Ariane Ascaride

1954 Acteur

Ariane Ascaride (1954) is acteur.
Er zijn 36 films gevonden.

Les héritiers

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Marie-Castille Mention-Schaar. Met o.a. Ariane Ascaride, Ahmed Dramé en Noémie Merlant.

Anne Gueguen geeft les op het Leon Blum Lyceum in een voorstad van Parijs. Haar positieve inslag en onuitputbaar enthousiasme zorgen ervoor dat ze als enige van de docenten nog wat overwicht heeft op de moeilijkste groep van de school - een multiculturele verzameling leerlingen die netjes uiteen valt in bekende stereotypen. De op ware gebeurtenissen gebaseerde film kent enkele mooie momenten, waaronder een ontroerende scène waarin een overlevende van Auschwitz vertelt over zijn ervaringen, maar is filmisch verder weinig opzienbarend.

Une histoire de fou

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Grégoire Leprince-Ringuet, Ariane Ascaride en Simon Abkarian.

Aram (Shahidi), een jongeman uit Marseille van Armeense afkomst, pleegt in Parijs een aanslag op een Turkse diplomaat. Bij die gebeurtenis raakt een voorbijganger op de fiets, Gilles (Leprince-Ringuet) ernstig gewond. Regisseur Guédiguian vermengt een terugblik op de Armeense genocide met de strijd, in de jaren tachtig, van een nieuwe generatie nazaten die dat onrecht aan de kaak wil stellen. Iets dik aangezet, hoewel goed bedoeld drama fascineert door de band die schoorvoetend ontstaat tussen de gewonde Gilles en de moeder van de dader.

Les neiges du Kilimandjaro

2011 |

Frankrijk 2011. Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darroussin en Gérard Meylan.

Het leven van havenwerker en vakbondsman Michel (Darroussin), een man die oprecht gelooft in rechtvaardigheid, komt op z'n kop te staan nadat hij samen met zijn vrouw Marie-Claire (Ascaride) met geweld wordt beroofd in zijn eigen huis in Marseille. De vijftigers, al lang gelukkig getrouwd, worden gedwongen een aantal van hun opvattingen te herzien. Mooi geacteerd (Guédiguians vaste hoofdrolspeelster Ascaride kreeg een Césarnominatie voor haar rol) drama over idealisme is misschien een tikje zelfingenomen. Guédiguian maakte eerder onder meer Marius et Jeannette.

L'art d'aimer

2011 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2011. Komedie van Emmanuel Mouret. Met o.a. François Cluzet, Julie Depardieu, Judith Godrèche, Ariane Ascaride en Emmanuel Mouret.

Vier hedendaagse Parijse stellen hannesen met de liefde. Thema's als verliefdheid, trouw en overspel komen voorbij in deze hedendaagse zedenschets. Cluzet heeft een leuke rol als een naar liefde hunkerende man die graag iets wil met een vrouw die vindt dat liefde boven alles natúúrlijk moet verlopen - wat dat ook moge betekenen. Visueel aantrekkelijke, aangename komedie kijkt gezellig weg, maar regisseur-scenarist-acteur Mouret (Un baiser s'il vous plaît) houdt het oppervlakkiger dan de meester in het genre die hij duidelijk bewondert, Eric Rohmer (Le rayon vert).

George et Fanchette

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Ariane Ascaride, Anaïs Demoustier, Denis Podalydès, Fabrice Pruvost en Françoise Gillard.

Nohant in het Indre-departement, zomer 1846. George Sand huurt de jonge analfabete Fanchette in om te helpen bij het jaarlijkse jam maken. Tussen de schrijfster en de leergierige Fanchette groeit een vriendschap. Sand, die een moeizame verstandhouding heeft met haar dochter Solange en een affaire met Frédéric Chopin, ontvlucht de turbulentie en neemt haar protegee mee naar Parijs. Kundige tv-tweedeler van Verhaeghe, specialist in historische onderwerpen, neemt de tijd voor karakteruitdieping en tijdsbeeld. Ascaride is geknipt voor de rol van de vrijgevochten romancière.

Fracture

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Anaïs Demoustier, Samy Seghir, Ariane Ascaride, Mireille Perrier en Robin Renucci.

Armoede, drugs, antisemitisme, radicale islam, medische missers, werkloosheid en beroerd onderwijs klonteren samen tot een explosief geheel in Tasma's televisiefilm Fracture, losjes gebaseerd op het boek van Thierry Jonquet (1954-2009). Demoustier speelt de bevlogen jonge lerares met Seghir als de getalenteerde pupil die ontspoort na een medische misser. Jonquet schetste in zijn boek het klimaat van angst in de Franse voorsteden. Tasma pakte door en suggereert dat de Republiek de greep op de banlieu al heeft verloren vanwege het geweld. 'Een film over de maatschappelijke verwarring,' aldus de maker.

