Pierre Aïm

Acteur, Cameraman

Pierre Aïm is acteur en cameraman.
Er zijn 20 films gevonden.

The Nile Hilton Incident

2017 | Thriller, Misdaad, Drama

Zweden/Denemarken/Duitsland/Frankrijk 2017. Thriller van Tarik Saleh. Met o.a. Fares Fares, Mari Malek, Hania Amar, Yasser Ali Maher en Slimane Dazi.

Net als al zijn collega's is de Egyptische politie-inspecteur Noredin (Fares) door en door corrupt. Maar wanneer hij aan de vooravond van de Egyptische Revolutie van 2011 de moord op een chique prostituee onder het tapijt moet vegen, breekt er iets bij hem. En blijkt hij - tot zijn eigen verbazing - toch een geweten te hebben. Strakke politieke en psychologische thriller van de Zweedse regisseur Tarik Saleh (Zweedse moeder, Egyptische vader), die vakkundig toewerkt naar adembenemende finale. Winnaar van de Grote Juryprijs op Sundance 2017.

La vie des bêtes

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Orso Miret. Met o.a. Jonathan Zaccaï, Sarah Adler en Alain Blazquez.

Militante dierenarts Estelle (Adler) kijkt verder dan haar operatietafel, en vult haar vrije tijd met al dan niet gewelddadige acties op plaatsen waar dieren worden geslacht en/of vlees wordt verkocht. Geen geschikte locaties voor een romance met een halsstarrige politieman (Zaccaï) die de orde moet bewaren, maar al snel lopen de gevoelens voor mens, dier en de orde der dingen kriskras door elkaar. Waar deze tv-film het van moet hebben is moeilijk te zeggen, want het pamfletgedeelte heeft geen gewicht en de romantiek is onecht. Zielig voor de toch al sneue fokdieren, zo'n vruchteloze film.

Des lendemains qui chantent

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Nicolas Castro. Met o.a. Pio Marmaï, Ramzy Bédia, Laetitia Casta en André Dussollier.

1981. Broers Léon en Olivier (Marmaï en Proust) zetten in Saint-Étienne de bloemen buiten wanneer de socialist Mitterrand president wordt. Kort na elkaar verkassen ze naar Parijs en ontwikkelen zich aldaar in zeer verschillende richtingen. Schetsmatige generatiekroniek van een zekere valse nostalgie ontbreekt het niet aan dynamiek en periodedetail. Bedia en Casta spelen Sylvain en Noémie, respectievelijk pornoliefhebbende jeugdkameraad en besluiteloze paramour van de broertjes. André Dussollier komt langs als vakbondsman. De titel refereert aan een zinsnede uit het strijdlied van de Parti Socialiste.

Mon ami Pierrot

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Orso Miret. Met o.a. Valentin Tinchant, Olivier Rabourdin, Liam Honore, Arly Jover en Brice Fournier.

Na De l'histoire ancienne (2001, Prix Jean Vigo in Cannes) en Le silence (2004) thematiseert scenarist-regisseur Miret opnieuw het verzwijgen en het geheim. Deze keer is het de dertienjarige Pierrot (Tinchant) die er toevallig mee wordt geconfronteerd. Op een dag ziet hij hoe zijn vader (Rabourdin), een vuilnisman, tijdens zijn werk door een wildvreemde wordt gemolesteerd. Het incident choqueert de stille Pierrot, wiens moeder tien jaar eerder is overleden, en zet hem aan het denken. Titel citeert het kinderliedje 'Au clair de la lune'.

Mince alors!

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Charlotte de Turckheim. Met o.a. Victoria Abril, Lola Dewaere, Catherine Hosmalin, Mehdi Nebbou en Grégory Fitoussi.

De Nederlandse variant van de Franse kreet Mince alors is zoiets als Verdorie. Plak daar de letterlijke vertaling achter (Dun dan) en je hebt de toon van deze eenvoudige dameskomedie te pakken. Het toneel is een kuuroord voor zwaarlijvigen waar drie vrouwen (Dewaere, Abril en Hosmalin) al dan niet tegen hun zin proberen iets te doen aan hun lijf. Hoe het uitpakt is geen verrassing - de Engelse titel luidt Big is Beautiful - maar een origineel verhaal is dankzij het sprankelende trio helemaal niet nodig.

Rien à déclarer

2010 | Komedie

Frankrijk 2010. Komedie van Dany Boon. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Dany Boon, Karin Viard, François Damiens en Bouli Lanners.

