Vladimir Cosma (1940) is regisseur, producer en componist.
Er zijn 155 films gevonden.

HH, Hitler à Hollywood

2010 | Drama

Frankrijk/België 2010. Drama van Frédéric Sojcher. Met o.a. Maria de Medeiros, Micheline Presle en Wim Willaert.

In deze bizarre en behoorlijk Eurocinefiele pretcocktail van mockumentary, complotthriller en film-over-film stuit De Medeiros tijdens het draaien van een documentaire over collega-actrice Presle op de naam Luis Aramchek, een regisseur die vlak na WO II spoorloos is verdwenen. En hoe zit dat met Aramcheks Hitler à Hollywood, die uit de filmhistorie lijkt te zijn gewist? Sojcher goochelt naar hartelust met echt, nep en ultra-nep om iets te zeggen over de indertijd arglistig politiek-economisch georkestreerde hegemonie van Hollywoodcinema. De Medeiros is weer eens verrukkelijk, de rij film-VIPs die langskomt aanzienlijk.

Albert est méchant

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Hervé Palud. Met o.a. Christian Clavier, Arielle Dombasle, Bernard Farcy, Ged Marlon en Patrick Mille.

Een circusclown, dat is wat scholier Michel Serrault (1928-2007) wilde worden. In deze film kreeg de gevestigde acteur de kans. Niet om een echte clown te spelen, maar de rol van beschonken en vooral gemene rijkaard komt aardig in de buurt. Compleet met een everzwijnbiggetje als huisdier, een oud brommertje, en... een enorme erfenis. Zijn vergeten Parijse broer Patrick neemt hem op sleeptouw met de bedoeling de erfenis te bemachtigen. Dolle pret alom, met een volwassen insteek. En verbroedering ligt uiteraard op de loer.

Le placard

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Daniel Auteuil, Gérard Depardieu, Michel Aumont, Thierry Lhermitte en Michèle Laroque.

In Le placard van scenarist/regisseur Veber (La Cage aux Folles) doet een heteroseksuele man zich voor als homo. De man, accountant François (Auteuil), voelt zich daartoe genoodzaakt. Hij wordt door zijn ex, zijn zoon en zijn collega's gezien als een onopmerkelijke niemand met wie je geen rekening hoeft te houden. Het condooms fabricerende bedrijf waar hij werkt wil hem na twintig werkjaren zomaar ontslaan, maar, zo adviseert zijn buurman (Aumont) hem wijselijk, 'als men denkt dat je homoseksueel bent, zal men daarvan afzien uit angst voor aantijgingen van seksuele discriminatie'. Le placard is een farce, maar wel een intelligente, met een cast van Franse topacteurs.

Le fils du français

2000 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Lauzier. Met o.a. Josiane Balasko, Fanny Ardant, Thierry Frémont, David-Alexandre Parquier en Luca Barbareschi.

Benjamin (Parquier) heeft geen moeder meer, zijn vader (Boucher) zoekt naar goud in de jungle van Brazili[KA3]e en hij woont daarom afwisselend een week bij de ene oma en dan weer bij de andere. Oma Anne (Ardant) is een charmante vrouw uit een goed milieu, die spraaklessen geeft, en zich gelukkig voelt te midden van haar antiek. Oma Suzanne (Balasko) is conci[KA3]erge in een volkswijk, speelt vals bij het kaarten, en pikt uit principe in winkels, omdat ze vindt dat de eigenaren toch al rijk genoeg zijn. Ze leert Benjamin enige vingervlugheid. Het ligt voor de hand dat beide oma`s elkaar niet kunnen luchten of zien. Dan komt het grote nieuws: Benjamin moet onverwijld naar Brazili[KA3]e om zich bij zijn vader te voegen en beide oma`s gaan mee. Bij aankomst is Christian (zo heet vader) er niet, maar wel zijn slinkse compagnon Jean (Fr[KA1]emont), een rauwe en onbetrouwbare vent. Voordat Benjamin en zijn oma`s het beseffen zijn ze verzeild geraakt in de hachelijkste avonturen met kidnapping, wilde stammen (het stamhoofd wil beide oma's als bruid) en roofdieren. In de finale komt alles natuurlijk weer op zijn pootjes terecht. Het eerste half uur van de film is tamelijk grappig als de twee oma's tegenover elkaar worden uitgemeten en Balasko komt er in het scenario van regisseur Lauzier het gunstigst vanaf. In het tweede en grootste gedeelte, waarin dus veel meer moet gebeuren, heeft de rolprent alle vaart verloren en zich bediend van alle bekende clichés uit het boek, terwijl het einde onbevredigend is. Een tegenhanger van de in Frankrijk redelijk succesvolle UN INDIEN DANS LA VILLE is het niet geworden. De waardering geldt voor Balasko en Ardant, al spelen zij op afgezaagde wijze rollen, die zo langzamerhand gelijk staan met het blijvende beeld dat ze van zichzelf hebben opgebouwd. Het camerawerk is van Robert Alazraki. DTS/Dolby Digital.

La vache et le président

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Philippe Muyl. Met o.a. Bernard Yerlès, Florence Pernel, Christian Bujeau, Mehdi Ortelsberg en Bernard Bloch.

Als het kalfje Ma[KA1]eva geboren wordt op de boerderij van Romain (Yerles), een stoere maar norse boer die weduwnaar is, sterft de koe. Zijn acht-jarige zoontje Lucas (Ortelsberg) voelt zich diep verbonden aan Ma[KA1]eva, want ze hebben allebei geen moeder meer. Lucas schrijft brieven aan zijn overleden moeder die hij tussen haar grafsteen schuift. In de media verschijnen de eerste berichten over de gekke koeienziekte. Sarah (Pernel) is een dure mevrouw uit Parijs, die boeken schrijft voor chique mensen. Ze besluit op het platteland te gaan wonen. Als zij pech met haar auto krijgt, maakt ze kennis met Lucas en Maéva. Romain vindt Sarah maar een wufte stadsjuf. Ondertussen bereikt de epidemie ook de boerderij van Romain en Maéva moet naar het slachthuis, tenzij de Franse president haar gratie verleent. Sarah kan Lucas helpen en zo het wordt misschien ook nog wat tussen haar en zijn vader... Muyl's feelgoodfilm is diep ondergedompeld in de stroop en het scenario dat hij met Philippe Le Dem schreef is onwerkelijk. Ortelsberg is een verleidelijke keuze en bijna iedereen gaat voor hem door de knieën, maar dat neemt niet weg dat de film verzuipt in het sentiment. Muyl kreeg het idee voor deze rolprent naar aanleiding van een bericht dat Bill Clinton, toen nog president van de V.S., een kalkoen gratie verleende en zo voorkwam dat die op de borden belandde voor de avondmaaltijd op Thanksgiving Day. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Werktitel UN FOL AMOUR.

La trilogie marseillaise : Marius

2000 | Komedie

Canada/België/Frankrijk 2000. Komedie van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Gaëla Le Devehat, Henri Tisot, Eric Poulain en Lénie Scoffié.

C[KA1]esar (Hanin) baat in het Marseille van de jaren 1930 een zeemansbar uit, zoals ook zijn vader en grootvader voor hem deden. Zijn wens is dat zijn zoon Marius (Poulain) hem zou opvolgen. Maar Marius wil zeeman worden. De oceaan is zijn leven. Fanny (Le Devehat), dochter van verkoopster Honorine (Scoffi[KA1]e), is verliefd op Marius, maar deze weigert zijn gevoelens voor haar te erkennen, daar hij zich niet wil gebonden voelen als hij gaat varen. Fanny wordt ook het hof gemaakt door de oudere weduwnaar Panisse (Tisot). Marcel Pagnols beroemde romantrilogie werd voor de eerste maal bewerkt als een geheel. Dit eerste deel handelt over de verzoekingen van Marius die naar de zee wil ondanks het verzet van zijn vader. Hanin zet een sterke César neer, die echter de gevoelige, melancholische humor van Raimu - in de versie van de jaren 1930 - mist. De sfeer van het vooroorlogse Marseille wordt uitstekend herschapen. Geen grote film, maar de liefhebbers van de door Pagnol gecreëerde personages zullen zich niet bedrogen voelen. Jaques Nahum en Marianne Groves bewerkten de roman. Mooie fotografie van Jacques Renoir. Gevolgd door FANNY en CESAR.

La trilogie marseillaise : 3. César

2000 | Romantiek

België/Canada/Frankrijk 2000. Romantiek van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Henri Tissot, Gaëla Le Devehat, Eric Poulain en Sébastien Delorme.

We zijn twintig jaar later. Fanny (Le D[KA1]ev[KA1]hat) leidt een comfortabel, bourgeois leventje met Panisse (Tisot) en haar zoon C[KA1]esariot (Delorme). De vader van Marius, C[KA1]esar (Hanin), komt regelmatig bij hen over de vloer en is verhangen aan C[KA1]esariot. Maar dan sterft Panisse. Als C[KA1]esariot op het punt staat naar de universiteit te vertrekken onthult zijn moeder de ware identiteit van zijn vader. Onthutst gaat de jongen op zoek naar, wat hij beschouwd als zijn onwaardige vader. Marius (Poulain) heeft zich in Toulon gevestigd waar samen met een partner een garage uitbaat. Na MARIUS en FANNY het derde en laatste deel van de beroemde trilogie van Marcel Pagnol in een nieuw kleedje gestoken, maar trouw aan het origineel. De jonge Delorme kan zich onwaarschijnlijk goed handhaven t.o.v. het talent van zijn tegenspelers, met aan het hoofd een schitterende Hanin, die, nu hij zijn echte leeftijd mag uitbeelden, haast even sterk is als Raimu in de versie van de jaren 1930. Jacques Nahum en Marianne Groves bewerkten de klassieker van de Franse literatuur. Fotografie is van Jacques Renoir. Stereo.

La trilogie marseillaise : 2. Fanny

2000 | Romantiek

België/Canada/Frankrijk 2000. Romantiek van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Henri Tissot, Gaëla Le Devehat, Eric Poulain en Lénie Scoffié.

Marius (Poulain) heeft de zee gekozen op de `Maleisie`. Zijn vader C[KA1]esar (Hanin) en verloofde Fanny (Le D[KA1]ev[KA1]ehat) blijven verweesd achter. Dan ontdekt Fanny dat ze zwanger is van Marius. Voor haar moeder Honorine (Scoffi[KA1]e) staat haar maar een ding te doen om de eer van de familie te redden: trouwen met de oudere weduwnaar Panisse (Tisot), die bereid is om het kind als het zijne te aanvaarden. Tegen zijn zin is César akkoord om de peetvader te worden van Césariot, het kind van Fanny en Marius. Zo kan hij zijn vaderliefde verder uiten naar zijn kleinzoon toe. Het tweede deel van de Marseillaise trilogie van Marcel Pagnol. De liefhebbers van deze Franse klassieker zullen zich niet bedrogen voelen, ook al staat de versie uit de jaren 1930 op een veel hoger peil. Wie deze niet kent zal wellicht wel kunnen genieten van deze fraai ogende versie voor een nieuwe eeuw, met een Hanin in topvorm die de hele film moeiteloos draagt. Oude wijn in nieuwe zakken, maar de nasmaak is nog niet zo slecht. Jacques Nahum en Marianne Groves bewerkten de roman. Mooie fotografie van Jacques Renoir. Gevolgd door CÉSAR. Stereo.

Le schpountz

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Smaïn, Sabine Azéma, Ticki Holgado, Martin Lamotte en Jean-Jérôme Esposito.

'Eigentijdse' versie van de gelijknamige succesfilm uit 1937 met Fernandel van Marcel Pagnol. De populaire artiest Smaïn in de rol van Irénée, de naïeveling die in zijn dorpje kennis maakt met een filmploeg en die hem voor de grap een vals, vet contract geeft voor een groot project dat in Parijs gedraaid zou worden. Kluchtenkoning Oury, die het scenario met Albert Algoud naar de roman van Marcel Pagnol schreef, heeft de oorspronkelijke tragikomedie beschouwd als een evergreen, die alleen maar in een nieuw jasje gestoken hoefde te worden en aangepast aan de tijd, waarin wij leven. Hij heeft echter vergeten dat zulke lachstukken niet meer gevraagd zijn, ook al speelt Smaïn de hoofdrol. Het camerawerk is van François Lartigue. Schpountz is iemand die je erop uitstuurt om een vierkante gatenboor te halen.

Le dîner de cons

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Jacques Villeret, Thierry Lhermitte, Francis Huster en Daniel Prévost.

Uitgever Brochant nodigt de financieel medewerker François, die als hobby het nabouwen van beroemde bouwwerken met lucifers heeft, bij hem uit. Hij is van plan om François te introduceren bij zijn Parijse vriendenclub, en flink de spot met hem te drijven. Maar François krijgt het voor elkaar om in zeer korte tijd Brochants leven totaal overhoop te halen

La femme du boulanger

1998 | Romantiek, Historische film

Frankrijk/België/Zwitserland/Canada 1998. Romantiek van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Astrid Veillon, Mariel Maréchal, Marco Bonini en Bernard Larmande.

Een dorpje in de Provence in de jaren 1950. Hier wonen enkel gelukkige mensen, ook al zijn er die niet met elkaar praten omdat ze, soms van vader op zoon, een vete met zich meedragen. Zo zijn er de regelmatige ruzies tussen de jonge pastoor en de vrijzinnige dorpsonderwijzer. Maar die dag is het dorp in de rouw. De bakker is overleden en de dorpelingen zijn verplicht om twaalf kilometer verder, in het volgende dorp, een brood te gaan kopen. Dan verschijnt Aimable (Hanin), de nieuwe bakker, in het gezelschap van Aur[KA1]elie (Veillon), zijn mooie, gevoelige, maar uitdagende vrouw. Even lijkt het erop dat alles weer in zijn plooien valt in het dorp, maar dan verdwijnt op een nacht de schaapsherder Dominique (Bonini) met Aurélie. Een schandaal zonder weerga. Gevoelige remake van de Marcel Pagnol-film uit 1938 met een ijzersterke Hanin die de rol van Raimu overdoet. Een film die even rustig voortkabbelt als het leven in een Provinçaals dorpje in de jaren 1950. Weinig verrassingen, maar ontspannend en verfrissend. Jacques Nahum en Marianne Groves bewerkten het scenario van Pagnol, die zich op zijn beurt liet inspireren door de roman Jean le bleu van Jean Giono. Gefotografeerd in warme kleuren door Jacques Renoir.

Soleil

1997 | Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk/Duitsland 1997. Oorlogsfilm van Roger Hanin. Met o.a. Sophia Loren, Philippe Noiret, Roger Hanin, Marianne Sägebrecht en Nicolas Olczyk.

Door de fascistische regering van Vichy veranderde er ook heel wat in de Franse departementen overzee. Zo mochten bijv. in Algerije joden geen ambtenaar meer zijn en moesten hun kinderen van school, ondanks het feit dat de Duitse bezetter van een deel van het Franse vasteland nog veraf was. Deze film gaat over de jeugdherinneringen van regisseur Hanin, die van joodse afkomst is en in 1925 in Algerije geboren is. Hanin`s salon-communistische oordeel over Vichy moet men met een korrel zout nemen, al is hij natuurlijk volkomen gerechtigd zijn eigen kijk op de geschiedenis te geven. Meyer Levy (Olczyk) is dertien en heeft drie jongere zussen en een oudere broer. Meyer kan goed leren, zit graag op school, maar wordt er bij het uitbreken van de oorlog vanaf gekinkeld. Hij maakt mee hoe zijn vader (Noiret) zonder werk raakt en naar Parijs gaat, waar hij onder een valse naam bij de post een bescheiden baantje heeft. Zijn moeder Titine (Loren) moet zien rond te komen en het hele gezin te eten geven. Ondertussen groeit Meyer op en wordt volwassen (hij doet zijn eerste liefdeservaring op bij een hoer in de kasba). Meyer geeft veel om zijn moeder en tegen het einde van de film komt zijn vader - gelukkig - terug. Olzcyk speelt zijn rol op een geweldige manier, terwijl Loren met haar geringere rol, een statige en waardige vrouw neerzet. Wellicht is deze in Marokko (Algerije was ten tijde van de productie uitgesloten) gedraaide film hier en daar aan de sentimentele kant, maar is en blijft een boeiend tijdsdocument in de trant van Henri Verneuil's MAYRIG, John Boorman's HOPE AND GLORY of Louis Malle's AU REVOIR LES ENFANTS. Vijfde film van Hanin als regisseur en Christine Gouze-Renal, die de film produceerde is zijn vrouw. Uitstekend camerawerk van Robert Alazraki.

Mercedes mon amour

1997 |

Frankrijk/Turkije/Duitsland 1997. Bay Okan. Met o.a. Alexander Gittinger, Valérie Lemoine, Ilyas Salman en Micky Sébastian.

Een Turk die afkomstig is uit Anatolië, legt in München iedere mark opzij, die hij kan missen. Net zolang totdat hij genoeg geld bij elkaar gespaard heeft om een oude Mercedes 350 SE te kunnen kopen. In Duitsland is van de glanzende limousine de glorie allang vergaan, maar in zijn vaderland wordt de slee als het toonbeeld van ongekende luxe en succes beschouwd. Hij begeeft zich op weg naar Turkije om te pronken en te pralen met zijn bezit in de hoop voldoende te kunnen imponeren om een bruidje naar zijn gading uit te zoeken. Eenmaal in zijn geboorteland stapelen de problemen zich op. Geslaagd portret van een ijverig mens, die tussen twee culturen beklemd raakt. Het scenario is van de in Zwitserland wonende regisseur Okan, die de roman van Adalet Agaoglu bewerkte. Het camerawerk is van Orhan Oguz.