Le hérisson

2009 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 2009. Komedie van Mona Achache. Met o.a. Garance Le Guillermic, Josiane Balasko, Togo Igawa, Anne Brochet en Ariane Ascaride.

Wat weet een elfjarig meisje van het leven? Paloma denkt dat ze genoeg heeft gezien. Het hoogbegaafde meisje, kind van rijke, Parijse ouders, heeft besloten zelfmoord te plegen, op haar twaalfde verjaardag. Tenzij ze in de tussentijd ontdekt dat het leven toch zin heeft. Ze heeft geen hoge pet op van volwassenen, maar dat verandert wanneer ze het vertrouwen wint van Renée, de conciërge die al 27 jaar het luxe appartementencomplex bestiert. Geen van de bewoners nam eerder moeite haar te leren kennen. Niemand weet dat ze in haar vrije tijd Russische romans verslindt. Le hérisson, gebaseerd op de bestseller Elegant als een egel van Muriel Barbery, gaat over klassenverschillen, vooroordelen en de hypocrisie van de elite, toegespitst op de Franse situatie. De film slaagt er goed in sympathie op te roepen voor de vroegwijze Paloma, maar ontkomt niet aan een betweterige toon, die wordt gevoed door de vele verwijzingen naar kunst, film en literatuur. De boodschap lijkt nogal simplistisch: wie Tolstoj leest en naar Mozart luistert, is een goed mens.

Le voyage en Arménie

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Simon Abkarian en Gérard Meylan.

Wat weet een elfjarig meisje van het leven? Paloma denkt dat ze genoeg heeft gezien. Het hoogbegaafde meisje, kind van rijke, Parijse ouders, heeft besloten zelfmoord te plegen, op haar twaalfde verjaardag. Tenzij ze in de tussentijd ontdekt dat het leven toch zin heeft. Ze heeft geen hoge pet op van volwassenen, maar dat verandert wanneer ze het vertrouwen wint van Renée, de conciërge die al 27 jaar het luxe appartementencomplex bestiert. Geen van de bewoners nam eerder moeite haar te leren kennen. Niemand weet dat ze in haar vrije tijd Russische romans verslindt. Le hérisson, gebaseerd op de bestseller Elegant als een egel van Muriel Barbery, gaat over klassenverschillen, vooroordelen en de hypocrisie van de elite, toegespitst op de Franse situatie. De film slaagt er goed in sympathie op te roepen voor de vroegwijze Paloma, maar ontkomt niet aan een betweterige toon, die wordt gevoed door de vele verwijzingen naar kunst, film en literatuur. De boodschap lijkt nogal simplistisch: wie Tolstoj leest en naar Mozart luistert, is een goed mens.

Miss Montigny

2005 | Drama

België/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Luxemburg 2005. Drama van Miel van Hoogenbemt. Met o.a. Sophie Quinton, Ariane Ascaride, Johan Leysen en Fanny Hanciaux.

In de post-industriële doodskist van Montigny in Wallonië droomt supermarktwerkneemster Sandrine (Quinton) van een schoonheidssalon. Moeder Anna (Ascaride), die haar eigen dromen zag verdampen, stimuleert haar dochter om zich voor de plaatselijke schoonheidswedstrijd in te schrijven. Vol jeugdige overmoed op slingerkoers door het badpakkenmijnenveld verliest Sandrine de prijzengeldpot soms bijna uit het optimistenoog. Vooral dankzij wandelende sympathiebonus Quinton ontpopt zich de semi-autobiografische geschiedenis van stripverhaalscenariste Gabrielle Borile als onkarakteristiek zacht sociaalrealisme. Dit Waalse halfzusje van Iedereen beroemd werd opgenomen in Montigny-le-Tilleul in Hainaut/Henegouwen. Liedjes van de Belgische succeschanteuse Axelle Red.

Mon père est ingénieur

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Gérard Meylan, Jean-Pierre Darroussin en Ariane Ascaride.

In de post-industriële doodskist van Montigny in Wallonië droomt supermarktwerkneemster Sandrine (Quinton) van een schoonheidssalon. Moeder Anna (Ascaride), die haar eigen dromen zag verdampen, stimuleert haar dochter om zich voor de plaatselijke schoonheidswedstrijd in te schrijven. Vol jeugdige overmoed op slingerkoers door het badpakkenmijnenveld verliest Sandrine de prijzengeldpot soms bijna uit het optimistenoog. Vooral dankzij wandelende sympathiebonus Quinton ontpopt zich de semi-autobiografische geschiedenis van stripverhaalscenariste Gabrielle Borile als onkarakteristiek zacht sociaalrealisme. Dit Waalse halfzusje van Iedereen beroemd werd opgenomen in Montigny-le-Tilleul in Hainaut/Henegouwen. Liedjes van de Belgische succeschanteuse Axelle Red.

