages in het voorportaal van de hel. Ze zijn om het leven gekomen bij een ongeluk met de motor. Nu moeten ze zich verantwoorden en op monitoren zien we wat er in hun leven gebeurd is. Het zijn in feite twee verhalen, die zich op het damestoilet afspelen. Het eerste verhaal gaat over twee toneelspeelsters die door een overstroming van de kleedkamers, een badkamer met toilet moeten delen. Gemma (Bracco), een ervaren actrice krijgt woorden met haar jongere collega Julia (Parker). Gemma heeft niet in de gaten dat haar vriend, die de stukken schrijft en ze produceert een relatie heeft aangeknoopt met Julia, die op die manier grotere rollen dan Gemma hoopt te krijgen. Het tweede verhaal is gesitueerd in de opera. Na[KA3]ieve Lauren (Ferres) die bij een telefonische hulpdienst werkt, wacht op haar minnaar Roberto (Malkovich), die haar had verteld dat hij gescheiden was. Zijn hoogzwangere vrouw Lucia (Scacchi) verschijnt en dat komt heel erg ongelegen. In het toilet botst de huilende Lauren op Lucia. Het scenario van Natalina Di Leandro, Charlotte Pitts, Adrianna Plitz, Leila Basen, Andrée Pelletier, Geneviève Lefebvre en Amanda Roberts naar een idee van Tony Roman is hopeloos broddelwerk. Het spel is verschrikkelijk toneelmatig en geen moment boeiend. Zonde van de hoofdrollen, hun talent is verspild en Malkovich moet een zeer slechte dag gehad hebben. Het camerawerk is van Pierre Mignot.

The Hunger: No Radio

1997 | Thriller

Canada 1997. Thriller van Howard Rodman. Met o.a. Bruce Ramsay, Amanda De Cadenet, James Rae, Gayle Garfinkle en Warren Slim Williams.

Op een nacht krijgt de getrouwde Claire (De Cadenet) een telefoontje van een onbekende die zich Jamie (Ramsay) noemt en die haar steevast aanspreekt met Miranda. Ze ontmoeten elkaar en beginnen een passionele relatie, gebaseerd op dierlijke seks. Ze spreken regelmatig met elkaar af en nemen telkens een andere rol aan. Dit rollenspel gaat haar echter gauw vervelen. Dan bedenkt Jamie een spel dat echter te ver gaat. Een thriller over de wisselende dominantie in het rollenpatroon tussen man en vrouw. De film neemt echter een onverwachte wending die niet helemaal kan overtuigen. Bovendien gaat er van het mannelijke hoofdpersonage weinig charisma uit. Marianne Ackerman baseerde haar scenario op een kort verhaal van Mickey Friedman. Pierre Mignot hanteerde de camera.

Hiroshima

1995 | Drama, Documentaire

Verenigde Staten/Japan 1995. Drama van Roger Spottiswoode en Koreyoshi Kurahara. Met o.a. Kenneth Welsh, Naohiko Umewaka, Richard D. Masur, Jeffrey Demunn en Wesley Addy.

Gedraaid ter gelegenheid van het feit dat het 50 jaar geleden is dat de atoombom boven Hiroshima werd afgeworpen. Het is een geslaagde vermenging van gedramatiseerde situaties, stukken documentaire van de ware gebeurtenissen, interviews met oudgedienden van de Amerikaanse strijdkrachten, en journaalopnamen uit de jaren 1940.

Danielle Steel's Vanished

1995 | Mysterie, Thriller, Drama, Romantiek

Verenigde Staten 1995. Mysterie van George Kaczender. Met o.a. George Hamilton, Lisa Rinna, Robert Hays, Maurice Godin en Daniela Akerblom.

Een ingewikkelde mystery-thriller rondom een ontvoeringsdrama in New York rond 1936. Het ontvoerde kind is de zoon van een glibberige staalmagnaat (Hamilton). De verdachte is de voormalige echtgenoot van de moeder (Rinna).

Prêt-à-Porter

1994 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 1994. Komedie van Robert Altman. Met o.a. Tim Robbins, Julia Roberts, Kim Basinger, Marcello Mastroianni en Sophia Loren.

Tijdens de presentaties in Parijs van de nieuwe modecollecties wordt de topman van een belangrijk modehuis vermoord. Sportverslaggever Joe (Robbins) en journaliste Anne (Roberts) moeten erover berichten, maar al snel hebben ze meer aandacht voor elkaar dan voor hun werk. Het is slechts een van de talloze verhaallijnen in deze wat rommelige mozaïekfilm van Altman, waarin de modewereld flink op de hak wordt genomen. Leuk: Sophia Loren voert 31 jaar na Vittorio De Sica's Ieri, oggi, domani wederom een striptease op voor Marcello Mastroianni. La Loren is nog steeds bloedmooi.

Shehaweh

1992 | Western, Drama, Historische film

Canada 1992. Western van Jean Beaudin. Met o.a. Marina Orsini, Monique Mercure, Louise Laparé, René-Daniel Dubois en Jean Marchand.