Les Palmes de M. Schutz

1997 | Biografie, Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Biografie van Claude Pinoteau. Met o.a. Isabelle Huppert, Philippe Noiret, Charles Berling, Christian Charmetant en Philippe Morier-Genoud.

Parijs rond 1890. Op de [KA1]Ecole de Physique et de Chemie Industrielle verricht Pierre Curie (Berling) onderzoek onder de meest primitieve omstandigheden. Bovendien wordt hij onder druk gezet door zijn directeur Schutz (Noiret), die hoopt door een sensationele ontdekking van Curie de prestigieuze prijs, de Palmes Acad[KA1]emiques, te bemachtigen. Op een koude winterdag krijgen ze een nieuwe assistente, de Poolse Marie Sklodowska (Huppert). Erg welkom is ze aanvankelijk niet, maar in dit povere laboratorium vinden Pierre en Marie elkaar en ontdekken ze samen de elementen polonium en radium alsmede de radioactive intensiteit der stoffen. Een semi-biografische film, erg pretentieus gemaakt, die een moeilijke materie op eenvoudige manier tracht uit te leggen. De acteurs leveren lovenswaardige prestaties en hun romance wordt nogal sterk in de verf gezet. Al met al de moeite waard om te bekijken. Pinoteau bewerkte het succesvolle toneelstuk van Jean-Noël Fenwick samen met de auteur en Richard Dembo tot scenario. De fotografie was in handen van Pierre Lhomme. Dolby Stereo.

Maître Da Costa : Le doigt de Dieu

1996 | Misdaad, Drama

Duitsland/Frankrijk 1996. Misdaad van Bob Swaim. Met o.a. Roger Hanin, Christoph Waltz, Constance Engelbrecht, Myriem Roussel en Xavier Maly.

Meester Julien Da Costa (Hanin) werkt gelijktijdig aan twee zaken: Marina Todd (Engelbrecht), beschuldigd van moord op haar minnaar en Blaise Besot (Maly), die terechtstaat wegens moord op zijn zwager. Tot grote verbazing van Da Costa blijkt dat, bij nader onderzoek, beide zaken met elkaar verband houden. Dan krijgt de advocaat beroepsproblemen: hij kan Marina onschuldig laten verklaren voor de haar ten laste gelegde misdaad, maar dan wordt ze betrokken bij twee andere gevallen die nog zwaarder doorwegen. Een advocaat met een professioneel dilemma. Hanin beheerst weer de scène in een grootse vertolking als verdediger die af en toe de wet wel eens in zijn voordeel durft om te buigen. Spannend maar weinig origineel scenario van Frédéric en Patrice Dard, naar een verhaal van Frédéric. Fotografie van Bernard Zitzermann.

Les sables mouvants

1996 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk 1996. Drama van Paul Carpita. Met o.a. Beppe Clerici, Daniel San Pedro, Ludivine Vaillat, Guy Belaïdi en Aurélia.

Carpita werd bekend door zijn sociale protestdrama RENDEZ- VOUS DES QUAIS, dat onmiddellijk na de premi[KA2]ere in 1955 door de censuur verboden werd vanwege sc[KA2]ene`s over dockers in Marseille die gingen staken omdat zij wapens weigerden te laden bestemd voor de oorlog in Indochina, later Vietnam (waar de Amerikanen in 1972 bakzeil haalden). Men vertelde aan Carpita dat zijn in beslag genomen negatief vernietigd was; een vergelijkbare situatie tot op zekere hoogte met saloncommunist Joris Ivens, die de kritische film INDONESIA CALLING (1946) maakte, wat hem problemen bezorgde met de Nederlandse overheid, waarop hij besloot uit te wijken naar de bakermat van de Verklaring van de Rechten van de Mens, Frankrijk... Veel in Parijs was hij trouwens niet, want de bemiddelde Ivens zwierf door de extreem-linkse wereld van onze aardbol, waar hij pamfletistische documentaires en portretten maakte. In 1988 `vond` men een kopie van Carpita`s verboden film, hetgeen hem tenslotte inspireerde tot het maken van een tweede lange film, die in 1995 uitkwam; lijdend onder het idiote besluit van 1955 had hij tot die tijd niet meer dan korte films en documentaires gedraaid. Deze film speelt in de Camargue omstreeks 1958 en gaat over Manuel (San Pedro), een voortvluchtige Spanjaard zonder papieren, die aan werk geholpen wordt door Roger (Clericci) een soort koppelbaas voor landarbeiders, die zijn mensen (Spanjaarden, Marokkanen en Italianen) uitbuit. Manuel is goed voor zijn werk en mag een hut delen met Mouloud (Bela[KA3]idi). Rogers huishouden wordt verzorgd door Madou (Vaillet), die ook de boel doet bij een architect. Manuel heeft wel een oogje op Madou, maar Roger en de architect zetten alles in het werk om te voorkomen dat ze niet te dicht bij elkaar komen. Het is verbazingwekkend dat Carpiti na zo`n lange tijd erin geslaagd is een speelfilm te maken die niet een soort kopie is van zijn eerste film. Behalve zijn sociale invalshoek is het een geheel ander thema (het uitzuigen, de natuur, misdadige- en politieke diepere achtergronden). De spelprestaties zijn gedreven onder de bezielende regie en de film is een geloofwaardig document met uitzondering van de finale. Het scenario is van regisseur Carpita. Het camerawerk is van Peter Chappell. De titel slaat op de levensgevaarlijke moerassen van de Camargue. Voor cinefielen is deze rolprent een must.

Les nouveaux exploits d'Arsène Lupin : L'étrange demoiselle

1996 | Misdaad, Komedie, Thriller, Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk/Canada 1996. Misdaad van Marc Voizard. Met o.a. François Dunoyer, Franck Capillery, Claude Prefontaine, Pierre Curzi en Macha Limonchik.

In het Montreal van 1934 gaat de beroemde Lupin (hier gespeeld door Dunoyer) op zoek naar een vermeende schat uit de zeventiende eeuw, die toebehoord zou hebben aan de toenmalige koning van Engeland. Lupin gaat tussen het opsporingswerk ook uit de bol voor Limonchik, de dochter van de fanatieke royalist Prefontaine. Ondanks enkele langdradigheden, vrij vermakelijke episode, geschreven door Pierre Billon (naar het werk van Maurice Leblanc), met vooral een verrassende ontknoping. Dunoyer is onberispelijk als Lupin. Muziek van Vladimir Cosma.

Le plus beau métier du monde

1996 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Lauzier. Met o.a. Gérard Depardieu, Michèle Laroque, Souad Amidou, Ticky Holgado en Guy Marchand.

Laurent Monier (Depardieu) is leraar aardrijkskunde en geschiedenis en verbonden aan een gezapig lyceum in de provincie. Hij wil na zijn echtscheiding het contact met zijn kinderen niet verliezen. Hij accepteert daarom een baan op een collège, dat als moeilijk bekend staat, in een Parijse voorstad. Hij krijgt de vierde klas, afdeling techniek, onder zijn hoede. Hij betrekt een zit-slaapkamer appartementje in de Cité des Mûriers, een wijk vol werklozen en jeugdbendes die het voor het zeggen hebben. De misdaad viert er hoogtij. Op school moet hij iedere dag weer opnieuw een gevecht leveren om zich te doen gelden. Drie jongens slagen erin de boel op stelten te zetten, terwijl de rest van de klas best wil. Hierop had zijn leraaropleiding hem niet voorbereid! Een Franse BLACKBOARD JUNGLE voor de jaren 1990, verteld met een groot gevoel voor humor. Depardieu zit echter duidelijk in een rol die hem niet ligt en verricht slechts met grote moeite zijn taak. Het scenario van Lauzier is oppervlakkig, ondanks het feit dat zijn nicht die bij het onderwijs zat, hem het nodige verteld had en hij zelf ter plekke poolshoogte is gaan nemen in moeilijke buurten met gevaarlijke scholen. Jean-Yves Le Mener stond achter de camera. Dolby Stereo.

Le jaguar

1996 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1996. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Jean Reno, Patrick Bruel, Harrison Lowe, Patricia Velasquez en Danny Trejo.

Komedieregisseur Veber vertelt een snel maar absurd verhaal over een gokker die met een mysterieuze opdracht in de jungle terechtkomt. Op een dag bevindt Perrin zich in een hotellift met een etnoloog en een Indiaan uit de Amazone. Voordat hij het weet is er een bijzondere band ontstaan tussen hem en de bijzondere Zuid-Amerikaanse gast en wordt hij de jungle ingestuurd op zoek naar de ziel die de Indiaan zou hebben verloren.

Le cheval de cœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Fresson, Guillaume Canet, Hélène de Fougerolles en Isabel Otero.

De vroegere stalknecht Michel Rousseau (Canet) heeft zich diep in de schulden gestoken door de paardenfokkerij die hij beheert voor de familie Lacari[KA2]ere, die een tijdlang in Zuid- Amerika verblijven, uit te breiden. Vriend des huizes Bakoulian (Yanne) en trainer Jock (Fresson) zoeken een oplossing om de jongen uit de moeilijkheden te helpen. Dan verschijnt een malafide paardenhandelaar die, voor rekening van een Ierse fokker, het beste renpaard uit de stal wil kopen. Dank zij het acteursduel tussen giganten Yanne en Fresson blijft dit een boeiende filmervaring, want het scenario van Sylvie Simon naar een idee van Tito Topin, is erg oppervlakkig en oversentimenteel. Paardenliefhebbers mogen de film niet missen. Knappe fotografie van Willy Kurant. Nicam Stereo.

Les nouveaux exploits d'Arsène Lupin : Le masque de jade

1995 | Komedie, Thriller, Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Condroyer. Met o.a. François Dunoyer, Charlotte Kady, Corinne Touzet, Paul Le Person en Frank Capillery.

De befaamde gentleman-dief (Dunoyer) wordt beschuldigd van moord. Toevallig ontdekt de twaalf-jarige Arthur (Wilk), die bovendien beweert Lupins zoon te zijn, wie de echte moordenaar is. Een amusante aflevering met rollen die elkaar qua talent en gevoel voor humor de loef trachten af te steken. Het scenario is van Mariette Condroyer, Albert Kantof, Jacques Nahum en regisseur Condroyer naar de misdaadromans van Maurice Leblanc, die het personage van Lupin in 1907 bedacht. Het camerawerk is van Jean- Noël Feragut.

Arsène Lupin: Les souterrains étrusques

1995 | Actiefilm, Komedie

Canada/Frankrijk/Zwitserland/Italië/Cuba/Polen 1995. Actiefilm van Vittorio De Sisti. Met o.a. François Dunoyer, Vittoria Belvedère, Pier Paolo Capponi, Augusto Zucchi en Stefania Orsola Garrello.

Gentleman-inbreker Lupin (Dunoyer) bevindt zich in Italië wanneer er een priester vermoord wordt. Hij raakt door het geval geïntrigeerd, neemt de identiteit aan van het slachtoffer en besluit de zaak uit te pluizen. In Rome wordt hij ontvangen door een prelaat die in hem de dode herkent. Lupin ontdekt dat de priester voor rekening van het Vaticaan een onderzoek instelde naar de verdwijning van talrijke Etruskische schatten. Weer een kolfje naar de hand van de 'verleider met de duizend gezichten', die in een mom van tijd een andere identiteit kan aannemen. Best verteerbaar voor wie spannend amusement zoekt zonder verdere pretenties. En je kan af en nog lachen ook. Scenario van Jacques Nahum en Christian Watton naar een verhaal van Richard Caron, gebaseerd op het personage van Maurice Leblanc. Nino Celeste fotografeerde. Aflevering van de reeks LES NOUVEAUX EXPLOITS D'ARSENE LUPIN.

Montparnasse-Pondichéry

1994 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1994. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Miou-Miou, Yves Robert, André Dussollier, Jacques Perrin en Judith Magre.

Aangemoedigd door een nieuwe wet laat de veertig-jarige ongehuwde moeder en behangontwerpster Miou-Miou zich inschrijven aan de universiteit, om alsnog een diploma te halen. De studie wordt een flop en na een ruzie laat ze haar vriend zitten. Ontmoedigd zwerft ze door de straten. Ze komt terecht in metrostation Montparnasse. Hier ontmoet ze de zeventig-jarige ex- musicus Robert. Samen beleven ze de crisis in hun leven, en er bloeit een romantische relatie op. Poëtische liefdesgeschiedenis verteld met een grote dosis relativerende humor. Uit elke situatie, hoe uitzichtloos ook, kan iets nieuws, iets fascinerends groeien. Uitstekend spel van Miou-Miou en regisseur Robert. De laatste schreef het scenario, samen met Frédéric Lasaygues. Robert Alazraki stond in voor het camerawerk.

Le retour d'Arsène Lupin : Un savant bien tranquille

1994 | Misdaad

Frankrijk/België 1994. Misdaad van Michel Boisrond. Met o.a. François Dunoyer, Eric Franklin, Anna Achdian, Ann Petersen en Daniel Goldenberg.

Belgische episode uit de serie LE RETOUR D`ARS[KA2]ENE LUPIN, waarin de baron (Dua) en de barones (Auberghen) De Watrin een kostbare diamant schenken aan de stad Brussel in aanwezigheid van de vermaarde professor Einstein (Goldenberg). De (bekende) schelm Lupin (Dunoyer) vermomt zich als Einstein om de zeldzame diamant in te pikken. Wat hij niet weet is dat een groep extremisten een aanslag beraamt op de geleerde. De vermomde Lupin wordt bijgevolg abuisievelijk gekidnapt. Vrij amusant script van Jacques Nahum, David Lachterman en Daniel Goldenberg, die ook de dialogen verzorgde. Gesitueerd in de jaren 1930 met mooie buitenopnamen van de stad Brussel.

Dazzle

1994 | Drama

Verenigde Staten 1994. Drama van Richard A. Colla. Met o.a. Lisa Hartman, Cliff Robertson, Dixie Carter, Bruce Greenwood en BD Wong.

VV.

Bonsoir !

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Michel Serrault, Jean-Claude Dreyfus, Marie-Christine Barrault, Jean-Pierre Bisson en Laura Grandt.

Een jaar geleden is Serrault zijn baan als chef-kleermaker in bij een groot atelier in Parijs kwijtgeraakt. Kort daarop heeft zijn vrouw hem verlaten en is hij uit zijn luxueuze appartement gezet. Sindsdien gaat hij op hoogst originele wijze door het leven: elke avond kiest hij in de Franse hoofdstad een gezin uit waardoor hij zich via alle mogelijke omwegen en trucjes laat uitnodigen voor de nacht. Ongewone, satirische komedie met pittige dialogen, knap gebracht door Serrault en zijn tegenspelers. Het is niet allemaal even geloofwaardig maar wel erg amusant... en het kan je op een idee brengen. Mocky toont zich in zijn scenario weer eens van zijn anarchistische kant. Jacques Bacellon en André Ruellan schreven mee aan het scenario naar de roman van Ruellan Les égarements de Mr. René. Voor de fotografie tekende Edmond Richard. Gefilmd in 1992.

Arsène Lupin : Requins à la Havane

1994 | Misdaad, Avonturenfilm, Komedie, Thriller, Historische film

Canada/Italië/Frankrijk/Cuba/Zwitserland 1994. Misdaad van Alain Nahum. Met o.a. François Dunoyer, Jacqueline Arenal, Carlos Cruz, Franck Capillery en Broseliande Hernandez-Boudet.

In zijn Cubaanse hacienda wordt senator Mendosa (Navarro) vermoord door twee ongure elementen. Toeval wil dat `kunstfotograaf` Andr[KA1]e Loineau - alias Ars[KA2]ene Lupin (Dunoyer) - ook op het eiland is op uitnodiging van een schrijver. Hij maakt een afspraak met zangeres Anita (Arenal). Het is echter om haar manager, Lucky Luciano (Cruz), te bereiken dat Lupin deze fotosessie wil maken. Luciano heeft duidelijk met de moord te maken en onze held wil een einde maken aan diens misdadige carri[KA2]ere. Nog een groter toeval wil dat hij Maria (Hernandez-Boudet), de nicht van Mendosa, uit de handen van de politie kan redden. Deze beschouwen haar als een gevaarlijke terroriste, maar Arsène weet wel beter. Onderhoudende luxe- thriller die nergens hoge toppen scheert, maar die toch wel genoeg actie en spanning brengt om te blijven boeien. Veel verrassends heeft het personage van Arsène Lupin na al die afleveringen niet meer te bieden, maar hij is altijd goed voor een portie romantiek en houdbare suspens, afgewisseld met een kwinkslag. Het scenario is van de hand van Jacques Avance en Albert Kantof. Op schitterende lokaties gefilmd door Livio Delgado.

Le boeuf clandestin

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Lazare Iglésis. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Florence Darel, Danièle Lebrun, Jacques Sereys en Stéphane Jobert.