Brodeuses

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Éléonore Faucher. Met o.a. Lola Naymark, Ariane Ascaride, Marie Félix, Thomas Laroppe en Jackie Berroyer.

Poëtisch kunststukje van debuterend regisseur Faucher over een jonge vrouw die zich verliest in de precisie van borduurwerk om haar innerlijke onrust te kanaliseren. Lola Naymark fonkelt als de zeventienjarige Claire die probeert haar zwangerschap geheim te houden voor familie, vrienden en dorpsgenoten. Ze vindt een veilige haven in het gerenommeerde borduuratelier van mevrouw Mélikian (Ascaride), een vrouw van middelbare leeftijd die rouwt om het verlies van haar zoon. Brodeuses (borduursters) sluit in beeldtaal haarfijn aan bij de bejubelde Vermeer-film Girl with a Pearl Earring (Webber, 2003). Regisseur Faucher verhaalt zonder woorden, gesteund door de formidabele (non-verbale) acteerprestaties van de twee hoofdrolspeelsters.

Marie-Jo et ses deux amours

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darroussin, Gérard Meylan en Julie-Marie Parmentier.

Marie-Jo is Guédiguians filmantwoord op de vraag of je van twee geliefden tegelijk en evenveel kunt houden. Zijn tragédienne uit een Marseillaanse arbeiderswijk, geweldig vertolkt door levensgezellin Ascaride, ziet zich heen en weer geslingerd tussen hondstrouwe eega Daniel (Darroussin) en intrigerende havenloods Marco (Meylan). Het volledig op het acteurstrio toegesneden melodrama blijft steeds weldadig puur: geen nevenintriges, nauwelijks stoffering. De liefde alleen doet immers al pijn genoeg. Renato Berta's fotografie maakt de zwoele mediterrane zomer welhaast voelbaar. Darroussin is op z'n sublieme subtielst als de bedrogen wederhelft die lijdzaam zwijgt.

Ma vraie vie à Rouen

2002 | Komedie, Drama

Frankrijk 2002. Komedie van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Ariane Ascaride, Jonathan Zaccaï, Hélène Surgère, Lucas Bonnifait en Jimmy Tavares.

Op zijn zestiende verjaardag krijgt Etienne van oma een digitale camera. Hij filmt vervolgens alles wat los en vast zit. Het reslutaat is een zo goed als plotloos videodagboek.

À L'attaque !

2000 | Drama, Komedie

Frankrijk 2000. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Pierre Banderet, Frédérique Bonnal, Patrick Bonnel en Jacques Boudet.

Scenarioschrijvers Yvan (Podalyd[KA2]es) en Xavier (Pieiller) willen een sociale komedie schijven over de moderne klassenstrijd. Ze debatteren en argumenteren met elkaar, voegen sc[KA2]ene`s toe, halen sc[KA2]ene`s weg en ongemerkt beleven we de geschiedenis van het garagebedrijf Moliterno & Cie. Lola (Ascaride) is weduwe en probeert het autobedrijf van haar schoonvader (Boudet) overeind te houden met twee monteurs, Jean- Do (Darroussin) die een oogje op haar heeft en Gigi (Meylan), wiens vrouw Marthe (Bonnal), de boekhouding verzorgt. Lola heeft geen belangstelling voor Jean-Do, maar voor Neils (Lenglet), de directeur van de bank, die hen een krediet op het pand heeft verschaft. Een grote klant, die in containers doet, moet zonder al te veel kosten op een nieuwe locatie terechtkomen en wil dat via een faillissement bereiken. Daardoor komt de firma Moliterno in de problemen, want Neils wil het krediet intrekken. Dan nemen ze allemaal het heft in handen om te strijden tegen het kapitalisme en de globalisatie. Nodeloos om op te merken dat Lola het dan met Neils gehad heeft. Met MARIUS ET JEANETTE (ook met Meylan en Ascaride) bewees Guédiguian de nieuwe Marcel Pagnol te zijn en ook aan deze film kunnen liefhebbers hun hart ophalen. De aanpak, die soms hilarisch en dan weer vol onverwachte wendingen zit, is origineel. Het spel staat op een even hoog peil als voornoemde film, die vooral in eigen land met 2,6 miljoen bezoekers een groot succes was. Buiten Frankrijk minder gemakkelijk te doorgronden als je niet op de hoogte bent van de toestanden, maar er valt voor buitenstaanders evenveel plezier te beleven als aan vergelijkbare Britse komedies. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavaliè.