Rond 1675 wordt de oogverblindende Shehaweh (Orsini), een dertig-jarige squaw, uit haar vredige nederzetting geschaakt. Haar rauwe ontvoerders nemen haar mee naar een Frans kampement in de buurt van Ville Marie, het huidige Montreal. Daar wordt zij opgevangen door Jeanne Mance (Mercure), die haar Marie noemt en haar tegen haar wil laat dopen als rooms-katholieke gelovige. Shehaweh wordt ondanks haar afkeer van het katholicisme en de Europese cultuur naar het hof van de zonnekoning Lodewijk XIV in Frankrijk gestuurd om haar beschaving bij te brengen. Als zij een aantal jaren later terugkeert naar haar geboortedorp in de Franse kolonie (later Canada), blijkt dat met de grond gelijk gemaakt te zijn. Ontroerend, meeslepend eerbetoon aan de oorspronkelijke bewoners van het Noordamerikaanse continent, dat met het nodige respect is gemaakt. Een schitterende Orsini als heldin met een tragisch lot. Zou een tv-serie worden, maar het is bij een mini gebleven, die in twee of vier delen wordt uitgezonden. Het camerawerk is van Pierre Mignot.

Meet Market

1989 | Thriller

Canada 1989. Thriller van Robert Ménard. Met o.a. Michel Côté, Marthe Turgeon, Claude Belanger, Louise Marleau en Véronique Le Flaguais.

Niet al te geslaagde persiflage over vier verschillende mannen die op vrouwenjacht gaan om ze voor één nacht te veroveren en te bezitten. Hun taak is niet gemakkelijk, want het zwakke geslacht slaat terug! Côté speelt alle z.g. macho's: ijdele Charles die het flirten niet kan laten, getrouwde Jerry die altijd op vrijersvoeten is, langharige Patrick die een verloren relatie wil herstellen en lelijke George die veel moeite moet doen om te slagen. Het scenario is van regisseur Ménard, Claire Wojas en hoofdrol Côté. Het camerawerk is van Pierre Mignot.

À corps perdu

1988 | Drama

Canada/Zwitserland 1988. Drama van Léa Pool. Met o.a. Matthias Habich, Johanne-Marie Tremblay en Michel Voïta.

Pierre Kurwenal (Habich) is een fotojournalist, die door zijn werk getraumatiseerd is geraakt. In Nicaragua heeft hij gruwelijke taferelen op de gevoelige plaat vastgelegd. En als hij terug wil keren naar zijn geliefden, hij onderhoudt een driehoeksrelatie met vriendin Sarah (Tremblay) en vriend David (Voïta), blijken die met zijn tweeën verder te zijn gegaan. Hij gaat de straat op, neemt foto's, heeft een kortstondige relatie en komt uiteindelijk weer tot zichzelf. Sterk psychologisch drama naar een met de prestigieuze Prix Concourt bekroonde roman van Yves Navarre.

O.C. & Stiggs

1987 | Komedie

Verenigde Staten 1987. Komedie van Robert Altman. Met o.a. Daniel H. Jenkins, Neill Barry, Paul Dooley, Jane Curtin en Jon Cryer.

O.C. (Jenkins) en Stiggs (Barry) zijn schelmse pubers, wier grootste plezier het is om chaos te zaaien in de familie van een makelaarsgezin (Dooley), zijn drankzuchtige vrouw (Curtin) en hun twee kinderen; het dochtertje is een verwaand kreng en het zoontje is een vervelende klier. Ondermaatse komedie voor iemand als Altman, die duidelijk een dieptepunt in zijn carrière beleefde. Het geschmier is niet om te harden en het geheel neemt zulke chaotische vormen aan, dat het niet meer te volgen is. Het onsamenhangende scenario is van de hand van Donald Cantrell en Ted Mann, naar een verhaal van Mann en Tod Carroll. Gelukkig is Hopper er nog, die als wapen- en drugsdealer wat leven in de brouwerij brengt. King Sunny Ade and his African Beats zorgen voor enkele geslaagde muzikale intermezzi. Fotografie van Pierre Mignot.

Anne Trister

1986 | Romantiek, Drama

Canada 1986. Romantiek van Léa Pool. Met o.a. Albane Guilhé, Louise Marleau, Lucie Laurier en Albane Guilhe.

In een neerslachtige bui zet Anne Trister een punt achter haar bestaan wat tot dat moment in Zwitserland geleid heeft. Zij trekt in bij een vriendin in Montreal, die psychologe is, en begint een lesbische relatie met haar. Nadat zij in Israël is geweest en het graf van haar vader heeft bezocht keert zij weer terug tot haar 'oude leventje'. Interessant thema mits de regisseuse wat meer inspiratie had gehad. Er gebeurt niets op het doek en de verveling slaat dan ook al gauw toe.

Secret Honor

1984 | Komedie, Drama, Biografie, Experimenteel

Verenigde Staten 1984. Komedie van Robert Altman.

Richard Nixon ijsbeert met een Chivas Regal in de hand door zijn studeervertrek, terwijl hij een bijna psychotische tirade houdt tegen Hiss, Castro, Eisenhower, Kissinger en iedereen die Kennedy heet. Halls 'one-man-show' is vloeiend gefilmd. Het is ongelooflijk bedacht, deze prikkelende en unieke film. Scenario van Donald Freed en Arnold M. Stone. Pierre Mignot tekende voor de fotografie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Mignot op televisie komt.

Reageer