Stéphane Giusti

1964 Regisseur, Acteur, Scenarist

Stéphane Giusti (1964) is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 9 films gevonden.

Douce France

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Stéphane Giusti. Met o.a. Malik Zidi, Mehdi Nebbou en Élodie Bouchez.

2-delige tv-film. De familie Chaouche is een voorbeeld van geslaagde integratie: de vader is ondernemer, zoon Abel, is wereldkampioen boksen, zoon Mourad een succesvol politicus en dochter Leïla is advocate. Mourad wordt benoemd tot staatssecretaris en wil ook burgemeester worden van Bordeaux, zijn geboortestad. Abel verliest zijn wereldtitel. Hij raakt gewond, maar besluit toch door te gaan met boksen. De rivaliteit tussen de twee broers wordt steeds groter, bovendien zijn ze ook nog eens verliefd op dezelfde vrouw, Muriel. Deze rivaliteit brengt langzaam maar zeker de eenheid in het gezin in gevaar

Après moi

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Stéphane Giusti. Met o.a. Aure Atika, Malik Zidi en Stéphane Auberghen.

Jeanne (Atika) lijkt het allemaal voor elkaar te hebben: ze is succesvol en mooi, en heeft een leuke man-tevens-tangopartner. Dan ontdekt ze dat ze ongeneeslijk ziek is. Jeanne besluit voor de fase dat ze er zelf niet meer zal zijn, het leven voor haar geliefde Hugo (Zidi) alvast in te richten. Haar zus Sasha (Testa) bemoeit zich ermee. Televisiefilm geschreven door Chris Vander Stappen, ook scenarist van onder meer Soeur Sourire, zoekt het in de hoek van het melodrama en blijft nogal aan de oppervlakte.

Made in Italy

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Stéphane Giusti. Met o.a. Gilbert Melki, Amira Casar, Françoise Fabian, Caterina Murino en Vittoria Scognamiglio.

Veertiger Luca (Melki) is geboren Italiaan, maar woont al het grootste deel van zijn leven in Frankrijk. Voor de begrafenis van zijn vader, een levensgenieter eerste klas, keert hij terug naar Turijn en realiseert zich dan hoezeer hij tussen twee werelden in zit - en wat een puinhoop zijn leven eigenlijk is. Luchtige komedie over culturele verschillen zet een en ander dik aan met in strak zwart geklede, sexy dames in de rouw. Melki is best leuk als de man die een tweede coming of age doormaakt.

Bella ciao

2001 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 2001. Drama van Stéphane Giusti. Met o.a. Jacques Gamblin, Yaël Abecassis, Jalil Lespert, Vahina Giocante en Océane Mozas.

Veertiger Luca (Melki) is geboren Italiaan, maar woont al het grootste deel van zijn leven in Frankrijk. Voor de begrafenis van zijn vader, een levensgenieter eerste klas, keert hij terug naar Turijn en realiseert zich dan hoezeer hij tussen twee werelden in zit - en wat een puinhoop zijn leven eigenlijk is. Luchtige komedie over culturele verschillen zet een en ander dik aan met in strak zwart geklede, sexy dames in de rouw. Melki is best leuk als de man die een tweede coming of age doormaakt.

Pourquoi pas moi ?

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Stéphane Giusti. Met o.a. Amira Casar, Julie Gayet, Bruno Putzulu, Johnny Hallyday en Alexandra London.

Camille (Casar), Eva (Gayet), Nicolas (Putzulu) en Ariane (London) in het zuiden van Frankrijk hebben vier dingen met elkaar gemeen: ze zijn allen dertig, werken vol overgave voor het uitgeverijtje dat ze zelf hebben opgericht, luisteren op dagen dat ze gedeprimeerd zijn naar [KL]I Will Survive[KLE] van Gloria Gaynor en ze zijn homo. Hun secretaresse Lili (Chaplin) is hetero en heeft daar nooit aan getwijfeld, maar nu ze kennis maakt met dit homowereldje gaat ze zich toch afvragen waarom zij anders is. Maar het viertal, dat nooit een geheim van hun seksuele voorkeur maakt, durft tegenover hun ouders eigenlijk niet uit de kast te komen. De film is erg voorspelbaar; de dialogen en toestanden zijn alles behalve gedurfd of uitdagend. De acteurs kan je niets verwijten, zij doen hun best, vooral van Hallyday als Eva's vader José, maar het scenario van regisseur Giusti is een luchtbel die uit elkaar spat nog voor de film op de helft is. Het camerawerk is van Antoine Roch. Een tamelijk overbodige zedenkomedie over de reactie van ouders, die ontdekken dat hun volwassen kinderen homo zijn. Dolby Stereo.