Sabato club: A l'attaque

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Robert Guédiguian. Met o.a. Jacques Boudet, Jean-Pierre Darroussin en Ariane Ascaride.

Scenarioschrijvers Yvan (Podalyd[KA2]es) en Xavier (Pieiller) willen een sociale komedie schijven over de moderne klassenstrijd. Ze debatteren en argumenteren met elkaar, voegen sc[KA2]ene`s toe, halen sc[KA2]ene`s weg en ongemerkt beleven we de geschiedenis van het garagebedrijf Moliterno & Cie. Lola (Ascaride) is weduwe en probeert het autobedrijf van haar schoonvader (Boudet) overeind te houden met twee monteurs, Jean- Do (Darroussin) die een oogje op haar heeft en Gigi (Meylan), wiens vrouw Marthe (Bonnal), de boekhouding verzorgt. Lola heeft geen belangstelling voor Jean-Do, maar voor Neils (Lenglet), de directeur van de bank, die hen een krediet op het pand heeft verschaft. Een grote klant, die in containers doet, moet zonder al te veel kosten op een nieuwe locatie terechtkomen en wil dat via een faillissement bereiken. Daardoor komt de firma Moliterno in de problemen, want Neils wil het krediet intrekken. Dan nemen ze allemaal het heft in handen om te strijden tegen het kapitalisme en de globalisatie. Nodeloos om op te merken dat Lola het dan met Neils gehad heeft. Met MARIUS ET JEANETTE (ook met Meylan en Ascaride) bewees Guédiguian de nieuwe Marcel Pagnol te zijn en ook aan deze film kunnen liefhebbers hun hart ophalen. De aanpak, die soms hilarisch en dan weer vol onverwachte wendingen zit, is origineel. Het spel staat op een even hoog peil als voornoemde film, die vooral in eigen land met 2,6 miljoen bezoekers een groot succes was. Buiten Frankrijk minder gemakkelijk te doorgronden als je niet op de hoogte bent van de toestanden, maar er valt voor buitenstaanders evenveel plezier te beleven als aan vergelijkbare Britse komedies. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavaliè.

La ville est tranquille

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darroussin, Gérard Meylan, Alexandre Ogou en Pierre Banderet.

Huurmoordenaar of hoer, dat lijken zowaar de enige carrièremogelijkheden voor de arbeidersklasse in Guédiguians bittere portret van werkende armelui in en rond Marseille. Socialistenkind Guédiguian (1953) draait sinds begin jaren tachtig zijn maatschappelijk geëngageerde films met dezelfde acteurs, schrijvers en technici in arbeidersstad L’Estaque, zijn vervallen geboortegrond aan de noordzijde van Marseille. In La ville est tranquille is het wederom zijn vrouw Ascaride als centrale figuur (net als in César-winnaar Marius et Jeannette) in een aantal treurige stadsverhalen over werkloosheid, drugs, racisme, eenzaamheid, corruptie en geweld. Met de zon als lichtpunt.

Drôle de Félix

2000 | Komedie, Drama

Frankrijk 2000. Komedie van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Sami Bouajila, Pierre-Loup Rajot, Patachou, Ariane Ascaride en Charly Sergue.

Vrolijke Felix' is een oprechte roadmovie over de opgewekte dertiger Felix, een Franse homoseksueel van Arabische komaf. Felix is seropositief maar hij is meer bezig met het welzijn van zijn favoriete soapies dan met zijn gezondheid. Toch wil hij graag zijn vader ontmoeten die waarschijnlijk in Marseille woont. Hij vertrekt te voet en onderweg ontmoet hij talloze zonderlingen die hem aan het denken zetten over de waarde van vriendschap versus familie. Winnaar van de Teddybeer in Berlijn voor het 'verfrissende portret van een man met HIV die de zonnige kant van zijn leven en zijn gekozen familie ontdekt'.

Paddy

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Marc Barbé, Julie Gayet, Julie Jézéquel, Florence Thomassin en Luc Thuillier.

Ben was de minnaar van Paddy (Gayet), maar tegelijkertijd ook van Jean (Barb[KA1]e). Ben wilde dat alles steeds sneller ging, hoe wilder hoe beter. Na een dodelijk ongeluk laat hij een leegte achter die ieder moment lijkt te kunnen exploderen. Paddy en Jean haten elkaar, maar beminnen elkaar eveneens. Ze leven in het halfduister, want sedert Bens dood hebben ze de luiken niet meer open gedaan. Jean werkt met zijn buurman Paul (Thuillier) bij een fabriek, waar men geleidewapens die met de laser worden aangestuurd, maakt. Op een kwade dag staan ze op straat en dat maakt het leven nog ingewikkelder. Dan komt Doroth[KA1]ee (Vaidis-Bogard), Bens jonge zus. Zo kan dan de duivelse cirkel weer van voren af aan beginnen. Regisseur Mordillat heeft een film over jongeren willen maken die snel willen leven, intens genieten, voordat alles voorbij is. Hij is zijn doel voorbij geschoten, omdat de kijker maar nauwelijks warm kan lopen voor de door hem opgevoerde personages. Het scenario van Jérôme Prieur en regisseur Mordilliat is gebaseerd op de klassieke roman van de Franse intellectuele schrijver Henri Thomas John Perkins, die in 1960 is verschenen. Het camerawerk is van Laurent Barèrs. Bevat zeer gewelddadige scène's.