Dit is de verfilming van een roman van Marcel Aym[KA1]e over vader Berthaud (Ceccaldi) die alom gerespecteerd wordt door zijn gezin maar van zijn voetstuk valt als hij een menselijke zwakheid blijkt te bezitten. Zijn dochter Claire (Darel) weigert daarop met een (oudere) heer van stand (Sereys) te trouwen en neemt in plaats daarvan de meest kleurloze figuur van het kantoor, waar ze werkt, tot echtgenoot. Wat was er aan de hand? Vader is directeur van een bank in de Franse provincie en deed zich voor als een gedisciplineerde vegetariër, die door zijn dochter betrapt wordt als hij een sappige, redelijke rauwe biefstuk in de braadpan klaar maakt. Ze zwijgt erover, maar haar gedrag spreekt boekdelen. Romanschrijver Aymé heeft het verval van de bourgeoisie willen symboliseren. Reeds eerder verfilmd en beter gedaan. Scenario van François Olivier Rousseau en regisseur Iglésis. Het onopvallende camerawerk is van Henri Decomps.

La soif de l'or

1993 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1993. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Christian Clavier, Tsilla Chelton, Catherine Jacob, Philippe Khorsand en Marine Delterme.

Clavier is een ongelooflijke vrek. Met zijn onderneming heeft hij een fortuin verduisterd dat hij omzet in goud. Samen met zijn geldzieke oma beraamt hij een plannetje om het edele metaal naar Zwitserland te brengen. Zijn vrouw en zijn chauffeur hebben in de gaten wat er aan de hand is en zijn van plan er een stokje voor te steken om zelf om de buit een luxe leventje te gaan leiden. Verschrikkelijk flauwe komedie waarbij niet te lachen valt. Clavier werkt hooguit op de zenuwen. De ellenlange openingsscène waarin hij een wegwaaiend briefje van vijfhonderd franc achternazit is gewoonweg idioot en de rest van de film blijft op dat niveau. Oury - van wie we beter gewend zijn - schreef het scenario samen met Clavier en Muriel Jullian. Fotografie van Tonino Delli Colli. Dolby Stereo. Panavision.

L'affaire

1993 | Film noir, Thriller

Italië/Frankrijk 1993. Film noir van Sergio Gobbi. Met o.a. Robert Hossein, Bruno Wolkowitch, Andrea Vandernoot, Philippe Volter en Anna Falchi.

Elke avond kleedt Hossein zich met moeite aan, wat ongetwijfeld komt door de zwarte handschoenen die hij dag en nacht draagt. Een zonnebril vormt de rode lijn in de ceremonie. Hij is een gokker, verslaafd aan het pokerspel. In de achterzaal van een bar observeert hij de spelers. Mannen met vermoeide gezichten, koud als staal. Hij gaat in op een uitdaging van Abraham, een befaamde en geniale tegenstander. Variant op THE CINCINNATI KID, met opvallend spel van Hossein en Abraham. De opbouw van het scenario (geschreven door Gobbi en Victor Arnold) is nogal zwak, al is het eindduel een sterk stukje film. Achter de camera stond Jean François Gondre. Dolby Stereo.

Cuisine et dépendances

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Muyl. Met o.a. Zabou Breitman, Sam Karmann, Jean-Pierre Bacri, Jean-Pierre Darrousin en Laurent Benoît.

Martine (Zabou) en Jacques (Karmann) krijgen bezoek van een vriend en zijn vrouw Charlotte (Joui) die ze in geen tien jaar meer gezien hadden. De vriend is inmiddels een bekende tv- persoonlijkheid geworden. Bij hen logeert al een maand een schrijver, Georges (Bacri), die tijdelijk zonder onderkomen zit en toevallig (nou, ja) de ex-vriend van Charlotte is. Het feit dat het haar goed gaat en hem niet, stemt hem bitter. Charlotte`s man loopt vertraging op, waardoor het eten telkens een uurtje verschoven wordt. En dat geeft de aanwezigen de gelegenheid om veelvuldig en afwisselend in de keuken hun hart flink te luchten. Als er eindelijk aan deur gebeld wordt, is het Fred (Darroussin), Martine's broer met zijn nieuwste, opzichtige vlam. Hij zit flink in de schulden en hoopt met een spelletje poker de tv-personality flink uit te schudden. We krijgen Charlotte's man echter nooit te zien, maar aan het eind van het verhaal is bijna iedereen een illusie armer: Martine is ontevreden met haar lot als huisvrouw, Charlotte ziet in dat ze aan de leiband loopt van iemand die bekend is en Jacques heeft gewoon de pest in dat Martine het stel ooit had uitgenodigd. De dialogen zijn aardig, maar de film is nog statischer dan het oorspronkelijke, succesvolle toneelstuk, waarop hij gebaseerd is. Bacri en Jaoui, die het scenario schreven, hebben gemeend, dat mensen die niet in de gelegenheid zijn geweest om naar de schouwburg te gaan, wel geld zouden uitgeven om hun toneeltje op het bioscoopscherm te zien. Ze hebben zich vergist in het medium, want voor film is dit veel te tam gedoe. Het degelijke camerawerk is van veteraan Willy Kurant. Eastmancolor.

Ville à vendre

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Tom Novembre, Michel Serrault, Richard Bohringer, Féodor Atkine en Bernadette Lafont.

Inktzwarte misdaadfarce annex sociaal-politieke satire, naar vertrouwd anarchistische Mocky-receptuur. In het Oost-Franse stadje Moussin gearriveerd, merkt reiziger Orphée (Novembre) op dat driekwart van de inwoners werkloos is en toch een comfortabel leventje leidt. Wanneer een apothekeres wordt vermoord gaat Orphée, samen met de apothekersassistente, zijn speurneus achterna. Krankjorem scenario dient als alibi voor carnaval van zonderlinge personages. De illustere cast - daaronder Darry Cowl, Bernadette Lafont, Pascale Petit, Eddy Mitchell - is unaniem veteraan provocateur Mocky toegewijd en vermaakt zich opperbest.

Le souper

1992 | Historische film, Drama

Frankrijk 1992. Historische film van Edouard Molinaro. Met o.a. Claude Rich, Claude Brasseur, Ticky Holgado, Yann Collette en Stéphane Jobert.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

Le souper

1992 | Drama, Historische film

Frankrijk 1992. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Michel Piccoli, Claude Brasseur, Claude Rich, Ticky Holgado en Yann Collette.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

Le bal des casse-pieds

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Jacques Villeret, Victor Lanoux, Miou-Miou en Jean Carmet.

Het lijkt erop dat de filmer een vervolg op het amusante en geenszins verouderde LES CASSE-PIEDS (1948) van Jean Dr[KA1]eville heeft willen maken, met als gangmaker de fascinerende No[KA3]el-No[KA3]el. Het resultaat is vlees noch vis want met het inconsequente scenario (van de regisseur en Jean- Loup Dabadie), dat nogal eens in herhalingen vervalt, is slordig omgesprongen. Soms valt er even te lachen maar de vele mogelijkheden van het thema - het dagelijks bestaan wordt immers voortdurend verstoord door lastige, domme en middelmatige figuren, met name door achterlijke ambtenaren - werden helaas niet ten volle benut. Een speciale vermelding voor Lemercier die op treffende wijze verbijstert. Camerawerk van Robert Alazraki.

La femme abandonnée

1992 | Drama, Romantiek, Historische film

Frankrijk 1992. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Charlotte Rampling, Christopher Thompson, Niels Arestrup, Béatrice Agenin en Vanessa Wagner.

Feestende en brassende edelman Thompson trekt uit de lichtstad naar het platteland om bij zijn welgestelde familie op verhaal te komen. In het dorp doolt een geheimzinnige, beeldschone vrouw (Rampling) rondt. Thompson laat zijn oog op haar vallen en verneemt dat zij ooit onteerd werd en daarna in de steek gelaten. Hij zoekt toenadering en er ontluikt een romance, die in een climax eindigt. Kitsch in tempo dolce naar Honoré De Balzac, door Madeleine Chapsal tot scenario bewerkt. Michael Epp maakte de fraaie beelden, een respectabele afstand tussen de camera en de hoofdrol bewarend.

Coup de jeune

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Xavier Gélin. Met o.a. Martin Lamotte, Ludmila Mikaël, Jean Carmet, Daniel Gélin en Anémone.

Een 70-jarige geleerde, die al is gelauwerd met onder meer de Nobelprijs, zet zijn pogingen voort het geheim van de eeuwige jeugd te vinden. Op een dag treft hij zichzelf na een manipulatiefout aan in de huid van een jochie van vier. Het scenario loopt al in het eerste shot vast, en Gélin veroorzaakt met deze van elk belang en originaliteit verstoken klucht zeker geen revolutie binnen de cinematografie. De lompe trekpoppen van acteurs maken ook niets goed. Scenario van Philippe Setbon en de regisseur.

Bonsoir

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Jean-Claude Dreyfus en Michel Serrault.

Een jaar geleden is Alex Ponttin (Serrault) zijn baan in een grote Parijse zaak kwijtgeraakt. Kort daarop heeft hij zijn vrouw verlaten en is hij uit zijn luxueuze appartement gezet. Sindsdien gaat hij op hoogst originele wijze door het leven: elke avond kiest hij een Parijs gezin uit waardoor hij zich, via alle mogelijke omwegen en trucjes, laat uitnodigen voor de nacht. Ongewone satirische komedie met pittige dialogen, knap gebracht door Serrault en zijn tegenspelers. Het is allemaal niet even geloofwaardig maar wel erg amusant. Mocky toont zich in zijn scenario (opnieuw) van zijn anarchistische kant.

The Favour, the Watch and the Very Big Fish

1991 | Komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1991. Komedie van Ben Lewin. Met o.a. Bob Hoskins, Jeff Goldblum, Natasha Richardson, Michel Blanc en Jacques Villeret.

Lewin neemt ons mee in een totaal geschifte wereld. Iedereen heeft een flinke tik van de molen: een handelaar in godsdienstige kunst en kitsch, een kitsch-fotograaf en zijn geschifte zuster, een model-bij-toeval dat zijn Jezusrol wat al te letterlijk gaat opvatten, een meisje dat ogenschijnlijk leugens verkoopt en een hypochondrische acteur. Van deze ingredi[KA3]enten (en van Marcel Aymé's novelle Rue Saint Sulpice) is een bescheiden, maar uiterst plezierige komedie gemaakt, waarin Parijs, stad van de liefde bij uitstek, een grote rol speelt.

Nuit de Chine

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Nicolas Ribowski.

`s Nachts werkende artsen in Parijs bereiden een Europees congres over spoedopnamen voor. Ze ontvangen hun buitenlandse gasten (zie de titel), terwijl hun werk in de wacht doorgaat en zij de ernstig zieken moeten blijven helpen. De film- en tv-maker (één film) koos voor de stijl van een tv-stuk, zodat het soms de vaart van een spannende film heeft. Verder is er het onzekere spel van amateurs die zichzelf spelen. Met name de schets van beroepsbeoefenaars die warm lopen voor hun vak en een tamelijk afmattend bestaan leiden, blijft hangen.

La totale !

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Thierry Lhermitte, Eddy Mitchell, Miou-Miou, Michel Boujenah en François Hadji-Lazaro.

Deze zeer Franse lichtgewicht is een parodie op de spionagefilm. Lhermitte en Mitchell spelen twee agenten van de Franse geheime dienst die hun brave ambtenaren-uiterlijk als dekking gebruiken. Alles gaat goed, totdat Lhermitte op een dag ontdekt dat zijn vrouw een relatie heeft met een zekere Marcel. Nieuwsgierig maar ook gepikeerd begint hij haar af te luisteren. Zidi komt hier dicht in de buurt van de klucht en doorweeft zijn komedie met misverstanden en onvoorziene wendingen, bedrogen en bedriegende echtgenoten en echte en namaakspionnen. De acteurs vermaken zich kostelijk in deze doldwaze en niet altijd even waarschijnlijke situaties. Scenario van Zidi en Simon Michael. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

La neige et le feu

1991 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1991. Drama van Claude Pinoteau. Met o.a. Vincent Perez, Géraldine Pailhas, Matthieu Rozé, Béatrice Agenin en François Caron.

Deze film schommelt tussen liefde en verdriet, en slaat een vrijwel onbeschreven bladzijde uit de geschiedenis op, n.l. die van jongens in hun tienerjaren, die in dienst traden om het Oosten van Frankrijk te heroveren na de bevrijding van Parijs. Pinoteau heeft zijn herinneringen in beeld gebracht via het verhaal van twee vrienden, de één afkomstig uit een deftig gezin, de ander zoon van een conciërge, die tegen de achtergrond van een nauwkeurig gereconstrueerde oorlog, beiden verliefd worden op hetzelfde meisje. Als een eerlijk, toegewijd ambachtsman, stelt Pinoteau, met een vleugje academisme, de verschrikkingen van de oorlog en de stormen der hartstochten in het daglicht. Ook regisseert hij een mooi acteurstrio. Scenario van Danièle Thompson en regisseur Pinoteau. Camerawerk van Jean Tournier.

La Totale

1991 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1991. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Eddy Mitchell, Miou-Miou en Thierry Lhermitte.

Deze film schommelt tussen liefde en verdriet, en slaat een vrijwel onbeschreven bladzijde uit de geschiedenis op, n.l. die van jongens in hun tienerjaren, die in dienst traden om het Oosten van Frankrijk te heroveren na de bevrijding van Parijs. Pinoteau heeft zijn herinneringen in beeld gebracht via het verhaal van twee vrienden, de één afkomstig uit een deftig gezin, de ander zoon van een conciërge, die tegen de achtergrond van een nauwkeurig gereconstrueerde oorlog, beiden verliefd worden op hetzelfde meisje. Als een eerlijk, toegewijd ambachtsman, stelt Pinoteau, met een vleugje academisme, de verschrikkingen van de oorlog en de stormen der hartstochten in het daglicht. Ook regisseert hij een mooi acteurstrio. Scenario van Danièle Thompson en regisseur Pinoteau. Camerawerk van Jean Tournier.

La Pagaille

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Rémy Girard, Coralie Seyrig, François Périer, Clément Thomas en Emilie Thomas.

Bij de familie Girard-Seyrig is het eigenlijk een zooitje. Moeder en vader hebben minnaars en minaressen; schoonvader Périer woont in en is een zuiplap en een gokker. Op een dag laat moeder Seyrig vader Girard zitten voor een ander. De kinderen zorgen voor vervanging en dan komt hupse Haudepin. Dat gaat eigenlijk heel goed totdat moeder weer besluit terug te komen. Typische klucht voor een gallisch beeldbuispubliek. Het broertje en zusje worden gespeeld door de kindertjes van de regisseur. Het scenario is van Age, Adriano Incrocci en regisseur Thomas. Renan Pollès zorgde voor de correctie fotografie.

Un air oublié

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Michel Boisrond. Met o.a. François Dunoyer, Eric Franklin, Gabriela Kownacka, Andrezj Szczepkowski en Katarzyna Kozak.

Een avontuur van Arsène Lupin naar het boek van Maurice Leblanc. Hij onderzoekt de moord op een pianist, die denkt dat hij een afstammeling van Chopin is. Michel Boisrond kiest voor de juiste aanpak en beschikt over voldoende vindingrijkheid en gevoel voor humor om een film in elkaar te zetten die leuk is om naar te kijken.

Night of the fox

1990 | Oorlogsfilm

Verenigde Staten 1990. Oorlogsfilm van Charles Jarrott. Met o.a. George Peppard, Demeter Bitenc en Paul Antrim.

Het schip waar Sara zich op bevindt, wordt gebombadeerd, maar zij wordt gered door de Italiaanse graaf Orsini. Veldmaarschalk Rommel komt op inspectie bij Martineau in Jersey. Martineau besluit hem te vermoorden maar komt er net op tijd achter dat hij in werkelijkheid een dubbelganger is van Rommel: de ontsnapte Joodse gevangene Heine Baum. Samen zetten zij een ingewikkeld ontsnappingsplan in elkaar

Le retour

1990 | Romantiek

Frankrijk 1990. Romantiek van Michel Boisrond. Met o.a. Michèle Morgan, Marie-France Pisier, Daniel Gélin, Michael Lonsdale en Heinz Bennent.

Een bewerking van de roman van Danièle Thompson, een soort Barbara Cartland. Daarmee is alles wel gezegd over deze suikerzoete feuilleton, waarin de hoofdpersonen zich van Italië via Parijs naar Brazilië spoeden, want daar komt het allemaal zo'n beetje op neer. Het is spijtig om zulke grote filmacteurs in de huid van zulke stereotiepe en al even weinig consequente personages te zien kruipen, maar het is waar dat enkele bijrollen toendertijd debuutrolletjes waren, die voor de acteurs de doorbraak in het televisiewereldje betekende. Vervelend.

Le pavé du gorille

1990 | Misdaad, Thriller

Duitsland/Italië/Frankrijk 1990. Misdaad van Roger Hanin. Met o.a. Karim Allaoui, François Périer, Robert Hossein, Jean Benguigui en Claude Brosset.

De internationale avonturier Hossein slaagt erin de Soedanese regering voor ettelijke miljoenen op te lichten. Hij verkoopt hen een uitgestrekt stuk woestijn, dat hij belooft te irrigeren. Maar zijn plannetje lekt uit en de Franse regering stuurt hem de Gorilla (Allaoui) op de hielen. Zuivere comic strip met een uitstekende Hossein die moeiteloos de show steelt, waarvoor hij van kameraad Hanin (ooit zelf de Gorilla) overvloedig de kans krijgt. Het verhaal raakt kant noch wal, maar Hossein amuseert zich kostelijk met deze (voor hem) uiterst lichte kost. Hanin zelf bewerkte de roman van Antoine Dominique en hij profiteert van de prachtige locatie-fotografie van Alain Levent.

