Lily Boulogne

Acteur

Lily Boulogne is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

Les blessures assassines

2001 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2001. Misdaad van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Sylvie Testud, Julie-Marie Parmentier, Isabelle Renauld, Dominique Labourier en Jean-Gabriel Nordmann.

In 1932 werd Frankrijk opgeschrikt door een beestachtige dubbele moord, die naderhand heel wat inkt uit de pennen (o.a. Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir) heeft laten vloeien en inclusief deze rolprent al drie keer verfilmd is - LES ABYSSES (1963) van Nico Papatakis en SISTER MY SISTER (1994) van Nancy Meckler; officieus als LA CER[KA1]EMONIE (1995) van Claude Chabrol en verder tot het toneelstuk [KL]Les bonnes[KLE] bewerkt door Jean Genet, die de rollen omdraaide. De 28-jarige Christine (Testud) en haar 22-jarige zus L[KA1]ea Papin (Parmentier) hebben hun werkgeefster Madame Lancelin (Labourier) en haar dochter Genevi[KA2]eve (Donnio) vermoord. Monsieur Lancelin (Nordmann), een succesvolle advocaat, heeft ervoor gezorgd dat men korte metten maakte met het tweetal en in 1933 werden de zusters Papin na een proces van [KA1]e[KA1]en dag veroordeeld tot de guillotine. De zusters Papin hadden geluk, want de doodstraf voor vrouwen werd automatisch omgezet tot levenslang. Christine stierf na vier jaar in een inrichting. L[KA1]ea overleefde, maar toen ze 88 was en deze film uitkwam, begreep zij na een beroerte niet meer wat er in de buitenwereld gaande was. De meisjes hadden een verschrikkelijke jeugd gehad en werden door hun hardvochtige, wraakzuchtige moeder Cl[KA1]emence (Renauld) uit werken gestuurd om geld te verdienen. Hun zuster Emilia (Guille), ontsnapte de dans en ging het klooster in. Christine had dit ook gewild, maar mocht het niet. Na een reeks van onplezierige werkhuizen, waar zij werden uitgebuit en misbruikt door de heren des huizes, kwam het duo terecht bij de familie Lancelin. Madame was niet ongeschikt tegen hen en bedoelde het goed, en gaf hen de genegenheid die zij in hun jeugd hadden gemist. Als zij echter in een boze bui was, ging zij met een witte handschoen over de meubels, en trok een bedrag af van hun loon als ze bijvoorbeeld een bord hadden gebroken. Het verhaal ging indertijd dat Christine en Léa een incestueuze relatie hadden en dat Madame Lancelin hen daarbij betrapt had. Om ontdekking en schandaal te voorkomen moesten moeder en dochter Lancelin tot zwijgen gebracht worden. Primitief gedacht, maar wel gedaan. Nadat de zusjes hun taak hadden voltooid, wachtten ze op de gendarmerie om hen weg te halen. De verfilming van Denis, die dertien jaar lang niet meer achter de camera had gestaan, is sober en afstandelijk. Hij zet de kijker geen moment op het verkeerde been, manipuleert geen feiten en zoekt geen sensatie. De hoofdrollen Testud en Parmentier zijn bijzonder goed en je voelt als het ware hun lijden. Je moet wel geïnteresseerd zijn in het geval en van een psychologisch drama houden. Het scenario is van regisseur Denis en Michèle Halberstadt naar de roman L'affaire Papin van Paulette Houdyer. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre. De film heeft geen muziekscore en dat strekt de makers tot eer. De vormgeving is mooi en de film die naar Amerika gebracht werd haalde daar nog eens 225.390 dollar op. In Frankrijk kwamen er bijna driehonderdduizend bezoekers - het lijkt veel, maar is weinig voor dit land.

Le battement d'ailes du papillon

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Firode. Met o.a. Audrey Tautou, Faudel, Eric Feldman, Eric Savin en Lysiane Meis.