Nag la bombe

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Louis Milesi. Met o.a. Ariane Ascaride, Vincent Elbaz, Rossy de Palma, Julie Gayet en Johan Leysen.

Nag la Bombe (Ascaride) is een niet zo jonge, maar nog altijd aantrekkelijke prostitu[KA1]ee. Simon (Leysen), een inspecteur van politie, is verliefd op haar, maar heeft moeite met haar getippel. Hij tuigt haar af. Als Nag in het ziekenhuis belandt, ontfermt Herv[KA1]e (Elbaz), een jonge verpleger zich over haar. Ook hij wordt verliefd op haar. Nags moeder, Gisou (Danno), oefende ook het oudste beroep ter wereld uit. Zij kan niet met haar dochter opschieten en dat is bekend, ook aan Simon. Op een dag is Gisou onder bedenkelijke omstandigheden gestorven en Simon doet het onderzoek. Zal hij zijn werk doen of is hij de speelbal van zijn hartstochten? Kunnen Hervé en Nag hem het hoofd bieden? Het scenario van regisseur Milesi is een typisch Franse milieuschildering over Marseille, die meer beantwoordt aan het niet bestaande beeld dat men heeft, dan aan de werkelijkheid. Het spel is redelijk en de film is een welkome variatie op het eeuwige, maar soms oervervelende werk van Georges Simenon dat door Bruno Cremer als Commissaire Maigret zo heerlijk traag in beeld wordt gebracht. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre.

Mauvaises fréquentations

1999 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Maud Forget, Lou Doillon, Robinson Stévenin, Maxime Mansion en Cyril Cagnat.

Delphine is een onschuldig jong meisje dat verliefd wordt op een ogenschijnlijk leuke jongen. Ze doet zo hard haar best om zijn liefde te mogen ontvangen, dat ze in de prostitutie belandt.

À la place du cœur

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Laure Raoust, Alexandre Ogou, Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darrousin en Gérard Meylan.

Zolang ze zich kan herinneren is Cl[KA1]ementine (Raoust), bijgenaamd Clim, verliefd geweest op Fran[KA10]cois (Ogou), alias Bébé. Ze is net zestien en hij pas achttien. Ze willen beslist trouwen. Voordat het zover komt, wordt Bébé gearresteerd wegens verkrachting van een jonge vrouw. Bébé werd ooit geadopteerd en heeft een zwarte huid. Hij had de pech om het pad te kruisen van een racistische smeris. Door diens beschuldigingen belandt Bébé in de gevangenis. Door de plaats van de handeling in Marseille te situeren wordt deze felle aanklacht tegen racisme ongeloofwaardig en bijna karikaturaal. De rolprent is gebaseerd op de roman van James Baldwin If Beale Street Could Talk die veel realistischer en heel wat pijnlijker is. De maker van het knappe werk MARIUS ET JEANETTE gaat nu minder subtiel te werk en tracht het publiek met een mokerslag te raken. Jammer, want het is een misslag. Guédiguian en Jean Louis Milesi bewerkten de roman. Fotografie is van Bernard Cavalie.

Le serpent a mangé la grenouille

1998 |

Frankrijk 1998. Alain Guesnier. Met o.a. Jean Rochefort, Marisa Paredes, Alex Descas, Ariane Ascaride en Bernard Fresson.

Yvon (Rochefort) en B[KA1]eatrice Moreau (Paredes) hebben de dood van hun zoon nog steeds niet kunnen verwerken. Als ze nog in de rouwperiode zijn, verschijnt klusjesman Yves Le Guen (Descas), een zwarte Breton. Hij wordt met argwaan bekeken en arrogant behandeld, maar Yves met zijn charisma en charme verovert probleemloos de harten van Yvon, B[KA1]eatrice en hun doofstomme meid Martha (Ascaride). Deze kennismaking zal het leven van allemaal grondig veranderen. Hoewel de banale, satirische rolprent best vlot in elkaar zit, heeft hij uiteindelijk weinig te bieden. De spelprestaties zijn niet slecht, maar veel te toneelmatig. Regisseur Guesnier en Valérie Duval bewerkten het toneelstuk Le mur aux tessons van Jean-Pierre Ostende tot scenario. Het camerawerk van Pierre Novion is erg statisch en komt waarschijnlijk beter tot zijn recht op het televisiescherm.