Le château de ma mère

1990 | Biografie, Drama

Frankrijk 1990. Biografie van Yves Robert. Met o.a. Julien Ciamaca, Philippe Caubère, Nathalie Roussel, Didier Pain en Thérèse Liotard.

Vervolg op La gloire de mon père naar de autobiografische roman van de Franse romancier Marcel Pagnol (1895-1974). Le château de ma mère biedt wederom een intieme en nostalgische blik op de jeugd van de schrijver. Marcel (Ciamaca) is inmiddels een jaar of 13 en hunkert iedere dag naar de vakanties in het tweede huis van de familie in de Provence. De voetreis erheen is steeds weer een avontuur, met als eindbestemming de geliefde heuvels, het landelijke decor voor zijn eerste schuchtere stappen in liefde en vriendschap. Yves Robert levert met dit warme tweeluik het beste werk van zijn onevenwichtige carrière. Prachtige cinema.

La gloire de mon père

1990 | Biografie, Drama

Frankrijk 1990. Biografie van Yves Robert. Met o.a. Julien Ciamaca, Philippe Caubère, Nathalie Roussel, Didier Pain en Joris Molinas.

Acteur-regisseur Robert kreeg in 1990 internationale lof voor zijn op de memoires van schrijver/cineast Marcel Pagnol (1895-1974) gebaseerde tweeluik, La gloire de mon père en Le château de mon mère. In La gloire de mon père staan de jeugdervaringen van de kleine Marcel centraal. Hoe hij samen met zijn vader en moeder, broertje en zusje van Aubagne naar Marseille verhuist. Hoe ze in de Provence een zomerhuisje huren, waar Marcel op slag verliefd wordt op de omgeving, en op Lili. De film treft de stijl van Pagnol met griezelige precisie. Regisseur Yves Robert en zijn scriptschrijver Jérôme Tonnerre moeten wel fans zijn.

La comtesse de Cagliostro

1990 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1990. Misdaad van Jordi Cadena. Met o.a. François Dunoyer, Alicia Moro, Hermann Bonnin, Carmina Nogue en Eric Franklin.

Een nieuw avontuur van de beroemde Ars[KA2]ene Lupin naar Maurice Leblanc, om beurten verfilmd door onderling verwisselbare regisseurs, zoals ook deze er een is. Maar verder is de film leuk vanwege het fantasierijke scenario en de schilderachtige figuren, die allen een retabel (een achterstuk van een altaar) najagen dat zich in Barcelona bevindt en een geheim bewaart.

L'adieu aux as

1990 | Avonturenfilm

Frankrijk 1990. Avonturenfilm van Jean-Pierre Decourt. Met o.a. Bruno Pradal, Gernot Endemann, Reinhilt Schneider, Rolf Becker en Eric Vasberg.

Het luchtvaart-avontuur in Latijns-Amerika, over de Frans- Duitse rivaliteit, de piloten van de posterijen en die van de Condor. Geromantiseerde geschiedenis, opgenomen met voldoende geld voorhanden en resulterend in een van die zeldzame tv-series die kwalitateit vertonen.

Il gèle en enfer

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Jean-Pierre Mocky, Laura Grandt, Marjorie Godin en Pascal Ligier.

Een bewerking van de roman [KL]Black Wings Has My Angel[KLE], omgedoopt tot [KLE]Il g[KA2]ele en enfer[KLE], uit de `S[KA1]erie Noire` van Gallimard, geschreven door Eliott Chase. Volgens Mocky `een verhaal over een stormachtige liefde tussen twee verscheurde wezens`. Het resultaat is een soort van misdaadwestern, geheel op lokatie gedraaid (prima camerawerk van Raoul Coutard), waarin vooral de hartstochtelijke verheerlijking van de hartstocht tussen twee noodlijdende randfiguren opvalt. Mocky speelt de verrasend levensecht aandoende man. Krankzinnige romantiek in een gejaagd tempo.

Un savant bien tranquille

1989 | Avonturenfilm, Misdaad

België 1989. Avonturenfilm van Michel Boisrond. Met o.a. François Dunoyer, Daniel Goldenberg, Stéphane Auberghen, Jo Dua en Eric Franklin.

Een avontuur van Ars[KA2]ene Lupin naar - moet dat er nog bij? - Maurice Leblanc. Dit verhaal speelt in Brussel rond een beroemde diamant. Waarom hebben de (drie) scenarioschrijvers er vervolgens voor gekozen Albert Einstein op te voeren? Dat is niet alleen verraad aan het oorspronkelijke werk, het is ook nog eens belachelijk. Goldenberg staat voor gek in zijn rol. En tenslotte: een slappe, vermoeide verfilming in afzichtelijke kleuren van ene Michel Boisrond.

Till We Meet Again

1989 | Drama

Verenigde Staten 1989. Drama van Charles Jarrott. Met o.a. Bruce Boxleitner, Barry Bostwock, Mia Sara, Courteney Cox en Michael York.

Gutteridge is een music-hall-zangers in het Parijs van voor WO I. Ze ontmoet een Britse edelman die verliefd wordt op haar. Ze trouwen en krijgen twee dochters waarvan de ene in de film gaat, terwijl de andere het luchtruim kiest. Meer dan vier uur gelul, vol voorspelbaar drama, romantiek, een lach, een traan, op maat gemaakt door de nog meer voorspelbare Judith Krantz. Als je er een film van gezien hebt of een roman van hebt gelezen, dan weet je wat voor vis je in de kuip hebt. Verwacht verder geen verrassingen. Bovendien bezit de regie van Jarrott niet de minste diepgang. Andrew Peter Marin bewerkte de roman die een periode bestrijkt van vijftig jaar en Alan Hume zette het in beeld. Wat een verkwisting van talent! Op een ander kanaal is ongetwijfeld iets interessanter te zien.

Les soeurs du Nord

1989 | Mysterie, Avonturenfilm

Frankrijk 1989. Mysterie van Joël Santoni. Met o.a. Alexandra Stewart, Christine Laurent, François Dunoyer, Claude Mann en Jacques Duby.

Bewerking van een roman van Michel Grisolia, de auteur van een serie verhalen rond een vrouwelijke amateurdetective die in Nice een bureau heeft voor het opsporen van vermiste personen. In dit geval moeten er twee oude dames worden teruggevonden die een befaamde chocoladefabriek in Nice bezitten. Een pretentieloze, maar goed gemaakte film. De spanning blijft erin.

Les flûtes enchantées

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Theo Mezger. Met o.a. François Dunoyer, Eric Franklin, Silvia Reize, Wolfgang Hoper en Nicolas Lansky.

Een avontuur van Arsène Lupin naar Maurice Leblanc. Onschuldig, pretentieloos en niet erg hoogdravend vermaak. Een diefstal, een kasteel, een wijnkelder en archeologische opgravingen.

Les dents du tigre

1989 | Avonturenfilm, Misdaad

Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Theo Mezger. Met o.a. François Dunoyer, Eric Franklin, Michael Schwarzmaier, Anja Kruse en Sabine Kaack.

Geïnspireerd op het werk van Maurice Leblanc. Arsène Lupin achterhaalt de motieven voor drie in München gepleegde moorden. Goede tijdsreconstructie en een kundig gebracht plot strijden om de eer in deze geslaagde film, die niets meer beoogt dan het bieden van enige ontspanning.

Le retour d'Arsène Lupin : Le bijou fatidique

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Serge Friedman. Met o.a. François Dunoyer, Eric Franklin, Rade Serbedzija, Branko Cvejic en Ena Begovic.

Een onderzoek van Herlock Sholmes (!), gespeeld door Serbedzija in een bewerking naar Maurice Leblanc rond de diefstal van een zeer waardevol horloge. Het is in Marseille gestolen uit het appartement van koning Alexander van Yoegoslavi[KA3]e door een zakkenroller uit Zagreb. In de Orient Express komt het tot een confrontatie tussen Ars[KA2]ene Lupin (Dunoyer) en Sholmes. Van geen enkel belang. Een steriele regie met weinig geloofwaardige, stijve acteurs en een toeristische trip naar Zagreb. Scenario van Jacques Nahum.

Le médaillon du Pape

1989 | Mysterie, Misdaad, Komedie

Frankrijk 1989. Mysterie van Vittorio Barino. Met o.a. François Dunoyer, Catherine Alric, Nando Gazzolo, Silli Togni en Lida Ferro.

Een nieuw avontuur van de beroemde Ars[KA2]ene Lupin (Dunoyer), een schepping van Maurice Leblanc. Centraal staat een heel kostbaar sieraad, gestolen van een rijke familie uit Locarno. Een intrige zonder verrassingen maar een gedegen scenario van Francis Lacassin, overigens filmcritikus en - historicus. Deze pastiche neigt nog het meest naar een misdaadkomedie, waarin een fraaie Art Deco-stijl en aantrekkelijke hoofdrolspelers samengaan met een wat slappe maar toch hele aardige regie.

Le Retour d'Arsène Lupin : Lenormand, chef de la Sûreté

1989 | Misdaad, Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1989. Misdaad van Michel Wyn. Met o.a. François Dunoyer, Yolande Folliot, Eric Franklin, Paul Le Person en Bertrand Beautheac.

Uiteraard naar het werk van Maurice Leblanc. Hier amuseert Arsène Lupin zich door net te doen alsof hij het nieuwe hoofd van de Veiligheidsdienst is... die de opdracht heeft hem te arresteren. Hechte regie van een overloper van het witte doek. Deze politiekomedie is vanzelfsprekend een spel met misverstanden en van begin tot eind leuk. Scenario van Jacques Nahum en Philippe Delannoy.

Le Retour d'Arsène Lupin : Le triangle d'or

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Philippe Dunoyer. Met o.a. François Dunoyer, Sophie Barjac, Eric Franklin, Paul Le Person en Didier Flamand.

Een vrije bewerking naar het boek van Maurice Leblanc, waarin Ars[KA2]ene Lupin onderzoek doet naar het verdwenen goud van de spaarders uit de kluis van de bank van Suar[KA2]es. Niet minder dan drie onge[KA3]interesseerde scenaristen (Patrick Besson, Philippe Delannoy en Jacques Nahum) hebben zich met dit oninteressante onderwerp beziggehouden, gefilmd zonder bezieling door iemand die voorheen bioscoopfilms maakte. Hoewel Dunoyer- Lupin zijn best doet vallen de andere acteurs nauwelijks op.

Le Retour d'Arsène Lupin : La camarade Tatiana

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Jacques Besnard. Met o.a. François Dunoyer, Suzanne Hofmann, Paul Le Person, Bernard Dhéran en Eric Franklin.

Arsène Lupin tracht zich meester de maken van een met briljanten bedekte icoon. Deze is in handen van een naar Parijs verbannen Russische generaal, die hem zelf heeft gestolen. De Russische overheid is er dus ook naar op zoek. Wie gaat met de eer strijken? Aldus het uitgangspunt voor dit avontuur van Arsène Lupin, een film naar het werk van Maurice Leblanc. Een hele onpersoonlijke regie. Wel zien vanwege François Dunoyer in de persoon van gentleman-inbreker. Scenario van Albert Kantof en Jacques Nahum.

La chambre des dames

1989 | Komedie, Historische film

Frankrijk 1989. Komedie van Yannick Andréi. Met o.a. Marina Vlady, Henri Virlojeux, Sophie Barjac, François Duval en Frédéric Andréi.

Een zorgvuldige en getrouwe bewerking van de succesvolle roman van Jeanne Bourin, die zich afspeelt in de dertiende eeuw, in het milieu van rijke Parijse weeskinderen. Een prima tijdsreconstructie, maar er zit een beetje weinig beweging in. Overtuigende acteurs en Marina Vlady is verrukkelijk. Een punt van kritiek evenwel: de produktieve Cosma kan met zijn indeling misschien eens wat variëren, en er een meer persoonlijke draai aan geven.

Arsène Lupin : Le médaillon du pape

1989 | Actiefilm, Komedie

Spanje/Zwitserland/België/Italië/Frankrijk/Polen/Duitsland/Tsjechoslowakije/Portugal 1989. Actiefilm van Vittorio Barino. Met o.a. François Dunoyer, Catherine Alric, Nando Gazzolo, Silli Togni en Lida Ferro.

Nadat hij weer eens op listige wijze ontkomen is uit de klauwen van de politie, trekt Ars[KA2]ene Lupin (Dunoyer) met de betoverende Alric (Cissy) naar Zwitserland, waar hij gesignaleerd wordt juist op het moment dat er een Europese topontmoeting plaatsvindt. De politie laat wat de veiligheid betreft niets aan het toeval over, maar Arsène Lupin is in het land om het huwelijk bij te wonen van Adelina Da Ponte, de dochter van een schatrijke autofabrikant. Juist op dat moment wordt het legendarische medaillon van Paus Urbanus gestolen, eigendom van de tante van de bruid. Als het kostbare sieraad weer boven water komt, heeft Arsène Lupin meteen door dat het teruggebrachte stuk een kopie is. Zolang het origineel er niet is, kan Adelina vanwege een vloek die op de familie rust, niet trouwen; bijgevolg zou ze tijdens de huwelijksnacht ook nog sterven. Hoewel deze tv- film beslist geen meesterwerk is, is hij speels en plezierig. Dunoyer is een enthousiaste Lupin. Het scenario is van Francis Lacassin, Michel Subiela, Jacques Nahum en Mathieu Boudjedra. Renato Volger stond achter de camera.

Arsène Lupin : Le canon de Junot

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Michel Wyn. Met o.a. François Dunoyer, Eric Franklin, Maria Blanco, Alexandre Sousa en Filomena Goncalves.

Alweer een avontuur van Ars[KA2]ene Lupin naar een werk van Maurice Leblanc. Om bij de hertogin van Abrant[KA2]es, een nazaat van generaal Junot, in de smaak te vallen, steelt Lupin uit het legermuseum (Hôtel des Invalides) het 'kanon van Junot'. Een mager onderwerp, waar een uur lang aan wordt getrokken door een regisseur die het moet doen met weinig inspiratie. Scenario van regisseur Wyn, Jacques Nahum en Louis Grospierre.

Arsène Lupin : La sorcière aux deux visages

1989 | Misdaad

Duitsland/Spanje/Zwitserland/Portugal/België/Frankrijk 1989. Misdaad van Michel Wyn. Met o.a. François Denoyer, Laetitia Gabrielli, Marion Coutris, Erc Franklin en Filipe Ferrer.

Ars[KA2]ene Lupin (Dunoyer) koopt voor een vriendin het schilderij 'De heks met de twee gezichten'. De volgende dag is het al gestolen, maar wat later even mysterieus teruggebracht. De dief, die een opvallende gelijkenis vertoont met de heks op het schilderij, wordt vermoord aangetroffen. Lupin wordt gearresteerd, maar kan gemakkelijk ontsnappen en in het voorbijgaan neemt hij de salarissen van de cipiers mee. Vermomd als priester gaat hij op zoek naar het geheim van het schilderij. Speelse aflevering uit de serie. Het scenario van Jacques Naham, Mathieu Boudjedra en Wyn zit vol toevallige onwaarschijnlijkheden en de acteerprestaties zijn niet bijzonder. Toch is het een vlotte film en de titelfiguur, bedacht door Maurice Leblanc, blijft een frivole gentleman-dief. Gefotografeerd door Mario Barroso.

La vouivre

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Georges Wilson. Met o.a. Lambert Wilson, Jean Carmet, Suzanne Flon, Jacques Dufilho en Macha Méril.

Een mislukte bewerking van de roman van Marcel Aymé. De fantasie-dimensie is Wilson blijkbaar volkomen ontgaan. Dat blijkt al uit het feit dat hij zijn zoon Lambert de hoofdrol heeft gegeven. Deze speelt op een nauwelijks overtuigende manier de rol van Arsène Muselier. Wilsons regieopvatting lijkt te bestaan uit het registreren van decors waar af en toe een acteur langsschuift. Aymé's werk wordt hier verkracht. Carmet is goed in de rol van lyrische en dromerige dronkelap. Dat is echter niet genoeg om de film te redden.

L'étudiante

1988 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Italië 1988. Romantiek van Claude Pinoteau. Met o.a. Sophie Marceau, Vincent Lindon, Elisabeth Vitali, Jean-Claude Leguay en Elena Pompei.

Een studente geeft cursussen op twee instellingen buiten de stad om te kunnen rondkomen. Zij is systematisch, nauwgezet en pietluttig en 'kan haar tijd niet verdoen'. Een chaotische en spontane student met een ongeregelde levenswijze wordt verliefd op haar. Deze bekwaam gemaakte, ontspannende maar oppervlakkige film ligt geheel in de lijn van de voorgaande films van Pinoteau zoals LA BOUM. Een aardige cadeauverpakking plus één origineel idee: de moderne toepassing van tekst van Molière. Scenario van regisseur Pinoteau en Danièle Thompson.

Histoire des voyous: les Marloupins

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Michel Berny. Met o.a. Gérard Hérold, Roger Mirmont, Catherine Alric, Pierre Saintons en Christine Murillo.

Twee jonge en sympathieke schurken worden compagnons en plegen samen een serie oplichterijen, uiteenlopend van klein tot zeer gewaagd. Uiteindelijk belanden ze in de gevangenis. De film, bij tijd en wijle grappig, heeft veel te danken aan het natuurlijke spel van de twee hoofdrolspelers.