L'homme que j'aime

1997 | Romantiek, Drama

Frankrijk/Italië 1997. Romantiek van Stéphane Giusti. Met o.a. Jean-Michel Portal, Marcial Di Fonzo Bo, Mathilde Seigner, Vittorio Scognamiglio en Jacques Hansen.

De 28-jarige Martin (Di Fonzo Bo) is homo en werkt als badmeester in Marseille in een zwembad. Hij wordt verliefd op zweminstructeur Lucas (Portal), maar deze is hetero en woont samen met Lise (Seigner). Dus weigert hij op de toenaderingspogingen van Martin in te gaan. De homo irriteert hem zelfs in hoge mate. Op een dag verneemt Lucas echter van zijn vader, die arts is, dat Martin seropositief is en weigert zich te laten behandelen. Vanaf dat ogenblik bekijkt hij Martin met andere ogen. Hij trekt zich het lot van zijn collega aan en gaat zelfs op diens avances in. Het soms diepdramatische portret van twee mannen die niet in elkaars levenswereld thuis horen, maar die toch meer dan een gewone vriendschap voor elkaar gaan koesteren. Niet naar ieders smaak, maar het wedervaren van deze mannen zal toch weinigen onberoerd laten. Het gevoelige scenario is van de hand van regisseur Giusta en Bruno Dega. Achter de camera nam Jacques Bouquin plaats.

Éclats de famille

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Didier Grousset. Met o.a. Emmanuelle Riva, Yves Robert, Etienne Chicot en Denise Chalem.

Daar de huur steeds maar weer hoger wordt dreigt de zeventig- jarige Riva uit haar appartement gezet te worden. Er zit voor haar niets anders op dan werk te zoeken om tegemoet te komen aan de stijgende eisen van haar huisbaas. Voor een vrouw van haar leeftijd is dat zeker niet eenvoudig. Een job als kinderoppas lijkt haar best geschikt, maar de familie waar ze zich gaat aanbieden was eigenlijk op zoek naar een koppel. Geen probleem voor haar. Lichte komedie met sociale ondertoon. Het is een lust om doorwinterde acteurs aan het werk te zien als Riva en Robert, zelfs al is dit in een niet bijster sterk scenario als dit van Grousset, Stéphane Giusti en Bruno Déga, waaruit veel meer te halen was dan er in de film zit. Yves Dahan stond achter de camera.

Facteur VIII

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Nicole Garcia, Roland Bertin, Bruno Todeschini, Jean-Claude Dauphin en Victor Garrivier.

Parijs 1983. Etienne (Todeschini) is een jonge hemofiliepati[KA3]ent die dank zij het geneesmiddel Facteur VIII een redelijk normaal leven kan leiden. Hij is verloofd met Lise (Schulz), wiens moeder Dr. Martine Bressian (Garcia) werkt in een bloedverdeelcentrum. Daar wordt ontdekt dat enkele stalen van met AIDS besmet bloed door de analyse glipten en bij patiënten terecht kwamen. Zonder nutteloze franjes of ziekelijke sensatie wordt op haast documentaire wijze een waargebeurd drama gereconstrueerd. De acteurs leven zich goed in hun rol in maar Garcia kan moeiteloos de show stelen. Bruno Dega en Stéphane Giusti schreven het goed opgebouwde scenario. Jean-Claude Larrieu stond achter de camera.

Bella ciao

1932 |

Frankrijk 1932. Stéphane Giusti. Met o.a. Yaël Abecassis, Jalil Lespert en Jacques Gamblin.

Parijs 1983. Etienne (Todeschini) is een jonge hemofiliepati[KA3]ent die dank zij het geneesmiddel Facteur VIII een redelijk normaal leven kan leiden. Hij is verloofd met Lise (Schulz), wiens moeder Dr. Martine Bressian (Garcia) werkt in een bloedverdeelcentrum. Daar wordt ontdekt dat enkele stalen van met AIDS besmet bloed door de analyse glipten en bij patiënten terecht kwamen. Zonder nutteloze franjes of ziekelijke sensatie wordt op haast documentaire wijze een waargebeurd drama gereconstrueerd. De acteurs leven zich goed in hun rol in maar Garcia kan moeiteloos de show stelen. Bruno Dega en Stéphane Giusti schreven het goed opgebouwde scenario. Jean-Claude Larrieu stond achter de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Stéphane Giusti op televisie komt.

Reageer