Louis Becker

Acteur, Scenarist, Producer

Louis Becker is acteur, scenarist en producer.
Er zijn 12 films gevonden.

Bienvenue parmi nous

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Jean Becker. Met o.a. Patrick Chesnais, Miou-Miou, Xavier Gallais en Jacques Weber.

Hij mag een gevierd schilder zijn, plotsklaps houdt Taillandier (Chesnais) het voor gezien. Hij stapt in de auto en vertrekt, zonder doel en zonder zijn naasten een uitleg te geven. Zijn ontmoeting met een tienermeisje (Lambert) dat in de knel zit, geeft een nieuwe wending aan zijn leven. Regisseur Becker, die zijn scenario baseerde op de gelijknamige roman van Eric Holder, weet zijn drama over een lente-herfst relatie niet boven allerlei clichés uit te tillen. Jammer voor Chesnais, die ongeveer tegelijkertijd schitterde in Je ne suis pas là pour être aimé.

La tête en friche

2010 | Drama, Komedie

Frankrijk 2010. Drama van Jean Becker. Met o.a. Gérard Depardieu, Gisèle Casadesus, Maurane, Patrick Bouchitey en Jean-François Stévenin.

De vriendelijke dikkerd Germain (Depardieu) leidt een simpel bestaan op het Franse platteland. Hij is zo goed als analfabeet, maar daar komt verandering in wanneer hij in een parkje de 95-jarige kinderloze vrouw Margueritte (Casadesus) ontmoet. Zij introduceert hem in de wondere wereld van (Franse) literatuur. Doordat hij gaat lezen gaan er nieuwe werelden voor hem open. Becker schetst een nogal zoet verhaal dat zonder het prima spel van Depardieu en vooral Casadesus het glazuur van de tanden zou laten springen. Een mooie film voor wie daar tegen kan.

Dialogue avec mon jardinier

2007 | Komedie

Frankrijk 2007. Komedie van Jean Becker. Met o.a. Daniel Auteuil, Jean-Pierre Darroussin, Fanny Cottençon en Hiam Abbass.

Een mondaine schilder (Auteuil), graag geziene gast op hippe vernissages, die een midlifecrisis uitzit op het platteland, huurt een tuinman (Darroussin) in, een simpele ziel die de stad alleen van de tv kent. Het blijkt dat ze vroeger samen op school hebben gezeten. Ze brengen hun tijd door met het voeren van lange gesprekken, waarbij de tuinman blijk geeft over een rustieke wijsheid te beschikken. Regisseur Becker (L'été meurtrier) verfilmde de gelijknamige, semi-autobiografische roman van schilder-schrijver Henri Cueco in het pittoreske gat Villefranche-sur-Saone. Aardige running gags, een ontroerend, of sentimenteel, einde. Op een ouderwetse manier mooi.

L'ex-femme de ma vie

2004 | Romantische komedie

Frankrijk 2004. Romantische komedie van Josiane Balasko. Met o.a. Thierry Lhermitte, Karin Viard, Josiane Balasko en Nadia Farès.

Nina en Tom (Viard en Lhermitte) hebben geen onderling contact sinds hun scheiding zeven jaar eerder. Die situatie verandert drastisch als Nina platzak en hoogzwanger aan tafel verschijnt in het restaurant waar Tom met zijn verloofde zit te eten. Tom kan zijn wanhopige ex niet afwijzen, ondanks hun heikele voorgeschiedenis, en zo dondert het stel opnieuw in de valkuilen van weleer. Regisseur Balasko (1950) baseerde de bitterzoete film op haar eigen toneelstuk uit 1988 waarin Thierry Lhermitte en Jane Birkin de hoofdrollen speelden. Zelf speelt ze de rol van Nina's vriendin, een transseksuele psycholoog. Tragiek en komedie op de vierkante centimeter.

Les gens en maillot de bain ne sont pas (forc[KA1]emant) superficiels

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Assous. Met o.a. Isabelle Gélinas, Serge Hazanavicius, Agnès Soral, Véronique Boulanger en Gad Elmaleh.

Het regiedebuut van Assous, die meer dan tachtig scenario`s schreef, is een plezierige relatiekomedie die speelt tijdens de vakantie op de Antillen op het Frans-Nederlandse eiland Sint Maarten. Assous geeft minzame portretjes van uiteenlopende types, die heel aardig worden ingevuld door de rolverdeling. Zo hoopt secretaresse Laurette (Gelinas) een minnaar te vinden, omdat ze haar eenzame leventje meer dan zat is. Pauline (Boulanger) is lesbisch; haar vriendin Anita (Soral) is zwanger en raakt in alle staten als Pauline`s ex-vriend plotseling opduikt. Philippe (Hazanavicius) is met zijn vrouw en twee kinderen op vakantie, maar trekt bleek weg als hij Camille (Le Berre) ziet, zijn ma[KA4]itresse, die zeer beslist met hem tussen de lakens wil duiken. Als hij het niet doet, zal zij hun relatie onthullen aan zijn vrouw. Jimmy (Elmaleh), die namens het hotel de gasten moet bezighouden, telt zijn veroveringen; Aziz (Kamoun) en Rafik (Belmadi), twee broers, die van hun baas een ticket hebben gekregen om een voor hen vreemde wereld binnen te stappen. Het luchtige scenario van regisseur Assous is niet zo plat als LES BRONZÉS van Patrice Lecomte uit 1978, maar het heeft Assous wel geïnspireerd. Het camerawerk van Gilles Henry geeft je zin om ook zelf met vakantie te gaan. Ook bekend als LES COCOTIERS.