Corps z'a corps

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van André Halimi. Met o.a. Philippe Khorsand, Stéphane Audran, Xavier Saint-Macary, Jean-Pierre Kalfon en Jean-Luc Bideau.

Als gevolg van een reorganisatie van zijn uitgeverij, waar Jean Chabert hoofdredacteur is van een serieus economisch tijdschrift, wordt hij tot uitgever van een erotisch blad gebombardeerd. De hele film draait om dit magere gegeven. Het verhaal zit vol banale grappen, uitermate vulgair en weinig geïnspireerd. Halimi die ook het scenario schreef, is een middelmatig regisseur met een oppervlakkig en nietszeggend oeuvre. Hij werkt voornamelijk voor de tv; dit is zijn tweede bioscoopfilm. De dialogen zijn ook van de regisseur, maar hij werd daarbij geholpen door Jacques Vilfrid en Christian Watton.

Promis...Juré!

1987 | Familiefilm, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1987. Familiefilm van Jacques Monnet. Met o.a. Michel Morin, Roland Giraud, Christine Pascal, Stéphanie Legros en Marie Constant.

De dwaze streken van twee vlegels gedurende WO II in een kleine provinciestad. Een modieus onderwerp in de periode 1980- 90, waarmee regisseurs vanaf Louis Malle tot Jean-Pierre Denis (en talloze anderen) zich hebben beziggehouden. Monnet heeft gekozen voor een benadering vanuit het gezichtspunt van een realistische en zelfs naturalistische komedie. Maar zonder veel succes. Zijn film stelt niet veel voor vergeleken met AU REVOIR LES ENFANTS. Scenario en regie zijn onsamenhangend en vaak ook nietszeggend, terwijl de jonge acteurs - die goed spel leveren - lichamelijk en geestelijk lelijk zijn vergeleken met het jonge volkje dat Malle voor zijn film selecteerde. Verder is alles positief aan deze film. Scenario van de regisseur en Gérard Carré.

La veuve rouge

1987 | Misdaad, Biografie, Drama

Frankrijk 1987. Misdaad van Edouard Molinaro. Met o.a. Fran[KA4]coise Fabian en Roger Dumas.

Scenario en bewerking door Jean Curtelin op basis van [KL]L`Affaire de l`impasse Ronsin[KLE] van Armand Lanoux. In 1908 worden in een Parijs herenhuis de echtgenoot en de moeder van Marie Reinart (Fabian) vermoord in hun kamer gevonden, terwijl zij zelf gekneveld op haar bed wordt aangetroffen. Deze dubbele misdaad was lange tijd het gesprek van de dag. Een getrouwe reconstructie van de omgeving en de sfeer van die tijd met zeer intimistische beelden, die op even nauwkeurige als klassieke manier geknipt zijn. Het geheel komt hierdoor werkelijk geloofwaardig over.

La rencontre

1987 |

Frankrijk 1987. Edouard Molinaro. Met o.a. Michèle Morgan, Marie-France Pisier, Jeanne Moreau, Daniel Gélin en Michael Lonsdale.

Deze film maakt deel uit van de cyclus LE TIROIR SECRET, een serie films waarin dezelfde hoofdpersonen verschillende avonturen beleven. Deze keer is het plot opgebouwd rond een reis naar Rome en een autentieke Stradivarius. Het fantasieloze scenario, dat van Danièle Thompson zelf is, doet weinig degelijk aan en is over het geheel genomen tamelijk wee. Deze onderneming, waaraan Molinario met zijn vakkennis een duidelijke bijdrage levert door nog maar net te voorkomen dat er te veel toeristische plaatjes in zitten, bevat dan ook weinig belangwekkends. Afgezien van dit alles is deze onbeduidenende familiegeschiedenis ook een film waarin wij weer zes leden van de familie Morgan tegenkomen.

La petite allumeuse

1987 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1987. Komedie van Danièle Dubroux. Met o.a. Roland Giraud, Pierre Arditi, Tanya Lopert, Alice Papierski en David Léotard.

Jean-Louis is 37 jaar, leraar en directeur van het kamp waar Camille, veertien jaar, haar vakantie doorbrengt. Hij laat zich door haar verleiden. Hij wordt zo de rivaal van Samuel, een van zijn voormalige leerlingen. De vader van Camille moet tussenbeide komen. (Het zijn niet meer dan kinderen...). Van dit modieuze en makkelijke thema heeft Dubroux een oppervlakkig werkje gemaakt omdat het scenario niet voldoende is uitgebuit. Een slaperige, volkomen tamme tragi-komedie, hoewel de acteurs nog hun best doen.

Mort un dimanche de pluie

1986 | Drama, Thriller

Frankrijk 1986. Drama van Joël Santoni. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Jean-Pierre Bisson, Nicole Garcia en Dominique Lavanant.

Deze thriller rond het thema wraak speelt zich af in Zwitserland. De titel en de eerste drie minuten zijn perfect. Daarna wordt het poppenkast. Er gebeuren tal van onwaarschijnlijke dingen die de geloofwaardigheid aantasten, terwijl de vrouwen in de film zich ontzettend aanstellen. Kortom, een spannende film om te lachen, wat niet de bedoeling kan zijn geweest.

Lévy et Goliath

1986 | Komedie

België/Frankrijk 1986. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Richard Anconina, Michel Boujenah, Jean-Claude Brialy, Souad Amidou en Maxime Leroux.

Een vervelend vervolg op RABBI JACOB. Hoewel ook geen hoogvlieger, had die film toch op z`n minst het voordeel dat Louis De Fun[KA2]es erin meedeed, die het publiek in zijn ban weet te houden. Hier gaat het om de absurde wederwaardigheden van een jonge orthodoxe jood en een hasjiesroker uit Antwerpen. Zij vervoeren door een vergissing verdovende middelen naar Parijs, terwijl ze denken diamantslijpsel bij zich te hebben. Is nauwelijks interessant, want totaal `voorspelbaar` met inbegrip van de ergste clich[KA1]es (de politiecommissaris die een travestiet is, de verplichte homoseksuelen, de dito jeugdige rellenschoppers) en een karikaturale en erg onsympathieke beschrijving van Antwerpen, die ver van de werkelijkheid afstaat. En niet te vergeten: twee komedianten uit het Middellandse Zee- gebied spelen de hoofdrollen en moeten dus joden afkomstig uit Centraal Europa voorstellen! Scenario van de regisseur en Danièle Thompson. Camerawerk van Wladimir Ivanov.

Les fugitifs

1986 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1986. Misdaad van Francis Veber. Met o.a. Pierre Richard, Gérard Depardieu, Jean Carmet, Anaïs Bret en Maurice Barrier.

Seriebankrover Jean Lucas (Depardieu), na een langer verblijf in het staatspension vastbesloten om eerlijk burger te blijven, wordt bij een bankbezoek zelf gijzelaar van stuntelende overvaller François Pignon (Richard). Tijdens het chaotische vluchttraject vat Lucas meer en meer sympathie op voor de amateurcrimineel. Pignon blijkt een berooide weduwnaar wiens dochtertje dermate is getraumatiseerd door het overlijden van haar moeder dat ze niet meer wil praten. Vermakelijke kaskraker van het succestrio Richard/Depardieu/Veber viert de empathie en het optimisme. Veber tekende in 1989 ook voor de zoutarme Amerikaanse remake Three Fugitives.

Le moustachu

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Dominique Chaussois. Met o.a. Jean Rochefort, Grace de Capitani, Jean-Claude Brialy, Jean-Claude Trintignant en Jean-Claude Leguay.

In vakjargon is een 'Snorrebaard' een geheim agent die de vuile karweitjes mag opknappen. Jean Rochefort slaat zich hier door een aardige hoeveelheid problemen heen, waarvan niemand iets begrijpt en de kijker evenmin. Maar dat aspect is van weinig belang, want het gaat om een satire in een beurtelings wat zware en lachwekkende stijl met talloze soms nagenoeg surrealistische grappen: doet sterk denken aan de Marx Brothers! Ongetwijfeld niet van constante kwaliteit, maar doet soms zeer weldadig aan in een tijd dat de Franse lachfilm zelden iets goeds inhoudt. Scenario van de regisseur.

Astérix chez les Bretons

1986 | Familiefilm, Avonturenfilm, Animatie

Frankrijk 1986. Familiefilm van Joseph van Lamsweerde en Pino van Lamsweerde. Met o.a. Pierre Tornade en Roger Carel.

Deze verfilming van de strip van Goscinny en Uderzo is niet veel beter dan de voorafgaande. Bepaalde stukjes kunnen nog een glimlach ontlokken, zeker als de Romeinen zich weer eens in een complete chaos storten. Maar voor de rest is de film veel te lang en saai.

Les rois du gag

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Michel Serrault, Gérard Jugnot, Thierry Lhermitte, Macha Méril en Mathilda May.

Ondanks zijn succes als tv-komiek, is Ga[KA1]etan (Serrault) niet erg gelukkig met zijn reputatie van populaire kluchtspeler, dat in tegenstelling tot zijn collega's. Hij doet dan ook zaken met een zogenaamd 'intellectuele' en pretentieuze cineast die bovendien middelmatig is. Het gevolg is een algehele mislukking en het scheelt weinig of Gaétan pleegt zelfmoord, maar hij wordt gered door zijn vroegere collega's en besluit weer als komiek te gaan werken. Zidi leek veelbelovend met LES RIPOUX maar hier vervalt hij weer in zijn gewoonlijke moeilijk verteerbare hansworsterijen. Verre van het niveau van Monty Python! Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Astérix et la surprise de César

1985 | Familiefilm, Avonturenfilm, Animatie

Frankrijk/België 1985. Familiefilm van Paul Brizzi en Gaetan Brizzi. Met o.a. Gaétan Brizzi, Roger Lumont, Henri Labussière, Serge Sauvion en Pierre Mondy.

De beroemde strips van Ren[KA1]e Goscinny en Albert Uderzo hebben weer eens tot namaak ge[KA3]inspireerd (oude kost). Om het duidelijk te zeggen: die strips worden steeds herhaald en hetzelfde thema wordt steeds meer uitgehold. De film is nauwelijks beter, afgezien van een paar goede sc[KA2]enes (de tocht van Idéfix die verdwaald is in Rome) maar bij elkaar maakt dat nog geen film en blijft het niet boeien.

Retenez-moi... ou je fais un malheur

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Michel Gérard. Met o.a. Jerry Lewis, Michel Blanc, Charlotte de Turckheim, Laura Betti en Maurice Risch.

Pijnlijke afgang van Lewis als komiek in een vergezochte klucht over een bende die een operadiva gebruikt voor hun misdadige praktijken. Jerry is een rechercheur uit Las vegas, die zijn ex-vrouw in Straatsburg opzoekt, die weer getrouwd is met een smeris. Hoe kom je erop! Davis Milhaud en Louise Vincent tekenden voor het kronkelige scenario. De fotografie is van Jean Monsigny. De makers hoopten met de titel DEFECTIVE DETECTIVE op export naar Amerika. Zelfs voor de heel harde kern van zeer toegewijde Jerry-fans gaat dit betreurenswaardige rolprentje te ver.

Le jumeau

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Pierre Richard, Carey More, Camilla More, Jean-Pierre Kalfon en Andréa Ferréol.

Richard doet alsof hij een tweelingbroer heeft, zodat hij twee Amerikaanse zusters ongestraft en tegelijk het hof kan maken. Een bewerking van de roman Le jumeau singulier van de Amerikaan Donald Westlake. Geen trouwe bewerking, want de karaktertypes in het boek worden uiterst somber en wreed beschreven. Yves Robert heeft een soort tragikomedie gemaakt met een ietwat verzwakte zwarte humor en een hoofdpersoon die te sentimenteel is vergeleken bij de onheilspellende schoft uit het boek die totaal geen scrupules heeft. Verder een aardige film met goede stukken, maar het had wat méér kunnen zijn. Scenario van regisseur Robert en Elisabeth Rappeneau.

La tête dans le sac

1984 |

Frankrijk 1984. Gérard Lauzier. Met o.a. Guy Marchand, Marisa Berenson, Fanny Bastien, Patrick Bruel en Agnès Garreau.

De dynamische, gezonde vijftigjarige zakenman Romain, is tot nog toe succesvol geweest maar gaat door een hel waarin cynische en berekenende vrouwen, een homoseksueel en een boef een rol spelen. Wanneer hij schoon schip maakt, raakt hij verzeild in het net van een avonturierster die op het goede tijdstip wacht. Lauziers eigen stripverhaal, dus sarcastisch, wreed en spannend, maar even haatdragend als menslievend jegens vrouwen. Geforceerd en pathetisch. De intrige is wat meer solide en dat zal wel het resultaat zijn van de medewerking van Molinaro, de co-bewerker en een vakman.

La septième cible

1984 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1984. Misdaad van Claude Pinoteau. Met o.a. Lino Ventura, Lea Massari, Jean Poiret, Elisabeth Bourgine en Roger Planchon.

Op een dag wordt Bastien Grimaldi (Ventura) vlak bij zijn huis in Parijs door twee onbekenden mishandeld. Even later staat zijn auto in de fik. Bastien wil weten wie het op hem gemunt heeft, zijn zoektocht brengt hem naar Berlijn. Misdaadthriller met een prima hoofdrol van Ventura en veel eigenaardige wendingen houdt misschien niet de hele tijd de spanning vast, maar heeft een aangenaam nuchtere sfeer. De Italiaans-Franse Ventura (La bonne année), die in 1987 zou overlijden, maakte vier films met regisseur Pinoteau.

L'étincelle

1984 | Komedie, Experimenteel

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1984. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Roger Hanin, Clio Goldsmith, Simon Ward, John Moulder-Brown en Lysette Anthony.

Hanin afkomstig uit Algerije (een pied-noir) drijft een restaurant in Londen, waar couscous de specialiteit is. Zijn vrouw, een choreografe, is vertrokken naar de V.S. De vijftig naderend maakt hij kennis met de veel jongere (en zeven maanden in verwachting) Goldsmith, die radiopresentatrice is. Haar man Ward is een saaie oudheidkundige, die bezig is in Marokko een skelet van een prehistorisch dier te koesteren. Ze voelt zich eenzaam. Hanin kan niet kiezen tussen haar en zijn maîtresse Adams. Praterig drama met subplot over midlife-crisis en gemiste genegenheid in Britse omgegeving à la française. Naar het boek Gene and Dale van Robert Rousson, door regisseur Lang tot scenario bewerkt. Het camerawerk is van Bernard Zitzerman.

Just the Way You Are

1984 | Komedie

Verenigde Staten 1984. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Kristy McNichol, Michael Ontkean, Kaki Hunter, Catherine Salviat en Robert Carradine.

McNichol speelt fluit in een groot Amerikaans orkest. Ze zit niet meer lekker in haar vel. Haar been zit in een orthopedisch apparaat gekneld en haar vriend Daly wil een braaf huisvrouwtje van haar maken. Een Europese tournee met het orkest haalt haar uit haar vertrouwde wereld. Ze verlaat het orkest om in een Frans ski-oord met haar handicap te leren omgaan. Met haar been verpakt in gips leert ze ski[KA3]en. Ze ontmoet fotograaf Ontkean en wordt verliefd. Romantisch vermaak over een meisje dat zich verzet tegen haar omgeving om haar handicap te overwinnen. McNichol slaagt er dankzij sterk spel in een ondermaats scenario (van Allan Burns) geloofwaardig te laten klinken. Mooie toeristische beelden van Claude Lecomte. Eerste Amerikaanse film van Molinaro.

P'tit con

1983 | Komedie

Frankrijk 1983. Komedie van Gérard Lauzier. Met o.a. Bernard Brieux, Guy Marchand, Caroline Cellier, Pierre Fayet en Souad Amidou.

Een puber verzet zich tegen zijn politiek-linkse bourgeois- ouders, maar idealiseert niettemin de bohémien-familie van een vriendje bij wie hij intrekt en waar hij de ene catastrofale ervaring na de andere opdoet, vooral op het gebied van de liefde. Deze tweede film van cartoonist/striptekenaar/schrijver Lauzier is bekwaam gemaakt, maar moet het vooral hebben van het sterke scenario van regisseur Lauzier en van de verrassend goede spelregie. Voor het genre ongewoon is dat hij zijn sympathie vooral investeert in de versmade ouders van zijn anti-held en dat hij zijn satirische pijlen doeltreffend op links én rechts mikt. Naar het stripalbum van Lauzier Souvenirs d'un jeune homme met een scenario van hemzelf. Camerawerk van Jean-Paul Schwartz.

Les compères

1983 | Komedie, Drama

Frankrijk 1983. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Pierre Richard, Gérard Depardieu, Anny Duperey, Michel Aumont en Stéphane Bierry.

Wanneer haar zestienjarige zoon Tristan ervan tussen gaat met zijn vriendinnetje, en vader noch politie de zoektocht naar de jonge weglopers als urgent beschouwt, verzint moeder Christine (Duperey) een list. Ze vertelt aan twee ex-geliefden, eerst aan hardgekookte reporter Jean (Depardieu) en daarna aan beroepsdepressieveling François (Richard), dat ze de vader zijn van Tristan, teneinde hen op de speurtocht te zetten. Vebers derde film is een voortreffelijk geschreven goedgevoelkomedie met acteurs die hun al stevig aangezette personages nog eens lekker breed spelen. Hollywood-remake: Fathers' Day (1997, Ivan Reitman).

