Marcel Ophüls

Regisseur, Acteur, Scenarist

Marcel Ophüls is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 10 films gevonden.

Veillées d'armes

1994 | Documentaire

Duitsland/Frankrijk 1994. Documentaire van Marcel Ophüls.

Marcel Ophüls begaf zich naar Bosnië om in een tweedelige film te laten zien hoe journalisten en oorlogscorrespondenten er werken. Het eerste deel vertelt over beroemde voorgangers, die hun werk deden tijdens de Spaanse Burgeroorlog, WO II, in Vietnam of Libanon, aan de hand van beelden uit die oorlogen. De risico's, heldendaden en ook de trucjes worden geanalyseerd. Dan zijn de journalisten in Bosnië aan de beurt. Het tweede deel bevat gesprekken tussen de correspondenten, over kogelvrije vesten, objectiviteit, de betrekkingen met de verschillende partijen, de vormen van censuur en zelfcensuur in Bosnië en tijdens de Golfoorlog. De film bevat tevens beelden uit fictiefilms, die interviews of documentairebeelden moeten verduidelijken, wat het geheel nogal brokkelig en onduidelijk maakt. De Marx Brothers, Bing Crosby, Gary Grant en fragmenten uit films van vader Max Ophüls wisselen de interviews en oorlogsbeelden af. De getuigenis van het leed van de bevolking steekt boven de rest van de film uit, evenals feit om nu eens de 'hoofdrolspeler' achter schermen te laten zien, w.o. de cameralieden, geluidstechici e.d. die, behalve de tv-veslaggever, nooit in beeld komen. Om deze film trok Ophûls zich begin 1995 terug als lid van de commissie voor de Césars. Er is ook een versie, die 7m langer is.

François Truffaut : Portraits volés

1993 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1993. Documentaire van Serge Toubiana en Michel Pascal. Met o.a. Gérard Depardieu, Eva Truffaut, Claude Chabrol, Jean-Louis Richard en Jean Gruault.

Degelijk portret van de grote regisseur Fran[KA10]cois Truffaut (1932-1984) waarin alle aspecten van zijn talent belicht worden. Vanaf zijn jeugd, waarin hij zich voor het medium film ging interesseren tot en met de eerste stappen als assistent en scenarist. Over zijn grote doorbraak met LES 400 COUPS inclusief de apotheose van de prijsuitreiking op het Festival van Cannes en zijn grote bewondering voor Alfred Hitchcock. De film bevat zeldzame opnamen van Truffaut met de Master of Suspense. Ook het verhaal van zijn alter-ego Antoine Doinel, in de films steeds vertolkt door Jean-Pierre Léaud. Tot slot een resem fragmenten uit zijn bekendste films. Het geheel wordt van commentaar voorzien door een hele reeks bekende namen uit de Franse cinema die allen vrienden waren van - of gewerkt hebben met Truffaut. Pure hulde waardoor de film wellicht kritiekloos lijkt. Toubiana en Pascal schreven het scenario en beeldmateriaal werd bijeengeschoten door Maurice Fellous, Jean-Yves Le Mener en Michel Sourioux.

Hôtel Terminus - Klaus Barbie, sa vie et son temps

1988 | Documentaire, Oorlogsfilm, Historische film, Biografie

Verenigde Staten/Frankrijk 1988. Documentaire van Marcel Ophüls. Met o.a. Marcel Ophüls, Claude Lanzmann en Klaus Barbie.

Veelomvattende documentaire over Klaus Barbie, lid van de Gestapo in Lyon, die de Franse verzetsstrijder Jean Moulin martelde en vermoordde. Eigenlijk is het een film over de geschiedenis vanaf 1940. Personen als paus Pius XII, monseigneur Montini (paus Paulus VI), Jean-Marie Le Pen en Barbie's advocaat Jacques Verges trekken aan ons oog voorbij. De film maakt duidelijk hoe Barbie zo lang een rechtszaak heeft kunnen ontlopen en de moderne tijd wordt op een weinig flatteuze manier weergegeven, overigens met veel overtuigingskracht en onthutsende interviews. Veel visuele vondsten wat betreft de montage. Een zeer verontrustende visie op de aard van de mens, krachtige geregisseerd. Een Oscar als beste documentaire.

Egon Schiele - Exzesse

1981 | Biografie, Drama

Oostenrijk/Frankrijk/Duitsland 1981. Biografie van Herbert Vesely. Met o.a. Mathieu Carrière, Jane Birkin, Christine Kaufmann, Nina Fallenstein en Marcel Ophüls.

De film is een portret van de Weense schilder Egon Schiele. Schiele, die in 1918 op 28-jarige leeftijd stierf, veroorzaakte nogal wat opschudding met zijn erotische schilderijen en met zijn levenswandel, wat hem herhaaldelijk op gevangenisstraf kwam te staan. De film toont Schiele als een gespleten, in al zijn gedrevenheid toch zeer onzekere man. Ondanks de sterke rolbezetting blijft de film oppervlakkig.

The Memory of Justice

1976 | Documentaire

Duitsland/Verenigde Staten/Frankrijk 1976. Documentaire van Marcel Ophüls. Met o.a. Telford Taylor en Yehudi Menuhin.

Deze unieke documentaire van de regisseur van Le chagrin et la pitié behandelt de vraag of het mogelijk is voor een 'land' om te oordelen over gruwelijkheden die door een ander land zijn begaan door de processen van Neurenberg en de gevolgen daarvan onder de loep te nemen, alsmede de Franse acties in Algerije en de Amerikaanse interventie in Vietnam. Blijft boeiend ondanks zijn gigantische lengte. Interviews met: Telford Taylor, Albert Speer, Karl Dönitz, Marie-Claude Vaillant-Couturier en Edgar Faure. En verder nog: Henri Alleg, Joan Baez, Daniel Ellsberg, Otto Kranzbühler, Hans-Joachim Kulenkampff, Yehudi Menuhin en Lord Shawcross. Camerawerk van Michael Davis.