De Belgische douanier Ruben (Poelvoorde) moet niets van vreemdelingen hebben. Helemaal niet als ze uit Frankrijk komen. Tot zijn schrik wordt hij gekoppeld aan de Franse Mathias (Boon), met wie hij een Belgisch-Franse grenspost moet bewaken. Kluchtige komedie speelt zich af in 1993 en laat zich met misverstanden en lullige achtervolgingen al meteen enigszins uittekenen. Boon had eerder veel succes met Bienvenue chez les Ch'tis, en kreeg van producent Harvey Weinstein de mogelijkheid van zijn douanierskomedie een Amerikaanse remake te maken. Daar bedankte hij voor.

Bienvenue chez les Ch'tis

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Dany Boon. Met o.a. Kad Merad, Dany Boon, Zoé Félix, Lorenzo Ausilia-Foret en Anne Marivin.

Om naar de Côte d'Azur te kunnen verhuizen haalt de Provençaalse postkantoorchef Philippe (Merad) een stomme stunt uit. Leugens hebben echter lange benen en zo wordt onze antiheld verbannen naar het 'barre' noorden. Onbezorgde volkskomedie exploiteert én parodieert vooroordelen over noorderlingen en werd grootste nationale kassakraker sinds de Bourvil/De Funès-klassieker La grande vadrouille uit 1966. Handicap voor niet-Franse kijkers is dat veel van de 'ch'ti'-dialectgrappen nauwelijks vertaalbaar zijn. Film leidde tot controverse, maar gaf het toerisme in Nord-Pas-de-Calais en omstreken een ferme impuls en hielp Boon aan de megasterstatus.

Wah-Wah

2005 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Zuid-Afrika 2005. Drama van Richard E. Grant. Met o.a. Nicholas Hoult, Gabriel Byrne, Emily Watson en Miranda Richardson.

Ralph (Hoult) is de zoon van de minister van Onderwijs in het Britse protectoraat Swaziland, vlak voordat het land in 1968 onafhankelijk wordt. Zijn moeder (Richardson) gaat vreemd en vertrekt. Zijn vader (Byrne) grijpt naar de fles - hij heeft een kwade dronk - en gaat een relatie aan met een Amerikaanse stewardess (Watson). Wrange, weinig vleiende schets van de nadagen van het kolonialisme, waarin de Britten worden neergezet als incompetente en hooghartige roddelaars. Gebaseerd op regisseur Grants jeugdherinneringen.

À la folie... pas du tout

2002 | Romantiek, Thriller, Mysterie, Drama

Frankrijk 2002. Romantiek van Laetitia Colombani. Met o.a. Audrey Tautou, Samuel Le Bihan, Isabelle Carré, Sophie Guillemin en Clément Sibony.

Deze romantische thriller kwam een jaar na Tautou's doorbraak als het lieftallige feetje Amélie. Die context geeft haar hoofdrol een interessante dimensie: Angélique, een kunstacademiestudente die een moeizame affaire heeft met een getrouwde arts, lijkt in eerste instantie al net zo'n zonnig typje. Het is echter zeer de vraag of die waarneming klopt. Debuterend regisseur/scenarist Colombani speelt een onderhoudend spel met verwachtingen en conventies, maar zodra de clou duidelijk is, wordt het originele uitgangspunt al gauw wat geforceerd.

Mischka

2002 | Drama, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 2002. Drama van Jean-François Stévenin. Met o.a. Jean-Paul Roussillon, Jean-François Stévenin, Rona Hartner, Salomé Stévenin en Pierre Stévenin.

Tijdens de grote vakantie naar de zee in het zuidwesten van Frankrijk brengt het lot een viertal personen bijeen, die in de eerste instantie niets met elkaar gemeen heeft. De hoogbejaarde opa Mischka (Roussillon) wordt door zijn onhebbelijke zoon, die voor hem alleen nog maar een plaatsje in de kofferbak van zijn stationwagen had, in zijn stinkende plunje `vergeten` bij een pompstation aan de autoweg. Daar ontmoet Mischka verpleger G[KA1]eg[KA2]ene (Jean-Fran[KA10]cois St[KA1]evenin), die ook niet meer de jongste is. Later voegt zich bij hen een overjarige rockster (Hartner) met de legendarische naam Joli Coeur (het aapje uit [KL]Alleen op de wereld[KLE] van Hector Malot) en de vijftien-jarige wegloopster Jane (Salom[KA1]e St[KA1]evenin) die met haar jongere broertje L[KA1]eo (Pierre St[KA1]evenin) op zoek is naar haar vader. Ze beleven onderweg van alles en nog wat en komen allerlei bonte vogels tegen, waaronder zelfs de verdwaalde rocker Johnny Hallyday (die zichzelf speelt). Zo wordt het niet alleen een ongelooflijke reis, maar ook een vakantie om nooit meer te vergeten. Een ensemblestuk, waarvan men in Frankrijk hoog opgaf, maar de kijker daarbuiten herkent het als het zoveelste drukke en nodeloze gedoe langs 's heeren wegen in het hoogseizoen. Het scenario is van regisseur Stévenin, die er met zijn derde, minimalistische film een gezellig familieonderonsje van maakte - dat spaart kosten. Het camerawerk is van Pierre Aïm.