Le Bal

1983 | Drama, Musical, Komedie

Italië/Frankrijk 1983. Drama van Ettore Scola. Met o.a. Etienne Guichard, Regis Bouquet, Francesco Le Rosa, Arnault Le Carpentier en Liliane Delval.

Door eenzaamheid of/en nieuwsgierigheid gedreven bezoekers van een danslokaal geven een beeld van de maatschappelijke ontwikkelingen en veranderende (muzikale) modes tussen 1936 en 1983, hoewel er in de samenstelling van het publiek nauwelijks iets verandert. De terecht beroemde voorstelling-zonder-dialoog van het Théatre du Campagnol kreeg voor de kenners ietwat teleurstellende filmversie, omdat nu de camera de hoofdrollen per episode selecteert inplaats van de keus aan de toeschouwers te laten. Cinefiele grapjes van Scola zijn in deze context misplaatst aandachttrekkend, maar de oorspronkelijke opzet en virtuoos transformatievermogen van het acteursensemble komen toch sterk en verrassend goed over. Het scenario is van Ruggero Maccari, Jean-Claude Penchenat, Furio Scarpelli en regisseur Scola. Het camerawerk is van Ricardo Aronovich. Fujicolor, Mono.

Les sous-doués en vacances

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Hubert Deschamps, Guy Marchand, Daniel Auteuil, Grace de Capitani en Didier Kaminka.

Een succeszanger schakelt zijn rivaal in de liefde uit door te laten geloven dat hij homoseksueel is. Deze volgt hem met zijn vrienden naar Saint-Tropez waar de zanger met een meisje op vakantie is en zit hem op alle mogelijke manieren dwars. De onverwachte komst van een tweelingzuster zorgt voor een dubbel happy-end. Dit vervolg op een platte succesklucht put zogenaamde humor uit vooroordelen tegen vrouwen, homo's en kleurlingen en uit standaardgrappen die door de acteurs al even machinaal worden uitgevoerd. Scenario van regisseur Zidi, Didier Kaminka en Michel Fabre. In beeld gebracht door Paul Bonis.

Le prix du danger

1982 | Sciencefiction, Drama, Actiefilm

Frankrijk/Joegoslavi00EB 1982. Sciencefiction van Yves Boisset. Met o.a. Gérard Lanvin, Michel Piccoli, Marie-France Pisier, Jean-Claude Dreyfus en Bruno Cremer.

Niet erg subtiele kritiek op de televisiewereld in deze zwarte komedie annex sciencefiction film. Wanneer de kijkcijfers dalen brengt een producent een programma op de buis waarin een kandidaat live achterna wordt gezeten door zes tot de tanden toe bewapende jagers. Als hij wint krijgt de deelnemer een miljoen, als hij verliest bekoopt hij het met zijn leven. Piccoli (compleet met slechtzittend toupet) is de presentator van het programma. De film kreeg een Amerikaanse remake - althans hetzelfde gegeven kwam terug - in The Running Man met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol.

La Boum 2

1982 | Komedie, Drama

Frankrijk 1982. Komedie van Claude Pinoteau. Met o.a. Sophie Marceau, Claude Brasseur, Brigitte Fossey, Denise Grey en Pierre Cosso.

Familiekroniek naar La boum die zoveel succes heeft geoogst. Zoals bijna altijd leidt het maken van een vervolg op een succesfilm tot een oppervlakkig en oninteressant product, waarbij in dit geval komedie wordt verward met nonchalance en familieproblemen met clichés. De film speelt zich af in de welgestelde kringen en de werkelijke problemen van het leven worden ontweken. Het verhaal begint tijdens een vakantie in Zuid- Duitsland en de vijftien-jarige heldin Marceau keert terug naar Parijs. Feest, gejubel en zelfs oma krijgt zin om te hertrouwen.

L'as des as

1982 | Actiefilm, Komedie, Avonturenfilm

Duitsland/Frankrijk 1982. Actiefilm van Gérard Oury. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Marie-France Pisier, Rachid Ferrache, Franck Hoffmann en Gunter Messner.

De coach van een Frans boksteam op de Olympische Spelen in Berlijn 1936 zet zich in voor een joods jochie wiens familie is vermist. De aanpak als spectaculaire avonturenkomedie van maar al te tragische realiteit is nét-niet-stuitend, ondanks de misse en vooral flauwe grappen rond de figuur van Hitler. Belmondo is minder onuitstaanbaar dan in andere van zijn latere films.

Banzaï

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Coluche, Didier Kaminka, François Perrot, Jean-Marie Proslier en Marthe Villalonga.

De vierde dijenkletser van het duo Coluche/Zidi; een melige film, waarmee het soms toch vreselijk lachen geblazen is. Coluche is een wat onnozele bediende bij een verzekeringsmaatschappij met een grote hekel aan reizen, terwijl zijn vriendin stewardess is. Zijn superieur stuurt hem - om hem te pesten - naar allerlei exotische oorden in de wereld, waar hij de meest idiote avonturen beleeft en waar hij er altijd in slaagt de boel enorm op stelten te zetten. Gemaakt pikant, maar verplichte kost voor Coluche- fanaten. Acteur Kaminka schreef met regisseur Zidi het scenario. Het camerawerk is van Jean-Jaques Tarbes.

Tout le monde peut se tromper

1981 | Komedie, Drama

Frankrijk 1981. Komedie van Jean Couturier. Met o.a. Fanny Cottençon, Francis Perrin, Bernard Le Coq, Christophe Bourseiller en Daniel Desmars.

In deze zwarte komedie volgt de ene begrafenis op de andere, want iedereen is het mikpunt van vergissingen. Enkele innemende scènes verdrinken in groots effectbejag. Afgezaagde grappen en een uitzonderlijk klungelige enscenering. De acteurs doen erg hun best, maar Cottençon in de hoofdrol is onvoorstelbaar beroerd. Onbeduidend. Scenario van Marianne Lewis-Schreiber.

Pourquoi pas nous?

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Michel Berny. Met o.a. Aldo Maccione, Dominique Lavanant, Florence Giorgetti, Henri Guybet en Maurice Biraud.

Een vanwege loensheid schichtige boekverkoopster - wier zuster haar vergeefs aan de man probeert te brengen - komt letterlijk in botsing met een simpele beroepsworstelaar die verliefd op haar wordt. Ondanks ontwikkelings- en mentaliteitsverschillen en conflicten wint de liefde. Deze bijna poëtische, volkse komedie over kneusjes, die óók aanspraak op liefde en geluk maken, mist de bevlogenheid van haar beroemde vooroorlogse voorbeelden van dit genre, maar de innemende aanpak geeft de in middelmatige kluchtigheid getypeerde acteurs verrassende menselijkheid en humor. Naar de roman van Patrick Cauvin.

La chèvre

1981 | Avonturenfilm, Komedie

Mexico/Frankrijk 1981. Avonturenfilm van Francis Veber. Met o.a. Pierre Richard, Gérard Depardieu, Michel Robin, Pedro Armendáriz jr en Corynne Charbyt.

Een meisje dat altijd in zeven sloten tegelijk loopt verdwijnt tijdens haar vakantie in Mexico. Een even grote kluns bij haar vader in dienst, wordt met een detective achter haar aan gestuurd, in de hoop dat zijn pech tot opsporing zal leiden. Het oorspronkelijke scenario van Véber wordt in de uitwerking extra leuk omdat de regie de acteurs niet komisch laat spelen, maar normaal reageren binnen komische situaties. Richard is daardoor grappiger dan in jaren en vormt een verrassend geslaagd duo met Depardieu. Camerawerk van Alex Phillips.

L'année prochaine si tout va bien

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Isabelle Adjani, Thierry Lhermitte, Marie-Anne Chazel, Bernard Crommbey en Fred Personne.

Een kordate en praktische jonge vrouw woont samen met een grillige, aan stemmingen onderhevige striptekenaar. De alledaagse conflicten worden zowel verhevigd door het bezoek van haar ouders, als door haar wens een kind te krijgen, een verantwoordelijkheid waar hij niet aan wil. De debutant schreef een fris en treffend scenario over de omkering van relatiepatronen zonder daar meer dan alleen een bekwame vorm aan te geven. De spontaniteit van de goedgekozen acteurs breekt daar echter doorheen.

Diva

1981 | Misdaad, Mysterie, Romantiek, Muziek, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Jean-Jacques Beineix. Met o.a. Frédéric Andréi, Wilhelmenia Fernandez, Richard Bohringer, Thuy An Luu en Jacques Fabbri.

De jonge brommerkoerier Jules (Andréi) heeft een passie voor opera. Hij slaagt erin een clandestiene opname te maken van een optreden van de Amerikaanse diva Cynthia Hawkins (Fernandez). Al snel zijn criminelen op jacht naar de bijzondere tape. Het is niet het enige bandje waar men naar op zoek is: op een andere cassette doet een vermoorde prostituee onthullingen over een politiecommissaris. Visueel verbluffend speelfilmdebuut van Beineix (37°2 le matin), die het vak leerde als assistent van Claude Berri, René Clément, Claude Zidi en Jerry Lewis. Vier Césars, waaronder eentje voor de prachtige muziek.

Le coup du parapluie

1980 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1980. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Pierre Richard, Gert Fröbe, Valérie Mairesse, Christine Murillo en Vittorio Caprioli.

Een berooide acteur komt solliciteren voor een rol in een gangsterfilm, maar belandt per ongeluk op het kantoor van een mafioso. Deze verwacht een killer die een rivaal voor hem moet uitschakelen. Hij neemt nietsvermoedend de opdracht aan en blijft tot aan de bloedige afloop in de waan dat hij zich op een filmset bevindt. Dit aardige uitgangspunt kreeg een uitermate teleurstellende en flauwe uitwerking, waarbij iedere grap eindeloos wordt uitgekauwd (voorzover de film niet wordt stopgezet voor uitvoerige sluikreclame). Pogingen van Richard om leuk te doen zonder dat het scenario de kans ertoe geeft maakt het werk onuitstaanbaar. Scenario van regisseur Oury en Danièle Thompson. Camerawerk van Henri Decae.

Le bar du téléphone

1980 | Misdaad

Frankrijk 1980. Misdaad van Claude Barrois. Met o.a. Daniel Duval, François Périer, Raymond Pellegrin, Georges Wilson en Julien Guiomar.

Een voor eigen rekening en risiko werkende gangster verdenkt zijn collega's van verraad en zoekt een concrete aanleiding voor een wraakoefening. Hij vindt die in weddenschap op getruceerde boksmatch. Hij sluit zich aan bij een groep jonge criminelen, maar hun onervarenheid leidt tot een tragedie. Regisseur Barrois probeert met het scenario, de keuze van personages, de acteurs en de locaties in de voetsporen van Melville te treden - met Duval als nieuwe SAMOURAI. Het resultaat is weliswaar spannend, maar zonder enige oorspronkelijkheid op de sociale situering van de jonge misdadigers na. Ze zijn afkomstig uit de arbeidersklasse en hebben geen opleiding genoten, waardoor ze geen uitzicht hebben op een goede toekomst. Aan hun onvrede weten geen andere vorm te geven dan onbezonnen agressie. Scenario van Claude Néron.

Laat de dokter maar schuiven

1980 | Komedie

Nederland 1980. Komedie van Nikolai van der Heyde. Met o.a. Jo de Meyere, Piet Bambergen, Joop Doderer, Paul Cammermans en Rob van Reijn.

Wanneer Gradje, de paria van het dorp, een brief krijgt van zijn Amerikaanse broer Jan, proberen de notabelen gezamenlijk de brief te vertalen. Volgens hun vertaling moet Gradje naar Amerika omdat het slecht gaat met zijn broer. Als het aan hen lag stuurden ze Gradje met een grijpstuiver de oceaan over. De dokter heeft echter een hele andere vertaling van de brief. Hij maakt eruit op dat Jan naar hun dorp komt en al zijn geld wil verdelen onder Gradje en zijn vrienden. Dat verandert de zaak en plotseling handelen de notabelen alsof ze al jaren Gradje's beste vrienden zijn en bereiden een speciale ontvangst voor Jan voor. Ze hebben geen benul van de speciale verrassing die Jan voor hen in petto heeft. Intussen lacht de dokter in zijn vuistje

La boum

1980 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1980. Komedie van Claude Pinoteau. Met o.a. Sophie Marceau, Claude Brasseur, Brigitte Fossey, Denise Grey en Bernard Giraudeau.

Ongeacht de puike thrillers die hij in zijn carrière draaide, blijft laatbloeier Pinoteau in Frankrijk voor eeuwig de regisseur-van-La-boum-met-Sophie-Marceau. Daarop is de immer goedgehumeurde vakman terecht fier. Want deze in tandem met Gérard Oury's dochter Danièle Thompson geschreven film is de Franse tienerklassieker tout court. De tijdloze plot draait rond de veertienjarige Vic en haar holderdebolder door opgroei- en kalverliefdesland, en openbaart het tomeloze talent van de ontwapenende ingénue Marceau. Brasseur en Fossey zijn sterk als ouders en in nevenrollen duiken bekende gezichten op. De lichtvoetige Vladimir Cosma-soundtrack is even aanstekelijk als de filmaffiche. Hartverwarmend.

La Femme-enfant

1980 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1980. Familiefilm van Raphaële Billetdoux. Met o.a. Penelope Palmer, Klaus Kinski, Michel Robin, Hélène Surgère en Georges Lucas.

Een dorpsmeisje met muzikale aanleg heeft jarenlang een dubbelleven met stiekeme ontmoetingen met een doofstomme tuinman die haar verwent en spelletjes met haar doet, tot ze zich in toenemende rijpheid van hem afkeert en een studiebeurs krijgt voor het conservatorium. Voor haar vriend is haar vertrek onverdragelijk. Verrassend regiedebuut van een romanschrijfster typeert volwassenen wat al te schetsmatig, maar geeft spanningen en mysteries van de kindertijd een vanzelfsprekende overtuigingskracht, al werkt Kinski (belast door eerdere psychopatenrollen) averechts voor de onschuldige erotiek in hun rituele spelletjes. Palmer is een ontdekking in de titelrol. Landschappen en dorpsmilieu van Noord-Frankrijk dragen meer dan alleen sfeerbepalend bij.

Inspecteur la Bavure

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Coluche, Gérard Depardieu, Dominique Lavanant, Julien Guiomar en Alain Mottet.

Een onhandige politie-inspecteur - die door zijn moeder in het voetspoor van zijn gestorven vader is gedwongen - en een ambitieuze journaliste proberen ieder staatsvijand nummer 1 te pakken te krijgen, die echter met valse identiteit vriendschap met de blunderaar sluit. De combinatie Coluche-Depardieu geeft enige sjeu aan de komedie die het politiesysteem angstvallig spaart en alleen de stuntelende hoofdpersoon op de korrel neemt. De uniformering is ook de enige oorspronkelijkheid aan de voor het overige, afgekloven gags.

Celles qu'on a pas eues

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Michel Aumont, Michel Galabru, Daniel Ceccaldi, Bernard Menez en Jacques François.

Een episodenfilm waarin zes treinpassagiers zich hun catastrofaal afgelopen ervaringen in de liefde herinneren. Thomas probeert zich na zijn ironisch-intieme observaties van familie-wel-en-wee te vernieuwen met dit gevarieerde zesluik, waarvan de sketches zowel romantiek als fantastische horror en zwarte humor bevatten. De film is niet in elk onderdeel even geslaagd, maar de bruuske wisselingen in toon - er zijn zelfs overgangen van kleur naar zwart-wit - geven de film een eigen karakter, waarbij sommige acteurs detoneren door leukdoenerij.

La dérobade

1979 | Drama, Romantiek, Erotiek

Frankrijk 1979. Drama van Daniel Duval. Met o.a. Miou-Miou, Maria Schneider, Daniel Duval, Niels Arestrup en Brigitte Ariel.

Marie (Miou-Miou) prostitueert zich voor haar geliefde die bij andere pooiers in de schuld staat, zodat ze zich vrij moet kopen. Hoewel de film authentiek is, heeft hij de voorspelbaarheid en clichés van de trottoirmelodrama's uit de jaren 1950-60. De regie van Duval valt na zijn vorige persoonlijke films tegen, zijn acteren als de souteneur Gégé is beter. Miou-Miou is bewonderenswaardig als de onderworpen vrouw, die wanhopig aan haar bestaan tracht te ontkomen. Schneider is Maloup, Marie's vriendin bij wie ze haar hart uitstort.

Ils sont grands ces petits

1979 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Joël Santoni. Met o.a. Catherine Deneuve, Claude Brasseur, Claude Piéplu, Jean-François Balmer en Eva Darlan.

De dochter van een verdwenen geleerde is uit haar huis gezet door grondspeculanten en zoekt onderdak bij een jeugdvriend, een uitvinder, wiens miniatuur-robots ze gebruiken om een ondernemer onschadelijk te maken. De dynamische combinatie Deneuve-Brasseur plus een zeer vermakelijke robot die niet onderdoet voor collega's uit STAR WARS kunnen het op één idee steunend scenario niet tot burleske hoogten tillen, zodat de film een optelsom van vermakelijke scènes blijft zonder ondersteunende verhaaltrant.

Duos sur canapé

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Marc Camoletti. Met o.a. Michel Galabru, Marina Vlady, Jean Lefebvre, Bernard Menez en Lorraine Bracco.