De gedachte die achter deze film ligt, is dat een vlinder boven de Atlantische Oceaan een orkaan kan veroorzaken boven de Stille Oceaan (en omgekeerd). Met andere woorden regisseur Firode heeft met een aaneenschakeling van gebeurtenissen en diverse personages een film gemaakt die tot een climax komt zonder een echt hecht verhaal. Normaal gesproken gaat zo`n vlieger niet op, maar in dit geval is het Firode best gelukt dankzij de hoofdpersonages van Ir[KA2]ene (Tautou), die in de metro te horen krijgt dat d[KA1]it de dag is waarop ze de grote liefde zal ontmoeten - het is Youn[KA2]es (Faudel), die op dezelfde dag jarig is en praktisch naast haar zit, maar de wagon uitstapt en de andere kant opgaat. Vervolgens spelen zich allerlei gebeurtenissen af, waardoor het tweetal bij elkaar komt. Ook de bijrollen, die hier bijna even belangrijk zijn als de hoofdrollen, schenken de kijker voldoening als hij kennis maakt met hun dagelijkse, gewone leven. Voordat je het weet, is de tijd voorbij. De muziek van Peter Chase ondersteunt het geheel op een efficiënte wijze. Tautou zou een jaar later heel bekend worden als Amélie in de fantastische hit LE FABULEUX DESTIN D'AMÉLIE POULAIN. Faudel is van huis uit een begenadigd zanger en in Frankrijk populair; hij speelt hier zijn eerste filmrol en doet het goed. Het scenario is van regisseur Firode. Het camerawerk is van Jean-René Duveau.

Plus qu'hier, moins que demain

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Laurant Achard. Met o.a. Alexis Perret, Daniel Isoppo, Lily Boulogne, Pascal Cervo en Laetitia Legrix.

De familie die het onderwerp is van Laurent Achards film is tamelijk melodramatisch van aard: vader is een zuipschuit, moeder een sterke, vastberaden en krachtdadige tante. De rusteloze tienerdochter Françoise houdt van haar neefje Bernard - een goed excuus om bij haar ouders en haar broertje Julien te blijven, onderwijl dromend van een toekomst met meer muziek erin, een bestemming die past bij haar zestien jaren en haar tieneridolen. In het tuinhuisje woont een sexy Arabier die de klusjes in huis opknapt. Dan komt na lange afwezigheid de nogal opgefokte oudste dochter Sonia thuis, die alle details van de getroubleerde familiegeschiedenis komt oprakelen. Achard vertelt dit verhaal in een gecontroleerde visuele stijl die weliswaar lyrische momenten kent, maar over de hele linie houdt hij de melodramatische elementen van het verhaal binnen de perken door afstandelijk camerawerk, daarbij geholpen door de uitstekende vertolking van de 'off-beat' personages.

Plus qu'hier moins que demain

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Laurent Achard. Met o.a. Martin Mihelich, Laëtitia Legrix, Mireille Roussel, Pascal Cervo en Lily Boulogne.

Vlijmscherp portret van een gezin uit de Franse provincie, waarin twee zusters centraal staan: Fran[KA10]coise (Legrix), nog een tiener en haar getrouwde zuster Sonia (Roussel). Fran[KA10]coise die aardig uit de kluiten gegroeid is, lonkt een beetje naar haar zelfzuchtige neef Bernard (Cervo). Sonia keert dan juist terug naar huis met haar man en een baby. Sonia heeft een moeilijk verleden achter de rug (o.a. een poging tot zelfmoord) en rijt nu allerlei oude wonden open, waardoor de drankzucht van hun vader een ondraaglijk extra probleem wordt voor hun vastberaden moeder. De film met een scenario van regisseur Achard en Ricardo Muños, is doolfhofachtig, maar wie het geduld opbrengt om het te volgen, heeft achteraf een tamelijk voldaan gevoel. Een mooie rolprent met behoorlijke spelprestaties, die op het festival van Rotterdam bekroond werd met de Tiger Award. Hij is echter niet voor iedere kijker weggelegd. Het camerawerk is van Philippe van Leeuw.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Lily Boulogne op televisie komt.

Reageer