A sense of loss

1972 | Documentaire

Verenigde Staten/Zwitserland 1972. Documentaire van Marcel Ophüls. Met o.a. Ian Paisley en Bernadette Devlin.

Deze unieke documentaire van de regisseur van Le chagrin et la pitié behandelt de vraag of het mogelijk is voor een 'land' om te oordelen over gruwelijkheden die door een ander land zijn begaan door de processen van Neurenberg en de gevolgen daarvan onder de loep te nemen, alsmede de Franse acties in Algerije en de Amerikaanse interventie in Vietnam. Blijft boeiend ondanks zijn gigantische lengte. Interviews met: Telford Taylor, Albert Speer, Karl Dönitz, Marie-Claude Vaillant-Couturier en Edgar Faure. En verder nog: Henri Alleg, Joan Baez, Daniel Ellsberg, Otto Kranzbühler, Hans-Joachim Kulenkampff, Yehudi Menuhin en Lord Shawcross. Camerawerk van Michael Davis.

Le chagrin et la pitié

1970 | Oorlogsfilm, Documentaire

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1970. Oorlogsfilm van Marcel Ophüls. Met o.a. Charles Braun, Matheus Bleibinger en Georges Bidault.

Opeenvolging van getuigenissen van mensen die de Duitse bezetting van 1940-45 meemaakten in Frankrijk. Regisseur Oph[KA3]uls koos als centraal punt de stad Clermont-Ferrand, die in de buurt ligt van Vichy, waar de regering P[KA1]etain zich had gevestigd. Wat denken die mensen ervan, een kwart eeuw later, hoe reageren ze, nu de tijden zijn veranderd en de Duitsers weer handelspartners van Frankrijk zijn? Oph[KA3]uls laat bekende politici en militairen aan het woord, zoals Pierre Mend[KA2]es- France, Anthony Eden, Albert Speer (Hitler's minister van bewapening) en Emile Couladon, maar ook gewone mensen. Hij confronteert Fransen met Duitsers. Als waarnemer neemt hij zelf geen deel aan het debat. De balans die hij opmaakt is verrassend, fascinerend, virtuoos en stemt tot nadenken. Ophüls zelf was verantwoordelijk voor scenario en interviews, samen met André Harris en Alain de Sédouy. De film werd tot een geheel gemonteerd door Claude Vajda en André Juraz. André Gazut en Jurgen Thieme stonden in voor het camerawerk. Volgens hetzelfde principe maakte Ophüls in 1988 HOTEL TERMINUS.

Munich ou la paix pour cent ans

1967 | Documentaire, Historische film

Frankrijk 1967. Documentaire van Marcel Ophüls.

Tijdloze documentaire van Ophüls over het grootste bedrog in de moderne geschiedenis. OpHüls reconstrueert aan de hand van oude journaalopnames, archiefmateriaal en interviews hoe de Britse premier Neville Chamberlain en zijn Franse ambtsgenoot Édouard Daladier zo naïef konden zijn om de nazis onder leiding van aartsschurk Adolf Hitler geen strobreed in de weg te leggen zodat het herrenvolk een deel van Tsjechoslowakije, Sudetenland, kon annexeren en hoe Mussolini zich hierdoor liet inspireren. Terwijl Chamberlain en Daladier geloofden dat ze een Europees conflict hadden voorkomen, maakte Duitsland zich op om een jaar later Polen binnen te vallen en was WO II een feit. Toen de oorlog in 1945 was afgelopen waren er meer dan twintig miljoen slachtoffers gevallen, w.o. zes miljoen joden in de concentratiekampen. Gemaakt voor de Franse openbare omroep ORTF, werd de film een jaar later vertoond op de Duitse tv door het eerste net ARD en merkwaardig genoeg met bijna een uur bekort. Scenario van Ophüls, camerawerk van Jacques Dürr en montage van Gilberte Hirsch. Op de soundtrack is muziek van Charles Trenet en Fred Astaire te horen.

Peau de banane

1963 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1963. Komedie van Marcel Ophüls. Met o.a. Jeanne Moreau, Jean-Paul Belmondo, Gert Froebe, Alain Cuny en Jean-Pierre Marielle.

Een vrouw die financieel benadeeld is door oplichters verzint een wraakactie en schakelt haar ex-echtgenoot in om haar fortuin terug te krijgen. Deze misdaadkomedie mist oorspronkelijkheid, maar had een - voor 1963 - verrassende combinatie van Moreau en Belmondo in humoristische rollen.

L'amour à vingt ans

1962 | Drama

Italië/Frankrijk/Japan/Polen/Duitsland 1962. Drama van Marcel Ophüls, Shintaro Ishihara, Andrzej Wajda, Sh en François Truffaut. Met o.a. Patrick Auffay, Rosy Varte, François Darbon, Geronimo Meynier en Jérôme Meynier.

Internationale vijfluik over prille liefde heeft een middelmatige Duitse bijdrage en Italiaanse en Japanse episoden die daar nog verder beneden blijven. Wajda`s deel waarin een oorlogsveteraan de romantische aanbidding van een jong meisje krijgt, tot haar vrienden hem met zijn verleden in de maling nemen is het echter heel treffend, terwijl Truffaut Antoine Doinel uit LES 400 COUPS zijn eerste zelfstandigheid en onbeantwoorde verliefdheid laat beleven in een ironisch- melancholiek miniatuur (ANTOINE ET COLETTE, 28m) dat de hele film bestaansrecht geeft. Camerawerk van Raoul Coutard.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marcel Ophüls op televisie komt.

Reageer