Im Juli.

2000 | Komedie, Romantiek, Drama

Duitsland 2000. Komedie van Fatih Akin. Met o.a. Moritz Bleibtreu, Christiane Paul, Mehmet Kurtulus, Idil Üner en Branka Katic.

Rijk geglazuurde Duitse komedie van regisseur Akin (Kurz und Schmerzlos, Solino) waarin Moritz Bleibtreu (Lola rennt) in een romantische roes achter zijn Turkse liefje aanreist van Hamburg naar Istanbul. De politiek-culturele gevoeligheden in de tussenliggende landen leveren wonderlijk genoeg opzetjes voor luchtig vertier. Regisseur Akin (in 1973 in Hamburg geboren als zoon van Turkse ouders) balanceerde op de rand van kitsch à la Amélie Poulain - de Franse hit van een jaar later - maar houdt zijn ballenbakromantiek kundig op de rails. De prettige verwarring van de non-lineaire opzet gooit daarbij nog een klinkende duit in het zakje.

Madeline

1998 | Komedie, Familiefilm, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1998. Komedie van Daisy von Scherler Mayer. Met o.a. Frances McDormand, Nigel Hawthorne, Hatty Jones, Ben Daniels en Arturo Venegas.

Voor jeugdige Amerikanen met een zwak voor de boeken van Ludwig Bemelmans (waarop deze film is gebaseerd) is Madeline een must, maar coole kikkers uit het buitenland zullen zich door het trage verteltempo snel vervelen. Dit ondanks de acteerprestaties van Hatty Jones als de 12-jarige Madeline die wil voorkomen dat haar Parijse (kost)school wordt doorverkocht aan een of andere ambassadeur. Oudere kijkers beleven vast plezier aan de mooie bijrollen van Nigel Hawthorne als kwade genius en Frances McDormand als schooldirectrice die soms, maar helaas niet altijd onraad ruikt. De mooie muziek van Michel Legrand past goed bij de sfeer van het verhaal.

Le sourire du clown

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Éric Besnard. Met o.a. Ticky Holgado, Vincent Elbaz, François Berléand, Bruno Putzulu en Pascale Arbillot.

De oude Roemeense clown van het Russische staatscircus Ian (Holgado) is levensmoe en wil zelfmoord plegen door zich een kogel door het hoofd te schieten in de kamer van een afgetrapt hotel (in Praag). Er verschijnt plotseling een man voor hem, zakt in elkaar en sterft. Dan komen er twee gewapende kerels binnen, en Ian moet hem smeren. Hij is geraakt, maar Lucas (Putzulu), een jonge seminarist, verbergt hem en verzorgt zijn wonden. Dan wordt duidelijk dat er huurmoordenaars op hem zijn afgestuurd vanwege een vermeende computerdiskette. Ondertussen zoekt de politie hem als een belangrijke getuige. Veel gehol en gedraaf tegen de achtergrond van de binnenstad van de Tsjechische hoofdstad. Het scenario van regisseur Besnard en Lionel Steketee is niet meer en niet minder dan het bekende verhaaltje dat men in de talloze actiefilms vindt, die er in omloop zijn. Er is echter een groot verschil: in deze rolprent wordt er tot vervelends toe gefilosofeerd over de klassieke oudheid, voetbal, romantiek en trouw. Besnard heeft talloze genres (spionage, thriller, circusfilm, western, de priester als held in een melodrama) met elkaar vemengd, maar het is geen van allen geworden. De spelprestaties zijn nauwelijks vermeldenswaard. Niet bepaald een film om aan te bevelen, tenzij je dit holle gedoe voor een nieuwe golf in de Franse misdaadfilm houdt. Nodeloos om op te merken dat deze clown nooit lacht. Het camerawerk is van Pierre Aim. Dolby.

L'homme est une femme comme les autres

1998 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Elsa Zylberstein, Gad Elmaleh, Michel Aumont en Maurice Bénichou.