A la place du coeur

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Laure Raoust, Alexandre Ogou, Gérard Meylan en Jean-Pierre Darroussin.

Hartverwarmende film over twee jongeren uit Marseille; de zwarte achttienjarige Bébé en de blanke zestienjarige Clim. Zij kennen elkaar al van hun kindertijd en zijn verliefd op elkaar geworden. Wanneer Bébé vals beschuldigd wordt van verkrachting wordt hij gearresteerd. Vlak daarna ontdekt Clim dat ze zwanger is. Ze besluit de baby te houden en krijgt alle steun van haar familie. Iedereen vertrouwt erop dat Bébé´s onschuld spoedig bewezen zal worden. Maar dat pakt anders uit want de enige getuige, de verkrachte vrouw, is het land uit. Clims moeder wil haar confronteren met de valse beschuldiging maar wat eenvoudig lijkt, blijkt niet zo simpel.

Marius et Jeannette

1997 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1997. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Gérard Meylan, Laetitia Pesenti, Pascale Roberts en Jacques Boudet.

Een alleenstaande moeder met uitgesproken ideeën over een socialistische heilstaat wordt tijdens het stelen van verf - om haar povere huisje op te knappen - betrapt door een norse bewaker. Liefde gloort maar de strijd om het dagelijkse marginale bestaan bemoeilijkt de omgang. Socialistenkind Guédiguian (1953) draait sinds begin jaren 80 zijn maatschappelijk geëngageerde films met dezelfde acteurs, schrijvers en technici in arbeidersstad L'Estaque, zijn armlastige geboortegrond even ten noorden van Marseille. Marius et Jeannette schippert tussen zijn hunkering naar een kameraadschappelijke toekomst en een geromantiseerde kindertijd.

L'autre côté de la mer

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk/Argentinië 1997. Komedie van Dominique Cabrera. Met o.a. Claude Brasseur, Roschdy Zem, Marthe Villalonga, Agoumi en Catherine Hiegel.

De Frans-Algerijnse regisseuse Cabrera verhaalt in haar documentair getint speelfilmdebuut over de vriendschap tussen de Franse Algerijn Georges Montero (mooi gespeeld door Claude Brasseur) en de Algerijnse Fransman Tarek Timzert (Roschdy Zem). Montero, die in 1994 in Parijs is voor een oogoperatie, ziet wel in dat hij voor de Fransen altijd een 'pied noir' (immigant) zal blijven. Ook voor oogchirurg Tarek, een geassimileerde Arabier met wie Montero bevriend raakt, blijkt de tijd rijp om over zijn 'roots' te gaan nadenken. Mooie raï-muziek van Chaba Nadia L'Oranaise en haar groep.

À la vie, à la mort !

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Jacques Boudet, Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darroussin en Jacques Gamblin.

L`Estaque is een verpauperde arbeiderswijk in Marseille, waar de huizen tussen de hoge opslagtanks en de hoge, smalle vuurspuwende pijpen van de rokende en stinkende olieraffinaderijen staan. In het `cabaret` Perroquet Bleu van macho Jos[KA1]e (Meylan) - vrouwtjes en snelle karren - en Jos[KA1]efa - ziet er niet meer uit om nog te strippen, maar heeft nog steeds bewonderaars - komen de bonte, werkloze en soms wanhopige bewoners samen. Ze vormen een hechte `familie`, die elkaar door dik en dun steunt. Hun band wordt gesymboliseerd door Marie-Sol (Ascaride), een jonge schoonmaakster die maar niet in verwachting kan raken van haar werkeloze man Patrick (Gamblin) en daarom de eveneens werkeloze Jaco (Darroussin) een kind bij haar laat verwekken. Als bijfiguren ontmoeten we de niet onbelangrijke V[KA1]enus (Pesenti), een verslaafde die snolt en stript en Farid (Ziane), een ouderloze Maghrebijn, die dealt. Je moet Marseille een beetje kennen om de sfeer echt te proeven, maar de sociale boodschap van Gu[KA2]ediguian die zelf uit L`Estaque afkomstig is, is luid en duidelijk. Het is zijn zesde film en hij schreef zelf het scenario. De rolverdeling bestaat grotendeels uit welwillende amateurs en vrienden van de maker. Een film voor liefhebbers van het werk van Ken Loach (deze laatste komt echter sterker over bij kijkers uit NW-Europa). Camerawerk van Bernard Cavalie. In eigen land is de bioscoop goed bezocht.