Een vrouwelijke tandarts en een advocaat gaan uit elkaar, maar blijven hun praktijk aan huis voortzetten. Zij begint een verhouding met een acteur, hij met een fotomodel, maar de door de secretaris-huisknecht gemanipuleerde intriges leiden tot een verzoening. Deze succesvolle boulevardklucht werd door de schrijver zonder filmervaring zelf geregisseerd en verliest door het gebrek aan tempo en fantasie alles, wat op de planken leuk zou kunnen zijn. De stuurloze acteurs leggen het er veel te dik op, Vlady uitgezonderd.

Courage fuyons

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Catherine Deneuve, Philippe Leroy, Robert Webber en Michel Aumont.

Getrouwde lafaard-uit-familietraditie wordt verliefd op een nachtclubzangeres die hij volgt bij een optreden van haar in Amsterdam, waar ze een hardnekkige en bedreigende achtervolger blijkt te hebben. Hij vlucht terug naar Parijs en veinst tegenover zijn echtgenote geheugenverlies. Hij kan de zangeres niet vergeten die al even laf blijkt als hij. Aanstekelijk acteren - vooral van Rochefort en Aumont als zijn al even benauwde broer - is de voornaamste kwaliteit van het scenario dat een oorspronkelijk idee uitbouwt in al te willekeurige gags, waardoor mogelijke herkenning verloren gaat.

C'est pas moi, c'est lui!

1979 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1979. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Danièle Minazzoli, Aldo Maccione, Valérie Mairesse en Antoinette Poivre.

Een ghost-writer kan niet hebben dat hij geen deel heeft in het succes van de komedie-schrijver voor wie hij werkt. Hij laat zich paaien om voor een Italiaanse ster op locatie in Tunesië een filmscript op maat te schrijven. Fransman Richard heeft beslist komische kwaliteiten, maar als hij zelf de regie ter hand neemt is het door hem afgeleverde werk minder. En vooral als de Italiaan Maccione zijn partner is. Het duo gaat de strijd aan met ergerlijke ongein en weet niet van ophouden, zodat er ook aan het magere verhaaltje absoluut niets meer valt te beleven. Scenario van regisseur Richard en Alain Godard. Camerawerk van Claude Agostini.

Madame le juge: 2 + 2 = 4

1978 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1978. Misdaad van Claude Chabrol. Met o.a. Simone Signoret, Jean-Claude Dauphin, Didier Haudepin, François Perrot en Michel Vitold.

In deze aflevering krijgt Signoret de gelegenheid een rol te spelen van de onderzoeksrechter met een warm moedergevoel. Als de achttien-jarige Ferreux beschuldigd wordt van de dubbele moord op zijn ouders, twijfelt zij eraan of hij schuldig is. Ze bouwt buiten de rechtbank-sfeer een vertrouwensrelatie op met de wees, die de indruk wekt een ongelukkige jeugd te hebben gehad. Finaal bekent hij haar de dader te zijn en uit verveling gehandeld te hebben. Een puik scenario van de regisseur naar de figuren van Raymond Thevenin en sterk spel van de hoofdrollen. De titel slaat op het feit dat een plus een geen twee hoeft te zijn.

Kidnapped

1978 |

Frankrijk/Duitsland 1978. Jean-Pierre Decourt. Met o.a. Aude Landry, Ekkehardt Belle en David McCallum.

Schotland, 1751. Na de dood van zijn vader wordt de zeventienjarige David Balfour naar zijn oom Ebenezer gestuurd, die in de buurt van Edinburgh woont. Ebenezer heeft het op het geld van zijn neef voorzien en hij laat hem door een kapitein op een schip lokken, dat naar Amerika vaart. De bemanning bestaat uit mislukkelingen, maar met rebel Alan Breck kan David het goed vinden.

Je suis timide, mais je me soigne

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Aldo Maccione, Mimi Coutelier, Jacques François en Jacques Fabbri.

Een verlegen bankbediende ziet een schoonheid in de hal van een sjiek hotel en wordt hopeloos verliefd. Samen met een therapeut die drastische methodes toepast om hem zelfverzekerdheid te bezorgen volgt hij haar naar mondaine vakantieplaatsen en stapelt de ene blunder op de andere. Een achtervolging is de rode draad tussen losse episodes van het ongelijksoortig duo (dat zeer weinig leuk op dreef is) met twee grappige eilandjes in een oceaan van flauwiteiten - een gesaboteerde p[KA1]etanque-wedstrijd en het in de maling nemen van een nietsvermoedende klant in een wegrestaurant (Fabbri). Scenario van Richard, Jean-Jacques Annaud en Alain Godard. Claude Agostini stond achter de camera.

David Balfour

1978 | Avonturenfilm, Historische film, Familiefilm

Zwitserland/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Oostenrijk 1978. Avonturenfilm van Jean-Pierre Decourt. Met o.a. David McCallum, Ekkehardt Belle, Aude Landry, Bernhard Wicki en John Carson.

Schotland 1751. Ebenezer Balfour laat zijn neef David (Belle) ontvoeren zodat hij diens erfenis kan inpikken. Hij geeft de opdracht hem te verkopen als slaaf in de Amerikaanse koloni[KA3]en. Onderweg komt het schip in aanvaring met een roeiboot. De enige overlevende is Alan Breck (McCallum), die op weg was naar Frankrijk om een leger samen te stellen dat de rechtmatige Schotse koning terug op de troon kan zetten. De kapitein wil Alan doden en diens geld stelen, maar David kan hem redden. De twee worden beste maatjes. Ze verzeilen terug op de Schotse kust, waar ze getuige zijn van de moord op de `Rode Vos`, een geduchte tegenstander van de rebellen. David, Alan en een oom van Alan worden van de moord beschuldigd. Ze worden vogelvrij verklaard. Ze krijgen hulp van de mooie Catriona (Landry). Goed gemaakte bewerking van de meermaals verfilmde romans Kidnapped en David Balfour van Robert Louis Stevenson. Uitstekende ontspanning voor een jong publiek, maar ook ouderen zullen er volop van genieten. De decors zijn levensecht en de kostuums een lust voor het oog. Ondanks de lengte zit verveling er niet in dank zij de wervelende avonturen van het tweetal. Walter Ulbrich en Peter Graham Scott bewerkten de klassiekers. Knappe fotografie van Brian Morgan. Uitgezonden in vier delen.

Confidences pour confidences

1978 | Drama, Komedie

Frankrijk 1978. Drama van Pascal Thomas. Met o.a. Anne Caudry, Daniel Ceccaldi, Henri Crémieux, Michel Galabru en Laurence Lignières.

Kroniek van arbeidersgezin met drie dochters tijdens jaren vijftig en zestig waarbij volwassenen worden van de meisjes en hun huwelijken en zelfstandigheid niet zonder pijn en problemen verlopen. Uit kleine details en gebeurtenissen opgebouwde film heeft door situering in Parijs minder warmte dan Thomas' eerdere platte-landskomedies, maar behoudt diens persoonlijke onnadrukkelijke aanpak met bittere poëzie en humor. Daarnaast een overtuigend tijdsbeeld.

Cause toujours, tu m'intéresses

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Marielle, Christian Marquand, Nathalie Courval en Jacques François.

Een gescheiden veertiger draait een willekeurig telefoonnummer en krijgt een even eenzame leeftijdgenote aan de lijn. Hun gesprekken worden voortgezet, tot er een afspraak zal komen. De man aarzelt, uit angst niet te beantwoorden aan de verwachtingen, maar zoekt toch contact onder een andere identiteit. Nogal mager en voorspelbaar uitgewerkte komedie wordt gemaakt èn gebroken door het duo Girardot-Marielle dat melancholie en zelfspot goed aangeeft, maar na de zoveelste keer wordt het vervelend. Scenario van Francis Veber. Camerawerk van Gérard Hameline.

Un oursin dans la pôche

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Brigitte Gruel, Darry Cowl, Michel Duchaussoy, René Lefèvre en Bernard Menez.

Een meisje in geldnood komt in contact met een uitvinder van automatische muziekinstrumenten waarvan een wereldvreemde jonge miljonair met ambities als componist de voornaamste afnemer is. Een op bijna alle punten mislukte poging van Thomas om zijn observatie-humor te combineren met een aanpak van traditionele filmkluchtigheid. De grappen komen niet van de grond, de uiteenlopende acteurs harmoniëren niet. Slechts een paar aardige scènes en dan nog alleen in het begin van de film. Het scenario is van Jacques Lourcelles en regisseur Thomas.

Nous irons tous au paradis

1977 | Komedie, Drama

Frankrijk 1977. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Claude Brasseur, Guy Bedos, Victor Lanoux en Danièle Delorme.

Vier vrienden hebben allemaal zo hun problemen, vooral met vrouwen. Verteller en hoofdpersonage Etienne vindt een foto waarop zijn vrouw een onbekende man omhelst en verder zijn er complicaties met moeders, bazinnen, uit de kast komen en het naderen van de middelbare leeftijd. Ze kopen een rustig leuk weekendhuisje, dat, als een luchtvaartstaking afgelopen is, vlak bij de startbaan van een druk vliegveld blijkt te liggen. Vervolg op de hit 'Un eléphant ça trompe énormément', minder leuk maar kreeg toch César-nominaties voor script en beste film.

La zizanie

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Louis de Funès, Annie Girardot, Julien Guiomar, Maurice Risch en Jacques François.

De burgemeester van een klein plaatsje is tevens de fabrikant van bestrijdingsmiddelen voor milieuvervuilende stoffen. Een grote opdracht uit Japan noodzaakt hem tot snelle uitbreiding van zijn bedrijf tot in zijn woning en de plantenkas van zijn vrouw. Ze verlaat het huis en stelt haar tegenkandidatuur bij verkiezingen. De rumoerige klucht laat de meeste mogelijkheden van het gegeven liggen en geeft alleen de bekende driftbuien van De Funès alle kansen.

La raison d'état

1977 | Thriller

Italië/Frankrijk 1977. Thriller van André Cayatte. Met o.a. Jean Yanne, Monica Vitti, Michel Bouquet, François Périer en Jean-Claude Bouillon.

De Franse wapenindustrie krijgt een grote order van een Afrikaanse staat die bedreigd wordt door een naburig land. Met dit land zijn ook al clandestien onderhandelingen gaande over wapenleveranties. Een geleerde krijgt hier lucht van en schakelt zijn assistente in om bij de coördinator gegevens over de wapensmokkel los te krijgen en het schandaal in de openbaarheid te brengen. Onthullingen over malversaties binnen de op twee na machtigste militaire industrieën ter wereld worden helaas opgeklopt met melodramatische privé-intriges. Voor wie daar doorheen kan kijken, toch een beklemmende film met toespelingen op het Frankrijk anno 1977. Goed geacteerd bovendien. Twintig jaar later nog steeds actueel. Scenario van regisseur Cayatte, Jean Curtelin en Jean-Marie Guillaume. Camerawerk van Armando Nannuzzi.

L'animal

1977 | Komedie, Actiefilm, Drama

Frankrijk 1977. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Raquel Welch, Dany Saval, Jane Birkin en Johnny Hallyday.

De onuitstaanbare, verwijfde acteur Bruno Ferrari (Belmondo) doet zijn stunts niet zelf, daarvoor wordt stuntman Mike Gaucher (ook Belmondo) ingehuurd. Die is sympathiek maar niet erg capabel, krijgt niet erg veel betaald en heeft het mede daardoor helemaal verprutst bij vriendin Jane Gardner (Welch). Hij probeert haar terug te winnen. Iets gedateerde, weinig diepgravende slapstick waarin Belmondo zich op 44-jarige leeftijd helemaal kan uitleven, hij deed veel van zijn stunts zelf. De film deed het in Frankrijk goed aan de kassa. Welch is charmant en leuk. Gastrollen van Jane Birkin, Johnny Hallyday en Claude Chabrol.

Un éléphant ça trompe énormément

1976 | Komedie, Drama

Frankrijk 1976. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Danièle Delorme, Anny Duperey, Guy Bedos en Victor Lanoux.

Étienne (Rochefort) is een gelukkig getrouwde man, in tegenstelling tot z'n vrienden, die allemaal vreemdgaan. Maar op een dag raakt hij geheel in de ban van een fotomodel (Delorme): hij moet en zal haar ontmoeten en het hof maken. Levendige komedie van acteur-regisseur Robert, die ook onder meer het tweeluik La gloire de mon père en Le château de ma mère op zijn naam heeft staan. Film kreeg een vervolg, Nous irons tous au paradis, en een Amerikaanse remake, The Woman in Red, die het overigens niet haalde bij het origineel.

Le jouet

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Pierre Richard, Michel Bouquet, Fabrice Gréco, Suzy Dyson en Michel Aumont.

In zijn regiedebuut serveert Veber de ingrediënten die zijn daaropvolgende komedies tot kassuccessen zullen maken en Pierre Richard de sterstatus bezorgen. Laatstgenoemde bouwt zijn typische rol van aimabele schlemiel uit Le grand blond avec une chaussure noire gewiekst uit. Journalist François Perrin (een naam die Veber vaker voor een personage gebruikt) neemt noodgedwongen een ongemakkelijk baantje op zich: levend speelgoed voor het even verwende als ongelukkige zoontje van de miljardair in wiens zakenimperium Perrin een figurant is. Kleurrijke jaren zeventig-goedgevoelfilm voor het ganse gezin.

La surprise du chef

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Hubert Watrinet, Annie Colle, Papinou, Virginie Thévenet en Marylène Gars.

De hoofdredacteur van een modieus vrouwentijdschrift komt zijn jeugdvriendin Papinou uit de provincie tegen die zo'n vage anonieme kokkin in een zelfbedieningsrestaurant is geworden. Hij gaat proberen van haar een ster te maken. Een zeer onsamenhangende, slecht in elkaar zittende film met herinneringen aan het leven in een klein dorpje en een niets ontziende satire op de hedendaagse keukensterren, in dit geval de zogenaamde uitdenkers van de 'nouvelle cuisine', Gault en Millau. De film, die zwaar heeft te lijden onder de oppervlakkige anecdotes, gaat volledig de mist in. Ook bekend als LES LARMES DE CROCODILE.

L'aile ou la cuisse

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Claude Zidi en Vladimir Cosma. Met o.a. Louis de Funès, Julien Guiomar en Coluche.

Culinaire satire, vader-zoondrama en situatiekomedie ontmoeten elkaar in deze vermakelijke Zidi-film. Waarin de gevreesde gastronomenpaus Charles Duchemin (De Funès) het opneemt tegen Jacques Tricatel (Guiomar), gewiekst poenschepper dankzij zelfbedieningsrestaurants met goedkope lopendebandkost. Duchemins andere kopzorg: zoon Gérard (Coluche) wil hem niet opvolgen, maar circusclown worden. Het hoofdthema kwaliteitsvoedsel versus instantprak, in een geestige fabriekscène stripachtig in beeld gebracht, wordt in de 21ste eeuw deprimerend actueler. Komiek grootmeester De Funès, tijdens de opnamen op streng dieet, heeft gouden momenten wanneer hij etablissementen gaat keuren.

Dracula père et fils

1976 | Komedie, Horror

Frankrijk 1976. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Christopher Lee, Bernard Menez, Catherine Breillat, Marie-Hélène Breillat en Mustapha Dali.

Dracula is uit Transsylvanië verjaagd en komt in het hedendaagse Parijs waar hij emplooi vindt als ster in griezelfilms. Zijn zoon is maar een halve vampier en nauwelijks bloeddorstig. Als gastarbeider wordt hij verliefd op een jonge vrouw die sprekend lijkt op de grote liefde van zijn vader. Deze parodie op het horrorgenre heeft talrijke verrassende vondsten, ietwat ontsierd door leukdoenerij van Menez. Lee speelt zijn bekende personage bloedserieus en is daardoor wel zo grappig. Het scenario is van regisseur Molinaro, Alain Godard, Jean-Marie Poiré naar de roman Paris-Vampire van Claude Kotz. Het camerawerk is van Alain Levent.

A chacun son enfer

1976 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1976. Drama van André Cayatte. Met o.a. Annie Girardot, Bernard Fresson, Hardy Krüger, Stéphane Hillel en Fernand Ledoux.

Het dochtertje van een bourgeois-gezin is ontvoerd en terwijl de moeder de losprijs wil betalen, heeft de krenterige vader de politie al ingeschakeld. Pers en media storten zich op het ouderpaar, zeker als het lijk van het kind gevonden wordt. Pamflet tegen de ongevoeligheid van pers, politie en de nieuwsgierige massa, ten opzichte van slachtoffers van misdaad. Het wordt grotendeels ontkracht door gezochte en niet uitgediepte motivatie - de dader blijkt de verwaarloosde en jaloerse zoon uit een eerder huwelijk van de vrouw die zichzelf en hem uit schuldbesef te pletter rijdt - zodat het resultaat niet meer is dan het zoveelste (goed maar ongenuanceerd geacteerd) melodrama.

Un couple parmi tant d'autres mais...si pervers

1975 | Erotiek

Frankrijk 1975. Erotiek van Jean-Paul Marise. Met o.a. Georges Guérat, Odile Palombo, Patrice Pascal, Gregory Szernoevez en Jacqueline Laurent.

Een reeks uiteenlopende bedscènes rond een of ander onduidelijk thema, dat met een echtscheiding te maken heeft, en die is aangevraagd om hoger op te komen. De toon doet aan alsof het om een komedie gaat, en het geheel is dermate slordig afgewerkt, dat geen hond in dit verhaal gelooft. Jean-Paul Marise is een pseudoniem voor Daniel Godaert.