Le Prince du Pacifique

2000 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie, Familiefilm

Spanje/Frankrijk 2000. Avonturenfilm van Alain Corneau. Met o.a. Thierry Lhermitte, Patrick Timsit, Marie Trintignant, François Berléand en Anituavau Landé.

Een Franse officier, Alfred de Morsac (Lhermitte), raakte gewond aan het begin van WO I in 1914, toen hij te vuur en te zwaard de vijand bestreed in Marokko. Het ministerie van oorlog stuurde hem vervolgens naar Polynesi[KA3]e, Frans overzees gebied. Hij moest soldaten recruteren en opleiden voor de oorlog. Alfred de Morsac is een goed soldaat en oprecht officier, maar de Franse militaire gouverneur Lef[KA2]evre (Berl[KA1]eand) blijkt niet alleen een dictator, die met ijzeren vuist regeert, maar ook volledig corrupt; hij exploiteert de lucratieve nikkelmijnen voor eigen rekening. Wie het minste of geringste vergrijp begaat, wordt moeiteloos en genadeloos veroordeeld tot dwangarbeid in de mijnen. Moeata (Trintignant), die in Frankrijk is geboren, is de knappe weduwe van de voormalige Polynesische koning, die opstandig was en de Franse uitbuiter wilde verdrijven. Hij betaalde met zijn leven. Hun zoon, Reia (Land[KA1]e), moet zijn vader opvolgen, maar hij is eigenlijk nog een kind. De Morsac krijgt algauw onenigheid met Lef[KA2]evre en belandt in de mijnen, waar hij kennismaakt met Barnab[KA1]e (Timsit) een handige ritselaar uit de Elzas. Samen gaan ze Lef[KA2]evre een lesje leren, dingen naar de charme van Moeata en proberen Reia een dienst te bewijzen. De film wordt verteld in een grote flashback, dertig jaar na de dood van De Morsac. Polynesi[KA3]e wordt idyllisch voorgesteld en de avontuurlijke, komische belevenissen hebben iets van INDIANA JONES op zijn Frans. De film is best vermakelijk en de rollen zijn op het niveau van wat je verwachten mag van een luchtig avontuur. Lhermitte was een van de zeven scenarioschrijvers en de gangmaker achter dit project, dat honderd miljoen Francs (ca 15 miljoen euro) heeft gekost. Hij doet zijn rol best goed, maar Timsit speelt hem toch van het doek - dat is overigens geen bezwaar. De overige rolverdeling mag er beslist zijn, vooral Trintignant valt op door haar grote vaardigheden. Geen hoogvlieger, maar aanvaardbaar vermaak voor jong en oud. Het scenario is van regisseur Corneau, Christian Biegalski, Laurent Chalumeau, Lucie Extebarria, Eric Sterling Collins, Pierre Geller en Thierry Lhermitte. Het camerawerk is van Patrick Blossier.

C'est pas ma faute

1999 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Jacques Monnet en Jacques Monet. Met o.a. Gautier Kusnierek, Jérôme Hardelay, Giulia Demont, Eugénie Gendron en Arielle Dombasle.

Martin (Kusnierek) mag ook dit jaar wee mee met de ouders van zijn vriend Vincent (Hardelay) op vakantie aan zee. Het vast honk is hotel Nautilus. In de buurt staat een oude boom met een hut erin, waar zij heel wat aangename avonturen beleefd hebben met andere kinderen die er ook altijd tijdens de zomer zijn. Dit jaar ontdekken Vincent en Martin dat kinderen uit een naburig vakantiekamp 'hun' boomhut hebben bezet. Ze bedenken een plan om de kinderen die er niet horen te verdrijven, maar daarbij komt Martin tussen de wal en het schip terecht. Bovendien wil de eigenaar van het hotel de boom laten kappen. De vakantie dreigt bijna in het water te vallen, maar het loopt gelukkig nog goed af. Vrolijke film, die voor de gehele familie bedoeld is, maar door het tamelijk kinderachtige scenario van Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro eigenlijk alleen maar de hele prille jeugd kan bekoren. Lhermitte was een der producenten, en Frankrijks belangrijkste commerciële omroep TF1 de belangrijkste financier in ruil voor uitzendrechten. Was nog even in de bioscoop te zien binnen de landsgrenzen. Het camerawerk van Bruno de Keyser is dik in orde, beter dan de regie en het spel. Veel moeite voor weinig. Dolby Digital.

Charité biz'ness

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Thierry Barthes en Pierre Jamin. Met o.a. Smaïn, Elie Semoun, Marina Tomé, Princess érica en Pierre Meyrand.

VV.