Simon (De Caunes) is gelukkig; hij verdient weliswaar nauwelijks het zout in de pap als barpianist, maar hij bepaalt zijn eigen lot. Hij is homo en is er gelukkig mee. Dat geldt niet voor zijn moeder (Magre), die graag een stamhoudertje zou willen hebben. De mogelijkheid om met de orthodoxe joodse muurbloem Rosalie (Zylberstein), een zangeres van jiddische liederen uit New York, te trouwen, wijst hij hooghartig van de hand. Als hij zijn woning niet meer in kan, omdat zijn huisbaas vanwege huurschuld de sloten veranderd heeft, gaat hij in op een aanbieding van oom Salomon (Aumont), die in bankzaken zit en steenrijk is: trouwen, tien miljoen Francs (1,5 miljoen euro) en een schitterende woning - dat is pas een start. Dus Simon begint met de verovering van Rosalie die het uiterlijk heeft van een gasser, al is ze best sympathiek. Ze neemt Simon mee naar New York, waar ze hem voorstelt aan haar vrome chassidische familie - zo vroom zijn ze niet allemaal, want haar broertje draagt valse lokken, die hij op- en af kan doen. Het eindigt ermee dat het onwaarschijnlijke stel gaat trouwen. De film, die zowel Frans als Engels en jiddisch dialoog heeft, is buitengewoon grappig en satirisch. Hij wordt gesierd door schitterend spel van De Caunes en Zylberstein, die voortreffelijk worden ondersteund door de bijrollen. Het humoristische scenario van Gilles Taurand en regisseur Zilbermann is gebaseerd op een idee van Zilbermann en Jo[KA3]elle Van Effenterre; helaas is het laatste half uur aardig rommelig en onoverzichtelijk; het onwaarschijnlijke slot is een behoorlijke domper op de zorgvuldige, opgebouwde sfeertekening van het begin. Dat is echt jammer, want anders zou de film veel hoger gescoord hebben. Het camerawerk is van Pierre Aim en de (overigens bijna uitstervende) klezmermuziek op de klarinet wordt gespeeld door Giora Feidman en Zylberstein's liederen worden in werkelijkheid gezongen door Rosalie Becker. Dolby Digital.

Autre chose à foutre qu'aimer

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Carole Giacobbi. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Michèle Moretti, Luca Vellani, Frédéric Quiring en Samy Naceri.

Het bestaan van een klein restaurantje in Montmartre, opengehouden door een charmante jonge dame die het niet al te zwaar neemt met de zeden, wordt bedreigd door de komst van een pizzeria. Het meisje staat op het punt van een zenuwinzinking. Haar toestand wordt niet bepaald geholpen door haar vijfjarig kleptomaan dochtertje, haar luie broer en haar moeder, die aan de ziekte van Alzheimer lijdt. Maar de exploitant van de pizzeria is een warmbloedige Italiaan en dat zorgt voor wat leven in de brouwerij. Een vervelend vertelde geschiedenis die veel langer lijkt te duren dan de korte speelduur. De acteurs schmieren er op los en denken dat dit het is dat de film plezierig maakt. Het verschrikkelijk saaie scenario van regisseur Giacobbi moet een hulde voorstellen aan de liefde, maar lijkt meer op een toeristische promotiefilm. Een niemendalletje dat best zo vlug mogelijk vergeten wordt. Het camerawerk is van Yves Chahuneau.

Assassin(s)

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Mathieu Kassovitz. Met o.a. Michel Serrault, Marc Berman, Robert Gendreu, Mathieu Kassovitz en Danièle Lebrun.

Op een avond bellen twee huurmoordenaars aan bij de oude Monsieur Vidal aan. Ze mishandelen hem. M. Wagner (Serrault) is een oude rot in het vak, de ander, Max (Kassovitz) een beginneling. Ze werden onder contract genomen door Vidals zoon (Gendreu). De geroutineerde, oudere killer wil dat zijn jonge collega Vidal senior koud maakt. Max raakt door de zenuwen in paniek. Derhalve vraagt Max een jonge tiener, Mehdi (Benoufa) hem te helpen. Wagner is hiervan niet op de hoogte. Het gemak, waarmee de beroepsmoordenaar zijn 'werk' doet laat de koude rillingen over de rug van de kijker lopen; het is duidelijk dat de ander dezelfde weg opgaat. Kassovitz, die zelf het scenario met Nicolas Boukhrief schreef, heeft met deze film zijn court- métrage uit 1991 omgewerkt tot een avondvullende film met dezelfde personages. Hij is veel te lang, overdreven en het feit dat de tv de hoofdschuldige van al dat geweld is, is verre van origineel; hij had het bij zijn korte film moeten laten. Het camerawerk is wederom van Pierre Aim. DTS/Dolby Digital.