Les enfants du juge : Le braqueur solitaire

1995 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1995. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Frédéric Pierrot, Ariane Ascaride, Alexis Mari, Mathieu Leca en Célita Villar.

Een jonge weduwe (Ascaride) woont met haar twee zoontjes in een voorstad van Marseille. Ze heeft geen werk en een berg schulden. Ze pleegt daarom een gewapende overval op een klein bankfiliaal. Kort erop wordt ze aangehouden. Haar twaalf-jarige zoontje (Leca) heeft het geld echter verborgen in de hoop er een advocaat voor zijn moeder mee te kunnen betalen. De zaak komt voor de rechter (Pierrot), die probeert de jongen duidelijk te maken dat wat als goed was bedoeld, toch fout is. De aangrijpende geschiedenis van een vrouw die in de marge van de maatschappij leeft, en als ze over de schreef gaat haar kinderen meesleept. Goede, korte aflevering uit de reeks met een knappe prestatie van de jonge Leca. Het scenario is van Dominique Conil, Daniel Losset en regisseur Ameris.

Grossesse nerveuse

1993 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1993. Komedie van Denis Rabaglia. Met o.a. Tom Novembre, Sabine Haudepin, Isabelle Townsend, Catherine Samie en Patrick Braoudé.

Martin (Novembre) is vertegenwoordiger van een fabrikant van hondenvoer. Hij heeft een hekel aan viervoeters, wat tot spanningen leidt met zijn baas. Het wordt nog erger als hij erachter komt dat het Britse au-pair-meisje Sally (Townsend) na een avontuurtje van [KA1]e[KA1]en nacht met hem, zwanger is. Het meisje is vastbesloten haar kind alleen groot te brengen. Martin gaat Sally opzoeken, niet alleen om het vaderschap op te eisen, maar ook omdat hij verliefd is op haar. Hij heeft alleen geen rekening gehouden met zijn moeder (Samie), en zijn ex-vrouw Genevi[KA2]eve (Haudepin). Een nogal naïeve fabel over de verantwoordelijkheden van het ouderschap, voorspelbaar en vol kunstmatig aandoende wendingen. Rabaglia schreef zelf het scenario, maar zijn film overtuigt niet. Pierluigi Zaretti stond in voor de fotografie.

L'argent fait le bonheur

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darrousin, Pierre Banderet, Danièle Lebrun en Roger Souza.

Een stadswijk van Marseille, gelijk een Augiasstal, waar het dweilen is met de kraan open, is bevolkt met mensen, die afkomstig zijn van alle oevers van de Middellandse Zee. Er bevinden zich volgens de wakkere pastoor (Darroussin) 953 inwoners, waarvan 456 werklozen, 302 alcolisten, 251 dieven, 220 fascisten, 220 islamisten, 192 drugsveslaafden, 59 mensen die seropositief zijn en last-but-not-least drie communisten. Er dreigt een schisma in zijn gemeenschap door twee rivaliserende jeugdbendes, ondanks zijn tomeloze inspanningen, waarbij de herder vrijelijk condooms en gesteriliseerde wegwerpinjectienaalden ronddeelt (terwijl zijn opperste baas, de paus, verkondigt dat AIDS en verslaving niet bestaan). Dan krijgt de priester onverwacht `hulp` van de moeders, die het criminele terrein overnemen en hun kinderen ertoe aanzetten van de rijken te stelen (en dit onder de armen te verdelen). Bitterzoet, soms boosaardig en dan weer speels drama over het failliet van de wijken met woonkazernes zonder uitzicht (op verbetering) wat gedragen wordt door sterke spelprestaties van de rolverdeling, met name Darroussin en Ascaride als Simona. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavalie. In zijn soort

Onorato

1990 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1990. Romantiek van Marcel Bluwal. Met o.a. Béatrice Agenin, Luciano Bartoli, Danièle Lebrun, Jean Franval en Hélène Surgère.

Een bewerking van een vrij bekende roman van Jean Giono of hoe een rijke Franse onderneemster aan het hoofd van een groot industriël bedrijf en lid van de adel van Aix-en-Provence verliefd wordt op een doodegewone metselaar uit Italië en hoe dat zich verder allemaal ontwikkelt. Een doelmatige regie van een groot televisiemaker. Een goede observatie van de zeden, karakters en gedragingen. Opmerkelijk gebruik van de mogelijkheden die de Provence de camera te bieden heeft.

Jofroi de la Maussan

1990 | Drama, Komedie

Frankrijk 1990. Drama van Marcel Bluwal. Met o.a. Jacques Dufilho, Jacques Serres, Ariane Ascaride, Pierre Ascaride en Jacques Bondet.