Quatre garçons, pleins d'avenir

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Olivier Brocheriou, Stéphan Guerin-Tille, Oliver Sitruk, Eric Berger en Thierry Lhermitte.

Deze film zou je het Franse antwoord op AMERICAN GRAFFITI kunnen noemen. We maken kennis met vier jonge kerels die rechten studeren aan de universiteit Aix (en Provence)-Marseille. Ze worden getypeerd als de playboy, de gezellige dikkerd, de in zichzelf gekeerde zuiplap en de geboren verliezer. Ze werken zich doorlopend in de nesten en meestal is dat hun eigen schuld. Het enthousiasme waarmee de vier hoofdrollen spelen, laat de toeschouwer echter volkomen koud. De grappen zie je van mijlenver op je afkomen en zodra ze aangeland zijn, is de lol er allang af. Hoe het mogelijk is dat een acteur met talent als Lhermitte zich als co-producent en medehoofdrol zich met dit vervelende onding heeft ingelaten, is gewoonweg een raadsel. Een vermoeiend, lawaaierig en totaal oninteressant geval. Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro schreven het scenario. Fotografie is van Michel Cenet en Jacques Loiseleux.

Libera me

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Alain Cavalier. Met o.a. Annick Concha, Pierre Concha, Thierry Labelle, Christophe Turrier en Philippe Tardif.

Op een niet nader bepaald tijdstip ligt een niet genoemd land onder het juk van een fascistische regering. Terwijl de soldaten naar willekeur mensen aanhouden en weerspannigen of vluchtelingen genadeloos neerschieten, groeit de weerstand van de burgers. Het speciale aan deze film is dat er geen woord in gesproken wordt en er evenmin gebruik gemaakt wordt van muziek of decors. Enkel mensen en geluiden, met close-ups van gezichten, handen, voorwerpen. Maar wat een sfeer! Als toeschouwer ga je je benauwd voelen. De beelden komen als mokerslagen aan. Cavalier weet de stilte in zijn voordeel aan te wenden. Je wordt honderd procent in de handeling betrokken, zonder dat je de kans krijgt je te laten afleiden. Voor de rolverdeling deed hij enkel beroep op werkloze acteurs. Hij schreef zelf het scenario in samenwerking met Andrée Fresco. Fotografie van Patrick Blossier. Geen eenvoudige film, wel een bijzonder persoonlijk meesterwerk dat met geen enkele andere film te vergelijken is.

Présumé coupable

1991 | Mysterie, Misdaad, Drama

Frankrijk 1991. Mysterie van Pierre Joassin. Met o.a. Jacques Gamblin, Serge Beauvois, Geoffroy Boutan, Philippe Capelle en Gilles Defacque.

In 1987 is Julien (Gamblin) elf jaar getrouwd met Annie (Vandeville). Ze hebben twee kinderen, een grote boerderij en meer dan dertig koeien. Financiële zorgen hebben ze niet. Er is enkel de depressie van Annie die niet over de dood van haar vader, drie jaar voordien, kan komen. Op een nacht wordt Julien opgeschrikt door een schot. Annie heeft zich een kogel door het hoofd geschoten. Allerlei omstandigheden pleiten tegen Julien en hij wordt beschuldigd van moord. Reconstructie en analyse van een reeks ongelooflijke toevalligheden die een doodgewone man bijna drie jaar onschuldig in de gevangenis brengen, verdacht van moord op zijn vrouw. Een waargebeurde zaak en de echte Julien komt op het einde van de film persoonlijk zijn verslag doen. Uitgezonden in de reeks C'est mon histoire. Huguette Debaisieux schreef het scenario. Achter de camera stond Roland Dantigny.

Thérèse

1986 | Biografie

Frankrijk 1986. Biografie van Alain Cavalier. Met o.a. Catherine Mouchet, Aurore Prieto, Sylvie Habault, Ghislaine Mona en Hélène Alexandridis.

De eerste film van Cavalier sinds 1980 is een reconstructie van het leven van Th[KA1]er[KA2]ese van Lisieux (1873-1897). Op vijftien-jarige leeftijd wilde Th[KA1]er[KA2]ese Martin (Mouchet) net zoals haar zusters toetreden tot de orde der Karmelieten, wat haar geweigerd werd. Pas na tussenkomst van de paus werd zij toegelaten. De realiteit van het kloosterleven werd in velerlei opzichten een onaangename ontnuchtering voor de idealistische jonge vrouw. Zij kreeg tuberculose en stierf daaraan. In 1925 werd zij door Pius XI heilig verklaard. De film was een uiterst moeilijke opgave om zowel de latent masochistisch, lesbische sfeer die in een klooster overheerst als het verlangen naar de naakte gekruisigde man in beelden te beschrijven. Het is geen godslastering geworden omdat niemand zich als vroom voordoet. Thérèse is alert, joviaal en wil als een heilige beschouwd worden. Een film die sterk afsteekt bij het werk van Bresson en andere minimalistische filmers. Een onverwacht succes in de Franse bioscopen en bekroond op het filmfestival van Cannes. Scenario van Louis Becker, Florence Malraux en Camille De Casabianca. Camerawerk van Philippe Rousselot.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Louis Becker op televisie komt.

Reageer