Salut cousin !

1996 | Komedie, Drama

Algerije/België/Luxemburg/Frankrijk 1996. Komedie van Merzak Allouache. Met o.a. Gad Elmaleh, Messaoud Hattau, Magaly Berdy, Ann-Gisel Glass en Jean Benguigui.

De jonge, na[KA3]ieve Algerijn Alilo (Elmaleh) komt voor het eerst van zijn leven in Parijs. Hij vindt onderdak bij zijn neef Mok (Hattou), een rapper en een beur (een Algerijn die na de onafhankelijkheid van Algerije met de Fransen zijn land verlaten moest, te vergelijken met de Ambonezen in Nederland) van de tweede generatie. Deze kijkt neer op de zachtmoedige, gemakkelijk te overbluffen bezoeker uit Noord-Afrika. De ontmoeting van de twee neven is meer dan een confrontatie tussen twee culturen. Het zijn twee werelden, die door meer feiten gescheiden zijn dan de Middellandse Zee. Hieraan wordt een smokkelzaak toegevoegd: Alilo moet een koffer met vervalste designerkleding oppikken en afleveren bij zijn opdrachtgevers in Algiers. Hij raakt echter het adres kwijt, waar hij de koffer moet opvissen en samen met Mok gaat hij op zoek in de Lichtstad. Een komedie met een lach en (soms meer) een traan. Op een luchtige toon heeft Allouache, die het scenario samen met Caroline Thivel schreef, zijn verhaal doorspekt met kleine verwijzingen naar de betreurenswaardige, levensgevaarlijke situatie in Algerije. Een fabel met een meer dan ernstige ondergrond. Het camerawerk is van Pierre Aïm en Georges Diane.

La haine

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Mathieu Kassovitz. Met o.a. Vincent Cassel, Hubert Koundé, Saïd Taghmaoui, Abdel Ahmed Ghili en François Levantal.

Deze tweede film van regisseur/scenarist Kassovitz (als acteur bekend uit oa Amélie en Munich) speelt zich af in de Banlieu Parisien, de grauwe voorstad van de lichtstad, waar de politie keihard optreedt tegen de voortdurende dreiging van oproer en vandalisme. Hier zwerven drie vrienden doelloos over straat, de een Joods, de ander zwart, de derde Noord-Afrikaans. We volgen het stel tijdens een broeierige dag die onvermijdelijk uitmondt in agressie. Kassovitz geeft in inventieve, meeslepende zwart-witopnamen een prangend beeld van zijn tijd. Bekroond in Cannes voor de beste regie.

Métisse

1993 | Komedie, Drama

Frankrijk/België 1993. Komedie van Mathieu Kassovitz. Met o.a. Julie Mauduech, Mathieu Kassovitz, Hubert Koundé, Vincent Cassel en Tadek Lokcinski.

Voordat hij doorbrak met de agressieve banlieue-culthit La haine, scoorde Kassovitz al serieuze recensentenpunten met deze eigentijdse relatiekomedie waarin alle raciale stereotypen zijn omgedraaid. Christelijke halfbloed ('métisse') Lola is zwanger, maar weigert vooralsnog aan haar twee vriendjes te onthullen wie van hen de dader, pardon, vader is. Is het de zwarte moslim en diplomatenzoon Jamal (Koundé) of de joodse en hiphoppende fietskoerier Félix (Kassovitz)? Geforceerde intrige levert een vooral verbaal drukke film op, die het multiculti-harmoniemodel uitstraalt waarmee destijds in Frankrijk de anti-Le Pen-fractie aan de haal ging.

Polisse

2011 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2011. Misdaad van Maïwenn. Met o.a. Maïwenn, Karin Viard, Joey Starr, Marina Foïs en Nicolas Duvauchelle.

Aangrijpende, impressionistische film over jeugdafdeling zedenzaken in Parijs zoomt niet in op het misbruik van de kinderen, maar op de impact van de gevallen op de agenten. Op de beste momenten is Polisse (de titel is een kinderlijke spelling van het Franse 'police') beklemmend realistisch, maar de film maakt regelmatige melodramatische uitglijders. Met name in de scènes met Maïwenn zelf, die een fotografe speelt die een tijdje meeloopt met de agenten en verliefd wordt op de heetgebakerde Fred (rapper Joey Star). Winnaar van de Juryprijs in Cannes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Aïm op televisie komt.

Reageer