Een bewerking van de zich op het platteland afspelende zedenroman van Jean Giono. Een doorknede regie maar deze tv-film heeft vooral veel te danken aan het spel van Dufilho. Hij speelt de hoofdrol oftewel Jofroi de la Maussan. Verrassend is dat hij zijn carrière als landbouwer begon en de landbouw evenals veeteelt op ouderwetse wijze op zijn boerderij in Gascogne tussen twee draaidagen door beoefent! Hij is dan ook onvergetelijk als eigenzinnige boer.

Dieu vomit les tièdes

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Gérard Meylan, Jean-Pierre Darroussin en Ariane Ascaride.

Een bewerking van de zich op het platteland afspelende zedenroman van Jean Giono. Een doorknede regie maar deze tv-film heeft vooral veel te danken aan het spel van Dufilho. Hij speelt de hoofdrol oftewel Jofroi de la Maussan. Verrassend is dat hij zijn carrière als landbouwer begon en de landbouw evenals veeteelt op ouderwetse wijze op zijn boerderij in Gascogne tussen twee draaidagen door beoefent! Hij is dan ook onvergetelijk als eigenzinnige boer.

Ki lo sa?

1985 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk 1985. Komedie van Robert Guédiguian. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Ariane Ascaride, Pierre Banderet en Gérard Meylan.

Een groep kinderen amuseert zich kostelijk op het terrein rond een groot huis. Eenmaal volwassen geworden gaan ze er weer heen om elkaar daar te treffen op een vastgestelde datum. Slechts vier van hen arriveren op de afspraak: zo is het leven. Met wat meer verbittering had deze film LE GRAND NAUFRAGE kunnen heten, als de vele flashbacks die een zorgeloze en gelukkige jeugd schetsen er niet waren geweest. En die scènes vormen het beste in een film met een montage van wisselende kwaliteit. Ontroerend mooie en suggestieve opnamen van cameraman Gilbert Azevedo.

Rouge Midi

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Gérard Meylan, Ariane Ascaride, Raul Gimenez, Martine Drai en Pierre Pradinas.

De geschiedenis van een wijk van Marseille, verteld aan de hand van drie generaties gedurende vijftig jaar (1920-1975). Vandaar dat het nodig was de vertelling een beetje aan te passen aan de enigszins te korte duur van 110 minuten. Dit gebrek weegt niet zwaar in deze naïeve maar ontroerende tragikomische volkstekening met ongeflatteerde personages. Elke scène, opgezet in de sfeer van de betreffende periode, is gefilmd als een scène uit een toneelstuk hetgeen deze film een oorspronkelijk tintje verleent. De regisseur werd bekend met DERNIER ÉTÉ. Franck Le Wite schreef mede het scenario.

Dernier été

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van Robert Guédiguian en Frank Le Wita. Met o.a. Gérard Meylan, Ariane Ascaride, Jean-Pierre Moreno, Djamal Bouanane en Malek Hamzaoui.

Speelfildebuut van Gu[KA1]ediguian en Le Wita in een film over jongeren in een wijk van Marseille. Ze ontdekken de sociale verandering: fabrieken worden gesloten en hun toekomst is onzeker. Wat hen overblijft zijn kleine baantjes, kleine misdaad tot een van de hoofdfiguren verliefd wordt (en volwassen). Gefilmd met humor, zonder banaal te worden en van een bijna documentair karakter. Een film die meer dan tien jaar na dato nog actueler is dan ooit te voren. Het scenario is van beide regisseurs en Gilbert Azevedo stond achter de camera.

À vendre

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Christian Drillaud. Met o.a. Michel Amphoux, Roland Amstutz, Ariane Ascaride, Pierre Ascaride en Arlette Baskis.

Plattelandsschets zonder plot. In een dorp in een uithoek lopen de levens van verschillende personages langs en door elkaar heen. Het gaat om de bewoners van een afgelegen boerderij die geen winst meer oplevert (vandaar de titel), de eigenaar van de boerderij, die in het dorp woont en er 'bizarre zeden' op na zou houden, de kroeg op de hoek met zijn stamgasten, twee jonge werklozen met onbevredigde seksuele behoeften, een jonge vrouw die in een droom leeft, een andere die naar de stad wil vluchten etc. Op een dag wordt de kroegbazin vermoord, maar niemand zal ooit te weten komen wat er is gebeurd. Veelbelovend debuut van een filmmaker die het niet meezat: zijn tweede film, ITINERAIRE BIS, was maar drie dagen te zien, waarna hij niets meer maakte. Onheilspellende sfeer, naargeestige locaties en ambivalente en ondoorgrondelijke personages maken de film beklemmend en duister. Sober vormgegeven.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Ariane Ascaride op televisie komt.

Reageer