Les Oeufs brouillés

1975 | Komedie

Frankrijk 1975. Komedie van Joël Santoni. Met o.a. Jean Carmet, Jean-Claude Brialy, Anna Karina, Michael Lonsdale en Michel Aumont.

De directeur public relations van de Franse regering wil de president een populair image geven door hem op een reis door Frankrijk te laten vergezellen door de 'gemiddelde Fransman'. De opzet lukt, maar mèt de goodwill van de president is ook het aanzien van de metgezel gestegen, die het niet kan verwerken daarna afgedankt te worden. Deze sociale satire naar Italiaans voorbeeld blijft ietwat vrijblijvend, omdat in plaats van de politiek zelf politieke gebruiken tot doelwit zijn genomen: bijzaken in plaats van hoofdzaken. Het scenario is voldoende geestig om de acteurs amusante en niet al te overtrokken karikaturen te laten spelen. De titel verwijst naar het lievelingskostje van Giscard d'Estaing.

Le téléphone rose

1975 | Komedie, Drama

Frankrijk 1975. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Mireille Darc, Pierre Mondy, Daniel Ceccaldi, Michael Lonsdale en Gérard Hérold.

Een Amerikaanse onderneming die een fabriek in de provincie wil opkopen tracteert de ondernemer op een uitje met een call- girl zonder dat hij dat direct doorheeft. De verwikkelingen zijn voorspelbaar in een toneelmatige film, met sympathieke acteursprestaties. Scenario van Francis Véber.

Catherine et Cie.

1975 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1975. Komedie van Michel Boisrond. Met o.a. Jane Birkin, Patrick Dewaere, Jean-Pierre Aumont, Jean-Claude Brialy en Vittorio Caprioli.

Jonge Engelse in Parijs trekt aandacht van uiteenlopende hitsige heren en besluit vennootschap op te richten met zichzelf als bedrijfskapitaal. Dat heldin aandelen in zichzelf verhandelt is nieuwe variant in doorsnee pikante komedie waarin charme van Birkin en elan van tegenspelers onvoldoende ruimte kregen van scenario.

Le retour du grand blond... avec une chaussure rouge

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Pierre Richard, Mireille Darc, Jean Rochefort, Michel Duchaussoy en Jean Carmet.

In zekere zin het vervolg van LE GRAND BLOND AVEC UNE CHAUSSURE NOIRE. Bij een onderzoek naar de dood van een geheim agent valt de verdenking op een verstrooide musicus. Scenarioschrijver was Francis Veber.

Le Chaud lapin

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Bernard Menez, Claude Barrois, Daniel Ceccaldi, Brigitte Gruel en Jeanne Maud.

Rokkenjager laat zich door oude schoolvriend overhalen om mee te gaan met vakantie met diens familie, aangelokt door verhalen over mooie schoonzusters. In het buitenhuis wordt hij wel ongewild klaagpaal voor alle huwelijks- en generatieconflicten, maar met geen van zijn veroveringsmanoeuvres komt hij ver. Satirische zedenkomedie onderscheidt zich door authentiek beeld van mislukkend vakantieplezier met ongedurige kinderen en onwennigheid van stedelingen in de natuur. Menez als komische versierder heeft beperkt repertoire aan grimassen, waardoor andere rollen het van hem winnen.

La moutarde me monte au nez

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Pierre Richard, Jane Birkin, Claude Piéplu, Vittorio Caprioli en Henri Guybet.

Een verstrooide jonge leraar schrijft zowel politieke speeches voor zijn reactionaire vader als sensatie-journalistiek voor een bevriende reporter. De verwisseling van die teksten gecombineerd met filmopnamen in de omgeving van het stadje, leiden tot een opeenhoping van complicaties. Een van de betere Richard-komedies omdat ruime aandacht is gegeven aan de personages om hem heen, zodat alle grappen niet uitsluitend voortkomen uit zijn overbekende verstrooidheid. Caprioli als temperamentvol filmregisseur is een gave karikatuur. Het scenario is van regisseur Zidi, Pierre Richard en Michel Fabre. Het camerawerk is van Henri Decae.

La course à l'echalote

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Claude Zidi en La. Met o.a. Pierre Richard, Jane Birkin, Michel Aumont, Claude Dauphin en Amadeus August.

Een bank-employé die door verliefdheid verstrooid is, laat zich de papieren van de eigendomsoverdracht van een nachtclub ontfutselen. Een travestie-danser bemachtigt ze en gaat in vermomming ermee van door. Deze achtervolgingskomedie heeft te veel onwaarschijnlijkheden en te weinig geslaagde grappen waardoor acteurs geforceerd leuk moeten doen. De producent van de film, Christian Fechner, was indertijd de eigenaar van travestie- nachtclub Alcazar in Parijs, maar ook daarvan wordt een flauwe karikatuur gemaakt. Scenario van de regisseur, die werd bijgestaan door Michel Fabre en Jean-Luc Voulfow. Gedraaid in Scope-couleurs.

La Virée superbe

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Gérard Vergez. Met o.a. Roger Mirmont, Anne Jousset, Yves Wecker, Mohamed Boumeghra en Hervé Lasseron.

Het weekend van de veertiende juli, zoals beleefd door een 'nozem' uit een Parijse voorstad. Dankzij heel veel stommiteiten, met als doel 'zich te laten gelden', komt hij tragisch aan zijn einde bij een motorongeluk tijdens een politie-achtervolging. Naar aanleiding van een ware gebeurtenis, gevolg van de bij adolescenten altijd aanwezige paradoxale combinatie van levensdrift en zelfmoordneigingen, heeft Vergez een concessieloze en verrassend realistische film gemaakt. Zó verrassend realistisch dat de censuur er de grootste moeite mee heeft gehad. Sedertdien is de filmmaker ontmoedigd teruggekeerd naar het toneel en de televisie.

La Rivale

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Sergio Gobbi. Met o.a. Bibi Andersson, Jean Piat, Geneviève Fontanel, Valentine Tessier en Maurice Biraud.

Door een toevallig onderschept telefoontje ontdekt een vrouw dat haar echtgenoot al jaren een tweede leven heeft met een vriendin. Met een slimme strategie lukt het haar het vertrouwen te winnen van haar rivale die tegen haar minnaar allerlei nieuwsgierigmakende verhalen over haar vertelt. De charme en vlotte inzet van de acteurs weten deze burgerlijke, voorspelbare liefdeskomedie nauwelijks van de mufheid te redden.

La Gueule de l'emploi

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Roulland. Met o.a. Evelyne Buyle, Jean Carmet, Darry Cowl, Georges Géret en Jacques Legras.

Twee mislukte komedianten die platzak zijn (ze hebben niet het juiste uiterlijk voor een baan), halen schurkenstreken uit, waarbij ze gebruik maken van hun ervaring als acteur. Om te beginnen geven zij zich uit voor beroemde fijnproevers (lachwekkende scène met Jean Carmet als kok) en zij eindigen als echte kopstukken. Eenmaal zeer rijk geworden, krijgen zij belangrijke functies in staatsdienst toebedeeld, aangezien ze 'er nu het juiste uiterlijk voor hebben'. Ongetwijfeld een film die onder vrienden is gemaakt, maar het is een vrolijke, fantasievolle komedie en een tamelijk scherpe satire op de hedendaagse samenleving.

Dupont Lajoie

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Yves Boisset. Met o.a. Jean Carmet, Ginette Garcin, Jean-Pierre Marielle, Pascale Roberts en Pierre Tornade.

Een Parijse caf[KA1]ehouder brengt met zijn gezin de vakantie door op een camping waar de dochter van een bevriend echtpaar zijn begeerte wekt. Hij verkracht haar en vermoordt het meisje daarna in paniek. De verdenking en de agressie richten zich onmiddellijk op de Arabische gastarbeiders zodat de dader vrijuit gaat. De film blijft aanvankelijk in gemoedelijke ongeintoon van een burgerlijke klucht (met uit dat genre bekende acteurs), waardoor de doorbraak van de frustratie, agressie en racisme vervolgens des te harder aankomt. Carmet belichaamt in de titelrol al die aspecten ideaal.

Salut l'artiste

1973 | Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Marcello Mastroianni, Françoise Fabian, Carla Gravina, Jean Rochefort en Evelyn Buyle.

Een tweede-rangsacteur moet zich dagelijks van de ene kleine schnabbel naar de andere haasten, om aan de kost te komen. De weinige resterende tijd moet hij verdelen tussen zijn gezin en zijn vriendin. Een sympathieke film over mensen en aspecten van 'het vak' die nooit aandacht krijgen. Jean Rochefort speelt een collega acteer-sloeber.

Pleure pas la bouche pleine

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Annie Colé, Frédéric Duru, Bernard Menez, Jean Carmet en Christiane Chamarat.

Zestien-jarig dorpsmeisje Col[KA1]e uit de Poitou (Z.W. Frankrijk) heeft vage aspiraties naar een ander leven waar haar degelijke vriendje Duru, een monteur die van fietsen houdt, uit de omgeving niet in past. Tijdens zijn militaire dienstplicht laat ze zich zonder gewetensbezwaar ontmaagden door stedeling Menez, waarna ze de soldaat tijdens zijn verlof weer liefderijk ontvangt na eerst haar moeder in vertrouwen te hebben genomen. De onnadrukkelijk maar met rijkdom aan details geobserveerde situatie- en familieschets heeft vanzelfsprekende humor en zwartere elementen, zonder dat ze aangedikt worden. Hoewel de film enigszins gedateerd is door zijn vormgeving, spreekt hij vijfentwintig jaar na dato nog steeds aan. Scenario van Roland Thomas, Suzanne Schiffman en regisseur Thomas. Fotografie van Colin Monnier.

Les aventures de Rabbi Jacob

1973 | Komedie

Italië/Frankrijk 1973. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Louis de Funès, Suzy Delair, Marcel Dalio, Claude Giraud en Renzo Montagnani.

Onderweg naar de bruiloft van zijn dochter krijgt de conservatieve, xenofobe zakenman Victor Pivert een auto-ongeluk en een aanvaring met Palestijnse gewapende strijders, waarna hij om het vege lijf te redden zich als rabbi verkleedt. Twee weken voor de première brak de Yom Kippoer-oorlog uit, wat deze komedie van Louis de Funès, waarin vrijmoedig allerlei beladen politieke onderwerpen aan worden gesneden, plotseling aardig controversieel maakte. Wie daar overheen kan stappen, kan genieten van een ouderwets leuke komedie, met een enorm hoge grapdichtheid.

La Dernière bourrée à Paris

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Raoul André. Met o.a. Patricia Lesieur, Tony Kendall, Francis Blanche, Roger Coggio en Annie Cordy.

Onder invloed van de film LAST TANGO IN PARIS is de fantasie van een studente op hol geslagen. Ze verwart een Amerikaanse weduwnaar, die ze toevallig in een leeg appartement ontmoet, met Marlon Brando. Deze heeft echter potentieproblemen en vlucht voor haar avances. Deze banale parodie op Bertolucci's film moet het vooral hebben van dubbelzinnige grappen over boter - de held heeft een zuivelfabriek geërfd -, die nooit leuk worden, evenmin als de bekende reeks tweederangskomieken die op klompen door hun amechtige scènes baggeren.

Raison du plus fou,La

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van François Reichenbach. Met o.a. Raymond Devos, Patrick Penn, Paula Moore, Alice Sapritch en Jean Carmet.

Psychiatrische patiënten worden verliefd op elkaar en vluchten naar de Middellandse Zee, begeleid door een verpleger en achtervolgd door de directrice en haar man. Uitstekende rollen van Devos - die de dialogen schreef - en Carmet, maar het liefdespaar is zeer wezenloos. De bekende acteurs die ze onderweg ontmoeten, dragen weinig bij tot het slagen van de film.

Les malheurs d'Alfred

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Anny Duperey, Pierre Mondy, Yves Robert en Jean Carmet.

Een pechvogel vanaf zijn geboorte besluit op zijn dertigste zelfmoord te plegen. Een tv-omroepster met liefdesverdriet wil zich op hetzelfde moment verdrinken. Richard doet als regisseur de zwarte humor van het scenario van Roland Topor onvoldoende recht, maar krijgt als komisch acteur meer pittige grappen dan bij hem gebruikelijk.

Les Zozos

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Frédéric Duru, Edmond Raillard, Daniel Ceccaldi, Jacques Debary en Serge Rousseau.

Interne lyceumleerlingen hebben ondanks verschil in milieu en studieresultaten een gezamenlijke interesse: meisjes. Ondanks hun fantasieën en opschepperijen blijkt het moeilijk om de daad bij het woord te voegen, zelfs tijdens vakantie samen in Zweden. De rake observering van adolescenten in en buiten school combineert vanzelfsprekende humor met poëzie en ietwat melancholie over onvermijdelijke teleurstellingen. Het succes van de film had een hele reeks van banale puberteitskomedies tot gevolg.

Les Grands sentiments font les bons gueuletons

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Michel Berny. Met o.a. Michel Bouquet, Jean Carmet, Anicée Alvina, Michael Lonsdale en Anouk Ferjac.

Buren in een modern appartementengebouw zijn tegelijk in beroering door de begrafenis van de grootmoeder uit de ene familie en de bruiloft van de dochter in de andere. Reünies en drank leiden in beide gevallen tot ophalen van oud zeer en de huisvaders treffen elkaar in de wijnkelder en zoeken wederzijds troost voor hun besef van middelmatigheid en mislukking. Deze effectief onaangename karakterstudie levert bittere humor op, zonder dat de situaties of personages geforceerd hoeven te worden. De debutant laat de film naar het einde toe te zeer vertragen maar zijn observatievermogen geeft de sterke rolbezetting alle kansen.

Le grand blond avec une chaussure noire

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Pierre Richard, Mireille Darc, Bernard Blier, Jean Rochefort en Colette Castel.

Hoogst vermakelijke, nu eens stripachtige en dan weer Brits-droogkomische spionagefilmparodie waarin iedere rol uitmuntend is bezet. In het ingenieuze, sardonisch met toeval en willekeur spelende verhaal van Francis Véber - later als scenarist-regisseur zeer succesvol - raakt de verstrooide violist François Perrin verzeild in de vileine vete tussen twee spionagechefs. Richard is de sympathieke superstuntel, Mireille Darc de agente die hem moet verleiden. Darcs zwarte cocktailjurk met het memorabel diepe rugdécolleté nestelde zich in het Franse collectieve geheugen en werd zelfs een museumstuk.

Le distrait

1970 | Komedie

Frankrijk 1970. Komedie van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Bernard Blier, Maria Pacôme, Paul Préboist en Catherine Samie.

De onhandige Pierre Malaquet weet dankzij zijn moeder een baantje te krijgen bij een reclamebureau. Hij is behoorlijk creatief, maar opnames van zijn reclamespots lopen steevast in het honderd, met verontwaardigde reacties van het publiek als resultaat. Op een dag ontmoet hij de dochter van een belangrijke cliënt. Geestige komedie, regiedebuut van hoofdrolspeler Richard (Le Grand Blond avec une chaussure noire, 1972). Leuk mengsel van fysieke humor en absurdisme op z’n Frans. Bernard Blier is de amoureuze baas van het reclamebureau.

Clérambard

1969 | Komedie

Frankrijk 1969. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Gérard Lartigau en Dany Carrel.

Graaf Hector de Clérambard, cholerische misantroop met schuldenberg, drijft vanuit het vergammelende familiekasteel een textielatelier. Op het armeluismenu: vers geschoten honden en katten. Na de ontmoeting met een dierenliefde predikende monnik die hij voor Sint Franciscus van Assisi houdt, gaat het roer radicaal om. Jean-Loup Dabadie en Robert bewerkten Marcel Aymés satirische theaterstuk uit 1950 tot tijdgeesttypische post-'68-anarchie; in zekere zin is dit het vileine contrapunt tot het Robert-Noiret-juweel Alexandre le Bienheureux. Marie Laforêt zingt de fijne Vladimir Cosma-/Dabadie-compositie 'La ballade de Clérambard'.

Maldonne

1968 | Thriller

Frankrijk/Italië 1968. Thriller van Sergio Gobbi. Met o.a. Pierre Vaneck, Elsa Martinelli, Robert Hossein, Jean Topart en Roger Coggio.

Een berooide pianist laat zich strikken om door te gaan voor de overleden echtgenoot van een vrouw die anders een erfenis misloopt. In werkelijkheid leeft de man nog, een ex-nazi die door Israëli's gezocht wordt. Deze misdaadintrige met vele dubbele bodems van het duo Boileau-Narcejac kreeg een troebele verfilming, met overmatige aandacht voor sadistische elementen.

Alexandre le bienheureux

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Françoise Brion, Marlène Jobert, Paul Le Person en Jean Carmet.

Tien jaar heeft hij hard gewerkt op de boerderij, gekoeioneerd door zijn ijzige echtgenote. Na haar dood doet Alexandre het radicaal anders: hij stapt in bed en komt er niet meer uit. En is ingelukkig. Zijn veelzijdige hondje zorgt voor de rest. Philippe Noiret heeft in deze luchtige komedie van scenarist-regisseur Robert een hartveroverende rol als de goedmoedige luiaard die zijn dorpsgenoten met jaloersmakend nietsdoen de gordijnen in jaagt. Robert wisselt slimme dialogen en lichte satire af met romantische beelden van het Franse platteland.